FvMcs.socGREECE {1821/1832turkey/1981eu/2001eurozone- }-{ΕΛΛΑΔΑ}

name::
* McsEngl.conceptCore18,
* McsEngl.Greece,
* McsEngl.Hellas,
* McsEngl.societyGreece@cptCore18,
* McsEngl.socGreece@cptCore18,
* McsEngl.sctGrc@cptCore18,
* McsEngl.grc@cptCore18,
* McsEngl.socGrc@cptCore18, {2012-05-14} http://en.wikipedia.org/wiki/ISO_3166-1_alpha-3,
* McsEngl.socEll@cptCore18, {2012-04-30}
* McsEngl.el@cptCore18, {2012-02-12}
* McsEngl.gr@cptCore18,
* McsElln.ΕΛΛΑΔΑ@cptCore18,
* McsElln.Ελλάδα@cptCore18, {2012-10-22}
* McsElln.ΕΛΛΗΝΙΚΟ-ΚΡΑΤΟΣ,
* McsElln.κοινωνία.ελλάδα,
* McsElln.κοινωνίαΕλλάδα,
* McsElln.κννΕλδ@cptCore18, 2013,01.22,
====== lagoCHINESE:
* xi1la4,

sctGrc'DEFINITION

Η ΕΛΛΑΔΑ είναι ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]

sctGrc'GENERIC

_GENERIC:
* entity.whole.systemOrganisms.society.human.alive.instance#cptCore1.53#

sctGrc'WHOLE

_WHOLE:
* sympan'societyHumanEu'eurozone#cptCore13.10# {2001-01-01}

HOLDING SOCIETY#cptCore814#

european union#cptCore13#

sctGrc'Corruption#cptCore1.8.9#

name::
* McsEngl.sctGrc'Corruption,

_ADDRESS.WPG:
* LamiaReport.gr-"μιζα" http://www.youtube.com/watch?v=jTt00cDJTeQ,

sctGrc'Economy

name::
* McsEngl.sctGrc'Economy,
* McsEngl.conceptCore18.2,
* McsEngl.economy.Greece@cptCore18.2,
* McsEngl.el'economy@cptCore18.2,
* McsEngl.greece'economy@cptCore18.2,
* McsEngl.greek-economy,
* McsEngl.ecnEll, {2012-11-15}

_GENERIC:
* entity.whole.systemHumans.economy#cptEconomy323#

_WHOLE:
* eu-economy#ql:eu'economy#

_QUERY:
* History#ql:[Field FdTimeSubject:greece economic]#, viewTime: {GREECE.? ECONOMIC.?}

sctGrc'Bancrapcy

name::
* McsEngl.sctGrc'Bancrapcy,
* McsEngl.sctGrc'Debt-crisis,
* McsEngl.sctGrc'crisis.debt,

Οι επόμενες μέρες της χρεοκοπίας

ΑΘΗΝΑ 12/02/2012

Δραματικές στιγμές θα ζήσει η Ελλάδα στην περίπτωση της χρεοκοπίας χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς το εύρος της καταστροφής. Στην κυβέρνηση, στα κόμματα, σε τράπεζες και μεγάλες επιχειρήσεις γίνονται ήδη ασκήσεις προσομοίωσης ενώ η εφημερίδα Πρώτο Θέμα παρουσιάζει εργασία κυβερνητικού παράγοντα που αποτελεί εκδοχή μιας πολύ σκληρής πραγματικότητας.

Οι επόμενες μέρες μιας ενδεχόμενης χρεοκοπίας:

- Πρώτες 72 ώρες: οι πολίτες πολιορκούν τις τράπεζες. Η Ε.Ε. στέλνει το χρονοδιάγραμμα για έξοδο από το ευρώ

- Δύο εβδομάδες μετά: ελλείψεις σε πετρέλαιο

- 1 μήνας μετά: αναστολή πληρωμών σε δημοσίους υπαλλήλους. Κλείνουν νοσοκομεία και σχολεία.

- 3 μήνες μετά: συνεχή μπλακ άουτ της ΔΕΗ

- 6 μήνες μετά: εκτοξεύεται η εγκληματικότητα, έρχεται ανθρωπιστική βοήθεια από το εξωτερικό

- 1 χρόνος μετά: η ανεργία στο 35%, καταρρέει η άμυνα της χώρας

- 5 χρόνια μετά: κατασχέσεις κατοικιών δανειοληπτών, επιστροφή του πληθυσμού στην επαρχία, κίνδυνος για τη Δημοκρατία.
[http://www.nooz.gr/economy/oi-epomenes-meres-tis-xreokopias]

sctGrc'CrisisDebt

name::
* McsEngl.sctGrc'CrisisDebt,

_SPECIFIC:
* Επιτέλους και μερικές αλήθειες εκ μέρους Γερμανών
- http://www.youtube.com/watch?v=ZILsR9sXYFI&feature=player_embedded,

sctGrc'Memorandum3

_CREATED: {2015-07-13}

name::
* McsEngl.sctGrc'Memorandum3,
* McsEngl.mou3,
* McsEngl.el'memC,
* McsEngl.el'mnimonio3,
* McsEngl.sctGrc'mnimonio3,
* McsEngl.mnimonio3@cptCore18i,
====== lagoGreek:
* McsElln.μνημονιο3@cptCore18i,

_ADDRESS.WPG:
* http://yanisvaroufakis.eu/2015/08/17/ greeces-third-mou-memorandum-of-understading-annotated-by-yanis-varoufakis/
* https://varoufakis.files.wordpress.com/2015/08/mou-annotated-by-yv.pdf,
* http://www.esos.gr/sites/default/files/articles-legacy/nomos_4336_2015_syntaxiodotikes_diatajeis_mnomonio.pdf, σελίδα1014,

mou3Pg1

Greece
Memorandum of Understanding for a three-year ESM programme

1. Outlook and strategy

Greece has requested support from its European partners, to restore sustainable growth, create jobs, reduce inequalities, and address the risks to its own financial stability and to that of the euro area.
This Memorandum of Understanding (MoU) has been prepared in response to a request of 8 July 2015 from the Hellenic Republic to the Chairperson of the Board of Governors of the European Stability Mechanism (ESM) for stability support in the form of a loan with an availability period of three years.
In accordance with Article 13(3) of the ESM Treaty, it details the conditionality attached to the financial assistance facility covering the period 2015-18.
[Of course the real ‘story’ is that this MoU was prepared to reflect the Greek government’s humiliating capitulation of 12th July, under threat of Grexit put to PM Tsipras by the EuroSummit.
See here for the annotated text of that “Agreement”]
The conditionality will be updated on a quarterly basis…
[i.e. the Greek government will be constantly engaged in the troika process, tarting a new ‘review’ just as the previous one ends]
…taking into account the progress in reforms achieved over the previous quarter.
In each review the specific policy measures and other instruments to achieve these broad objectives outlined here will be fully specified in detail and timeline.

Success requires ownership of the reform agenda programme by the Greek authorities.
The Government therefore stands ready to take any measures that may become appropriate for this purpose as circumstances change.
The Government commits to consult and agree with the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund on all actions relevant for the achievement of the objectives of the Memorandum of Understanding before these are finalized and legally adopted.
[This is astonishing: A government commits to agreeing with the troika, even if it does not agree! Of course the opposite does not apply: the troika does not commit to “consulting and agreeing with the Greek government”.
Note too that the troika considers all legislation to be subject to its approval, including laws on higher education etc.
Greek sovereignty is being forfeited wholesale.]

mou3Pg2

The recovery strategy takes into account the need for social justice and fairness, both across and within generations.
Fiscal constraints have imposed hard choices, and it is therefore important that the burden of adjustment is borne by all parts of society and taking into account the ability to pay.
Priority has been placed on actions to tackle tax evasion,
[as long as it is not committed by the oligarchs in full support of the troika through their multifarious activities, including the bankrupt media that they full own]
fraud and strategic defaulters, as these impose a burden on the honest citizens and companies who pay their taxes and loans on time.
Product market reforms seek to eliminate the rents accruing to vested interest groups
[as long as they are not the large scale rent seekers, who are to be fully protected and, indeed, assisted through the creation of conditions encouraging greater market concentration and large chain stores; e.g. the legislation that targets family owned pharmacies, granting licences to nonpharmacists to bring multinationals like CVS and Boots into the market]:
through higher prices, these undermine the disposable income of consumers and harm the competitiveness of companies.
Pension reforms have focussed on measures to remove exemptions and end early-retirement.
To get people back to work and prevent the entrenching of long-term unemployment, the authorities, working closely with European partners, will initiate measures to boost employment by 50.000 people targeting the long-term unemployed
[to be achieved, given the non-provision of additional resources, through some magic formula not mentioned here].
A fairer society will require that Greece improves the design of its welfare system, so that there is a genuine social safety net which targets scarce resources at those who need it most
[to be achieved without a single new euro again by some magic formula yet to be invented].
The authorities plan to benefit from available technical assistance from international organisations on measures to provide access to health care for all (including the uninsured)
[i.e. using advice of well paid foreign “technocrats” as a substitute for funding, nurses, doctors and equipment]
and to roll out a basic social safety net in the form of a Guaranteed Minimum Income (GMI)
[which would be great, except that not one fresh euro will be made available for the GMI program whose funding will be siphoned off existing benefits provided by the Greek state, e.g. child benefit].

Implementation of the reform agenda will provide the basis for a sustainable recovery, and the policies are built around four pillars:

• Restoring fiscal sustainability (section 2): Greece will target a medium-term primary surplus of 3.5% of GDP to be achieved through a combination of upfront parametric fiscal reforms, including
mou3Pg3
to its VAT and pension system, supported by an ambitious programme to strengthen tax compliance and public financial management, and fight tax evasion, while ensuring adequate protection of vulnerable groups.
[In other words, even greater austerity than before awaits the social economy with the greatest recession due to the harshest austerity – guaranteeing that no sane investor will invest in productive capacity since, according to this MoU, the recession will end, at the earliest, in 2017 and then, in the following year, the brakes will be slammed on as the government hikes taxes and reducing spending further to attain the unattainable 3.5% primary surplus.]

• Safeguarding financial stability (section 3): Greece will immediately take steps to tackle Non-Performing Loans (NPL).
A recapitalisation process of banks should be completed before the end of 2015, which will be accompanied by concomitant measures to strengthen the governance of the Hellenic Financial Stability Fund (HFSF) and of banks.
[Banks were already recapitalised in 2013 but failed to provide credit because no bad bank was instituted to manage the mountainous NPLs – incredibly the same failure is being designed into this new MoU.
Another large sum for the banks but no bad bank plan for dealing with the NPLs.]

• Growth, competitiveness and investment (section 4): Greece will design and implement a wide range of reforms in labour markets and product markets (including energy) that not only ensure full compliance with EU requirements, but which also aim at achieving European best practices.
[French or Latvian “best practices”?]
There will be an ambitious privatisation programme, and policies which support investment.
[Even the IMF, in its Economic Outlook Spring 2015, see Chapter 3, disputes that privatisations support investment and growth.]

• A modern State and public administration (section 5) shall be a key priority of the programme.
Particular attention will be paid to increasing the efficiency of the public sector in the delivery of essential public goods and services.
Measures will be taken to enhance the efficiency of the judicial system and to upgrade the fight against corruption.
Reforms will strengthen the institutional and operational independence of key institutions such as revenue administration and the statistics institute (ELSTAT).
[Independence
mou3Pg4
of the tax administration and the statistical office from political interference was also our government’s policy.
Except that we were equally keen to ensure the tax authorities’ independence from corporate interests and ELSTAT’s independence from the troika.
And we proposed to do this by placing both independent authorities under the purview of Parliament.
This MoU foreshadows that Parliament will have a cosmetic role – that the real bosses of tax administrators and ELSTAT are the Euro Working Group, i.e. the troika, Eurostat, nd the local vested interests who are mostly responsible behind corruption and rent seeking.]

Success will require the sustained implementation of agreed policies over many years.
[i.e. the Greek Parliament’s sovereignty is rescinded while it remains insolvent, which will be a long, long time as long as the Eurogroup refuses to discuss serious debt relief.]
To this end, political commitment is needed, but so is the technical capacity of the Greek administration to deliver.
The authorities have committed to make full use of the available technical assistance, which on the European side is coordinated by the new Structural Reform Support Service (SRSS) of the European Commission.
Technical assistance is already in place for some key reform commitments, ncluding on tax policy, the reform of the tax administration, the Social Welfare Review, and the modernisation of the judicial system.
The authorities are committed to quickly scale up pre-existing technical assistance projects to support reforms such as OECD competition assessment, World Bank investment licensing, health care, revision of the income tax, autonomy of the tax authority, Social Security and tax debt cross-checking and collection and reform of the public administration.
There is also scope to develop technical assistance projects in areas such as energy policy, labour market policies including tackling undeclared work and codification of the Greek statute book.
The Greek authorities will by endSeptember 2015 finalise a medium-term technical assistance plan with the European Commission.
[The same technical assistance that was standing by in Athens during the period when GDP collapsed by 27%, unemployment rose to 29% and net investment collapsed to negative numbers.
Will they do better this time around? Not if they insist that their previous practices were appropriate.]

Greece needs to build upon the agreed recovery strategy and develop a genuine growth strategy which is Greek-owned and Greek-led
[i.e. led by a government that most certainly does not believe that anything resembling a growth strategy is part of this MoU]
This should take into
mou3Pg5
account the reforms included in this MoU, relevant European Union initiatives, the Partnership Agreement of the implementation of NSRF and other best practices.
Greece must benefit fully from the substantial means available from the EU budget and the EIB to support investment and reform efforts.
For the period 2007-2013, Greece was eligible for EUR 38 billion in grants from EU policies, and should benefit from the currently remaining amounts under this envelope.
For the 2015-2020 period, more than EUR 35 billion is available to Greece through EU funds.
[Which means that the advertised increase in investment funding by 35 billion equates, in reality, to a reduction from 38 billion in the previous 5 year period to 35 billion in the following 5 year period.]
To maximise absorption, the European Commission’s Investment Plan for Europe will provide an additional source of investment as well as technical help for public and private investors to identify, promote and develop high-quality and feasible projects to fund.
[These funds should be taken into account in the quarterly reviews, and failure of the European Commission to dispense them should trigger a proportionate revision of the assessment.
Here’s me dreaming again…]
The Greek authorities may request technical assistance to further develop the growth strategy, which inter alia could aim at creating a more attractive business environment, improving the education system as well as human capital formation through vocational education and training, developing R&D and innovation.
It could also help design sectorial priorities in areas such as tourism, transport and logistics, and agriculture.
The authorities aim to finalise the growth strategy by March 2016 in collaboration with social partners, academics and international organisations.
The strategy should also address the need for coordination of the ambitious reform agenda, reinforcing the existing Secretariat General for Coordination and involving as appropriate organisations representing the private sector.
[Another Secretariat! How refreshing to see that the solution to the problems of governance is that we need another layer of bureaucrats…]

2. Delivering sustainable public finances that support growth and jobs

The correction of extreme imbalances in public finances in recent years has required an unprecedented adjustment and sacrifices from Greece and its citizens.
Public deficits have fallen considerably compared to the pre-crisis period, although Greece is facing a primary deficit of about 1.5 percent of GDP in 2015, absent additional measures.
[A deficit that is entirely due to the troika’s policy of asphyxiating our government, even before we were elected, y means of a politically engineered bank run (that was ignited by the Bank
mou3Pg6
of Greece, the previous government and accelerated by the ECB’s constant threats to cut off the banks’ access first to ECB liquidity and then to ELA) and, soon after, by restrictions in the state’s capacity to roll over its existing T-Bills.
Lest we forget, our SYRIZA government did not raise one new tax or introduce anything but trivial new expenditures to the budget.
The insinuation that everything was going swimmingly with the Greek economy until the SYRIZA government messed things up is the worst kind of ‘victors’ history’ that blames the victim for its fate.]
The consolidation has also relied on a dramatic scaling back of public investment and services, which will need to be progressively normalized and further prioritised in order to sustain the growth potential.
[Naturally: Before January 2015, investment in productive activity, as opposed to speculative investment, was virtually non-existent.
Once the troika threatened us with bank closures from day 1, even speculative investment dried up.
It would indeed take remarkable… patriotism on the part of businesses to invest in a country threatened by its creditors with suffocation unless it accepted a non-viable program that fuels further a 6 year old debt-deflationary cycle.]

2.1 Fiscal policy

The Greek authorities commit to ensuring sustainable public finances and achieve sizeable and sustainable primary surpluses over the medium-term that will reduce the debt to output ratio steadily.
The authorities will accordingly pursue a new fiscal path premised on a primary surplus targets of -Ό, 0.5, 1Ύ, and 3.5 percent of GDP in 2015, 2016, 2017 and 2018 and beyond, respectively.
The trajectory of the fiscal targets is consistent with expected growth rates of the Greek economy as it recovers from its deepest recorded recession.
[Sure, the debt/primary surplus trajectory is consistent with “expected growth rates” if one is prepared to make the spectacular mistake (that the troika has been making since 2010) of assuming that growth rates are exogenous and independent of the medium term primary surplus targets! Naturally, the moment we acknowledge that the very announcement of a crazy 3.5% primary surplus for 2018 reduces investment in 2016– as investors anticipate a new dose of hard austerity 18 months later
- the debt/primary surplus trajectory becomes ridiculously inconsistent with
“expected growth rates”.
And so the extend-and-pretend of the Greek program lives on to yield fresh crisis summits and to damage another generation…]

The government has recently adopted a reform of VAT and a first phase of the reform of the pension systems; raised the corporate tax rate; extended
mou3Pg7
the implementation of the luxury tax; taken measures to increase the advance corporate income tax in 2015 and require 100 percent advance payments gradually for partnerships etc. and individual business income tax by 2017; and raised the solidarity surcharge.
[Quite astounding how these tax increases, in the context of a broken economy, are presented as a good thing.
Ultimate proof that the troika are not even neoliberals, since neoliberals would argue for a reduction in corporate taxes and VAT to stimulate economic activity and increase the tax take!]

Furthermore, as a prior action the Government will adopt legislation to:
• raise revenues: a) gradually abolish the refund of excise tax on diesel oil for farmers in two equal steps in October 2015 and October 2016
[i.e. do untold damage to the primary sector which had a chance of becoming an engine of growth through proper marketing of the Mediterranean diet, niche organics etc.]; b) increase the tonnage tax
[i.e. ensuring that most Greek shipping shifts to nearby Cyrpus].
The authorities will take actions to launch the 2015 ENFIA exercise in order to issue bills in October 2015 with the final instalment due in February 2016
[i.e. perpetuating an indefensible property tax that falls on everyone independently of their income in a country were 2 million unemployed or inactive people still own some small property.
The perpetuation of ENFIA, and the glee with which the troika sees the issuance of bills in October, will most certainly turn the population against this MoU and make its implementation impossible.]
They will also correct issues with the revenue measures recently implemented.
• target and contain expenditure: a) effective immediately, (i) reestablish full INN prescription; (ii) reduce the price of all off-patent drugs; b) launch the comprehensive social welfare review (see section 2.5.3).
• The package will include further measures with budgetary impact, uch as public administration reforms, reforms addressing shortfalls in tax collection enforcement, and other parametric measures, recalled in other parts of this document.
[Not since the Soviet Union has wishful thinking, unsupported by anything tangible, posed as policy making.]

To demonstrate its commitment to credible fiscal policies, the Government will adopt (Key deliverable) in October 2015, a supplementary 2015 budget as needed, the draft 2016 budget and a 2016–19 Medium-Term Fiscal Strategy, supported by a sizable and credible package of parametric
mou3Pg8
measures
[meaning direct benefit/pension cuts and tax rates increases]
and structural fiscal reforms
[i.e. permanent cuts in social welfare], including: a) a second-phase of pension reforms
[i.e. cuts to existing pensions, as opposed to mere restrictions in early retirements], see section 2.5.1; b) a reform of the income tax code, see section 2.2.2; c) phasing out the preferential tax treatment of farmers in the income tax code, with rates set at 20% in the 2016 exercise and 26% in the 2017 exercise
[adding to the pain of the diesel oil tax rate and creating new vistas of glory for tax evasion in Greece’s countryside].
Meanwhile a strategy for agriculture is being developed; d) a tax on television advertisements
[a rare glimmer of light in this MoU, as long as it is implemented]; e) the announcement of an international public tender for the acquisition of television licenses and usage related fees of relevant frequencies; f) the extension of Gross Gaming Revenues (GGR) taxation of 30% on VLT games expected to be installed at second half of 2015 and 2016
[a fair tax rate, except that the opening of 16 thousand e’gambling parlours in the villages, towns and suburbs of Greece, peddling false hope to a hopeless population, with the carrot of additional taxes-on-hopeless-hope dangled in front of law makers, is another sad development]; g) an increase of the tax rate on income for rents for annual incomes below €12,000 to 15% (from 11%) and for annual incomes above €12,000 to 35% (from 33%)
[i.e. a measure that further encourages landlords to offer leases on which a fraction of the actual rent is specified, the rest being paid under the table – thus, tax evasion gets another pat on the back.]; h) phasing out special tax treatments of the shipping industry; i) extend the temporary voluntary contribution to 2018; j) reduce permanently the expenditure ceiling for military spending by
€100 million in 2015 and by €400 million in 2016 with a targeted set of actions, including a reduction in headcount and procurement
[Defence expenditure reductions are fine with me.
This is a wonderful opportunity for Greek government to push its EU partners into participating in the cost of defending Greece’s borders, since the latter are also the EU’s borders.]; k) better target eligibility to halve heating oil subsidies expenditure in the budget 2016
[that is, let more families freeze in the coming winter].

In addition to the measures above, the authorities commit to legislate in October 2015 credible structural measures yielding at least Ύ% of GDP coming into effect in 2017 and Ό% of GDP coming into effect in 2018 to support the achievement of the medium term primary balance target of 3.5% of GDP.
[A target that can never be achieved without crushing that is left of the Greek economy; a target that the troika itself does not expect to be achieved but which it inserts in this MoU only because it is its policy that Italy and France be coerced into accepting a 3.5% target for 2018 – a reminder
mou3Pg9
that this MoU is written with the broader struggle for Europe in mind.]
The authorities commit to take further structural measures in October 2016, if needed to secure the 2017 and 2018 targets.
These would include containing defence expenditure, the planned PIT reform and freezing statutory spending.

Parametric fiscal measures will be bolstered by a wide range of administrative actions to address shortfalls in tax collection and enforcement:
these measures will take some time to bear fruit but could offer significant upside fiscal yield going forward.
[This is an ominous paragraph.
It proclaims that the more this program fails to deliver on growth, the more “parametric measures” – i.e. austerity – will be applied.
It is a brief manifesto in favour of the austerian road to Greece’s ruin, or to Europe’s change of mind.
Whichever comes first.]

The Greek government will monitor fiscal risks, including court rulings, and will take offsetting measures as needed to meet the fiscal targets.
[i.e. when the courts rule out some pension cut or tax hike, the government commits to stepping in to ensure that the rule of law is subverted so that the troika’s will is not.]
The authorities intend to transfer at least 30 percent of any overperformance to the segregated account earmarked for debt reduction.
[i.e. if the government does better than expected in revenue collection, it will not be able to use it to lessen the suffering of the worst hit – it must, instead, give a large chunk of this money to the creditors.]

2.2 Tax policy reforms

The Government commits to enact reforms of both direct and indirect taxation to improve efficiency, collectability and boost labour supply.

In July 2015 the Government has already legislated a major reform of VAT aiming at simplifying the VAT structure
[i.e. denying Aegean islanders a discount on VAT which was previously enshrined in the constitution in recognition of the great difficulties, especially in winter, of living and working on islands with intermittent transport – especially in winter], broadening the tax base and eliminating and streamlining exemptions, generating around 1% of GDP in annual revenues
[i.e. squeezing another large chunk from the Greek economy in the form of indirect taxes, jeopardising in the process any prospect of a new social contract between the state and its citizens – most of whom would like to tax evade less if the tax rates were reasonable].
mou3Pg10

The government commits to further reforms as follows:
i.
As a prior action, the authorities will: a) eliminate the cross-border withholding tax introduced by the instalments act (law 4321/2015) and reverse the recent amendments to the ITC introduced in laws (4328/2015, 4330/2015 and 4331/2015);
[The relevant article of this Law, 4321/2015, whose purpose was to limit and discourage transfer pricing that exploits the low tax rates of Cyprus and Bulgaria, must be amended; not just abolished.
This type of transfer pricing goes on and robs the Greek state of substantial taxes.
Putting nothing in its place is a dereliction of duty by the Greek state and another example of the troika’s disregard for genuine tax evasion fighting measures.]
b) clarify that the VAT island discounts will be fully eliminated by end-
2016 and define the transitional arrangements
[The determination with which the troika persecutes Aegean islanders, demanding that their VAT discount is removed, is impressing.
Especially given that this type of discount applies fully in every remote island grouping in the European Union; e.g. the Canaries, several islands in the Baltics, tc.]

ii.
Tax Codes.
By September 2015 adopt outstanding reforms on the tax procedures codes: a) introduce a new Criminal Law on Tax Evasion and Fraud to amend the Special Penal Law 2523/1997 and any other relevant legislation, and replace Article 55, paragraphs 1 and 2, of the TPC, with a view, inter alia, to modernize and broaden the definition of tax fraud and evasion to all taxes; abolish all Code of Book and Records fines, including those levied under law 2523/1997;
b) issue a circular on fines to ensure the comprehensive and consistent application of the TPC; c) ensure appropriate singleviolation penalties for breach of the accounting code; non-issuance or incorrect issuance of retail receipts will be treated as a single but serious procedural violation for VAT, (key deliverable).
By February 2016, the authorities will conduct a comprehensive review of remaining tax legislation that is in conflict with the ITC and TPC, ntegrating these acts where appropriate, and by March 2016 issue all secondary legislation to implement the ITC and TPC.

iii.
Income tax.
By October 2015, the Government will: a) simplify the personal income tax credit schedule
[i.e. ensure that the poor pay more and the rich get tax relief]; b) re-design and integrate into the ITC the solidarity surcharge for income as of 2016 to more effectively
mou3Pg11
achieve progressivity in the income tax system
[i.e. convert a temporary addition to income tax into a permanent one]; c) identify all business income tax incentives and integrate the tax exemptions into the ITC, eliminating those deemed inefficient or inequitable; d) undertake a review and reform of the KEDE, including revenue administration procedures for enforced sale of assets at public auctions; e) ensure the revenue administration’s adequate access to taxpayers' premises for conducting timely audits and enforcement purposes; f) review the framework of capital taxation and develop the tax framework for collective investment vehicles and their participants consistently with the ITC and in line with best practices in the EU; g) review the withholding tax on technical services; h) In view of any revision of the zonal property values, adjust the property tax rates if necessary to safeguard the 2016 property tax revenues at least €2.65 billion
[i.e. make sure that properties which lost much of their value due to the recession are still taxed as a percentage of the old, defunct value - a clear directive to pursue unfair tax policies!]
and adjust the alternative minimum personal income taxation; i) review the operation of the alternative minimum tax (including correcting any backtracking); j) close possibilities for income tax avoidance; k) tighten the definition of farmers
[i.e. exclude many new farmers from a definition that would give them a degree of the subsidies necessary to become established]. (key deliverable)

iv.
VAT.
The authorities will by March 2016, a) codify and simplify the VAT legislation, aligning it with the tax procedure code, eliminating outstanding loopholes and shortening the VAT payment period; b) simplify the income tax regime and ensure consistency of the income base for income tax and social security contributions of small businesses below the VAT registration threshold; c) modernise the corporate tax law in ITC covering mergers and acquisitions and corporate reserve accounts and implement ITC provisions concerning cross-border transactions and transfer pricing. (key deliverable)

v.
Property tax.
The authorities will by September 2016 align all property assessment values with market prices with effect from January 2017.
[Exactly how will they do this when in many areas of Greece there are no property markets, in the sense that almost no sales are recorded due to the recession.
How does one price a house for which there is no market?]
mou3Pg12

vi.
By that date, cross-checking of all ownership interests against the information on all individual properties in the cadastre. (key deliverable)

2.3.
Revenue administration reforms

The ability to collect revenues has been hampered by a long history of complicated legislation, poor administration, political interference and generous amnesties, with chronically weak enforcement.
To break from this practice and improve the tax and social security payment culture, the government firmly commits to take strong action to improve collection and to not introduce new instalment or other amnesty or settlement schemes nor extend existing schemes.
[This is a reference to our 100-instalments scheme which proved successful in an economy where 3.5 million taxpayers owed the state less than 3000 euros each but could not pay, the result being that they were in-formalised courtesy of frozen tax file numbers.
By giving them the opportunity to pay in many instalments, we gave them back their dignity.
The troika was furious, arguing that we were “destroying the payment culture”.
Our argument was that there can be no restoration of a payments culture when millions of Greek families were unable to pay small sums of money to the state in order to return to the formal sector.
With the troika screaming blue murder, we legislated the 100-instalments legislation clarifying that it was a one-off and giving a 2% discount to taxpayers who had never been in arrears, s a reward that helps the “payments culture”.
It proved a great success; a success that the troika never forgave us for.
Now, with this MoU, the troika is seeking its revenge, making the Greek government commit to never acting against its edicts.]

As a prior action, the authorities will adopt legislation to: a) on garnishments, liminate the 25 percent ceiling on wages and pensions and lower all thresholds of €1,500 while ensuring in all cases reasonable living conditions
[i.e.
The tax office is no longer prevented from confiscating wages and pensions of those in tax arrears (the limit was previously 25% of wages and pensions).
Similarly, the tax office will not longer have to leave at least 1500
euros in the account of a taxpayer in arrears whose savings have been confiscated.
They can leave him or her with, say, 200 euros.
The “reasonable living conditions” will be decided by the tax official according to whims that this MoU does not specify.]; b) amend the 2014–15 tax and SSC debt instalment schemes to exclude those who fail to pay current obligations
[i.e. amend out 100-instalments legislation – see above – so that those who started making payments will be asked to pay the whole due sum if they cannot meet their fresh tax bill.
That is, the new hardships that will befall taxpayers as a result of
mou3Pg13
the drop in economic activity engineered by the troika to humiliate PM Tsipras will annul the taxpayers’ opportunity to pay back previous arrears gradually], o introduce a requirement for the tax and social security administrations to shorten the duration for those with the capacity to pay earlier, and to introduce market-based interest rates
[reflecting the Greek banking system’s credit crunch]
while providing targeted protection for vulnerable debtors (with debts below €5,000); c) amend the basic instalment scheme/TPC to adjust the market-based interest rates and suspend until end-2017 third-party verification and bank guarantee requirements; d) accelerate procurement of software for VAT network analysis and for further automation of the debt collection, embracing inter alia fully automatized garnishment procedures; e) adopt immediately legislation to transfer, by end October 2015 all tax- and customs-related capacities and duties and all tax- and customs-related staff in SDOE and other entities to the revenue administration; all non-assessed audits reports made by SDOE since law 4321/2015 will be considered as detailed fact sheets to the tax administration.
[This is a hugely important and depressingly toxic directive, on which I shall be dedicating a special article.
SDOE has been doing a splendid job at creating an algorithmic method for comparing money flows within the Greek banking system with tax returns for the last 20 years.
The “revenue administration” within the Finance Ministry is autonomous if the Ministry and too close for comfort both with the oligarchs and the troika.
Disbanding SDOE, before it completes this remarkable tax evasion fighting project (that has the potential of discovering billions of evaded taxes), would be worse than a crime – it would be a pity.
And yet this is precisely what the troika is doing.]

The authorities commit to taking immediate enforcement action regarding debtors who fail to pay their instalments or current obligations on time.
The authorities will not introduce new instalment or other amnesty or settlement schemes nor amend existing schemes, such as by extending deadlines.
[The troika’s loathing of our 100-instalment scheme is bubbling up everywhere in this MoU.
They could not stand that we legislated it without their consent.]

Furthermore, the authorities, making use of technical assistance, will:

i. enhance compliance.
The government will by October 2015: a) adopt a fully-fledged plan to increase tax compliance; b) develop with the Bank of Greece and the private sector a costed plan for the promotion and facilitation of the use of electronic payments and the reduction in the use of cash with implementation starting by March 2016.; c) publish the list of debtors for tax and social security debt overdue for more than three months.
mou3Pg14

ii. fighting tax evasion.
The authorities will by November 2015 produce a comprehensive plan for combating tax evasion based on an effective interagency cooperation which includes: a) identification of undeclared deposits by checking bank transactions in banking institutions in Greece or abroad; b) introduction of a voluntary disclosure program with appropriate sanctions, incentives and verification procedures, onsistent with international best practice, and without any amnesty provisions; c) request from EU member states to provide data on asset ownership and acquisition by Greek citizens, and how the data will be exploited; d) renew the request for technical assistance in tax administration and make full use of the resource in capacity building;
e) establish a wealth registry to improve monitoring; f) adopt legislative measures for locating storage tanks (fixed or mobile) to combat fuel smuggling; g) create a database to monitor the balance sheets of parent-subsidiary companies to improve risk analysis criteria for transfer pricing;
[All good and fair, except that it holds little water in view of the – see above – determination to subsume SDOE into the public revenue administration.
A case of great pronouncements against tax evasion after having “defanged” the only part of the Finance Ministry (SDOE) that is fully committed to do something about it.]

iii. prioritise action on collectable taxes.
By September 2015, the authorities will sign the Ministerial Decision allowing for the extension of the indirect bank account register to provide 10 years of transaction history.
By October 2015, the authorities will reduce – taking account technical assistance - restrictions on conducting audits of tax returns subject to the external tax certificate scheme.
By November 2015, the authorities will adopt measures to prioritise tax audits on the basis of risk analysis and not, as is now the case, year of seniority (i.e. year of write-off).
[Nb.
This will necessitate a ‘get out of jail’ card for those who let the statute of limitations take effect in tax audits in order to pursue cases suggested by risk analysis.
Moreover, a lot of backlog is created by the insistence of public prosecutors to command agents of the Ministry of Finance’s general accounts office or the revenue administration to pursue cases that go through the public prosecutors’
desks irrespective of importance or culpability.
Unless this matter is resolved civil servants will be the slaves of the judiciary.]

iv. improve collection tools.
To improve collection of tax debt the authorities will by October 2015 (key deliverable): a) improve the
mou3Pg15
rules on write-off of uncollectible tax; b) remove tax officers’ personal liabilities for not pursuing old debt, and c) propose, and implement in 2016, a national collection strategy including further automation of debt collection, and by November d) take necessary measures towards the timely collection of fines on vehicles uninsured or not undertaking mandatory technical controls, and of levies for the unlicensed use of frequencies; e) issue legislation to quarantine uncollectable Social security contribution debt; and f) improve the rules on write-off of uncollectible Social security contribution debt, and g) enforce if legally possible upfront payment collection in tax disputes.
[There is a danger here that the presumption of innocence is sidelined and that ‘capture’ gets an unwelcome boost.]

v.
To improve collection of Social security debt by September 2015 the authorities will: a) provide KEAO with access to indirect bank account registry and to tax administration data; b) create a single SSC debt database that will encompass all social security funds.
The authorities will implement by end-December 2016 a central registry of contributors in coordination with the pension funds consolidation and complete the integration of social security contribution collection with the tax administration by the end of 2017.

vi. strengthen VAT revenues.
The authorities will strengthen VAT collection and enforcement inter alia through streamlined procedures and with measures to combat VAT carousel fraud.
They will adopt by October 2015 legislation to a) accelerate de-registration procedures and limit VAT re-registration to protect VAT revenue; b) adopt the secondary legislation needed for the significantly strengthening the reorganization of the VAT enforcement section in order to strengthen VAT enforcement and combat VAT carousel fraud.
The authorities will submit an application to the EU VAT Committee and prepare an assessment of the implication of an increase in the VAT threshold to €25000;

vii. reinforce the capacity of the administration.
By October 2015, the authorities will secure the full staffing of KEAO, strengthen control capacity in IKA and reinforce the Large Debtors Unit, to improve its capacity on issues of liquidation and tax collection, and – with highly skilled legal advisers, supported by an international independent expert firm – for the assessment of debtor viability.
By December 2015 the LDU will segment commercial debtors with large public debt
mou3Pg16
according to viability status.
[All good ideas.
Where will the funding come from?]

viii. strengthen the independence of the revenue administration.
The authorities will by October 2015 adopt legislation (key deliverable) to establish an autonomous revenue agency, that specifies: a) the agency’s legal form, organization, status, and scope; b) the powers and functions of the CEO and the independent Board of Governors; c) the relationship to the Minister of Finance and other government entities; d) the agency’s human resource flexibility and relationship to the civil service; e) budget autonomy, with own GDFS and a new funding formula to align incentives with revenue collection and guarantee budget predictability and flexibility; f) reporting to the government and parliament.
The authorities will by December 2015 (key deliverable) appoint the Board of Governors and adopt priority secondary legislation of the law (key human resource, budget) on the autonomous revenue administration agency, so that it can be fully operational by June 2016;
[This was, and is, a main battleground against the troika, including its local branch that spans the gamut of oligarchy.
I shall dedicate a different article to this.
Our proposal was that the independent tax and customs commission should be truly independent of government but also independent of oligarchic interests.
To ensure this we proposed a new authority under the aegis of, and answerable to, Parliament.
The troika is working feverishly to creating an authority that it controls fully, with a fig leaf of local checks and balances.
See Appendix 2 for my proposal to the troika on how a truly independent, but accountable to Parliament, tax and customs authority ought to be structured.]

The authorities will continue to improve operations as measured by key performance indicators.
Over the medium term the Authorities will continue with reforms improving tax administration, to be agreed with the institutions and taking into account recommendations of technical assistance reports conducted by the EC/IMF.

2.4 Public Financial Management and Public Procurement

2.4.1 Public financial management The authorities commit to continue reforms that aim at improving the budget process and expenditure controls, clearing arrears, and strengthening budget reporting and cash management.
mou3Pg17

The authorities will adopt legislation by October 2015 (key deliverable) to upgrade the Organic Budget Law to: a) introduce a framework for independent agencies; b) phase out ex-ante audits of the Hellenic Court of Auditors and account officers (ypologos)
[Nb.
There is an assumption here that Greece’s Constitution can be bypassed; i.e.
HCA involvement cannot be sidelined by laws or decrees.] ; c) give GDFSs exclusive financial service capacity and GAO powers to oversee public sector finances; and d) phase out fiscal audit offices by January 2017.
The authorities will adopt secondary legislation to define the transitional arrangements of the OBL reform by endDecember 2015, and complete the reform by end-December 2016.
[

The Greek government is committed to making the Fiscal Council operational before finalizing the MoU.
For this to happen, the government adopted a Ministerial Decision to start the open procedure to select the members of the board.
Following completing the process for the appointment of the Board Members of the Fiscal Council, the Government will by September 2015 issue the needed secondary legislation to make the Council fully operational (including budgeting and staffing) by November 2015.
The Authorities will complete a review with the help of technical assistance from the EC of the work of the Fiscal Council by December 2016, and adopt legislation as needed (March 2017).
[During the last phase of our negotiations with the Eurogroup, before our July capitulation, I offered to use the Fiscal Council as a lever for introducing an effective deficit brake.
The idea was to replace the harsh austerian parametric tax and pension changes demanded by the troika with more growth friendly measures and to commit to an automated deficit brake, to be applied by the independent Fiscal Council, if targets were not met.
That proposal was never accepted.
It is, therefore, questionable now what role the Fiscal Council will play.
Is the troika intending to use it as the enactor of a debt brake after having imposed austerity that guarantees failure in achieving the targets? In this case the Fiscal Council will become an Eternal Depression Council.]
In line with the Fiscal Compact, the Greek Government shall present the main characteristics of their medium-term public finance plans to the European Commission and the ECOFIN Council in Spring of each year and will update its Medium Term Fiscal Strategy before end May of each year in line with the programme targets.
In addition as part of a common budgetary timeline, Greece shall submit to the European Commission the draft budget for the following year by 15 October of each year, along with the independent macro-economic forecast on which they are based.
The Government will design a new government Budget Classification structure and Chart of Accounts (September 2016) in time for the 2018
budget.
[This MoU specifies quarterly reviews.
Adding European semester
mou3Pg18
procedures during the program will mean that no one in the Greek government will be doing any serious work, especially long term planning, xcept preparing and participating endless reviews!]

The authorities will present by September 2015 a plan to complete the clearance of arrears, tax refund and pension claims, and immediately start implementation.
[We never lacked a plan to do this.
It was the money we lacked!]
The authorities will then clear the outstanding stock of spending arrears of 7.5 billion by end-December 2016 after completing a thorough audit by end-January 2016, and clear the backlog of unprocessed tax refund and pension claims by end-December 2016; The Government will ensure that budgeted social security contributions are transferred from social security funds to health funds and hospitals so as to clear the stock of healthrelated arrears.

The Government will present by November 2015 a medium-term action plan to meet the requirements of the Late Payment Directive, including concrete measures and safeguards to ensure the transfer of IKA liabilities (cash transfers and expenditures) to EOPYY during the relevant period.
By January 2016, the authorities will complete an external audit of EOPYY’s accounts payables, and rationalize the payment process in the social security and health system by end-June 2016 (key deliverable).The authorities will continue to improve operations as measured by key performance indicators.

To improve the fragmented cash management system, the Government will include all central government entities in the treasury single account by endDecember 2015.
Following the implementation of a cash management reform the Authorities will close accordingly general government accounts in commercial banks and consolidate them in the Treasury single account.
As a prior action, the ministry of finance will ring-fence the account for the management of EU structural funds instruments and of Greece’s national contributions.
[Nb.
This sounds reasonable.
The reality of it, however, is quite different.
The General Accounts Office of the Ministry of Finance will have zero breathing space if this requirement is imposed.
On a technical note, most of CG entities are already in the TSA.]

2.4.2 Public procurement

Greece needs to take further action in the area of public procurement to increase efficiency and transparency of the Greek public procurement system, revent misconduct, and ensure more accountability and control.
[This is the
mou3Pg19
mother of all understatements.
Procurement is one of a triad of sins and its lucrative nature can be inspected by driving around Athens’ northern suburbs.
The troika has never, in the past five years, tackled this festering wound.
Will they now? If they do they will have to turn against the oligarchs whose media have been spreading the troika’s propaganda over the five months of our intense negotiations.
If they troika turns against them, to fulfil these promises and pledges, it will be the most remarkable turn around in the history of political economics.
But don’t hold your breath dear reader!]
By September 2015 the authorities will agree with the European Commission, which will assist on implementation, an action plan to spell out the details of the actions below (key deliverable).
• By January 2016, a consolidated, comprehensive and simplified legislative framework (primary and secondary legislation) on public procurement and concessions, including the transposition of the new EU directives on public procurement and concessions (2014/23, 014/24, 2014/25) will enter into force.
• By December 2016, the reform of the system of nonjudicial/administrative remedies will enter into force.
The authorities will present a detailed proposal for this reform to the Commission by October 2015.
• By February 2017, the authorities will adopt measures to improve the judicial remedies system.
In preparation, the authorities will perform by September 2016 in cooperation with the Commission a comprehensive assessment of the effectiveness of the existing judicial remedies system, identifying problems (e.g. lack of effective and rapid remedies, elays, difficulty of obtaining damages, litigation costs).
• The authorities will continue to implement the action plan on eprocurement as agreed with the Commission.
• By May 2016, a new central purchasing scheme, established in cooperation with the Commission and the OECD will enter into force, to be applied for the needs of 2017.

The authorities will ensure that the SPPA remains the principal institution in the area of public procurement in Greece; the SPPA will cooperate with other Greek institutions and the Commission to prepare by March 2016 a national strategy, identify systemic deficiencies of the national public procurement system, and propose realistic solutions to be implemented by the authorities through an action plan.

mou3Pg20

2.5 Sustainable social welfare

2.5.1 Pensions

The 2010 and 2012 pension reforms, if fully implemented, would substantially improve the longer-term sustainability of the overall pension system.
[i.e. both main and secondary pensions will be cut in the context of “sustainability”.
Note that pension funds were haircut savagely in 2012, when Greek government bonds (GGBs) were haircut, and unlike the ECB that refused to have its GGBs haircut or bankers who were haircut but also recapitalised.
In addition, the fall in employment and the rise in undeclared labour made led to the situation where if the troika insists that the pension funds become self sufficient, the pension cuts necessary will be so large that aggregate demand in Greece will fall again so much that employment will suffer further thus hitting again the pension funds.
Put simply, the troika’s pension fund sustainability can only be achieved in the context of this MoU is pensions tend to zero…]
However the pension system is still fragmented and costly and requires significant annual transfers from the State budget.
Hence much more ambitious steps are required to address the underlying structural challenges, s well as the additional strains on the system caused by the economic crisis.
Contributions have fallen due to high levels of unemployment at the same time as spending pressures mounted as many people opted to retire early.
[Nb.
It must be noted that, in addition to the increase in undeclared labour and the 12 billion euros haircut suffered by pension funds under the 2012 PSI, the recession took another toll on pension funds courtesy of so much “labour market flexibility” that the median wage fell by 30%.
Naturally, the pension system is now unsustainable and in dire need of overhaul.
However, such overhaul must be done over a long horizon as the economy and the labour market recover and not as an accounting exercise that adjusts outlays to current contributions.]

To address these challenges, the authorities commit to implement fully the existing reforms and will also proceed with further reforms to strengthen long-term sustainability targeting savings of around Ό of GDP in 2015 and around 1% of GDP by 2016.
The package inter alia aims to create strong disincentives for early retirement through increasing early retirement penalties and by the gradual elimination of the grandfathering of rights to retire before the statutory retirement age.
The authorities have already increased health contributions of pensioners to 6% on their main pensions and applied health contributions of 6% also to supplementary pensions from 1 July 2015; will integrate into ETEA by 1st September 2015 all supplementary pension funds and ensure that all supplementary pension funds will be only financed by own contributions from
mou3Pg21
1 January 2015; will freeze monthly guaranteed contributory pension limits in nominal terms until 2021; and ensured that people retiring after 30 June 2015 will have access to the basic, guaranteed contributory, and meanstested pensions only at the attainment of the statutory normal retirement age of currently 67 years.
[So, in a country where pensioners spend a large chunk of their pension on health care, given the parlous state of the national health system, their pensions will be cut and their health contributions will rise…]

i.
As a prior action, the authorities will: a) clarify the rules for eligibility for the minimum guaranteed pensions after 67 years
[Nb.
The rule should be clear: Set the minimum at the relative poverty threshold as defined by ELSTAT].
State explicitly that exemptions common to all civilized nations regarding retirement age will be honoured.; b) issue all circulars to ensure the implementation of the 2010 law; c) correct law 4334/2015 to among others correctly apply the freeze on monthly guaranteed benefits (instead of contributions state subsidy) and to extend to the public sector; d) repeal the amendments to the pension system introduced in Laws 4325/2015 and 4331/2015 in agreement with the institutions; and e) eliminate gradually the grandfathering to statutory retirement age and early retirement pathways, progressively adapting to the limit of statutory retirement age of 67 years at the latest by 2022, or to the age of 62 and 40 years of contributions, pplicable for all those retiring (except arduous professions and mothers with children with disability) with immediate application.

ii.
The authorities will by October 2015 (key deliverable) legislate further reforms to take effect from 1 January 2016: a) specific design and parametric improvements to establish a closer link between contributions and benefits
[i.e. cut pensions!]; b) broaden and modernize the contribution and pension base for all self-employed, ncluding by switching from notional to actual income, subject to minimum required contribution rules; c) revise and rationalize all different systems of basic, guaranteed contributory and means tested pension components, taking into account the incentives to work and contribute; d) the main elements of a comprehensive consolidation of social security funds, including the remaining harmonization of contribution and benefit payment procedures across all funds; e) phase out within three years state financed exemptions and harmonise contributions rules for all pension funds with the structure of contributions of the main social security fund for employees (IKA) ;
mou3Pg22
f) the abolition from 31 October 2015 of all nuisance charges financing pensions to be offset by reducing benefits or increasing contributions in specific funds
[This will be fun to watch: Will the so-called aggeliosimo, a tax on advertisers that goes into the journalists’
pension fund, be abolished? Media owners will kick and scream if this happens as they will, suddenly, need to contribute to their employees’
pension fund.
This is one to watch.
Want to bet that this particular nuisance tax will stay”]; g) gradually harmonize pension benefit rules of the agricultural fund (OGA) with the rest of the pension system in a pro rata manner
[i.e. the poorest of farmers will be hit also with a reduction in their already tiny old age pension]; h) that early retirements will incur a penalty, for those affected by the extension of the retirement age period, equivalent to 10 percent on top of the current annual penalty of 6 percent
[There would be nothing wring with this, and indeed I had recommended this too, if early retirements were not a substitute for the absence of social security for unemployable workers between the ages of 58 and 67.]; i) better targeting social pensions by increasing OGA uninsured pension; j) the gradual phasing out the solidarity grant (EKAS) for all pensioners by end-December 2019, starting with the top 20% of beneficiaries in March 2016
[This is noteworthy for its callousness.
EKAS is a small contribution to pensioners on extremely low pensions, well below the poverty level.
To phase EKAS out, without any serious provision for its replacement, is an attack on decency.]; k) restore the sustainability factor of the 2012 reform or find mutually agreeable alternative measures in the pension system
[i.e. come up with a miraculous new source of money or just cut pensions]; i) the Greek government will identify and legislate by October 2015 equivalent measures to fully compensate the impact of the implementation of the Court ruling on the pension measures of 2012
[i.e. the Court decided that various pension reductions since 2012 were unconstitutional, as they violated given obligations of the state to its citizens.
This MoU commits the Greek government to find some way to violate the spirit of the Court’s decision].

iii.
The Government will by December 2015 (key deliverable) integrate all social security funds under a single entity, abolish all existing governance and management arrangements, establish a new board and management team utilizing IKA infrastructure and organization, mplement a central registry of contributors and establish common services, as well as adopting a program to create a common pool of
mou3Pg23
funds that will be fully operational by end-December 2016.
The authorities will move towards the integration of social security contribution filing, payment and collection into the tax administration by the end of 2017.
[That’s all good.
Carried over from our proposals of March 2015.]

The institutions are prepared to take into account other parametric structural measures within the pension system of equivalent effect to replace some of the measures mentioned above, taking into account their impact on growth, nd provided that such measures are presented to the institutions during the design phase and are sufficiently concrete and quantifiable, and in the absence of this the default option is what is specified above.
[i.e.
If the Greek government does not want to amputate pensioners’ arms, the troika will consider the proposal of the Greek authorities that their arms should be spared and instead have their legs amputated.
Black humour.
But accurate in the way it conveys this paragraph’s meaning …]

2.5.2 Health care

The authorities have committed to continue reforming the health care sector, ontrolling public expenditure, managing prices of pharmaceuticals, improve hospital management, increase centralized procurement of hospital supplies, anage demand for pharmaceuticals and health care through evidencebased e-prescription protocols, commission private sector health care providers in a cost effective manner, modernize IT systems, developing a new electronic referral system for primary and secondary care that allows to formulate care pathways for patients.
[Brilliant.
Except that not a single euro have been budgeted for any of this!]

The authorities as prior action committed to reinstate previous key elements of reforms to the health system.
In particular, they will a) amend Law 4332/2015 repealing part of Law 4052/2012 (reorganisation and restructuring of the health sector under the MoU) on the appointment of hospital CEOs; b) repeal MD FEK 1117/2015, in order to re-enforce sanctions and penalties as a follow-up to the assessment and reporting of misconduct and conflict of interest in prescription behaviour and non-compliance with the EOF prescription guidelines (re-establish prior MoU commitment); c) re-establish full INN prescription, including by repealing circular 26225/08.04.2015, with the exceptions as set out in art 6.4 to 6.6 of the MD FEK 3057/2012; d) reduce the price of all off-patent drugs to 50 percent and all generics to 32.5
percent of the patent price
[Nb.
Greece’s indigenous pharmaceutical industry may be targeted here, to the benefit of multinationals that pay next to no tax],
mou3Pg24
by repealing the grandfathering clause
[Nb.
This a loaded, neoliberal, sexist term, that should be read as ”acquired rights”; rights that are inscribed in the Greek Constitution, the European Court of Human Rights.]
for medicines already in the market in 2012; e) establish claw backs for 2015 for diagnostics and private clinics and delink the 2014 claw back for private clinics from the 2013 one.

By September 2015 extend the 2015 claw back ceilings for diagnostics, rivate clinics and pharmaceuticals to the next three years, and, by October 2015, the authorities will (a) apply outstanding claws backs until H1-2015 for pharmaceuticals, diagnostics and private clinics will be collected; (b) publish a price bulletin to reduce pharmaceutical prices and publish it every six months; and c) review and limit the prices of diagnostic tests to bring structural spending in line with claw back targets (key deliverables).
They will execute the claw backs every six months.
By October 2015, the authorities will decide whether to re-establish a means-tested 5 Euro fee for hospital visits or to adopt equivalent measures in fiscal and demand management terms
[i.e. start charging again the hated 5 euro fee, for hospital surgeries visited almost exclusively by the poor, that SYRIZA was committed to abolishing or find another way of collecting it from the poor].

By December 2015, the authorities will take further structural measures (key deliverable) as needed to ensure that spending for 2016 is in line with the claw back ceilings, including developing new protocols for the most expensive pharmaceutical active substances and diagnostics procedures.
Authorities will further reduce generic prices including by making greater use of price-volume agreements where necessary.
[Again, let me convey the concern of Greek pharmaceutical companies that this is aimed at them, iven that they lack the transfer price capacities of the multinationals.]
Over the next three years, they will develop additional prescription guidelines giving priority to those with the greatest cost and therapeutic implications.
Ambitious but feasible timelines will need to be set by the Authorities.
By December 2015 (and by December 2016, respectively), the authorities will take concrete steps to increase the proportion of centralized procurement to 60 percent (and to 80 percent), the share of outpatient generic medicines by volume to 40 (and to 60 percent), inpatient generic medicines to 50 (and to 60 percent) and the share of procurement by hospitals of pharmaceutical products by active substance to 2/3 (and to Ύ) of the total, in line with agreed targets.
Generic penetration should be supported by further actions to improve the incentive structure of pharmacists, including on profit structure, y August 2016.

mou3Pg25

The authorities will introduce new drugs into the positive list on the basis of criteria set in MD 2912/B/30.10.2012 and related regulation, subject to prescription guidelines, and with prices set at the level of the lowest three in the EU or lower if the authorities can negotiate a rebate.
By December 2017
the Authorities will set-up an HTA centre that will inform the inclusion of medicines in the positive list.
To improve financial management of hospitals, the authorities will by December 2015 (key deliverable) deliver a plan to adopt DRG or other international standard activity-based costing methodology to hospitals within the next three years; by December 2017 they will implement the new DRG or alternative activity-based costing system; by June 2016 they will deliver a plan to conduct annual independent financial audits of hospital accounts, ith implementation to begin in 2017, and for all hospitals to be covered by 2018.
To this end, they will make use of the available Technical Assistance support.

To assess the performance of health care providers, both public and private, EOPYY will continue to collect and publish relevant data on a monthly/quarterly basis.
By June 2016, the authorities will develop an assessment of public sector capacity by region and by specialty and will use this to review the need for commissioning private providers per region; and they will develop a new electronic record for patients.
By August 2016 they will develop a new system of electronic referrals to secondary care based on e-prescription and the electronic record and allowing the monitoring of waiting times.
By June 2017, the authorities will develop a plan to preapprove referrals to private sector providers based on the electronic patient record, the system of electronic referrals and the mapping of public sector capacity.
Over the next three years, the authorities will develop therapeutic protocols for the patient care pathways (primary and secondary care) for the pathways that have the greatest therapeutic and cost implications, to be implemented through the e-prescription system.

The authorities will closely monitor and fully implement universal coverage of health care and inform citizens of their rights in that regard and they will proceed with the roll out of the new Primary Health Care system and the issuing of an MD as envisaged in Law 4238 by December 2015.
To this end, hey will make use of the available Technical Assistance support.
[If only technical assistance could replace the complete lack of funding necessary to enact “universal coverage”.]
mou3Pg26

2.5.3 Social safety nets

The economic crisis has had an unprecedented impact on social welfare.
The most pressing priority for the government is to provide immediate support to the most vulnerable to help alleviate the impact of the renewed downturn.
Already, a package of measures on food, housing and access to health care has been adopted and is being implemented
[against the troika’s direct order not to introduce such assistance!].
In order to get people back to work, the authorities, working closely with European partners, have taken measures to boost employment by providing short-term work opportunities to 50.000 people targeting the long-term unemployed.
[Once more, where will the funding come from? Answer: From cutting benefits elsewhere in the government’s budget – since no new monies are available for work experience schemes.]

The Government will adopt by March 2016 a further series of guaranteed employment support schemes covering 150,000 persons, including the long term unemployed (29+), young people (16-29), and disadvantaged groups (including inter alia GMI beneficiaries) with individualised active labour market measures for participants, using local partnerships, involving the private and social economy sectors and ensuring efficient and effective use of the resources available.
[Again: No new monies are involved.
The troika’s pet projects, e.g.
GMI, will be funded by depriving other welfare and job support programs of their funding.]

A fairer society will require that Greece improves the design of its welfare system, so that there is a genuine social safety net which targets scarce resources at those in most need.
[A fairer society will not, however, emerge if the new plans are un-funded, however brilliant and fair they may be!]
The authorities plan to benefit from available technical assistance for the social welfare review and for the GMI implementation from international organisations.
[Once more, if all this “assistance” came with funding for more than just the foreign ‘experts’, decent outcomes might have resulted years ago!]
i.
The government commits as a prior action to agree the terms of reference and launch a comprehensive Social Welfare Review, ncluding both cash and in-kind benefits, tax benefits, social security and other social benefits, across the general government, with the assistance of the World Bank, with first operational results to be completed by December 2015, targeted to generate savings of
mou3Pg27
½ percent of GDP annually which will serve as the basis for the redesign of a targeted welfare system, including the fiscally-neutral gradual national roll-out of the GMI.
The overall design of the GMI will also be agreed with the institutions.
[Where is the funding folks?]
ii.
The Authorities by September 2015 will set out their detailed preparations for a gradual nationwide roll-out
[it will be so gradual, due to the lack of funding, that no one will ever notice!]
of a Guaranteed Minimum Income (GMI) scheme from 1 April 2016, including for the set up of a benefits registry and a strategy to ensure the inclusion of vulnerable groups and to avoid fraud.
Close linkages with municipalities and employment services will be established.
iii.
By January 2016, the authorities will propose and legislate reforms to welfare benefits and decide on the benefit rates of the initial GMI rollout in agreement with the institutions.
[Message to poor Greeks:
Do not count your blessings.
There is no money for this rollout, unless other poor families are deprived of their benefits.]
The design of the GMI will be closely based upon the parameters of the pilot schemes after the evaluation of the World Bank, with potential additional targeting of priority needs in the short-term in order to meet budgetary constraints.
[Splendid, splendid.
Sounds like a great opportunity for World Bank and Technical Assistance personnel to improve their CVs with no appreciable effect on Greece’s poor.]
iv.
By September 2016, the authorities will establish an institutional benefits framework to manage, monitor and control the GMI and other benefits.
[What benefits? A interesting assumption is embedded in this paragraph, namely that GMI will be funded.]
An evaluation of the performance of the GMI scheme will take place, with the objective of a full national rollout (key deliverable) by the end 2016.
[Immediately afterward pigs will perform aerial somersaults over the Acropolis.]

3. Safeguarding financial stability

All necessary policy actions will be taken to safeguard financial stability and strengthen the viability of the banking system.
[Bankers expect another big wad of money from Europe’s taxpayers with no strings attached!]
No unilateral fiscal or other policy actions will be taken by the authorities, which would undermine the liquidity, solvency or future viability of the banks.
[Taxpayers expect no control over the bankers who will be receiving your
mou3Pg28
money.
Any attempt by the Greek government to hold bankers accountable has already been labelled “unilateral actions” and banned!]
All measures, egislative or otherwise, taken during the programme period, which may have an impact on banks' operations, solvency, liquidity, asset quality etc. should be taken in close consultation with the EC/ECB/IMF and where relevant the ESM.
[Here we go again: The Greek government commits not to legislate on anything without the creditors’ express permission.
Sovereignty suspended as long as the nation is in debt bondage.
Simple enough.]

By end-August 2015, the authorities will finalise a comprehensive strategy for the financial system which has deteriorated markedly since end-2014.
[This is a beauty: The troika that began the bank run, in association with New Democracy and PASOK to impede SYRIZA’s rise to power, and which later on suffocated the state and closed down the banks, with detrimental effect on their capitalisation, are now implying that it was the SYRIZA government that caused the “deterioration”.
Victor’s history, again.]
The main focus of the strategy will be on restoring financial stability and improving bank viability by:
(i) normalising liquidity and payment conditions and strengthening bank capital
[i.e. mend the damage the troika caused in its bid to suffocate our government]; (ii) enhancing governance
[by giving bankers more power!];
and (iii) addressing NPLs
[only without the creation of an essential bad bank!].
This strategy will build on the strategy document from 2013
[which was the basis for the recapitalisation of Greece’s banks, at a cost to the taxpayer of 40 billion, which failed to do anything about NPLs, the result being zero credit flows into potentially profitable businesses], taking into account the changed context and conditions of the financial system, will include plans regarding the foreign subsidiaries of the Greek banks according to their updated restructuring plans as being approved by the European Commission, and will aim to attract international strategic investment to the banks and return them to private ownership in the medium term
[i.e. hand over the banks shares, currently owned by the state, to private speculators at a fraction of the price the taxpayers paid].

Restoring liquidity and capital in the banking system

The authorities are committed to preserving sufficient liquidity in the banking system
[i.e. reversing the liquidity squeeze with which the ECB suffocated our government, implementing the very European coup which led to PM Tsipras’ capitulation on 12th July.]
in compliance with Eurosystem rules and to achieving a sustainable bank funding model for the medium term.
In this context, banks will be required to submit quarterly funding plans to the Bank
mou3Pg29
of Greece (BoG) so as to ensure continuous monitoring and assessment of liquidity needs.
The authorities will monitor and manage the process for the easing of capital controls taking account of liquidity conditions in the banking system while aiming to minimise the macroeconomic impact of the controls.
[Troika-speak for: We messed up already stressed banks to get you to surrender and now we will take our time to recapitalise them with your money but ensure that we, the troika, controls the process fully.]
A buffer of up to €25bn is envisaged under the Programme to address potential bank recapitalisation needs of viable banks and resolution costs of non-viable banks, in full compliance with EU competition and state aid rules.
Following a forward-looking assessment of the four core banks’ capital needs by the ECB and the submission of capital plans by the banks, any remaining identified capital shortfalls will be addressed fully by end-2015 at the latest.
The Bank of Greece will assess the capital needs of other banks.
The recapitalisation framework will be developed with a view to preserving private management of recapitalised banks and to facilitating private strategic investments.
The law relating to government guarantees on deferred tax assets will be amended to minimise programme funding and limit the link between the banks and the state.
[Prior to January 2015, the troika had earmarked 10.9 billion for further bank recapitalisations and kept it in the socalled HFSF waiting to uae it.
In June 214 the IMF had estimated that the banks required up to another 20 billion, but the ECB and the Commission slammed the IMF down because it was politically problematic to admit that more than double was necessary to recapitalise them compared to the sum available at the HFSF.
Once Syriza was in power and the troika triggered the bank run to overthrow our government, or to subdue it, the ECB began saying that more capital would be necessary, blaming it on the Syriza government.
Now, with our government defeated, they admit that the banks need 25 billion, but blame this ‘hike’ totally on our audacity to want to challenge the troika for 5 months.
Victor’s history, once again.]

Resolution of Non-Performing Loans (NPLs)

While short-term actions to address the problem of high and rising NPL ratios will be specified below in this document, additional measures and actions may be needed in the future so as to resolve the NPLs of the banking sector.
By end August 2015, the Bank of Greece will issue all necessary provisions to implement the Code of Conduct, after improvements in agreement with the institutions.
mou3Pg30

As a prior action, the authorities will: a) develop a credible strategy for addressing the issue of non-performing loans that aims to minimize implementation time and the use of capital resources, and draws on the expertise of external consultant(s) for both strategy development and implementation; b) adopt the following short-term reforms: (i) amendments to the corporate insolvency law to cover all commercial debtors, bring the law in line with international best practice including changes to promote effective rehabilitation of viable debtors and a more efficient liquidation process for non-viable debtors and reducing the discharge period to 3 years for entrepreneurs in line with the 2014 EC Recommendation
[that is, instead of creating a bad bank, the emphasis will be on massive liquidation of businesses]; (ii) amendments to the household insolvency law
[i.e.
foreclosures and auctions will be the instrument with which to reclaim some of the NPLs in an economy lacking…. buyers.
Social deprivation and the conflict is a guaranteed repercussion]
to introduce a time-bound stay on enforcement in line with cross country experience; establish a stricter screening process to deter strategic defaulters from filing under the law, nclude public creditor claims in the scope of the law providing eligible debtors with a fresh start, tighten the eligibility criteria for protection of the primary residence
[that is, reduce the protections on primary residences], and introduce measures to address the large backlog of cases
[i.e. speed up the process of evicting families and liquidating businesses] (e.g. increasing the number of judges and judicial staff, more frequent hearings, prioritization of high value cases, and short-form procedures for debtors with no assets and no income), (iii) improve the judicial framework for corporate and household insolvency matters by adopting appropriate legal instruments to establish specialized chambers both for household and corporate insolvency cases
[i.e. find ways of denying weaker parties the right to be represented at court or the right to appeal]; (iv) adopt legislation to establish a regulated profession of insolvency administrators, not restricted to any specific profession and in line with good cross-country experience
[i.e. enlist in the liquidation process accountants and privateers who will fast track liquidation and foreclosures]; (v) adopt provisions to re-activate of the Government Council of Private Debt, establishing of a Special Secretariat to support it.

By end-October 2015, (key deliverables), drawing on the expertise of an external consultant, the Bank of Greece will deliver a report on segmentation of NPLs on banks’ balance sheets and an assessment of banks' capacity to deal with each NPL segment.
The HFSF in cooperation with BoG will provide an analysis to identify non-regulatory constraints and impediments (e.g.
administrative, economic, legal etc.) to the development of a dynamic NPL
mou3Pg31
market.
[Nb.
By restricting this to the HFSF and the Bank of Greece, the Ministry of Finance is sidelined – and Parliament loses any oversight in what will prove a major political issue over the next few years.]
By the same date, working group, drawing on independent expertise and cross-country experience, will examine and recommend specific actions to accelerate NPL resolution, including by removing any unnecessary legal or other impediments to NPL servicing and disposal while protecting vulnerable households consistent with the Code of Conduct established by the Bank of Greece
[i.e. protection for the weak will fall in the purview of unelected Bank of Greece operatives, unaccountable to Parliament].
The authorities will establish by law a Debt Information network and Debt Information Centre, roviding legal and economic debt advising
[e.g. advice of the sort: “your home will be foreclosed upon, here are telephone numbers of various homeless shelters that you can try!]

By end-November 2015 (key deliverable), the Government will strengthen the institutional framework to facilitate NPL resolution, including (i) appointing and training an adequate number of additional judges (based on targeted caseload) and judicial staff for both corporate and household insolvency cases; (ii) commencing implementation of the law establishing the insolvency administrator profession (by enabling effective accreditation as well as supervision and monitoring of insolvency administrators, and a fee structure that incentivizes sustainable rehabilitations of viable firms and rapid liquidation of non-viable firms)
[i.e. while this MoU’s macroeconomic impact will bring on massive new insolvencies, it has the audacity to claim that stressed firms will be rehabilitated by means of a fee structure that “incentivises” the new bailiff profession, with vulture funds hovering overhead.]; (iii) establishing of a Credit and Wealth Bureau as an Independent Authority that will identify lenders payment capabilities for the facilitation of banking institutions, (iv) amending the out-of-court workout law so as to encourage debtors to participate while ensuring fairness among private and public creditors; (v) fully operationalising the specialist chambers for corporate insolvency within courts.
The Government will establish a permanent social safety net
[with non-existent funds, since the recapitalisation kitty of 25 billion will not spare a penny for this safety net], including support measures for the most vulnerable debtors and differentiating between strategic defaulters and good-faith debtors.
The HFSF in consultation with BoG will identify mechanisms and processes to accelerate NPL resolution
[again leaving the Ministry of Finance out of the picture, and using only troika-controlled institutions, such as the BoG and HFSF].
The HFSF will nominate an executive board member and an internal team dedicated to the new objective of facilitating banks' NPL resolution.
The Bank of Greece will engage a single special liquidator to ensure individual
mou3Pg32
liquidators are delivering effectively against operational targets.
Performance based remuneration scheme will be introduced for all special liquidators in consultation with HFSF to maximise recovery.
[Performance-based remuneration? How is ‘performance’ determined? Greater remuneration the more homes or businesses they help liquidate?]

By December 2015 (key deliverable) the authorities will introduce coordination mechanisms to deal with debtors with large public and private debts
[i.e. those who have fled the country some time ago and whose ill gotten capital is safely resting in Switzerland, London or Frankfurt]
firstly by segmenting commercial debtors with large public debts according to viability status and secondly by adopting legislation to facilitate fast-track liquidation of unviable entities by end-March 2016 and completion of the clean-up process by end-December 2016.

By end-February 2016 (key deliverable), upon receiving banks' proposals, he Bank of Greece will agree with banks on NPL resolution operational targets including for example loan restructuring, creation of joint ventures and banks will report quarterly from June 2016 to the BoG against key performance indicators.
The HFSF will also apply NPL resolution performance criteria to banks' management against operational targets agreed between banks and the Bank of Greece.
The HFSF will present and implement an NPL resolution action plan to enhance coordination among banks and accelerate the restructurings of the large corporates, and if needed jointly tackle entire economic sectors.
[i.e. the absence of a public asset management company, a bad bank, will ensure that the banks are left in complete control of a publically funded process that they have an interest to skew in their interest and against the interests of the social economy at large.]

By end-March 2016, BoG will revise the Code of Conduct for debt restructuring guidelines to deal with groups of borrowers (e.g.: SMEs) on the basis of clear criteria to segment retail portfolios and introduce in coordination with the HFSF fast-track mechanisms including standardized assessment templates, restructuring contracts, and workout solutions.

By end-June 2016, the authorities commit to assess the effectiveness of the insolvency legal and institutional framework and introduce any necessary amendments
[if any homes or businesses are left standing by then to be protected by the “necessary amendments”…].

Governance of the HFSF

mou3Pg33

The independence of the HFSF will be fully respected and its governance structure reinforced, with a view to preventing any political interference in its management or activities.
[Troika-speak for: The troika will control the HFSF even more tightly than before and ensure that Greek elected representatives have no capacity to influence the HFSF.
One example of what is meant is that the Minister of Finance will no longer have the capacity to do as I did a few months ago: decide to cut the exorbitant wages of HFSF management.
The troika retains the right to reward richly its blue eyed boys and girls at the HFSF, using funds extracted from the suffering Greek taxpayers, while at the same time insisting on harsh austerity for everyone else.
A splendid example of the colonial nature of this MoU.]

By mid-October 2015 (key deliverable), the HFSF law will be amended so as to (i) bring the law into line with the BRRD transposition and the new recapitalization framework to be developed (ii) to reinforce the HFSF's governance arrangements in line with the Euro Summit statement especially by changing the selection and appointment process , in particular, (a) a new procedure for the selection and appointment of members in the Executive Board and General Council will be designed by end September 2015 which will imply a greater role for the Institutions than in the past
[They are not even trying to hide it: A greater role for the troika than in the past! Which means that the already severely circumscribed role for Greece’s elected officials will disappear altogether]; (b) a Selection Panel will be set up, composed of six independent
[of the Greek government but selected by the troika]
expert members, of which three appointed by the EU institutions - including the chairman with a casting vote in the event of a tie - , and three appointed by the authorities (two by the Ministry of Finance and one by the Bank of Greece).
The Ministry of Finance, the Bank of Greece, the European Commission, the ECB and the ESM will each have an observer to the Selection Panel
[The Greek government will have an… observer! How large of the troika to allow us to observe!].
The Selection Panel will be assisted by an international recruitment consultant selected by the Panel (c) the Minister of Finance will nominate from the candidates shortlisted by the Panel (d) the Panel will also define the remunerations and other conditions of employment including evaluation and dismissal process.
The Law will also ensure that (i) remuneration and other conditions of employment are competitive so to attract high-quality international candidates for HFSF management positions
[i.e. to ensure that their chosen people get paid obscenely high salaries in the context of a shrinking, suffering, recession-hit population] (ii) to include powers, criteria and procedures for the HFSF to review and change - if
mou3Pg34
needed – the boards and committees of banks under its control
[i.e. the troika takes full control of banks without paying a euro toward their recapitalisation
– to be funded through direct increases in Greece’s public debt]; and (iii) to increase transparency and accountability of the HFSF through annual publication of strategies and semi-annual reporting of performance against key objectives (iv) include, among the HFSF objectives, the facilitation of banks' NPL management.

By end-March 2016, to increase HFSF transparency and accountability, they will publish an operational strategy annually and report on performance against this strategy semi-annually starting from June 2016.

Governance of banks

The Government will not intervene in the management, decision-making and commercial operations of banks, which will continue to operate strictly in accordance with market principles.
[i.e.
The troika will run them, in cahoots with the bankrupt bankers, using resources provided by the permanently
‘generous’ Greek taxpayer who will get no powers to control what the bankers are up to – even when their activities jeopardise the taxpayers’
livelihood; e.g. foreclosures, liquidation.]
The board members and senior management of the banks will be appointed without any interference by the Government
[and under the direct control of the troika plus the bankrupt bankers].
These appointments will be made in line with EU legislation and best international practices, taking into account the specific rules in the HFSF law as regards the rights of the private shareholders who participated in the banks’ capital increases under the existing framework
[i.e. privateers who contributed a small percentage of new capital get all the power while the taxpayers that gave the bulk of the fresh capital get no power at all].
The HFSF ensures through the amended Relationship Framework Agreements that as of the financial year of 2016 the external auditors' contracts with the banks can be to a maximum of five consecutive years.
[i.e.
The big five usual suspects will take turns to audit the four systemic banks.
It is as if 2008 never happened!]

By end-February 2016 (key deliverable), the HFSF with the help of independent international consultant will introduce a program to review the boards of the banks in which the RFAs apply.
This review will be in line with prudent international practices by applying criteria that go beyond supervisory fit and proper requirements.
By end-June 2016, following the review by the HFSF of the board members along the process described
mou3Pg35
above, members may be replaced in a manner that ensures banks' boards include at least three independent international experts with adequate knowledge and long-term experience in relevant banking and no affiliation over the previous ten years with Greek financial institutions; these experts will also chair all board committees.
[This would be a welcome development if it were not for the fact that these “independent experts” will be appointed by the bankers themselves, together with their HFSF associated.]

By October 2015, the need for any measures, in addition to those indicated above, will be explored to ensure that bank governance is sufficiently strengthened to be fully independent and in line with international best practice.
[Nb. “strengthened governance” and “fully independent” mean one thing in troika-speak: No say for the Greek government and no accountability to Greece’s Parliament.]

4. Structural policies to enhance competitiveness and growth

4.1 Labour market and human capital

In recent years, major changes have been made to Greek labour market institutions and wage bargaining systems to make the labour market more flexible.
[Of course, the Greek labour market can hardly be made more flexible.
Half a million Greeks have not been paid for 6 months, another 800
thousand work on zero hour contracts, an unspecified but very large number work on paper part time, for 300 euros, but in reality put in 40 hours of work per week for no extra money, let alone the undeclared labour that has dessimated the tax take and the pension funds.
The last thing the Greek labour market needs is more… flexibility.]
The Greek authorities are committed to achieve EU best practice across labour market institutions
[French or Latvian?]
and to foster constructive dialogue amongst social partners.
The approach not only needs to balance flexibility and fairness for employees and employers, but also needs to consider the very high level of unemployment and the need to pursue sustainable and inclusive growth and social justice
[something that requires the kind of collective bargaining the troika has been kicking and screaming against].
The government has committed as a prior action to reverse the legislation of the after-effect of agreements legislated in art 72 of 4331/2015 of 2 July 2015.
[i.e. the government has capitulated on the one, small move it made toward restoring a modicum of labour market fairness.]

Review of labour market institutions.
The Government will launch by October 2015 a consultation process led by a group of independent experts to review
mou3Pg36
a number of existing labour market frameworks, including collective dismissal
[i.e. the troika is relentless in its pursuit of the right of bankers to fire overnight large numbers of employees], industrial action
[which the troika wants effectively banned]
and collective bargaining
[which the troika has struggled to keep of the statutes once the previous government abolished it], aking into account best practices internationally and in Europe
[again: France or Latvia?].
Further input to the consultation process described above will be provided by international organisations, including the ILO.
The organization, terms of reference and timelines shall be agreed with the institutions
[Aha! So, the troika is the final decision maker on labour market legislation – just in case there was any doubt!].
Following the conclusion of the review process, the authorities will bring the collective dismissal and industrial action frameworks and collective bargaining in line with best practice in the EU
[France or Latvia? Can someone answer this simple question?].
No changes to the current collective bargaining framework will be made before the review has been completed
[i.e. the Greek government commits to ditch its firm commitment to return to workers the right to bargain collectively].
Changes to labour market policies should not involve a return to past policy settings which are not compatible with the goals of promoting sustainable and inclusive growth.
[i.e.
French trades unions beware: Policy settings that allow for worker protection along the lines of collectively bargained contracts are deemed inconsistent with growth.
If this is accepted in the case of Greece, against all evidence (since it is clear that the demise of collective bargaining has worsened employment and growth prospects), here will be spill over effects in other member-states, France in particular.]

Undeclared work.
By December 2015, the authorities will adopt an integrated action plan (key deliverable) to fight undeclared and under-declared work in order to strengthen the competitiveness of legal companies and protect workers as well as raise tax and social security revenues.
This will include improved governance of the labour inspectorate and specify technical assistance.
As a first step, the authorities will link the tax, ERGANI and social security fund reporting framework to detect undeclared work.
[Can’t wait to see this action plan! Given that the labour inspectorate has, and will acquire, o new resources, it is hard to see how undeclared labour will be diminished without collective bargaining and in an economic environment further weakened by the new tax increases]

Vocational training.
Furthermore, consistent with the 2016 budget and to deliver the modernisation and expansion of vocational education and training (VET), and on the basis of the reform adopted in 2013 (Law 4186/2013), the
mou3Pg37
Government will by December 2015 (key deliverable): (i) legislate a modern quality framework for VET/Apprenticeships, (ii) set up a system to identify skills needs and a process for upgrading programs and accreditation, (iii) launch pilots of partnerships with regional authorities and employers in 2015-
16 and (iv) provide an integrated implementation plan from the Ministry of Labour, the Ministry of Education, and OAED to provide the required number of apprenticeships for all vocational education (EPAS and IEK) students by 2016 and at least 33% of all technical secondary education (EPAL) students by 2016-2017; (v) ensure a closer involvement of employers and a greater use of private financing.
Regional public-private partnerships will be run during the academic year 2015-16.
[Straight out of the manifesta of neoliberal training programs, which train workers for non-existent jobs in order to take them off the unemployment register for a few months.]

Capacity building.
Over the medium term, the capacity of the Ministry of Labour will be strengthened in terms of policy formulation, implementation and monitoring in order to increase the its ability to deliver welfare reforms, ctive labour market policies, and achieve the front-loading of the Structural Funds.
This will include improving the public employment services through the completion of the re-engineering of OAED.
Existing labour laws will be streamlined and rationalised through the codification into a Labour law Code by end 2016 (key deliverable).
[A touching belief in the capacity of a
“strengthened” bureaucracy to make amends for a broken labour market in the midst of a debt-deflationary cycle…]

Technical assistance. for the effective implementation of the reform agenda, ncluding labour market reform, VET and capacity building of the Ministry of Labour, the authorities will use technical assistance, benefiting inter alia from expertise of international organisations such as the OECD and the ILO.
[More technical assistance in the absence of essential funding…]

Education.
The authorities will ensure further modernization of the education sector in line with the best EU practices, and this will feed the planned wider Growth Strategy.
The authorities with the OECD and independent experts will by April 2016 prepare an update of the OECD's 2011 assessment of the Greek education system.
This review will cover all levels of education, ncluding linkages between research and education and the collaboration between universities, research institutions and businesses to enhance innovation and entrepreneurship (see also section 4.2).
Inter alia, the review will assess the implementation of the 'new school' reform, the scope for further rationalisation (of classes, schools and universities), functioning and
mou3Pg38
the governance of higher education institutions, the efficiency and autonomy of public educational units, and the evaluation and transparency at all levels.
The review shall propose recommendations in line with best practices in OECD countries.
[Without a single fresh euro spent on education, of course.]

Based on the recommendations of the review, the authorities will prepare an updated Education Action Plan and present proposals for actions no later than May 2016 to be adopted by July 2016, and where possible measures should enter into force in time for 2016/2017 academic year.
In particular, the authorities commit to align the number of teaching hours per staff member
[i.e. make demoralized, underpaid teachers teach longer hours], and the ratios of students per class and pupils per teacher to the best practices of OECD countries to be achieved at the latest by June 2018.
The evaluation of teachers and school units will be consistent with the general evaluation system of public administration.
The authorities will ensure a fair treatment of all the education providers, including privately owned institutions by setting minimum standards
[i.e. give privileges to private schools and shift the burden of education onto parents].

4.2 Product markets and business environment

More open markets are essential to create economic opportunities and improve social fairness, by curtailing rent-seeking and monopolistic behaviour, which has translated into higher prices and lower living standards.
In line with their growth strategy, the authorities will intensify their efforts to bring key initiatives and reform proposals to fruition as well as enrich the agenda with further ambitious reforms that will support the country’s return to sustainable growth, attract investments and create jobs.

The authorities will legislate as prior actions to:
i. implement all pending recommendations of the OECD competition toolkit I, except OTC pharmaceutical products, Sunday trade, building material and one provision on foodstuff; and a significant number of the OECD toolkit II recommendations on beverages and petroleum products;
[i.e. the troika insists on the implementation of a OECD
‘toolkit’ which the OECD has already denounced.
While Minister of Finance, I agreed with the SG of the OECD, Mr Angel Gurria, to ditch Toolkits 1&2 in favour of a new reform program that the Greek government and the OECD would design, implement and monitor together.
The troika was livid! They lashed out at the OECD for daring
“interfere” in its attempt to impose ridiculous product market reforms
mou3Pg39
on Greece.
Angel Gurria and I met in Paris to seal our agreement.
But when our government capitulated to the troika, the troika took their revenge by including in this MoU the OECD toolkits that the OECD has declared null and void.
Why did the troika do this? Is it because they have reason to believe that toolkits 1&2 are appropriate for Greece? Of course not.
The troika reinstated them to demonstrate who is boss!]
ii. open the restricted professions of notaries, actuaries, and bailiffs and liberalize the market for tourist rentals;
[Now that bailiffs will have a field day I suppose it makes sense to ‘liberalise’ them!]
iii. eliminate non-reciprocal nuisance charges and align the reciprocal nuisance charges to the services provided;
[As mentioned above, let’s see if they abolish the most significant nuisance charge: the aggeliosimo that benefits media owners hugely, at the expense of advertisers, as it allows them not to make any contributions to the journalists’ pension fund.
Something tells me that this particular nuisance charge will prove too much of a… nuisance to abolish!]
iv. reduce red tape, including on horizontal licensing requirements of investments and on low-risk activities as recommended by the World Bank, and administrative burden of companies based on the OECD recommendations, and establish a committee for the inter-ministerial preparation of legislation.

On competition, the authorities will by October 2015 implement remaining recommendations of the OECD toolkit I on foodstuff and of the OECD toolkit II
[here we go again on the troika’s obsession with Toolkits 1&2]
on beverages and petroleum products and launch a new OECD competition assessment in wholesale trade, construction, e-commerce, media and rest of manufacturing.
By June 2016, the Government will adopt legislation to address all identified issues in such assessment (key deliverable).
By December 2015, the authorities will legislate the OECD competition toolkit I recommendation on OTC pharmaceutical products with effectiveness as of June 2016 (key deliverable).
By June 2016, the authorities will fully adopt the pending OECD toolkit 1 recommendation on building material.
The authorities will liberalise Sunday trade following the forthcoming State Council ruling.
The authorities commit to continue with regular competition assessments in additional sectors over the next three years.
The advocacy unit of the Hellenic Competition Commission will be strengthened by twelve additional posts and a review will be conducted with the support of the Commission and international expertise to ensure that the Competition law is
mou3Pg40
in line with EU best practice.
[More staff for the Competition Commission is a good thing.
But will they get more powers to tackle the oligarchs?]

On investment licensing, by September 2015, the Government will adopt a roadmap for the investment licensing reform, including prioritization.
The authorities will adopt secondary legislation according to this prioritization by June 2016 (key deliverable), and proceed with other reforms in line with the roadmap.

On administrative burden, by November 2015, the Government will adopt the pending OECD recommendations on environment and fuel trader licenses.
In addition, by June 2016, the authorities will further reduce administrative burden, including through one-stop shops for business (key deliverable).
By June 2016, the Government will fully implement the law on better regulation.
[Meaning? Regulation that regulates the small, family owned firms opening up the road, again, for their take over by chain stores that then corner the market and use transfer pricing to defraud the tax office, depress wages and push price-cost margins up via oligopolistic practices write large?]
On competition, investment licensing and administrative burden the Government will by October 2015 launch an ex-post impact assessment of selected reforms and their implementation and identify by June 2016 the remaining measures needed for their full implementation (key deliverable).

On regulated professions, in order to remove unjustified and disproportionate restrictions, the Government will submit by October 2015 the Presidential Decree on reserved activities of civil engineers and related professions (key deliverable), and will adopt the recommendations of an external advisor by December 2015 (key deliverable) and the recommendations of the interministerial committee, based on other recent reports, by February 2016.

On trade facilitation, the Government will streamline pre-customs procedures by December 2015.
In addition, with the participation of public and private stakeholders, the authorities will update the trade facilitation action plan for the national single window and adopt an export promotion action plan by December 2015 and proceed subsequently with their implementation.
The Government will make institutional changes for post-clearance audits and restructure the risk analysis department in line with WCO recommendations by March 2016, and complete the customs reorganisation by September 2016 (key deliverable).
On anti-smuggling, the authorities will establish three mobile enforcement teams by September 2015, adopt a
mou3Pg41
comprehensive strategy to tackle fuel and cigarette smuggling based on an effective interagency cooperation by December 2015, and fully install the inflow-outflow system in the tax and customs warehouses tanks by June 2016, and will fully equip with scanners the three main international ports by December 2016, (key deliverable), ensuring that each of these ports has at least one scanner by March 2016.
[These recommendations have been in place since 2011.
They were never implemented because fuel smugglers happen to be high up in the food chain and because the state could not afford the necessary equipment.
What will change now?]
On land use, by September 2015, the Government will reconvene the interministerial spatial planning committee, with participation of the independent experts.
Based on its advice and in agreement with the institutions, the Government will propose in October 2015 a time-bound roadmap for selected improvements of the spatial planning law, including on parts of the land use categories, and for the full adoption of secondary legislation by June 2016 in order to ensure that the legislation effectively facilitates investment, and streamlines and shortens planning processes while allowing for the necessary safeguards.
If there is no agreement on the necessary changes, the 2014 spatial planning law will be fully implemented (key deliverable).
The authorities will adopt the Presidential Decree on forestry definitions by December 2015 and fully implement the forestry law by July 2016.
In addition, the authorities will by February 2016 adopt the legal framework for nationwide cadastral offices on the basis of the business plan, he experience of the two pilot offices and recent technical assistance advice and ensure adequate financial independence and administrative capacity of the cadastral agency (key deliverable).
[The Green Movement should take note here.
While it is true that land use must be regulated better in Greece, hese ‘moves’ are pregnant with the danger that forests will be privatised, eveloped and destroyed.
In conjunction with constant threat of privatising our shores, the measures in this technical paragraph will require constant vigilance.]

On the link between education and research and development, the Greek authorities are committed to launch a comprehensive consultation process following the review of linkages between education and R&D (see under Section 4.1 'Education') with a view to implement recommended best practices.
The organization and the timeline for the consultation shall be drawn up by
[October 2015].
[Tokenism, tokenism, tokenism.
Where will the funding for research, let along education, come from? Our universities are
mou3Pg42
bankrupt and business is living a hand to mouth existence.
Fine, empty words.]

On agriculture, the authorities will adopt a competitiveness strategy by December 2015.
This will include: a) the improvements in the EU funds absorption; b) improvements in the measures aiming at improving the marketing of agricultural products marketing, including the immediate reform of market permits andto improve consumer access to farm products, the establishment of a Greek foods initiative for exports;to promote and manage export distribution networks, and c) structural reforms introducing a new framework for agricultural co-operatives, encouraging structural reforms that favour young and active farmers and introduce a new framework for agricultural cooperatives, reater aggregation of agricultural exploitation, and a programme to improve resource efficiency improvements in the use of in energy and use, ater resource management and good agricultural practices financed through EU funds.
[All good.
Let’s wait and see how any of this will be implemented.]

On structural funds, the authorities will by October 2015 implement in full Law 4314/2014 on European Structural and Investment Funds, adopt all delegated acts indispensable for the activation of the available funds and put in place all ex-ante conditionality.

On technical assistance, the authorities intend to launch immediately a request for support in three critical areas: a competition assessment in wholesale trade, construction, e-commerce, media and rest of manufacturing with support of the OECD; the investment licensing reform with support of the World Bank; and a new round of administrative burden reduction.
As a next step, with support of technical assistance, the authorities intend to assess the implementation of the reforms in the areas of competition, dministrative burden and investment licensing.
Furthermore, in order to ensure an effective reform implementation, the authorities will use technical assistance in other areas as needed, including through Commission services, Member State experts, international organisations, and independent consultants.
This includes regulated professions, trade facilitation, export promotion, land use, education and R&D, agriculture and structural funds.
[There is clearly a great deal of troika interest to secure jobs for their boys and girls, to send them to Greece for job experience purposes as technical advisers.
May they be welcome – despite their cost to the Greek
mou3Pg43
and European taxpayer - and prove more helpful than their predecessors were over the past five years.]

4.3. Regulated Network Industries (Energy, Transport, Water)

Energy

The Greek energy markets need wide-ranging reforms to bring them in line with EU legislation and policies, make them more modern and competitive, educe monopolistic rents and inefficiencies, promote innovation, favour a wider adoption of renewables and gas, and ensure the transfer of benefits of all these changes to consumers.

As prior actions, the authorities will adopt the reform of the gas market and its specific roadmap, leading inter alia to full eligibility to switch supplier for all customers by 2018, and notify the reformed capacity payments system (including a temporary and a permanent mechanism) and NOME products to the European Commission.
[i.e. introduce competition in a thin gas market in which no real competition can be had, given its size and economies of scale.
Still, some business interest will be helped here, no names mentioned.]

By September 2015, the authorities will implement the a full scheme for the temporary and permanent capacity payment system; modify electricity market rules to avoid that any plant is forced to operate below their variable cost, and to regulate according to the final decision of the Council of State on the netting of the arrears between PPC and the market operator; begin implementation of the gas market reform according to the agreed timeline, hilst prioritising distribution tariffs; implement interruptible contracts as approved by the European Commission; revise PPC tariffs based on costs, ncluding replacement of the 20% discount for energy-intensive users with tariffs based on marginal generation costs, taking into account consumption characteristics of customers that affect costs (key deliverable).

In September 2015, the authorities will discuss with the European Commission the design of the NOME system of auctions, with the objective of lowering by 25% the retail and wholesale market shares of PPC, and to bring them below 50% by 2020, while having reserve prices that capture generation costs and being fully compliant with EU rules.
In case it is not possible to reach an agreement on NOME by the end of October 2015, the authorities will agree with the institutions structural measures to be immediately adopted leading to the same results mentioned above in terms
mou3Pg44
of market shares and timelines (key deliverable).
In any case, by 2020 no subject will be able to produce or import, directly or indirectly, more than 50% of total electricity produced and imported in Greece (legislation to be adopted as prior action).
[i.e.
No planning for turning to green energy, away from Greece’s lethal reliance on lignite.
Instead, a touching belief in the powers of competition/privatisation to succeed in the Greek electricity industry when it failed so spectacularly everywhere else – see Britain, California etc.]

By October 2015, the authorities will: a) take irreversible steps (including announcement of date for submission of binding offers) to privatize the electricity transmission company, ADMIE, unless an alternative scheme is provided, with equivalent results in terms of competition and prospects for investment, in line with the best European practices and agreed with the institutions to provide full ownership unbundling from PPC (key deliverable).
[This is crucial.
The Greek government has opposed privatisation.
It has now committed to it, with a fig leaf (behind which to hide for a few months) that allows it to claim that it is in the business of finding an alternative to privatisation that delivers the same ‘outcome’, conditional on the troika’s approval that this ‘alternative’ is as good as privatisation; an approval that will never come, thus guaranteeing privatisation.]
To this end, the authorities have sent the first proposal to the institutions in August 2015; b) review energy taxation; c) strengthen the electricity regulator’s financial and operational independence; d) transpose Directive 27/2012 on energy efficiency adopting the legislation already submitted to Parliament.

By December 2015, the authorities will approve a new framework for the support of renewable energies, while preserving financial sustainability, and for improving energy efficiency, making best use of EU funds, international official financing and private funding, and introduce a new plan for the upgrade of the electricity grids in order to improve performance, enhance interoperability and reduce costs for consumers.
The authorities will start the implementation of the roadmap for the implementation of the EU target model for the electricity market, to be completed by December 2017 (key deliverable); in this context, the balancing market will be completed by June 2017 (key deliverable).
[A paragraph empty of content, as there is no serious planning for renewables and the EU funding available is piecemeal and, judging by the past four years of experience, hopelessly ineffective in the absence of a comprehensive green energy plan.]
The authorities will make use of technical assistance for designing the new framework on renewable energies and energy efficiency.
[Excellent! More
mou3Pg45
technical assistance.]
Other important areas where assistance will be used, oth for legislation and for regulation, are the implementation of the gas market reform and the transition to the EU target model for the electricity market
[whatever that means!].

Water utilities
A stable regulatory regime is key for allowing much needed investment in the water networks and to protect consumers in terms of pricing policies.
[Greece has very cheap water utilities.
Any tampering with them along the lines of a neoliberal approach will produce price hikes and offer speculators a new vista of pleasure that they do not deserve and the country cannot afford.
Still, the troika is determined to bring them in.]
The Government will, with assistance from EU technical assistance
[Great!], launch by December 2015
the actions needed to implement fully the regulatory framework for water utilities based on the methodology completed by the Special Secretariat of Water in 2014 taking into account the current legal framework; it will also aim to enhance and strengthen further the water regulator in order to enable it to take needed independent regulatory decisions (June 2016, key deliverable).

Transport and logistics

On transport and logistics, the authorities will by June 2016 adopt a general transport and logistics master plan for Greece covering all transport modes (road, railways, maritime, air and multi-modal) and a time-bound action plan for the logistics strategy, as well as implementing legislation of the logistics law (key deliverable).
On maritime transport, by
[October 2015], the Government will align the manning
[how about “personnel”, instead if
“manning”? Sexism rules OK in the troika corridors]
requirements for domestic services with the one for international lines, while respecting bestpractice safe manning principles, and adopt the legislative changes.

The Port regulator will become fully operational by June 2016.
The Government will adopt the Presidential Decree setting out the operational structures of the regulator by
[October 2015] (key deliverable).
The Government will seek technical assistance to define the tasks of the port regulator, the role of the port authorities, and to prepare its internal regulations and needed laws to be adopted by March 2016 in order to ensure its full functionality.
[Greece has had perfectly functioning ports since antiquity.
It is offensive to impose upon the Greek authorities “technical
mou3Pg46
assistance” on this matter.
But then again, the troika takes pleasure in giving offence to the Greek authorities.
So be it…]

In support of this reform agenda on network industries, the authorities intend to use technical assistance as needed, including on the strengthening of regulators and on logistics.
[More technical assistance.
Just what the doctor ordered!]

4.4 Privatisation

Privatisation can help to make the economy more efficient and to reduce public debt.
While the privatisation process has come to a standstill since the beginning of the year, the Government has now committed to proceed with an ambitious privatisation program and to explore all possibilities to reduce the financing envelope, through an alternative fiscal path or higher privatisation proceeds.

To preserve the on-going privatisation process
[which has proven a major disaster in every conceivable way – from the prices fetched to the rate at which the privatisations that occurred were overturned by the European competition commission and the Greek Council of State]
and maintain investor interest in key tenders, the Hellenic Republic commits to proceed with the on-going privatisation programme.
The Board of Directors of the HRADF has already approved its Asset Development Plan (ADP) which includes for privatisation assets under HRDAF as of 31/12/2014.
[This puts paid to the widely publicised view that the government has managed to change the troika’s privatisation agenda.
Clearly, the agenda active on 31st December 2014, prior to our election, has been adopted by this government.
Period.]

The implementation of this programme aims to generate annual proceeds (excluding bank shares) for 2015, 2016 and 2017 of EUR 1.4bn, EUR 3.7bn and EUR 1.3bn, respectively.

As prior action, and to re-launch the privatisation programme the Government will adopt these measures:
i.
The authorities will endorse the Asset Development plan approved by HRADF on 30/7/2015.
The ADP is attached to this Memorandum as annex and constitutes an integral part of this agreement.
The ADP will be updated on a semi-annual basis and approved by HRADF; and the Cabinet or KYSOIP will endorse the plan.
ii.
The Government and HRADF will announce binding bid dates for
mou3Pg47
Piraeus and Thessaloniki ports of no later than end-October 2015, nd for TRAINOSE ROSCO, with no material changes in the terms of the tenders;
iii.
The authorities will take irreversible steps for the sale of the regional airports at the current terms with the winning bidder already selected;
iv.
The authorities will conclude around 20 selected pending actions identified.
[In other words, the SYRIZA government will eat its words, and criticism of the previous privatisation (or, more precisely, fire sale) agenda and commit to its full and immediate implementation.
See blow]

The Government commits to facilitate the privatization process and complete all needed Government actions to allow tenders to be successfully executed.
In this respect it will complete all actions needed as agreed on a
[quarterly]
basis between HRADF, the institutions and the Government.
The List of Government Pending Actions has been approved by the Board of Directors of the Hellenic Republic Asset Development Fund and is attached to this Memorandum as an Annex and constitutes an integral part of this agreement.

In line with the statement of the Euro Summit of 12 July 2015, a new independent fund (the “Fund”) will be established and have in its possession valuable Greek assets.
The overarching objective of the Fund is to manage valuable Greek assets; and to protect, create and ultimately maximize their value which it will monetize through privatisations and other means.
[This is important.
For it puts Greece’s public assets out of the hands of Greece’s elected officials, denying Greek governments any instrument for utilising public assets in order to generate home-grown investment funding and/or implementing socio-economic policies outside the neoliberal framework.]
The Fund would be established in Greece and be managed by the Greek authorities under the supervision of the relevant European Institutions.
[i.e.
the troika has consented to basing the Fund in Athens as long as it maintains full control of it, precisely as it maintains full control of the HFSF, the Bank of Greece, the General Secretariat of Publid Revenues and ELSTAT.]

The Fund is expected to fulfill its objective by adhering to international best practices in terms of governance, oversight and transparency of reporting standards, and compliance.

By October 2015 the authorities shall appoint an independent Task Force
mou3Pg48
[i.e. independent of the government and fully dependent on the troika]
to identify options and prepare recommendations on the operational goals, tructure and governance of the Fund to be created.
The Task Force would report by December 2015, and the government, in agreement with the institutions, will take steps to implement the recommendations by March 2016 (key deliverable).
The mandate and composition of the Task Force would be drawn up by the authorities, in agreement with the European Institutions and in consultation with the Eurogroup.
The authorities may request technical assistance on this matter.
The mandate of the Task Force will include:
1.
Identifying the possible assets which could be part of a new Fund and the best options for their monetization: particular attention would be paid to extracting value from the real estate assets of the Hellenic Republic including those already held by ETAD.
2.
Identifying appropriate governance arrangements of the new Fund, ncluding whether there should be specific sub-entities for different types of assets within the Fund drawing upon, where relevant, the experiences of entities such as Hellenic Republic Asset Development Fund (HRADF) and ETAD; whether such existing entities would be reformed and maintained separate to the Fund, terminated upon conclusion of their mandate, or absorbed into the new Fund.
3.
Putting forward a proposal for the transition to the new Fund to ensure continuity from the previous arrangements, including the possible transfer of assets within the Asset Development Plan.
4.
According to the Euro Summit Statement the monetization of the assets will be one source to make the scheduled repayment of the new loan of ESM and generate over the life of the new loan a targeted total of EUR 50bn of which EUR 25bn will be used or the repayment of the recapitalization of banks and other assets and 50% of every remaining euro (i.e. 50% of EUR 25bn) will be used for decreasing the debt to GDP ratio and the remaining 50% will be used for investments.
The Task Force will identify options and make recommendations on how this will be operationalized.
[This is tragic.
This Fund will never, ever generate 25 billion euros, specially after the current spates of privatisations are completed and these valuable public assets are dispensed with in a fire sale. (Even if by some miracle it generates more than 25 billion, the next 12.5 billion will be paid to Greece’s creditors.
Only after that will the state get some pennies to invest in growth.) Which means that the Fund’s income will be all used up to repay
mou3Pg49
the new state debt on behalf of bankers.
So, this is what will happen: Take the case of a public asset that the Fund sells or leases for X euros.
These euros will be used to repay part of the recapitalisation of some bank, say Pireus.
In essence, Greek taxpayers will have liquidated an asset of their for X euros to give to Pireus bank in exchange for shares that will end up in the HFSF (the Hellenic Financial Stability Fund).
Only these shares have no voting rights, which means that the private shareholders of Pireus will not see their power over the bank diluted even by one euro.
Additionally, ollowing the troika-imposed “strengthening of the HFSF’s governance”, the Greek government has committed to never changing the legal framework governing the HFSF and, thus, to never regaining the right to give voting rights to the shares the taxpayers paid for through the liquidation of the Fund’s asset.
Lastly, note the complete loss of national sovereignty involved in this “public asset monetisation”: It will be handled by a Fund and end up in shares owned by the HFSF both of which (Fund and HFSF) are totally under the thumb of the troika.
Never before has a state been taken over so fully with the consent of its Parliament!
Could things be different? See Appendix 1 for the proposal I had put to our European partners prior to our government’s capitulation.
See also here for a relevant article.]
5.
Options for a legislative framework that would be adopted to ensure transparent procedures and adequate asset sale pricing, according to OECD principles and standards on the management of State Owned Enterprises (SOEs) and best international practices.
Particular attention will be paid to maximising the value generation of the Fund’s assets and to avoid circumstances of asset sales below their fair value.
[The ‘fair’ value to be decided, of course, by troika-led committees in tune with the interests not of Greece but of its creditors
…]
6.
Based on international best practises, assess possible strategies to be designed and executed to monetise the assets through privatisation and other means; and examine options for the professional management of the assets.
7.
Examine statistical classification of the new entity in terms of general government classification and in particular the implications for the issuance of debt or guarantees to ensure that these would not burden gross Greek debt or create contingent liabilities for Greek taxpayers.
mou3Pg50

5. A modern State and Public Administration

5.1. Public administration

The authorities intend to modernise and significantly strengthen the Greek administration, and to put in place a programme, in close collaboration with the European Commission, for capacity-building and de-politicizing the Greek administration.
[Key word: “de-politicising”.
It is one thing to work toward taking party politics out of public administration.
And quite another to de-politicise what is a fundamentally political process. “De-politicisation” is a favourite Brussels’ strategy for denying member-states sovereignty, shifting political power to a Brussels’ based technocracy and thus produce particularly toxic politics.]

To this extent, building on the letter sent on July 20th by the authorities to the European Commission, a comprehensive three-year strategy for reform will be defined by December 2015 (key deliverable) in agreement with the European Commission, and making the best use of all available technical assistance.
[Thank goodness for that!]
The main elements of this strategy will be the reorganisation of administrative structures; rationalisation of administrative processes; optimisation of human resources; strengthening transparency and accountability; e-government; and a communication strategy.
Key deliverables will be stronger coordination of policies, better recruitment processes for managers, HR planning to timely assess and fulfil the hiring needs; a fiscally-neutral reform of the wage grid, a modern performance assessment system; strengthening of policy units in key sectors; a substantial upgrade of the role of local government at both tiers with a view to reinforcing local autonomy and rationalising the administrative structures of local authorities; rationalisation of SOEs and locally-owned enterprises; and modernization of recruitment procedures; improved mobility in the public sector to promote better use of resources.

As prior actions, the authorities will align non-wage benefits such as per diems, travel allowances and perks, with best practices in the EU, effective 1 January 2016.
[If it does, it will increase costs substantially in view of the fact that, currently, state employees are often offered next to no assistance when they travel from one part of the country to another on official business.]
By September 2015, the authorities will adopt through legislation the restructuring plan for 'OASA - Transport for Athens' agreed with the institutions (key deliverable).
[OASA, the public transport utility of Athens has always been a troika target.
The troika intensely dislikes the relatively low fees and the thick network of buses and other means of transport that
mou3Pg51
have helped Athenians overcome chronic market failures.
Breaking it up, rivatising, and generally reducing its accounting cost – at huge social cost –
is part of the planning here.]

By October 2015, the authorities will reform the unified wage grid, effective 1
January 2016, setting the key parameters in a fiscally neutral manner and consistent with the agreed wage bill targets and with comprehensive application across the public sector, including decompressing the wage distribution across the wage spectrum in connection with the skill, erformance, responsibility and position of staff (key deliverable); and align leave arrangements with best practices in the EU.
[This is an announcement that the state’s lowest wages will be cut further.
This is the only logical conclusion of the combination of wage “decompression” and fiscal neutrality.]
By 2018 the current “klados” system will be reformed to have a better articulation of job descriptions that will be reflected in the wage grid.
The authorities will adopt legislation by November 2015 to issue all secondary legislation to implement the wage grid reform and by June 2016 to rationalise the specialised wage grids with effect in 2017.

Drawing on international expert advice coordinated by the European Commission, the authorities will: i) by (October 2015), review and start implementation of legislation for selecting managers (key deliverable).
The selection of new managers will be completed by the end of 2016, with Directors General to be selected by December 2015 and Directors by May 2016.
The reform will base recruitment of managers on merit and competence, de-linking technical implementation from political decision, and will also modify the statutes of Secretaries General and other top-tier levels in public entities, including SOEs, in order to provide for de-politicization and better institutional memory, while ensuring effectiveness and appropriate delegation of powers; ii) by November 2015, legislate the new framework for assessing performance of all employees, to build a results-oriented culture.

By October 2015, the authorities will establish, within the new MTFS, ceilings for the wage bill and the level of public employment consistent with achieving the fiscal targets and ensuring a declining path of the wage bill relative to GDP during the period 2016-2019 (key deliverable).
[The crudity of it all!
This commitment ensures that fiscal neutrality becomes a holy cow without any consideration of the impact of hirings on output/results.
For example, no account is taken of the fact that hiring more tax inspectors may boost tax revenues.
Or of the effect of hiring more archaeologists on the the speed of generating construction licences, and hence state revenue.]
To this end, the authorities commit to continue the attrition rule in 2016 while the ratio for the
mou3Pg52
years 2017-2019 will be set in the MTFS adopted in October 2015.
For following exercises, the attrition rule will be subject to annual revision in the context of the MTFS exercise, for the years following the next (t+2).

By November 2015, the existing Secretariat General for Coordination will be strengthened to ensure effective planning and coordination of governmental work, of legislative initiatives, of monitoring of implementation of reforms, and of arbitrage functions on all policies.

By December 2015, the authorities will introduce a new permanent mobility scheme.
[This will restore the hated scheme by which state employees were selected, by shoddy criteria, for sidelining, with a major pay cut, awaiting their re-assignment.]
The scheme will promote the use of job description and will be linked with an online database that will include all current vacancies.
Final decision on employee mobility will be taken by each service concerned.
This will rationalize the allocation of resources as well as the staffing across the General Government.

The authorities will continue to identify illegal hires and temporary injunctions, as well as disciplinary cases, and take appropriate enforcement action.

The authorities will engage, with the help of technical assistance, in a programme to improve access to law by the citizen.
This includes a long term plan of codification of the main legislations which will be proposed by March 2016 and fully implemented by June 2018.
The programme also includes the creation of an electronic portal giving access to legislation, both in the form published in the Gazette (FEK form) and in the consolidated version of the various provisions by December 2016.

5.2 Justice

The authorities have adopted on 22 July 2015 the new Code of Civil Procedure, which will become effective as of 1/1/2016.
The authorities will implement the revised Code of Civil Procedure, in accordance with the requirements set out in the transitional provisions of Article 1 (Ninth Article) of Law 4335/2015 and the roadmap for the implementation of the revised Code of Civil Procedure to be finalized by September 2015.

The authorities will rationalise and introduce a selective increase of court fees, as well as increase transparency in this regard (October 2015).
The authorities will propose measures to ensure access to justice by vulnerable persons (December 2015).
[Given the wholesale immiseration of Greek
mou3Pg53
society this means that either the higher court fees will be waived for most or that access to justice will be restricted to the few.]

The authorities will propose measures to reduce the backlog of cases in administrative courts by
[September 2015]
and in civil courts by
[October 2015]; they will agree on an action plan with European institutions including technical assistance on e-justice, mediation and judicial statistics (October 2015).

The authorities will propose by
[November 2015]
and subsequently implement a three years strategic plan for the improvement of the functioning of the justice system.
The plan should encompass key actions aimed at enhancing judicial efficiency, speeding up judicial proceedings and addressing shortcomings in the functioning of courts such as, but not limited to, collecting information on the situation of the courts, computerization, eveloping alternative means for dispute resolution, such as mediation, ationalizing the cost of litigation and improving in court functioning and court management.

5.3 Anti-corruption

The authorities will as a prior action update and publish a revised Strategic Plan against corruption; and they will implement it according to its timeline.

The authorities will adopt by October 2015 legislation insulating financial crime and corruption investigations from political intervention in individual cases in particular by amending the provisions of article 12 of the law 4320/2015 and by setting up a system to ensure proper coordination, rioritization of investigations and sharing of information between investigation bodies through a Coordinating Body Chaired by Finance and Corruption Prosecutors.

The authorities will amend and implement the legal framework for the declaration of assets (October 2015) and the financing of the political parties on key weaknesses such as the composition of the committee common to both legislation, the anonymous donations, limitation on seizures and transferability of public financing and absence of definition of tax deductibility rates (November 2015); the authorities will conduct an assessment of the reduction of penalties for financial crimes provided by law 4312/2014, and amend it if needed (November 2015); they will adopt a draft code of conduct for members of Parliament (March 2016).
mou3Pg54

The Government commits to implementing fully and timely the GRECO recommendations.

The authorities will continue to pursue technical assistance with the European Commission SRSS in the fields of anti-corruption where it was already provided.
[Corruption is rampant in Greece.
It comes in two forms.
Micro-corruption and macro-corruption.
The former concerns small sums and involves individuated officials, small business proprietors etc.
Macro-corruption centres upon the Triangle of Sin: Banking, Procurement and the Media.
For five years the troika has not targeted Macro-corruption while the key players involved in Macro-corruption were cheerleaders of the troika program.
Indeed, they have been central in assisting the troika, from within Greece, to defeat out government.
Only by a miracle will the troika now turn against Macro-corruption!]

5.4 Statistics

The Government will fully honour the Commitment on Confidence in Statistics signed in March 2012 by implementing all envisaged actions, ncluding respecting international statistical standards; guaranteeing, efending and publicly promoting the professional independence of ELSTAT;
and supporting ELSTAT in upholding confidence in Greek statistics and defending them against any efforts to undermine their credibility, as well as reporting annually to the Hellenic Parliament and to the European Commission.

Government fully respects the independence of ELSTAT in carrying its tasks and providing high quality statistics.
In this regard it respects the financial independence of ELSTAT, and provides all the necessary resources in a timely manner, as approved in the annual budget of ELSTAT, for the agency to complete uninterrupted its tasks.

The Government will ensure that by September 2015 ELSTAT has access to administrative data sources in line with the Law (specify 2014 law) and Memorandum of Understanding signed on
[specify data and protocol]
between ELSTAT, the Ministry of Finance (GSIS), the Secretary General for Public Revenues and the Ministry of Labour.

The Government as a prior action will launch the process for appointing a President of ELSTAT in line with law
[…].
mou3Pg55
[Note that nothing is said here about the ownership of the data provided to ELSTAT.
Generic data should be owned by issuing organisations and only provided to ELSTAT for processing.
Tax and expenditure data, in particular, hould always remain the property of the Ministry of Finance, even after the creation of an independent tax authority.
Another crucial, missing point concerns the capacity of ELSTAT to tighten austerity and influence fiscal policy.
For instance, any amendment of the primary surplus number, as things currently stand, immediately compel the government, in order to stay within this MoU’s terms, to raise taxes or reduce spending.
Control over ELSTAT suddenly becomes control over the degree of imposed austerity.
This is why the troika is ever so keen to retain full control of the process by which the President and staff of ELSTAT are appointed.
As an example, consider this:
During the January to June 2015 negotiations, ELSTAT changed the method by which it computed defence expenditures, giving the troika the right to demand even higher tax increases.]

mou3Pg56

APPENDIX 1: How public assets ought to be utilised – Our (shunned by the troika) proposals of May 2015

Homegrown, Investment-led Growth

Greece’s economy needs to be kick-started.
While reforms are essential, and long-term recovery will need to be financed privately, getting the flow of investment funding going will require an initial boost.
It will also require a vehicle for dealing efficiently with the voluminous non-performing loans that currently block the credit system.

Central to the Greek government’s thinking is that the nation needs to help itself before it seeks the help of others.
To this effect, Policy 1 below is designed to make use of Greek public assets as seed-capital that crowds in public and private investment from abroad:
POLICY 1: LEVERAGING UP STATE OWNED ASSETS TO FUND
INVESTMENT-LED RECOVERY & GROWTH: The Greek government is determined to break the debt-deflationary cycle (driven by and leading to greater austerity) while achieving fiscal sustainability.
To do so it will attempt to utilise optimally existing public assets.
Investment spending is the key to restoring growth as:
• It modernises the industrial and infrastructural base, creating secondary effects of productivity gains and growth
• It closes the output gap and generates demand-driven growth
• It crowds in additional investment spending from public and private sources e.g. the EIB (see Policy 2 below), the Juncker plan, EBRD and the structural adjustment programs By designing an investment program that turns on leveraging existing state owned assets we has two additional advantages:
• Greece demonstrates to its partners its willingness to assume the main burden of the investment program funding by contributing most of its state owned assets
• By focusing the investments into efforts to modernise and restructure the assets owned by the state, any future privatisation is substantially boosted, contributing more towards fiscal consolidation.
The proposed state asset based investment and growth program will involve:
mou3Pg57
• Bundling of assets that can be potentially envisaged as non-public into a central holding company to be separated from the government administration and to be managed as a private enterprise entity with the goal of maximising the value of its underlying assets.
The Greek state will be the sole shareholder, but will not guarantee its liabilities or debt.
• Assets will include: ports, airports, land, real estate, energy assets, tilities assets e.g. water, gas, electricity grid, traffic infrastructure, icenses, offshore and onshore mining rights (gas, oil, and metals etc.), tate owned companies and all other assets which can potentially be put to private management.
Exceptions from this list would be only those assets relevant for the country’s security, public amenities, and its cultural heritage sites.
• The total value of these assets is currently estimated to be in excess of 70 billion euros – taking into account the depressed nature of all asset prices in Greece due to the ongoing crisis/negotiation.
• This holding company will issue a fully collateralised bond on the international capital markets with a volume of between 30 and 40 billion euros which will be invested into modernising and restructuring the assets under its management.
• The investment program will run over 3 to 4 years and thus will result in additional spending of 5% of GDP per annum.
Under the current macroeconomic conditions it is expected that the investment program will have a positive growth multiplier above 1.5.
This in turn should boost nominal GDP growth to a level of above 5% for several years inducing proportional increases in tax revenues and contributing to fiscal sustainability, while enabling the Greek government to exercise spending discipline without further shrinking the social economy.
Under such growth prospects, the primary surplus will achieve ‘escape velocity’ magnitudes in absolute as well as percentage terms over time.
• Within a year or two, the holding company will be granted a banking license, thus turning itself into a fully fledged development bank capable of crowding in private investment to Greece.
The program will have a deeper impact on debt reduction by boosting privatization returns through a number of levers:
• The asset value should increase by more than the actual amount spent on modernisation and restructuring.
This can best be achieved by designing the program as a portfolio of public-private partnerships whose value is boosted according to the probability of future privatisation.
• The assets will be privatised later, but in an environment of strong economic growth which in itself has a large impact on the asset valuation.
• The proposed timeline allows for the selection of the appropriate buyer, rom the perspective of transparency and propriety, eliminating the
mou3Pg58
pressure to effect a quick sale.
Thus future revenues will also be boosted.
Under fairly general assumptions, simulations demonstrate that, even under adverse scenario, the combination of investment-led growth plus accrued future private revenues has the potential to bring Greece’s deficit and debt ratios well within the Maastricht criteria within a short period of time.
Thus the program substantially improves fiscal sustainability and reduces credit risk for our partners in the Euro group, the IMF and the ECB.
Combined with the debt management proposal in PART C, Policy 1 has the potential to end, once and for all, Greece’s debt crisis.
POLICY 2: SPECIAL EUROPEAN INVESTMENT BANK (EIB) PROGRAM
FOR GREECE: The Greek authorities are already in discussions with the EIB to spearhead an EIB special investment package for Greece.
The Greek government envisages that the European Council gives the ‘green light’ to the European Investment Bank to embark upon such a Special Investment Program for Greece that is fully funded by a special issue of EIB bonds (waiving the requirement of national co-funding), with the ECB providing secondary market coverage for the latter (in the context of its QE program) –
to be administered by the EIB and the EIF in cooperation with a new holding company described in Policy 1 above, in collaboration with EFSI, the Hellenic Investment Fund, the EBRD, KfW and other European investment vehicles, nd in conjunction with new privatisations (e.g. ports, railways)
Cost of Policy 2: No cost to taxpayers or for Greece’s creditors.
EIB operates on purely banking criteria and, on this occasion, stands to benefit from Greece’s rapid economic growth and rise in asset prices.
Benefits of Policy 2: The ‘announcement effect’ of Policy 2 (even before any investment funding is provided), especially when combined with the other policies, will be to crowd in substantial investments and, inevitably, to investment-led growth.
Areas where EIB funding can be channelled profitably, in conjunction with the homegrown investment funding described in Policy 1 above, include:
• Specialised tourism, including tours tied to educational, cultural and agrarian projects
• Innovative pharmaceutical industries, taking advantage of Greece’s location, EU membership and human capital
• Logistics benefitting from an integrated approach to investment on ports, rail, road and industrial park developments
• Green energy
• Banking services for the Balkans, the Near East and the Black Sea 59
POLICY 3: BANKING ASSET MANAGEMENT VEHICLE: Set up a vehicle to manage efficiently the banking sector’s voluminous non-performing loans.
Cost of Policy 3: It will depend on which tranches of the banks’ nonperforming loans are swapped with the new vehicle’s assets.
The Greek government envisages that the seed capital will be provided from the HFSF’s remaining funds.
Benefits of Policy 3: First, the state’s equity in the banks stands to appreciate sharply.
Secondly, credit will begin to flow again, adding to the recovery brought about by Policies 1,2 and 4.
mou3Pg60

APPENDIX 2: Our proposals (April 2015) for a truly independent; but accountable to Parliament; tax and customs authority

A proposal for an independent Hellenic Customs and Taxes Service (HECS)
Purpose: To create an IRS-like, self-governing Hellenic Customs and Taxes Service (HECS) to replace the General Secretariat of Public Revenues currently quasi-autonomous within the Finance Ministry a.
Current situation: According to the provisions of law No. 4093/2012, some minimum conditions of autonomy of GSPR were set in 2012.
After that, there were various legislative changes and functions’ transfers as well as delegation of powers from the Minister and the Deputy Minister of Finance.
The main problem with the current structure is that greater autonomy of GSPR would lead to the indefensible situation where the Minister has next to no authority over the actions of GSPR but retain political responsibility over it.
To overcome this unacceptable combination of the Minister’s responsibility-sansauthority, he government is proposing the creation of a fully self-governing and independent Hellenic Customs and Taxes Service (HECS) answerable directly to the Hellenic Republic’s Parliament.
b.
Proposed measures: The following administrative structure and procedures are proposed:
The Permanent Parliamentary Committee responsible for HECS – PPCHECS
• Establishment of a Permanent Parliamentary Committee responsible of HECS - (PPC-HECS) that makes all decisions on the basis of enhanced majority (e.g. 2/3 of its members)
• PPC-HECS appoints HECS’s Board of Governors, including the Governor General, as well as an Audit Advisory Committee (see below)
• At an annual open hearing members of PPC-HECS have an opportunity to interrogate the Governor General on any matter pertinent to her or his duties and to HECS’s overall function.
Board of Governors and Governor General
• After an open and transparent professional recruitment process, PPCHECS appoints, by 2/3 majority of its members, the Governor General of HECS who is given responsibility for appointing another four members of the Board of Governors.
Members of the Board of Governors serve fixed, non-renewable terms.
mou3Pg61
• The Governor General and the Board of Governors are responsible for the administration of HECS, are answerable to PPC-HECS, report annually to Parliament and are subject to permanent audits, upervision and advisory circulars from the Audit Advisory Committee
• HECS’s Board of Governors can draw upon Greek and foreign experts, ncluding representatives of the European Commission and other member-states that have offered Greece help in revamping its tax collection mechanism.
• HECS has its stand alone budget as well as a capacity to retain a portion of tax revenues to be determined by Parliament following PPCHESC’s recommendations
• The Governor General and members of the Board of Governors shall be protected by the law for their acts during the exercise of his competences and be prosecuted in the cases that it is proven they have act inappropriately.
This legislative protection should be similar to that which currently applies for the protection of Ministers, Board Chairpersons of Public Law Entities, etc.
There will also be a provision for legal aid of the Board of Governors in case of litigation by taxpayers from actions committed in the line of Board’s duties.
Audit Advisory Committee
• PPC-HESC also appoints a three member Audit Advisory Committee (AAC) whose remit is to subject the HECS’s Board of Governors to professional scrutiny and to report regularly to PPC-HESC regarding propriety and efficiency issues related to the HECS’s functioning
• AAC reports quarterly to PPC-HECS on all matters relating to the functioning of HECS
• AAC provides advice for the decision making as well as for monitoring or supervision topics (currently provided by the central entities of the government), human resources, the implementation of strategic and operational plans, performance of administration, organizational changes, and the implementation of the HECS’s budget.
• It will monitor and report on the performance contract of the Governor General, and will submit final reports on her/his performance at the end of her/his contract.
Personnel
• All personnel are public servants, recruited and promoted through the normal channels of the Greek public service (e.g.
ASEP, service councils).
Special training courses and processes are the responsibility of the Board of Governors and their appointed committees
• The Board of Governors is responsible for setting up committees that select personnel from the pool of public sector employees and place
mou3Pg62
them at their discretion.
Personnel no longer required to serve HECS revert to the broader public sector
• Salaries of employees selected for serving within the HECS can be topped up at the discretion of the Board of Governors
• HECS is offered exemption from selected constraints regarding procurement.
Operational independence
• HECS shall not be commanded to carry audits from entities such as Inspector General of Public Administration, Inspectors-Controllers of Public Administration, Prosecutors, etc.
Any requests for carrying controls shall be addressed to the Board which will deliver an opinion for the necessity and urgency of actions and depending on the availability of the existing human resources.
In addition, the past cases of audit orders received by third parties could be reviewed from a risk analysis perspective in order to assess which cases are of interest and be audited.
• All existing auditing and investigative services (e.g.
SDOE) will be incorporated within HECS.

sctGrc'Memorandum

name::
* McsEngl.sctGrc'Memorandum,
* McsEngl.el'mem,
* McsEngl.el'mnimonio,
* McsEngl.sctGrc'mnimonio,
* McsEngl.mnimonio@cptCore18i,
====== lagoGreek:
* McsElln.μνημονιο@cptCore18i,
* McsElln.Σύμφωνο-σταθερότητας,

Σε επιτήρηση για 34 ακόμα χρόνια η Ελλάδα:
ΑΘΗΝΑ 24/11/2013

Υπό αυστηρή εποπτεία θα βρίσκεται μέχρι το 2047 η χώρα μας, όπως προβλέπει ένας από τους όρους που έχουν υπογραφεί στο Σύμφωνο Σταθερότητας.

Οι όροι της υπογραφής αφορούν όλες τις χώρες που εισέρχονται σε καθεστώς μνημονίου και προβλέπονται σε κοινοτική νομοθεσία που έχει θεσπιστεί τα τελευταία δύο χρόνια.

Όπως γράφει η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, η Ελλάδα θα παραμείνει υπό διαρκή έλεγχο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και μάλιστα θα πρέπει να είναι έτοιμη να δεθεί κυρώσεις και πρόστιμα σε περίπτωση που δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του Συμφώνου Σταθερότητας.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, η κοινοτική νομοθεσία που ισχύει για όλα τα μέλη κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εισέρχονται σε πρόγραμμα σταθεροποίησης της οικονομίας τους, προβλέπει μεταξύ άλλων: Την εποπτεία από ΕΕ και ΔΝΤ των κρατών που έχουν λάβει πακέτο στήριξης μέχρι την αποπληρωμή του 75% των δανείων που έχει πάρει.

Μάλιστα, σε περίπτωση που η χώρα αυτή αποκλίνει από τα προτεινόμενα μέτρα θα δέχεται τις συστάσεις του εποπτικού οργάνου.

Αν δεν συμμορφωθεί με τις οδηγίες ως και δύο φορές, θα επιβάλλεται πρόστιμο ίσο με το 0,01% του ΑΕΠ.

Η πρόταση για κυρώσεις εναντίον του κράτους που δεν τηρεί τα προβλεπόμενα θα πρέπει να εγκρίνεται από το Eurogroup με αντεστραμμένη πλειοψηφία, δηλαδή θα αρκεί η μη άρνηση της κύρωσης και όχι η υπερψήφιση της.

Επιπλέον, το κράτος που παραβιάζει τους όρους του Συμφώνου θα στερείται των κοινοτικών κονδυλίων και πόρων, μετά από απόφαση του Eurogroup για όσο διάστημα παραμένει «απείθαρχη».
[http://www.nooz.gr/economy/upo-to-zugo-tis-troikas-gia-34-akoma-xronia-i-ellada]

sctGrc'Memorandum2

name::
* McsEngl.sctGrc'Memorandum2,
* McsEngl.el'memB,
* McsEngl.el'mnimonio2,
* McsEngl.sctGrc'mnimonio2,
* McsEngl.mnimonio2@cptCore18i,
====== lagoGreek:
* McsElln.μνημονιο2@cptCore18i,

_ADDRESS.WPG:
* http://unews.pathfinder.gr/society/a-kazakos-g-baroyfakhs.html,
* http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf,
* http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=443093,

_Sumary:
Το δεύτερο όμως «μνημόνιο», το οποίο ψηφίσθηκε δυστυχώς από τη Βουλή το Φεβρουάριο του 2012, είναι εξαιρετικά εγκληματικό, αφού:
(α) η Ελλάδα υπέγραψε μόνη της την επίσημη χρεοκοπία της, αποδεχόμενη τη διαγραφή χρέους και «πυροβολώντας τα πόδια της» (άρθρο μας),
(β) επέτρεψε το αποικιοκρατικό αγγλικό δίκαιο στις ανταλλαγές ομολόγων με τους ιδιώτες πιστωτές, παρά τις προηγούμενες συνεχείς αρνήσεις και αντίθετες διαβεβαιώσεις του διορισμένου πρωθυπουργού της,
(γ) παραιτήθηκε από την ασυλία κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου της, από την Εθνική της κυριαρχία δηλαδή (μοναδική περίπτωση παγκοσμίως),
(δ) υποτάχθηκε πλήρως στους δανειστές της και τόσα πολλά άλλα, τα οποία δεν θα αποδεχόταν καμία μη ενδοτική κυβέρνηση στον πλανήτη - ακόμη και η πιο δειλή.
[http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2547.aspx]

sctGrc'memb'Text

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Text,

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ
Α. Γενική παρουσίαση
Β. Ειδικότερα επί των άρθρων του σχεδίου νόμου

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ (άρθρο 75 παρ. 3 του Συντάγματος)

ΕΚΘΕΣΗ Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (άρθρο 75 παρ. 1 του Συντάγματος)

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

ΤΡΟΠΟΠΟΙΟΥΜΕΝΕΣ ? ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

sctGrc'memb'Annex1'PSI-LM-Facility-Agreement

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex1'PSI-LM-Facility-Agreement,

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι_ΑΓΓ FINANCIAL ASSISTANCE FACILITY AGREEMENT
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι_ΕΛΛ ΣΥΜΒΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ

α) Το Σχέδιο Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ε.Τ.Χ.Σ., της
Ελληνικής Δημοκρατίαs και της ΤτΕ, με τίτλο «Σύμβαση Διευκόλυνσης Διαχείρισης Υποχρεώσεων ΣΙΤ» (“PSI LM Facility Agreement”), μαζί με τα
επτά (7) παραρτήματά της, για την παροχή χρηματοδοτικής ενίσχυσης μέχρι
του συνολικού ποσού των τριάντα δισεκατομμυρίων (30,000,000,000) Ευρώ, με
σκοπό να χρηματοδοτηθεί μέρος της εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων της
Ελλάδας με επενδυτές του ιδιωτικού τομέα, κατ’ εφαρμογή της δήλωσης της
Συνόδου Κορυφής των κρατών μελών της Ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου
2011, όπως ειδικότερα ορίζεται στο Σχέδιο της Σύμβασης (Παράρτημα I).
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

sctGrc'memb'Annex2-Co-Financing-Agreement

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex2-Co-Financing-Agreement,

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ_ΑΓΓ CO-FINANCING AGREEMENT
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΙ_ΕΛΛ ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ

β) Το Σχέδιο Σύμβασης Συγχρηματοδότησης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας
ως επωφελούμενου κράτους μέλους, της ΤτΕ, του Ε.Τ.Χ.Σ., και της Wilmington
Trust (London) Limited, με τίτλο «Σύμβαση Συγχρηματοδότησης» (“Co–Financing Agreement”), με τα τρία (3) παραρτήματά της, με σκοπό να
καθοριστούν για την εκτέλεση της Σύμβασης της περίπτωσης α’, το
οφειλόμενο ποσό, οι πληρωμές και οι υποχρεώσεις, καθώς και ο τρόπος
πληρωμής μέσω κοινού φορέα πληρωμής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο
Σχέδιο της Σύμβασης (Παράρτημα ΙΙ).
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

sctGrc'memb'Annex3'ECB-Credit-Enhancement-Facility-Agreement

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex3'ECB-Credit-Enhancement-Facility-Agreement,

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΙ_ΕΛΛ ΣΥΜΒΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ

γ) Το Σχέδιο Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ε.Τ.Χ.Σ.,
της Ελληνικής Δημοκρατίαs και της ΤτΕ, με τίτλο «Συμφωνία Διευκόλυνσης Πιστωτικής Ενίσχυσης της ΕΚΤ» (“ECB Credit Enhancement Facility Agreement”), μαζί με τα έξι (6) παραρτήματά της, για την παροχή
χρηματοδοτικής ενίσχυσης, μέχρι του συνολικού ποσού των τριάντα πέντε
δισεκατομμυρίων (35,000,000,000) Ευρώ, με σκοπό να παρασχεθεί στην
Ελληνική Δημοκρατία η δυνατότητα να χρηματοδοτήσει την ενδεχόμενη
επαναγορά τίτλων της που έχουν παρασχεθεί ως ενέχυρο στο Ευρωσύστημα,
με τίτλους του Ε.Τ.Χ.Σ., όπως ειδικότερα ορίζεται στο Σχέδιο της Σύμβασης
(Παράρτημα IIΙ)
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

sctGrc'memb'Annex4'Bond-Interest-Facility

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex4'Bond-Interest-Facility,

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV_ΑΓΓ FINANCIAL ASSISTANCE FACILITY AGREEMENT
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV_ΕΛΛ

Το Σχέδιο Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ε.Τ.Χ.Σ., της
Ελληνικής Δημοκρατίαs και της ΤτΕ με τίτλο «Διευκόλυνση αποπληρωμής Τόκων Ομολόγων» (“Bond Interest Facility”) μαζί με τα έξι (6) παραρτήματά
της, σχετικά με την παροχή χρηματοδοτικής ενίσχυσης μέχρι του συνολικού
ποσού των πέντε δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων (5,700,000,000)
Ευρώ, με σκοπό την εξυπηρέτηση των δεδουλευμένων τόκων ομολόγων πριν
την ανταλλαγή, όπως ειδικότερα ορίζεται στο Σχέδιο της Σύμβασης,
(Παράρτημα ΙV)
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

sctGrc'memb'Annex5'Memorandum-Of-Understanding

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex5'Memorandum-Of-Understanding,

2. Εγκρίνονται τα Σχέδια:
α) του Μνημονίου Συνεννόησης (Memorandum Of Understanding) μεταξύ
της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της
Ελλάδος, το οποίο αποτελείται από:
αα) το Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής (Memorandum of Economic and Financial Policies),
ββ) το Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (Memorandum of Understanding on Specific Economic Policy conditionality) και
γγ) το Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης
(Technical Memorandum of Understanding) με τα παραρτήματα και τους
πίνακες που το συνοδεύουν στην αγγλική ως επίσημη γλώσσα, και σε
μετάφρασή του στην ελληνική γλώσσα, όπως το Σχέδιο του Μνημονίου
προσαρτάται στον παρόντα νόμο (Παράρτημα V).
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V_1_ΑΓΓ MEMORANDUM OF ECONOMIC AND FINANCIAL POLICIES
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V_1_ΕΛΛ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V_2_ΕΛΛ Μνημόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ _V_3_ΑΓΓ TECHNICAL MEMORANDUM OF UNDERSTANDING
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ _V_3_ΕΛΛ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΕΧΝΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ (ΤΜΣ)

sctGrc'memb'Annex6'Letters-of-Intent

name::
* McsEngl.sctGrc'memb'Annex6'Letters-of-Intent,

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ _VΙ_1_ΑΓΓ LETTER OF INTENT
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ _VΙ_2_ΕΛΛ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΘΕΣΗΣ

β) των Επιστολών Πρόθεσης (Letters of Intent) του Πρωθυπουργού και του
Υπουργού Οικονομικών καθώς και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος
προς:
αα) τον Πρόεδρο των κρατών μελών της Ευρωζώνης, τον αρμόδιο
Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Οικονομικές και
Νομισματικές Υποθέσεις και το Ευρώ, και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής
Κεντρικής Τράπεζας, η οποία θα συνοδεύεται από το Μνημόνιο Συνεννόησης
όπως εγκρίνεται σύμφωνα με την προηγούμενη περίπτωση α’ και
ββ) το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η οποία θα συνοδεύεται από το
Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής και το Τεχνικό
Μνημόνιο Συνεννόησης, όπως εγκρίνονται σύμφωνα με την προηγούμενη
περίπτωση α΄, των οποίων τα Σχέδια στην αγγλική ως επίσημη γλώσσα και σε
μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα, προσαρτώνται στον παρόντα νόμο
(Παράρτημα VI)
[http://naftemporiki.gr.s3.amazonaws.com/docs/2012/02/10/nomosxedio2.pdf]

Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής

Μνηµόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριµένες Προϋπο θέσεις Οικονοµικής Πολιτικής

Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης

sctGrc'Varufakis

name::
* McsEngl.sctGrc'Varufakis,

Βαρουφάκης: Τελευταία ευκαιρία
ΑΘΗΝΑ 12/02/2012
Tου Γιάνη Βαρουφάκη

Άλλη μια φορά, τα «μέσα ενημέρωσης», τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό, στενάζουν πάνω από το λάθος ερώτημα. Το ερώτημα δεν είναι αν θα συμφωνηθεί η νέα δανειακή σύμβαση Ελλάδας-τρόικας. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει όταν (κι όχι εάν) δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί η αποτυχία της.

Το ότι θα αποτύχει είναι δεδομένο. Με την ήδη αποτελματωμένη (εδώ και πολλούς μήνες) βιομηχανική παραγωγή να μειώνεται κατά 11,3% σε έναν μόνο μήνα (Δεκέμβριο), τα δημόσια έσοδα να κατρακυλούν κατά 18% τον επόμενο μήνα (Ιανουάριο), και την ανεργία να πετάει στο 20,9% (από 18.2% τον αμέσως προηγούμενο μήνα), το «πλάνο» του Μνημονίου Νο.2 βρίσκεται ήδη νοκ άουτ στο καναβάτσο της ζωής.

Μόνο η ελληνική κυβέρνηση προσποιείται ότι είναι όρθιο. (Μην ξεχνάμε ότι ήταν ένα «πλάνο» που βασίστηκε στην υπόθεση ότι εντός του πρώτου τριμήνου του 2012 η οικονομία θα έχει ήδη σταθεροποιηθεί.)...

Οπότε, ας περάσουμε χωρίς χρονοτριβή στο ερώτημα που δεν έχουμε το δικαίωμα να αγνοούμε: Τι θα γίνει όταν η αποτυχία της νέας σύμβασης γίνει το ίδιο ξεκάθαρη με εκείνη της πρώτης (του Μνημονίου Νο.1);

Ας πάρουμε τα τρία σενάρια που θέτουν υποψηφιότητα αυτές τις μέρες στον διεθνή Τύπο: Το πρώτο είναι να υπάρξει νέο κούρεμα (αυτή την φορά των δανείων που έχουμε πάρει από την τρόικα) συν νέα δάνεια από την... τρόικα. Το δεύτερο είναι να εξαναγκαστεί η Ελλάδα να εξέλθει από το ευρώ. Το τρίτο είναι να αφήσουν το ελληνικό δημόσιο να πτωχεύσει εντός του ευρώ. Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

Σενάριο 1: Τρίτο Μνημόνιο

Δεν είναι λίγοι οι οπαδοί της νέας δανειακής συμφωνία, του Μνημονίου Νο.2, που μου λένε: «Ας πάρουμε αυτά που μας δίνουν τώρα, κι όταν έρθει η στιγμή που θα αποδειχθεί ότι Μνημόνιο Νο.2 δεν περπατάει, θα μας κουρέψουν κι άλλα από αυτά που χρωστάμε.»

Προφανώς αναφέρονται σε κούρεμα των δανείων από την τρόικα, καθώς αυτά που θα χρωστάμε στους ιδιώτες (μετά το όποιο PSI τώρα) θα διέπονται από το αγγλικό Δίκαιο, οπότε ένα κούρεμα θα οδηγήσει στην καταδίκη της χώρας στα αγγλικά δικαστήρια – μια εξέλιξη που καμία χώρα δεν θέλει. Πόσο πιθανό είναι όμως να μας «συγχωρήσει» ένα μέρος του χρέους η τρόικα;

Κατ΄αρχάς, τα δάνεια της τρόικας αποτελούνται από τρία μέρη: (1) δάνειο από την ΕΚΤ, (2) δάνειο από τα υπόλοιπα κράτη-μέλη και (3) δάνειο από το ΔΝΤ (το 1/3 του συνόλου).

Από αυτά τα τρία μέρη, το κομμάτι του ΔΝΤ δεν «αγγίζεται», καθώς το ΔΝΤ σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελε να υπάρξει τέτοιο παγκόσμιο προηγούμενο. Το ίδιο και με το (1), καθώς η ΕΚΤ είναι αποφασισμένη να ισχύει για τα δάνειά της ότι και με τα δάνεια του ΔΝΤ.

Μένει λοιπόν το (2). Το (2) απαιτεί την εξής απόφαση από τα κοινοβούλια 16 χωρών (συμπεριλαμβανομένων και ήδη πτωχευμένων, όπως η Πορτογαλία, που είχαν εγγυηθεί ένα μέρος των δανείων του Μνημονίου Νο.1): Να βάλουν το χέρι στην τσέπη για πρώτη φορά προς όφελος της Ελλάδας!

Πράγματι, έως τώρα, τα υπουργεία οικονομικών των 16 δεν μας έστελναν χρήματα. Απλά εγγυόντουσαν τα δάνεια αυτά για το ελληνικό δημόσιο. Χέρι στην τσέπη θα βάλουν μόνο όταν το ελληνικό δημόσιο δεν τα αποπληρώνει στο ακέραιο (δηλαδή αν κουρευτούν και αυτά τα δάνεια).

Πιστεύετε εσείς ότι μετά την αποτυχία και του δεύτερου Μνημονίου, οι 16 εταίροι μας της ευρωζώνης θα δεχθούν να βάλουν για πρώτη φορά το χέρι στην τσέπη για πάρτη του ελληνικού δημοσίου; Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Είναι προφανές ότι δεν θα το κάνουν.

Το μόνο που είναι πιθανόν να γίνει, και μάλιστα αρκετά σύντομα, είναι η ΕΚΤ να αποφασίσει όχι να μην χάσει αλλά να μην... κερδίσει από την δυστυχία του ελληνικού δημοσίου.

Πιο συγκεκριμένα, η ΕΚΤ έχει αγοράσει πάνω από €50 δις ελληνικών ομολόγων στο 80% της αξίας τους. Λέγεται ότι σχεδιάζουν την ανταλλαγή αυτών των ελληνικών ομολόγων με ομόλογα του EFSF αξίας ίσης με τα χρήματα που έδωσε η ΕΚΤ για να αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα (δηλαδή το 80% της αξίας τους).

Κατόπιν, το EFSF θα πουλήσει στην Ελλάδα τα ελληνικά ομόλογα σε μια αξία ίση με εκείνη των δικών της ομολόγων που έδωσε στην ΕΚΤ. Έτσι, το ελληνικό δημόσιο θα έχει επαναγοράσει στο 80% της αξίας τους τα ομόλογά του που έχει αυτή την στιγμή η ΕΚΤ στα βιβλία της.

Με τι χρήματα θα τα αγοράσει όμως; Με χρήματα που θα της δανείσει η τρόικα ή το EFSF! Καθώς όμως αυτά τα χρήματα δανείζονται έντοκα, η ελάφρυνση του 20% μειώνεται. Με απλά λόγια, πολύ κακό για το τίποτα.

[Προσέξτε ότι όλα αυτά δεν είναι παρά παιδιαρίσματα. Αν η ΕΚΤ ήθελε, μπορούσε να πει στην Ελλάδα ότι θα δεχθεί να πληρωθεί, όταν έρθει η ώρα, μόνο το 80% της αξίας των ελληνικών ομολόγων που διαθέτει. Δηλαδή αυτά που πλήρωσε για να τα αγοράσει. Όμως αυτό θα ήταν «απαράδεκτο» καθώς, στο νοσηρό μυαλό τους, το να μην κερδίσουν από την αγοραπωλησία ελληνικών ομολόγων συνιστά... χρηματοδότηση της Ελλάδας. Για να μην συνιστά κάτι τέτοιο, σκέφτονται να παίξουν τις κουμπάρες, με τον τρόπο που σας περιέγραψα. Τέτοια βλέπουν οι Αμερικάνοι κι οι Κινέζοι και βγαίνουν από τα ρούχα τους.]

Περιληπτικά, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μετά την αποτυχία του Μνημονίου Νο.2, το όποιο επιπρόσθετο κούρεμα γίνει θα είναι πολύ μικρό. Τι θα σημάνει αυτό για το δημόσιο χρέος; Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι μαζί με τα όποια οφέλη από το PSI, θα σταθεροποιηθεί;

Όχι, δεν μπορούμε. Δεδομένου ότι η οικονομία μας είναι σε ελεύθερη πτώση (ελέω επιθετικών περικοπών), πολύ, πολύ σύντομα το δημόσιο χρέος θα βρεθεί και πάλι σε τροχιά προς το 150%.

Γιατί; Επειδή μια χώρα της οποίας το δημόσιο χρέος είναι αρκετά πάνω από το 100% για να το σταθεροποιήσει πρέπει να έχει ένα ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομικής δραστηριότητας που να μην διαφέρει πολύ από το επιτόκιο με το οποίο δανείστηκε πρόσφατα. Ακόμα και στο 3% να ρίξει η τρόικα το επιτόκιο, με ρυθμό μεγέθυνσης στο -6% και -7%, το χρέος παραμένει εκρηκτικό.

Συνεπώς, η αποτυχία της σύμβασης του Μνημονίου Νο.2, που μεθαύριο καλούνται να υπερψηφίσουν οι βουλευτές μας, δεν υπάρχει πιθανότητα να οδηγήσει τους ευρωπαίους «εταίρους» μας να μας δώσουν και τρίτο Μνημόνιο.

Μένουν λοιπόν τα εξής δύο σενάρια:

Σενάριο 2: Εξοβελισμός από το ευρώ

Κάθε μέρα που περνά, ακούγονται εντός της γερμανικής ελίτ όλο και πιο δυνατά οι φωνές που ζητούν να χρησιμοποιηθεί ο χρόνος που «κερδίζουν» με το Μνημόνιο Νο.2 ώστε να προετοιμαστεί το έδαφος για την εκπαραθύρωση της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Και πως θα το κάνουν αυτό;

Με δύο τρόπους: (α) Καθιστώντας την ζωή τόσο αφόρητη στην Ελλάδα που ο λαός της να επιλέξει να φύγει τόσο από την ευρωζώνη όσο και από την ΕΕ, και (β) αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν θα στηρίζονταν από την ΕΚΤ σε μια περίπτωση πανικού των αποταμιευτών, κάτι που κάλλιστα μπορεί να προκαλέσει τον πανικό και την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος.

Οι φωνές αυτές (που παραμένουν μειοψηφικές στο Βερολίνο, αλλά οι οποίες δυναμώνουν) θεωρούν ότι, με τις τονωτικές ενέσεις του τρισεκατομμυρίου ευρώ που θα έχει κάνει στο τραπεζικό σύστημα η ΕΚΤ του κ. Draghi, οι κλυδωνισμοί από τον εξοβελισμό της Ελλάδας από το ευρωσύστημα θα είναι διαχειρίσιμοι. Όσοι το πιστεύουν αυτό είναι, κατά την ταπεινή γνώμη μου, επικίνδυνα ανόητοι.

Πράττουν λάθος πανομοιότυπο με εκείνο του Hank Paulson, του υπουργού οικονομικών του Προέδρου Bush, όταν θεώρησε πως μπορεί να αφήσει την Lehman να καταρρεύσει απορροφώντας τους κραδασμούς μέσα από την παροχή ρευστότητας στις υπόλοιπες τράπεζες.

Εξακολουθώ λοιπόν να πιστεύω ότι όσοι σκέφτονται έτσι είναι βαθειά νυχτωμένοι: Οι διασυνδέσεις τόσο μεταξύ των ιδιωτικών τραπεζών όσο και μεταξύ των Κεντρικών Τραπεζών της ευρωζώνης είναι τόσο περίπλοκες που ο εξοβελισμός μίας χώρας θα οδηγήσει στην κατάρρευση της ευρωζώνης.

Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι δεν θα επικρατήσουν οι επικίνδυνα ανόητοι στο Βερολίνο (δεν θα ήταν η πρώτη φορά άλλωστε). Σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να βρεθεί εκτός ευρώ σε ένα ευρωπαϊκό περιβάλλον επιταχυνόμενης Κρίσης που γρήγορα θα δει το ευρώ να εξαφανίζεται.

Αν όντως έτσι συμβούν τα πράγματα (και ανεξάρτητα του πόσο καιρό θα πάρει στο ευρώ να διαλυθεί μετά από μία ελληνική έξοδο), σκεφτείτε τι κακό θα μας έχει κάνει το να έχουμε ήδη δεσμευτεί στο Μνημόνιο Νο.2.

Πρώτον, θα έχουμε ένα χρέος στους παλαιούς δανειστές μας (λόγω PSI) εκπεφρασμένο σε ευρώ και μάλιστα υπό το αγγλικό δίκαιο. Αυτό το χρέος, θα παραμείνει σε ευρώ όσο υπάρχει ευρώ.

Κι όταν το ευρώ θα διαλυθεί (αν έχω δίκιο στην πρόβλεψή μου αυτή) η αξία του θα διαμορφωθεί, σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο, στην βάση μιας λογιστικής μονάδας (σαν το παλιό ECU που ήταν ο πρόδρομος του ευρώ) η οποία θα αντανακλά πιο πολύ την αξία του νέου γερμανικού νομίσματος!

Δεύτερον, τα χρέη μας τόσο του Μνημονίου Νο.1 όσο και του Μνημονίου Νο.2 (προς το ΔΝΤ και τους υπόλοιπους ευρωπαίους τέως εταίρους μας) θα τρέχουν σε σκληρό νόμισμα.

Τρίτον, τα έσοδα από τις όποιες ιδιωτικοποιήσεις κάνουμε (π.χ. του ΟΠΑΠ) θα έχουν χαθεί, καθώς θα τα έχουμε χρησιμοποιήσει για αποπληρωμή ενός μικρού μέρους των υπέρογκων δανείων μας και, βέβαια, δεν θα μπορεί το κράτος να τα χρησιμοποιεί στην πιο δύσκολη στιγμή του – τότε που θα βρίσκεται εκτός Ευρώπης και εκτός αγορών και δεν θα έχει ξένο συνάλλαγμα για να επιτρέπει στον ιδιωτικό τομέα να εισάγει βασικά αγαθά (κάτι που όσο είμαστε στο ευρώ δεν υφίσταται ως πρόβλημα καθώς οι επιχειρήσεις διαθέτουν άμεση πρόσβαση στο «ξένο» νόμισμα, στο ευρώ).

Τέταρτον, το εθνικό εισόδημα (το ΑΕΠ) θα είναι σημαντικά χαμηλότερο την ώρα που θα έρθει ο εξοβελισμός λόγω αποδοχής των μέτρων που συνοδεύουν το Μνημόνιο Νο.2.

Σενάριο 3: Μελλοντική πτώχευση εντός της ευρωζώνης

Αν τελικά οι φωνές που θέλουν τον εξοβελισμό της Ελλάδας από το ευρώ, μετά την σίγουρη αποτυχία του Μνημονίου Νο.2, δεν υπερισχύσουν, και κυριαρχήσει ο ορθολογικός φόβος πως μία έξοδος ενός μέλους θα φέρει την κατάρρευση όλου του ευρω-οικοδομήματος, τι άλλο μπορεί να συμβεί (δεδομένου ότι ένα Μνημόνιο Νο.3 είναι αδύνατον);

Μα να αφεθεί η Ελλάδα να κάνει αυτό που κάνουν πολιτείες των ΗΠΑ εντός της μεγάλης ζώνης του δολαρίου: στάση πληρωμών μέχρις νεοτέρας!

Το κράτος μας θα συνεχίσει να ζει εντός των ορίων που του επιβάλουν τα φορολογικά του έσοδα (κάτι που πρέπει να κάνει έτσι κι αλλιώς υπό το Μνημόνιο Νο.2) και η ΕΕ θα τρέχει και δεν θα φτάνει να καταλαγιάσει τον μεγάλο αναβρασμό που θα επικρατεί στις αγορές καθώς οι μαύρες τρύπες των τραπεζών θα έχουν μεγαλώσει κι άλλο και τα CDS θα έχουν πυροδοτηθεί ξεκινώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση πολλών μεγατόνων.

Κάπου εκεί η Ευρώπη θα κληθεί να αποφασίσει αν θέλει να σώσει το ευρώ ή όχι, κι αν ναι με ποιόν τρόπο. Αν όχι, γυρνάμε όλοι στα εθνικά μας νομίσματα ή δημιουργούνται και κάποια περιφερειακά (π.χ. ζώνη του μάρκου, λατινική ένωση, συν κάποια σκόρπια νομίσματα όπως δραχμή, ιρλανδικό πουντ κλπ).

Αν ναι, η λύση που θα δοθεί δεν μπορεί να βασίζεται απλά στις περικοπές, στα δάνεια και στην τιμωρία. Θα ενέχει, θέλοντας και μη, τα τρία βασικά συστατικά που λείπουν στην σημερινή ευρωζώνη:

Ενοποίηση τραπεζικών συστημάτων, ενοποίηση μεγάλου μέρους του δημόσιου χρέους και, βεβαίως, μια κοινή επενδυτική πολιτική που θα ανακυκλώνει περί το 10% των πλεονασμάτων υπό την μορφή παραγωγικών επενδύσεων στην περιφέρεια (ίσως χωρίς την εμπλοκή των εθνικών κυβερνήσεων – κάτι που θα ήταν ευχής έργον).

Συμπέρασμα

Τι θα συμβεί λοιπόν όταν αποδειχθεί περίτρανα η αποτυχία της σύμβασης που οι βουλευτές μας καλούνται να αποδεχθούν την Κυριακή;

Από τα τρία σενάρια που μπορεί να σκεφτεί κανείς (βλ. πιο πάνω), το πρώτο είναι εκτός τόπου και χρόνου. Το δεύτερο θα προκύψει μόνο σε περίπτωση άλλης μιας πολιτικής αστοχίας της γερμανικής ελίτ. [Άρα, λαμβάνοντας υπ’ όψη μας το πρόσφατο παρελθόν, είναι πολύ πιθανόν να … προκύψει.] Το τρίτο είναι το καλύτερο από τα τρία.

Ποιο από τα δύο αυτά σενάρια (το 2ο ή το 3ο;) είναι πιθανότερο; Θα θέλαμε το 3ο. Αλλά, όσον αφορά την βέλτιστη απόφαση στην ψηφοφορία της Κυριακής, είτε προκύψει το 2ο είτε το 3ο, ένα «ναι» στο Μνημόνιο Νο.2 θα έχει αποδυναμώσει την Ελλάδα στην πιο δύσκολή στιγμή – την στιγμή που η αποτυχία του Μνημονίου Νο.2 γίνει φανερή.

Όπως είδαμε, στην περίπτωση που δεσμευτούμε στο Μνημόνιο Νο.2 και προκύψει το Σενάριο 2, ουσιαστικά θα έχουμε χρεώσει το κράτος μας με πολλά δις ώστε να εξαγοράσει η Γερμανία χρόνο για να μας εξοβελίσει από το ευρώ όταν οι ηγέτες της κρίνουν ότι τους συμφέρει - κι όταν η Ελλάδα είναι αποδυναμωμένη περισσότερο από σήμερα. Αν είναι να μας εκπαραθυρώσουν, γιατί φίλες και φίλοι να χρεωθούμε σήμερα τόσα δις ευρώ;

Γιατί να μετατρέψουμε το 35% του δημόσιου χρέους μας στους ιδιώτες σε ομόλογα του αγγλικού δικαίου; Γιατί να αποδεχθούμε περικοπές που καταστρέφουν ό,τι έχει μείνει από τον παραγωγικό μας ιστό και που είναι τριπλάσιες από αυτές που αρκούν για να ζει το κράτος από τα φορολογικά του έσοδα (εφόσον αναβάλει μέχρι νεοτέρας τις αποπληρωμές των δανείων του);

Κι αν τελικά δεν μας δείξουν την πόρτα του ευρώ (κάτι που θεωρώ ότι τελικά δεν θα κάνουν), και η «προαναγγελθείσα» αποτυχία του Μνημονίου Νο.2 τους αναγκάσει να μας επιτρέψουν την στάση πληρωμών εντός της ευρωζώνης, γιατί να μην την κάνουμε τώρα, πριν δεσμευτούμε με το Μνημόνιο Νο.2;

Επίλογος

Το επόμενο εικοσιτετράωρο οι τριακόσιοι της Βουλής θα κληθούν να πάρουν την τελευταία σημαντική απόφαση του πολιτικού τους βίου.

Τους την παρουσιάζουν ως μονόδρομο. Ναι, μονόδρομος είναι. Ένας μονόδρομος που θα στερήσει και σε αυτούς, αλλά και σε μια ολόκληρη γενιά, το δικαίωμα να αποφασίζουν. Το Μνημόνιο Νο.2, που τους λένε να ψηφίσουν για να σωθεί η χώρα, θα αποτύχει.

Όπως απέτυχε και το προηγούμενο. Το μόνο που θα πετύχει είναι να δημιουργήσει μια Ελλάδα που από τούδε και στο εξής, στερείται το δικαίωμα να επιλέγει.

Την Κυριακή, πριν φύγουν από το σπίτι τους για τη Βουλή, ας κάτσουν μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου τους ακίνητοι. Για πέντε, δέκα λεπτά ας στηθούν μπροστά στο είδωλό τους.

Να κοιτάξουν βαθειά μέσα στα ίδια τους τα μάτια. Να στοχαστούν μπροστά στην αντανάκλασή τους. Και να σκεφτούν κάτι πολύ, πολύ απλό: Ό,τι και να κάνει η κα Μέρκελ, η ΕΕ, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, η χώρα μας, η γενιά που έρχεται, θα είναι λιγότερο αδύναμη αν εκείνοι απλά προσέλθουν στο Κοινοβούλιο και πούνε όχι στο Μνημόνιο Νο.2. Έτσι απλά.

Και μετά ας φύγουν από την μπρος πόρτα, διαχεόμενοι μέσα στην κοινωνία που τόσο καιρό πληγώνουν κι η οποία όμως έχει την δύναμη να τους συγχωρήσει. Αρκεί να πουν το «όχι» σε μια δανειακή συμφωνία-τέρας που είναι καταδικασμένη στην αποτυχία.

Δημοσιεύθηκε στο protogan.gr
[http://www.nooz.gr/prosopa/varoufakis-teleutaia-eukairia] {2012-02-12}

resourceInfHmn#cptResource843#

_ADDRESS.WPG:
* {2017-07-08} http://www.efsyn.gr/arthro/alli-mia-epeteios-toy-ohi-epepivevaionei-tin-anagki-paralliloy-systimatos-pliromon,
* http://www.nooz.gr/economy/xa8ikan-periousies-587-dis-stin-ellada/ {2016-12-04}
* http://www.project-syndicate.org/commentary/latest-greek-bank-bailout-by-yanis-varoufakis-2015-12,
* http://www.avgi.gr/article/5420500/ta-mnimonia-mas-metetrepsan-se-xora-tis-anatolikis-europis, 2015-03-29 Μανόλης Δρεττάκης.
* http://www.nooz.gr/economy/financial-times-to-aporrito-plano-z-gia-tin-ellada, 2014-05-15,
* http://www.youtube.com/embed/6pX4LpU7FKY?rel=0, δελαστικ,

sctGrc'ElStat

_CREATED: {2012-05-10}

name::
* McsEngl.sctGrc'ElStat,
* McsEngl.conceptCore18.3,
* McsEngl.elstat@cptCore18.3, {2012-05-10}
* McsEngl.Hellenic-Statistical-Authority@cptCore18.3, {2012-05-10}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΕΛΣΤΑΤ@cptCore18.3, {2013-01-22}

_WHOLE:
* European Statistical System#cptCore13.17#

_DESCRIPTION:
The mission of the Hellenic Statistical Authority is to safeguard and continuously improve the quality of the country’s statistics.

The Hellenic Statistical Authority pursues its mission by following in all areas the highest European and international standards of statistical practice, as well as by unswervingly observing the rules and responsibilities it is committed to.

Thus, it strives to

1. Be and remain, beyond any doubt, an independent Statistical Authority, and always function in a way that reflects this very principle

2. Produce statistics that are useful—relevant—for public policy, the economy, and more broadly the life of the people

3. Earn and continuously renew the confidence of users of statistics in their credibility and reliability

4. Obtain and safeguard the confidence of the statistical reporting units—the households, enterprises, and other entities—which provide confidential information for the production of statistical data.

These principles serve as the basis on which the Hellenic Statistical Authority coordinates the functions of the other agencies in the Hellenic Statistical System concerning the development, production and dissemination of the official statistics of Greece.

The Hellenic Statistical Authority also strives for full cooperation with Eurostat and the other Services of the European Commission, as well as with the National Statistical Institutes of the other member states of the European Union, aiming to be a full partner in the workings and evolution of the European Statistical System.
[http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-presentation]

elstat'EVOLUTION#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.elstat'EVOLUTION,

{time.2013-01-22}:
Δίωξη για την υπόθεση της διόγκωσης του ελλείμματος του 2009
ΑΘΗΝΑ 22/01/2013
Κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος, ζητούν οι οικονομικοί εισαγγελείς να απαγγελθεί σε βάρος του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ και στελεχών της Αρχής με το πέρας της προκαταρκτικής έρευνας, που διενήργησαν για καταγγελόμενη τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος του 2009.

Οι εισαγγελείς ζητούν την άσκηση ποινικής δίωξης από την εισαγγελία Πρωτοδικών για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιπτώσεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου (1608/50) σε βάρος του πρώην προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ καθηγητή Ανδρέα Γεωργίου, του προϊσταμένου Διεύθυνσης Εθνικών Λογαριασμών Κωνσταντίνου Μορφέτα, και της Ασπασίας Ξενάκη, προϊσταμένης της Ειδικής Διεύθυνσης Στατιστικών Ερευνών.

Σε βάρος του κ. Γεωργίου ζητείται να ασκηθεί δίωξη και για την επιπλέον κατηγορία, σε βαθμό πλημμελήματος, της παράβασης καθήκοντος.

Η έρευνα των οικονομικών εισαγγελέων, Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρου Μουζακίτη, αφορούσε τις καταγγελίες του πρώην μέλους του ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, καθηγήτριας Οικονομετρίας Ζωής Γεωργαντά, περί σκόπιμης εμφάνισης διογκωμένου του αναθεωρημένου χρέους της χώρας για το 2009 με απώτερο σκοπό την ένταξή της σε ευρωπαϊκό μηχανισμό με τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Η κ. Γεωργαντά, που στο πλαίσιο της έρευνας έδωσε πολύωρη κατάθεση στους εισαγγελείς, ισχυρίστηκε ότι με μη αποδεκτή μεθοδολογία το αναθεωρημένο έλλειμμα του 2009 διογκώθηκε τεχνητά, ώστε να αποτυπωθεί από το 12% του ΑΕΠ στο 15,4%, προκειμένου να ληφθούν αυστηρότερα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.

Μάλιστα, η καθηγήτρια υποστηρίζει ότι η επίμαχη, μη αποδεκτή επιστημονικά, μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε έγινε σε γνώση και με προτροπή ουσιαστικά της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής.

Οι εισαγγελείς ζητούν να διαβιβαστεί η τεράστιου όγκου δικογραφία που σχηματίστηκε για την υπόθεση σε ειδικό ανακριτή αρμόδιο για θέματα διαφθοράς στο Δημόσιο.

Ζητούν, επίσης, κατά τη διάρκεια της κύριας ανάκρισης ο δικαστικός λειτουργός να διαπιστώσει αν προκύπτουν ηθικοί αυτουργοί της πράξης που βαρύνει τα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ και να εντοπίσει τα πρόσωπα αυτά καθώς και να αναζητήσει αν προκύπτει η διάπραξη και άλλων αδικημάτων, αλλά και συμμετοχή και άλλων προσώπων.

Σημειώνεται ότι η δικογραφία που σχηματίστηκε για την υπόθεση εστάλη πριν από περίπου έναν χρόνο από τους εισαγγελείς στη Βουλή, προκειμένου να διερευνηθεί το ενδεχόμενο ποινικών ευθυνών τού τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του αρμόδιου υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Από την κοινοβουλευτική διαδικασία δεν προέκυψαν στοιχεία πολιτικών ευθυνών και έτσι η δικογραφία με το συνοδευτικό πόρισμα επιστράφηκε στο Εφετείο για τη συνέχιση της έρευνας ως προς ενδεχόμενες ευθύνες μη πολιτικών προσώπων.
[http://www.nooz.gr/greece/dioksi-gia-tin-upo8esi-tis-diogkosis-tou-elleimmatos-tou-2009]

elstat'Hellenic-Statistical-System

name::
* McsEngl.elstat'Hellenic-Statistical-System,
* McsEngl.ELSS@cptCore18i,
* McsEngl.sctGrc'Hellenic-Statistical-System,

_DESCRIPTION:
The Hellenic Statistical System (ELSS) comprises agencies that have the responsibility or obligation to collect statistical data. The role of ELSTAT in the ELSS is determining as, according to Law 3832/2010, it coordinates all the activities of the other ELSS agencies that concern the development, production and dissemination of the country’s official statistics and forwards these statistics to Eurostat.
[http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-presentation]

elstat'Law#cptCore23#

name::
* McsEngl.elstat'Law,

_Law:

The legal framework concerning the organization and operation of ELSTAT is as follows:

Law 3832/2010 (Government Gazette No 38, Issue ?): “Hellenic Statistical System Establishment of the Hellenic Statistical Authority (ELSTAT) as an Independent Authority”, as amended by article 90 paragraphs 8 and 9 of the Law 3842/2010 (Government Gazette No 58, Issue ?): “Restoration of fiscal justice, confrontation of tax evasion and other provisions”, by article 10 of the Law 3899/2010 (Government Gazette No 212, Issue A): “Urgent measures for the implementation of the assistance program of the Greek Economy”, by article 45 of the Law 3943/2011 (Government Gazette No 66, Issue A): “Combating tax evasion, staffing of auditing services and other provisions falling within the competence of the Ministry of Finance”, by article 22 paragraph 1 of the Law 3965/2011 (Government Gazette No 113, Issue A): “Operations Reform of the Consignment and Loan Fund, Public Debt Management Agency, Public Enterprises and Government bodies, the establishment of the General Secretary of Public Property and other provisions” and by article 51 of the Law 4021/2011 (Government Gazette No 218, Issue A): “Enhanced measures for the supervision and restructuring of Credit Institutions – Regulation of issues of financial nature – Ratification of the European Financial Stability Facility (EFSF) Framework-Agreement and its amendments and other provisions.”
Regulation (EC) No 223/2009 of the European Parliament and of the Council, on the European statistics (Official Journal of the European Union L 87/164).
Article 14 of the Law 3470/2006 (Government Gazette No 132, Issue A): “National Export Council, tax regulations and other provisions”.
Article 3, paragraph 1c, of the Law 3448/2006 (Government Gazette No 57, Issue A): “For the further use of information coming from the public sector and the settlement of matters falling within the responsibility of the Ministry of Interior, Public Administration and Decentralization”.
European Statistics Code of Practice, adopted by the Statistical Programme Committee on 24 February 2005 and promulgated in the Commission Recommendation of 25 May 2005 on the independence, integrity and accountability of the national and Community statistical Authorities, after its revision, which was adopted on 28 September 2011 by the European Statistical System Committee.
Presidential Decree 226/2000 (Government Gazette No 195, Issue ?): “Organization of the General Secretariat of the National Statistical Service of Greece”.
Articles 4, 8, 9, 10, 12 , 13, 14, 15 and 16 of the Law 2392/1996 (Government Gazette No 60, Issue ?): “Access of the General Secretariat of the National Statistical Service of Greece to administrative sources and administrative files, Statistical Confidentiality Committee, settlement of matters concerning the conduct of censuses and statistical works, as well as of matters of the General Secretariat of the National Statistical Service of Greece”.
[http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-presentation]

sctGrc'space#cptCore772#

name::
* McsEngl.sctGrc'space,
* McsEngl.sctGrc'space,

_SPECIFIC:
* ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ#ql:πελοποννησοσ-*#,
* ΣΤΕΡΕΑ-ΕΛΛΑΔΑ
* ΗΠΕΙΡΟΣ
* ΘΕΣΣΑΛΙΑ
* ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
* ΘΡΑΚΗ
* ΝΗΣΙΑ ΙΟΝΙΟΥ
* ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ,

CONTINENT#cptCore773#

ΕΥΡΩΠΗ#cptEarth48#

ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ-ΑΘΗΝΩΝ

name::
* McsElln.ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ-ΑΘΗΝΩΝ,
* McsEngl.Acropolis-of-Athens,
* McsEngl.Akropolis-of-Athens,

_ADDRESS.WPG:
* 1842 Δαγκεροτυπία: http://www.lifo.gr/articles/photography_articles/98586?ref=nl_160427,

ΔΗΜΟΣ

name::
* McsElln.ΔΗΜΟΣ,
* McsElln.δήμος,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.geographer.gr/diafora/72-kallikratikoi.html,
* http://www.avmap.gr/news/36-News_AVMap-GIS-%25CE%2591-%25CE%2595/45-kallikratis, Χάρτες των δήμων του Καλλικράτη.

sctGrc'Administration-system

name::
* McsEngl.sctGrc'Administration-system,
* McsEngl.conceptCore329,
* McsEngl.conceptCore999.6,
* McsEngl.greece'goverment-system,
* McsEngl.greek-governance-system@cptCore329, {2012-03-20}
* McsEngl.greek-political-system,
* McsEngl.greek-society's-management,
* McsEngl.greek'society's'management@cptCore329,
* McsEngl.governance.greece@cptCore329,
* McsEngl.govGr@cptCore329, {2012-03-20}
* McsEngl.political-system.greece,
* McsEngl.stateGreece@cptCore329,
* McsEngl.stateGrc@cptCore329,
* McsEngl.sysGovGrc@cptCore999.6.5, {2012-12-15}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΕΛΛΗΝΙΚΗ-ΔΗΜΟΣΙΑ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ,
* McsElln.ΔΗΜΟΣΙΑ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ.ΕΛΛΗΝΙΚΗ,
* McsElln.δημόσια-διοίκηση-ελλάδας,
* McsElln.Δημόσιο,
* McsElln.δημόσιος-τομέας-ελλάδας,
* McsElln.ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΣΥΣΤΗΜΑ-ΕΛΛΑΔΑΣ,

_GENERIC:
* state-system#cptCore94#

_WHOLE:
* greece#cptCore18#

_DESCRIPTION:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ είναι ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ της 'ελλαδας'.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
Στην έννοια του Δημοσίου, περιλαμβάνεται το αμιγώς Δημόσιο, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των δύο βαθμών, τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, όχι όμως άλλοι φορείς ιδιωτικής νομικής φύσεως που μπορεί να διαχειρίζονται δημόσια περιουσία. Επίσης στο Δημόσιο, δεν περιλαμβάνονται τα πιστωτικά ιδρύματα.
[https://www.nooz.gr/greece/1532168/ta-panw--katw-stin-poiniki-nomothesia--katargeitai-o-nomos-peri-katachrastwn-toy-dimosioy]

adnGrc'Council-of-state

name::
* McsEngl.adnGrc'Council-of-state,
* McsEngl.conceptCore405,
* McsElln.ΣΤΕ,
* McsEngl.greek-council-of-state,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΤΗΣ-ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑΣ,
* McsElln.συμβουλιο-επικρατειας@cptCore94ε,

adnGrc'Egovernance#cptCore433.1: attPar#

name::
* McsEngl.adnGrc'Egovernance,

adnGrc'elections#cptCore999.6.40#

name::
* McsEngl.adnGrc'elections,
* McsEngl.sctGrc'elections,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.eklogika.gr//
* https://webdocs.ert.gr/100-hronia-ekloges/,
* http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1:%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82[http://el.wikipedia.org/]

{time.2015-01-25}:
=== 26-01-2015 16:18
Εγγεγραμμένοι 9.911.495
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 63,87 %
Ακυρα/Λευκα 2,36 %
Εκτός βουλής 8,62 %
ΣΥΡΙΖΑ 149 36,34 %
ΝΔ 76 27,81 %
ΧΑΥΓΗ 17 6,28 %
ΠΟΤΑΜΙ 17 6,05 %
ΚΚΕ 15 5,47 %
ΑΝ.ΕΛΛ. 13 4,75 %
ΠΑΣΟΚ 13 4,68 %
ΠΑΠΑΝΔΡ 2,46 %
ΛΕΒΕΝΤΗΣ 1,79 %
ΤΕΛΕΙΑ 1,77 %
ΛΑΟΣ 1,03 %
ΑΝΤΑΡΣΙΑ 0,64 %
ΔΗΜΑΡ 0,49 %
ΚΚΕΜΛ 0,13 %
[http://ekloges.ypes.gr/current/v/public/index.html#{"cls":"main","params":{}}]

{time.2012}
Γραμμένοι 9.951.970
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 62,47 %
Ακυρα/Λευκά 0,99 %
Εκτός Βουλής 5,98 %
ΝΔ 129 29,66 %
ΣΥΡΙΖΑ 71 26,89 %
ΠΑΣΟΚ 33 12,28 %
ΑΝΕΞ.ΕΛΛ 20 7,51 %
ΧΡ.ΑΥΓΗ 18 6,92 %
ΔΗΜΑΡ 17 6,26 %
ΚΚΕ 12 4,50 %
ΔΗΜ.ΞΑΝΑ 1,59 %
ΛΑΟΣ 1,58 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 0,88 %
ΔΕΝΠΛΗΡΩΝΩ 0,39 %
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 0,33 %
ΚΟΙΝΩΝΙΑ 0,29 %
ΕΝ.ΚΕΝΤΡΩΩΝ 0,28 %
=== 2012-05-06
22-05-2012 11:45
Γραμμένοι 9.949.401
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 65,10 %
Ακυρα/Λευκά 2,36 %
Εκτός Βουλής 19,02 %
ΝΔ 108 18,85 %
ΣΥΡΙΖΑ 52 16,78 %
ΠΑΣΟΚ 41 13,18 %
ΑΝ.ΕΛΛ 33 10,61 %
ΚΚΕ 26 8,48 %
ΧΡ.ΑΥΓΗ 21 6,97 %
ΔΗΜΑΡ 19 6,11 %
ΟΙΚΟΛ 2,93 %
ΛΑΟΣ 2,90 %
ΔΗΜ.ΣΥΜ 2,56 %

{time.2009-10-04 (ΠΑΣΟΚ 160)
Εγγεγραμμένοι 9.933.385
Ψήφισαν 7.044.479 70,92%
Άκυρα 143.658 2,04%
Λευκά 42.479 0,60%
Έγκυρα 6.858.342 97,36%

Κόμμα Αρχηγός Ψήφοι % Έδρες ± % ± Έδ.
01. ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου 3.012.373 43,92 160 +5,82 +58
02. Νέα Δημοκρ Κώστας Καραμανλής 2.295.967 33,48 91 –8,36 –61
03. ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα 517.154 7,54 21 –0,61 –1
04. ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης 386.152 5,63 15 +1,83 +5
05. ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας 315.627 4,60 13 –0,44 –1
06. Οικολ Πράσ Διοικούσα επιτροπή 173.449 2,53 – +1,48 –
[http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82_%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82_2009]

{time.2007-09-16 (ΝΔ 152)
ΑΡΤΑ: 2 ΝΔ, 1 ΠΑΣΟΚ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 2 ΝΔ, 2 ΠΑΣΟΚ, 1 ΚΚΕ
============================
17/9 2007 13:14
Εγγεγραμμένοι 9,895,119
Ενσωμάτωση 99.52 %
Ψήφισαν 74.14 %
Εγκυρα 97.33 %
Ακυρα/Λευκά 2.67 %
ΝΔ 152 41.84 %
ΠΑΣΟΚ 102 38.10 %
ΚΚΕ 22 8.15 %
ΣΥΡΙΖΑ 14 5.04 %
ΛΑΟΣ 10 3.79 %

{time.2004-03-07 ΝΔ (165)
Τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών της 7ης Μαρτίου επικύρωσε η Ανωτάτη Εφορευτική Επιτροπή υπό τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου Γ.Κάπο.
- Η ΝΔ έλαβε ποσοστό 45,360% και 165 έδρες,
- το ΠΑΣΟΚ 40,548% και 117 έδρες,
- το ΚΚΕ 5,896% και 12 έδρες, και
- ο ΣΥΝ 3,263% και 6 έδρες.
[http://ekloges.dolnet.gr/2004/news/article.asp?lagInstID=5&lagEntityID=523511&lagDtrID=-1]

{time.2000 ΠΑΣΟΚ (158)
Τμήματα 18.959
Εγγεγραμμένοι 9.372.541
Ψήφισαν 7.026.527
Έγκυρα 6.868.011
Άκυρα/Λευκά 158.516
ΠA.ΣO.K 43,79 3.007.596 158
N.Δ. 42,74 2.935.196 125
K.K.E. 5,52 379.454 11
ΣYN 3,20 219.880 6
ΔH.K.KI. 2,69 184.598 0
Δ.Π.Ε. 0,47 32.068 0
Εν.Κεντρ. 0,34 23.228 0
Ελλ.Οικ. 0,30 20.446 0
Εθν.Συμ. 0,21 14.703 0
Πρ.Γραμ. 0,18 12.125 0
ΜΕ.Ρ.Α. 0,12 8.132 0
ΚΚΕ (Μ-Λ) 0,11 7.301 0
Κομ.Ελλ. 0,09 6.272 0
Μ-Λ ΚΚΕ Αρ. 0,09 5.866 0
Οικ.Εναλ. 0,05 3.321 0
Κομ.Φιλ. 0,03 2.091 0
Α.Σ.Κ.Ε. 0,03 2.026 0
Α.Κ.Ε.Π. 0,02 1.145 0
Ο.Α.Κ.Κ.Ε. 0,02 1.126 0
Λοιπά 0,01 923 0
Χριστ. 0,00 305 0
ΚΟ.Ε.ΕΛ. 0,00 169 0
Ε.Π.Α.Κ. 0,00 22 0
Ολυμπισμός 0,00 14 0
ΠΑ.ΔΗ.ΚΕ. 0,00 4 0
[http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/elec_data/2000NE_epi_res.asp]

{time.1996 ΠΑΣΟΚ (162)
Κόμματα Αρχηγοί Ψήφοι Έδρες
Αριθμός % +- % Αριθμός +-
ΠΑ.ΣΟ.Κ. Κωνσταντίνος Σημίτης 2.813.245 41,49 -5,39 162 -8
Νέα Δημοκρατία Μιλτιάδης Έβερτ 2.584.765 38,12 -1,18 108 -3
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Κ.Κ.Ε.) Αλέκα Παπαρήγα 380.167 5,61 +1,07 11 +2
Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (ΣΥΝ) Νίκος Κωνσταντόπουλος 347.051 5,12 +2,18 10 +10
Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα (ΔΗ.Κ.ΚΙ.) Δημήτρης Τσοβόλας 300.671 4,43 - 9 -
Πολιτική Άνοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.) Αντώνης Σαμάρας 199.463 2,94 -1,96 0 -10
Ένωση Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης 48.677 0,70 +0,47 0 0
Ένωση Οικολόγων Δημοσθένης Βεργής 19.934 0,29 +0,21 0 0
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών 17.419 0,26 +0,21 0 0
Εθνική Πολιτική Ένωση (Ε.Π.ΕΝ.) Χρύσανθος Δημητριάδης 16.501 0,24 +0,10 0 0
Κόμμα Ελληνισμού Σωτήρης Σοφιανόπουλος 12.255 0,18 - 0 -
Μαχόμενη Αριστερά 10.443 0,15 +0,03 0 0
Οικολόγοι Εναλλακτικοί 5.715 0,08 - 0 0
Χρυσή Αυγή Νίκος Μιχαλολιάκος 4.487 0,07 - 0 -
Οικολόγοι Ελλάδας Κωνσταντίνος Παπανικόλας 4.113 0,06 -0,02 0 0
Μαρξιστικό-Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Μ.Λ.-Κ.Κ.Ε.) 4.016 0,06 +0,03 0 0
Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (Ο.Α.Κ.Κ.Ε.) - Ουράνιο Τόξο) 3.485 0,05 +0,05 0 0
Συμμαχία ΣΕΑΝ 2.470 0,04 - 0 -
Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας 2.108 0,03 +0,01 0 0
Ολυμπισμός Γεώργιος Ζώης 1.619 0,02 +0,01 0 0
Άλλα 1.445 0,0 - - -

1993: ΠΑΣΟΚ

1990: ΝΔ

1985: ΠΑΣΟΚ

1981: ΠΑΣΟΚ

1977: ΝΔ

1974: ΝΔ

adnGrc'Govs-administration#cptCore94.34#

name::
* McsEngl.adnGrc'Govs-administration,
* McsEngl.sctGrc'govs-administration,

adnGrc'Govs-judiciary#cptCore94.35#

name::
* McsEngl.adnGrc'Govs-judiciary,
* McsEngl.sctGrc'govs-judiciary,

adnGrc'Govs-legislature#cptCore94.36#

name::
* McsEngl.adnGrc'Govs-legislature,
* McsEngl.sctGrc'govs-lesislature,

adnGrc'Diaygeia.gov.gr

name::
* McsEngl.adnGrc'Diaygeia.gov.gr,
* McsEngl.diaygeia.gov.gr,
====== lagoGreek:
* McsElln.διαύγεια.ιστότοπος,

_RESOURCE.WPG:
* https://diavgeia.gov.gr/,
* https://opengov.ellak.gr/2017/09/06/sta-adita-tis-diavgias-ton-dimosion-simvaseon-ke-tou-emporikou-mitroou/,

adnGrc'Law#cptCore29.5: attPar#

name::
* McsEngl.adnGrc'Law,
* McsEngl.sctGrc'law,

_GENERIC:
* laww#cptCore29.5#

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ

Βάσει των διατάξεων του άρθρου 52 του Π.Δ/τος 18/1989 (Α 8), όπως αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 35 του ν. 2721/1999 (Α 112) και ΄Εχοντας υπόψη

α) Την υπ’ αριθ. ΟΙΚ.02/11.6.2013 απόφαση του Υπουργού στον Πρωθυπουργό και του Υπουργού Οικονομικών «Κατάργηση της δημόσιας επιχείρησης «Ελληνική Ραδιοφωνία – Τηλεόραση, Ανώνυμη Εταιρεία (ΕΡΤ – Α.Ε.)» (Β 1414), με το άρθρο 1 παρ. 2 της οποίας, ορίζεται, πλην άλλων, ότι διακόπτεται η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων της ΕΡΤ Α.Ε., με αποτέλεσμα να μην επιτελείται η προβλεπόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 1 του ν. 1730/1987 (Α 145), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 19 παρ. 1 του ν. 1866/1989 (Α 222) συμβολή δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα στην
ενημέρωση, στη μόρφωση και στην ψυχαγωγία του ελληνικού λαού και της ομογένειας.
β) Tην από 12.6.2013 αίτηση αναστολής της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Προσωπικού Επιχειρήσεων Ραδιοφωνίας – Τηλεόρασης» (ΠΟΣΠΕΡΤ) και του Παναγιώτη Καλφαγιάννη, Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΟΣΠΕΡΤ.

γ) Tις απόψεις των πληρεξουσίων των αιτούντων και των εκπροσώπων του Δημοσίου, τις οποίες εξέθεσαν προφορικώς.

Δ ι α τ ά σ σ ο υ μ ε

1. Την αναστολή της εκτέλεσης της προσβαλλόμενης υπ’ αριθ. ΟΙΚ.02/11.6.2013 Κοινής Υπουργικής Απόφασης αποκλειστικά ως προς το μέρος της, με το οποίο προβλέπεται α) ότι διακόπτεται η μετάδοση ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων της ΕΡΤ Α.Ε., και β) ότι οι συχνότητες της ΕΡΤ Α.Ε. παραμένουν ανενεργές (άρθρο 2 παρ. 2 περ. β της παραπάνω Κ.Υ.Α.).

2. Τη λήψη από τους συναρμόδιους Υπουργό Οικονομικών και Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό των αναγκαίων οργανωτικών μέτρων για τη συνέχιση της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και τη λειτουργία διαδικτυακών ιστοτόπων από δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα για το χρονικό διάστημα έως τη σύσταση και λειτουργία νέου φορέα που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, όπως προβλέπεται
από την παρ. 2 του άρθρου 1 της υπ’ αριθ. ΟΙΚ.02/11.6.2013 Κοινής Υπουργικής Απόφασης.

Αθήνα, 17 Ιουνίου 2013
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας
Κωνσταντίνος Μενουδάκος
[http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/14079]

adnGrc'party

name::
* McsEngl.adnGrc'party,

_GENERIC:
* political-party#cptCore434.8#

adnGrc'president

name::
* McsEngl.adnGrc'president,
* McsEngl.conceptCore436,
* McsEngl.precident-GREECE,
* McsEngl.greek-president-of-the-republic,
* McsEngl.socGre'PRESIDENT,
* McsElln.ΠΡΟΕΔΡΟΣ-ΤΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

_GENERIC:
president##

_WHOLE:
* greece#cptCore18#

_DESCRIPTION:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ είναι ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ελλάδας.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

adnGrc'resource

name::
* McsEngl.adnGrc'resource,

_ADDRESS.WPG:
* {time.2017-10-07} https://opengov.ellak.gr/2017/10/07/to-keno-sta-themelia-tis-diikitikis-metarrithmisis/,
* samaras 2011-06-28: https://www.youtube.com/watch?x-yt-ts=1421828030&v=00uWTjcUxFg&x-yt-cl=84411374,
* δικτατορια, "Λαμόγια στο χακί" 2015-04-21, http://www.nooz.gr/entertainment/lamogia-sto-xaki-ta-skandala-ton-e8nosotiron,
=== INFO:
* WIKI υπηρεσιών και διαδικασιών δημοσίου-τομέα: https://diadikasies.gr/,
* http://www.primeminister.gov.gr//
* http://www.ggk.gr//
* http://www.opengov.gr/home//
=== LAW:
* http://www.hellenicparliament.gr/el//
* http://www.et.gr//
* https://diavgeia.gov.gr//
* καλή νομοθέτηση: http://www.ggk.gov.gr/?page_id=45,

Κασιμάτης - Το απάνθρωπο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας

«Το απάνθρωπο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας»
ΑΘΗΝΑ 14/02/2015
«Το απάνθρωπο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας» είναι ο τίτλος της μελέτης που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες ο ομότιμος καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Κασιμάτης από τις εκδόσεις Λιβάνη. Πρόκειται για 327 σελίδες με επίκεντρο την επιβολή του συστήματος δανεισμού μέσω του οποίου επιβλήθηκε -κατά τον συγγραφέα - ένα καθεστώς μειωμένης εθνικής κυριαρχίας.

Αποφεύγοντας την ονοματολογία ηγετών και κομμάτων, αλλά με σαφή χρονική αναφορά, ο μελετητής εξετάζει την ταπεινωτική σχέση Ελλάδας - δανειστών ξεκινώντας από την περίοδο πριν από την ένταξή μας στην Ευρωζώνη.

Αφού σημειώσει ότι από το 2000 μέχρι το 2007 η Ελλάδα παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη με αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος περίπου 4% ετησίως, που ήταν διπλάσια του μέσου όρου της Ευρωζώνης, υποστηρίζει ότι αυτή η αναπτυξιακή άνοδος δεν στηριζόταν σε υγιείς βάσεις, αλλά ήταν ένας «νόθος πλούτος» ο οποίος στηρίχτηκε στην κερδοσκοπία του χρηματιστηρίου, στην φοροδιαφυγή και στον υπέρμετρο δανεισμό από το εξωτερικό, λόγω της μείωσης των επιτοκίων μετά την ένταξή μας στο ευρώ. «Όλα αυτά επιβεβαιώνουν το εγκληματικό λάθος της ανώριμης εισόδου μας στο ευρώ το 2002» ισχυρίζεται.

Ο καθηγητής δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις «ηθικά και πολιτικά απαράδεκτες ύβρεις που δέχθηκε ο ελληνικός λαός στη διάρκεια της κρίσης». Κανείς δεν αμφισβητεί –παραδέχεται - ότι σοβαρή ευθύνη για την πορεία χρεοκοπίας βαρύνει τις ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.

Θα έπρεπε, όμως, να γνωρίζουν οι υβριστές –τονίζει - ότι οι λαοί αποτελούν κοινωνίες που, συνήθως, διαφέρουν σε ιδιότητες, σε είδος ικανοτήτων, σε επιδόσεις, σε παθολογίες και σε ιστορία που αποτελούν αντικείμενο των αντίστοιχων κοινωνικών επιστημών, ουδέποτε όμως κατηγορούνται ή υβρίζονται. «Οι κατηγορίες και οι ύβρεις εναντίον λαών αποτελούν χαμηλού επιπέδου μορφή ρατσισμού εκ μέρους των ευρωπαίων υβριστών».

Το βασικό στοιχείο που διέπει το βιβλίο είναι η αναλυτική τεκμηρίωση για τη σαθρή νομιμότητα των συμφωνιών δανεισμού από το Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα, με σκοπό να καταδειχθεί από τον συγγραφέα η επιχείρηση επέμβασης των ξένων δανειστών στην Ελλάδα με την καταπάτηση του ευρωπαϊκού δικαίου που είχε ως συνέπεια την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας.

Ο Γιώργος Κασιμάτης στηλιτεύει τα κοινωνικά αποτελέσματα των δανειακών συμβάσεων υπογραμμίζοντας την εξαθλίωση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, την κατάλυση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τη διάβρωση του πολιτισμού, την κατάργηση της πολιτισμικής ταυτότητας του λαού και γενικά «τον εξανδραποδισμό του ανθρώπου».

Δεν μένει, όμως, μόνο στην νομική οπτική. Διερευνά και τις πολιτικές που κρύβονται πίσω από την κρίση, τονίζοντας ότι οι δυνάμεις εξουσίας που οδήγησαν στον υπερδανεισμό υποστηρίζονται από θεωρίες, διδασκαλίες και θεολογίες.
Και ως θεολογία αναφέρει τον οικονομικό και πολιτικό νεοφιλελευθερισμό που - κατά την άποψή του - «στηρίζει τις σύγχρονες νεοπλασματικές μορφές του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού».

Θεωρεί ότι κεντρικός στόχος των δυνάμεων της κρίσης είναι η αποκατάσταση της πολιτικής από την οικονομική εξουσία. «Η ελληνική κρίση, σήμερα είναι προϊόν επίθεσης μέσα από την Ευρώπη της κερδοσκοπικής και γεωπολιτικής βουλιμίας του υπερεθνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος».

Ο μελετητής κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ντε φάκτο κατάργηση του εθνικού κράτους και των θεσμών της αστικής δημοκρατίας και την υποκατάστασή του από παγκοσμιοποιημένες οικονομικές οντότητες.

Τα χαρακτηριστικά κεφάλαια του πονήματος: Η άνομη επιβολή του δανεισμού, το άνομο περιεχόμενο των συμφωνιών, κριτική του καθεστώτος δανεισμού στην βάση των αρχών νομιμότητας, η έξοδος από την κρίση.

Στο τελευταίο κεφάλαιο ο καθηγητής υπεραμύνεται του δικαιώματος αντίστασης απέναντι στην «πολιτική τρόμου», αλλά και αντίστασης απέναντι στην καταναλωτική κοινωνία με τις ψεύτικες απολαύσεις που έδωσε στον Έλληνα, η οποία οδήγησε στην νάρκωση της προσωπικότητάς του, προτείνοντας παράλληλα μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και μια πολιτική οικονομικής ανάπτυξης με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση του κράτους.

Το πλέον ανατριχιαστικό σημείο του έργου αφορά την ενότητα για την παραίτηση της Ελλάδας από όλες τις ασυλίες προστασίας της ελληνικής κυριαρχίας, αφού σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 5 της σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης το ελληνικό κράτος παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που απολαύουν το ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία σε όλες τις νομικές διαδικασίες σε σχέση με τη σύμβαση στις οποίες (διαδικασίες) περιλαμβάνονται χωρίς περιορισμούς: Η άσκηση αγωγής, η κατάσχεση, η αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, η προσωρινή διαταγή και η αναγκαστική εκτέλεση σε περιουσιακά στοιχεία στην έκταση που δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό νόμο.

Ο καθηγητής τονίζει ότι η παραίτηση από την εθνική κυριαρχία είναι όρος πρωτοφανής στις διεθνείς οικονομικές συνθήκες των σύγχρονων δημοκρατιών!

Κώστας Μαρδάς (ΑΠΕ – ΜΠΕ)
[http://www.nooz.gr/entertainment/to-apan8ropo-ka8estos-daneismoi-tis-elladas]

adnGrc'war#cptCore866#

name::
* McsEngl.adnGrc'war,

ελδ'ΓΕΝΙΚΟΣ-ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΙΑΣ-ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

name::
* McsElln.ελδ'ΓΕΝΙΚΟΣ-ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΙΑΣ-ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ,
* McsElln.ΓΕΔΔ,
* McsElln.γενικός-επιθεωρητής-δημόσιοας-διοίκησης,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.gedd.gr//

_DESCRIPTION:
Ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης έχει ως αποστολή τη διασφάλιση της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, την παρακολούθηση και αξιολόγηση του έργου του Σώματος Επιθεωρητών -Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και όλων των ιδιαίτερων Σωμάτων και Υπηρεσιών Επιθεώρησης και Ελέγχου της δημόσιας διοίκησης, καθώς και τον εντοπισμό φαινομένων διαφθοράς και κακοδιοίκησης.
[http://www.gedd.gr/index.php?action=mission]

γεδδ'έκθεση

name::
* McsElln.γεδδ'έκθεση,

_ADDRESS.WPG:
* 2013: http://www.gedd.gr/article_data/Linked_files/114/EktheshGEDD2013.pdf,

ελδ'ΚΕΝΤΡΙΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ

name::
* McsElln.ελδ'ΚΕΝΤΡΙΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ,
* McsElln.κεντρική-διοίκηση-ελλάδας,

_SPECIFIC:
* greek-president#cptCore436: attPar#
* greeek-government#cptCore999.6.39#

ελδ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ

name::
* McsElln.ελδ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ,
* McsElln.περιφερειακή-διοίκηση-ελλάδας,

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ:
Με το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εσωτερικών, οι δήμοι από 1.034 που ήταν σήμερα συρρικνώνονται σε 325, καταργούνται οι Νομαρχίες και στη θέση τους έρχονται οι 13 Αιρετές Περιφέρειες. Η εξοικονόμηση των κρατικών δαπανών από το εγχείρημα ανέρχεται στα 1.170 δισ. ευρώ ετησίως.

ελ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

name::
* McsElln.ελ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ,

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ 2010: Οι νέες Περιφέρειες της Ελλάδας
Πηγή: Express.gr 29/04/10-01:28

ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Οι περιφέρειες είναι αυτοδιοικούμενα κατά τόπο νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και αποτελούν το δεύτερο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης.

Συνιστώνται οι εξής περιφέρειες:

α. Η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Δράμας, Έβρου, Καβάλας, Ξάνθης και Ροδόπης. Έδρα της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης είναι η Κομοτηνή. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

β. Η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Ημαθίας, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πιερίας, Πέλλας, Σερρών και Χαλκιδικής. Έδρα της περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας είναι η Θεσσαλονίκη. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού
διαμερίσματος.

γ. Η περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Γρεβενών, Καστοριάς, Κοζάνης και Φλώρινας. Έδρα της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας είναι η Κοζάνη. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

δ. Η περιφέρεια Ηπείρου η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς 'Αρτας, Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων, και Πρεβέζης. Έδρα της περιφέρειας Ηπείρου είναι τα Ιωάννινα. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

ε. Η περιφέρεια Θεσσαλίας η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Καρδίτσας, Λάρισας, Μαγνησίας και Τρικάλων. Έδρα της περιφέρειας Θεσσαλίας είναι η Λάρισα. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

στ. Η π εριφέρεια Ι ονίου η ο ποία π εριλαμβάνει τ ους Ν ομούς Ζ ακύνθου, Κ έρκυρας, Κεφαλληνίας και Λευκάδας. Έδρα της περιφέρειας Ιονίου είναι η Κέρκυρα. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

ζ. Η περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Αχαΐας και Ηλείας. Έδρα της περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας είναι η Πάτρα. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

η. Η περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Βοιωτίας, Ευβοίας, Ευρυτανίας, Φθιώτιδος και Φωκίδος. Έδρα της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας είναι η Λαμία. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος

θ. Η περιφέρεια Αττικής, η οποία περιλαμβάνει το νομό Αττικής. Έδρα της περιφέρειας Αττικής είναι η Αθήνα. Η περιφερειακή ενότητα Κεντρικού Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους δήμους Αθηναίων, Φιλαδελφείας – Χαλκηδόνας, Γαλατσίου, Ζωγράφου, Καισαριανής, Βύρωνος, Ηλιούπολης και Δάφνης – Υμηττού. Η περιφερειακή ενότητα Νοτίου Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους δήμους Γλυφάδας, Ελληνικού - Αργυρούπολης, Αλίμου, Νέας
Σμύρνης, Μοσχάτου – Ταύρου, Καλλιθέας, Παλαιού Φαλήρου και Αγίου Δημητρίου.

Η περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους δήμους Πεντέλης, Κηφισιάς, Μεταμορφώσεως, Πεύκης – Λυκόβρυσης, Αμαρουσίου, Ψυχικού – Φιλοθέης, Χολαργού – Παπάγου, Νέας Ιωνίας, Βριλησσίων, Αγ. Παρασκευής και Χαλανδρίου. Η περιφερειακή ενότητα Δυτικού Τομέα Αθηνών περιλαμβάνει τους δήμους Αιγάλεω, Περιστερίου, Πετρούπολης, Χαϊδαρίου, Αγίας Βαρβάρας και Ίλιου / Καματερού ή Αγ. Αναργύρων –
Καματερού. Η περιφερειακή ενότητα Πειραιώς περιλαμβάνει τους δήμους της νομαρχίας Πειραιώς. Η περιφερειακή ενότητα Δυτικής Αττικής περιλαμβάνει τους δήμους της νομαρχίας Δυτικής Αττικής. Η περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής περιλαμβάνει τους δήμους της νομαρχίας Ανατολικής Αττικής.

ι. Η περιφέρεια Πελοποννήσου, η οποία περιλαμβάνει τους νομούς Αργολίδος, Αρκαδίας, Κορινθίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας. Έδρα της περιφέρειας Πελοποννήσου είναι η Τρίπολη. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος.

ια. Η περιφέρεια Βορείου Αιγαίου η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Λέσβου, Σάμου και Χίου. Έδρα της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου είναι η Μυτιλήνη. Συγκροτείται τo περιφερειακό διαμέρισμα Λέσβου που περιλαμβάνει το Δήμο Λέσβου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Λήμνου που περιλαμβάνει το δήμο Λήμνου και το δήμο Αγίου Ευστρατίου. Συγκροτείται τ ο π εριφερειακό δ ιαμέρισμα Χ ίου μ ε έ δρα τ η Χ ίο π ου π εριλαμβάνει τ ο δ ήμο Χίου, το δήμο Ψαρών και το δήμο Οινουσσών. Συγκροτούνται το περιφερειακό διαμέρισμα Σάμου που περιλαμβάνει το δήμο Σάμου και το περιφερειακό Διαμέρισμα Ικαρίας που περιλαμβάνει τους Δήμους Ικαρίας και Φούρνων.

ιβ. Η περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Κυκλάδων και Δωδεκανήσου. Έδρα της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου είναι η Ερμούπολη. Συγκροτείται το περιφερειακό Διαμέρισμα Κω που περιλαμβάνει το δήμο Κω και το δήμο Νισύρου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Καρπάθου που περιλαμβάνει το δήμο Καρπάθου και το δήμο Κάσου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Καλύμνου που περιλαμβάνει το δήμο Καλυμνίων, το δήμο Αστυπάλαιας, το δήμο Λειψών, το δήμο Λέρου, το δήμο Πάτμου και το δήμο Αγαθονήσιου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Ρόδου που περιλαμβάνει το δήμο Ρόδο, το δήμο Σύμης, το δήμο Χάλκης, το δήμο Μεγίστης και το δήμο Τήλου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Σύρου που περιλαμβάνει το δήμο Σύρου – Ερμούπολης, το δήμο Κέας, το δήμο Κύθνου.

Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Μήλου που περιλαμβάνει το δήμο Μήλου, το δήμο Κιμώλου, το δήμο Σέριφου και το δήμο Σίφνου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Πάρου που περιλαμβάνει το δήμο Πάρου
και το δήμο Αντιπάρου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Νάξου που περιλαμβάνει το δήμο Νάξου και το δήμο Αμοργού. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Τήνου που περιλαμβάνει το δήμο Τήνου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Μυκόνου που περιλαμβάνει το δήμο Μυκόνου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα που περιλαμβάνει το δήμο 'Ανδρου. Συγκροτείται το περιφερειακό διαμέρισμα Θήρας που περιλαμβάνει το δήμο
Θήρας, το δήμο Ιητών, το δήμο Σίκινου, το δήμο Φολέγανδρου και το δήμο Ανάφης.

ιγ. Η περιφέρεια Κρήτης η οποία περιλαμβάνει τους Νομούς Ηρακλείου, Λασιθίου, Ρεθύμνου και Χανίων. Έδρα της περιφέρειας Κρήτης είναι το Ηράκλειο. Κάθε νομός αποτελεί και περιφερειακό διαμέρισμα και κάθε πρωτεύουσα νομού είναι έδρα του αντίστοιχου περιφερειακού διαμερίσματος.

ΣΥΣΤΑΣΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Σύσταση
1. Συνιστώνται ως ενιαίες αποκεντρωμένες μονάδες διοίκησης του κράτους οι εξής

Αποκεντρωμένες Διοικήσεις:
i. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, η οποία εκτείνεται στα όρια της περιφέρειας Αττικής με έδρα την Αθήνα.

ii. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας - Στερεάς Ελλάδας , η οποία εκτείνεται στα όρια των περιφερειών Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας με έδρα την Λάρισα.

iii. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας, η οποία εκτείνεται στα όρια των περιφερειών Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας με έδρα τα Ιωάννινα.

iv. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, η οποία εκτείνεται στα όρια των περιφερειών Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου με έδρα την Πάτρα.

v. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου, η οποία εκτείνεται στα όρια των περιφερειών Βορείου Αιγαίου και Νοτίου Αιγαίου με έδρα τον Πειραιά.

vi. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης, η οποία εκτείνεται στα όρια της περιφέρειας Κρήτης με έδρα το Ηράκλειο.

vii. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης, η οποία εκτείνεται στα όρια της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και Κεντρικής Μακεδονίας με έδρα την Θεσσαλονίκη.
[http://www.express.gr/afieroma/kallikratis/296759oz_20100429296759.php3]

ελ'ΔΗΜΟΣ

name::
* McsElln.ελ'ΔΗΜΟΣ,

Ποιοι είναι οι νέοι Δήμοι στους νομούς της Ηπείρου
Παρασκευή, 14 Μάιος 2010 18:17
Κατατέθηκε το μεσημέρι στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για τον «Καλλικράτη»
Με 4 Δήμους για το νομό της Άρτας

Ο υπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Γιάννης Ραγκούσης, αποδεχόμενος και τις τελευταίες παρατηρήσεις που εδόθησαν από την Επιτροπή Αξιολόγησης της ΚΕΔΚΕ, προχώρησε στην κατάθεση του νομοσχεδίου, η οποία συνοδεύτηκε από την έκθεση του Λογιστηρίου του Κράτους και Αιτιολογική Έκθεση.

Με το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εσωτερικών, οι δήμοι από 1.034 που ήταν σήμερα συρρικνώνονται σε 325, καταργούνται οι Νομαρχίες και στη θέση τους έρχονται οι 13 Αιρετές Περιφέρειες. Η εξοικονόμηση των κρατικών δαπανών από το εγχείρημα ανέρχεται στα 1.170 δισ. ευρώ ετησίως. Τα έσοδα των νέων ΟΤΑ θα καθορίζονται:

Α) για τους δήμους: από το 20% του Φόρου Φυσικών και Νομικών προσώπων, από το 12% του ΦΠΑ από το 50% του φόρου Ακίνητης Περιουσίας.
Β) Για τις Περιφέρειες: από το 2,40% του Φόρου Φυσικών και Νομικών Προσώπων και το 4% του ΦΠΑ.

Οι δαπάνες των δήμων και των περιφερειών θα υπάγονται στον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Η θητεία των αιρετών α' και β' βαθμού θα είναι πενταετής, ενώ οι εκλογές για την ανάδειξη νέων δημάρχων και περιφερειαρχών θα γίνεται ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές.

Στο νομοσχέδιο προβλέπονται 4 Δήμοι για την Άρτα, 3 Δήμοι για την Θεσπρωτία και την Πρέβεζα και 8 Δήμοι για τα Ιωάννινα.
Η τελική πρόταση του υποργείου Εσωτερικών έχει ως εξής:

ΝΟΜΟΣ ΑΡΤΗΣ
Α. Συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:
1. Δήμος Αρταίων με έδρα την Άρτα αποτελούμενος από τους δήμους α. Αρταίων β. Αμβρακικού γ. Βλαχέρνας δ. Φιλοθέης και ε. Ξηροβουνίου, οι οποίοι καταργούνται.
2. Δήμος Νικολάου Σκουφά με έδρα το Πέτα και ιστορική έδρα το Κομμένο αποτελούμενος από τους δήμους α. Πέτα β. Αράχθου γ. Κομποτίου και τη κοινότητα Κομμένου, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη με έδρα την Άνω Καλεντίνη αποτελούμενος από τους δήμους α. Ηρακλείας β. Γεωργίου Καραϊσκάκη και γ.Τετραφυλίας οι οποίοι καταργούνται
4. Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων με έδρα το Βουλγαρέλι αποτελούμενος από τους δήμους α. Αθαμανίας β. Αγνάντων και τις κοινότητες α. Θεοδωριανών β. Μελισσουργών, οι οποίοι καταργούνται
Β. Οι δήμοι Γεωργίου Καραϊσκάκη και Κεντρικών Τζουμέρκων χαρακτηρίζονται ως ορεινοί.

ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
Α. Συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:
1. Δήμος Ηγουμενίτσας με έδρα την Ηγουμενίτσα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ηγουμενίτσης β. Συβότων γ. Μαργαριτίου δ. Παραποτάμου και τη κοινότητα Πέρδικας, οι οποίοι καταργούνται.
2. Δήμος Φιλιατών με έδρα τις Φιλιάτες αποτελούμενος από τους δήμους α. Φιλιατών και β. Σαγιάδας, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Σουλίου με έδρα τη Παραμυθιά και ιστορική έδρα τη Σαμονίδα Σουλίου αποτελούμενος από τους δήμους α. Παραμυθιάς β. Αχέροντα και τη κοινότητα Σουλίου, οι οποίοι καταργούνται.
Β. Ο δήμος Φιλιατών χαρακτηρίζεται ως ορεινός.

ΝΟΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Α. Συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:
1. Δήμος Ιωαννιτών με έδρα τα Ιωάννινα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ιωαννιτών β. Ανατολής γ. Περάματος δ. Παμβώτιδας ε. Μπιζανίου και τη κοινότητα Νήσου Ιωαννίνων, οι οποίοι καταργούνται.
2. Δήμος Ζαγορίου με έδρα τους Ασπραγγέλους αποτελούμενος από τους δήμους α. Ανατολικού Ζαγορίου β. Κεντρικού Ζαγορίου γ. Τύμφης και τις κοινότητες α. Βοβούσης β. Πάπιγκου, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Κόνιτσας με έδρα τη Κόνιτσα αποτελούμενος από τους δήμους α. Κόνιτσας β. Μαστροροχωρίων και τις κοινότητες α. Διστράτου β. Αετομηλίτσης γ. Φούρκας, οι οποίοι καταργούνται.
4. Δήμος Πωγωνίου με έδρα το Καλπάκι και ιστορική έδρα το Δελβινάκι αποτελούμενος από τους δήμους α. Καλπακίου β. Δελβινακίου γ. Άνω Πωγωνίου δ. Άνω Καλαμά και τις κοινότητες α. Πωγωνιανής β. Λάβδανης, οι οποίοι καταργούνται.
5. Δήμος Βορείων Τζουμέρκων με έδρα τα Πράμαντα αποτελούμενος από τους δήμους α. Τζουμέρκων β. Πράμαντων γ. Κατσανοχωρίων και τις κοινότητες α. Σιράκου β. Καλαριτών γ. Ματσουκίου και δ. Βαθυπέδου, οι οποίοι καταργούνται.
6. Δήμος Μετσόβου με έδρα το Μέτσοβο αποτελούμενος από τους δήμους α. Μετσόβου β. Εγνατίας και τη κοινότητα Μηλέας οι οποίοι καταργούνται.
7. Δήμος Δωδώνης με έδρα την Αγία Κυριακή αποτελούμενος από τους δήμους α. Δωδώνης β. Λάκκας Σουλίου γ. Αγίου Δημητρίου και δ. Σελλών οι οποίοι καταργούνται.
8. Δήμος Ζίτσας με έδρα την Ελεούσα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ζίτσας β. Πασσαρώνος γ. Μολοσσών δ. Εκάλης και ε. Ευρυμενών, οι οποίοι καταργούνται.
Β. Οι δήμοι Κόνιτσας, Πωγωνίου, Βόρειων Τζουμέρκων, Μετσόβου και Ζαγορίου χαρακτηρίζονται ως ορεινοί.

ΝΟΜΟΣ ΠΡΕΒΕΖΗΣ
Α. Συνιστώνται οι κατωτέρω δήμοι:
1. Δήμος Πρέβεζας με έδρα τη Πρέβεζα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ζαλόγγου και β. Λούρου και γ. Πρεβέζης, οι οποίοι καταργούνται.
2. Δήμος Πάργας με έδρα το Καναλάκι 0αποτελούμενος από τους δήμους α. Πάργας και β. Φαναρίου, οι οποίοι καταργούνται.
3. Δήμος Ζηρού με έδρα τη Φιλιππιάδα αποτελούμενος από τους δήμους α. Ανωγείου β. Θεσπρωτικού γ. Φιλιππιάδος και την κοινότητα Κρανέας, οι οποίοι καταργούνται.
Πηγή: ΗΧΩ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ
[http://www.clicknews.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4727:2010-05-14-16-24-31&catid=42:greece&Itemid=114]

sctGrc'human#cptCore401#

name::
* McsEngl.sctGrc'human,

Γάμοι-Γεννήσεις-Θάνατοι:
2009-59-212-117.933-108.316
2010-56-338-114.766-109.084
2011-55-099-106.428-111.099
2012-49-710-100.371-116.670
[retweeted by ViliardosV from Twitter Web Client]

sctGrc'birth-rate

name::
* McsEngl.sctGrc'birth-rate,

{time.2013}:
Greece's birthrate falls as austerity measures hit healthcare
Hospitals report 10% reduction in births in past four years as ministers say families cannot afford to have children
Helena Smith in Athens
theguardian.com, Wednesday 18 September 2013 10.02 BST
Greece has suffered a huge drop in its number of live births because of austerity and unemployment, according to a senior government official.

The decline of almost 15% in the past four years is unparalleled in Europe and highlights the savage impact costcutting measures are having on the nation at the heart of the eurozone's financial woes.

"The falling fertility rate is a natural consequence of harsh austerity and record levels of unemployment, especially among the young," said Christina Papanikolaou, general secretary at the health ministry. "It is the mirror image of the 25% drop in our GDP since the start of the crisis," she said.

If further evidence was ever needed of the human cost of austerity, it is the effect budget-reducing policies are clearly having on childbirth in Greece. Figures released by the state-run Institute of Child Health show that the number of births dropped from 118,302 in 2008 to 100,980 in 2012.
[http://www.theguardian.com/world/2013/sep/18/greece-birthrate-austerity-measures-healthcare]

sctGrc'FAMILY#cptCore1.47#

name::
* McsEngl.sctGrc'FAMILY,

sctGrc'ILLITERACY#cptCore1.8.22#

name::
* McsEngl.sctGrc'ILLITERACY,

sctGrc'languageHuman#cptCore93#

name::
* McsEngl.sctGrc'languageHuman,

sctGrc'Ethnicity#cptCore99#

name::
* McsEngl.sctGrc'Ethnicity,

sctGrc'RELIGION#cptCore1.51.5#

name::
* McsEngl.sctGrc'RELIGION,

sctGrc'Population#cptCore1.7.18#

name::
* McsEngl.sctGrc'Population,

{time.2012}:
Yanis Varoufakis
Poignant Greek stats: Population 9.9 million. At work 3.8 million. Officially unemployed 1.2 million. Then add austerity/firings. Then weep.
[tweet 2012-08-23]

{time.2011}:
Όπως έχει επισημανθεί και σε προηγούμενες ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ, η μεθοδολογία της απογραφής 2011 διαφέρει σημαντικά σε αρκετά σημεία από αυτή προηγούμενων Ααπογραφών, τόσο ως προς τον τρόπο διενέργειας της Α?πογραφής, όσο και ως προς την επεξεργασία των συλλεγέντων στοιχείων.
Συνεπώς, τα αποτελέσματα της Α?πογραφής του 2011 και αυτά προηγούμενων Α?πογραφών δεν είναι απολύτως συγκρίσιμα
Ο μόνιμος πληθυσμός της χώρας ανήλθε σε 10.815.197 άτομα από τα οποία 5.302.703 άρρενες (?ποσοστό 49,0 %) και 5.512.494 θήλεις (?ποσοστό 51,0%).
[http://www.tovima.gr/society/article/?aid=527167, 2013-08-23]
===
Τα προσωρινά αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού, την οποία διενήργησε τον περασμένο Μάιο, έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ.

Στο σύνολο της χώρας απεγράφησαν 10.787.690 μόνιμοι κάτοικοι, εκ των οποίων 5.303.690 άνδρες (49,2%) και 5.484.000 γυναίκες (50,8%).

Αναλυτικά τα προσωρινά αποτελέσματα

Τα οριστικά αποτελέσματα για το μόνιμο πληθυσμό, σε επίπεδο οικισμού, θα είναι διαθέσιμα το δεύτερο εξάμηνο του 2012

Από τα προσωρινά αποτελέσματα προκύπτει ότι οι πέντε Δήμοι με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα (μόνιμοι κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο) είναι οι Δήμοι Καλλιθέας (21.067,6), Ν.Σμύρνης (20.740,6), Αθηναίων (16.830,4), Θεσσαλονίκης (16.703,3) και Νέας Ιωνίας (15.109,7).

Οι πέντε Δήμοι με τη μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα είναι οι Δήμοι Πρεσπών (3,05), Ζαγορίου (3,78), Παρανεστίου (3,85), Σφακίων (4,11) και Νεστορίου (4,27).
[http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=412316&h1=true, 2011-07-23]

GROWTH RATE

sctGrc'ResourceInfHmnn#cptResource843#

name::
* McsEngl.sctGrc'ResourceInfHmnn,
* McsEngl.greece'resource,
* McsEngl.sctGrc'resource,

_ADDRESS.WPG:
* {2018-04-06} Βαρουφάκης, Κατάλογος παθών, μήνυμα ελπίδας: http://www.efsyn.gr/arthro/katalogos-pathon-minyma-elpidas-0,
* {2016-05-20} http://www.naftemporiki.gr/finance/story/1105557/skliri-apantisi-baroufaki-theoxaraki-se-stournara,
* http://www.democracynow.org/2016/4/28/we_were_elected_to_say_no,
At some point, the creditors, it became spectacularly clear that they were only interested in the—in a coup dἰtat, in overthrowing our government. In 1967, we had a coup dἰtat in Greece using the tanks; now we had a coup dἰtat using the banks. They closed down the banks to asphyxiate our government. And we put it to the Greek people. We said to them, "This is the ultimatum that we are being given. You decide: yes or no. We recommend no. But if you say yes, then we will make way for a surrender." By the way, I didn’t expect them to say no, because they were being terrorized on a daily basis by the media, who were saying to them that if they dare vote no, then Armageddon will happen the next day. And their banks were closed. You had pensioners who had no access to their small bundle of savings. And yet, the magnificent Greek people, on the Sunday of 5th of July, gave us a resounding 62 percent no. Even constituency in the land, even constituencies of the right wing and never voted for us, backed us. On that night, I was levitating with enthusiasm, because the Greek people had energized us.

My prime minister saw things differently. He said to me in his office that night, "It’s time to surrender." I spent two or three hours trying to dissuade him. I didn’t manage it. He was the prime minister; I was just a finance minister. So I decided to resign and to go back to my apartment and script this letter of resignation. That letter was the hardest text I ever had to script, because, on one hand, I had to register my total, utter, vertical opposition with the prime minister’s decision to surrender; on the other hand, I didn’t want to write a letter that clashed with my comrade and friend. And I phrased it in such a way as to say that the creditors clearly have an interest in my removal—which is perfectly understandable, because they were simply interested in overthrowing our government, and our determination to say no to another extend-and-pretend loan. The prime minister thinks he’s going to get an agreement, and therefore I’m going to make his life easier by removing myself.

Of course, there has been no agreement. What there has been is a complete and utter surrender, and a surrender document which will go down in European history as a very black spot on Europe’s democracy. You only have to read the first page of it. It reads like a genuine surrender-to-an-enemy document. And even as we speak, is it not true that even that surrender has not resulted in some kind of agreement? The IMF and Berlin are still at loggerheads on whether they should turn Greece into a stable desert or a constantly declining, miserable, depressed state. This is the difference of opinion between the creditors. And the Greek government, once it surrendered, is simply watching the show of the two elephants tussling, waiting to be told whether we’re going to be a desert or an economy in a permanent state of depression.
* 2015-07-13: vavoufakis http://www.abc.net.au/radionational/programs/latenightlive/greek-bailout-deal-a-new-versailles-treaty-yanis-varoufakis/6616532,
* http://info-war.gr/2015/05/τι-δεν-καταλαβαίνεις//
* Κατρούγκαλος Βήμα 2015-03-22: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=687996,
* 2015-03-09: Καθημερινή: γιατί απέτυχε η Ελλάδα εκεί που πέτυχε Πορτογαλία, Ιρλανδία. http://www.kathimerini.gr/806454/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/giati-apetyxe-h-ellada-ekei-opoy-petyxan-portogalia-kai-irlandia-me-ta-programmata,
* 2015-03-06: http://www.nooz.gr/Uploads/aaaa1/sxediovarouf35151.pdf,
* 2015-03-04: http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=682280, Μπατίστα, το μνημόνιο διέσωσε τους ιδιώτες πιστωτές (Γερμανούς, Γάλλους).
* Aerial viewing of Greece (Full HD): http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=GZeQjbmqX_w,
* http://www.youtube.com/watch?v=6EBFOh3LKhQ&feature=related,
* this is greece: http://vimeo.com/31159917#ql:http://vimeo.com/31159917#,
* PSI: http://www.youtube.com/watch?v=cjllkUXpXF4,
* http://kourdistoportocali.com/post/31769/varztopoulos,
* austerity results: https://www.youtube.com/watch?v=RYwtIQAuGQI,

{2017-02-04} Βαρουφάκης: Ρήξη με τις ψευδαισθήσεις

Ρήξη με τις ψευδαισθήσεις
varoufakis-yanis-630.jpg
Γιάνης Βαρουφάκης «Αν ο πρωθυπουργός εννοεί ότι αυτή τη φορά (!) δεν θα υποχωρήσει, ας προετοιμαστεί για τη ρήξη ώστε να μην την υποστεί», γράφει στην «Εφ.Συν.» ο Γιάνης Βαρουφάκης | ΙΝΤΙΜΕ NEWS
04.02.2017, 12:48 | Ετικέτες: Γιάνης Βαρουφάκης, δημοψήφισμα, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Μνημόνιο
Συντάκτης:
Γιάνης Βαρουφάκης
Δύο ήταν οι πρωθυπουργικές ψευδαισθήσεις που οδήγησαν την κυβέρνηση στο σημερινό αδιέξοδο.

Οτι, τη νύχτα του δημοψηφίσματος, το δίλημμα ήταν μεταξύ του Σχεδίου Σόιμπλε (Grexit) και της υποταγής στο 3ο Μνημόνιο.

Οτι η υποταγή στο 3ο Μνημόνιο μπορούσε να καταστεί πολιτικά διαχειρίσιμη μέσω ενός παράλληλου, φιλολαϊκού προγράμματος.
Και οι δύο αυτές «υποθέσεις εργασίας» μόνο στην αυθυποβολή μπορούσαν να βασιστούν.

Οπως πάσχισα να εξηγήσω στον πρωθυπουργό το βράδυ του δημοψηφίσματος, την ώρα που κυβερνητικά στελέχη με λοιδορούσαν ως σύμμαχο του κ. Σόιμπλε, η υποταγή στο 3ο Μνημόνιο ήταν το Σχέδιο Σόιμπλε.

Καμία βάση δεν υπήρξε ποτέ στην πραγματικότητα για την ελπίδα ότι το τοξικό 3ο «πρόγραμμα» θα εκλογικευόταν σταδιακά, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βάζει πλάτες στην Αθήνα ώστε η λιτότητα και τα αντικοινωνικά μέτρα του ΔΝΤ να χαλαρώσουν, με τη στάση του ΔΝΤ να αναγκάζει το Βερολίνο να αποδεχθεί αναδιάρθρωση χρέους και χαμηλότερα πλεονάσματα, με την ΕΚΤ να περιλαμβάνει την Ελλάδα στο πρόγραμμα αγορών ομολόγων (ποσοτική χαλάρωση).

Το ότι οι κ. Μοσκοβισί, Γιούνκερ, Κερέ και Σαπέν μπορεί να έδωσαν τέτοιες υποσχέσεις δεν αποτελεί δικαιολογία.

Από τον Μάιο του 2015 είχαμε πλήρη επίγνωση ότι οι εν λόγω κύριοι και γνωρίζουν να ψεύδονται και αδυνατούν να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις τους όταν δεν ψεύδονται.

Οπως τότε (τον Μάιο του 2015) έτσι και τώρα, οι απατηλές υποσχέσεις της Επιτροπής, αλλά και της κ. Μέρκελ κάποια στιγμή εξαϋλώνονται.

Ξάφνου, Σόιμπλε-ΔΝΤ-ΕΚΤ εισβάλλουν σαν ταύροι σε υαλοπωλείο απαιτώντας εξοντωτικά μέτρα, με Μέρκελ, Ολάντ και Επιτροπή να σφυρίζουν αδιάφορα και την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα να υποχωρεί άλλη μια φορά για να «σώσει» τη χώρα.

Αυτό ήταν το Σχέδιο Σόιμπλε.

Συνεχείς τέτοιες επιδρομές έως ότου ο ελληνικός λαός, πλήρως εξουθενωμένος, τον παρακαλέσει για το Grexit.

Οσο για το παράλληλο πρόγραμμα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός το είχε ακυρώσει με την εξής φράση στην πρώτη σελίδα του Μνημονίου που πέρασε τη 13η Αυγούστου 2015 από τη Βουλή: «Η κυβέρνηση δεσμεύεται στο να συμβουλεύεται, και να συμφωνεί με, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για όλες τις δράσεις της... προτού οριστικοποιηθούν και νομοθετηθούν».

Πόσο πιο ξεκάθαρα μπορούσε να δεσμευτεί ότι οι βαθμοί ελευθερίας του θα περιορίζονταν στην καθυστέρηση της επιβολής των όρων του 3ου Μνημονίου, κάτι που αποτελούσε, και αυτό, μέρος του Σχεδίου Σόιμπλε (καθώς έδινε στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών πάτημα για να ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα άλλη μια φορά αθετεί τις υποχρεώσεις της);

Πίστευε πράγματι η κυβέρνηση ότι με την υποταγή της στο 3ο Μνημόνιο έκανε τη ζωή του κ. Σόιμπλε πιο δύσκολη και πριμοδοτούσε προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις ανά την Ευρώπη; Το αντίθετο.

Καταπόντισε τους Ποδέμος, έκανε ανοίγματα στην καταρρέουσα (ηθικά και πολιτικά) σοσιαλδημοκρατία, απογοήτευσε όλους τους προοδευτικούς Ευρωπαίους – και όλα αυτά την ώρα που ο εθνικισμός θριαμβεύει παντού, ενώ στη Γερμανία ανεβαίνουν εντυπωσιακά δύο κόμματα (το φιλελεύθερο FDP και το ξενοφοβικό AfD) που έχουν το Grexit πολύ ψηλά στην ατζέντα τους.

Τρίβει τα χέρια του ο κ. Σόιμπλε!

Στο μεταξύ, εν όψει αξιολόγησης, το ΔΝΤ άλλη μια φορά εκθέτει τους αναλυτές του με μια ανάλυση μη βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους και νουθεσίες προς Ευρωπαίους για αναδιάρθρωσή του, οι οποίες όμως καταλήγουν στον γνωστό μισανθρωπικό παραλογισμό: Αφού το Βερολίνο δεν θέλει αναδιάρθρωση χρέους, τότε το ΔΝΤ θα λειτουργήσει ως ο επιβάλλων τη σκληρή λιτότητα του κ. Σόιμπλε που προκύπτει, λογικά, από την άρνηση της αναδιάρθρωσης χρέους, την οποία άρνηση το ίδιο το ΔΝΤ θεωρεί ότι καταστρέφει τη χώρα!

Τώρα που ούτε η αυθυποβολή δεν μπορεί πλέον να διατηρήσει τις «υποθέσεις εργασίας» του, τι προτίθεται να πράξει ο πρωθυπουργός;

Ο ίδιος υπόσχεται, άλλη μια φορά, ότι δεν πρόκειται (αυτή τη φορά!) να υποκύψει νομοθετώντας νέα λιτότητα για μετά το 2018.

Το εννοεί; Είναι δηλαδή σήμερα έτοιμος να κάνει εκείνο που με σταμάτησε να κάνω το 2015;

Ή μήπως, άλλη μια φορά, δεν το εννοεί και είναι έτοιμος την ύστατη στιγμή (λίγο πριν από την αποπληρωμή του προσεχούς Ιουλίου των ομολόγων μας που κατέχει η ΕΚΤ) να ξανα-«σώσει» τη χώρα από την «επίσημη χρεοκοπία» υπογράφοντας ό,τι παλιόχαρτο του φέρει ο κ. Χουλιαράκης συγγεγραμμένο από τον κ. Βίζερ και τον κ. Κοστέλο;

Αν το εννοεί, του θυμίζω τι ήταν εκείνο που συμφωνήσαμε ότι απαιτείται και το οποίο -και σήμερα- αποτελεί το μόνο που μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα:

Προετοιμασία για μονομερή αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ και τα οποία πρέπει να αποπληρωθούν τον Ιούλιο (και κατόπιν)

Προετοιμασία του ηλεκτρονικού συστήματος συναλλαγών μέσω Taxisnet το οποίο είχα σχεδιάσει, είχα αρχίσει να υλοποιώ και το οποίο μάλιστα είχα (α) ανακοινώσει στην παράδοση του ΥπΟικ στον Ευκλείδη Τσακαλώτο και (β) σκιαγραφήσει σε άρθρο μου στους Financial Times (παραθέτω τις πηγές αυτές για να διευκολύνω τους «δημοσιογράφους» της τρόικας εσωτερικού που ψάχνουν αποδεικτικά στοιχεία για το ειδικό δικαστήριο που μου... ετοιμάζουν).
Αυτή η διττή προετοιμασία είναι ο μόνος τρόπος να αποφευχθούν άλλη μια ανατριχιαστικά εξευτελιστική αναδίπλωση του πρωθυπουργού βραχυπρόθεσμα και το Σχέδιο Σόιμπλε μεσοπρόθεσμα.

Με το ηλεκτρονικό σύστημα πληρωμών στη θέση του στόχος ήταν, από το 2015, να σηματοδοτηθεί στον κ. Σόιμπλε κάτι πολύ απλό: Δεν θέλουμε Grexit. Δεν απειλούμε με Grexit. Δεν θα προβούμε σε Grexit.

Αλλά, από την άλλη, δεν φοβόμαστε τις απειλές σας για Grexit και, έτσι, κατεβάζουμε μονομερώς τον στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος στο 1,5%, τον φόρο επιχειρήσεων στο 20%, τον ΦΠΑ στο 20% και, παράλληλα, βάζουμε τέλος στις εξώσεις από την πρώτη κατοικία.

Αν τώρα εσείς θέλετε να μας διώξετε (παράνομα) από το ευρώ, την ώρα που καταρρέει το ευρωπαϊκό στερέωμα, να μας κλείσετε ξανά τις τράπεζες κ.λπ., βρείτε τα με την κ. Μέρκελ, την Ουάσινγκτον και το ΔΝΤ, αποφασίστε το και... καλή τύχη.

Αν λοιπόν ο πρωθυπουργός εννοεί ότι αυτή τη φορά (!) δεν θα υποχωρήσει, ας προετοιμαστεί για τη ρήξη ώστε να μην την υποστεί.

Η σχεδίαση του παράλληλου συστήματος πληρωμών είναι έτοιμη από το 2014, όπως γνωρίζει.

Αν τώρα δεν το εννοεί, τότε είτε να περιμένουμε να μας ξανα-«σώσει» με άλλο ένα «ναι σε όλα» είτε να δραπετεύσει μέσω εκλογών ώστε να αναλάβουν ο κ. Μητσοτάκης ή/και ο κ. Στουρνάρας την εκούσια ή ακούσια δρομολόγηση του Σχεδίου Σόιμπλε.

Και η μία και η άλλη επιλογή (υποταγή ή δραπέτευση μέσω εκλογών) αποτελούν διαφορετικές εκφάνσεις απόγνωσης και πανικού.

Πόσο καιρό ακόμα θα στηρίζονται στις καταρρέουσες ψευδαισθήσεις του Μαξίμου οι παραμένοντες στην κυβέρνηση;

Πόσες αντοχές διαθέτει ακόμα η εκλογίκευση του στιλ «χρειάζεται να είσαι πραγματικά ριζοσπάστης για να αποδεχθείς το πολιτικό κόστος της εφαρμογής του Μνημονίου»;

«Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων» είχα πει τότε «έχει αρχίσει να επεξεργάζεται τρόπους με τους οποίους το Τaxisnet μπορεί να γίνει κάτι παραπάνω από αυτό που είναι, να γίνει ένα σύστημα πληρωμών...»
[http://www.efsyn.gr/arthro/rixi-me-tis-pseydaisthiseis]

sctGrc'Turist-attraction#cptCore1.48.1#

name::
* McsEngl.sctGrc'Turist-attraction,

κννΕλδ'ΟΔΗΓΟΣ-ΤΟΥ-ΠΟΛΙΤΗ

name::
* McsElln.κννΕλδ'ΟΔΗΓΟΣ-ΤΟΥ-ΠΟΛΙΤΗ,
* McsElln.ΟΔΗΓΟΣ-ΤΟΥ-ΠΟΛΙΤΗ,

Συνήγορος του Πολίτη

name::
* McsElln.ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ'ΤΟΥ'ΠΟΛΙΤΗ@cptCore18ι,

Με το Ν. 2477/97 (ΦΕΚ 59/18.4.1997 τ.Α") καθιερώθηκε και στην Ελλάδα ο θεσμός του "Συνήγορου του Πολίτη", θεσμός που είναι γνωστός σε παγκόσμια κλίμακα ως Οmbudsman, θεσμός που υπάρχει σε 85 χώρες σε όλο τον κόσμο και 27 Ευρωπαικές χώρες.

Τι είναι ο Συνήγορος του Πολίτη.
Ο Συνήγορος του Πολίτη είναι ανεξάρτητη διοικητική αρχή με αποστολή τη διαμεσολάβηση μεταξύ των πολιτών και της διοίκησης, την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης και την τήρηση της νομιμότητας.

Ποιές υπηρεσίες υπάγονται και ελέγχονται από το Συνήγορο.
Στο Συνήγορο του Πολίτη, υπάγονται οι παρακάτω Υπηρεσίες:
** Δημόσιο (Υπουργεία και Δημ. Υπηρεσίες).
** Δήμοι και κοινότητες.
** Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις.
** Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας που ασχολούνται με: διύλιση και διανομή ύδατος αποχέτευση και απαγωγή ακαθάρτων υδάτων και λυμάτων διανομή ηλεκτρικού ρεύματος και καυσίμου αερίου μεταφορά προσώπων και αγαθών από την ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα τις τηλεπικοινωνίες και τα ταχυδρομεία

Ποιές υπηρεσίες δεν υπάγονται στο Συνήγορο του Πολίτη
** Οι δικαστικές αρχές.
** Οι στρατιωτικές υπηρεσίες ως προς τα θέματα που αφορούν την εθνική άμυνα και ασφάλεια.
** Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
** Οι υπηρεσίες του Υπουργ. Εξωτερικών για δραστηριότητες που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική ή στις διεθνείς σχέσεις της Χώρας.
** Το Νομικό Συμβούλιο του κράτους και οι ανεξάρτητες διοικητικές αρχές ως προς την κύρια λειτουργία τους.
** Υποθέσεις που αφορούν την κρατική ασφάλεια.
** Θέματα που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών.
** Θέματα που εκκρεμούν ενώπιον δικαστικής αρχής.
** Οι Υπουργοί και Υφυπουργοί ως προς τις πράξεις που ανάγονται στη διαχείριση της πολιτικής λειτουργίας.
** Τα θρησκευτικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

Τι θέματα ερευνά ο Συνήγορος του Πολίτη
Ο Συνήγορος του Πολίτη ερευνά ατομικές διοικητικές πράξεις ή παραλείψεις ή υλικές ενέργειες οργάνων των υπηρεσιών που παραβιάζουν δικαιώματα ή προσβάλλουν νόμιμα συμφέροντα φυσικών ή νομικών προσώπων.

Ιδίως ερευνά τις περιπτώσεις κατά τις οποίες όργανο δημόσιας υπηρεσίας:
Προσβάλλει, με πράξη ή παράλειψη, δικαίωμα ή συμφέρον που προστατεύεται από το Σύνταγμα και το νόμο.
Αρνείται να εκπληρώσει συγκεκριμένη υποχρέωση που επιβάλλεται από τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Αρνείται να εκπληρώσει συγκεκριμένη υποχρέωση που επιβάλλεται από διάταξη νόμου ή από ατομική διοικητική πράξη.
Ενεργεί ή παραλείπει νόμιμη οφειλόμενη ενέργεια κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοίκησης και της διαφάνειας ή κατά κατάχρηση εξουσίας.

Τι πρέπει να κάνει ο Πολίτης
Ο Πολίτης που θέλει να προσφύγει στο Συνήγορο του Πολίτη, πρέπει να υποβάλλει ενυπόγραφη αναφορά μέσα σε έξι (6) μήνες από τότε που έλαβε γνώσητων ενεργειών ή παραλείψεων για τις οποί ες προσφεύγει στο Συνήγορο.

Τι κάνει ο Συνήγορος
Ο Συνήγορος ερευνά την καταγγελία και συντάσσει πόρισμα το οποίο γνωστοποιεί στον αρμόδιο Υπουργό και τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ο Συνήγορος του Πολίτη στις προτάσεις του προς τις υπηρεσίες, μπορεί να θέτει προθεσμία, μέσα στην οποία οφείλουν να τον ενημερώσουν για τις ενέργειές τους σχετικά με την εφαρμογή τωνπροτάσεών του ή για τους λόγους που δεν επιτρέπουν την αποδοχή τους.
Αν προκύψουν ενδείξεις για τέλεση αξιόποινης πράξης από λειτουργό, υπάλληλο ή μέλος διοίκησης, ο Συνήγορος του Πολίτη διαβιβάζει την έκθεση και στον αρμόδιο εισαγγελέα.
Ο Συνήγορος του Πολίτη ενημερώνει, σε κάθε περίπτωση, τον ενδιαφερόμενο για την τύχη της υποθέσεώς του.
Ο Συνήγορος του Πολίτη μπορεί με πράξη του να θέτει στο αρχείο αναφορά που κρίνεταιπροφανώς αόριστη, αβάσιμη ή ασήμαντη.

Προσοχή: Η αναφορά υποβάλλεται στο Συνήγορο του Πολίτη, μέσα σε έξι (6) μήνες, αφότου ο ενδιαφερόμενος λάβει γνώση των ενεργειών ή παραλείψεων της Διοίκησης.

Η ανεξάρτητη αυτή διοικητική αρχή στεγάζεται στην οδό Χατζηγιάννη Μέξη 5 και ο αριθμός τηλεφώνου που μπορούν να απευθύνονται οι πολίτες είναι 7289600, Fax: 7292129
Οι αιτήσεις των ενδιαφερομένων μπορούν να αποστέλλονται και με το fax.
Παρεμφερής με τον Συνήγορο του Πολίτη είναι και ο θεσμός του "Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή".
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. κεφ. για Ευρωπαϊκή Ενωση.

Γενική υποχρέωση απάντησης - Προθεσμίες

Όταν κάνετε μια αίτηση σε υπηρεσίες του δημόσιου τομέα είτε για να ζητήσετε μια πληροφορία ή ένα πιστοποιητικό είτε για να ζητήσετε τη διεκπεραίωση μιας υπόθεσή σας π.χ. άδεια, σύνταξη, επίδομα κ.λ.π. πρέπει να γνωρίζετε ότι:
Όλες οι υπηρεσίες του δημόσιου τομέα έχουν υποχρέωση:
Να απαντούν οπωσδήποτε σε όλες τις αιτήσεις σας. Όταν δεν είναι δυνατή η ικανοποίηση του αιτήματός σας, πρέπει να σας αναφέρουν τους συγκεκριμένους λόγους (διατάξεις νόμους κ.λ.π.), οι οποίοι δικαιολογούν την απόρριψή του. Καμία αίτηση σας δεν επιτρέπεται να τίθεται στο αρχείο χωρίς να ενημερωθείτε.
Να απαντούν οριστικά στις αιτήσεις σαςκαι να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις σας μέσα σε 60 ημέρες. Αν είναι συναρμόδιες περισσότερες υπηρεσίες η προθεσμία των 60 ημερών παρατείνεται για 15 ακόμα ημέρες είναι δηλαδή 75 ημέρες.
Να σας δίνουν απλές πληροφορίες, πιστοποιητικά και βεβαιώσεις αμέσως και το πολύ σε 10 ημέρες.

Σημείωση: Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, υποθέσεων που λόγω πολύπλοκων διαδικασιών δεν είναι δυνατόν να διεκπεραιωθούν μέσα στις 60 ημέρες. Και στις περιπτώσεις όμως αυτές υπάρχουν προθεσμίες. Οι διαφορετικές αυτές προθεσμίες έχουν καθορισθεί με κοινές αποφάσεις του Υπουργού Προεδρίας της Κυβέρνησης και του αρμόδιου Υπουργού και έχουν δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στο ΦΕΚ 510 τ.Β/1991.

Προσοχή: Όταν κάνετε αίτηση για μια υπόθεσή σας και η υπόθεση αυτή διεκπεραιώνεται σε μεγαλύτερη προθεσμία από 60 ημέρες, τότε ο υπάλληλος που θα παραλάβει την αίτησή σας στο σημείωμα που θα σας δώσει με τον αριθμό πρωτοκόλλου της αίτησης, είναι υποχρεωμένος να σας γράψει ποια είναι η συγκεκριμένη προθεσμία για τη διεκπεραίωση της υπόθεσής σας.

Δικαίωμα για καταβολή χρηματικού ποσού στις περιπτώσεις που δεν τηρούνται οι προθεσμίες.

Όταν δεν τηρούνται οι προθεσμίες για της διεκπεραίωση των υποθέσεών σας, έχετε το δικαίωμα να υποβάλετε αίτηση για αποζημίωση από 20 έως 600 €, ανεξαρτήτως του δικαιώματος σας για αποζημίωση κατά τις σχετικές περί αστικής ευθύνης διατάξεις που μπορείτε, να διεκδικήσετε με δικαστική διαδικασία.

Η αίτηση υποβάλλεται είτε στην αρμόδια Επιτροπή της οικείας Περιφέρειας, είτε στην Ειδική Επιτροπή του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης.

Στην έδρα κάθε Περιφέρειας, λειτουργεί Επιτροπή με αρμοδιότητα την εξέταση υποθέσεων μη εμπρόθεσμης διεκπεραίωσης υποθέσεων των πολιτών, από τις υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα που ανήκουν γεωγραφικά στην αντίστοιχη Περιφέρεια.

Για υποθέσεις αρμοδιότητας των Υπουργείων, λειτουργεί όμοια Επιτροπή στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Διεύθυνση: Βασ. Σοφίας 15, Αθήνα ΤΚ 106 74 τηλ. (01) 3393101-8 FAX: 3393020.

Προσοχή: Η αίτηση για χρηματική αποζημίωση υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο στην αρμόδια Επιτροπή, μέσα σε εξήντα (60) ημέρες από την παρέλευση άπρακτης της προθεσμίας για τη διεκπεραίωση της υπόθεσης.

Διαδικασία
Αφού υποβληθεί η αίτησή σας στην αρμόδια Επιτροπή ο αρμόδιος εισηγητής επιλαμβάνεται της υπόθεσής σας και διατυπώνει την εισήγησή του σε συνεδρίαση της Επιτροπής.
Η Ειδική Επιτροπή, αφού εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις, δηλαδή ότι κάποια υπηρεσία δεν σας απάντησε μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται για τη συγκεκριμένη υπόθεσή σας, εκδίδει απόφαση, με την οποία καθορίζει και το ύψος του ποσού που πρέπει να σας καταβληθεί.
Η απόφαση αυτή θα σας κοινοποιηθεί στην κατοικία σας, και ταυτόχρονα θα κοινοποιηθεί και στην υπηρεσία που παραβίασε την προθεσμία.
Μέσα σε 25 ημέρες από την κοινοποίηση της απόφασης θα πρέπει να εισπράξετε το ποσό που καθόρισε η Επιτροπή. Αν δεν σας καταβληθεί το ποσό μέσα σε ένα μήνα από την κοινοποίηση της απόφασης, πρέπει να σας καταβληθεί εντόκως. Ο τόκος υπολογίζεται για κάθε μήνα με το επιτόκιο της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος που ισχύει για τις καταθέσεις επί προθεσμία ενός έτους.

Σε ποιες υποθέσεις δεν ισχύουν οι προθεσμίες
Οι προθεσμίες δεν ισχύουν στις περιπτώσεις που η υπόθεση αφορά
καθολικές ή γενικές υποχρεώσεις των πολιτών όπως π.χ. η υποβολή φορολογικών δηλώσεων, ή δικαστικές υποθέσεις του δημοσίου ή
αναγνώριση απαιτήσεων κατά του δημοσίου ή
απαιτούν σύμπραξη του πολίτη όπως π.χ. η συμμετοχή σε διαγωνιστική διαδικασία ή παράστασή του ενώπιον συλλογικών οργάνων, π.χ. εξέταση από υγειονομική επιτροπή.

Πότε οι υπηρεσίες απαλλάσσονται από την υποχρέωση.
Πρέπει να γνωρίζετε ότι οι υπηρεσίες απαλλάσσονται από την υποχρέωση να σας απαντήσουν, όταν το αίτημά σας είναι φανερά παράνομο ή δεν είναι κατανοητό ή επαναλαμβάνεται με καταχρηστικό τρόπο.
Για να χαρακτηρισθεί το αίτημά σας παράνομο, πρέπει ο δημόσιος υπάλληλος με οδηγό τους νόμους, να αποδεικνύει με τρόπο, που να μην επιδέχεται αμφισβήτηση, ότι το αίτημά σας είναι παράνομο.
Το αίτημά σας μπορεί να χαρακτηρισθεί αόριστο όταν είναι διατυπωμένο με τρόπο ώστε να μην προκύπτει τι ζητάτε.
Δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί μη κατανοητό το αίτημά σας όταν απλά δεν χρησιμοποιείτε την κατάλληλη ορολογία.
Αρκεί το αίτημά σας να είναι διατυπωμένο με τρόπο που ο δημόσιος υπάλληλος να μπορεί να το καταλάβει σε γενικές γραμμές.
Καταχρηστικό μπορεί να θεωρηθεί ένα αίτημά σας, όταν παρά το ότι υπήρξε πλήρης και θεμελιωμένη απάντηση από την δημόσια υπηρεσία με την οποία συναλλάσεσθε, εσείς υποβάλλετε ξανά το αίτημα, χωρίς κανένα νεώτερο στοιχείο ή επιχείρημα που θα επιβάλλει αναθεώρηση της υπόθεσης και της απάντησης.

Πότε αρχίζουν οι προθεσμίες.
Οι προθεσμίες αρχίζουν από την ημερομηνία που υποβάλλετε την αίτησή σας στην αρμόδια υπηρεσία. Όλες οι υπηρεσίες έχουν υποχρέωση να παραλαμβάνουν τις αιτήσεις σας και να τις πρωτοκολλούν αυθημερόν.
Αν στείλετε την αίτησή σας με το ταχυδρομείο, με τηλέτυπο κ.λ.π. η προθεσμία αρχίζει από την ημέρα που θα την παραλάβει η υπηρεσία.
Αν η αίτησή σας υποβληθεί σε αναρμόδια υπηρεσία τότε αυτή έχει υποχρέωση μέσα σε 5 ημέρες να τη μεταβιβάσει στην αρμόδια υπηρεσία και να σας ενημερώσει. Στην περίπτωση αυτή η προθεσμία αρχίζει από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης από την αρμόδια υπηρεσία.

Ελλείψεις δικαιολογητικών - Διακοπή της προθεσμίας
Οι αιτήσεις σας πρέπει να συνοδεύονται από τα απαραίτητα για την κάθε υπόθεση δικαιολογητικά.
Αν παραλείψετε να προσκομίσετε όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά, δικαιολογητικά ή άλλα στοιχεία, η εάν κάποιο από αυτά που έχετε προσκομίσει είναι ελλιπές, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προωθηθεί η υπόθεσή σας, τότε ο αρμόδιος υπάλληλος έχει υποχρέωση να σας ειδοποιήσει αμέσως, με έγγραφο επί αποδείξει, να υποβάλλετε τα δικαιολογητικά ή άλλα απαραίτητα στοιχεία που τυχόν απαιτούνται για τη διεκπεραίωση της υπόθεσής σας. Στην περίπτωση αυτή η προθεσμία διακόπτεται από την ημέρα ειδοποίησης και αρχίζει πάλι από την ημέρα υποβολής όλων των στοιχείων.

Η ηλεκτρονική επικοινωνία στη Δημόσια Διοίκηση

Από την 1η Μαρτίου 1999, ισχύει η ηλεκτρονική επικοινωνία στο Δημόσιο, δηλαδή η επικοινωνία μεταξύ δημοσίων υπηρεσιών ή μεταξύ πολιτών και δημοσίων υπηρεσιών, (ή ΝΠΙΔ ή ενώσεων πολιτών) με τηλεομοιότυπο (fax) και ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e mail). Η ηλεκτρονική επικοινωνία θεσπίσθηκε με το άρθρο 14 του ν.2672/98.

Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων (βλ. παρακάτω), με fax μπορούν να διακινούνται όλα τα έγγραφα που συντάσσονται από όργανα των δημοσίων υπηρεσιών ή από ιδιώτες, (δηλαδή φυσικά ή νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ή ενώσεις προσώπων) και ιδίως τα εξής:
- αιτήσεις,
- ερωτήματα,
- πιστοποιητικά,
- βεβαιώσεις,
- απαντήσεις,
- αποφάσεις,
- γνωμοδοτήσεις,
- εγκύκλιοι,
- οδηγίες,
- εκθέσεις,
- μελέτες,
- πρακτικά,
- στατιστικά στοιχεία,
- υπηρεσιακά σημειώματα,
- έγγραφες εισηγήσεις.

Με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, (e mail), μπορούν να διακινούνται μεταξύ των κεντρικών και περιφερειακών δημοσίων υπηρεσιών, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού, τα εξής έγγραφα μόνο: Γνωμοδοτήσεις, ερωτήματα, αιτήσεις, απαντήσεις, εγκύκλιοι, οδηγίες, εκθέσεις, μελέτες, πρακτικά, στατιστικά στοιχεία, υπηρεσιακά σημειώματα, έγγραφες εισηγήσεις.

Τα ηλεκτρονικά μηνύματα, δηλαδή αποστολές e mail, από δημόσια υπηρεσία προς πολίτη και αντιστρόφως, μπορούν να είναι μόνο αιτήσεις παροχής πληροφοριών και απαντήσεις στις αιτήσεις παροχής πληροφοριών.

Οι εξαιρέσεις
Δεν μπορούν να διακινούνται με τηλεομοιότυπο ή ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τα ακόλουθα έγγραφα:
1. Τα έγγραφα που χαρακτηρίζονται ως απόρρητα, καθώς και όλα εκείνα για τα οποία η κείμενη νομοθεσία απαγορεύει τη χορήγηση αντιγράφου (άρθρο 16 του ν.1599/86).
2. Τα έγγραφα που περιέχουν ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα (άρθρο 2, περ, β΄του ν.2472/97).
3. Τα έγγραφα για τα οποία προβλέπεται από τις κείμενες διατάξεις η υποβολή τους σε πρωτότυπο ή επικυρωμένα αντίγραφα.
4. Τα έγγραφα που χρησιμοποιούνται ως δικαιολογητικά για την εξόφληση τίτλων πληρωμής
5. Τα αποδεικτικά είσπραξης
6. Οι αιτήσεις, προσφορές και δικαιολογητικά συμμετοχής στις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού με οποιαδήποτε σχέση, στους διαγωνισμούς ή διαδικασίες ανάθεσης δημοσίων έργων, μελετών, προμηθειών, παροχής υπηρεσιών ήσε άλλους δημόσιους διαγωνισμούς, οι οποίοι πραγματοποιούνται βάσει προκήρυξης, εκτός αν ορίζεται από ειδικές διατάξεις ή από την οικεία προκήρυξη συμμετοχής.

Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του ΥΠΕΣΔΔΑ, είναι ypesdda @ gspa.gr

sctGrc.EVOLUTING (present ==> past)#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.sctGrc.EVOLUTING (present ==> past),
* McsEngl.timeGrc, {2015-01-07}
* McsEngl.timeGr, {2015-01-07}
* McsEngl.greece.evoluting,
* McsEngl.greece'time,
* McsEngl.socGrc'time,
* McsEngl.socGreece'evoluting,

socGrc'time2011-2020

name::
* McsEngl.socGrc'time2011-2020,

{time.greece.Decade2020}:
=== GOVERNMENT:
* 2015-01-26-σήμερα ΤΣΙΠΡΑ Π. ΑΛΕΞΙΟΥ
* 2012-06-21-2015-01-26 ΣΑΜΑΡΑ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ
* 2012-05-17-2012-06-21 ΠΙΚΡΑΜΜΕΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΟΘ. (ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ)
* 2011-11-11-2012-05-17 ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ΛΟΥΚΑ Δ.

=== 2015-01-25: ΕΚΛΟΓΕΣ: Νίκη ΣΥΡΙΖΑ με 149 έδρες.
=== 2013-06-11: ΕΡΤ κλείνει.
=== 2012-05-06: ΕΚΛΟΓΕΣ: ΝΔ-18,85 ΣΥΡΙΖΑ-16,78.
=== 2011.06-2012.05: Venizelos finance minister.

{time.greece.2018-02-10}
=== Χρεοδουλοπαροικία 2018-2056 – ΕφΣυν 10 ΦΕΒ 2018
by webmaster YanisVaroufakis
«Τέλος στα Μνημόνια. Οπου να ’ναι έρχεται και η ελάφρυνση χρέους».

Αυτό είναι το επίσημο αφήγημα για τη μετά το 2018 εποχή. Δυστυχώς, η πραγματικότητα που κρύβει είναι ακριβώς η αντίθετη: η θηλιά του χρέους θα παραμένει σφικτή έως το 2056 και θα αυξομειώνεται για τις επόμενες δεκαετίες ώστε να επιτυγχάνονται οι τρεις στόχοι των δανειστών και του βαθέος (ευρωπαϊκού και εγχώριου) κατεστημένου:

A. Η προσποίηση ότι το Μνημόνιο τελείωσε, η τρόικα αποχώρησε, το χρέος έγινε βιώσιμο.

B. Η μονιμοποίηση της χρεοδουλοπαροικίας, με παραμονή της τρόικας έως το... 2056, και

Γ. Η αναβίωση νέας μορφής δικομματισμού που εκβιάζει από τους πολίτες την πολιτική νομιμοποίηση της χρεοδουλοπαροικίας όπως ακριβώς, πριν από το 2011, εκβίαζε την πολιτική νομιμοποίηση της κλεπτοκρατίας.

«Το Μνημόνιο τελείωσε, ζήτω το Μνημόνιο!»
Οταν μια χώρα βγαίνει από Μνημόνιο, η έξοδος θεωρείται «καθαρή» εφόσον περάσει στο καθεστώς που ισχύει για «κανονικές» χώρες που δεν είχαν μπει σε Μνημόνιο. Στη γλώσσα των Βρυξελλών, οι «κανονικές» χώρες ελέγχονται υπό το καθεστώς του «ευρωπαϊκού εξαμήνου» (European Semester). Τέτοια καθαρή έξοδος δεν υπάρχει περίπτωση να προσφερθεί στην κυβέρνηση.

Η δεύτερη «καλύτερη» περίπτωση, μιας «ημικαθαρής» εξόδου, είναι η λεγόμενη «Κατόπιν Προγράμματος Επιτήρηση» (Post Program Surveillance), π.χ. Πορτογαλία.

Η διαφορά με την «καθαρή» έξοδο είναι ότι οι έλεγχοι είναι τριμηνιαίοι (αντί για εξαμηνιαίοι) και γίνονται όχι μόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αλλά και από την ΕΚΤ. Ομως ούτε μια τέτοια «ημικαθαρή» εξόδος συζητιέται για την Ελλάδα. Δύο είναι οι λόγοι:

1. Χώρες που υπόκεινται σε αυτή τη διαδικασία είχαν ήδη βοηθηθεί με τις αποπληρωμές του χρέους τους μέσα από το Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης της ΕΚΤ: Η ΕΚΤ αγόραζε πριν από το τέλος του Μνημονίου «δεύτερο χέρι» τα ομόλογά τους, κρατώντας έτσι χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίστηκε ένα σημαντικό «μαξιλάρι» δανεικών με χαμηλά επιτόκια (κάτι σαν νέο μνημονιακό δάνειο από τον ιδιωτικό τομέα με μεσολάβηση της ΕΚΤ). Αυτό, βέβαια, η τρόικα το αρνήθηκε στην Ελλάδα.

2. Υπό αυτό το καθεστώς η τρόικα δεν θα είχε τρόπο να κρατήσει τα ηνία της χώρας όσο σφικτά τα κρατά σήμερα.

Μια άλλη περίπτωση θα ήταν η λεγόμενη «ενισχυμένη πιστωτική μετά προαπαιτούμενων Γραμμή» (Enhanced Conditional Credit Line) –η «λύση» που ποθούσαν οι κύριοι Σαμαράς–Βενιζέλος το 2014, αλλά που απαιτούσε 90 δισ. νέα – δηλαδή το 3ο Μνημόνιο το οποίο ο κ. Σαμαράς ορκιζόταν ότι δεν θα λάβει και ο κ. Σόιμπλε υποσχόταν ότι δεν θα ενέκρινε!

Μια τέτοια «λύση» δεν θα δοθεί ούτε και σήμερα, καθώς απαιτεί επίσημο Μνημόνιο – άρα δεν επιτρέπει στην κ. Μέρκελ, στον κ. Τσίπρα και στις Βρυξέλλες να ζητωκραυγάσουν το «Τέλος τα Μνημόνια».

Προκρίνουν λοιπόν μια άλλη «λύση», ελάχιστα διαφορετική, η οποία βασίζεται στον συνδυασμό (α) της «ενισχυμένης επιτήρησης» (Enhanced Surveillance) και (β) της «ελάφρυνσης χρέους».

«Ενισχυμένη επιτήρηση»
Οταν το 2001 η CIA αποφάσιζε να καταφύγει, επισήμως, στα βασανιστήρια κρατουμένων (μετά τους Δίδυμους Πύργους, αν θυμάστε), οι ιθύνοντές της ανακάλυψαν έναν κυνικό ευφημισμό για αυτά: ενισχυμένη ανάκριση (Εnhanced Interrogation). Ετσι και η τρόικα σήμερα: στη θέση του Μνημονίου μάς ετοιμάζουν την, πιο εύηχη, «ενισχυμένη επιτήρηση»! Τι σημαίνει αυτός ο όρος στην πράξη;

Σημαίνει, σύμφωνα με εσωτερικά κείμενα Βρυξελλών, τα εξής: ό,τι ισχύει στην περίπτωση της Πορτογαλίας («κατόπιν προγράμματος επιτήρησης»), συν τη μόνιμη παρουσία της τρόικας («Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ΕΚΤ, σε συνεργασία με το ΔΝΤ» είναι η επίσημη φράση), συν τριμηνιαίους ελέγχους, συν το δικαίωμα της τρόικας να απαιτεί νέα μέτρα κατά το δοκούν.

«Αλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς» θα έλεγε κανείς. Μόνο που δεν είναι έτσι. Είναι χειρότερα τα πράγματα, καθώς η τρόικα θα έχει, μετά το 2018, κι ένα νέο όπλο στα χέρια της: την «ελάφρυνση χρέους»!

«Ελάφρυνση χρέους»
Προσέξτε την αντικατάσταση του όρου «αναδιάρθρωση χρέους» με τον όρο «ελάφρυνση χρέους». Στόχος της είναι να κρύψει την πικρή αλήθεια ότι οι δανειστές δεν ενδιαφέρονται να καταστήσουν το χρέος μας βιώσιμο (κάτι που απαιτεί «αναδιάρθωση»), αλλά να κάνουν στην κυβέρνηση «ευκολίες πληρωμών», με το χρέος να γίνεται, διαχρονικά, ακόμα πιο δυσβάστακτο. Για να το πω απλά, στρατηγική επιλογή της τρόικας, για μετά το 2018, είναι η εξής διττή:

i) Μείωση των αποπληρωμών της περιόδου 2019-2030 (σε 84,4 δισ. ή και λιγότερο) με παράλληλη αύξηση εκείνων της περιόδου 2050-2056 (στα 63 δισ. ή και περισσότερο) – κάτι που αρέσει στους κυβερνώντες μας στη βάση τού «Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε».

ii) Παροχή κι άλλων τέτοιων «ευκολιών πληρωμών» που δίνονται υπό τον όρο του δικαιώματος της τρόικας να επιβάλει νέα μέτρα όποτε της καπνίσει υπό την απειλή ότι, διαφορετικά, θα απαιτήσει αυξημένες απληρωμές όποτε της καπνίσει.

Πού θα βρεθούν για την περίοδο 2019-2030 τα 84,4 δισ. που περιμένουν να εισπράξουν οι δανειστές; Περί τα 29 δισ. έχουν απομείνει για μετά το 2018 από το 3ο μνημονιακό δάνειο. Οσο για τα υπόλοιπα, 55,3 δισ. θα βγουν από τη συμφωνημένη αφαίμαξη των φορολογούμενων (το τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα-λιτότητα στο οποίο δεσμεύτηκε η κυβέρνηση).

Ο συνδυασμός α) της τεράστιας αυτής λιτότητας για τα επόμενα 12 χρόνια, β) της προοπτικής ενός όλο και πιο δυσβάστακτου χρέους τη δεκαετία του... 2050, και γ) της συνεχιζόμενης επικυριαρχίας της τρόικας (και του δικαιώματός της να απαιτεί νέα μέτρα μέχρι το 2060), εξασφαλίζει ότι σοβαροί επενδυτές θα αποτραπούν από τις μακρόπνοες επενδύσεις που απαιτεί η πραγματική ανάκαμψη.

Συμπέρασμα
Το επίσημο αφήγημα «τέλος τα μνημόνια» και «ελάφρυνση χρέους» αποτελεί ολική επαναφορά στο σχέδιο Σαμαρά - Βενιζέλου του 2014, το οποίο τότε σκόνταφτε στο γεγονός ότι χρειάζονταν περίπου 90 δισ. νέων δανείων για να υλοποιηθεί – κάτι που, βέβαια, απαιτούσε το 3ο Μνημόνιο το οποίο ο κ. Σαμαράς είχε δεσμευτεί να μη ζητήσει και ο κ. Σόιμπλε να μην εγκρίνει.

Ετσι, τον Αύγουστο του 2015, κατέληξε ο ΣΥΡΙΖΑ (ή ό,τι είχε απομείνει από αυτόν μετά την καταπάτηση του «Οχι») να χρεωθεί το χρηματικό και κοινωνικό κόστος των 90 επιπλέον δανεικών δισ. που απαιτούσε η υλοποίηση του σχεδίου Σαμαρά - Βενιζέλου.

Οι αναμενόμενες γιορτές και πανηγύρια του επόμενου Αυγούστου αυτήν την πραγματικότητα θα συγκαλύπτουν: την παροχή στο κράτος μας (υπό όρους τρόικας) ευκολιών πληρωμής ενός μη αποπληρώσιμου χρέους, με σκοπό να αυξομειώνεται η θηλιά του χρέους όσο χρειάζεται, ώστε να διατηρείται ο πλήρης έλεγχος επί των κυβερνήσεων από την ίδια, απαράλακτη, αμετανόητη τρόικα – σε συνεργασία πάντα με την ντόπια ολιγαρχία.

Και, παράλληλα, τη διατήρηση του δικομματισμού ως μέσου πολιτικού ελέγχου ενός λαού που θα έχει αποδεχτεί –με την ενεργό συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ– το δόγμα της ΤΙΝΑ (ότι δεν υπάρχει εναλλακτική).

Σε αυτό το πλαίσιο κινούνται οι κύριοι Τσίπρας και Μητσοτάκης. Οπως πάλαι ποτέ η κόντρα τής «λίγο πιο φιλελεύθερης» Ν.Δ. και του «λίγο πιο κοινωνικά ευαίσθητου» ΠΑΣΟΚ εγκλώβιζε τον ελληνικό λαό στο να νομιμοποιεί την κλεπτοκρατία, έτσι και τώρα καταβάλλεται φιλότιμη προσπάθεια να εγκλωβιστεί στη νομιμοποίηση της χρεοδουλοπαροικίας του.

Αυτή τη φορά όμως οι πολίτες είναι προϊδεασμένοι. Μένει να τους δώσουμε την εναλλακτική που έχουμε ιερή υποχρέωση να δημιουργήσουμε.

webmaster YanisVaroufakis | February 10, 2018 at 5:16 pm | Categories: ΕΦ.ΣΥΝ, Ελληνικά | URL: https://wp.me/p8WLrB-5j3

{time.greece.2015}:
=== 2015-09-20: ΕΚΛΟΓΕΣ: ΣΥΡΙΖΑ 145 35,46%, ΝΔ 75 28,10%, ΧΡ.ΑΥΓΗ 18 6,99%, ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 17 6,28%, ΚΚΕ 15 5,55%, ΠΟΤΑΜΙ 11 4,09%, ΑΝΕΞ.ΕΛ 10 3,69%, ΕΝ.ΚΕΝΤΡΩΩΝ 9 3,43%,
=== 2015-07-20: Τράπεζες ανοίγουν, με ανάληψη μετρητών 60€. Είχαν κλείσει για 3 βδομάδες.
=== 2015-07-17: Ανασχηματισμός.
=== 2015-07-13: Μνημόνιο3.
=== 2015-07-05: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ σε πρόταση των δανειστών: ΟΧΙ 61,31 %, ΝΑΙ 38,69 %.
=== 2015-02-20: Greeks and eurozone agree bailout extension
=== 2015-01-25 εκλογές: Νίκη ΣΥΡΙΖΑ. Kυβ. ΣΥΡΙΖΑ-Καμμένου. ΣΥΡΙΖΑ 149 36,34%, ΝΔ 76 27,81%, ΧΡ.ΑΥΓΗ 17 6,28%, ΚΚΕ 17 6,05%, ΠΟΤΑΜΙ 15 5,47%, ΑΝ.ΕΛΛ 13 4,75%, ΠΑΣΟΚ 13 4,68%.

{time.greece.2015-09-20}:
=== ΕΚΛΟΓΕΣ:
21-09-2015 15:13
Εγγεγραμμένοι 9.840.525
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 56,57 %
Ακυρα/Λευκά 2,42 %
Εκτός Βουλής 6,41 %
ΣΥΡΙΖΑ 145 35,46 % 1.925.904,
ΝΔ 75 28,10 % 1.526.205,
ΧΡ.ΑΥΓΗ 18 6,99 % 379.581,
ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ 17 6,28 % 341.390,
ΚΚΕ 15 5,55 % 301.632,
ΠΟΤΑΜΙ 11 4,09 % 222.166,
ΑΝΕΞ.ΕΛ 10 3,69 % 200.423,
ΕΝ.ΚΕΝΤΡΩΩΝ 9 3,43% 186.457,
ΛΑΙΚΗ-ΕΝΟΤΗΤΑ 2,85% 155.242,
[http://ekloges.ypes.gr/current/v/public/#{"cls":"level","params":{"level":"epik","id":1}}]

{time.greece.2015-09-13}:
=== Αρθρο του Γ. Βαρουφάκη: Γιατί ηττηθήκαμε
Οι επικείμενες εκλογές οφείλονται στην ήττα μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, που έφερε τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος. Οι πολίτες απαιτούν από όσους ήμασταν «εκεί» απάντηση στο ερώτημα:

«Γιατί ηττηθήκατε;».

Δεν είναι η στιγμή για συνολική αποτίμηση. Ομως αξίζει μια σύντομη καταγραφή: (α) του στόχου που θέσαμε, (β) των μέσων που επιλέξαμε και (γ) των λαθών που κάναμε στη χρήση των μέσων για την επίτευξη του στόχου.

Ο στόχος μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις είχα πει: «Στόχος, η αντικατάσταση μνημονιακών συμφωνιών που αναπαράγουν την κρίση χρέους - ύφεσης με νέο Συμβόλαιο Ελλάδας - Ευρώπης, βασισμένο στη “θεραπευτική” ακολουθία: Πρώτον, συγκεκριμένης μορφής αναδιάρθρωσης χρέους, κατόπιν, χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (κατά μέγιστον 2% του ΑΕΠ) και, τέλος, βαθειών μεταρρυθμίσεων (που πλήττουν τη μεγάλη προσοδοφορία)».

Τα μέσα μας. «Μέσα» μας ήταν η διάθεση για υποχωρήσεις (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), αλλά και η ετοιμότητα για ρήξη εάν η τρόικα επέμενε στο αποτυχημένο πρόγραμμά της.

Τι σήμαινε η ρήξη για εμάς; Δεν σήμαινε απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη! Σήμαινε τρεις αντιδράσεις σε επιθετικές κινήσεις των δανειστών:

Α. Αναβολή των αποπληρωμών προς το ΔΝΤ – εάν οι δανειστές μείωναν τη ρευστότητα του κράτους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Β. Μετάθεση στο μέλλον των αποπληρωμών ομολόγων που η ΕΚΤ κατείχε στο πλαίσιο του προγράμματος SMP – εφόσον η ΕΚΤ δρομολογούσε κλείσιμο των τραπεζών.

Γ. Ενεργοποίηση παράλληλου συστήματος πληρωμών, σε ευρώ (βλ. σχετικό άρθρο μου στους Financial Times της 28ης Ιουλίου) – εάν οι δανειστές καθυστερούσαν τη συμφωνία για να μας οδηγήσουν στη συνθηκολόγηση.

Οι αστοχίες μας. Οσοι συμμετείχαμε στη διαπραγμάτευση δώσαμε τον καλύτερό μας εαυτό. Δεν θα μάθουμε, όμως, ποτέ εάν η ήττα μας ήταν προδιαγεγραμμένη, καθώς οι αστοχίες μας ήταν σημαντικές.

Καταγράφω τις σημαντικότερες:

1. Η απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου αντικατέστησε το Μνημόνιο με κατάλογο μεταρρυθμίσεων που πρότεινε η Ελλάδα. Ομως, κατά την τηλεδιάσκεψη της 24ης Φεβρουαρίου, οι κ. Μοσκοβισί, Ντράγκι και Λαγκάρντ παραβίασαν το γράμμα και το πνεύμα της απόφασης εκείνης, εμμένοντας, εν χορώ, πως ο εν λόγω κατάλογος δεν υποκαθιστούσε τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Οι ενστάσεις μου δεν αρκούσαν. Ηταν λάθος που, παρά το πισωγύρισμά τους, υπέγραψα την αίτηση επέκτασης της δανειακής συμφωνίας.

2. Αρχές Μαρτίου, η ΕΚΤ αθέτησε (προφορική) υπόσχεση για επιστροφή της ρευστότητας στο προ του Φεβρουαρίου επίπεδο μετά την επέκταση της συμφωνίας. Παράλληλα, όλο τον Μάρτιο η τρόικα απέρριπτε τη σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, ροκανίζοντας τον χρόνο και απαιτώντας την ολική μας υποχώρηση. Τον Απρίλιο εξουσιοδοτήθηκα δύο φορές να ανακοινώσουμε στο ΔΝΤ τη μη καταβολή δόσης δανείου. Και τις δύο φορές, παρά τις ενστάσεις μου, τελικά αποφασίστηκε να καταβληθούν. (Οταν ο Δαυίδ απειλεί τον Γολιάθ και μετά κάνει πίσω, η αξιοπιστία εξανεμίζεται.)

3. Στο τέλος Απριλίου η πλευρά μας αποδέχθηκε, εν αγνοία μου, νέα μεγάλη λιτότητα, «προσφέροντας» μεσοπρόθεσμο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ. Οταν ρώτησα «Γιατί;», η απάντηση ήταν: «Δίνουμε το πλεόνασμα για να πάρουμε την αναδιάρθρωση του χρέους». Η ανταπάντησή μου: «Αν αποδεχθείς τόσο υψηλά πλεονάσματα, είναι σαν να αποδέχεσαι ότι το χρέος σου είναι βιώσιμο, οπότε γιατί να σου δώσουν αναδιάρθρωση χρέους; Κι αν έχεις υποχωρήσει ως προς τη λιτότητα και το χρέος, γιατί να σου δώσουν οτιδήποτε;».

4. Τα διεθνή μέσα βούιζαν ότι δεν είχαμε πλάνο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας – ένα δικό μας, πειστικό, Αντι-Μνημόνιο. Με την αρωγή παραγόντων από πολλά υπουργεία, στο υπουργείο Οικονομικών καταπιαστήκαμε με τη συγγραφή του. Το τελικό κείμενο το συγγράψαμε με τον Jeff Sachs, με τη συνεισφορά (μεταξύ άλλων) των πρώην υπουργών Οικονομικών των ΗΠΑ και Βρετανίας κ. Larry Summers και Norman Lamont. Το επιτελείο, όμως, έκρινε ότι η τρόικα θα θεωρούσε casus belli ένα Αντι-Μνημόνιο, αναγκάζοντάς με να το παρουσιάζω ως προσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, στερούμενο κυβερνητικής έγκρισης. Μια χρυσή ευκαιρία χάθηκε να φανεί η διαφορά μεταξύ ενός λελογισμένου, μετριοπαθούς και ελπιδοφόρου Σχεδίου για την Ελλάδα και της εμμονής της τρόικας στο αδιέξοδο πρόγραμμά της.

5. Τον Ιούνιο διεφάνη πως η ακολουθία αλόγιστων υποχωρήσεών μας γεννούσε συνεχώς νέες απαράδεκτες απαιτήσεις. Η συνθηκολόγησή μας είχε γίνει πλέον ο μόνος στόχος δανειστών σίγουρων ότι δεν θα προβούμε στα αντίποινα που είχαμε συναποφασίσει. Αν και είχαμε συμφωνήσει πως έπρεπε να είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε τη σκληρή διαπραγμάτευση με κλειστές τράπεζες, ενεργοποιώντας τα μέσα Β και Γ που ανέφερα πιο πάνω (αλλιώς, προς τι το δημοψήφισμα;), όταν το Eurogroup και η ΕΚΤ πράγματι προέβησαν στο κλείσιμό τους, το επιτελείο αποφάσισε να προχωρήσουμε «συναινετικά».

Κανείς δεν γνωρίζει αν η έντιμη συμφωνία θα ερχόταν χωρίς τις αστοχίες μας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι δεν δικαιούμαστε να κοιτάμε το 62% του ελληνικού λαού που μας εμπιστεύθηκε με το γενναίο «Οχι» του και να του λέμε πως τίποτα καλύτερο δεν ήταν εφικτό.
* Ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης είναι πρώην υπουργός Οικονομικών.
[http://www.kathimerini.gr/830755/article/epikairothta/politikh/ar8ro-toy-g-varoyfakh-giati-htth8hkame, 2015-09-13]

{time.greece.2015-09-08}:
=== Yanis Varoufakis: How Europe Crushed Greece
By YANIS VAROUFAKISSEPT. 8, 2015
ATHENS — Since the beginning of Greece’s financial crisis in 2010, two prime ministers have been swept from office after they were forced to adopt an unfeasible package of austerity measures in exchange for a bailout from the troika, as the eurozone authorities — the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund — are known. It pains me to watch the same fate befall a third prime minister, my friend and comrade Alexis Tsipras.

In July, when Mr. Tspiras was forced to capitulate to the troika’s latest “program,” it spelled the end of our government. It also caused a split in our party, Syriza, between those who reluctantly agreed to implement the program and the rest of us (approximately 40 Syriza members of Parliament, out of a total of 149) who did not. The general election set for Sept. 20 is a result of this crisis.

For my part, having resigned as finance minister over the troika’s ruthless, humiliating imposition, I plan to sit this one out. I will not contest my parliamentary seat in a sad election that will not produce a Parliament capable of endorsing a realistic reform agenda for Greece.

Photo
Alexis Tsipras’s government fell after he was forced to accept the troika’s latest program. Credit Yannis Kolesidis/European Pressphoto Agency
Nor can I support the adoption of a troika program that everyone knows is destined to fail. There was a clear consensus, shared not only by myself and Mr. Tsipras, but also by Germany’s finance minister, Wolfgang Schδuble, and officials at the International Monetary Fund, that the new bailout deal was not viable.

I will not, however, join those who think that exiting the eurozone, to bring about a major devaluation with a reintroduced drachma, is in itself a program for Greece’s recovery.

The cause of this continuing trouble for Greece lies in the eurozone’s existential crisis. The pioneers of the single currency, of whom Mr. Schδuble is the last active member, were undecided whether the euro should be modeled on the international gold standard of the interwar period or on a sovereign currency, like the dollar.

The gold standard relied on strict rules that were unenforceable during a crisis. In a severe downturn, these imposed the greatest burden on the worst-hit economies and thus made exit the only alternative to a humanitarian crisis. This is the reason that President Franklin D. Roosevelt took the United States off the gold standard in 1933, expanded the money supply and helped pull America out of the Depression.

A sovereign currency, or state money, demands a different, more flexible set of responses based on political union, as the French government and others have recently proposed. The great questions that Europe must answer are: What kind of political union do we want? And are we prepared to act quickly enough to prevent the fragmentation of the eurozone?

Europe’s indecision is a result of a deep rift between Berlin and Paris. Berlin has traditionally backed a rules-based eurozone in which every member state is responsible for its own finances, including bank bailouts, with political union limited to a fiscal overlord’s possessing veto power over national budgets that violate the rules. Paris and Rome, cognizant that their deficit position would condemn them to a slow-burning recession under such a rules-based political union, see things differently.

It was in the context of this standoff that Mr. Schδuble felt that accepting an alternative plan for Greece’s recovery, in place of the troika’s program, would weaken Germany’s hand vis-ΰ-vis the French. Thus little Greece was crushed while the elephants tussled.

We had such a plan. In March, I undertook the task of compiling an alternative program for Greece’s recovery, with advice from the economist Jeffrey Sachs and input from a host of experts, including the former American Treasury Secretary Larry Summers, and the former British chancellor of the Exchequer Norman Lamont.

Our proposals began with a strategy for debt swaps to reduce the public debt’s burden on state finances. This measure would allow for sustainable budget surpluses (net of debt and interest repayments) from 2018 onward. We set a target for those surpluses of no more than 2 percent of national income (the troika program’s target is 3.5 percent). With less pressure on the government to depress demand in the economy by cutting public spending, the Greek economy would attract investors of productive capital.

As well as making this possible, the debt swaps would also render Greek sovereign debt eligible for the European Central Bank’s quantitative easing program. This in turn would speed up Greece’s return to the money markets, reducing its reliance on loans from European institutions.

To generate homegrown investment, we proposed a development bank to take over public assets from the state, collateralize them and so create an income stream for reinvestment. We also planned to set up a “bad bank” that would use financial engineering techniques to clear the Greek commercial banks’ mountain of nonperforming loans. A series of other reforms, including a new, independent I.R.S.-like tax authority, rounded out our proposals.

The document was ready on May 11. Although I presented it to key European finance ministers, including Mr. Schδuble, as the Greek Finance Ministry’s official plan, it never received the endorsement of our own prime minister. The reason? Because the troika made it abundantly clear to Mr. Tsipras that any such document would be seen as a hostile attempt to backtrack from the conditions of the troika’s existing program. That program, of course, had made no provision for debt restructuring and therefore demanded cripplingly high budget surpluses.

The fact that few people ever got to hear about the Greek plan is a testament to the eurozone’s deep failures of governance. If the “Athens Spring” — when the Greek people courageously rejected the catastrophic austerity conditions of the previous bailouts — has one lesson to teach, it is that Greece will recover only when the European Union makes the transition from “We the states” to “We the European people.”

Across the Continent, people are fed up with a monetary union that is inefficient because it is so profoundly undemocratic. This is why the battle for rescuing Greece has now turned into a battle for Europe’s integrity, soul, rationality and democracy. I plan to concentrate on helping set up a Pan-European political movement, inspired by the Athens Spring, that will work toward Europe’s democratization.

Naturally, this will take years to bear fruit — years that Greece cannot afford. In the meantime, I shall continue to promote our plan for Greece’s recovery as a true, viable alternative to the troika’s impossible program.
[http://www.nytimes.com/2015/09/09/opinion/yanis-varoufakis-how-europe-crushed-greece.html]

{time.greece.2015-08-12}:
=== +++ Bailout package leaves Greece to big business
The Independent - United Kingdom. The new bailout package is
turning Greece into a paradise for big business at the expense
of the population, warns the centre-left daily The Independent:
"The privatisation and deregulation bonanza opens vast new
swathes of Greek society to areas where big business has never
been able to set foot before. The hope is that this will
generate high profits to keep big business growing, and provide
an extreme model of what might be possible throughout Europe.
... The intensity of the restructuring programme currently
being agreed for Greece should dispel any lingering notion that
this is a well intentioned but misguided attempt to deal with a
debt crisis. It is a cynical attempt to set up a corporate
paradise in the Mediterranean, and must be resisted at all
costs." (12/08/2015) +++
http://www.independent.co.uk

{time.greece.2015-07-20}:
=== Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τις συναλλαγές
ΑΘΗΝΑ 19/07/2015

Ανοίγουν τη Δευτέρα (20/7) όλες οι τράπεζες, καθώς με ΠΝΠ έληξε και τυπικά η τραπεζική αργία που είχε επιβληθεί στις 28 Ιουνίου.

Αμετάβλητο παραμένει το ημερήσιο όριο αναλήψεων. Για την εβδομάδα (20-24/7), οι καταθέτες μπορούν να βγάζουν σωρευτικά μέχρι 300 ευρώ την εβδομάδα.

Από το Σάββατο 25 Ιουλίου και για κάθε εβδομάδα που ακολουθεί, δηλαδή Σάββατο με Σάββατο, θα μπορεί κάποιος να παίρνει ή κάθε μέρα 60 ευρώ ή σωρευτικά έως 420 ευρώ στο τέλος της εβδομάδας.

Όριο αναλήψεων

Ειδικότερα, για τα νέα δεδομένα που θα ισχύουν από τη Δευτέρα 20/7 στις τράπεζες, μίλησε στο MEGA η πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών Λούκα Κατσέλη, η οποία έστειλε το μήνυμα ότι η φερεγγυότητα των ελληνικών τραπεζών είναι δεδομένη και κάλεσε τους καταθέτες να επιστρέψουν τα χρήματα στις τράπεζες και να συμβάλουν με αυτόν τον τρόπο στη σταθεροποίηση του συστήματος.

- Σε ό,τι αφορά τις αναλήψεις, η κ. Κατσέλη εξήγησε ότι αυτή την εβδομάδα, από Δευτέρα 20 έως Παρασκευή 24 Ιουλίου θα μπορεί κάποιος να πάρει ή κάθε μέρα 60 ευρώ ή σωρευτικά έως 300 ευρώ στο τέλος της εβδομάδας.

- Από το Σάββατο 25 Ιουλίου, και για κάθε εβδομάδα που ακολουθεί, δηλαδή Σάββατο με Σάββατο, θα μπορεί κάποιος να παίρνει ή κάθε μέρα 60 ευρώ ή σωρευτικά έως 420 ευρώ σε μία ανάληψη, στο τέλος της εβδομάδας.

Δείτε το video

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ΠΝΠ:

Πιστωτικές - χρεωστικές κάρτες

- Η χρήση πιστωτικής και χρεωστικής κάρτας στο εξωτερικό μπορεί να γίνει μόνο για αγορά αγαθών και υπηρεσιών, όχι για την ανάληψη μετρητών έως το ανώτατο όριο της κάρτας.

- Απαγορεύονται οι αναλήψεις μετρητών με χρήση πιστωτικών και προπληρωμένων καρτών σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Επιπλέον προβλέπεται:

- Η μεταφορά στο εξωτερικό για σπουδαστές διαμορφώνεται σε 5.000 ευρώ ανά τρίμηνο.

- Πληρωμή νοσηλίων στο εξωτερικό εφάπαξ ποσού 2.000 ευρώ σε μετρητά ή το ισόποσό του σε ξένο νόμισμα για ένα συνοδό.

- Απαγορεύεται οποιαδήποτε μεταφορά χρημάτων από τις ελληνικές τράπεζες προς το εξωτερικό.

- Για όσους κάνουν φορολογική δήλωση από την ημέρα δημοσίευσης της ΠΝΠ ως τη λήξη της περιόδου υποβολής, η καταβολή της πρώτης δόσης παρατείνεται μέχρι την 30η Αυγούστου.

- Απαγορεύεται η πρόωρη μερική ή πλήρης λήξη των προθεσμιακών καταθέσεων και κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η πρόωρη μερική λήξη προθεσμιακής κατάθεσης αποκλειστικά και μόνο για ισόποση εξόφληση:

α. οφειλών προς το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς,

β. τρέχουσας δόσης και ληξιπρόθεσμων οφειλών δανείου στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα,

γ. πληρωμής μισθοδοσίας στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα,

δ. πληρωμής νοσηλίων και διδάκτρων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό,

ε. πληρωμής προμηθευτών που τηρούν λογαριασμό στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, έναντι τιμολογίων ή ισοδύναμων παραστατικών, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίστανται επαρκή διαθέσιμα σε λογαριασμό ταμιευτηρίου ή όψεως.

Μπορούν να ανοίξουν λογαριασμοί για:

α. πληρωμή μισθοδοσίας προσωπικού,

β. πληρωμή υποχρεώσεων του καταθέτη προς το ίδιο πιστωτικό ίδρυμα, που προκύπτουν από συμβάσεις που είχαν καταρτισθεί προ της 28ης Ιουνίου 2015,

γ. καταβολή νέων συντάξεων και νέων προνοιακών επιδομάτων,

δ. εκκαθάριση συναλλαγών καρτών από νέες συμβάσεις αποδοχής (acquiring),

ε. η εξυπηρέτηση νεοϊδρυθέντων, μετά την 1η Μαΐου 2015, νομικών προσώπων,

στ. εξυπηρέτηση νεοφυών εταιρειών (startups) που συμμετέχουν σε προγράμματα στήριξης της νέας επιχειρηματικότητας,

ζ. κατάθεση μετρητών ως εξασφάλιση (cash collateral) εγγυητικής επιστολής, ενέγγυας πίστωσης ή δανείου στο ίδιο πιστωτικό ίδρυμα,

η. άνοιγμα λογαριασμού υπέρ τρίτου με σκοπό είτε τη συμμόρφωση προς επιταγή για εκτέλεση χρηματικής απαίτησης, βάσει διαταγής πληρωμής, δικαστικής απόφασης ή άλλου εκτελεστού τίτλου είτε την εξόφληση
απαίτησης, για την οποία έχει επιβληθεί κατάσχεση εις χείρας τρίτου, υπέρ του δικαιούχου της απαίτησης, εκτός εάν αυτός έχει δηλώσει καταθετικό λογαριασμό με οποιαδήποτε διαδικαστική πράξη,

θ. πίστωση ποσών από την αλλοδαπή σε ευρώ ή ξένο νόμισμα, ύψους τουλάχιστον δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ ή του ισόποσου σε ξένο νόμισμα,

ι. αποδοχή προθεσμιακής κατάθεσης μόνον στην περίπτωση που οι δικαιούχοι της ταυτίζονται με τους δικαιούχους του τροφοδότη λογαριασμού της, καταθετικού ή όψεως,

Σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών υπενθυμίζει ότι παράλληλα λειτουργεί στο ΥΠΟΙΚ η Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών για αιτήματα συναλλαγών πέραν όσων επιτρέπονται από την ΠΝΠ.

Τραπεζικές Θυρίδες

Ελεύθερη και χωρίς περιορισμούς θα είναι η πρόσβαση στις τραπεζικές θυρίδες όλων των υποκαταστημάτων των τραπεζών από Δευτέρα. (διαβάστε αναλυτικά)
[http://www.nooz.gr/economy/ti-provlepei-analutika-i-pnp]

{time.greece.2015-07-17}:
=== Ανασχηματισμός: Ανακοινώθηκε το νέο σχήμα
ΑΘΗΝΑ 17/07/2015

Ανακοινώθηκε η νέα σύνθεση της κυβέρνησης, στην οποία υπάρχουν νέα πρόσωπα αλλά και εσωτερικές μετακινήσεις, ενώ όπως αναμενόταν απομακρύνθηκαν οι υπουργοί που ψήφισαν αρνητικά στο πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας.

Ο μέχρι σήμερα υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης αναλαμβάνει το υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης στη θέση του Παναγιώτη Λαφαζάνη ο οποίος αποχωρεί από την κυβέρνηση.

Στο υπουργείο Εργασίας, στο οποίο ενσωματώνεται και το χαρτοφυλάκιο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μετατίθεται ο έως σήμερα αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιώργος Κατρούγκαλος.

Τη θέση του κ. Κατρούγκαλου καταλαμβάνει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, έως τώρα γενικός γραμματέας συντονισμού του κυβερνητικού έργου.

Ο βουλευτής Αττικής των ΑΝΕΛ Παύλος Χαϊκάλης αναλαμβάνει υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Ο βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης αναλαμβάνει υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Στο υπουργείο Εξωτερικών, τις θέσεις των Ευκλείδη Τσακαλώτου (νυν υπουργού Οικονομικών) και Νίκου Χουντή (μεταβαίνει στην Ευρωβουλή) καταλαμβάνουν η βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ Σία Αναγνωστοπούλου και ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Αμανατίδης αντίστοιχα.

Τη θέση της παραιτηθείσας αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη, καταλαμβάνει ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Εφοριακών Τρύφων Αλεξιάδης.

Τη θέση του Κώστα Ήσυχου ως αναπληρωτή υπουργού Άμυνας καταλαμβάνει ο Δημήτρης Βίτσας.

Τέλος, υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ αναλαμβάνει η βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ Όλγα Γεροβασίλη, καθώς ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τοποθετείται κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος στη θέση του Θ. Πετράκου.

Η σύνθεση της κυβέρνησης

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ
ΑΝΑΛΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα διοικητικής μεταρρύθμισης
XΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗΣ
ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα προστασίας του πολίτη
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα μεταναστευτικής πολιτικής
ΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ
ΠΑΥΛΟΣ ΠΟΛΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα Μακεδονίας - Θράκης
ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ,
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΠΙΡΤΖΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ
ΘΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΚΟΥΡΛΕΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα εσόδων
ΤΡΥΦΩΝ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα γενικού λογιστηρίου του κράτους
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΔΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΜΠΑΛΤΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ για θέματα ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΤΑΣΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΦΩΤΑΚΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΑΘΗΤΙΣΜΟΥ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΘΕΑΝΩ ΦΩΤΙΟΥ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ανεργίας
ΡΑΝΙΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα κοινωνικών ασφαλίσεων
ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΙΚΑΛΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΞΑΝΘΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ για θέματα ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ
ΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΙΤΣΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΤΟΣΚΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΝΙΚΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΤΕΡΕΝΣ ΚΟΥΙΚ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΡΑ ΤΩ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ
ΟΛΓΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ:
* Νίκος Φίλης
* Γαβριήλ Σακελλαρίδης
* Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης

Με απόφαση του πρωθυπουργού συστήνεται Ειδική Επιτροπή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς υπό τον Υπουργό Επικρατείας, Παναγιώτη Νικολούδη.

Στην Επιτροπή θα συμμετέχουν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών αρμόδιος για τα έσοδα, Τρύφων Αλεξιάδης, ο υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Παύλος Πολάκης, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης για θέματα Διαφάνειας Δημήτρης Παπαγγελόπουλος και ο υφυπουργός στον Πρωθυπουργό αρμόδιος για Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου Τέρενς Κουίκ.
[http://www.nooz.gr/greece/anakoino8ike-to-neo-kuvernitiko-sxima-1771]

{time.greece.2015-07-15}:
=== Πέρασε με 229 ΝΑΙ η συμφωνία- 39 οι διαρροές από τον ΣΥΡΙΖΑ
ΑΘΗΝΑ 15/07/2015

Πολιτικές εξελίξεις με ευρύ ανασχηματισμό, πυροδοτεί το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη Βουλή, με την οποία εγκρίθηκε το νομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της συμφωνίας.

"Ναι" ψήφισαν 229 βουλευτές, "Όχι" 64 και "παρών" 6.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει τραυματισμένος από την ψηφοφορία, καθώς 32 βουλευτές του ψήφισαν "Όχι", έξι δήλωσαν "παρών", ενώ υπήρξε και μία απουσία.

Όχι ψήφισαν οι βουλευτές: Αγλαΐα Κυρίτση, Ζωή Κωνσταντοπούλου, Γιάνης Βαρουφάκης, Νάντια Βαλαβάνη, Δημήτρης Στρατούλης, Κωνσταντίνος Ήσυχος, Δημήτρης Κοδέλλας, Κωνσταντίνος Ζαχαριάς, Ελένη Σωτηρίου, Βασίλειος Χατζηλάμπρου, Γιάννης Σταθάς, Αθανάσιος Σκούμας, Θωμάς Κώτσιας, Κωνσταντίνος Λαπαβίτσας, Μιχάλης Κριτσωτάκης, Δέσποινα Χαραλαμπίδου, Ιωάννα Γαϊτάνη, Λίτσα Αμμανατίδου, Ηλίας Ιωαννίδης, Ευάγγελος Διαμαντόπουλος, Στέφανος Σαμοϊλης, Ραχήλ Μακρή, Ευγενία Ουζουνίδου, Κωστής Δερμιτζάκης, Ιωάννης Ζερδελής, Κωνσταντίνος Δελημήτρος, Θανάσης Πετράκος, Ελένη Ψαρρέα, Στάθης Λεουτσάκος, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Ζήσης Ζάννας, Βασίλης Κυριακάκης.

Παρών δήλωσαν οι βουλευτές: Βασιλική Κατριβάνου, Χρήστος Καραγιαννίδης, Δημήτρης Μπαξεβανάκης, Νίκος Μιχαλάκης, Ηρώ Διώτη και Βασιλική Λέβα.
Απούσα ήταν η Αλεξάνδρα Τσανάκα.

Όλοι οι βουλευτές των ΑΝΕΛ, συμπεριλαμβανομένου του Πάνου Καμμένου, ψήφισαν "ναι".
[http://www.nooz.gr/greece/konstantopoilou-protasi-na-ksekinisei-stis-oxto-to-proi-i-suzitisi]
===
* varoufakis vuli https://www.youtube.com/watch?v=P1qB3MYYWW4#t=59,

{time.greece.2015-07-13}:
=== Eurozone leaders reach Greece bailout deal
Eurozone leaders have reached a compromise deal over a new Greek rescue plan after an agreement thrashed out by Angela Merkel, Francois Hollande and Alexis Tsipras was backed by other leaders
[FINANCIAL TIMES, Monday July 13 2015, BREAKING NEWS]
=== Euro summit statement
13/07/2015
Euro Summit Statement
Brussels, 12 July 2015

The Euro Summit stresses the crucial need to rebuild trust with the Greek authorities as a pre-requisite for a possible future agreement on a new ESM programme. In this context, the ownership by the Greek authorities is key, and successful implementation should follow policy commitments.

A euro area Member State requesting financial assistance from the ESM is expected to address, wherever possible, a similar request to the IMF1. This is a precondition for the Eurogroup to agree on a new ESM programme. Therefore Greece will request continued IMF support (monitoring and financing) from March 2016.
Given the need to rebuild trust with Greece, the Euro Summit welcomes the commitments of the Greek authorities to legislate without delay a first set of measures. These measures, taken in full prior agreement with the

Institutions, will include:
• the streamlining of the VAT system and the broadening of the tax base to increase revenue;
• upfront measures to improve long-term sustainability of the pension system as part of a comprehensive pension reform programme;
• the safeguarding of the full legal independence of ELSTAT;
• full implementation of the relevant provisions of the Treaty on Stability, Coordination and Governance in the Economic and Monetary Union, in particular by making the Fiscal Council operational before finalizing the MoU and introducing quasi-automatic spending cuts in case of deviations from ambitious primary surplus targets after seeking advice from the Fiscal Council and subject to prior approval of the Institutions;
by 22 July
• the adoption of the Code of Civil Procedure, which is a major overhaul of procedures and arrangements for the civil justice system and can significantly accelerate the judicial process and reduce costs;
• the transposition of the BRRD with support from the European Commission.
Immediately, and only subsequent to legal implementation of the first four above-mentioned measures as well as endorsement of all the commitments included in this document by the Greek Parliament, verified by the Institutions and the Eurogroup, may a decision to mandate the Institutions to negotiate a Memorandum of Understanding (MoU) be taken. This decision would be taken subject to national procedures having been completed and if the preconditions of Article 13 of the ESM Treaty are met on the basis of the assessment referred to in Article 13.1.

In order to form the basis for a successful conclusion of the MoU, the Greek offer of reform measures needs to be seriously strengthened to take into account the strongly deteriorated economic and fiscal position of the country during the last year. The Greek government needs to formally commit to strengthening their proposals in a number of areas identified by the Institutions, with a satisfactory clear timetable for legislation and implementation, including structural benchmarks, milestones and quantitative benchmarks, to have clarity on the direction of policies over the medium-run. They notably need, in agreement with the Institutions, to:
• carry out ambitious pension reforms and specify policies to fully compensate for the fiscal impact of the Constitutional Court ruling on the 2012 pension reform and to implement the zero deficit clause or mutually agreeable alternative measures by October 2015;
• adopt more ambitious product market reforms with a clear timetable for implementation of all OECD toolkit I recommendations, including Sunday trade, sales periods, pharmacy ownership, milk and bakeries, except over-the-counter pharmaceutical products, which will be implemented in a next step, as well as for the opening of macro-critical closed professions (e.g. ferry transportation). On the follow-up of the OECD toolkit-II, manufacturing needs to be included in the prior action;
• on energy markets, proceed with the privatisation of the electricity transmission network operator (ADMIE), unless replacement measures can be found that have equivalent effect on competition, as agreed by the Institutions;
• on labour markets, undertake rigorous reviews and modernisation of collective bargaining, industrial action and, in line with the relevant EU directive and best practice, collective dismissals, along the timetable and the approach agreed with the Institutions. On the basis of these reviews, labour market policies should be aligned with international and European best practices, and should not involve a return to past policy settings which are not compatible with the goals of promoting sustainable and inclusive growth;
• adopt the necessary steps to strengthen the financial sector, including decisive action on non-performing loans and measures to strengthen governance of the HFSF and the banks, in particular by eliminating any possibility for political interference especially in appointment processes.
On top of that, the Greek authorities shall take the following actions:
• to develop a significantly scaled up privatisation programme with improved governance;
valuable Greek assets will be transferred to an independent fund that will monetize the assets through privatisations and other means. The monetization of the assets will be one source to make the scheduled repayment of the new loan of ESM and generate over the life of the new loan a targeted total of EUR 50bn of which EUR 25bn will be used for the repayment of recapitalization of banks and other assets and 50 % of every remaining euro (i.e. 50% of EUR 25bn) will be used for decreasing the debt to GDP ratio and the remaining 50 % will be used for investments.
This fund would be established in Greece and be managed by the Greek authorities under the supervision of the relevant European Institutions. In agreement with Institutions and building on best international practices, a legislative framework should be adopted to ensure transparent procedures and adequate asset sale pricing, according to OECD principles and standards on the management of State Owned Enterprises (SOEs);
• in line with the Greek government ambitions, to modernise and significantly strengthen the Greek administration, and to put in place a programme, under the auspices of the European Commission, for capacity-building and de-politicizing the Greek administration. A first proposal should be provided by 20 July after discussions with the Institutions. The Greek government commits to reduce further the costs of the Greek administration, in line with a schedule agreed with the Institutions;

• to fully normalize working methods with the Institutions, including the necessary work on the ground in Athens, to improve programme implementation and monitoring. The government needs to consult and agree with the Institutions on all draft legislation in relevant areas with adequate time before submitting it for public consultation or to Parliament. The Euro Summit stresses again that implementation is key, and in that context welcomes the intention of the Greek authorities to request by 20 July support from the Institutions and Member States for technical assistance, and asks the European Commission to coordinate this support from Europe;
• With the exception of the humanitarian crisis bill, the Greek government will reexamine with a view to amending legislations that were introduced counter to the February 20 agreement by backtracking on previous programme commitments or identify clear compensatory equivalents for the vested rights that were subsequently created.
The above-listed commitments are minimum requirements to start the negotiations with the Greek authorities. However, the Euro Summit made it clear that the start of negotiations does not preclude any final possible agreement on a new ESM programme, which will have to be based on a decision on the whole package (including financing needs, debt sustainability and possible bridge financing).
The Euro Summit takes note of the possible programme financing needs of between EUR 82 and 86bn, as assessed by the Institutions. It invites the Institutions to explore possibilities to reduce the financing envelope, through an alternative fiscal path or higher privatisation proceeds. Restoring market access, which is an objective of any financial assistance programme, lowers the need to draw on the total financing envelope. The Euro Summit takes note of the urgent financing needs of Greece which underline the need for very swift progress in reaching a decision on a new MoU: these are estimated to amount to EUR 7bn by 20 July and an additional EUR 5bn by mid August.
The Euro Summit acknowledges the importance of ensuring that the Greek sovereign can clear its arrears to the IMF and to the Bank of Greece and honour its debt obligations in the coming weeks to create conditions which allow for an orderly conclusion of the negotiations. The risks of not concluding swiftly the negotiations remain fully with Greece. The Euro Summit invites the Eurogroup to discuss these issues as a matter of urgency.

Given the acute challenges of the Greek financial sector, the total envelope of a possible new ESM programme would have to include the establishment of a buffer of EUR 10 to 25bn for the banking sector in order to address potential bank recapitalisation needs and resolution costs, of which EUR 10bn would be made available immediately in a segregated account at the ESM.
The Euro Summit is aware that a rapid decision on a new programme is a condition to allow banks to reopen, thus avoiding an increase in the total financing envelope. The ECB/SSM will conduct a comprehensive assessment after the summer. The overall buffer will cater for possible capital shortfalls following the comprehensive assessment after the legal framework is applied.
There are serious concerns regarding the sustainability of Greek debt. This is due to the easing of policies during the last twelve months, which resulted in the recent deterioration in the domestic macroeconomic and financial environment. The Euro Summit recalls that the euro area Member States have, throughout the last few years, adopted a remarkable set of measures supporting Greece’s debt sustainability, which have smoothed Greece’s debt servicing path and reduced costs significantly.
Against this background, in the context of a possible future ESM programme, and in line with the spirit of the Eurogroup statement of November 2012, the Eurogroup stands ready to consider, if necessary, possible additional measures (possible longer grace and payment periods) aiming at ensuring that gross financing needs remain at a sustainable level. These measures will be conditional upon full implementation of the measures to be agreed in a possible new programme and will be considered after the first positive completion of a review.
The Euro Summit stresses that nominal haircuts on the debt cannot be undertaken.
The Greek authorities reiterate their unequivocal commitment to honour their financial obligations to all their creditors fully and in a timely manner.

Provided that all the necessary conditions contained in this document are fulfilled, the Eurogroup and ESM Board of Governors may, in accordance with Article 13.2 of the ESM Treaty, mandate the Institutions to negotiate a new ESM programme, if the preconditions of Article 13 of the ESM Treaty are met on the basis of the assessment referred to in Article 13.1.
To help support growth and job creation in Greece (in the next 3-5 years) the Commission will work closely with the Greek authorities to mobilise up to EUR 35bn (under various EU programmes) to fund investment and economic activity, including in SMEs. As an exceptional measure and given the unique situation of Greece the Commission will propose to increase the level of pre-financing by EUR 1bn to give an immediate boost to investment to be dealt with by the EU co-legislators. The Investment Plan for Europe will also provide funding opportunities for Greece.
[http://info-war.gr/2015/07/euro-summit-statement/]

{time.greece.2015-07-06}:
=== Minister No More! http://yanisvaroufakis.eu/2015/07/06/minister-no-more/ …
8:31 AM - 6 Jul 2015
[https://twitter.com/yanisvaroufakis/status/617928716262486016]
=== Varoufakis quits as Greek finance minister after referendum
Yanis Varoufakis, Greece’s minister of finance, has resigned one day after the country’s anti-austerity government scored a decisive victory in a referendum over the terms of its relationship with creditors.
[FINANCIAL TIMES, Monday July 06 2015, BREAKING NEWS]

{time.greece.2015-07-05}
=== ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ στην πρόταση των θεσμών:
06-07-2015 02:51
Εγγεγραμμένοι 9.858.508
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 62,50 %
Ακυρα/Λευκά 5,80 %
ΟΧΙ 61,31 %
ΝΑΙ 38,69 %
[http://ekloges.ypes.gr/current/e/public/index.html#{"cls":"main","params":{}}]
===
Το τελικό αποτέλεσμα: Νίκη του ΟΧΙ με 61,31%

ΑΘΗΝΑ 05/07/2015

Με ενσωματωμένο το 100% των εκλογικών τμημάτων ανά την επικράτεια το ΟΧΙ συγκέντρωσε 61,31% και το ΝΑΙ 38,69%. Η συμμετοχή έφθασε στο 62,47% επί του συνόλου των εγγεγραμμένων, καθώς ψήφισαν 6.161.140 πολίτες.

Τα αποτελέσματα στις περιφέρειες:

Αν. Μακεδονίας – Θράκης: Όχι 60,42%, ναι 39,58%

Αττικής: Όχι 59,68%, ναι 40,32%

Βορείου Αιγαίου: Όχι 61,30%, ναι 38,70%

Δυτικής Ελλάδας: Όχι 64,76%, ναι 35,24%

Δυτικής Μακεδονίας: Όχι 60,17%, ναι 39,83%

Ηπείρου: Όχι 59,18%, ναι 40,82%

Θεσσαλίας: Όχι 62,29%, ναι 37,71%

Ιονίων Νήσων: Όχι 67,73%, ναι 32,27%

Κεντρικής Μακεδονίας: Όχι 59,91%, ναι 40,09%

Κρήτης: Όχι 69,87%, ναι 30,13%

Νοτίου Αιγαίου: Όχι 63,95%, ναι 36,05%

Πελοποννήσου: Όχι 57,34%, ναι 42,66%

Στερεάς Ελλάδας: Όχι 64,27%, ναι 35,73%

Τι ψήφισαν τα μεγάλα αστικά κέντρα

Υψηλά ποσοστά έλαβε η επιλογή του ΟΧΙ στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας. Εξαίρεση αποτελούν ο δήμος Αθηναίων, καθώς το ΟΧΙ επέλεξε το 53,20% των εκλογέων, δηλαδή 8% χαμηλότερο ποσοστό σε σχέση με την επικράτεια και ο δήμος Θεσσαλονίκης με το ΟΧΙ στο 53,14%.

Αντίθετα, το ΟΧΙ επέλεξαν οι 7 στους 10 Πατρινούς, καθώς και οι κάτοικοι του Ηρακλείου Κρήτης, αλλά και του Βόλου, οι Πειραιώτες είπαν ΟΧΙ σε ποσοστό 60,14%, οι κάτοικοι του δήμου Λάρισας με 63,26%.

Ταξικότητα

Με έντονη την ταξική συνείδηση φαίνεται πως ψήφισαν οι εκλογείς. Περιοχές του νομού Αττικής, με απόσταση λίγων χιλιομέτρων μεταξύ τους, εμφανίζουν ποσοστά με τεράστια απόκλιση, ανάλογα με το εισόδημα των κατοίκων της.

Σε λαϊκές γειτονιές της πρωτεύουσας το ΟΧΙ λαμβάνει ποσοστά...ολοκληρωτικών καθεστώτων και αντίστοιχα το ΝΑΙ «καταποντίζεται», ενώ στα λεγόμενα ακριβά προάστια η διαφορά μεταξύ των δύο απαντήσεων είναι μεγάλη αλλά σε αντίθεση με την υπόλοιπη επικράτεια, εδώ υπερισχύει το ΝΑΙ.

Ενδεικτκά, το ΟΧΙ έλαβε στο δήμο Ασπροπύργου 79,20%, στη Φυλή 77,22%, στο Πέραμα 76,64%, στις Αχαρνές 75,25%, στο δήμο Κερατσινίου – Δραπετσώνας 72,84%, στο δήμο Νίκαιας – Αγ. Ιωάννη Ρέντη 72,61%, στην Αγία Βαρβάρα 72,75%, στην Ελευσίνα 71, 88%, στη Λαυρεωτική 71,81%, στον Ταύρο 71, 28, στο Αιγάλεω 70,68% και στο Περιστέρι 70,31%.

Αντιθέτως σε περιοχές των βορείων και νοτίων προαστίων υψηλά ποσοστά εμφανίζει το ΝΑΙ, όπως στην Εκάλη (84,62%), στο Διόνυσο (69,78%), στη Βουλιαγμένη (66,27%), στην Κηφισιά (64,59%), στη Δροσιά (65,42%) και στη Βούλα (63,88%).

Τα υψηλότερα ποσοστά

Το ΟΧΙ εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά στο νομό Χανίων (73,27%) , στη Β΄ εκλογική περιφέρεια Πειραιά (72,34%), στους νομούς Κερκύρας (71,28%), Σάμου (70,14%), Ηρακλείου (69,81%), Ξάνθης (69,04%), Ζακύνθου (67,23%), Ευβοίας (67,10%), Βοιωτίας (66,83%) και Αχαΐας (66,73%).

Το ΝΑΙ εμφανίζει τα υψηλότερα ποσοστά στο νομό Λακωνίας (48,98%), στην Α΄ Αθήνας (47,95%) και στους νομούς Καστοριάς (47,70%), Χίου (47,24%), Σερρών (46,86%), Γρεβενών (45,88%), Έβρου (44,37%), Μεσσηνίας (43,76%), Κιλκίς (43,57%) και Αρκαδίας (43,38%).
[http://www.nooz.gr/greece/apotelesmata-57]

{time.greece.2015-07-02}
=== Greece needs €60bn in new financing - IMF
Greece needs more than €60bn in new financial help over the next three years and faces decades of living in the shadow of a daunting debt mountain that would make it vulnerable to future crises, the International Monetary Fund has warned.
[FINANCIAL TIMES, Thursday July 02 2015, BREAKING NEWS]

{time.greece.2015-06-30}
=== Διετή συμφωνία με τον ΕSM με πλήρη κάλυψη χρηματοδοτικών αναγκών και αναδιάρθρωση χρέους
Παπαδημητρίου Νίκος | 01.07.2015
Επίσημο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης
Διετή δανειακή συμφωνία ζήτησε, χθες, επισήμως, η ελληνική κυβέρνηση από τον ESM, με ταυτόχρονη αναδιάρθρωση των χρεών προς τον EFSF, αλλά και μικρή παράταση του υπάρχοντος προγράμματος. Η νέα πρόταση, χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ, καταγράφει ανάγκες ύψους 29 δισεκατομμυρίων από λήξη χρεών την τριετία 2015 -17.

Η σχετική επιστολή, που υπογράφεται από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, έχει ως βασικό παραλήπτη τον πρόεδρο του Eurogroup και επικεφαλής του Συμβουλίου Διοικητών του ESM Γερούν Ντάισελμπλουμ, ενώ κοινοποιείται και προς τους Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Πιέρ Μοσκοβισί και Κλάους Ρέγκλινγκ.

Σε σχετικό πίνακα που επισυνάπτεται, τα χρέη που λήγουν το 2015 ανέρχονται σε 12,3 δισ., του 2016 σε 7,1 δισ., και του 2017 σε 9,6 δισ.

«Εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας -γράφει στην επιστολή του ο πρωθυπουργός- σας παρουσιάζω μια πρόταση για στήριξη με βάσει τα άρθρα 12 και 16 του κανονισμού του ESM.

Όπως γνωρίζετε, η Δημοκρατία αντιμετώπισε ισχυρές πιέσεις στο β' εξάμηνο του 2015 και (θα αντιμετωπίσει) για το σύνολο του 2016, με δεδομένο ότι:

* Δεν υπήρξαν εκταμιεύσεις κεφαλαίων από το δεύτερο πρόγραμμα στήριξης από τον Ιούλιο του 2014.

* Η Δημοκρατία δεν έχει πρόσβαση σε χρηματοδότηση από τις αγορές, όπως υποδεικνύεται στο Άρθρο 1 της 'Οδηγίας προς δανεισμό' του ESM.

* Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται στις 30 Ιουνίου 2015 και το αίτημά μας για παράταση του προγράμματος δεν έγινε δεκτή.

* Ο ELA δεν αυξήθηκε από την ΕΚΤ και ως εκ τούτου η επιβολή capital controls ήταν επιβεβλημένη προκειμένου να διατηρηθεί η χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ευρωζώνης».

Τα ελληνικά αιτήματα

«Με δεδομένα τα παραπάνω -υπογραμμίζεται στην πρωθυπουργική επιστολή- και και με δεδομένο ότι σήμερα, 30 Ιουνίου 2015, είναι το deadline βάσει του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου 2015, η Ελλάδα ζητάει οικονομική στήριξη από τον ESM υπό τη μορφή διετούς δανειακής συμφωνίας, και βάσει των συνθηκών που ισχύουν σύμφωνα με το Άρθρο 13 του ESM και των όρων στο Άρθρο 2. Το δάνειο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για την αποπληρωμή του χρέους της Ελλάδας είτε προς το εξωτερικό είτε προς το εσωτερικό», διαβεβαιώνει η κυβέρνηση.

Και προστίθεται: «Σε σύνδεση με το δάνειο, η Ελλάδα ζητάει την αναδιάρθρωση των χρεών της στον EFSF βάσει των προτάσεων που έγιναν από την Κομισιόν και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το ελληνικό χρέος θα καταστεί βιώσιμο σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Έως το πέρας του δανείου ή νωρίτερα, η Ελλάδα έχει στόχο να κερδίσει εκ νέου την πρόσβαση προς τις διεθνείς αγορές, ούτως ώστε να καλύψει τις μελλοντικές χρηματοδοτικές της ανάγκες.

Έως ότου αυτό το δάνειο συμφωνηθεί η Ελλάδα ζητάει από το Eurogroup την παράταση για μικρό διάστημα του υπάρχοντος προγράμματος, ούτως ώστε να μην υπάρξει τεχνική χρεοκοπία της χώρας».

Όμως, η κυβέρνηση παραθέτει την κοινωνική διάσταση του προβλήματος, στον επίλογο της επιστολής Τσίπρα, καθώς «η Ελλάδα δεσμεύεται πλήρως να εξυπηρετήσει το εξωτερικό της χρέος με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας, η ανάπτυξή της αλλά και η κοινωνική συνοχή».
[http://www.avgi.gr/article/5672208/dieti-sumfonia-me-ton-esm-me-pliri-kalupsi-xrimatodotikon-anagkon-kai-anadiarthrosi-xreous]

{time.greece.2015-06-27}
=== Αλέξης Τσίπρας Διάγγελμα για διεξαγωγή δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου υπέρ ή κατά της πρότασης των θεσμών:
27.06.2015, 01:45
Διάγγελμα για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου απεύθυνε στον ελληνικό λαό τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου ο Αλέξης Τσίπρας, χαρακτηρίζοντας την προτεινόμενη συμφωνία «συνέχεια του μνημονίου».

Το πλήρες κείμενο του πρωθυπουργού έχει ως εξής:

«Ελληνίδες Έλληνες,

Εδώ και 6 μήνες η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει τη δική σας εντολή, της 25ης Γενάρη.

Την εντολή διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας για να τερματιστεί η λιτότητα και να επανέλθει στη χώρα μας η ευημερία και η κοινωνική δικαιοσύνη.

Για μια βιώσιμη συμφωνία που θα σέβεται τόσο τη δημοκρατία όσο και τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες και θα οδηγεί στην οριστική έξοδο από την κρίση.

Σε όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων, μας ζητήθηκε να εφαρμόσουμε τις μνημονιακές συμφωνίες που σύνηψαν προηγούμενες κυβερνήσεις, παρόλο που αυτές καταδικάστηκαν κατηγορηματικά από τον Ελληνικό λαό στις πρόσφατες εκλογές.

Ωστόσο ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να υποκύψουμε. Να προδώσουμε -δηλαδή- τη δική σας εμπιστοσύνη.

Μετά από πέντε μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης οι εταίροι μας, δυστυχώς, κατέληξαν στο προχθεσινό EG σε μια πρόταση- τελεσίγραφο προς την ελληνική δημοκρατία και τον Ελληνικό λαό.

Ένα τελεσίγραφο που αντίκειται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ευρώπης. Στις αξίες του κοινού ευρωπαϊκού μας οικοδομήματος.

Ζήτηθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχτεί μια πρόταση που συσσωρεύει νέα δυσβάσταχτα βάρη στον ελληνικό λαό και υπονομεύει την ανάκαμψη της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας , όχι μόνο συντηρώντας την αβεβαιότητα, αλλά και διογκώνοντας ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες.

Η πρόταση των θεσμών περιλαμβάνει: μέτρα που οδηγούν στην περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, περικοπές συντάξεων, νέες μειώσεις στους μισθούς του δημοσίου τομέα καθώς και αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, την εστίαση και τον τουρισμό, με ταυτόχρονη κατάργηση των ελαφρύνσεων στη νησιωτική Ελλάδα.

Οι προτάσεις αυτές που παραβιάζουν ευθέως το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και τα θεμελιώδη δικαιώματα: στην εργασία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια, αποδεικνύουν ότι στόχος κάποιων εκ των εταίρων και των θεσμών, δεν είναι μια βιώσιμη και επωφελής συμφωνία για όλα τα μέρη, αλλά η ταπείνωση ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Οι προτάσεις αυτές αναδεικνύουν κυρίως την εμμονή του ΔΝΤ στη σκληρή και τιμωρητική λιτότητα και κάνουν πιο επίκαιρη από ποτέ την ανάγκη οι ηγετικές ευρωπαϊκές δυνάμεις να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πάρουν πρωτοβουλίες που θα δίνουν επιτέλους οριστικό τέλος στην ελληνική κρίση δημόσιου χρέους, μια κρίση που αγγίζει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες απειλώντας το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Ελληνίδες και Έλληνες,

Αυτή τη στιγμή βαραίνει πάνω μας ιστορική η ευθύνη απέναντι στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας. Η ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον της χώρας μας.

Και η ευθύνη αυτή μας υποχρεώνει να απαντήσουμε στο τελεσίγραφο με βάση την κυρίαρχη βούληση του ελληνικού λαού.

Πριν από λίγο συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο στο οποίο εισηγήθηκα την διοργάνωση δημοψηφίσματος, προκειμένου ο ελληνικός λαός κυρίαρχα να αποφασίσει.

Η εισήγηση έγινε ομόφωνα αποδεκτή.

Αύριο θα συνεδριάσει εκτάκτως η ολομέλεια της Βουλής προκειμένου να επικυρώσει την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή 5 Ιουλίου με ερώτημα την απόδοχη ή την απόρριψη της πρότασης των θεσμών.

Ήδη έχω ενημερώσει για την απόφασή μου το Πρόεδρο της Γαλλίας και τη Καγκελάριο της Γερμανίας, το πρόεδρο της ΕΚΤ, ενώ αύριο με επιστολή μου θα ζητήσω επισήμως από τους ηγέτες της ΕΕ και τους θεσμούς, ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος, προκειμένου ο Ελληνικός λαός να αποφασίσει, ελεύθερος από πιέσεις και εκβιασμούς, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας μας και η δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης.

Ελληνιδες, Έλληνες

Στο εκβιαστικό τελεσίγραφο για την αποδοχή από τη μεριά μας μιας αυστηρής και ταπεινωτικής λιτότητας δίχως τέλος και χωρίς προοπτική να ορθοποδήσουμε ποτέ κοινωνικά και οικονομικά, σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως η ιστορία των Ελλήνων προστάζει.

Στον αυταρχισμό και στη σκληρή λιτότητα, να απαντήσουμε με δημοκρατία, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.

Η Ελλάδα τόπος που γέννησε τη δημοκρατία να στείλει μια ηχηρή απάντηση δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή και τη παγκόσμια κοινότητα.

Και δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής, όποιο και αν είναι αυτό.

Και είμαι απολύτως βέβαιος ότι η επιλογή σας θα τιμά την ιστορία της πατρίδας μας και θα στείλει μήνυμα αξιοπρέπειας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι η Ευρώπη είναι το κοινό σπίτι των λαών της. Ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ιδιοκτήτες και φιλοξενούμενοι.

Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης και η Ευρώπη αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας. Όμως Ευρώπη χωρίς δημοκρατία θα είναι μια Ευρώπη χωρίς ταυτότητα και χωρίς πυξίδα.

Σας καλώ όλους και όλες με εθνική ομοψυχία, ενότητα και ψυχραιμία να πάρουμε τις αποφάσεις που μας αξίζουν.

Για εμάς, για τις επόμενες γενιές, για την ιστορία των Ελλήνων.

Για την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του λαού μας».
[http://www.efsyn.gr/arthro/plires-keimeno-toy-diaggelmatos-toy-prothypoyrgoy]

_TIEM: {greece2014-06-26}:
===
(26 June 20h00) List which takes account of the proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
Table 1. Greece: Prior Actions
Policy Actions to be taken in consultation with EC/ECB/IMF staff:

1. 2015 supplementary budget and 2016-19 MTFS
Adopt effective as of July 1, 2015 a supplementary 2015 budget and a 2016–19 medium-term fiscal strategy,
supported by a sizable and credible package of measures. The new fiscal path is premised on a primary surplus target
of 1, 2, 3, and 3.5 percent of GDP in 2015, 2016, 2017 and 2018. The package includes VAT reforms (¶2), other tax
policy measures (¶3), pension reforms (¶4), public administration reforms (¶5), reforms addressing shortfalls in tax
collection enforcement (¶6), and other parametric measures as specified below.
2. VAT reform
Adopt legislation to reform the VAT system that will be effective as of July 1, 2015. The reform will target a net
revenue gain of 1 percent of GDP on an annual basis from parametric changes. The new VAT system will: (i) unify the
rates at a standard 23 percent rate, which will include restaurants and catering, and a reduced 13 percent rate for
basic food, energy, hotels, and water (excluding sewage), and a super-reduced rate of 6 percent for pharmaceuticals,
books, and theater; (ii) streamline exemptions to broaden the base and raise the tax on insurance; and (iii) eliminate
discounts, including on islands.
The increase of the VAT rate described above may be reviewed at the end of 2016, provided that equivalent
additional revenues are collected through measures taken against tax evasion and to improve collectability of VAT.
Any decision to review and revise shall take place in consultation with the institutions.
3. Fiscal structural measures
Adopt legislation to:
? close possibilities for income tax avoidance (e.g., tighten the definition of farmers), take measures to increase the
corporate income tax in 2015 and require 100 percent advance payments for corporate income as well as
individual business income tax by end-2016; eliminate the preferential tax treatment of farmers in the income tax
code; raise the solidarity surcharge;
? abolish subsidies for excise on diesel oil for farmers and better target eligibility to halve heating oil subsidies
expenditure in the budget 2016;
1. 2015 supplementary budget and 2016-19 MTFS
Adopt effective as of July 1, 2015 a supplementary 2015 budget and a 2016–19 medium-term fiscal strategy,
supported by a sizable and credible package of measures. The new fiscal path is premised on a primary surplus target
of 1, 2, 3, and 3.5 percent of GDP in 2015, 2016, 2017 and 2018. The package includes VAT reforms (¶2), other tax
policy measures (¶3), pension reforms (¶4), public administration reforms (¶5), reforms addressing shortfalls in tax
collection enforcement (¶6), and other parametric measures as specified below. (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
? in view of any revision of the zonal property values, adjust the property tax rates if necessary to safeguard the
2015 and 2016 property tax revenues at €2.65 billion and adjust the alternative minimum personal income
taxation.
? eliminate the cross-border withholding tax introduced by the installments act (law XXXX/2015) and reverse the
recent amendments to the ITC in the public administration act (law XXXX/2015), including the special treatment of
agricultural income.
? adopt outstanding reforms on the codes on income tax, and tax procedures: introduce a new Criminal Law on Tax
Evasion and Fraud to amend the Special Penal Law 2523/1997 and any other relevant legislation, and replace
Article 55, ¶s 1 and 2, of the TPC, with a view, inter alia, to modernize and broaden the definition of tax fraud and
evasion to all taxes; abolish all Code of Book and Records fines, including those levied under law 2523/1997
develop the tax framework for collective investment vehicles and their participants consistently with the ITC and in
line with best practices in the EU.
? adopt legislation to upgrade the organic budget law to: (i) introduce a framework for independent agencies; (ii)
phase out ex-ante audits of the Hellenic Court of Auditors and account officers (ypologos); (iii) give GDFSs
exclusive financial service capacity and GAO powers to oversee public sector finances; and (iv) phase out fiscal
audit offices by January 2017.
? increase the rate of the tonnage tax and phase out special tax treatments of the shipping industry.
By September 2015, (i) simplify the personal income tax credit schedule; (ii) re-design and integrate into the ITC the
solidarity surcharge for income of 2016 to more effectively achieve progressivity in the income tax system; (iii) issue a
circular on fines to ensure the comprehensive and consistent application of the TPC; (iv) and other remaining reforms
as specified in ¶9 of the IMF Country Report No. 14/151.
On health care, effective as of July 1, 2015, (i) re-establish full INN prescription, without exceptions, (ii) reduce as a first
step the price of all off-patent drugs to 50 percent and all generics to 32.5 percent of the patent price, by repealing
the grandfathering clause for medicines already in the market in 2012, and (iii)) review and limit the prices of
diagnostic tests to bring structural spending in line with claw back targets; and (iv) collect in the full the 2014 clawback
for private clinics, diagnostics and pharmaceuticals, and extend their 2015 clawback ceilings to 2016.
Launch the Social Welfare Review under the agreed terms of reference with the technical assistance of the World Bank
to target savings of ½ percent of GDP which can help finance a fiscally neutral gradual roll-out of the GMI in January
2016.
Adopt legislation to: (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
? reduce the expenditure ceiling for military spending by €400 million with a targeted set of actions, including a
reduction in headcount and procurement;
? introduce reform of the income tax code, inter alia covering capital taxation], investment vehicles, farmers and the
self- employed, etc.;
? raise the corporate tax rate from 26% to 28%;
? introduce tax on television advertisements;
? announce international public tender for the acquisition of television licenses and usage related fees of relevant
frequencies;
? extend implementation of luxury tax on recreational vessels in excess of 10 meters and increase the rate from 10%
to 13%, coming into effect from the collection of 2014 income taxes and beyond;
? extend Gross Gaming Revenues (GGR) taxation of 30% on VLT games, expected to be installed at second half of
2015 and 2016; and
? launch the tender process for the issuing of 4G and 5G licences.
4. Pension reform
The Authorities recognise that the pension system is unsustainable and needs fundamental reforms. This is why they
will implement in full the 2010 pension reform law (3863/2010), and implement in full or replace/adjust the
sustainability factors for supplementary and lump-sum pensions from the 2012 reform to achieve equivalent savings
and take further steps to improve the pension system.
Effective from July 1, 2015 the authorities will phase-in reforms that would deliver estimated permanent savings of Ό-
½ percent of GDP in 2015 and 1 percent of GDP on a full year basis in 2016 and thereafter by adopting legislation to:
? create strong disincentives to early retirement, including the adjustment of early retirement penalties, and
through a gradual elimination of grandfathering to statutory retirement age and early retirement pathways
progressively adapting to the limit of statutory retirement age of 67 years, or 62 and 40 years of contributions by
2022, applicable for all those retiring (except arduous professions, and mothers with children with disability) with (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
immediate application;
? adopt legislation so that withdrawals from the Social Insurance Fund will incur an annual penalty, for those
affected by the extension of the retirement age period, equivalent to 10 percent on top of the current penalty of 6
percent;
? integrate into ETEA all supplementary pension funds and ensure that, starting January 1, 2015, all supplementary
pension funds are only financed by own contributions;
? better target social pensions by increasing OGA uninsured pension;
? Gradually phase out the solidarity grant (EKAS) for all pensioners by end-December 2019. This shall start
immediately as regards the top 20% of beneficiaries with the modalities of the phase out to be agreed with the
institutions;
? freeze monthly guaranteed contributory pension limits in nominal terms until 2021;
? provide to people retiring after 30 June 2015 the basic, guaranteed contributory, and means tested pensions only
at the attainment of the statutory normal retirement age of currently 67 years;
? increase the health contributions for pensioners from 4% to 6% on average and extend it to supplementary
pensions;
? phase out all state-financed exemptions and harmonize contribution rules for all pension funds with the structure
of contributions to IKA from 1 July 2015;
Moreover, in order to restore the sustainability and improve the structure of the pensions system, the authorities will
by 31 October 2015, legislate further reforms to take effect from January 1, 2016 (i) specific design and parametric
improvements to establish a closer link between contribution and benefits; (ii) broaden and modernize the
contribution and pension base for all self-employed, including by switching from notional to actual income, subject to
minimum required contribution rules; (iii) revise and rationalize all different systems of basic, guaranteed contributory
and means tested pension components, taking into account incentives to work and contribute; (iv) the main elements
of a comprehensive SSFs consolidation, including any remaining harmonization of contribution and benefit payment
rules and procedures across all funds; (v) abolish all nuisance charges financing pensions and offset by reducing
benefits or increasing contributions in specific funds to take effect from 31 October 2015; and (vi) harmonize pension
benefit rules of the agricultural fund (OGA) with the rest of the pension system in a pro rata manner, unless OGA is (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
merged into other funds. The consolidation of social insurance funds will take place by end 2017. In 2015, the process
will be activated through legislation to consolidate the social insurance funds under a single entity and the operational
consolidation will have been completed by 31 December 2016. Further reductions in the operating costs and a more
effective management of fund resources including improved balancing of needs between better-off and poorer-off
funds will be actively encouraged.
The authorities will adopt legislation to fully offset the fiscal effects of the implementation of court rulings on the 2012
pension reform.
In parallel to the reform of the pension system, a Social Welfare Review will be carried out to ensure fairness of the
various reforms.
The institutions are prepared to take into account other parametric measures within the pension system of equivalent
effect to replace some of the measures mentioned above, taking into account their impact on growth, and provided
that such measures are presented to the institutions during the design phase and are sufficiently concrete and
quantifiable, and in the absence of this the default option is what is specified above.
5. Public Administration, Justice and Anti Corruption
Adopt legislation to:
? reform the unified wage grid, effective 1 January, 2016, setting the key parameters in a fiscally neutral manner and
consistent with the agreed wage bill targets and with comprehensive application across the public sector,
including decompressing the wage distribution across the wage spectrum in connection with the skill,
performance and responsibility of staff. (The authorities will also adopt legislation to rationalise the specialised
wage grids, by end-November 2015);
? align non-wage benefits such as leave arrangements, per diems, travel allowances and perks, with best practices in
the EU, effective 1 January 2016;
? establish within the new MTFS ceilings for the wage bill and the level of public employment consistent with
achieving the fiscal targets and ensuring a declining path of the wage bill relative to GDP until 2019;
? hire managers and assess performance of all employees (with the aim to complete the hiring of new managers by (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
31 December 2015 subsequent to a review process).
? reform the Civil Procedure Code, in line with previous agreements;
? strengthen the governance of ELSTAT. It shall cover (i) the role and structure of the Advisory bodies of the
Hellenic Statistical System, including the recasting of the Council of ELSS to an advisory Committee of the ELSS,
and the role of the Good Practice Advisory Committee (GPAC); (ii) the recruitment procedure for the President of
ELSTAT, to ensure that a President of the highest professional calibre is recruited, following transparent
procedures and selection criteria; (iii) the involvement of ELSTAT as appropriate in any legislative or other legal
proposal pertaining to any statistical matter; (iv) other issues that impact the independence of ELSTAT, including
financial autonomy, the empowerment of ELSTAT to reallocate existing permanent posts and to hire staff where it
is needed and to hire specialised scientific personnel, and the classification of the institution as a fiscal policy body
in the recent law 4270/2014; role and powers of Bank of Greece in statistics in line with European legislation.
Publish a revised Strategic Plan against Corruption by 31 July 2015. Amend and implement the legal framework for the
declaration of assets and financing of the political parties and adopt legislation insulating financial crime and anticorruption
investigations from political intervention in individual cases.
6. Tax administration
Take the following actions to:
? Adopt legislation to establish an autonomous revenue agency, that specifies: (i) the agency’s legal form,
organization, status, and scope; (ii) the powers and functions of the CEO and the independent Board of
Governors; (iii) the relationship to the Minister of Finance and other government entities; (iv) the agency’s human
resource flexibility and relationship to the civil service; (v) budget autonomy, with own GDFS and a new funding
formula to align incentives with revenue collection and guarantee budget predictability and flexibility; (vi)
reporting to the government and parliament; and (vii) the immediate transfer of all tax- and customs-related
capacities and duties and all tax- and customs-related staff in SDOE and other entities to the agency.
? on garnishments, adopt legislation to eliminate the 25 percent ceiling on wages and pensions and lower all
thresholds of €1,500 while ensuring in all cases reasonable living conditions; accelerate procurement of IT
infrastructure to automatize e-garnishment; improve tax debt write-off rules; remove tax officers’ personal
liabilities for not pursuing old debt; remove restrictions on conducting audits of tax returns from 2012 subject to
the external tax certificate scheme; and enforce if legally possible upfront payment collection in tax disputes.
? amend (i) the 2014–15 tax and SSC debt instalment schemes to exclude those who fail to pay current obligations (26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
and introduce a requirement for the tax and social security administrations to shorten the duration for those with
the capacity to pay earlier and introduce market-based interest rates; the LDU and KEAO will assess by
September 2015 the large debtors with tax and SSC debt exceeding €1 million (e.g. verify their capacity to pay
and take corrective action) and (ii) the basic instalment scheme/TPC to adjust the market-based interest rates and
suspend until end-2017 third-party verification and bank guarantee requirements.
? adopt legislation to accelerate de-registration procedures and limit VAT re-registration to protect VAT revenues
and accelerate procurement of network analysis software; and provide the Presidential Decree needed for the
significantly strengthening the reorganisation of the VAT enforcement section in order to strengthen VAT
enforcement and combat VAT carousel fraud. The authorities will submit an application to the EU VAT Committee
and prepare an assessment of the implication of an increase in the VAT threshold to €25.000.
? combat fuel smuggling, via legislative measures for locating storage tanks (fixed or mobile);
? produce a plan whereby the SGPR intensifies fight to tax evasion and undeclared deposits, by checking bank
transactions in banking institutions in Greece or abroad, with a view to recover unpaid taxes;
? develop a costed plan for the promotion of the use of electronic payments, making use of the EU Structural and
Investment Fund;
7. Financial sector
Adopt: (i) amendments to the corporate and household insolvency laws including to cover all debtors and bring the
corporate insolvency law in line with the OCW law; (ii) amendments to the household insolvency law to introduce a
mechanism to separate strategic defaulters from good faith debtors as well as simplify and strengthen the procedures
and introduce measures to address the large backlog of cases; (iii) amendments to improve immediately the judicial
framework for corporate and household insolvency matters; (iv) legislation to establish a regulated profession of
insolvency administrators, not restricted to any specific profession and in line with good cross-country experience; (v)
a comprehensive strategy for the financial system: this strategy will build on the strategy document from 2013, taking
into account the new environment and conditions of the financial system and with a view of returning the banks in
private ownership by attracting international strategic investors and to achieve a sustainable funding model over the
medium term; and (vi) a holistic NPL resolution strategy, prepared with the help of a strategic consultant.(26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
8. Labour market
Launch a consultation process similar to that foreseen for the determination of the level of the minimum wage (Art.
103 of Law 4172/2013) to review the existing frameworks of collective dismissals, industrial action, and collective
bargaining, taking into account best practices elsewhere in Europe. Further input to the review described above will
be provided by international organisations, including the ILO. The organization and timelines shall be drawn up in
consultation with the institutions. No changes to the current collective bargaining framework will be made prior to
the conclusion of the review and in any case not before end-2015. Any proposed changes to the legislative
frameworks will only be adopted in agreement with the EC/ECB/IMF. The authorities will take actions to fight
undeclared work in order to strengthen the competitiveness of legal companies and protect workers as well as tax
and social security revenues.(26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
9. Product market
Adopt legislation to:
? implement all the pending recommendations of the OECD competition toolkit I, including inter alia truck licenses,
and the OECD toolkit II recommendations on beverages and petroleum products;
? open the restricted professions of engineers, notaries, actuaries, and bailiffs, and liberalize the market for tourist
rentals and ferry transportation;
? eliminate non-reciprocal nuisance charges and align the reciprocal nuisance charges to the services provided;
? (i) reduce red tape, including on horizontal licensing requirements of investments and on low-risk activities as
recommended by the World Bank, and administrative burden of companies based on the OECD
recommendations, and (ii) establish a committee for the inter-ministerial preparation of legislation. Technical
assistance of the World Bank will be sought to implement the easing of licensing requirements.
? adopt the reform of the gas market and its specific roadmap, and implementation should follow suit.
? take irreversible steps (including announcement of date for submission of binding offers) to privatize the
electricity transmission company, ADMIE.
On electricity markets, the authorities will reform the capacity payments system and other electricity market rules to
avoid that some plants are forced to operate below their variable cost, and to prevent the netting of the arrears
between PPC and market operator; set PPC tariffs based on costs, including replacement of the 20% discount for HV
users with cost based tariffs; and notify NOME products to the European Commission. The authorities will also
continue the implementation of the roadmap to the EU target model prepare a new framework for the support of
renewable energies and for the implementation of energy efficiency and review energy taxation; the authorities will
strengthen the electricity regulator’s financial and operational independence;(26 June 20h00) List which takes account of proposals of the Greek authorities received on 8, 14, 22 and 25 June
10. Privatization
? The Board of Directors of the Hellenic Republic Asset Development Fund will approve its Asset Development Plan
which will include for privatisation all the assets under HRDAF as of 31/12/2014; and the Cabinet will endorse the
plan.
? To facilitate the completion of the tenders, the authorities will complete all government pending actions including
those needed for the regional airports, TRAINOSE, Egnatia, the ports of Pireaus and Thessaloniki and Hellinikon
(precise list in Technical Memorandum). This list of actions is updated regularly and the Government will ensure
that all pending actions are timely implemented.
? The government and HRADF will announce binding bid dates for Piraeus and Thessaloniki ports of no later than
end-October 2015, and for TRAINOSE ROSCO, with no material changes in the terms of the tenders.
? The government will transfer the state's shares in OTE to the HRADF.
? Take irreversible steps for the sale of the regional airports at the current terms with the winning bidder already
selected.
[http://www.efsyn.gr/sites/efsyn.gr/files/list_of_prior_actions_-_version_of_26_june_20_00.pdf]

{time.greece.2015-04-04}:
=== Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους:
Ξεκίνησε στις 12 το μεσημέρι και ολοκληρώθηκε έπειτα από περίπου οκτώ ώρες η λειτουργία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του Χρέους που συγκροτήθηκε με απόφαση της προέδρου της Βουλής, κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Έργο της η διερεύνηση των πραγματικών γενεσιουργών αιτιών που δημιούργησαν και εκτόξευσαν το χρέος. Την επιτροπή συγκροτούν επιστήμονες, ειδικοί και ενεργοί πολίτες.
Η εναρκτήρια διαδικασία, που γίνεται στη Βουλή, στην αίθουσα της Γερουσίας, θα διαρκέσει από σήμερα έως τη Μ. Τρίτη.
[http://www.protothema.gr/politics/article/465303/xekinise-i-proti-sunedriasi-tis-epitropis-tou-logistikou-eleghos-tou-hreous/]

{time.greece.2015-02-23}:
=== email varoufaki to eurogroup:
«Αγαπητέ Πρόεδρε του Eurogroup,

Στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση κλήθηκε να παρουσιάσει στους θεσμούς, μέχρι τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015, μια πρώτη περιεκτική λίστα των μεταρρυθμιστικών μέτρων που οραματίζεται, η οποία θα εξειδικευτεί περαιτέρω και θα συμφωνηθεί μέχρι το τέλος του Απριλίου 2015.

Επιπροσθέτως της κωδικοποίησης της μεταρρυθμιστικής της ατζέντας, σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο ελληνικό κοινοβούλιο, η ελληνική κυβέρνηση είναι επίσης προσηλωμένη να εργαστεί σε στενή συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους και θεσμούς, καθώς και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, και να αναλάβει ενέργειες που ενισχύουν τη δημοσιονομική σταθερότητα, εγγυώνται την οικονομική σταθερότητα και προωθούν την οικονομική ανάκαμψη.

Η πρώτη περιεκτική λίστα των μεταρρυθμιστικών μέτρων ακολουθεί κάτωθι, όπως την οραματίζεται η ελληνική κυβέρνηση. Πρόθεσή μας είναι να τα εφαρμόσουμε, βασιζόμενοι ταυτόχρονα στην τεχνική βοήθεια και χρηματοδότηση από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία».

Δημοσιονομικές διαρθρωτικές πολιτικές - Φορολογικές πολιτικές

Η Ελλάδα δεσμεύεται να:

* Μεταρρυθμίσει την πολιτική του ΦΠΑ, τη φορολογική διοίκηση και επιβολή. Θα γίνουν σθεναρές προσπάθειες για βελτίωση της είσπραξης φόρων και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, κάνοντας πλήρη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων και άλλων τεχνολογικών καινοτομιών. Η πολιτική του ΦΠΑ θα εξορθολογιστεί σε σχέση με τους συντελεστές και θα εκσυγχρονιστεί με τρόπο που θα μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα χωρίς αρνητική επίπτωση στην κοινωνική δικαιοσύνη, και με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις.

* Τροποποιήσει τη φορολόγηση των συλλογικών επενδύσεων και των δαπανών της φορολογίας εισοδήματος που θα ενσωματωθούν στον κώδικα φορολογίας εισοδήματος.

* Διευρύνει τον ορισμό της φορολογικής απάτης και φοροδιαφυγής, βάζοντας τέλος στην φορολογική αμνηστεία.

* Εκσυγχρονίσει τον κώδικα φορολογίας εισοδήματος και να εξαλείψει εξαιρέσεις του φορολογικού κώδικα και να τις αντικαταστήσει, όταν είναι απαραίτητο, με μέτρα που θα ενισχύουν την κοινωνική δικαιοσύνη.

* Επιβάλει αποφασιστικά και να βελτιώσει την νομοθεσία για τις ενδοομιλικές συναλλαγές.

* Εργαστεί προς τη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας φορολογικής συμμόρφωσης, ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα τμήματα της κοινωνίας, και ιδιαίτερα οι εύποροι, θα συνεισφέρουν δίκαια στη χρηματοδότηση των δημόσιων πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, θα δημιουργηθεί με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών και διεθνών εταίρων, βάση δεδομένων για τις περιουσίες, που θα βοηθά τις φορολογικές αρχές να αξιολογήσουν την ακρίβεια των προηγούμενων δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος.

Διαχείριση Δημόσιων Οικονομικών

Η Ελλάδα θα:

* Υιοθετήσει τροποποιήσεις στον Νόμο για τον Προϋπολογισμό και θα προχωρήσει σε βήματα για

τη βελτίωση της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Η εφαρμογή του προϋπολογισμού θα

βελτιωθεί και θα αποσαφηνιστεί, όπως και οι ευθύνες για τον έλεγχο και τη δημοσιοποίηση. Οι

διαδικασίες πληρωμών θα εκσυγχρονιστούν και θα επιταχυνθούν, παρέχοντας ταυτόχρονα έναν

μεγαλύτερο βαθμό χρηματοοικονομικής και προϋπολογιστικής ευελιξίας και ευθύνης για τις

ανεξάρτητες ή/και ρυθμιστικές οντότητες.

* Καταρτίσει και εφαρμόσει μια στρατηγική για την εκκαθάριση των καθυστερούμενων, των

επιστροφών φόρων και των αιτήσεων συνταξιοδότησης

* Μετατρέψει το υπάρχον (αν και μέχρι σήμερα αδρανές) Δημοσιονομικό Συμβούλιο σε μια

πλήρως λειτουργική οντότητα.

Διαχείριση εσόδων

Η Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει την φορολογική και τελωνειακή διοίκηση επωφελούμενη της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας. Από αυτήν την άποψη, η Ελλάδα θα:

* Ενισχύσει την διαφάνεια και διεθνή εμβέλεια της διαδικασίας με την οποία διορίζεται, παρακολουθούνται οι επιδόσεις, και αντικαθίσταται ο Γενικός Γραμματείας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων.

* Ενισχύσει την ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων -εάν είναι απαραίτητο μέσω περαιτέρω νομοθεσίας- από όλων των ειδών τις παρεμβάσεις (πολιτικές ή άλλες), εγγυώμενη ταυτόχρονα την πλήρη ευθύνη και διαφάνεια των δραστηριοτήτων της. για τον σκοπό αυτό, η κυβέρνηση και η ΓΓΔΕ θα κάνουν πλήρη χρήση της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας.

* Επανδρώσει επαρκώς, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, την ΓΓΔΕ και ιδιαίτερα τις μονάδες υψηλού πλούτου και μεγάλων οφειλετών της διοίκησης εσόδων και να διασφαλίσει πως διαθέτει ισχυρές ερευνητικές και διωκτικές εξουσίες, και πόρους που θα βασίζονται στις δυνατότητες του ΣΔΟΕ, έτσι ώστε να στοχεύονται αποτελεσματικά η φορολογική απάτη και οι φορολογικές οφειλές των κοινωνικών ομάδων υψηλών εισοδημάτων. Θα εξετάσει το πλεονέκτημα της ενσωμάτωσης του ΣΔΟΕ στην ΓΓΔΕ.

* Αυξήσει τις επιθεωρήσεις, τους ελέγχους βάση των κινδύνων, και τις δυνατότητες είσπραξης, επιδιώκοντας παράλληλα να ενσωματώσει τις λειτουργίες της είσπραξης φορολογικών εσόδων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε ολόκληρη τη γενική κυβέρνηση.

Χρηματοοικονομική σταθερότητα - Ρυθμίσεις

Η Ελλάδα δεσμεύεται:

* Να βελτιώσει άμεσα, σε συμφωνία με τους θεσμούς, τη νομοθεσία για την αποπληρωμή των

οφειλών σε εφορίες και κοινωνική ασφάλιση,

* Να καθορίσει τις ρυθμίσεις κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνεται ο αποδοτικός διαχωρισμός

μεταξύ α) στρατηγικής χρεοκοπίας/μη πληρωμής και β)ανικανότητας πληρωμών, ώστε να στοχεύει

σε φυσικά και νομικά πρόσωπα της περίπτωσης (α) με αστικές και ποινικές διαδικασίες (ειδικότερα

μεταξύ των ομάδων υψηλού εισοδήματος) ενώ παράλληλα θα προσφέρει στα φυσικά και νομικά

πρόσωπα της ομάδας (β) όρους αποπληρωμών που θα δίνουν τη δυνατότητα σε φερέγγυες μονάδες

να επιβιώσουν, θα αποτρέπει το free riding, θα ακυρώνει τον ηθικό κίνδυνο και θα ενισχύει την

κοινωνική ευθύνη όπως και την κατάλληλη κουλτούρα αποπληρωμών

* Να αποποινικοποιήσει τους οφειλέτες χαμηλού εισοδήματος που έχουν μικρές οφειλές

* Να ενισχύσει τις μεθόδους και τις διαδικασίες επιβολής, όπου περιλαμβάνεται το νομικό πλαίσιο για τη συλλογή των μη καταβληθέντων φόρων και την αποδοτική εφαρμογή των εργαλείων συλλογής

Τραπεζικά και μη εξυπηρετούμενα δάνεια

Η Ελλάδα δεσμεύεται για:

-Τράπεζες που θα λειτουργούν με υγιείς εμπορικές/τραπεζικές αρχές

- Να κάνει πλήρη χρήση του ΤΧΣ και να εξασφαλίσει– σε συνεργασία με τον SSM, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ότι θα παίξει σωστά το ρόλο της στην εξασφάλιση της σταθερότητας του τραπεζικού τομέα και του δανεισμού σε εμπορική βάση, ενώ θα συμμορφώνεται με τους κανόνες ανταγωνισμού της ΕΕ

- Αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κατά τρόπο που θα λαμβάνει πλήρως υπόψη την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, την κατάσταση στην αγορά ακινήτων, τα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και τον αρνητικό αντίκτυπο στη δημοσιονομική θέση της χώρας.

- Συνεργασία με τις διοικήσεις των τραπεζών και των θεσμών ώστε να αποφευχθούν την επόμενη περίοδο πλειστηριασμοί κύριων κατοικιών με αξία χαμηλότερη από κάποιο συγκεκριμένο όριο, ενώ παράλληλα θα τιμωρούνται όσοι χρεοκοπούν στρατηγικά, λαμβάνοντας υπόψη: α) τη διατήρηση της κοινωνικής στήριξης στο ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, β) την αποτροπή περαιτέρω μείωσης στις τιμές των ακινήτων (που θα επέφεραν αρνητικό αντίκτυπο στο χαρτοφυλάκιο των ίδιων των τραπεζών, γ) ελαχιστοποίηση των δημοσιονομικών επιπτώσεων από την αύξηση του αριθμού των αστέγων και δ) προώθηση ισχυρής κουλτούρας πληρωμών. Θα ληφθούν μέτρα για την στήριξη των πιο ευάλωτων νοικοκυριών που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους.

- Ευθυγράμμιση της νομοθεσίας για τις εξωδικαστικές διευθετήσεις με τις ρυθμίσεις μετά την προσαρμογή τους ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος στα δημοσιονομικά και στη νοοτροπία πληρωμών, ενώ παράλληλα θα διευκολύνεται η αναδιάρθρωση ιδιωτικών χρεών

-Εκσυγχρονισμό του πτωχευτικού Δικαίου και διευθέτηση των υποθέσεων που εκκρεμούν

Πολιτικές για την ενίσχυση της ανάπτυξης - Ιδιωτικοποιήσεις και διαχείριση δημοσίων assets

Για να προσελκύσουν επενδύσεις σε τομείς κλειδιά και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά τα δημόσια assets οι ελληνικές αρχές θα:

* Δεσμευτούν ότι δεν θα καταργήσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση που ο διαγωνισμός έχει προκηρυχθεί η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία σύμφωνα με τον νόμο.

* Διαφυλάξουν την παροχή βασικών δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών από τις ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις / τομείς με βάση και τους εθνικούς στόχους πολιτικής και την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας.

* Επανεξετάσουν τις ιδιωτικοποιήσεις που δεν έχουν προκηρυχτεί με στόχο την βελτίωση των όρων ώστε να βελτιστοποιηθούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη του δημοσίου, δημιουργηθούν έσοδα, ενισχυθεί ο ανταγωνισμός, προωθηθεί η οικονομική ανάκαμψη και ενισχυθούν οι μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης.

* Υιοθετήσουν μια προσέγγιση μέσω της οποίας οι νέες περιπτώσεις θα εξετάζονται κατά περίπτωση ανάλογα με την αξία τους, με έμφαση στις μακροχρόνιες μισθώσεις, κοινοπραξίες ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συμβολαίων που μεγιστοποιούν όχι μόνο τα κυβερνητικά έσοδα αλλά και τις προοπτικές των ιδιωτικών επενδύσεων.

* Ενοποιήσουν το ΤΑΙΠΕΔ με διάφορους δημόσιους οργανισμούς που βρίσκονται διασκορπισμένοι με στόχο την ανάπτυξη της δημόσιας περιουσίας και την ενίσχυση της αξίας του μέσω μικροοικονομικών πολιτικών και αναθεωρήσεων στα δικαιώματα ιδιοκτησίας.

Αγορά εργασίας

Η Ελλάδα δεσμεύεται να:

-Να υιοθετήσει την βέλτιστη πρακτική της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας μέσω διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ θα ωφεληθεί από την τεχνογνωσία των ILO, ΟΟΣΑ και της υπόλοιπης τεχνικής συνδρομής.

-Επεκτείνει και αναπτύξει τα υπάρχοντα σχέδια που παρέχουν προσωρινή απασχόληση στους ανέργους, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και όταν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια. Παράλληλα να αναβαθμίσει τα προγράμματα επιμόρφωσης των μακροχρόνια ανέργων.

-Προχωρήσει σε μια σταδιακή νέα προσέγγιση στους συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία

μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης. Αυτό περιλαμβάνει την φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε

βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού με ένα τρόπο που θα διαφυλάσσει την

ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης.

Η έκταση και το timing των αλλαγών στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με διαβούλευση με τους

κοινωνικούς εταίρους και τους Ευρωπαϊκούς και Διεθνούς Θεσμούς, (συμπεριλαμβάνεται το ILO)

και θα λάβει σοβαρά υπόψη τις συμβουλές ενός νέου ανεξάρτητου σώματος για το αν οι αλλαγές

στους μισθούς είναι σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα.

Μεταρρυθμίσεις της αγοράς προϊόντων και καλύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον

Ως μέρος της νέας μεταρρυθμιστικής ατζέντας η Ελλάδα παραμένει δεσμευμένη να:

* Αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία (input) από τον ΟΟΣΑ.

* Ενισχύσει την ανεξαρτησίας της Εθνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού

* Εισάγει δράσεις για τη μείωση του διοικητικού κόστους που προκαλεί η γραφειοκρατία στη βάση

στοιχείων του ΟΟΣΑ περιλαμβανομένης νομοθεσίας που απαγορεύει από μονάδες του Δημόσιου

Τομέα από το να ζητούν (από πολίτες και επιχειρήσεις) στοιχεία που επιβεβαιώνουν πληροφορίες

που ήδη κατέχει το κράτος (εντός της ίδιας ή άλλης υπηρεσίας).

* Καλύτερη διαχείριση της γης, περιλαμβανομένων πολιτικών που σχετίζονται με τον χωροταξικό

σχεδιασμό, τη χρήση γης, καθώς και η οριστικοποίηση ενός κατάλληλου Κτηματολογίου.

* Να επιδιώξει προσπάθειες προκειμένου να άρει δυσανάλογους και αδικαιολόγητους περιορισμούς

στα ρυθμιζόμενα επαγγέλματα ως μέρος μια ευρύτερης στρατηγικής για να αντιμετωπιστούν

κατεστημένα συμφέροντα.

* Ευθυγράμμιση της αγοράς ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου με τις καλύτερες πρακτικές της ΕΕ

και τη νομοθεσία.

Μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης

Η Ελληνική κυβέρνηση θα:

* Βελτιώσει την οργάνωση των δικαστηρίων μέσω μεγαλύτερες εξειδίκευσης και σε αυτό το

πλαίσιο θα υιοθετήσει νέο κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

* Θα προωθήσει την ψηφιοποίηση των νομικών κωδίκων και του συστήματος ηλεκτρονικής

υποβολής και διακυβέρνησης στο νομικό σύστημα.

Στατιστικά

Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει την ετοιμότητά της να:

• Τηρήσει στο ακέραιο τη δέσμευση για την αξιοπιστία των στατιστικών, και ιδίως τη θεσμική ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ, διασφαλίζοντας ότι η ΕΛΣΤΑΤ έχει τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίηση του προγράμματος εργασίας της.

• Εγγυηθεί τη διαφάνεια και την ορθότητα της διαδικασίας διορισμού του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, τον Σεπτέμβριο 2015, σε συνεργασία με την EUROSTAT.

Ανθρωπιστική κρίση

Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το πλάνο για να:

* Αντιμετωπίσει ανάγκες που προκύπτουν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και την παροχή ρεύματος) μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων μη χρηματικών μέσων (π.χ. κουπόνια τροφίμων).

* Να το πράξει με τρόπο που θα είναι βοηθητικός για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και τη μάχη κατά διαφθοράς/γραφειοκρατίας (π.χ. με έκδοση μιας έξυπνης κάρτας πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάρτα ID στο σύστημα υγείας, αλλά και για την πρόσβαση στο πρόγραμμα κουπονιών σίτισης κ.τλ.).

* Να αξιολογήσει το πιλοτικό πρόγραμμα για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα με στόχο την επέκτασή του πανελλαδικά.

* Εξασφαλίσει ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο
[http://www.nooz.gr/Uploads/aaaa1/epistolhvaroufaki24215.pdf]

{time.greece.2015-02-20}:
=== Greeks and eurozone agree bailout extension
Greece and its eurozone bailout lenders agreed an 11th-hour deal to extend the country’s €172bn rescue programme for four months, avoiding bankruptcy for Athens but setting up another potential stand-off in June when a €3.5bn debt payment comes due
[BREAKING NEWS FINANCIAL TIMES,Friday February 20 2015]

{time.greece.2015-01-27}:
=== Ο Νίκος Παππάς ανακοίνωσε τα ονόματα των υπουργών, αναπληρωτών και υφυπουργών της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.

Πρωθυπουργός: Αλέξης Τσίπρας
Αντιπρόεδρος: Γιάννης Δραγασάκης

Υπουργείο Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού:
Υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού: Γιώργος Σταθάκης
Αναπληρωτής Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων: Χρήστος Σπίρτζης
Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας: Θοδωρής Δρίτσας
Αναπληρωτής Υπουργός Τουρισμού: Έλενα Κουντουρά

Υπερυπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης
Υπουργός Εσωτερικών - Διοίκησης Ανασυγκρότησης: Νίκος Βούτσης
Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης: Γιώργος Κατρούγκαλος
Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη: Γιάννης Πανούσης
Αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου
Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης: Μαρία Κόλλια Τσαρουχά

Υπερυπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας
Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας: Παναγιώτης Λαφαζάνης
Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος: Γιάννης Τσιρώνης
Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Βαγγέλης Αποστόλου
Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης: Παναγιώτης Σγουρίδης

Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός Οικονομικών: Γιάννης Βαρουφάκης
Αναπληρωτής Υπουργός: Νάντια Βαλαβάνη
Αναπληρωτής Υπουργός: Κώστας Μάρδας

Υπερπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων
Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Θρησκευμάτων: Αριστείδης Μπαλτάς
Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού: Νίκος Ξυδάκης
Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας: Τάσος Κουράκης
Αναπληρωτής Υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας: Κώστας Φωτάκης
Υφυπουργός Αθλητισμού: Σταύρος Κοντονής

Υπουργείο Εργασίας
Υπουργός Εργασίας: Πάνος Σκουρλέτης
Αναπληρωτής Υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Θεανώ Φωτίου
Αναπληρωτής Υπουργός για την Καταπολέμηση της Ανεργίας: Ράνια Αντωνοπούλου

Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Υπουργός Υγείας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Παναγιώτης Κουρουμπλής
Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας: Ανδρέας Ξανθός
Αναπληρωτής Υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων: Δημήτρης Στρατούλης

Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργός Εξωτερικών: Νίκος Κοτζιάς
Αναπληρωτής Υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων: Νίκος Χουντής
Αναπληρωτής Υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων: Ευκλείδης Τσακαλώτος

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός Εθνικής Άμυνας: Πάνος Καμμένος
Αναπληρωτής Υπουργός: Κώστας Ήσυχος
Υφυπουργός: Νίκος Τόσκας

Υπουργείο Δικαιοσύνης
Υπουργός Δικαιοσύνης: Νίκος Παρασκευόπουλος

Υπουργείο Επικρατείας
Υπουργός Επικρατείας για καταπολέμηση της διαφθοράς: Παναγιώτης Νικολούδης
Υπουργός Επικρατείας για τον Συντονισμό του Κυβερνητικού Έργου: Αλέκος Φλαμπουράρης
Υφυπουργός: Τέρενς Κουίκ
Υπουργός Επικρατείας: Νίκος Παππάς

Υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: Γαβριήλ Σακελλαρίδης

Πρόεδρος Βουλής: Θα προταθεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Πηγή: Ολοι οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα [λίστα] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/188858/oloi-oi-ypoyrgoi-tis-kyvernisis-tsipra-lista#ixzz3Q2k71M7O

{time.greece.2015-01-25}:
=== ΕΚΛΟΓΕΣ:
Εγγεγραμμένοι 9.949.684
Ενσωμάτωση 100,00 %
Ψήφισαν 63,62 %
Ακυρα/Λευκά 2,36 %
Εκτός Βουλής 8,62 %
ΣΥΡΙΖΑ 149 36,34 %
ΝΔ 76 27,81 %
ΧΡ.ΑΥΓΗ 17 6,28 %
ΚΚΕ 17 6,05 %
ΠΟΤΑΜΙ 15 5,47 %
ΑΝ.ΕΛΛ 13 4,75 %
ΠΑΣΟΚ 13 4,68 %
2,47 %
1,79 %
1,77 %
1,03 %
[http://ekloges-prev.singularlogic.eu/v2015a/v/public/index.html#{%22cls%22:%22main%22,%22params%22:{}}]

{time.greece.2015-01-23}:
=== WSJ: Η ελληνική κρίση σε αριθμούς
ΑΘΗΝΑ 23/01/2015
Τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας σε αριθμούς, καταγράφει η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, παραθέτοντας 12 αριθμούς που δείχνουν γλαφυρά τον αντίκτυπο της, σε όλους τους τομείς της ζωής των Ελλήνων.
Αναλυτικά τα στατιστικά που δημοσιεύει η WSJ:

25%
Τόσο έχει συρρικνωθεί η ελληνική οικονομία από τα μέσα του 2008 έως σήμερα.

25,8%
Το ποσοστό των Ελλήνων που είναι χωρίς δουλειά σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Αυτό σε απόλυτους αριθμούς σημαίνει 1,2 εκατομμύρια άνεργοι, με την τελευταία καταγραφή να είναι τον Οκτώβριο.

3η θέση
Είναι η θέση που κατέχει η Ελλάδα, μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, με τον περισσότερο πληθυσμό να βρίσκεται υπό τον κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την Eurostat.

23,1%
Σύμφωνα με την Eurostat είναι το ποσοστό των Ελλήνων που ζουν στο όριο της φτώχειας κατά το 2013.

33,5% ή 77 δισεκατομμύρια ευρώ
Είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ανθρώπων που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και έχουν καθυστερήσει την καταβολή μιας δόσης για 90 ημέρες και πλέον.

70 δισεκατομμύρια ευρώ
Η αξία των εκροών από τις ελληνικές τράπεζες τα τελευταία πέντε χρόνια.

83,9%
Το ποσοστό της πτώσης του χρηματιστηρίου από το 2008 έως σήμερα.

1 στους 4
Αναφορά στο κλείσιμο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων από το 2008, ενώ η ΓΣΕΒΕΕ αναφέρει πως είναι συνολικά 230.000 επιχειρήσεις.

9 φορές
Πόσες φορές χρειάστηκε να πληρώσουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες κατά το 2014 σε φόρους, σύμφωνα με όσα ορίζει ο προϋπολογισμός του κράτους.

7 φορές
Ο αντίστροφος αριθμός φόρων που πρέπει να πληρώσουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι σε σύγκριση με το 2009.

23%
Ο φόρος που πληρώνουν οι Έλληνες για τα περισσότερα αγαθά. Ο μέσος όρος της Ευρωζώνης είναι 21,5% και της ΕΕ 20,5%.

100.000
Ο αριθμός των Ελλήνων επιστημόνων που έφυγαν για το εξωτερικό, σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Μακεδονίας.
Πηγή: Ημερησία
[http://www.nooz.gr/article/wsj-i-elliniki-krisi-se-ari8mois]

{time.greece.2014}:
=== {2014-06-09}Σαρωτικός ο ανασχηματισμός:
Στο υπουργείο Οικονομικών, έκπληξη αποτελεί η τοποθέτηση του Γκίκα Χαρδούβελη.
=== {2014.05} ευρωεκλογές, τοπικές:

{time.greece.2014-06-09}:
=== Σαρωτικός ο ανασχηματισμός: Ποιοι ήλθαν, ποιοι έφυγαν
ΑΘΗΝΑ 09/06/2014
Σαρωτικός ήταν ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, που ανακοινώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας.

Ηχηρά ονόματα αποχωρούν από την κυβέρνηση και πολλά υπουργεία να άλλαξαν ηγεσία.

Το νέο σχήμα έχει 46 στελέχη από 41 που ήταν το προηγούμενο.

Στην κυβέρνηση μπαίνουν συνολικά 17 νέα πρόσωπα, 8 νέοι υπουργοί, ένας υπουργός αναπληρωτής και οκτώ νέοι υφυουργοί.

Τέσσερα στελέχη από το ΠΑΣΟΚ αναλμβάνουν υπουργική θέση, ενισχύοντας περισσότερο τη θέση του στην κυβέρνηση με συνολικά 13 στελέχη από 9 που ήταν πριν.

Στο υπουργείο Οικονομικών, έκπληξη αποτελεί η τοποθέτηση του Γκίκα Χαρδούβελη, ενώ αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση των κυρίων Βορίδη στο υπ. Υγείας, Ντινόπουλου στο υπ. Εσωτερικών, Κικίλια στο υπ. Δημόσιας Τάξης και Λοβέρδου στο υπ. Παιδείας.

Έκπληξη αποτελεί η τοποθέτηση του Γεράσιμου Γιακουμάτου -με κεντρική αρμοδιότητα το θέμα των τιμών- στο υπουργείο Ανάπτυξης, υπό τον Ν. Δένδια.

Έκπληξη θεωρείται και ο ορισμός για πρώτη φορά γυναίκας κυβερνητικής εκπροσώπου της Σοφίας Βούλτεψη.

Ο πρωθυπουργός, σύμφωνα με πληροφορίες, θέλει να σηματοδοτήσει ότι η μάχη θα δοθεί στο εξής στα μικροοικονομικά μεγέθη με στόχο τη βελτίωση της οικονομικής καθημερινότητας, χωρίς βέβαια η κυβέρνηση να αποστεί από τους μείζονες στόχους της, τη διαπραγμάτευση της βιωσιμότητας του χρέους και τη σταθερή πορεία προς την ανάπτυξη.

Το νέο κυβερνητικό σχήμα:

Πρωθυπουργός
Αντώνης Σαμαράς

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών
Ευάγγελος Βενιζέλος
Υφυπουργός Εξωτερικών: Δημήτριος Κούρκουλας
Υφυπουργός Εξωτερικών: Άκης Γεροντόπουλος

Υπουργείο Οικονομικών
Υπουργός: Γκίκας Χαρδούβελης
Αναπληρωτής Υπουργός: Χρήστος Σταϊκούρας
Υφυπουργός: Γεώργιος Μαυραγάννης

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
Υπουργός: Δημήτριος Αβραμόπουλος
Αναπληρωτής Υπουργός: Φώφη Γεννηματά
Υφυπουργός: Γιάννης Λαμπρόπουλος

Υπουργείο Εσωτερικών
Υπουργός: Αργύρης Ντινόπουλος
Αναπληρωτής Υπουργός: Θεόφιλος Λεονταρίδης
Υφυπουργός: Γεώργιος Ντόλιος

Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας
Υπουργός: Νικόλαος Δένδιας
Υφυπουργός: Γεράσιμος Γιακουμάτος
Υφυπουργός: Νότης Μηταράκης
Υφυπουργός: Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος

Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων
Υπουργός: Ανδρέας Λοβέρδος
Υφυπουργός: Αλέξανδρος Δερμετζόπουλος
Υφυπουργός: Κωνσταντίνος Κουκοδήμος

Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού
Υπουργός: Κωνσταντίνος Τασούλας
Υφυπουργός: Άντζελα Γκερέκου
Υφυπουργός Αθλητισμού: Γιάννης Αδριανός

Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
Υπουργός: Κυριάκος Μητσοτάκης
Υφυπουργός: Εύη Χριστοφιλοπούλου

Υπουργείο Υγείας
Υπουργός: Μάκης Βορίδης
Αναπληρωτής Υπουργός: Λεωνίδας Γρηγοράκος
Υφυπουργός: Κατερίνα Παπακώστα

Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας
Υπουργός: Γιάννης Βρούτσης
Υφυπουργός: Βασίλειος Κεγκέρογλου
Υφυπουργός: Αντώνιος Μπέζας
Υφυπουργός: Γιάννης Πλακιωτάκης

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
Υπουργός: Γεώργιος Καρασμάνης
Αναπληρωτής Υπουργός: Πάρις Κουκουλόπουλος

Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
Υπουργός: Μιχάλης Χρυσοχοϊδης
Υφυπουργός: Μιχάλης Παπαδόπουλος

Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Υπουργός: Γιάννης Μανιάτης
Αναπληρωτής Υπουργός: Νικόλαος Ταγαράς
Υφυπουργός: Ασημάκης Παπαγεωργίου

Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Υπουργός: Χαράλαμπος Αθανασίου

Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη
Υπουργός: Βασίλειος Κικίλιας

Υπουργείο Τουρισμού
Υπουργός: Όλγα Κεφαλογιάννη

Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου
Υπουργός: Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης
Υπουργός: Γεώργιος Ορφανός

Υπουργός Επικρατείας
Δημήτριος Σταμάτης

Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Μέσων Ενημέρωσης και Κυβερνητικός Εκπρόσωπος
Σοφία Βούλτεψη
[http://www.nooz.gr/greece/senaria-gia-sarotiko-anasximatismo---kleidi-to-upourgeio-oikonomikon]

{time.greece.2013}:
=== {2013-07-09} «Διαθέσιμοι» Εκπαιδευτικοί:
με ένα non paper, πληροφορηθήκαμε από στα μέσα ενημέρωσης και το διαδίκτυο, ότι καταργούνται 55 ειδικότητες καθηγητών της Τεχνικής εκπαίδευσης και 2500 εκπαιδευτικοί μαζί με χιλιάδες μαθητές πετιούνται έξω από τα σχολεία, με αποκλειστικό σκοπό τον ακρωτηριασμό-συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων. Λίγες μέρες πριν ο τότε υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος εγκαινίασε ιδιωτικό ΙΕΚ με τις ειδικότητες που κατάργησε ο ίδιος.
[http://www.ert.gr/diathesimi-ekpedeftiki-afti-tin-imera-9-7-2013-de-tha-ti-xechasoume-pote/]
=== {2013-06-25} ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ:
Το μεγάλο στοίχημα: 75% ΝΔ- 25% ΠΑΣΟΚ
=== {2013-06-11}: ΕΡΤ:
Η κυβέρνηση κλείνει την ΕΡΤ ξαφνικά.

{time.greece.2013Loan}:
=== LOAN:
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Η διάθεση των ποσών του δανείου της Ελλάδας από την Τρόικα, σε δις €
Χρήση δανείων Ποσόν
Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών 58,20
Εξόφληση ληξιπρόθεσμων ομολόγων 55,44
Πιστωτές για διαγραφή χρέους (PSI) 34,60
Επαναγορά χρέους 11,29
Τόκοι 30 μηνών 34,60
Εξοπλιστικές δαπάνες δύο ετών 10,20
Συμμετοχή στο ESM 0,90
Έλληνες πολίτες, έξοδα Τρόικας 1,70
Σύνολα 206,93
Πηγή: Attac Austria
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
[http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2915.aspx, 2013-06-22]
=== {greece.2013-06-20}: IMF to suspend aid payments to Greece
The International Monetary Fund is preparing to suspend aid payments to Greece by the end of next month unless eurozone leaders plug a €3bn-€4bn shortfall that has opened up in Greece’s €172bn rescue programme, according to officials involved in management of the bailout.
http://link.ft.com/r/TWK799/JQGAIO/180N48/SPFZCS/Q342DP/JY/h?a1=2013&a2=6&a3=20
===
Από τα 207 δις δάνεια που πήραμε, μόλις τα 12 δις πήγαν για τις ανάγκες των Πολιτών - τα 195 δις € στο χρημ. σύστημα
[Vassilis Viliardos, @ViliardosV, 2013-06-17]

{time.greece.2013-07-09}
=== «Διαθέσιμοι» Εκπαιδευτικοί: Αυτή την ημέρα (9-7-2013) δε θα τη ξεχάσουμε ποτέ
09.07.2015 Κοινωνία

Την αποφράδα επέτειο της διαθεσιμότητας, θυμούνται οι εκπαιδευτικοί και όπως αναφέρουν: «Το φως πάντα νικά τα σκοτάδια, ο αγώνας για το δίκιο στο τέλος πνίγει την αδικία».

Όπως αναφέρει η συντονιστική επιτροπή εκπαιδευτικών Δ.Ε. σε διαθεσιμότητα: «Σαν σήμερα, στις 9-7-2013, πριν από δυο χρόνια ακριβώς, με ένα non paper, πληροφορηθήκαμε από στα μέσα ενημέρωσης και το διαδίκτυο, ότι καταργούνται 55 ειδικότητες καθηγητών της Τεχνικής εκπαίδευσης και 2500 εκπαιδευτικοί μαζί με χιλιάδες μαθητές πετιούνται έξω από τα σχολεία, με αποκλειστικό σκοπό τον ακρωτηριασμό-συρρίκνωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων. Λίγες μέρες πριν ο τότε υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος εγκαινίασε ιδιωτικό ΙΕΚ με τις ειδικότητες που κατάργησε ο ίδιος.

Όλο αυτό το διάστημα που μεσολάβησε, είδαμε τα στοιχεία μας να εκτίθενται δημόσια στο διαδίκτυο, λοιδορηθήκαμε, κατασυκοφαντηθήκαμε αποκλειόμενοι πλήρως από τα συστημικά ΜΜΕ, ξυλοκοπηθήκαμε, ψεκαστήκαμε με χημικά, όμως παρόλ” αυτά δώσαμε ένα μεγάλο ανυποχώρητο και περήφανο αγώνα για το δίκιο και το αυτονόητο!

Αποτέλεσμα εικόνας για φοβου τους διαθεσιμους

Συνθήματά μας:

«Κανένας μαθητής έξω απ τα σχολεία κανείς καθηγητής στην ανεργία»
«Το μέλλον ανήκει στον κόσμο της δουλειάς, αυτός που πλεονάζει είναι ο Σαμαράς»
«Σήμερα το μάθημα αρχίζει από Α. Αντίσταση – Αγώνας – Αξιοπρέπεια»

Επειδή οι τότε κυβερνώντες δεν γνώριζαν τη λέξη αξιοπρέπεια…. «υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο»! Όμως οι πρώην διαθέσιμοι, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι φτωχοποιημένοι και όλος ο λαός μας, έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν σε όλο τον πλανήτη μαθήματα Αντίστασης, Αγώνα και Αξιοπρέπειας!
Η ιστορική μνήμη είναι πολύτιμο κειμήλιό μας. Το δίκιο των αγώνων μας θα συνεχίσει να προσδιορίζει τη στάση μας στη ζωή!!».
[http://www.ert.gr/diathesimi-ekpedeftiki-afti-tin-imera-9-7-2013-de-tha-ti-xechasoume-pote/]

{time.greece.2013-06-25}:
=== ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ:
Το μεγάλο στοίχημα: 75% ΝΔ- 25% ΠΑΣΟΚ
ΑΘΗΝΑ 24/06/2013

Με άμεσο στόχο την αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας και μεγάλο στοίχημα την παραγωγική συνύπαρξη, οι άλλοτε άσπονδοι εχθροί του εγχώριου πολιτικού βίου εισέρχονται σε ένα πρωτοφανές κοινό εγχείρημα.

Η σύνθεση της νέας δικομματικής κυβέρνησης είναι όντως ένα μείγμα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Με μπαρουτοκαπνισμένα στελέχη, που διαθέτουν εμπειρίες από υπουργικούς θώκους (αλλά και τα βάρη του παρελθόντος) οι πάλαι ποτέ κραταιές δυνάμεις μοίρασαν την τράπουλα και η σύνθεση βγήκε τρεις προς ένας.

Με άλλα λόγια, το υπουργικό Συμβούλιο συντίθεται (περίπου...) κατά 75% από στελέχη της ΝΔ και κατά 25% από στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Το νέο σχήμα διαθέτει 43 μέλη (συμπεριλαμβανομένου του Α. Σαμαρά), με δέκα να προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.

Ο Ευ. Βενιζέλος τοποθετήθηκε στη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, αλλά και του υπουργού Εξωτερικών.

Ο Δ. Αβραμόπουλος βρίσκεται πλέον επικεφαλής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ενώ ο Π. Παναγιωτόπουλος ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού.

Μεταξύ των νέων προσώπων του κυβερνητικού σχήματος βρίσκονται οι κ.κ. Κυρ. Μητσοτάκης (Διοικητικής Μεταρρύθμισης), Γιάννης Μιχελάκης (Εσωτερικών), Άδωνις Γεωργιάδης (Υγείας) και Μ. Βαρβιτσιώτης (Ναυτιλίας), ενώ υφυπουργός για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση τοποθετήθηκε ο Π. Καψής.

Επίσης, κυβερνητικά πόστα ανέλαβαν οι κ.κ. Μ. Χρυσοχοΐδης (Υποδομών/Μεταφορών) και Γ. Μανιάτης (Περιβάλλοντος).

Τα εξωκοινοβουλευτικά στελέχη της κυβέρνησης είναι: Οι κύριοι Στουρνάρας, Μαυραγάνης, Κούρκουλας, Παπαγεωργίου, Σκορδάς (στέλεχος της ΝΔ, όχι βουλευτής), Καψής, Τσαυτάρης, Φ. Γεννηματά (πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ) και Σταμάτης (στενός συνεργάτης του Α. Σαμαρά).

Αξίζει να σημειωθεί ότι διαχωρίστηκαν τα υπουργεία Υποδομών-Μεταφορών από το Ανάπτυξης και Πολιτισμού-Αθλητισμού από το Παιδείας.

Η σύνθεση του νέου κυβερνητικού σχήματος:

Υπουργείο Υπουργός Αν. Υπουργός Υφυπουργός

Οικονομικών Ιωάννης Στουρνάρας Χρήστος Σταϊκούρας Γιώργος Μαυραγάννης

Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλος (αντιπρόεδρος κυβέρνησης) Δημήτρης Κούρκουλας, Άκης Γεροντόπουλος

Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος Φ. Γεννηματά Α. Δαβάκης

Εσωτερικών Γιάννης Μιχελάκης Λ. Γρηγοράκος

Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυρ. Μητσοτάκης Εύη Χριστοφιλοπούλου

Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας Κωστής Χατζηδάκης Α. Σκορδάς, Π. Μηταράκης

Υποδομών, Μεταφορών, Δικτύων Μιχ. Χρυσοχοΐδης Μ. Παπαδόπουλος

Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος Κ. Γκιουλέκας, Συμεών Κεδίκογλου

Πολιτισμού, Αθλητισμού Πάνος Παναγιωτόπουλος Γ. Αδριανός

Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Μανιάτης Στ. Καλαφάτης Ασ. Παπαγεωργίου

Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλειας, Πρόνοιας Γ. Βρούτσης Β. Κεγκέρογλου

Υγείας Αδ. Γεωργιάδης Αν. Μπέζας, Ζέτα Μακρή

Αγροτικής Ανάπτυξης, Τροφίμων Αθ. Τσαυτάρης Μάξιμος Χαρακόπουλος

Δικαιοσύνης, Διαφάνειας, Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Χαρ. Αθανασίου

Δημόσιας Τάξης, Προστασίας του Πολίτη Ν. Δένδιας

Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη

Ναυτιλίας, Αιγαίου Μιλ. Βαρβιτσιώτης

Μακεδονίας Θράκης Θ. Καράογλου

Επικρατείας Δ. Σταμάτης

Υφυπουργός για τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση Παντ. Καψής

Κυβερνητικός εκπρόσωπος και υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Σ. Κεδίκογλου
* Τα υπουργεία Οικονομικών, Ανάπτυξης, Επικρατείας, Μακεδονίας- Θράκης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τουρισμού δεν άλλαξαν χέρια. Αντιθέτως, ο υπουργός άλλαξε σε 10 χαρτοφυλάκια.
[http://www.nooz.gr/greece/stin-teliki-eu8eia-gia-ti-nea-kuvernisi]

{time.greece.2012}:
=== 2012-06-21-2015-01-26: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ Κ. ΑΝΤΩΝΙΟΥ
=== 2012-05-17-2012-06-21 ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΙΚΡΑΜΜΕΝΟΥ (ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ)
=== 2012-05-17: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ΛΟΥΚΑ Δ ΑΠΟ 2011-11-11.
=== 2012-05-06: ΕΚΛΟΓΕΣ: ΝΔ-18,85 ΣΥΡΙΖΑ-16,78.
=== 2012.03: 2nd Bailout with 130€ billion.
=== 2012.03: Venizelos finance minister SINCE 2011.06.

{time.greece.2012-05-24}:
=== ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ 60χρονου ΜΟΥΣΙΚΟΥ και 90χρονης ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ:
Το "κατηγορώ" του 60χρονου αυτόχειρα
ΑΘΗΝΑ 24/05/2012
Ένα κείμενο στο οποίο περιέγραφε την κατάσταση απόγνωσης που ζούσε είχε αναρτήσει σε blog αφιερωμένο στην ποίηση και τους στίχους ο 60χρονος μουσικός, ο οποίος έριξε από το μπαλκόνι την 90χρονη μητέρα του και στη συνέχεια την ακολούθησε στο θάνατο.
Ο άνεργος μουσικός αναφέρει στο κείμενο αυτό ότι εδώ και 20 χρόνια φροντίζει τη μητέρα του, ωστόσο τα τελευταία τέσσερα χρόνια η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δύσκολη καθώς έχει πάθει αλτσχάϊμερ και αντιμετωπίζει άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ τα γηροκομεία δεν δέχονται τόσο επιβαρυμενους ασθενείς, όπως λέει.
"Το πρόβλημα είναι ότι δεν είχα προβλέψει να έχω αρκετό ρευστό στο λογαριασμό μου, διότι έπιασε ξαφνικά η οικονομική κρίση. Παρόλο που έχω αρκετή περιουσία, και τα πουλώ όλα όσο όσο τόσο καιρό, έχω μείνει χωρίς ρευστό (χρήματα) και δεν έχουμε πια να φάμε, κι?η πιστωτική μου κάρτα με 22% επιτόκιο γεμάτη κι?ας δανείζονται με 1%, κι?άλλα έξοδα που τρέχουν. Ζω πια συνέχεια μια ζωή δράμα" αναφέρει.
Προσθέτει ότι τελευταία αντιμετώπιζε και ο ίδιος σοβαρότατα προβλήματα υγείας.
"Δεν έχω καμμία λύση μπρος μου. Περιουσία αρκετή αλλά ρευστό καθόλου, οπότε χωρίς φαγητό τι γίνεται? Μήπως ξέρει κανείς καμμία λύση" λέει ο 60χρονος.
"Ισχυροί της γης για την οικονομική κρίση που δημιουργήσατε θέλετε κρέμασμα και σας είναι λίγο. Μη μείνει απ? αυτούς κανείς" προσθέτει στο σημείωμά του, το οποίο καταλήγει με ένα ποίημα.
"Τον κόσμο αυτό αν θες να φτιάξεις
πρέπει ν΄αλλάξεις τη δομή,
πρωτού λόγω της απραξίας μας
μας αφανίσει η παρακμή,
μας κυβερνούν οι λωποδύτες,
οι τραπεζίτες κι? οι αγιογδύτες
κι? όλοι τους οι υποτακτικοί.
Δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
κτύπα τους πριν αφανιστείς,
γιατί αλλιώς μεσ? στη μιζέρια
και μεσ? στο άδικο θα ζεις,
δίχως έλεος λοιπόν, δίχως οίκτο,
μη μείνει απ? αυτούς κανείς.
Λέει η εντολή ου αυτοκτονήσεις,
μα κατ? ανάγκη αυτοκτονείς,
χτύπα τους πριν σε αφανίσουν,
εγκληματείς που αδρανείς,
της ηθικής μας απραξίας
όπως και της νωθρότητάς μας
πια ας μην είμαστ? ασθενείς".
[http://www.nooz.gr/greece/to-katigoro-tou-60xronou-autoxeira]

{time.greece.2012-05-06}:
=== ΕΚΛΟΓΕΣ:
Τμήματα: 20.605 από 20.605 Ενσωμάτωση : 100,00%
Αποχή: 34,90% Εκτός Βουλής : 19,00%
Αποτελέσματα: Επικράτειας
Βουλευτικές Εκλογές 2012 Βουλευτικές Εκλογές 2009
Κόμμα % Ψήφοι Έδρες Διαφορά%2009 % Ψήφοι Έδρες
ΝΔ 18,85 1.192.054 108 -14,62 33,47 2.295.719 91
ΣΥΡΙΖΑ 16,78 1.061.265 52 +12,18 4,60 315.665 13
ΠΑΣΟΚ 13,18 833.529 41 -30,74 43,92 3.012.542 160
ΑΝ.ΕΛΛ 10,60 670.596 33
ΚΚΕ 8,48 536.072 26 +0,94 7,54 517.249 21
ΧΡ.ΑΥΓΗ 6,97 440.894 21 +6,68 0,29 19.624
ΔΗΜ.ΑΡ 6,11 386.116 19
ΟΙΚΟΛ 2,93 185.366 +0,40 2,53 173.589
ΛΑΟΣ 2,90 183.466 -2,73 5,63 386.205 15
ΔΗΜΣΥΜ 2,55 161.510
ΔΗΜΞΑΝ 2,15 135.932
ΔΡΑΣΗ 1,80 114.094
ΛΟΙΠΑ 6,70 423.210 +4,68 2,02 137.828
[http://national12.ekloges.dolnet.gr/] 2012-05-08

{time.greece.2012-04-06}:
=== Μετανάστες θυσιάστηκαν για να σώσουν ηλικιωμένους
ΑΘΗΝΑ 06/04/2012
Δύο νεαροί πακιστανοί μετανάστες έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να σώσουν ζευγάρι ηλικιωμένων, το αυτοκίνητο των οποίων σφηνώθηκε στις ράγες του τρένου στην περιοχή του Κρυονερίου Αττικής.

Σύμφωνα με πληροφορίες το αυτοκίνητο των ηλικιωμένων κινείτο με μεγάλη ταχύτητα στην οδό Ανοίξεως, η οποία διασταυρώνεται ισόπεδα με τη σιδηροδρομική γραμμή. Το ΙΧ ξέφυγε από την πορεία του, αναποδογύρισε και "κόλλησε" στις ράγες.

Οι νεαροί μετανάστες που εργάζονταν κοντά στο σημείο έσπευσαν, μαζί με συναδέλφους τους - Έλληνες και ξένους - να βοηθήσουν.

Τα δύο παιδιά, ηλικίας 23 και 24 ετών, επέμειναν και κατέβαλαν προσπάθειες να απεγκλωβίσουν τους ηλικιωμένους, ωστόσο τους πρόλαβε η διερχόμενη αμαξοστοιχία "Ιντερσίτι", με αποτέλεσμα να σκοτωθούν μαζί με το ζευγάρι.

Ο τρίτος μετανάστης που είχε σπεύσει μαζί τους ανασύρθηκε τραυματισμένος.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της κρατικής τηλεόρασης, οι δύο νεαροί Πακιστανοί ζούσαν τα δέκα τελευταία χρόνια στην περιοχή του Κρυονερίου.
[http://www.nooz.gr/greece/sigkrousi-trenou-me-ix-sto-kruoneri]

{time.greece.2011}:
=== 2011-11-11: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ ΛΟΥΚΑ Δ., διορισμένη, ΜΕΧΡΙ 2012-05-17.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Παπανδρέου ΑΠΟ 6 October 2009.
=== 2011.06: Venizelos finance minister, ΜΕΧΡΙ 2012.05.

{time.greece.2011.06-2012.03}
=== Venizelos finance minister:
Evangelos Venizelos: Finance minister, June 2011-March 2012. Papandreou's successor as Socialist leader, tried and failed to make Europe relax the bailout terms, led his party to a heavy election defeat on May 6.
[http://online.wsj.com/article/SB10001424052702304203604577393964198652568.html?mod=WSJEurope_hpp_LEFTTopStories]
===
Ms. Merkel and other heads of European conservative parties summoned Mr. Samaras to Brussels on June 23. For three hours, they pressed him to back the program. Mr. Samaras told them the program would fail. "Then you will need a plan B, and I'm the one who can bring it about," he said.
[http://online.wsj.com/article/SB10001424052702304203604577393964198652568.html?mod=WSJEurope_hpp_LEFTTopStories]

socGrc'time2001-2010

name::
* McsEngl.socGrc'time2001-2010,

{time.greece.Decade2010: 2001-2010}:
=== GOVERNMENT:
* ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 10.03.2004 19.9.2007
* ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 19.9.2007 7.10.2009
* ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Α. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 6.10.2009 11.11.2011
=== 2010-04-23: ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ. προσφυγή στο ΔΝΤ.

{time.greece.2010}:
=== ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου οικονομικών.
=== 2010.05: bailout-program with totaling 110 billions.
=== 2010-04-23: Kastelorizo.

{time.greece.2010-10-03}:
=== Papandreou attend the Quadriga Award 2010 ceremony on 3 October 2010 in Berlin.
Quadriga Award (Werkstatt Deutschland, Germany), for The Power of Veracity (transparency regarding the state of the Greek economy).

{time.greece.2010-04-23}:
=== KASTELORIZO:
Από το ακριτικό Καστελόριζο, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε, την Παρασκευή (23/04), ότι έδωσε την εντολή στον υπουργό Οικονομικών, που μεταβαίνει το απόγευμα στην Ουάσιγκτον και θα έχει επαφές με την ηγεσία του ΔΝΤ και τα στελέχη της ΕΕ, να καταθέσει επίσημο αίτημα προσφυγής της Ελλάδος στο μηχανισμό στήριξης.
Με μια μακροσκελή δήλωση και δραματικό ύφος, ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι:
"Σήμερα, η κατάσταση στις αγορές απειλεί να αποδομήσει, όχι μόνο τις θυσίες του Ελληνικού λαού, αλλά και την ομαλή πορεία της οικονομίας. Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμη μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμη χειρότερα από την δυσκολία δανεισμού. Δεν θα το επιτρέψουμε. Ήρθε η στιγμή, το χρόνο που δεν μας δίνουν οι αγορές, αυτόν τον χρόνο να μας τον δώσει η απόφαση που πήραμε όλοι μαζί οι ηγέτες των χωρών της Ευρώπης για να στηριχθεί η Ελλάδα.
Είναι ανάγκη, ανάγκη εθνική και επιτακτική, να ζητήσουμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε. Έχω ήδη δώσει εντολή στον Υπουργό Οικονομικών να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες. Και οι εταίροι μας θα συνδράμουν άμεσα και αποφασιστικά, ώστε να παράσχουν στην Ελλάδα το απάνεμο λιμάνι που θα μας επιτρέψει να ξαναχτίσουμε το σκάφος μας με γερά και αξιόπιστα υλικά. Άλλα και να στείλουν και ένα ισχυρό μήνυμα στις αγορές, ότι η Ε.Ε. δεν παίζει και προστατεύει το κοινό μας συμφέρον και το κοινό μας νόμισμα" πρόσθεσε ο κ. Παπανδρέου

Σκληρή επίθεση σε κυβέρνηση Καρμανλή

Ο πρωθυπουργός εξαπέλυσε σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση Καραμανλή για την κατάσταση που παρέλαβε τονίζοντας ότι:
"Ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις, τις εγκληματικές επιλογές και την καταιγίδα των προβλημάτων που μας κληροδότησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Όλοι μας κληρονομήσαμε - η σημερινή Κυβέρνηση και Ελληνικός λαός - ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί. Από την πρώτη μέρα σηκώσαμε τα μανίκια και με σκληρή δουλειά βαλθήκαμε να ανατρέψουμε αυτό το αρνητικό κλίμα. Καταστρώσαμε σχέδιο, πήραμε δύσκολα μέτρα, που πολλές φορές πόνεσαν, αλλά ανακτήσαμε την αξιοπιστία μας. "
Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε και στο μαραθώνιου διαβουλέυσεων στην Ευρώπη:

"Δημιουργήσαμε νέες συμμαχίες. Μετά από έναν πραγματικό μαραθώνιο, διεκδικήσαμε και καταφέραμε να οδηγηθούμε σε μια ισχυρή απόφαση της Ε.Ε. για την στήριξη της χώρας μας, με ένα πρωτόγνωρο, για την ιστορία και τα δεδομένα της Ε.Ε., μηχανισμό. Και εμείς και οι εταίροι μας στην Ε.Ε., ελπίζαμε ότι αυτή η απόφαση θα αρκούσε για να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη χρηματοδότηση της χώρας μας με χαμηλότερα επιτόκια. Να υπάρξει, δηλαδή, η απαραίτητη νηνεμία, ώστε να αφιερωθούμε στο έργο μας, στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, για να κάνουμε την οικονομία μας βιώσιμη, ανταγωνιστική. Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν.Είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της Ε.Ε., είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία" κατέληξε ο πρωθυπουργός.
[http://www.cosmo.gr/Epikairotita/Ellada/Politiki/diaggelma-papandreoy-kai-prosfygh-apo-kastelorizo-vid.1284766.html, Δημοσίευση 23 /04 /2010 21:15]
===
14/01/14 ONLINE ΕΚΔΟΣΗ
Ρεν: Θυσιάσαμε την Ελλάδα για την Ευρώπη
Στην κυνική ομολογία πως το 2010 δεν έγινε αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, για να μη μεταδοθεί η κρίση στα άλλα κράτη- μέλη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες, προέβη ο Ευρωπαίος επίτροπος .

Ελλάδα, η… Ιφιγένεια της Ευρώπης. Με μία κυνική ομολογία, ο Ευρωπαίος επίτροπος για την Οικονομία, Όλι Ρεν, παραδέχθηκε πως δεν έγινε «κούρεμα» του ελληνικού χρέους το 2010, όταν μπήκε η Ελλάδα στο Μνημόνιο, για να μη μεταδοθεί η οικονομική κρίση στα άλλα κράτη-μέλη και τις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο Ρεν προέβη στη σχετική δήλωση, απαντώντας στον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωκοινοβουλίου Νίκο Χουντή, κατά τη διάρκεια ακρόασης από την υποεπιτροπή που διερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας στην Ευρώπη.

Μεταξύ άλλων, ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τόνισε πως «στο ξεκίνημα της κρίσης, την άνοιξη του 2010, και κάποιο διάστημα μετά, αν είχε άμεσα αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος, θα υπήρχαν δραματικές συνέπειες μετάδοσης τόσο σε άλλα κράτη-μέλη, όσο και μέσω του τραπεζικού διαύλου στην Ευρώπη. Άρα ήταν λογικό να “αγοράσουμε χρόνο’…».

Υπέρ της τρόικας και των μεταρρυθμίσεων

Παράλληλα ο Όλι Ρεν τάχθηκε υπέρ της νομιμότητας και της συνέχισης του έργου της τρόικας στις ευρωπαϊκές χώρες που βρίσκονται σε καθεστώς Μνημονίου, αλλά και υπέρμαχος της μείωσης των μισθών στην Ελλάδα.

Αναφερόμενος στο θεσμικό μέλλον της τρόικας, επικαλέσθηκε την πρόσφατη δήλωση, που έκανε από την Αθήνα, ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, με βάση την οποία «οι σωστοί θεσμοί αντιπροσωπεύονται στην τρόικα -και ακόμη και αν δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία παντού για αυτό, είμαι της άποψης ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στην τρόικα δεν είναι μία απόφαση που σηκώνει κριτικής».

«Σεβάστηκα ό,τι είπε ο Φρανκ Στάινμαγερ, και με άλλα λόγια, η νέα μεγάλη συμμαχία της Γερμανίας είναι, χωρίς αμφιβολία, υπέρ της συνέχισης της συνεργασίας ανάμεσα στους τρεις θεσμούς. Επιπλέον, δεν είναι μυστικό ότι το Eurogroup και τα κράτη μέλη της ευρωζώνης συμμερίζονται αυτή την άποψη, που φυσικά δημιουργεί ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο για την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», συμπλήρωσε ο Ευρωπαίος επίτροπος.

Μεταξύ των αναφορών που έκανε για την αναγκαιότητα υπαγωγής της Ελλάδος στον έλεγχο της τρόικας και στο γιατί δεν «κουρεύτηκε» το δημόσιο χρέος της χώρας το 2010, ο Όλι Ρεν τάχθηκε, επίσης, υπέρ της μείωσης των μισθών των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα στην Ελλάδα, που επιβλήθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές.

«Σε μία κατάσταση ισχυρής συρρίκνωσης της οικονομικής δραστηριότητας και της συνεχιζόμενης ψηλής ανεργίας, οι μισθοί του ιδιωτικού τομέα πρέπει να προσαρμόζονται πιο άμεσα, ώστε να αντικατοπτρίζουν την παραγωγικότητα, να προωθήσουν την παραγωγικότητα, να προωθήσουν την απορρόφηση της ανεργίας, εμποδίζοντάς την να γίνει δομική, που είναι το χειρότερο από όλα», τόνισε, λέγοντας ότι «όσο ισχυρότερος είναι ο βαθμός ακαμψίας των μισθών, τόσο μεγαλύτερος ο αρνητικός αντίκτυπος στην ανεργία», και προσέθεσε:

«Και οι μισθοί του δημόσιου τομέα έπρεπε να μειωθούν. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα μεταρρυθμίζει τους μισθολογικούς της μηχανισμούς ώστε να κάνει την προσαρμογή της αγοράς εργασίας πιο αποτελεσματική και αποδοτική, ώστε να προωθήσει τη δημιουργία θέσεων εργασίας, και συμμαχίες για αυξημένη ανταγωνιστικότητα και προοπτική ανάπτυξης σε αυτή τη διαδικασία της οικονομικής εξισορρόπησης».

Κατέληξε δε, λέγοντας: «Είναι επίσης γεγονός ότι χώρες με μεγάλη εξωτερική ανισορροπία πριν την κρίση, έπρεπε να αλλάξουν το μοντέλο ανάπτυξής τους, όπως η Ιρλανδία, η Ισπανία, και να ανακατανείμουν τις θέσεις εργασίας, ώστε να δημιουργηθούν επενδύσεις σε πιο παραγωγικούς τομείς. Και αυτό διευκολύνεται, μεταξύ άλλων, από πιο ανταγωνιστικές συνθήκες εργασίας και μία διαδικασία άμεσης κινητικότητας».
[http://www.efsyn.gr/?p=165963]

{time.greece.2009}:
Η Ελλάδα αντίστοιχα, στο ξεκίνημα της κρίσης (2009), είχε δημόσιο χρέος στο 120% του ΑΕΠ, χρέος τραπεζών στο 23% και ανεργία στο 9% - επίσης, το τρίτο χαμηλότερο συνολικό χρέος στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Τρία χρόνια αργότερα, το δημόσιο χρέος έφτασε στο 170%, οι τράπεζες ουσιαστικά χρεοκόπησαν παρά το μηδαμινό χρέος τους, λόγω της κατοχής ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, η ανεργία εκτοξεύθηκε στο 21%, η ύφεση στο -7% και η Βουλή μετέτρεψε το σύνολο του χρέους σε ενυπόθηκο – παραδίδοντας την εθνική μας κυριαρχία και μετατρέποντας την πατρίδα μας σε προτεκτοράτο των Βρυξελλών.

Μετά τη διαγραφή χρέους (PSI), το νέο δανεισμό για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς επίσης τα ελλείμματα του προϋπολογισμού (2012), το δημόσιο χρέος θα «μειωθεί» στο 155% του ΑΕΠ – συνεχίζοντας να είναι κατά πολύ υψηλότερο από το 2009 και φυσικά μη βιώσιμο, παρά το ότι η Ελλάδα οδηγήθηκε εγκληματικά στη χρεοκοπία (χωρίς να ξεχνάμε τις τεράστιες ζημίες των ασφαλιστικών ταμείων, Πανεπιστημίων, ιδιωτών κλπ. από τη διαγραφή).

Το μνημόνιο ήταν πράγματι ένα φάρμακο για την οικονομία - όπως ισχυρίζονται η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και οι υπόλοιποι υπερασπιστές του. Ένα φάρμακο όμως δραστικό και δηλητηριώδες, το οποίο σκοτώνει, αργά αλλά σταθερά, αυτόν που θα υποχρεωθεί να το δοκιμάσει - μία δολοφονία εκ προμελέτης, στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία δεν φανταζόμαστε ότι θα μείνει ατιμώρητη.
[http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2593.aspx]

{time.greece.2009-12-14}:
=== Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου για μια εθνική κοινωνική συμφωνία στο Ζάππειο Μέγαρο
Ημ. Δημοσίευσης : 14/12/2009 23:30
14/12/2009
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Ομιλία, Πρόεδρος, Πρωθυπουργός

ΟΜΙΛΙΑ
ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ

Κυρίες και κύριοι,

Απευθύνομαι σήμερα σ' εσάς, τους εκπροσώπους της κοινωνίας, της παραγωγής, των πολιτών, των κοινωνικών εταίρων, των δυνάμεων της εργασίας και της δημιουργίας.

Απευθύνομαι και σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, με τους οποίους μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες, τους ίδιους προβληματισμούς για το μέλλον της χώρας. Για το μέλλον των παιδιών μας.

Σας κάλεσα, σε στενή συνεργασία με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, για να ξεκινήσουμε και να προχωρήσουμε, μαζί και άμεσα, σε μια νέα εθνική κοινωνική συμφωνία. Και θα αξιοποιήσουμε όλα τα συμπεράσματα της ΟΚΕ.

Μια συμφωνία για να σώσουμε τον τόπο μας. Αλλά και να ξεκινήσουμε μαζί μια διαρκή σχέση διαλόγου και συμμετοχής. Παρ' ότι είναι το ξεκίνημά μας, σας ζητώ να συστρατευθούμε όλοι μαζί, για να πετύχουμε στο άμεσο μέλλον μεγάλες ανατροπές στη χώρα μας. Θα πάρουμε αποφάσεις. Και άμεσα.

Θα μπορούσαμε αυτές τις αποφάσεις να τις απλώναμε στο διάστημα της τετραετίας. Όμως δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Η βιωσιμότητά μας, η αξιοπιστία μας, η οικονομία μας, η παρουσία μας στο διεθνές στερέωμα, η κοινωνική συνοχή της χώρας μας, θα κριθούν πολύ πιο σύντομα. Μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, θα πάρουμε εκείνες τις αποφάσεις που δεν πήραμε δεκαετίες ολόκληρες. Μαζί θα πάρουμε αποφάσεις για τη χώρα, τη ζωή μας, τα παιδιά μας.

Σας καλώ να συστρατευθούμε όλοι μαζί για να πετύχουμε. Ποιο είναι το πρόβλημα: Έχουμε απαξιώσει τις τεράστιες δυνατότητες που έχει αυτός ο τόπος, η Ελλάδα, ο Ελληνισμός. Τις ξέρετε. Απαξιώσαμε τους θεσμούς, το κράτος, το Κοινοβούλιο και τη Δικαιοσύνη, την επιχειρηματικότητα, τις σχέσεις εργασίας, το σύστημα παιδείας και υγείας, το ασφαλιστικό μας σύστημα, το περιβάλλον, την παράδοσή μας. Από τις όμορφες παραλίες και τα δάση, μέχρι και τη μεσογειακή μας δίαιτα.

Αντί να αναπτύξουμε ό,τι καλύτερο είχαμε, το εκποιήσαμε, το ιδιοποιηθήκαμε, το ξεπουλήσαμε, το καταχραστήκαμε. Μας πληγώνει όλους, όταν την Ελλάδα την έχουν ως παράδειγμα προς αποφυγή σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μας πληγώνει όλους, όταν έχουμε τα ρεκόρ σε αρνητικούς δείκτες στη διαφθορά, στην έλλειψη ανταγωνιστικότητας, στο έλλειμμα του δημοσίου χρέους, στην επίδοση των σχολείων και των Πανεπιστημίων μας, στην παχυσαρκία, στα τροχαία, στην έλλειψη επενδύσεων, στη γραφειοκρατία.

Και όλα αυτά απαξιώνουν το πολυτιμότερο των αγαθών: Τον άνθρωπο και τις αξίες μας. Και το παράδοξο παραμένει: Η Ελλάδα των πολλών δυνατοτήτων να βρίσκεται σήμερα σ' αυτή την κρίσιμη κατάσταση. Σήμερα, αντιμετωπίζουμε ένα έλλειμμα που φτάνει στο 12,7% του ΑΕΠ κι ένα αυξανόμενο δημόσιο χρέος που αγγίζει τα 300 δις ευρώ, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να βουλιάξει από το χρέος. Να γίνεται εύκολος στόχος κερδοσκοπικών συμφερόντων. Και οι Ευρωπαίοι εταίροι να ανησυχούν εύλογα για τη δυνατότητά μας ν' ανταποκριθούμε σ' αυτές μας τις υποχρεώσεις.

Τι διακυβεύεται στη χώρα μας σήμερα: Μιλούσα προχθές με τον Σόκρατες, τον Πρωθυπουργό της Πορτογαλίας, του οποίου η χώρα πέρασε παρόμοια κρίση με τη δική μας, βέβαια όχι σε μια περίοδο διεθνούς οικονομικής κρίσης. Μου εξιστόρησε την εξής σκηνή, όταν ο Σουηδός Πρωθυπουργός, πριν από χρόνια, ο Γκόραν Πέρσον, είχε ανάλογο με το δικό μας έλλειμμα, 13%, και είχε και αυτός να αντιμετωπίσει μια μεγάλη οικονομική κρίση.

Πήγε στην Ουάσινγκτον για να δει τους πιστωτές της χώρας του. Ήδη βέβαια, όταν πήγε στην Ουάσινγκτον, είχε παρουσιάσει μια θετική στροφή στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας του, ανεβάζοντας το ετήσιο ΑΕΠ. Και απ' αυτό το ΑΕΠ, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, είχε επενδύσει σημαντικά εκείνη τη χρονιά, στα Νηπιαγωγεία της χώρας. Τον ρωτάει λοιπόν ένας από τους πιστωτές: «Ξέρω ότι πάει καλύτερα η οικονομία σου αλλά γιατί επένδυσες χρήματα στα Νηπιαγωγεία;» Απαντά ο Πέρσον: «Για μας είναι προτεραιότητα, είναι διαπιστωμένο ότι η προσχολική ηλικία είναι καθοριστική για την πορεία του παιδιού στο σχολείο, αλλά και στην ψυχολογία του».

«Αλλά», του λέει ο Πέρσον, «γιατί σ' ενδιαφέρει τι κάνω εγώ, ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός της Σουηδίας; Είναι δικαίωμα του Σουηδικού λαού ν' αποφασίζει για τις προτεραιότητές του. Εσύ τι δικαίωμα έχεις να με ρωτάς;» Και απαντά ο πιστωτής: «Και βέβαια έχω δικαίωμα να σε ρωτώ και να ξέρω. Είναι δικά μου τα λεφτά, τα οποία εσύ διαχειρίζεσαι».

Το διακύβευμα για την Ελλάδα είναι ξεκάθαρο: Αφορά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αφορά στο δικαίωμά μας να στήσουμε ένα σωστό κοινωνικό κράτος. Αφορά στο δικαίωμά μας να επενδύσουμε σε μια νέα πορεία πράσινης ανάπτυξης. Το δίλημμα είναι απλό: Θέλει ο Έλληνας και η Ελληνίδα μια κυβέρνηση, που θα είναι απλά εκκαθαριστής των υποχρεώσεών μας προς τρίτους; Ή θέλει μια κυβέρνηση, που θα κάνει τη μεγάλη ανατροπή ανασυγκρότησης της χώρας και θα πάει την Ελλάδα σε μια νέα, διαφορετική αλλά βιώσιμη πορεία;

Το σύνθημά μας, «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε», είναι όσο ποτέ επίκαιρο και η πρόκληση για όλους μας είναι ν' αλλάξουμε. Όλα και όλοι μας. Τα πάντα, τους ίδιους μας τους εαυτούς. Και να κάνουμε την κρίση ευκαιρία για μια πολύ διαφορετική Ελλάδα. Μια Ελλάδα που οραματιζόμαστε, για μας και για τα παιδιά μας.

Γιατί όμως φτάσαμε ως εδώ; Εγκληματική ήταν, και δεν υπερβάλλω, η διαχείριση του εθνικού πλούτου, του δημόσιου τομέα, των πολλών ευκαιριών και δυνατοτήτων της Ελλάδας από την προηγούμενη κυβέρνηση. Δεν αμφισβητώ ότι πολλά προβλήματα ήταν χρονίζοντα, όπως αυτό της διαφθοράς, της πελατειακής σπατάλης, της ανομίας. Όμως τα τελευταία χρόνια, αντί να τ' αντιμετωπίσουμε στη ρίζα τους, αυτά έγιναν κανόνας, στην προηγούμενη κυβέρνηση.

Αφήσαμε μια παρακαταθήκη το 2004, μ' ένα ΑΕΠ στο 5%, με μια Ελλάδα αξιόπιστη διεθνώς. Αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση, αντί για αλλαγές, φυγομάχησε, με αποτέλεσμα να θεριέψουν τα διαρθρωτικά, οικονομικά και κοινωνικά μας προβλήματα.

Γιατί σπαταλάμε τις δυνάμεις μας; Γιατί είναι το κράτος μας, μαζί και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας μας, σήμερα αιχμάλωτος συμφερόντων, μικρών και μεγάλων, αλλά και αντιλήψεων που έχουν καλλιεργηθεί διαχρονικά. Πρακτικές αντιλήψεις και συμφέροντα, που εμποδίζουν την ορθολογική αλλά και δίκαιη αξιοποίηση, ανάπτυξη, διαχείριση των πόρων μας, υπέρ του Ελληνικού λαού.

Μόνος μας δρόμος είναι μια νέα διακυβέρνηση στη χώρα, που θα ανασυγκροτεί τις δυνάμεις του τόπου. Και αυτή η ανασυγκρότηση δεν μπορεί παρά να είναι μια εθνική προσπάθεια. Προσπάθεια όλων. Όλων, ακόμα κι εκείνων που βολεύονταν με την παρελθούσα κατάσταση. Από εμάς τους πολιτικούς, μέχρι τους επιχειρηματίες, τα ΜΜΕ, τον συνδικαλισμό, αλλά και από πολλές ομάδες που εξασφάλιζαν προνόμια εις βάρος του γενικού συμφέροντος.

Ξεκινάμε εμείς, η πολιτική τάξη της χώρας, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να συγκρουστούμε με αντιλήψεις του παρελθόντος, αντιλήψεις που μας εγκλώβισαν σ' ένα εύκολο βόλεμα πελατειακής πολιτικής διαχείρισης. Βάση μας, οι αξίες και οι αρχές μας. Μια Ελλάδα των αξιών. Αυτός είναι ο στόχος μας. Βάζουμε κανόνες και τάξη πρώτα απ' όλα σ' εμάς, στη λειτουργία της κυβέρνησης, των Υπουργείων μας. Από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνουμε το κράτος, μέχρι τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα χρήματα του Ελληνικού λαού και το πώς παίρνουμε αποφάσεις.

Αυτοί ακριβώς οι κανόνες εγγυώνται τη συνοχή, τη συνολική μας, κοινή και συντεταγμένη πορεία, τη βάση και τα θεμέλια πάνω στα οποία θα χτίσουμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης, για να κάνουμε μεγάλες αλλαγές. Εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτών, μεταξύ του κράτους και του πολίτη, μεταξύ του επιχειρηματία και του Δημοσίου, μεταξύ της πολιτικής και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, μεταξύ της Δικαιοσύνης, του Κοινοβουλίου και της εκτελεστικής εξουσίας.

Ανασυγκρότηση της χώρας, με μέτρα και πολιτικές που ανταποκρίνονται στις αξίες και τις αρχές μας. Κι έχουμε μιλήσει επανειλημμένως γι' αυτές. Αρχές, πάνω στις οποίες θα ανασυγκροτήσουμε την Ελλάδα. Πολιτικές, που αποτελούν λόγο και συμβόλαιο τιμής μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, αλλά και της κοινωνίας των πολιτών.

Με την ανασυγκρότηση της χώρας, στόχος μας είναι σήμερα ένα κράτος που ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός νέου περιβάλλοντος, στις νέες ανάγκες των πολιτών. Μια Πολιτεία που εγγυάται την προστασία, αλλά και την καλλιέργεια και απελευθέρωση των δυνάμεων του Ελληνισμού, επενδύοντας στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, επενδύοντας στους πολίτες της χώρας μας, ώστε να εγγυηθούμε επιτέλους μια βιώσιμη οικονομία, το περιβάλλον, την παράδοσή μας, την ίδια την πατρίδα.

Στοχεύουμε ακριβώς στην Ελλάδα των αξιών, που είναι η βάση για μια διαφορετική οικονομική πορεία. Για να διαμορφώσουμε ένα ευνομούμενο κράτος, κράτος δικαίου με ισχυρή δημοκρατία και προστασία δικαιωμάτων, όχι πελατειακής διανομής προνομίων, ή χάρες προς κολλητούς και ισχυρούς.

Με αρχές, όπως είναι η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η αξιολόγηση παντού, η πιστοποίηση των προϊόντων μας και των υπηρεσιών μας. Διαβούλευση, συμμετοχή, συλλογική επεξεργασία και λύση προβλημάτων, με πιλοτικές καινοτόμες ιδέες παντού. Δημοκρατία, που σημαίνει διάκριση των εξουσιών, Ελεγκτικές Αρχές, αποκέντρωση. Κοινωνική λογοδοσία, βιωσιμότητα, ποιότητα, παραγωγικές και όχι παρασιτικές δράσεις, ποιοτικά και ανταγωνιστικά προϊόντα σε μια πράσινη ανάπτυξη.

Και βεβαίως αλληλεγγύη και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πάντα με επίκεντρο τον πολίτη και, πάνω απ' όλα, κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο πλαίσιο αυτό, ανακοινώνουμε βασικές μας και ολοκληρωμένες πολιτικές. Πολιτικές και κατευθύνσεις, που εντάσσονται σε έναν οδικό χάρτη. Οδικό χάρτη του επόμενου τριμήνου, αλλά και της τετραετίας. Προτεραιότητες αλλά και άμεσες στοχεύσεις για την αντιμετώπιση της σημερινής οικονομικής κρίσης.

Πολιτικές που εξειδικεύουν τις κεντρικές μας δεσμεύσεις απέναντι στον Ελληνικό λαό, συνάδουν με τη βασική μας στόχευση να κάνουμε ρήξεις με αντιλήψεις, πρακτικές και πολιτικές του παρελθόντος. Διότι βασικό μας πρόβλημα είναι ακριβώς η σωστή διαχείριση του πλούτου του Ελληνικού λαού, το χτύπημα στη ρίζα της ανομίας, της διαφθοράς, της πελατειακής αντίληψης και πρακτικής, που πολλαπλασιάζει με τη σειρά του τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, το οικονομικό έγκλημα, την αδήλωτη εργασία, την ιδιοποίηση του δημόσιου πλούτου, την αυθαιρεσία παντού.

Αυτή είναι η καρδιά του ελληνικού προβλήματος και οι δείκτες που εμείς ανακοινώνουμε, που είναι γνωστοί πια, για την οικονομία μας, είναι απλώς τα συμπτώματα και όχι τα αίτια.

Στο ερώτημα που έχει τεθεί δημοσίως, αλλά και σε πολλές συζητήσεις που είχα και με διεθνείς παράγοντες για την οικονομία μας, τόνισα ότι δεν θέλω να πάρω ημίμετρα που χτυπούν και λάθος προβλήματα, αλλά χτυπούν άδικα και λάθος κοινωνικά στρώματα, που δεν είναι υπεύθυνα γι' αυτή την κατάσταση και γι' αυτό το χρέος.

Τους, είπα θέλω να κάνω μια ριζική τομή στη χώρα μας. Διότι είναι εύκολο να μειώσουμε μισθούς και συντάξεις, για να ικανοποιήσουμε προσωρινώς τις αντιλήψεις της διεθνούς οικονομικής ελίτ, που θεωρεί ότι εκεί είναι καμιά φορά το πρόβλημα. Όμως δεν είναι εκεί το μεγάλο μας πρόβλημα.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι σήμερα το μεγαλύτερό μας έλλειμμα είναι αυτό της αξιοπιστίας. Η Ελλάδα έχασε τα τελευταία χρόνια κάθε ίχνος αξιοπιστίας και για το λόγο αυτό οι διεθνείς αγορές θέλουν να δουν πράξεις και όχι λόγια. Οι θεσμικές αλλαγές που προτείνουμε και θα κάνουμε, όπως και οι άμεσα εφαρμόσιμες πολιτικές, καμιά φορά, θεωρούνται όχι πιο εύκολο, αλλά πιο δύσκολο να επιτευχθούν. Και ρωτούν, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει; Μήπως δεν έχει τη βούληση; Όπως δεν είχε η προηγούμενη κυβέρνηση; Μήπως δεν έχει την ψυχική δύναμη; Μήπως υπεκφεύγουμε, όπως παλαιότερα;

Ως Έλληνας, ως πατριώτης θέλω να τους διαψεύσουμε. Ως Πρωθυπουργός της χώρας, σας καλώ να αποδείξουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και μάλιστα, με τρόπο που θα αλλάζει ριζικά την Ελλάδα. Ξέρουμε το πρόβλημα, ξέρουμε ότι είναι δημιούργημα δικό μας, παρότι η διεθνής κατάσταση δυσκολεύει την πραγματικότητα και με ειλικρίνεια και αποφασιστικότητα το αντιμετωπίζουμε.

Προχθές, πιστεύω πως έπεισα τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν περιέγραψα το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας, αλλά και τον οδικό μας χάρτη. Δείξαμε τη βούλησή μας αξιόπιστα, ότι θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα στη χώρα μας. Ότι θέλουμε να αλλάξουμε. Όπως έχω πει, όμως, δεν αρκεί απλώς η βούληση μιας κυβέρνησης.

Σήμερα, θέλω τη συνεργασία όλων σας, για να αποδείξουμε ότι όταν θέλουμε μπορούμε. Το έχουμε κάνει το 1981, το έχουμε κάνει το 1993, όταν και πάλι βρεθήκαμε στη στενωπό μιας δημοσιονομικής κρίσης. Το αποδείξαμε με την ένταξή μας στην ΟΝΕ το 2000.

Έχουμε οργανώσει με τη μεγαλύτερη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ξέρουμε και μπορούμε. Και είναι φαίνεται η μοίρα της δικής μας παράταξης, να αναλαμβάνει τις ευθύνες αυτής της χώρας στις μεγάλες της κρίσεις. Και σε αυτή την σημερινή ιστορική στιγμή, θα πετύχουμε. Μαζί μπορούμε να κάνουμε πράξη τις μεγάλες τομές της χώρας μας.

Είναι ορισμένες στιγμές στην ιστορία ενός έθνους, που οι επιλογές του το καθορίζουν για τις επόμενες δεκαετίες, για τις επόμενες γενιές. Σήμερα, διανύουμε το μικρό αυτό διάστημα που ορίζει μια τέτοια στιγμή. Και είναι ώρα να δώσουμε τα χέρια όλοι μαζί για να πάμε μπροστά.

Γι' αυτό σας κάλεσα όλους τους εκπροσώπους της κοινωνίας, να ξεκινήσουμε αυτή τη γόνιμη διαδικασία. Εμείς, από τη μεριά μας, ανοίγουμε τα θέματα, τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, κάνουμε πράξη τις πολιτικές που έχει ανάγκη η χώρα.

Ζητώ και από εσάς, τους φορείς της κοινωνίας, τους ίδιους τους πολίτες, τους συνδικαλιστές, τους επιχειρηματίες, να κάνετε και εσείς το δικό σας βήμα προς το μέλλον. Η καταπολέμηση της διαφθοράς χρειάζεται μέτρα από το κράτος, χρειάζεται όμως και υπαλλήλους με ευσυνειδησία. Πολίτες που τη στηλιτεύουν.

Η καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής χρειάζεται μέτρα για τη λειτουργία της αγοράς εργασίας, χρειάζεται όμως και επιχειρηματίες με επίγνωση του κοινωνικού τους ρόλου, θα έλεγα σήμερα πατριωτικού ρόλου, μπροστά σε αυτό το τεράστιο χρέος της χώρας μας.

Θέλουμε συμμάχους στην προσπάθεια για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Και οι σύμμαχοί μας δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι οι πολίτες, οι εργαζόμενοι, οι υγιείς επιχειρήσεις και επιχειρηματίες, οι δημιουργικές δυνάμεις, που θέλουν να σηκώσουν την Ελλάδα ψηλότερα, να βλέπουν να πηγαίνει η ζωή μπροστά. Και σε αυτή την πορεία θα βαδίσουμε μαζί.

Δεν μιλάμε για μερεμέτια, μιλάμε για πραγματικά ριζικές τομές. Δεν μιλάμε ούτε για «ήπια προσαρμογή», ούτε για «σκληρά μέτρα» επί δικαίων και αδίκων. Μιλάμε για δίκαιες ανατροπές παντού. Με την Πολιτεία να δίνει πρώτη το καλό παράδειγμα, διότι αλλιώς κανείς δεν θα ακολουθήσει.

Και πολλές επιλογές μας θα είναι επώδυνες. Όλοι πρέπει να ξεβολευτούμε, από πρακτικές και αντιλήψεις που θεωρούμε συνηθισμένες, ενώ σε μια ευνομούμενη χώρα δεν θα υπήρχαν. Παράλληλα, θα προστατέψουμε τα ασθενέστερα στρώματα και τη μεσαία τάξη.

Ο καθένας πρέπει να σηκώσει το βάρος σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Ήρθαμε να στήσουμε το κοινωνικό κράτος, όχι να το γκρεμίσουμε. Ήρθαμε να άρουμε αδικίες, όχι να προσθέσουμε και άλλες. Ήρθαμε να καταργήσουμε προνόμια, για να διασφαλίσουμε δικαιώματα για όλους. Και δώσαμε ήδη ένα σαφές στίγμα πως δεν είμαστε άλλη μια κυβέρνηση διαχείρισης, αλλά μια κυβέρνηση ριζικών αλλαγών.

Αλλάζουμε το πρότυπο διακυβέρνησης. Ξεκινώ με την ανάπτυξη, διότι είναι βασικό να υπάρχει ανάπτυξη, για να μπορεί να επιτευχθεί ακόμα και η δημοσιονομική μας ισορροπία.

Ενισχύσαμε τους ασθενέστερους, με την έκτακτη ενίσχυση αλληλεγγύης, με την αύξηση του επιδόματος ανεργίας, με την αύξηση των αγροτικών συντάξεων. Τονώσαμε δημόσιες επενδύσεις και επενδύσεις στην παιδεία και την υγεία.

Χρηματοδοτήσαμε προγράμματα επιδότησης ασφαλιστικών εισφορών για να βρίσκουν οι νέοι μας εργασία ευκολότερα. Αυτά είναι ορισμένα από τα πρώτα μέτρα που προωθούμε στις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησής μας. Με αύξηση των δημοσίων επενδύσεων για την αναθέρμανση της οικονομίας και την ενίσχυση της ανάπτυξης. Με αύξηση της επιστροφής ΦΠΑ σε αγρότες, από το 7% στο 11%. Επενδύοντας ένα δις επιπλέον στην παιδεία. Με πρόσληψη νοσηλευτικού προσωπικού στα Νοσοκομεία. Και αυτά, παρά τις πρωτοφανείς δυσκολίες που έχουμε.

Είναι απόφασή μας να στηρίξουμε τους αδύναμους, την οικονομία, την παραγωγή, την ανάπτυξη. Και δεν είναι ο εύκολος δρόμος των υποσχέσεων, όπως κάποιοι λένε. Είναι ο δύσκολος δρόμος που πρέπει να διανύσει μια κυβέρνηση, που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας στη δυσκολότερη στιγμή της μεταπολίτευσης.

Όπως είπα, κύριος στόχος είναι η ανάπτυξη που παράγει εισόδημα. Και αν η μόνη πηγή εισοδημάτων της χώρας μας είναι τα αυξανόμενα δημόσια χρέη και όχι η ανάπτυξη, τότε κάθε προσπάθεια μείωσης των δαπανών θα αφαιρεί εισόδημα. Κάθε προσπάθεια αποκατάστασης της οικονομικής δικαιοσύνης μέσα από το φορολογικό σύστημα θα οδηγεί στην αναδιανομή μιας ολοένα και μικρότερης πίτας.

Η αλλαγή του προτύπου της χώρας, του παραγωγικού προτύπου της χώρας, του αναπτυξιακού προτύπου της χώρας, η ανάγκη για το πέρασμα σε μια νέα πορεία πράσινης ανάπτυξης, που θα δημιουργήσει νέο εθνικό πλούτο και θέσεις εργασίας, είναι ακόμα πιο επιτακτική σε αυτές τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες.

Αποτελεί βασικό μας στοίχημα. Στοίχημα, για το οποίο θα συζητήσουμε, σε λίγες μέρες στην Κοπεγχάγη, όλη η Διεθνής Κοινότητα, είναι στοίχημα η Ελλάδα να πρωτοπορήσει, γιατί έχουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα γι' αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης που ανατέλλει σήμερα στον πλανήτη μας.

Γι' αυτό, αξιοποιούμε όλα τα αναπτυξιακά εργαλεία για την ανάταξη της οικονομίας το 2010. Ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά, με την προώθηση νομοσχεδίου για τη ρύθμιση επιχειρηματικών και επαγγελματικών οφειλών και με τις απαραίτητες αλλαγές στον Τειρεσία.

Πριν το τέλος του χρόνου κατατίθεται σχέδιο νόμου για τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Αυξάνουμε τον προϋπολογισμό του ΤΕΜΠΜΕ. Εξοφλούμε σταδιακά τις εκκρεμότητες του ελληνικού Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις από τον Αναπτυξιακό Νόμο. Στηρίζουμε την αγοραστική αλλά και την επενδυτική ζήτηση και αυξάνουμε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ώστε να ξεπεράσει τα 10 δις, δηλαδή το 4,2% του ΑΕΠ.

Στο πρώτο τρίμηνο του 2010, προωθούμε δύο σημαντικές τομές, ώστε το ΕΣΠΑ, ένα ισχυρό όπλο 26 δις ευρώ, να γίνει η ατμομηχανή της ανάπτυξης και η βάση για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου στην οικονομία μας.

Πρώτον, απλοποιούμε και αποκεντρώνουμε ριζικά όλες τις διαδικασίες υλοποίησης του ΕΣΠΑ. Δεύτερον, προχωράμε στον στρατηγικό αναπροσανατολισμό του ΕΣΠΑ σε δράσεις πράσινης ανάπτυξης, ανθρώπινου δυναμικού, θέσεων εργασίας, εκπαίδευσης και κοινωνικής συνοχής.

Αλλάζουμε μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010 τον Αναπτυξιακό Νόμο, ώστε να στηρίζει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, να στηρίζει την καινοτομία, την εξαγωγική δραστηριότητα και την πράσινη επιχειρηματικότητα. Αλλάζουμε δηλαδή όλο το πλαίσιο που διέπει την άσκηση της επιχειρηματικότητας.

Στόχος μας είναι η προσέλκυση παραγωγικών επενδυτικών κεφαλαίων και η στροφή στην πράσινη ανάπτυξη. Βασικό μέλημα του διαλόγου που εμείς θέλουμε να κάνουμε μαζί σας είναι και αυτό, να προχωρήσουμε για να δούμε πώς θα προσελκύσουμε όλο και περισσότερες επενδύσεις στη χώρα μας, με τις απαραίτητες αλλαγές. Όπως για παράδειγμα το σχέδιο νόμου που θα κατατεθεί το πρώτο δίμηνο του 2010, που θα άρει τα αντικίνητρα, δηλαδή όλες τις γραφειοκρατικές διαδικασίες για την πραγματοποίηση επενδύσεων, την ίδρυση, αδειοδότηση και λειτουργία επιχειρήσεων.

Πάμε σε υπηρεσίες μιας στάσης, τα λεγόμενα «one stop shop», με την αξιοποίηση των υποδομών που ήδη έχουν αναπτυχθεί από τα Επιμελητήρια της χώρας. Στόχος είναι να μειωθεί δραστικά, σε λιγότερες από 15 μέρες, ο χρόνος ίδρυσης μιας επιχείρησης, προσεγγίζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Μεγάλη τομή για το βιώσιμο αναπτυξιακό προσανατολισμό της οικονομίας αποτελεί και η δημιουργία Ταμείου Αναχρηματοδότησης της Οικονομίας, ουσιαστικά μιας Τράπεζας, μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010. Θα συμμετέχει χρηματοδοτικά μαζί με ιδιωτικά κεφάλαια σε οικονομικά βιώσιμα επενδυτικά σχέδια, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ευρύτερη περιοχή, για να μπορέσουμε να επενδύσουμε στην πράσινη ανάπτυξη.

Αστικές αναπλάσεις, διαχείριση αποβλήτων, ανάδειξη των λιμανιών σε πόλους παροχής υπηρεσιών, συμμετοχή σε μεγάλα ενεργειακά δίκτυα, νέες παραγωγικές δραστηριότητες και τεχνολογίες αιχμής, είναι αυτά που θα συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάταση και ανάταξη της οικονομίας και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Τέλος, όπως έχουμε δεσμευτεί, θα ανοίξουμε ένα μεγάλο διάλογο για τα κλειστά επαγγέλματα, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε την ορθή και κοινωνικά δίκαιη λειτουργία του ανταγωνισμού.

Για το κοινωνικό κράτος, βασικός στόχος μας είναι η ανασύσταση αυτού του κοινωνικού κράτους, που ουσιαστικά δεν έχουμε, ή που έχουμε με ελλειμματικό και σπάταλο τρόπο στη χώρα μας.

Ξεκινήσαμε ήδη ένα μεγάλο διάλογο για το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας, γιατί καθήκον μας είναι να μην κλείνουμε τα μάτια μπροστά στα προβλήματα, αλλά να λάβουμε όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εγγυηθούμε τις συντάξεις των Ελλήνων πολιτών στο μέλλον. Να εγγυηθούμε την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος.

Ο διάλογος έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και ο σχεδιασμός του αρμόδιου Υπουργείου είναι να καταλήξουμε σε νομοθετικές ρυθμίσεις μέχρι το τέλος του πρώτου εξαμήνου του 2010.

Ένα θέμα που αφορά και στο ασφαλιστικό μας σύστημα, αλλά και ευρύτερα σε μια ανομία στη χώρα μας, είναι το ζήτημα των μεταναστών. Έχουμε ένα τεράστιο απόθεμα εργατικού δυναμικού, που πολλές φορές βιώνει λάθρα, αδήλωτα, σε κυκλώματα εμπορίας, και αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο το ασφαλιστικό σύστημα, στερώντας και ζωτικούς πόρους. Εδώ, πρέπει επίσης να μπει τάξη.

Ευθύνη, πρωτίστως της Πολιτείας και των κοινωνικών εταίρων, είναι να σεβαστούμε τα δικαιώματά τους. Προς την κατεύθυνση αυτή, καθιστούμε σαφές ότι οι εργασιακοί και ασφαλιστικοί νόμοι αφορούν και τους αλλοδαπούς που εργάζονται στην Ελλάδα χωρίς νόμιμη διαμονή.

Η αγορά εργασίας δεν είναι σκλαβοπάζαρο. Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας οφείλει να εξετάζει καταγγελίες, ακόμα και αν αυτές προέρχονται από μη νόμιμους αλλοδαπούς. Ο μετανάστης δεν μπορεί να τιμωρείται με απώλεια της άδειάς του, όταν ο εργοδότης δεν καταβάλλει τις προβλεπόμενες εισφορές.

Παράλληλα, προχωράμε σε ταχεία υιοθέτηση της κοινοτικής οδηγίας για κυρώσεις και μέτρα κατά εργοδοτών, που απασχολούν παράνομα διαμένοντες αλλοδαπούς. Στο πλαίσιο αυτό, πιστεύω ότι θα βάλουμε μια τάξη, μια τάξη που θα συμβάλλει στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας, αλλά και θα ενισχύσει τα Ασφαλιστικά Ταμεία με σημαντικούς πόρους από ένα μεγάλο αριθμό εργαζομένων που σήμερα δεν καταγράφονται στο σύστημά μας.

Η πολιτική μας στον κρίσιμο τομέα της Υγείας και της Πρόνοιας, ξεκινά άμεσα, με τη δραστική καταπολέμηση της σπατάλης σε δαπάνες για φάρμακα και στις προμήθειες των νοσοκομείων. Είναι άμεση προτεραιότητα, δεν μπορούμε να περιμένουμε την τετραετία. Μπορούμε και θα πετύχουμε την εξοικονόμηση πολύ σημαντικών πόρων, καταπολεμώντας και εδώ την ανομία και τη διαφθορά. Πόροι που θα χρησιμοποιηθούν για να παρέχουμε καλύτερες υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας στους Έλληνες πολίτες.

Στο χώρο της παιδείας, και γνωρίζετε τη σημασία που έχω δώσει σ' όλη μου τη ζωή σ' αυτό τον τομέα, είναι πολλά αυτά που πρέπει ν' αλλάξουν. Δεν είναι η ώρα να σας καταγράψω όλες τις πολιτικές. Όμως, δεν μπορεί να έχουμε μια παιδεία, που όλο και κατρακυλά στους δείκτες σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο. Δεν μπορούμε να μιλάμε για δωρεάν παιδεία, ενώ πληρώνει μεγάλα ποσά η κάθε ελληνική οικογένεια.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που είναι ακόμα αναχρονιστικό και δεν συνδυάζεται με το παραγωγικό μοντέλο που σχεδιάζουμε για αύριο, την πράσινη ανάπτυξη. Χρειάζεται να κάνουμε μεγάλες αλλαγές, από το ηλεκτρονικό σχολείο μέχρι το ηλεκτρονικό βιβλίο. Να κάνουμε το σχολείο χώρο καινοτομίας, κριτικής σκέψης και παραγωγικής δράσης.

Και αυτό το δικαιούνται οι νέοι, οι νέοι οι οποίοι θα συμβάλλουν, είμαι σίγουρος, σε όλες αυτές τις μεγάλες αλλαγές που τους αφορούν και άμεσα και στο μέλλον.

Τα χρήματα του Ελληνικού λαού για το κοινωνικό κράτος πρέπει να χρησιμοποιηθούν σωστά. Αλλά για να χρησιμοποιηθούν σωστά, πρέπει πρώτα απ' όλα να φτιάξουμε και το ίδιο το κράτος. Πρέπει να λειτουργεί το κράτος. Και αυτό είναι το βασικό μας μέλημα. Πρώτος μας εχθρός, η πελατειακή συγκρότηση αυτού του κράτους. Και κύριός μας σύμμαχος, ο πολίτης.

Βάζουμε ξεκάθαρους στόχους και τους αξιολογούμε με αντικειμενικά στοιχεία. Πώς και πόσο κάναμε τη ζωή του Έλληνα πιο εύκολη με τα μέτρα μας, πιο δίκαιη. Πόσο κοστίζει στον Έλληνα πολίτη το κάθε μέτρο και πώς θα μας πάει μπροστά ως χώρα. Δίνουμε το στίγμα με την ανεξάρτητη πια Στατιστική Υπηρεσία, ώστε να μπορεί να συνδεθεί η πολιτική μας με την αξιολόγηση και τη λογοδοσία σ' εσάς τους πολίτες, τους κοινωνικούς εταίρους, αλλά και σε διεθνές επίπεδο.

Τραβήξαμε οριστική και αμετάκλητη γραμμή, οριστικά τελειώνοντας με τις πελατειακές προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ. Δεν θα ξαναϋπάρξουν ψευδεπίγραφες, δήθεν συμβάσεις έργου. Η απόφαση αυτή βάζει οριστικό τέλος στο πιο μαύρο κεφάλαιο των πελατειακών σχέσεων. Και όποιος νομίζει ότι η χώρα μπορεί να συνεχίσει έστω και μια μέρα με το φαύλο καθεστώς των εξαιρέσεων, που μας οδήγησε ως εδώ, ας αναλάβει τις ευθύνες του.

Είπαμε επίσης, «όχι άλλα Βατοπέδια», γιατί δεν τα αντέχει η Δημοκρατία, δεν τα αντέχει η οικονομία μας και μας προσβάλλουν όλους. Γι' αυτό είπαμε: Όλα στο φως. Καμιά απόφαση στο σκοτάδι. Κάθε ευρώ που φεύγει από το δημόσιο Ταμείο θα είναι ορατό στο δημόσιο έλεγχο. Το κάναμε ήδη πράξη με το νομοσχέδιο που αναρτά τις υπογραφές όλων των δημοσίων λειτουργών, βεβαίως και των Υπουργών στο διαδίκτυο, για να σπάσουμε την ομερτά της αδιαφάνειας.

Επόμενο ιστορικό μας βήμα είναι ο νέος εκλογικός νόμος, για να περιορίσουμε δραστικά τις εκλογικές δαπάνες και κάθε μορφής διαμεσολαβητές, αλλά και το μαύρο πολιτικό χρήμα. Ξέρουμε κι εδώ ότι δεν πάει άλλο. Ήρθε η ώρα ν' ανατρέψουμε το σύστημα και να πάμε μπροστά, σε ένα άλλο σύστημα που εκφράζει πιο γνήσια, πιο ανεπηρέαστα και με ακεραιότητα τη βούληση του Έλληνα πολίτη.

Κυρίες και κύριοι, η εκθεμελίωση του πελατειακού κράτους αφορά και την ανασύνταξη της Πολιτείας. Πέραν της εμπέδωσης ενός αυτόνομου πολιτικού συστήματος λογοδοσίας, απαιτείται η οικοδόμηση ενός κράτους που τοποθετεί τον πολίτη στο επίκεντρο. Αυτή είναι η αφετηρία της νέας αρχιτεκτονικής για τη Διοίκηση και Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας, την οποία προωθούμε και θα ολοκληρώσουμε έγκαιρα, έτσι ώστε στις 14 Νοεμβρίου του 2010 να εκλέξουμε τους νέους Δημάρχους και Περιφερειάρχες.

Με την αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η κεντρική Διοίκηση του κράτους απελευθερώνεται, αφιερώνεται στην επιτελική σχεδιαστική, συντονιστική και ελεγκτική δράση. Το Δημόσιο εξοικονομεί τεράστιους πόρους από τη μείωση των βαθμών της Διοίκησης σε 3, από 5 που είναι σήμερα. Ξεκινά να λειτουργεί με επίκεντρο τις ανάγκες του πολίτη, αλλά και την εξεύρεση λύσεων στα καθημερινά προβλήματά του.

Βοηθά επίσης την επιχειρηματικότητα και την επένδυση. Είναι μια τεράστια τομή, που θα προσαρμόσει το διοικητικό μας μοντέλο στα πρότυπα ενός σύγχρονου κράτους.

Η διαφθορά βεβαίως είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα του κράτους. Γι' αυτό, λαμβάνουμε άμεσα, αποφασιστικά μέτρα καταπολέμησης του οικονομικού εγκλήματος, των μεγάλων υποθέσεων αδιαφάνειας, φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας. Το συντονισμό σε αυτό τον τομέα, για το οικονομικό έγκλημα, θα αναλάβει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γιατί η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, το οποίο θα έχει συνεργασία κατά περίπτωση με τα συναρμόδια Υπουργεία.

Οι ειδικοί μας στόχοι για το 2010 είναι η καταπολέμηση της μάστιγας της λαθρεμπορίας καυσίμων, που κοστίζει πολλά δισεκατομμύρια - ο αριθμός που λέγεται είναι 5 δισεκατομμύρια ευρώ - στο Δημόσιο κάθε χρόνο.

Η καταπολέμηση της σπατάλης και της ανομίας στα νοσοκομεία.

Η καταπολέμηση του μεγάλου, οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος όπου κι αν υπάρχει, ιδιαίτερα αυτά που σχετίζονται με κάθε μορφής λαθρεμπορία.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς στο Δημόσιο με αποφασιστικά μέσα και την αξιοποίηση όλων των σύγχρονων τεχνολογιών.

Θα αποδείξουμε στην πράξη πως λεφτά υπάρχουν. Υπάρχουν σε πολλές μεριές. Και αυτά τα λεφτά θα πηγαίνουν σε βασικές προτεραιότητες για τον Έλληνα πολίτη. Όχι για τις παρασιτικές, πελατειακές ανάγκες ή για τη διαφθορά.

Επειδή είναι κυρίαρχο αυτό το ζήτημα και θα έλεγα, και πέραν των κομμάτων, το θέμα της διαφάνειας και της καταπολέμησης της διαφθοράς θα είναι στο επίκεντρο της συνάντησης αύριο, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τους πολιτικούς αρχηγούς, για μια ανοιχτή και ειλικρινή συζήτηση.

Θα καταθέσω πολύ συγκεκριμένες προτάσεις και θα ζητήσω από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς να αναλάβουν ο καθένας τη δική του ευθύνη. Εμείς αναλάβαμε τις δικές μας. Ελπίζω να κάνουν όλοι το ίδιο. Είναι εντολή του λαού, στις 4 του Οκτώβρη. Η εντολή που μας έδωσε ήταν να τελειώνουμε με αυτά που έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής: Την πελατειακή νοοτροπία, την αδιαφάνεια, τη διαφθορά. Και αυτή την εντολή, εμείς την τιμούμε.

Κυρίες και κύριοι, θέλω να κλείσω με το μεγάλο κεφάλαιο των δημοσιονομικών της οικονομίας μας. Και θα είμαι αρκετά λεπτομερής, αν και πολλά απ' αυτά ίσως να τα έχετε ακούσει, άλλα ίσως όχι, που εξειδικεύουν τις πολιτικές μας, που αντιμετωπίζουν ακριβώς το δημοσιονομικό πρόβλημα με έναν δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο, διότι είναι σημαντικό αυτές να αποτελέσουν κατευθύνσεις για όλα τα Υπουργεία και δεσμεύσεις της κυβέρνησής μας, αλλά και όλων μας, έναντι του Ελληνικού λαού, και για την αξιοπιστία απέναντι στις διεθνείς οικονομικές σήμερα συνθήκες που αντιμετωπίζουμε, την οικονομική κρίση.

Με τον Προϋπολογισμό του 2010 κάνουμε ένα πρώτο βήμα. Στόχος μας είναι να μειωθεί το έλλειμμα σχεδόν 4 μονάδες του ΑΕΠ το 2010, πάνω δηλαδή από 8 δισεκατομμύρια ευρώ: 4 δις από εξοικονόμηση σπατάλης και μείωση δαπανών, και 4 δις από αύξηση εσόδων.

Χρησιμοποιούμε ως επί το πλείστον μόνιμα μέτρα, άρα και μέτρα που είναι βιώσιμα και για άλλα προϋπολογιστικά έτη. Χωρίς να αυξήσουμε το φορολογικό βάρος στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, θέτουμε ένα πολύ συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μείωσης του ελλείμματος και αποκλιμάκωσης του χρέους.

Το έλλειμμα θα είναι κάτω από το όριο του 3% του ΑΕΠ πριν το τέλος της πρώτης τετραετίας διακυβέρνησης από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, το 2013. Θα το πετύχουμε με διαρθρωτικά και μόνιμα μέτρα και με πολιτικές που θα αποδίδουν όφελος τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ κάθε χρόνο.

Ξεκινάμε με 9% το 2010, κάτω από 7% το 2011, κάτω από 5% το 2012 και κάτω από 3% το 2013. Το δημόσιο χρέος θα αρχίσει να αποκλιμακώνεται, το αργότερο από το 2012. Θα το πετύχουμε μέσα από την ανάπτυξη, αλλά και την επιστροφή του Προϋπολογισμού σε πρωτογενή πλεονάσματα. Το τετραετές Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, αυτό το Πρόγραμμα που εμείς έχουμε χρέος να το καταθέσουμε τον Ιανουάριο του 2010, θα αποτυπώνει ακριβώς αυτούς τους στόχους: Τον οδικό μας χάρτη.

Είναι μια στρατηγική που θα καταθέσουμε, με πρωτοβουλίες για μια βιώσιμη δημόσια οικονομική πολιτική της κυβέρνησής μας. Θα είναι όμως παράλληλα κι ένα ευρύτερο πρόγραμμα αλλαγών, για την ανάπτυξη και την εξυγίανση της οικονομίας μας.

Στον Προϋπολογισμό του 2010, το έλλειμμα θα μειωθεί όπως είπα κατά 8 δις ευρώ, ισόποσα, από μείωση σπατάλης και ενίσχυση των εσόδων.

Οι άμεσες πολιτικές για το νοικοκύρεμα είναι η μείωση των λειτουργικών δαπανών του κράτους κατά 10%, κυρίως από τη μείωση των καταναλωτικών δαπανών κατά 25%. Περιορισμός της ανεξέλεγκτης σπατάλης στα Ασφαλιστικά Ταμεία και ενίσχυση των μηχανισμών είσπραξης, ώστε να μειωθούν οι ανάγκες πρόσθετης χρηματοδότησης κατά 10%.

Αναστολή προσλήψεων για το 2010, με εξαίρεση Παιδεία, Υγεία και Ασφάλεια. Μία πρόσληψη για κάθε 5 αποχωρήσεις στο Δημόσιο από το 2010. Περιορισμός μέχρι και κατά το 1/3 των συμβάσεων εργασίας στους περισσοτέρους τομείς του δημόσιου τομέα. Μισθολογικές αυξήσεις στο Δημόσιο που καλύπτουν τον πληθωρισμό.

Όπως έχουμε πει, για όσους έχουν αποδοχές άνω των 2.000 ευρώ το μήνα, θα δοθεί μόνο η μισθολογική ωρίμανση, με τρόπο που θα διευκρινιστεί με την εισοδηματική πολιτική, που θα ανακοινωθεί στην αρχή του 2010. Περικοπή της δαπάνης για επιδόματα στο Δημόσιο κατά 10%. Κλείσιμο του 1/3 των Γραφείων ΕΟΤ στο εξωτερικό. Κλείσιμο όλων των Γραφείων Τύπου στο εξωτερικό, με ενσωμάτωσή τους στις Πρεσβείες.

Μείωση εξοπλιστικών προγραμμάτων το 2011 και 2012. Μείωση κατά 50% τόσο στις αμοιβές μελών Διοικητικών Συμβουλίων σε ΔΕΚΟ όσο και στον αριθμό των μελών.

Πλαφόν στις αμοιβές διευθυντικών στελεχών σε ΔΕΚΟ. Μείωση τουλάχιστον κατά 10% στις αμοιβές που ισχύουν σήμερα για διευθυντικά στελέχη σε ΔΕΚΟ.

Όλα τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα θα δημοσιεύουν Ισολογισμούς, σύμφωνα με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα και υπογεγραμμένους από Ορκωτό Λογιστή. Αυτό το παράδειγμα της δημοσιονομικής προσπάθειας θα το δώσει και η ίδια η πολιτική ηγεσία της χώρας, η κυβέρνηση, οι Υπουργοί και τα μέλη του Κοινοβουλίου.

Παράλληλα, θα εφαρμόζουμε από το 2011 πολυετείς προγραμματικούς Προϋπολογισμούς.

Έχω δώσει εντολή σε όλους τους Υπουργούς να ετοιμάσουν ως τα τέλη Ιανουαρίου έναν τριετή Προϋπολογισμό για το Υπουργείο τους, με ετήσια μείωση συνολικών δαπανών κάθε χρόνο, καθώς και προτάσεις για δραστικές συγχωνεύσεις και καταργήσεις σε Οργανισμούς του Δημοσίου.

Τέλος, οι ελεγχόμενες - άμεσα ή έμμεσα - από το Δημόσιο Τράπεζες δεν θα δώσουν μπόνους σε υψηλόβαθμα στελέχη τους, ακόμα και μετά την επιστροφή των χρημάτων του Δημοσίου.

Είναι καιρός να εγκαταλείψουν συμπεριφορές και αμοιβές μεγαλοστελεχών που προκαλούν. Έχουμε όλοι να σηκώσουμε το βάρος αυτής της κρίσης. Και θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να γίνει το ίδιο και στις ιδιωτικές Τράπεζες. Δεν μπορούμε να το νομοθετήσουμε, δεν μπορούμε να τους το απαγορεύσουμε, μπορούμε όμως να φορολογήσουμε τα μπόνους των στελεχών. Και αυτό θα κάνουμε, με συντελεστή 90%.

Παράλληλα, από το πρώτο εξάμηνο του 2010, μπαίνει διπλογραφικό σύστημα καταγραφής προμηθειών σε όλα τα Νοσοκομεία. Θα εφαρμόσουμε αποκεντρωμένες διαδικασίες ηλεκτρονικών προμηθειών. Για όλες τις προμήθειες θα είναι ανοιχτές οι διαδικασίες στο διαδίκτυο. Ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα Ταμεία, έως ότου φτάσουμε σε μια κάρτα υγείας ή κάρτα πολίτη, όπου όλα αυτά τα στοιχεία θα περνάνε πια ηλεκτρονικά.

Αλλάζουμε τον τρόπο προμήθειας φαρμάκων, με επαναφορά της λίστας. Θα μπουν Ορκωτοί Λογιστές στα Ασφαλιστικά Ταμεία. Για την εμπέδωση της διαφάνειας, οι δαπάνες όλων των Υπουργείων θα αξιολογηθούν από μηδενική βάση.

Από τον Ιανουάριο του 2010, θα γίνεται μηνιαίος έλεγχος και προγραμματισμός δαπανών. Και οι πολίτες θα μπορούν να παρακολουθούν την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού στο διαδίκτυο. Όλη η εκτέλεση του προϋπολογισμού θα αναρτάται στο διαδίκτυο.

Θα λειτουργήσει ενιαία αρχή πληρωμής όλων των μισθών στο Δημόσιο έως τα μέσα του 2010, για τον έλεγχο της δαπάνης σε μισθούς. Δεν μπορεί το κάθε Υπουργείο, ο κάθε Οργανισμός, η κάθε Υπηρεσία να πληρώνει ξεχωριστά τους μισθούς.

Θα νομοθετήσουμε «δημοσιονομικούς κανόνες» για τον έλεγχο των δαπανών και τη διαφάνεια και νέο τρόπο έγκρισης και παρακολούθησης του προϋπολογισμού από τη Βουλή. Θα συσταθεί στη Βουλή Σώμα Ελεγκτών εκτέλεσης του προϋπολογισμού και των δαπανών, στο πρότυπο αντίστοιχων άλλων χωρών.

Και βεβαίως, με την ανεξαρτητοποίηση της Στατιστικής Υπηρεσίας θα εγγυηθούμε τη διαφάνεια και την αξιοπιστία στα στατιστικά και δημοσιονομικά στοιχεία, ως οφείλουμε πρώτα απ' όλα στους Έλληνες πολίτες, και βεβαίως διεθνώς.

Όσο σημαντική είναι η συγκράτηση των δαπανών και οι νέοι κανόνες διαφάνειας, άλλο τόσο είναι η ανάγκη για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Να επιμεριστούν δίκαια τα βάρη στους Έλληνες πολίτες.

Γι' αυτό, ξεκινάμε τον διάλογο για τη ριζική ανατροπή του φορολογικού συστήματος στη χώρα μας. Να πάψει να είναι άδικο, αναποτελεσματικό. Να πάψει να υπάρχει και η τεράστια διαφθορά. Να πάψει να συσσωρεύει βάρη στον μισθωτό, τον συνταξιούχο, τον συνεπή επιχειρηματία. Και να αφήνει στο απυρόβλητο τους έχοντες και κατέχοντες, να αφήνει ανεξέλεγκτη και τη φοροδιαφυγή, που όμως πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλοι μας. Έχουμε όλοι μας χρέος, από την μεγάλη επιχείρηση μέχρι τον κάθε πολίτη, να αντιμετωπίσουμε, μέσα πάντα από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, αυτό το ζητούμενο.

Τηρώντας λοιπόν τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις για τις μεγάλες τομές στη φορολογία, προχωράμε με ενιαία προοδευτική τιμαριθμοποιημένη φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα.

Εφαρμογή από το 2010 της προοδευτικής φορολόγησης της μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Επαναφορά του φόρου κληρονομιάς και γονικών παροχών με υψηλότερο αφορολόγητο.

Κατάργηση αυτοτελούς φορολόγησης για όλα τα εισοδήματα, για όλα τα μισθολογικά επιδόματα του Δημοσίου.

Κατάργηση χαριστικών φοροαπαλλαγών.

Φορολόγηση των διανεμόμενων κερδών στα φυσικά πρόσωπα.

Φορολόγηση της υπεραξίας από βραχυχρόνιες χρηματιστηριακές συναλλαγές με συμψηφισμό πάντα των ζημιών.

Κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων.

Κωδικοποίηση και απλούστευση της φορολογικής νομοθεσίας.

Λογιστικός προσδιορισμός όλων των εισοδημάτων.

Αποτελεσματικός έλεγχος όλων των ενδοομιλικών συναλλαγών.

Φορολόγηση των συναλλαγών με εξωχώριες (off shore) εταιρείες.

Ηλεκτρονική παρακολούθηση της αγοράς των καυσίμων για την πάταξη του λαθρεμπορίου.

Υποχρέωση διατήρησης επαγγελματικών λογαριασμών στις Τράπεζες, διασύνδεση αυτών των λογαριασμών με τα πληροφοριακά συστήματα και πρόσβαση σε αυτά των φορολογικών υπηρεσιών.

Στο σχέδιο νόμου για τη φορολογία, που θα προκύψει από τη διαβούλευση στις αρχές του έτους, θα προχωρήσουμε και σε περαιτέρω σημαντικές κινήσεις, όπως είναι το πόθεν έσχες, το σύστημα έκπτωσης φόρων μέσω αποδείξεων, η κατάρτιση προγράμματος διασταυρώσεων στη διεξαγωγή φορολογικών ελέγχων, η δημοσιοποίηση στο διαδίκτυο των στοιχείων εισοδημάτων και φόρου από εμπορικές επιχειρήσεις και ελεύθερα επαγγέλματα, ο έλεγχος πόθεν έσχες σε όλους τους εφοριακούς και η παύση καθηκόντων σε όσους αποδεικνύεται ότι δεν δικαιολογούνται τα περιουσιακά τους στοιχεία από τα εισοδήματά τους.

Τέλος, εμείς θέλουμε να διατηρήσουμε εκείνες τις κρατικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι ζωτικές για την οικονομία μας, κάτω από τον έλεγχο του κράτους, αλλά θα προχωρήσουμε σε μετοχοποιήσεις και αποκρατικοποιήσεις σε εκείνες που δεν χρειάζεται το κράτος να ελέγχει.

Θα δημιουργήσουμε και θα μετοχοποιήσουμε στην κεφαλαιαγορά εταιρία συμμετοχών του Δημοσίου, με ένα πρόγραμμα αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, με τη δημιουργία ενός «καλαθιού» αξιοποιήσιμων ακινήτων του Δημοσίου, διότι έχουμε σημαντικό πλούτο αλλά πρέπει να αξιοποιηθεί και να εισαχθεί ακόμα και αυτή, όπου χρειάζεται, στην κεφαλαιαγορά. Επίσης, με την ενιαία και επαγγελματική διαχείριση - επαγγελματική διαχείριση, το τονίζω αυτό - διότι θυμόμαστε τι έγινε με τα τοξικά ομόλογα στα Ταμεία. Επαγγελματική, ενιαία και διάφανη διαχείριση της περιουσίας των Ασφαλιστικών Ταμείων και τιτλοποίηση εσόδων από τον φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας.

Κυρίες και κύριοι, θα μας ήταν εύκολο να χρησιμοποιήσουμε την ευρεία μας πλειοψηφία, αυτήν που έχουμε στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, και να περάσουμε μέτρα και πολιτικές χωρίς κανένα διάλογο, χωρίς καμία διαβούλευση. Δεν το κάνουμε. Και δεν το κάνουμε συνειδητά.

Η έλλειψη διαβούλευσης είναι συνταγή αποτυχίας. Πιστεύω και πιστεύουμε βαθιά ότι μια κοινωνία που παίρνει την απόφαση να προχωρήσει, να ανοίξει νέους δρόμους, οφείλει να το κάνει με την κοινωνία συλλογικά, μαζικά, μαζί με τους φορείς της.

Ότι οι νόμοι και οι πολιτικές παίρνουν την ισχύ τους όχι μόνο από τη δύναμη της επιβολής από τις κυβερνήσεις, αλλά από τη δύναμη της νομιμοποίησης της ίδιας της κοινωνίας. Είναι για μας βασική δημοκρατική αρχή. Δυναμώνουν, ενισχύουν, εφαρμόζουν, γίνονται κομμάτι του πολιτισμού μας, όταν αποκτούν την ισχύ τους από την αποδοχή και τη στήριξη της κοινωνίας.

Αυτό που ζητώ από κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδα σήμερα είναι τη συμμετοχή τους στις αποφάσεις. Ζητώ να δείξουμε με συγκεκριμένες πράξεις ότι αυτή η χώρα, όλοι μας, είμαστε ένα. Συντεταγμένοι, χτυπάμε τα προβλήματα, αναμορφώνουμε τη χώρα, ανασυγκροτούμε την Ελλάδα, ανοίγουμε μια λαμπρή νέα σελίδα για την πορεία του Ελληνισμού.

Με ενότητα, που είναι σφυρηλατημένη σε μια Εθνική Κοινωνική Συμφωνία. Αποφασισμένοι να κάνουμε ανατροπές τώρα. Αποφασισμένοι να αλλάξουμε πορεία τώρα. Να αναλάβει ο καθένας την ευθύνη που του αναλογεί. Να αφήσουμε όλοι μας πίσω τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν. Να αλλάξουμε νοοτροπίες και πρακτικές.

Δεσμεύτηκα προσωπικά ότι αυτή η Κυβέρνηση θα κάνει το πρώτο βήμα. Και ήδη έχουμε δώσει σαφές δείγμα. Με τον ίδιο τρόπο θα συνεχίσουμε. Και αν γίνονται λάθη, και θα γίνονται, δεν είναι από αδράνεια.

Τα λάθη γίνονται, στην πρόθεσή μας και στη δυναμική μας να αλλάξουμε τα πράγματα. Αλλά και αυτά τα λάθη, ως δημοκρατική παράταξη, είμαστε πάντα ανοικτοί στην κριτική, για να τα διορθώνουμε και να προχωράμε ακόμα πιο αποτελεσματικά σε αυτή την πορεία.

Το ίδιο όμως οφείλει να κάνει ο καθένας που συμμετέχει στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου. Ο καθένας μας έχει δύναμη, τη δύναμη να αλλάξει την πορεία της ιστορίας μας. Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε φορείς της αλλαγής στη χώρα.

Τις επόμενες μέρες τα αρμόδια Υπουργεία, με τη βοήθεια της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της ΟΚΕ, θα ξεκινήσουν τις επαφές για καθένα από τα μεγάλα θέματα που θα ανοίξουμε μέσα στο 2010. Θέματα ανά Υπουργείο, αλλά και θέματα ευρύτερα.

Η καταπολέμηση της διαφθοράς, η ανάγκη να φέρουμε επενδύσεις, η πράσινη ανάπτυξη, η ανταγωνιστικότητα, το χτύπημα της ανεργίας, είναι μεγάλα θέματα, τα οποία δεν εγκλωβίζονται στα πλαίσια ενός Υπουργείου.

Παρότι ο διάλογος για μας, είναι μια μόνιμη διαδικασία, είναι απαραίτητο να πάρουμε αποφάσεις. Και γι' αυτό, οι αποφάσεις θα είναι γρήγορες, δεν θα υπάρξει καμία χρονοτριβή. Τέλος Φεβρουαρίου ή και νωρίτερα, κατά περίπτωση, ξεκινάμε την εφαρμογή των αποφάσεων που θα προκύψουν από αυτόν τον κύκλο διαλόγου.

Είμαστε διατεθειμένοι να ακούσουμε όλες τις απόψεις. Και τις δικές σας, μέσα από την ΟΚΕ, και της κοινωνίας, και μέσα από το διαδίκτυο. Όσες προέρχονται και συμπληρώνουν τη δική μας, ξεκάθαρη ατζέντα. Να διορθώσουμε παραλείψεις, να συμφωνήσουμε μαζί τον τρόπο εφαρμογής των πολιτικών μας. Να διαμορφώσουμε μια ευρύτερη συναίνεση, η οποία δεν είναι μόνο συνταγή για την επιτυχία μας, αλλά συνταγή και για την αξιοπιστία μας διεθνώς. Όταν δουν έξω ότι δεν είναι απλώς μια κυβέρνηση, αλλά ότι είναι συντεταγμένα ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, η οποία προχωρά τις μεγάλες αλλαγές, τότε πραγματικά η αξιοπιστία της χώρας μας θα είναι δεδομένη.

Είμαστε αποφασισμένοι να μην κάνουμε ούτε ένα βήμα πίσω στις μεγάλες αλλαγές που έχουμε υποσχεθεί. Αφήνουμε πίσω όσα μας οδήγησαν στη σημερινή κρίση. Προχωράμε στην Ελλάδα της οικονομικής σταθερότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της πράσινης ανάπτυξης, των ίσων ευκαιριών.

Έχουμε τις δυνάμεις, το ξέρετε, το ξέρουμε και θα το αποδείξουμε. Όχι μόνο στον εαυτό μας. Θα το αποδείξουμε σε όλους, που σήμερα μας βλέπουν και πολλές φορές μας λοιδορούν, που δεν μας πιστεύουν. Θα το αποδείξουμε, διότι έχουμε τις δυνάμεις και ξέρουμε ότι όταν θέλουμε μπορούμε.

Και σήμερα θέλουμε. Έχουμε τη βούληση και μαζί μπορούμε. Θα αλλάξουμε εκ βάθρων την Ελλάδα.

Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα πετύχουμε.

Σας ευχαριστώ πολύ.
[http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/134abaa5-249b-4c99-82e2-cf14f70b38ec]

socGrc'time1991-2000

name::
* McsEngl.socGrc'time1991-2000,

{time.greece.Decade2000: 1991-2000}:
=== GOVERNMENT:
* ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 11.4.1990 13.10.1993
* ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΔΡΕΑ 13.10.1993 22.1.1996
* ΣΗΜΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 22.1.1996 25.9.1996
* ΣΗΜΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 25.9.1996 13.4.2000
* ΣΗΜΙΤΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 13.4.2000 10.3.2004

{time.greece.1996}:
* 22 ΙΑΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Κ. ΣΗΜΙΤΗ
* 31 ΙΑΝ: ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΟΥΡΚΙΑ στη νήσο Ιμια. Συμβιβασμός με ψυχολογική ήττα ελλάδας.

{time.greece.1993}:
* ΟΚΤ: ΕΚΛΟΓΕΣ. Νίκη ΠΑΣΟΚ 46,88%

socGrc'time1981-1990

name::
* McsEngl.socGrc'time1981-1990,

{time.greece.Decade1990: 1981-1990}:
=== GOVERNMENT:
* ΡΑΛΛΗ Ι. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 10.5.1980 21.10.1981
* ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΔΡΕΑ 21.10.1981 5.6.1985
* ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΝΔΡΕΑ 5.6.1985 2.7.1989
* ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗ ΤΖΑΝΝΗ 2.7.1989 12.10.1989
* ΓΡΙΒΑ ΙΩΑΝΝΗ 12.10.1989 23.11.1989
* ΖΟΛΩΤΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΑ 23.11.1989 11.4.1990
* ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 11.4.1990 13.10.1993

{time.greece.1990:
* 8 ΑΠΡ: ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΙΚΗ ΝΔ.

{time.greece.1989:
* ΕΚΛΟΓΕΣ. ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ+ΣΥΝ; ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ

{time.greece.1985:
* ΦΛΕΒ: ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ
* 2 ΙΟΥΝ: ΕΚΛΟΓΕΣ. ΠΑΣΟΚ 46%

{time.greece.1981:
* 1 ΙΑΝ : ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚ
* 17 ΟΚΤ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΠΑΣΟΚ

socGrc'time1971-1980

name::
* McsEngl.socGrc'time1971-1980,

{time.greece.Decade1980: 1971-1980}:

{time.greece.1977:
* 17 ΟΚΤ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 42%

{time.greece.1975:
* 19 ΙΟΥΝ: ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

{time.greece.1974:
* 23 ΙΟΥΛ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΠΕΦΤΕΙ ΧΟΥΝΤΑ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
* 17 ΝΟΕ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ 54%
* 8 ΔΕΚ : ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΥΟΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 69%
=== Δημοψήφισμα του 1974-Οριστικοποίηση του πολιτεύματος της Αβασίλευτης Δημοκρατίας: Μετά την πτώση της δικτατορίας και τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1974, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή οργάνωσε δημοψήφισμα με ερώτημα τη μορφή του πολιτεύματος. Το δημοψήφισμα διενεργήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του ’74. Το 69,2% των ψηφοφόρων ψήφισε κατά της βασιλευόμενης δημοκρατίας, έναντι 30,82% που ήταν υπέρ της επαναφοράς του θεσμού της βασιλείας. Έκλεισε, έτσι, ένας κύκλος 54 ετών με σκληρές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις γύρω από το πολιτειακό ζήτημα της χώρας.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.1973:
* 25 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ
=== {1973-07-29}: ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ!
===
Δημοψήφισμα του 1973- Κατάργηση της μοναρχίας-Πρόεδρος ο Γ.Παπαδόπουλος: Το δεύτερο δημοψήφισμα-παρωδία της Απριλιανής δικτατορίας διοργανώθηκε στις 29 Ιουλίου του 1973, ένα περίπου χρόνο πριν τα τραγικά γεγονότα του 1974. Τα ερωτήματα σχετίζονταν με την έγκριση μεταρρύθμισης του συντάγματος του 1968 που αφορούσε την κατάργηση της μοναρχίας, καθώς την εκλογή προέδρου και αντιπροέδρου της Δημοκρατίας για θητεία οκτώ ετών. Για το πρώτο αξίωμα υποψήφιος ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και για το δεύτερο ο Οδυσσέας Αγγελής. Υπέρ «ψήφισε» το 78,43% και κατά το 21,57%.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

socGrc'time1961-1970

name::
* McsEngl.socGrc'time1961-1970,

{time.greece.Decade1970: 1961-1970}:

{time.greece.1968}:
=== Δημοψήφισμα του 1968-«Επικύρωση» του χουντικού συντάγματος: Δεκαπέντε περίπου μήνες μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, η χούντα των συνταγματαρχών διενεργεί δημοψήφισμα στις 29 Σεπτεμβρίου για σχέδιο συντάγματος που είχε εκπονήσει η ίδια. Στο εν λόγω δημοψήφισμα-παρωδία το «ΝΑΙ» αποσπά ποσοστό 92,21% και το «ΟΧΙ» το 7,79%. Να σημειωθεί, επίσης, ότι σε εκείνη τη δημοψηφισματική διαδικασία δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής οι πολιτικοί κρατούμενοι που είχαν συλληφθεί ή εκτοπιστεί μετά το πραξικόπημα.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.1967:
* 3 ΑΠΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Π. ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ
* 21 ΑΠΡ : ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

{time.greece.1966:
=== ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
Ξεκινάει η εκπομπή.

{time.greece.1965:
* 15 ΙΟΥΛ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ ΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΝΟΒΑ.

{time.greece.1964:
* 16 ΦΕΒ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 52,77%
* 6 ΜΑΡ : ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ.

{time.greece.1963:
* 10 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
* 3 ΝΟΕ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 42,05%

{time.greece.1961:
* 29 ΟΚΤ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΕΡΕ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ 49,6%

socGrc'time1951-1960

name::
* McsEngl.socGrc'time1951-1960,

{time.greece.1958:
* 11 ΜΑΗ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΙΚΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ; Β' ΚΟΜΑ ΕΔΑ

{time.greece.1956:
* 16 ΦΕΒ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΙΚΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ. ΕΡΕ 45,7% 155 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ. ΗΝΩΜΕΝΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ 49,8% 145 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ.

{time.greece.1955:
* 4 ΟΚΤ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΠΑΓΟΣ. ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΝΑΘΕΣΗ

{time.greece.1954:
* 12 ΔΕΚ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΓΟΥ

{time.greece.1952:
* 16 ΝΟΕ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΟ. ΝΙΚΗ ΠΑΠΑΓΟΥ.

{time.greece.1951:
* ΜΑΗ : ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΑΝΕΠΙΤΥΧΕΣ Α. ΠΑΠΑΓΟΥ
* 9 ΣΕΠ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ. ΠΑΠΑΓΟΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ 36%, ΕΔΑ 11%.
ΠΑΠΑΓΟΣ 624.231, ΕΠΕΚ 404.401, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ 325.395, ΕΔΑ 180.640, ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 37.103

socGrc'time1941-1950

name::
* McsEngl.socGrc'time1941-1950,

{time.greece.Decade1950: 1941-1950}:

{time.greece.1950:
* 5 ΙΑΝ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΖΩΝ ΘΕΟΤΟΚΗ
* 5 ΜΑΡ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΛΑΙΚΟ ΚΟΜΜΑ 62 ΕΔΡΕΣ, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ 56, ΕΠΕΚ ΠΛΑΣΤΗΡΑ 45, ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 35, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ 18.
* 22 ΜΑΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΟΦ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ.
* 31 ΜΑΤ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ
* 21 ΑΥΓ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

{time.greece.1949:
* 24 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛ. ΔΙΟΜΗΔΗ (& ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ), ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟ ΣΟΦΟΥΛΗ
* 30 ΑΥΓ : ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΣΤΟ ΓΡΑΜΟ [ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ]

{time.greece.1947:
* 5 ΙΑΝ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Δ. ΜΑΞΙΜΟ ΕΠΤΑΚΕΦΑΛΗ
* 1 ΑΠΡ : ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ
* 27 ΑΥΓ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΣΑΛΔΑΡΗ
* 8 ΣΕΠ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΟΦΟΥΛΗ
* 23 ΔΕΚ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΚΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ

{time.greece.1946:
* 31 ΜΑΡ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΑΠΟΧΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ; ΝΙΚΗ ΛΑΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΣΑΛΔΑΡΗ. ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ Η ΕΠΕ ΤΩΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΣΟΦ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ.
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΧΩΡΑΣ 7.500.000, ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ 1.850.000, ΨΗΦΙΣΑΝ 1.222.000 [ΖΙΑΓΚΟΣ]
* 1 ΣΕΠ : ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΥΠΕΡ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Β'.
===
Δημοψήφισμα του 1946-Επιβεβαίωση της Μοναρχίας και επάνοδος του Γεωργίου του B΄: Μετά τις εκλογές του Μαρτίου του 1946, στις οποίες επικράτησε η εθνικόφρονα παράταξη και απήχε η αριστερά, καθώς και λίγους μήνες πριν την έναρξη του β’γύρου του Εμφυλίου Πολέμου, η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη προκηρύσσει δημοψήφισμα για την 1η Σεπτεμβρίου του 1946, με τρεις επιλογές: υπέρ ή κατά της επανόδου του βασιλιά και υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας. Υπέρ της επανόδου του βασιλιά Γεωργίου Β” ψήφισε το 69%, κατά το 20% και υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας το 11%.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.1945:
* 22 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Θ. ΣΟΦΟΥΛΗ, 80 ΧΡΟΝΩΝ
* 1 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Π. ΚΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
* 8 ΑΠΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΑΙ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ, ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Π. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
* 3 ΙΑΝ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑ

{time.greece.1944:
* 1944-11-03: ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
* 1944.09: Σφαγή στο Χορτιάτη. 149 άτομα, 128 γυναίκες και παιδιά.
[http://www.mixanitouxronou.gr/ta-orfana-kanoun-gimnastiki-brosta-sto-kameno-scholio-meta-ti-sfagi-ston-chortiati-to-atimorito-olokaftoma-tis-germanikis-katochis-ke-ton-ellinon-sinergaton-tous-pou-polemisan-sto-plevro-tis-vermach//]
* 1944-08-17: το Μπλόκο της Κοκκινιάς. Οι εκτελεσμένοι ήταν γύρω στα 200 άτομα,
[http://www.ert.gr/71-chronia-apo-to-bloko-tis-kokkinias-17-avgoustou-1944/]
* 1944-10-23: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, 6 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ
* 1944-06-10: Σφαγή 218 ατόμων του Διστόμου από Ναζί.

{time.greece.1943:
* 1943-04-07: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑΝΝΗ ΡΑΛΛΗ

{time.greece.1942:
*1942-11-15: Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟ

{time.greece.1941:
* 1941-04-06: ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
* 1941-01-29: ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΕΤΑΞΑ

{time.1941-06-02, greece.1941-06-02}:
=== Το πρώτο μαζικό έγκλημα των Γερμανών στην Κρήτη
ΑΘΗΝΑ 02/06/2015
Στις 2 Ιουνίου 1941 διαπράχθηκε το πρώτο μαζικό έγκλημα των Γερμανών στην Κρήτη. Μετά από μάχες 10 ημερών, το νησί έχει πέσει στα χέρια τους. Αυτοί έχουν πέσει έξω στους υπολογισμούς τους, καθώς ο σχεδιασμός τους ήταν να το καταλάβουν μέσα σε λίγες μόλις ώρες.

Το τίμημα της επιχείρησης για την κατάληψη της Κρήτης είναι πολύ ακριβό. Χιλιάδες αλεξιπτωτιστές και άνδρες του στρατού τους έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί βαριά. Η αντίσταση των άοπλων Κρητικών, μαζί με τις λίγες δυνάμεις των Βρετανών, Αυστραλών και Νεοζηλανδών, έχουν καταφέρει να αποδεκατίσουν το σώμα αλεξιπτωτιστών, καταρρίπτοντας και πάνω από 200 αεροπλάνα.

Με την κατάληψη του νησιού, απ’ το οποίο οι σύμμαχοι αποχωρούν από τις 28 μέχρι τις 31 Μαΐου αφήνοντας μόνο τον πληθυσμό, οι Γερμανοί άρχισαν τα αντίποινα και την εκδίκηση για την αντίσταση που συνάντησαν. Στο μικρό χωριό του νομού Χανίων Κοντομαρί, κοντά στο Μάλεμε, θέτουν σε εφαρμογή το πρώτο τους απάνθρωπο σχέδιο.

Στις 2 Ιουνίου περικυκλώνουν το χωριό, συγκεντρώνουν στην πλατεία όλους τους κατοίκους και στη συνέχεια μεταφέρουν 26 άνδρες, ηλικίας 18-50 ετών, σε ένα λιόφυτο. Ο επικεφαλής του αποσπάσματος ανθυπολοχαγός Χορστ Τρεμπς, τους ανακοινώνει ότι θα εκτελεστούν ως αντίποινα για το θάνατο Γερμανών στρατιωτών.

Είχε βρεθεί κι ένα ματωμένο σακάκι Γερμανού στο χωριό, αλλά μάλλον αυτή ήταν απλώς μια αφορμή για το μαζικό έγκλημα…

Ο Τρεμπς δίνει το σύνθημα και η εκτέλεση αρχίζει. Συνολικά πέφτουν αμέσως νεκροί 24 άνδρες. Δύο καταφέρνουν να τρέξουν, προσπαθώντας να διαφύγουν, πληγωμένοι βαριά. Ξεφεύγουν, αλλά μόνο ο ένας διασώζεται τελικά.

Η θηριωδία, η πρώτη στην Κρήτη και από τις πρώτες των Ναζί σε όλη την Ευρώπη, απαθανατίστηκε στιγμή προς στιγμή. Ο ανταποκριτής προπαγάνδας της Βέρμαχτ, Φραντς Πήτερ Βέιξλερ βρισκόταν μαζί με το απόσπασμα όταν μπήκε στο χωριό και φωτογράφισε τα πάντα.

Οι φωτογραφίες – απόδειξη του μαζικού εγκλήματος- φυλάχτηκαν καλά στα αρχεία του γερμανικού στρατού μέχρι το 1980, όταν εντοπίστηκαν και δημοσιοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τον Έλληνα δημοσιογράφο Βάσο Μαθιόπουλο, χωρίς να είναι γνωστό το χωριό της τραγωδίας, που βρέθηκε μετά από δημοσιογραφική, και πάλι, έρευνα.

Το Candia News αναδημοσιεύει μερικές από τις φωτογραφίες, όπως διατηρούνται στα αρχεία του γερμανικού στρατού. Στο κάτω μέρος κάθε μιας αναγράφεται το αρχείο, το όνομα του φωτογράφου και η ημερομηνία της λήψης.

Πηγή: Candia News
[http://www.nooz.gr/greece/to-proto-maziko-egklima-ton-germanon-stin-kriti]

socGrc'time1901-1940

name::
* McsEngl.socGrc'time1901-1940,

{time.greece.Decade1940: 1931-1940}:

{time.greece.1936}:
1936 26 ΙΑΝ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ. ΔΕ ΒΓΗΚΕ ΝΙΚΗΤΗΣ
1936 ΜΑΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΜΕΡΤΖΗ ΝΕΑ
1936 13 ΑΠΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑΞΑ. ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΘΑΝΑΤΟ ΔΕΜΕΡΤΖΗ. ΑΝΑΘΕΣΗ ΒΑΣΙΛΙΑ.
1936 4 ΑΥΓ : ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ

{time.greece.1935 ΜΑΡ : ΚΙΝΗΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ. ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ.
1935 ΙΟΥΝ: ΕΚΛΟΓΕΣ. ΑΠΟΧΗ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ. ΠΛΕΙΟΨΗΦΕΙ ΛΑΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ.
1935 10 ΟΚΤ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΟΝΔΥΛΗ ΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΓΟΥ
1935 1 ΝΟΕ : ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΝΟΘΟ. ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΒΑΣΙΛΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β'.
1935 30 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Κ. ΔΕΜΕΡΤΖΗ
===
Δημοψήφισμα του1935-Κατάργηση Αβασίλευτης Δημοκρατίας: Η εν λόγω δημοψηφισματική διαδικασία διοργανώθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1935, με το ερώτημα της κατάργησης της Αβασίλευτης Δημοκρατίας και το οποίο έμεινε στην ιστορία ως «Νόθο δημοψήφισμα». Διενεργήθηκε από τη δικτατορική κυβέρνηση του στρατηγού ε.α. Γεωργίου Κονδύλη (που είχε καταλάβει με πραξικόπημα την εξουσία στις 10 Οκτωβρίου 1935), η οποία συγκάλεσε την Ε΄ Εθνική Συνέλευση για να καταργήσει το πολίτευμα της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Τα βενιζελογενή κόμματα, αρνήθηκαν, όπως και το 1920, να συμμετέχουν, συμβάλλοντας με την αποχή τους στην προώθηση της καθεστωτικής αλλαγής. Σύμφωνα με το επίσημο αποτέλεσμα, υπέρ της βασιλευόμενης δημοκρατίας ψήφισε το 97,88% των ψηφοφόρων, ενώ το «όχι» απέσπασε μόλις το 2,12%.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.1933 ΜΑΡ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

{time.greece.1932 ΣΕΠ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ. ΧΑΝΕΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

{time.greece.Decade1930: 1921-1930}:
greece.1928 ΙΟΥΛ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
1926 26 ΑΥΓ : ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΠΑΓΚΑΛΟΥ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΟΝΔΥΛΗ
1926 7 ΝΟΕ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (ΒΕΝ.+ΑΝΤΙΒΕΝ.) ΠΡΩΘ. ΖΑΙΜΗ
1925 ΙΟΥΝ: ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ. Ο ΠΑΓΓΑΛΟΣ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
1924 13 ΑΠΡ : ΔΗΜΟΨΥΦΙΣΜΑ. ΥΠΕΡ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
1924 6 ΦΕΒ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ (ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΣ)
1924 12 ΜΑΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
1923 ΔΕΚ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΝΙΚΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
1922 14 ΣΕΠ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΡΟΚΙΔΑ
1922 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΟΝΑΤΑ
1921 21 ΙΑΝ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΟΥΝΑΡΗ

{time.greece.1924}:
=== Δημοψήφισμα του 1924-Α΄ Aβασίλευτη Δημοκρατία: Η Δ” Συντακτική Εθνοσυνέλευση προκηρύσσει δημοψήφισμα στις 13 Απριλίου του 1924, με θέμα την κατάργηση της μοναρχίας και τη δημιουργία πολιτεύματος Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Η εν λόγω διαδικασία διοργανώνεται από την κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Το εκλογικό σώμα ψήφισε με μεγάλη διαφορά υπέρ της Αβασίλευτης Δημοκρατίας (υπέρ 69,95%, κατά 30,05%., ποσοστά σχεδόν τα ίδια με το δημοψήφισμα του 1974 για τη διατήρηση ή κατάργηση της μοναρχίας). Μετά λίγες εβδομάδες, την 1η Μαΐου, ορκίζεται πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο ναύαρχος ε.α. Παύλος Κουντουριώτης, αρχηγός του ελληνικού στόλου στους βαλκανικούς πολέμους και στον Α’ Παγκόσμιο Πολέμο.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.Decade1920: 1911-1920}:
greece.1920 1 ΝΟΕ : ΕΚΛΟΓΕΣ. ΧΑΝΕΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. ΠΡΩΘ Δ. ΡΑΛΛΗΣ
1920 6 ΔΕΚ : ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
1917 14 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
1917 21 ΑΠΡ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΖΑΙΜΗ
1916 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛ. ΖΑΙΜΗ
1916 3 ΣΕΠ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
1916 26 ΣΕΠ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΛΑΜΠΡΟΥ
(1916 26 ΣΕΠ - 1917 14 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)
1915 4 ΑΥΓ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
1915 24 ΣΕΤ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Α. ΖΑΙΜΗ
1915 17 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤ. ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ
1914 21 ΦΕΒ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΟΥΝΑΡΗ

{time.greece.1920}:
=== Δημοψήφισμα του 1920-Επάνοδος του Κωνσταντίνου Α΄: Η κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη προκηρύσσει δημοψήφισμα στις 5 Δεκεμβρίου με θέμα την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου του Α”, ο οποίος ήταν εξόριστος από το 1917. Στο δημοψήφισμα δε μετέχει το κόμμα των Φιλελευθέρων -που έχει χάσει στις 1/11 τις εκλογές με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και ενώ είχαν ξεκινήσει οι πολεμικές επιχειρήσεις στη Μ.Ασία- το οποίο απορρίπτει ολοκληρωτικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Κατόπιν και αυτής της αποχής, η επάνοδος του εξόριστου βασιλιά εγκρίνεται με 99%., παρά το γεγονός ότι οι συμμαχικές χώρες της Aντάντ (κυρίως η Βρετανία και Γαλλία είχαν δηλώσει πως δεν επιθυμούν την επάνοδο του φιλογερμανού Κωνσταντίνου. Έτσι, ύστερα από την επιστροφή του, οι σύμμαχοι παύουν να υποστηρίζουν την Ελλάδα στην μικρασιατική εκστρατεία, προσφέροντας την υποστήριξή τους προς τον Κεμάλ και τους ανασυγκροτούμενους Τούρκους. Αυτή η αλλαγή στάσης των συμμάχων θεωρείται από τους ιστορικούς ως ένας από τους παράγοντες που συνέλαβαν καθοριστικά στην καταστροφή του 1922.
[http://www.ert.gr/epta-dimopsifismata-stin-istoria-tis-neoteris-elladas/]

{time.greece.1919}:
=== O Βενιζέλος στην Ουκρανία – η ιστορία σαν φάρσα
02/03/2014

Ενενήντα πέντε χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την αποτυχημένη εκστρατεία που διέταξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Ουκρανία, απέναντι στη νεαρή ρωσική επανάσταση.

Πιστεύοντας ότι η πρόσδεσή του στο άρμα του Αγγλικού και Γαλλικού ιμπεριαλισμού θα προσέφερε πλεονεκτήματα στις διαπραγματευτικές θέσεις της Ελλάδας και εκφράζοντας και τον δικό του ακραίο αντικομμουνισμό, ο Βενιζέλος έστειλε 23.351 Έλληνες στρατιώτες σε μια αποστολή αυτοκτονίας χωρίς στοιχειώδη εξοπλισμό και στρατηγικό σχεδιασμό.

Ο Ελληνικός στρατός κλήθηκε να στηρίξει ένα συνονθύλευμα από Ουκρανούς εθνικιστές, οπαδούς του Τσάρου, τοπικούς οπλαρχηγούς, στρατηγούς και πρίγκιπες με προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες. Στην πραγματικότητα απλώς λειτουργούσε σαν μισθοφορικό σώμα Γαλλικών τραπεζών, που ήθελαν να τιμωρήσουν την επαναστατική κυβέρνηση στη Μόσχα επειδή αρνούνταν να αποπληρώσει τα επαχθή δάνεια που είχε συνάψει η τσαρική Ρωσία.

Δεν χρειάζεται φυσικά να υπενθυμίσει κανείς ότι το Παρίσι δεν έδωσε τελικά στον Βενιζέλο κανένα διπλωματικό πλεονέκτημα στην Μικρά Ασία, όπως άφηνε να εννοηθεί.

Η σημαντικότερη, όμως, επίπτωση της εκστρατείας, είναι ότι μετέτρεψε τον τοπικό ελληνικό πληθυσμό σε απειλή στα μάτια των Ρώσων. Οι Έλληνες της Ουκρανίας δηλαδή πλήρωσαν τα αντίποινα για το γεγονός ότι ο Βενιζέλος θέλησε να λειτουργήσει σαν νεροκουβαλητής των γαλλικών τραπεζών.

Σχεδόν έναν αιώνα αργότερα ένας άλλος Βενιζέλος μετέβη στην Ουκρανία εκπροσωπώντας και πάλι τις επιδιώξεις δυτικών δυνάμεων, τραπεζικών κύκλων και του ΔΝΤ .

Φυσικά αυτή τη φορά δεν είχε απέναντί του μια επαναστατική κυβέρνηση αλλά τα αντίπαλα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα της καπιταλιστικής Ρωσίας. Επίσης ο τοπικός, ελληνικός πληθυσμός δεν απειλείται από τη Ρωσία αλλά από τα ναζιστικά μορφώματα που υπέθαλψε η ΕΕ και οι ΗΠΑ, προκειμένου να επιταχύνουν την ανατροπή του Γιανουκόβιτς.

Για άλλη μια φορά δηλαδή οι Έλληνες της Ουκρανίας πληρώνουν την πολιτική των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων.

Υπάρχει όμως και ένα ακόμη στοιχείο που συνδέει τον Βενιζέλο του σήμερα με το κλίμα του 1919: Ο παρανοϊκός μεγαλοϊδεατισμός.

Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς το γεγονός ότι ο πρόεδρος του κόμματος, που έδεσε την Ελλάδα στο μνημόνιο και κατάφερε να εκτοξεύσει το χρέος από το 115% του ΑΕΠ σχεδόν στο 180%, υποσχέθηκε στους Ουκρανούς να τους προσφέρει οικονομική τεχνογνωσία για την έξοδο από την κρίση;

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο ΔΝΤ… Τώρα και στην Ουκρανία.

Άρης Χατζηστεφάνου
[http://info-war.gr/2014/03/o-βενιζέλος-στην-ουκρανία-η-ιστορία-σα/]

{time.greece.Decade1910: 1901-1910}:
1910 18 ΙΑΝ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΕΦ. ΔΡΑΓΟΥΜΗ
1910 5 ΟΚΤ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
1909 15 ΑΥΓ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ
1905 ΙΟΥΝ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ(ΔΗΛΙΓΙΑΝΙΚΟΣ) - Δ. ΡΑΛΛΗ
1905 ΔΕΚ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΕΟΤΟΚΗ
1903 ΙΟΥΛ: ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Δ. ΡΑΛΛΗ
1903 ΔΕΚ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ
1902 ΝΟΕ : ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΗΛΙΓΙΑΝΗ

ΕΠΙΤΟΜΟ-ΛΕΞΙΚΟ-ΤΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-ΙΣΤΟΡΙΑΣ

name::
* McsElln.ΕΠΙΤΟΜΟ-ΛΕΞΙΚΟ-ΤΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-ΙΣΤΟΡΙΑΣ,

[http://www.phys.uoa.gr/~nektar/history/historia_abstract.htm] 2008-10-13
ΠΡΟΣΩΠΑ - ΓΕΓΟΝΟΤΑ - ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ - ΧΑΡΤΕΣ - ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Έκδοση: ΤΟ ΒΗΜΑ, 2004. Επιμέλεια: Βαγγέλης Δρακόπουλος - Γεωργία Ευθυμίου

[ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ] [ΒΥΖΑΝΤΙΟ] [Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 - ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΕΩΣ ΤΟ 1832] [ΤΟ ΝΕΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ]
ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Η ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Αρχαιότερη Παλαιολιθική Εποχή

Ο Obermeier (1926) αναφέρει την παρουσία εργαλείου που δεν σώζεται σήμερα και το οποίο ανακαλύφθηκε στη Μακεδονία. Ωστόσο, η πρόσφατη ανεύρεση από Γάλλους γεωλόγους στην περιοχή της λίμνης Κορισίων στην Κέρκυρα ενός χαλικόμορφου -πιθανόν- εργαλείου, του οποίου η ηλικία προσδιορίστηκε με τη μέθοδο του παλαιομαγνητισμού ανάμεσα στα 950.000 και στα 750.000 χρόνια, επεκτείνει κατά πολύ τα μέχρι σήμερα γνωστά όρια της προϊστορίας του ελληνικού χώρου.

Μέση Παλαιολιθική Εποχή

socGrc'timeBce100.000 π.Χ. Χρονολογείται λίθινος χειροπέλεκυς ο οποίος εντοπίστηκε στη θέση «Παλαιόκαστρο» κοντά στη Σιάτιστα Κοζάνης το 1963. Είναι από πρασινωπό τραχύτη λίθο και έχει μήκος 15,3 εκ. και πλάτος 10 εκ. (Μουσείο Βέροιας). Ο πέλεκυς αυτός είναι το αρχαιότερο -επιβεβαιωμένο- δημιούργημα του ανθρώπου που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα στον ελληνικό χώρο (μερικοί επιστήμονες το χρονολογούν στην Αρχαιότερη Παλαιολιθική Περίοδο).

Το αρχαιότερο εύρημα ανθρωπολογικού ενδιαφέροντος ανάγεται στο 75000 π.Χ. και είναι ένα κρανίο χωρίς κάτω σιαγόνα, πιθανόν γυναίκας ηλικίας περίπου 25 ετών, νεαντερταλοειδούς τύπου το οποίο ανακαλύφθηκε στις 16/9/1960 στο σπήλαιο «Κόκκινες Πέτρες» κοντά στο χωριό Πετράλωνα της Χαλκιδικής.

44330 π.Χ. (1.590 χρόνια περίπου). Στο σπήλαιο «Θεόπετρα» στην Καλαμπάκα του νομού Τρικάλων εντοπίστηκαν τέσσερα αποτυπώματα ανθρώπινων πελμάτων -το ένα καλυμμένο και τα υπόλοιπα γυμνά- διαφορετικών ατόμων, και μάλιστα παιδιών (Homo sapiens neaderthalensis ή Homo sapiens sapiens). To συγκεκριμένο σπήλαιο, διαστάσεων 24x30 μέτρων, αποτελεί τη μόνη προϊστορική θέση του ελλαδικού χώρου όπου υπάρχει αλληλουχία των επιχώσεων από τη Μέση και την Ανώτερη Παλαιολιθική Εποχή στη Μεσολιθική και τη Νεολιθική. Ανάμεσα στα ευρήματα ξεχωρίζουν εργαλεία, κεραμικά, αγγεία, ειδώλια, τράπεζες προσφορών, και κυρίως ένα χρυσό δακτυλιόσχημο περίαπτο της Νεολιθικής Εποχής.

37900 π.Χ. Στη θέση «Ασπροχάλικο» της Ηπείρου, κοντά στον Άγιο Γεώργιο Πρεβέζης και στη θέση «Κοκκινόπηλος», ανακαλύφθηκαν μέσα σε ένα σπήλαιο πάρα πολλά εργαλεία. Το σπήλαιο το χρησιμοποιούσαν βοσκοί και η ραδιοχρονολόγηση μας δίνει την αρχαιότερη χρονολογία μιας πολιτιστικής φάσης που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για την Ελλάδα. Το σπήλαιο κατοικήθηκε τουλάχιστον μέχρι το 10.000 π.Χ.

Νεότερη Παλαιολιθική Εποχή

Σε αυτή την περίοδο εμφανίστηκε μια ανεπτυγμένη τεχνική κατασκευής λεπίδων και κατεργασίας πυρήνων πυριτόλιθου. Μια θέση με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και σε αυτή τη φάση είναι η (33000 π.Χ.) θέση «Κοκκινόπηλος» του ποταμού Λούρου (Ήπειρος) στην οποία παρουσιάζεται μια πολύ πρώιμη λιθοτεχνία ειδικών λεπίδων (800 εργαλεία και απολεπίσματα). Η μεταβατική Μεσολιθική Εποχή αντιπροσωπεύεται από τη θέση «Σιδάρι» στην Κέρκυρα.

socGrc'timeBce7592 π.Χ. Απόλυτη ραδιοχρονολόγηση σκελετού άντρα ο οποίος ήταν περίπου 25 ετών, είχε ύψος 1,58 μέτρα και πέθανε από χτύπημα στο κεφάλι. Βρέθηκε θαμμένος σε αβαθές κοίλωμα στο σπήλαιο Φράγχθι της Ερμιονίδας. Ο αρχαιότερος πλήρης ανθρώπινος σκελετός που ανακαλύφθηκε στην Αιγαιίδα. Στο σπήλαιο εντοπίστηκαν επίσης πάρα πολλά εργαλεία και οστά ζώων, κυρίως ελαφιών και ψαριών, καθώς επίσης και λείψανα που ανήκαν σε βραχύσωμους άντρες και γυναίκες με διαδεδομένη αναιμία και αρθριτικές παραμορφώσεις.

Νεολιθική Εποχή

Η ανάγκη για επάρκεια τροφής και δημιουργία αποθεμάτων ήταν έντονη στο τέλος του Πλειστόκαινου. Η κλιματολογική μεταβολή που συνέβη τότε είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση πολλών μεγάλων θηραμάτων. Μολονότι όμως η κλιματολογική αυτή αλλαγή είναι γενική, η Νεολιθική Εποχή εμφανίζεται πρώτα στην Ανατολή. Αυτό το προβάδισμα αποδίδεται: α. Στην ύπαρξη σε αγρία κατάσταση δίκοκκου σταριού και κριθαριού. β. Στην ύπαρξη ζώων τα οποία εύκολα θα μπορούσαν να εξημερωθούν, όπως το πρόβατο, ο χοίρος και το βόδι. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου είναι η καλλιέργεια της γης, η εξημέρωση ζώων και η μόνιμη κατοίκηση. Στην Ελλάδα αυτή η πολιτιστική φάση διαδίδεται μάλλον μέσω της συνήθους επικοινωνίας παρά μέσω εποικισμών.

socGrc'timeBce6900-6600/6400 π.Χ. Προκεραμική Νεολιθική. Η περίοδος αυτή δεν είναι γνωστή ακόμη με ασφάλεια στην Ελλάδα. Λείψανα νεολιθικών οικισμών της συγκεκριμένης περιόδου εντοπίζονται στην Άργισσα και στο Σέσκλο της Θεσσαλίας. Οι κατοικίες είναι ξύλινες, με ορύγματα και σκαμμένα δάπεδα. Τα εργαλεία είναι ξύλινα με λεπίδες πυρίτη ή οψιανού. Οι άνθρωποι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και το ψάρεμα. Αναπτύσσεται η ναυτιλία όπως αποδεικνύεται από τα θραύσματα οψιανού που βρέθηκαν στη Μήλο και σε αρκετές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδος και του Αιγαίου. Εξημέρωση του σκύλου.

6600/6400-5900/5800 π.Χ. Η Αρχαιότερη Νεολιθική είναι μια δημιουργική περίοδος, γνωστή από πολλούς οικισμούς, όπως η Νέα Νικομήδεια στη δυτική Μακεδονία, το Σέσκλο, η Άργισσα, η Οτζάκι Μαγούλα, το Αχίλλειο κ.ά. στη Θεσσαλία, η Νέα Μάκρη στην Αττική και η Κόρινθος, η Λέρνα και το Φράγχθι στην Πελοπόννησο. Οι οικισμοί μοιάζουν με μικρά χωριά, ενώ η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν τις κύριες δραστηριότητες των κατοίκων. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο αυτής της περιόδου είναι η κεραμική που εμφανίζεται για πρώτη φορά.

socGrc'timeBce6218 π.Χ. (περίπου). Τα αρχαιότερα δείγματα κεραμικής έχουν βρεθεί στον ελλαδικό χώρο, στην περιοχή της Νέας Νικομήδειας -ο παλαιότερος νεολιθικός οικισμός στην Ελλάδα-, ανάμεσα στους ποταμούς Αλιάκμονα και Αξιό της Μακεδονίας (ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα 14).

5900/5800-4800 π.Χ. Η Μέση Νεολιθική Περίοδος θεωρείται εποχή ακμής και ανάπτυξης. Το μεγαλύτερο κέντρο που αναπτύχθηκε στη Θεσσαλία είναι το Σέσκλο, ο «πολιτισμός» του οποίου επεκτείνεται μέχρι το Σπερχειό στο νότο και τον Αλιάκμονα στο βορρά. Στο Σέσκλο βρέθηκαν τα λείψανα ενός οικισμού έκτασης 100 περίπου στρεμμάτων, που βασίζεται σε ένα ενιαίο σχέδιο διάταξης, βασικό χαρακτηριστικό του οποίου είναι οι στενοί δρόμοι με παράλληλες κατευθύνσεις. Τα οικήματα είναι τετράπλευρα και ορθογώνια, ενός ή δύο δωματίων. Στο ακραίο τμήμα του οικισμού υπάρχουν η οχυρωμένη ακρόπολη και ένα μεγαροειδές οίκημα, πιθανόν η κατοικία του ηγεμόνα. Η κεραμική του Σέσκλου είναι γραπτή με φλογόσχημη ή γραμμική διακόσμηση. Στην Πελοπόννησο, στη Λέρνα και στο Φράγχθι αφθονεί η κεραμική με στιλπνό βερνίκι (Urfirnis). Στη Νέα Νικομήδεια τα οικήματα είναι ευρύχωρα με τοίχους από πηλό και τετράγωνη κάτοψη. Το τέλος της Μέσης Νεολιθικής σηματοδοτείται από ερήμωση και εγκατάλειψη.
* McsEngl.{socGrc'Bce6218},
* McsEngl.{socGrc'Bce6218},

socGrc'timeBce5870 π.Χ. (περίπου). Απόλυτη ραδιοχρονολόγηση ευρημάτων, κυρίως εργαλείων, από τη θέση Σιδάρι στη ΒΔ ακτή της Κέρκυρας.
* McsEngl.{socGrc'Bce5870},
* McsEngl.{socGrc'Bce5870},

socGrc'timeBce5520 π.Χ. (περίπου). Η παλαιότερη χρονολογία που δίνεται για νεολιθικό οικισμό της κεντρικής και νότιας Ελλάδας είναι αυτή για τον οικισμό στο Δραχμάνι (Ελάτεια). Την ίδια περίπου εποχή χρονολογούνται και οι πρώτες καύσεις νεκρών στην Ελλάδα που εντοπίστηκαν στην περιοχή Σουφλί Μαγούλα. Οι καύσεις έγιναν σε αποτεφρωτήρια νεκρών και στη συνέχεια τα υπολείμματα μεταφέρθηκαν σε λάκκους και όχι σε τεφροδόχα αγγεία. Τα κτερίσματα που ανακαλύφθηκαν μαρτυρούν ιεροτελεστία.

4800-3200 π.Χ. Η Νεότερη Νεολιθική ή Χαλκολιθική Περίοδος ήδη από τις πρώτες φάσεις της δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτισμό του Σέσκλου. Το νέο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η εισαγωγή του μελανού ή γενικά σκοτεινού χρώματος στη διακόσμηση των αγγείων. Στη Μακεδονία, στην περιοχή της Δράμας (Σιταγροί, Ντικιλί Τας), στη Θεσσαλία στη θέση «Διμήνι» και στη θέση «Ραχμάνι» αλλά και στις Κυκλάδες στη θέση «Σάλιαγγος» συναντώνται τα πιο σημαντικά κέντρα του πολιτισμού αυτής της φάσης. Στο Διμήνι ο σχετικά μικρής έκτασης οικισμός -30 στρέμματα- διαθέτει έξι αλλεπάλληλους περιβόλους και ευρύχωρη κεντρική αυλή. Στην κεραμική εμφανίζονται σπειροειδή και μαιανδροειδή μοτίβα. Στο Σέσκλο παρουσιάζεται για πρώτη φορά η γυναικεία μορφή με βρέφος.
* McsEngl.{socGrc'Bce5520},
* McsEngl.{socGrc'Bce5520},

Η Εποχή του Χαλκού στην Ελλάδα

socGrc'timeBce3200/3000-1900 π.Χ.: Πρώιμη Χαλκοκρατία - Πρωτοελλαδική-Πρωτοκυκλαδική- Πρωτομινωική Εποχή ή Προανακτορικός Πολιτισμός.

1900-1700/1600 π.Χ.: Μέση Χαλκοκρατία - Μεσοελλαδική-Μεσοκυκλαδική-Μεσομινωική Εποχή ή Παλαιοανακτορικός Πολιτισμός.

1700/1600-1100 π.Χ.: Ύστερη Χαλκοκρατία - Υστεροελλαδική-Υοτεροκυκλαδική- Υστερομινωική Εποχή ή Νεοανακτορικός Πολιτισμός και Μετανακτορική Περίοδος.

3000/2800-1900 π.Χ. Η Πρώιμη Χαλκοκρατία χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση τριών αυτόνομων πολιτισμών, του Πρωτοελλαδικού με κέντρο την ηπειρωτική Ελλάδα (κυρίως στην ανατολική Στερεά και την Πελοπόννησο), του Πρωτοκυκλαδικού με κέντρο τις Κυκλάδες και του Πρωτομινωικού στην Κρήτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce3200},

socGrc'timeBce2700 π.Χ. (περίπου). Εμφάνιση του κεραμικού τροχού στην Ελλάδα (προήλθε από την Ανατολή).

2100-1900 π.Χ. Τα πρώτα ελληνικά φύλα, οι Πρωτοέλληνες, φτάνουν στο νότιο άκρο της χερσονήσου του Αίμου και προέρχονται από τις πεδιάδες της Σερβίας(;) και της Ουγγαρίας(;). Φέρνουν μαζί τους ένα μικρόσωμο μάλλον άλογο και μια ιδιόμορφη αγγειοπλαστική τεχνική.

1900-1600 π.Χ. Στη Μέση Χαλκοκρατία διακρίνουμε την εξέλιξη των πολιτισμών της Πρώιμης Χαλκοκρατίας (Μεσοελλαδικός, Μεσοκυκλαδικός και Μεσομινωικός).

1600-1100 π.Χ. Στην Ύστερη Χαλκοκρατία ή Υστεροελλαδική Εποχή έχουμε την απόλυτη κυριαρχία του Μυκηναϊκού Πολιτισμού, αρχικά στην ηπειρωτική Ελλάδα και στη συνέχεια σε όλο το χώρο του Αιγαίου, ιδιαίτερα μετά το 1450 π.Χ., εποχή κατά την οποία εγκαθίσταται και μια μυκηναϊκή δυναστεία στην Κνωσό. Λίγο μετά το 1.600 π.Χ. τα μινωικά ανάκτορα ανοικοδομούνται (η παρακμή του μινωικού πολιτισμού σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται πλέον με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας που τοποθετείται με βάση την επιστημονική έρευνα γύρω στο 1510 π.Χ.), γρήγορα όμως η Κρήτη θα βρεθεί κάτω από την κυριαρχία των Ελλήνων Μυκηναίων. Αυτή την περίοδο εμφανίζεται ένα μάλλον τελειοποιημένο σύστημα συλλαβογραμματικής γραφής, η Γραμμική Β΄, η οποία καταγράφει μια πρώιμη μορφή της ελληνικής (Μάικλ Βέντρις, 1952). Η ύπαρξη γραπτών κειμένων μεταθέτει για κάποιους επιστήμονες την αρχή της ελληνικής ιστορίας σε αυτή την εποχή.

1650-1450 π.Χ. Κατασκευάζονται οι λακκοειδείς τάφοι των Μυκηνών.

1400-1300 π.Χ. Οικοδομούνται τα μεγάλα οχυρωμένα ανάκτορα στις Μυκήνες, την Τίρυνθα, τη Μίδεα της Αργολίδας, την Πύλο, την Αθήνα, τη Θήβα, τον Γλα της Βοιωτίας, την Ιωλκό της Θεσσαλίας και αλλού. Είναι φανερό από το πλήθος των μυκηναϊκών οικισμών ότι ο συγκεκριμένος πολιτισμός δεν περιορίστηκε σε ορισμένα κέντρα, αλλά εξαπλώθηκε σε όλη σχεδόν τη χώρα.
* McsEngl.{socGrc'Bce2700},

socGrc'timeBce1340 π.Χ. Πρώτη μνεία των Αχαιών (Αχιγιάβα;) σε χετιτικά κείμενα.
* McsEngl.{socGrc'Bce1340},

socGrc'timeBce1330 π.Χ. Κατασκευή του Θησαυρού του Ατρέα στις Μυκήνες.
* McsEngl.{socGrc'Bce1330},

socGrc'timeBce1250 π.Χ.(;) Ο Τρωικός Πόλεμος;
* McsEngl.{socGrc'Bce1250},

socGrc'timeBce1200 π.Χ. Καταστρέφονται πιθανόν από τους «λαούς της Θάλασσας» τα περισσότερα μυκηναϊκά κέντρα της ηπειρωτικής Ελλάδας.

1300-1100 π.Χ. Τα πρώτα δωρικά φύλα, που προέρχονται από τη Μακεδονία(;), κατεβαίνουν νοτιότερα και κατακλύζουν την Πελοπόννησο. Σήμερα πιστεύεται ότι η παρουσία των δωρικών φύλων στη νότια Ελλάδα δεν είναι μια αναδιάταξη ομάδων στο εσωτερικό αλλά μια κάθοδος από το εξωτερικό.
* McsEngl.{socGrc'Bce1200},

socGrc'timeBce1150 π.Χ. Η καταστροφή των Μυκηνών ακολουθείται από την εμφάνιση της πρωτογεωμετρικής κεραμικής και συνοδεύεται από τη χρήση του σιδήρου. Αρχίζει ο ελληνικός Μεσαίωνας ή οι Σκοτεινοί Αιώνες.
* McsEngl.{socGrc'Bce1150},

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Σκοτεινοί Αιώνες ή Γεωμετρικοί Χρόνοι

Η περίοδος που ακολούθησε την καταστροφή των Μυκηνών και μέχρι τα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. ονομάζεται Σκοτεινοί Αιώνες γιατί λίγα πράγματα είναι γνωστά γι’ αυτήν, τα οποία δηλώνουν οπισθοδρόμηση.

socGrc'timeBce1120-1100 π.Χ. Η κάθοδος των Ηρακλειδών στην Πελοπόννησο.

socGrc'timeBce1075 π.Χ. Εμφάνιση των κιβωτιόσχημων τάφων στην Αργολίδα.
* McsEngl.{socGrc'Bce1075},

socGrc'timeBce1000 π.Χ. Οι πρώτοι Έλληνες φτάνουν και εγκαθίστανται στις περιοχές όπου λίγο αργότερα θα αναπτυχθούν οι πόλεις της Σμύρνης και της Εφέσου.
* McsEngl.{socGrc'Bce1000},

socGrc'timeBce0950 π.Χ. Οι Έλληνες αποβιβάζονται στη Σάμο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0950},

socGrc'timeBce0900 π.Χ. Οι Δωριείς εποικίζουν τη Ρόδο.

Εμφάνιση γεωμετρικών στοιχείων στην κεραμική του ελληνικού χώρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0900},

socGrc'timeBce0812 π.Χ. Ιδρύεται η Σινώπη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0812},

Αρχαϊκή Περίοδος

socGrc'timeBce800 π.Χ. Την εποχή αυτή αρχίζει ο συνοικισμός των Αθηνών, ενώ παράλληλα ολοκληρώνεται και ο αποικισμός της Ιωνίας από Έλληνες. Ιδρύεται στο ακρωτήριο της Μυκάλης ένα ιερό του Ποσειδώνα, το οποίο θα γίνει αργότερα γνωστό ως Πανιώνιο.

780-750 π.Χ. Εισάγεται στην Ελλάδα το φοινικικό αλφάβητο και καταγράφεται πλέον με απλό και ιδιαίτερα ευέλικτο τρόπο η ελληνική γλώσσα.

greeceBce776 π.Χ. Πρώτη καταγραμμένη Ολυμπιάδα.

775-770 π.Χ. Ιδρύεται στο σύμπλεγμα των νησιών Πιθηκούσες στον κόλπο της Νεάπολης η πρώτη γνωστή ελληνική αποικία της Δύσης.

socGrc'timeBce0760 π.Χ. Η ομοσπονδία των δήμων του έθνους των Ιώνων περιέρχεται σε κρίση, η οποία τελικά θα οδηγήσει στη διάλυσή της. Οι Ερετριείς και οι Χαλκιδείς αποσπώνται από αυτή και οι δήμοι της Αττικής ενώνονται δημιουργώντας το κράτος της πόλης των Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0760},

socGrc'timeBce0755 π.Χ. Ιδρύεται στον Πόντο η Τραπεζούντα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0755},

socGrc'timeBce0754 π.Χ. Αρχή του καταλόγου των Εφόρων στη Σπάρτη.

752/1 π.Χ. Ο κληρονομικός βασιλιάς των Αθηνών αντικαθίσταται από άρχοντα που εκλέγεται για δέκα χρόνια. Μέχρι το 722/1 π.Χ. οι άρχοντες είναι μέλη της βασιλικής οικογένειας, ενώ μέχρι το 682 π.Χ. είναι ευγενείς. Από το έτος αυτό και μετά η θητεία τους είναι ετήσια.
* McsEngl.{socGrc'Bce0754},

socGrc'timeBce0750 π.Χ.(;). Οι Χαλκιδαίοι ιδρύουν στη νότια Ιταλία την Κύμη. Λίγα χρόνια αργότερα οι κάτοικοι της νέας αποικίας μαζί με λιγοστούς Αθηναίους ιδρύουν τη Νεάπολη. Η Κύμη είναι το πρώτο ελληνικό πολιτιστικό κέντρο με το οποίο έρχονται σε επαφή οι Ρωμαίοι. Ησίοδος από την Άσκρα της Βοιωτίας συνθέτει το ποίημα του «Έργα και Ημέραι» στο οποίο παραπονιέται για την απληστία των πλουσίων, ενώ δίνει και συμβουλές στους νέους γεωργούς. Ο Φείδωνας γίνεται βασιλιάς του Άργους.

Πρώιμη πρωτοκορινθιακή κεραμική.

740-720 π.Χ. Α΄ Μεσσηνιακός Πόλεμος. Η προσπάθεια των Σπαρτιατών με ηγέτη το βασιλιά Θεόπομπο να καταλάβουν τη Μεσσηνία καταλήγει στην κατάληψη του μεσσηνιακού φρουρίου της Ιθώμης και στον εξανδραποδισμό των Μεσσηνίων, οι οποίοι γίνονται δουλοπάροικοι (είλωτες).
* McsEngl.{socGrc'Bce0750},

socGrc'timeBce0736 π.Χ. Οι Κορίνθιοι με αρχηγό τον Χερσικράτη ιδρύουν την Κέρκυρα.

733/2 π.Χ. Οι Κορίνθιοι υπό τον Αρ-χία ιδρύουν τις Συρακούσες στο νησί της Ορτυγίας.

729/8 π.Χ. Ιδρύονται η Κατάνη και οι Λεοντίνοι, και ένα χρόνο αργότερα τα Υβλαία Μέγαρα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0736},

socGrc'timeBce0721 π.Χ. Ιδρύεται η Σύβαρη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0721},

socGrc'timeBce0710 π.Χ. Ιδρύεται ο Κρότωνας.

710-670 π.Χ. Περίοδος της φιλολογικής δραστηριότητας του ποιητή Τέρπανδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0710},

socGrc'timeBce0706 π.Χ. Οι Σπαρτιάτες ιδρύουν τον Τάραντα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0706},

socGrc'timeBce0704 π.Χ. Ο Κορίνθιος Αμεινοκλής κατασκευάζει την πρώτη τριήρη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0704},

socGrc'timeBce0700 π.Χ. Ιδρύονται η Ποσειδώνια και το Μεταπόντιο.

Οι Ευβοείς αποικίζουν τη Χαλκιδική. Στη Σπάρτη κατασκευάζεται ο Ναός της Όρθιας Άρτεμης.

Μακεδονικά φύλα εγκαθίστανται στην περιοχή του ποταμού Αλιάκμονα. Την περίοδο αυτή αρχίζει ο πόλεμος ανάμεσα στη Χαλκίδα και την Ερέτρια, πόλεις με σημαντική βιοτεχνία και εξαγωγικό εμπόριο. Κύρια αιτία αποτελεί η διεκδίκηση του Ληλάντιου πεδίου που τις χώριζε. Αυτό τον πόλεμο ο Θουκυδίδης τον θεωρεί απαρχή της διαίρεσης των αρχαίων Ελλήνων («Μάλιστα δε ες τον πάλαι ποτέ γενόμενον πόλεμον Χαλκιδέων και Ερετριών και το άλλο Ελληνικόν ες ξυμμαχίαν εκατέρων διέστη». - Θουκυδίδου, Α΄ 15).
* McsEngl.{socGrc'Bce0700},

socGrc'timeBce0689 π.Χ. Οι Ρόδιοι ιδρύουν τη Γέλα.

682/1 π.Χ. Η αρχή του καταλόγου των επώνυμων αρχόντων στην Αθήνα σηματοδοτεί ενδεχόμενη πολιτειακή αλλαγή.

682-668 π.Χ. Β΄ Μεσσηνιακός Πόλεμος. Οι Μεσσήνιοι επαναστατούν εναντίον των Σπαρτιατών και απελευθερώνουν τη χώρα τους. Οι Σπαρτιάτες αντεπιτίθενται υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του ποιητή και πολιτικού Τυρταίου και καταστέλλουν την επανάσταση επαναφέροντας το status quo ante.
* McsEngl.{socGrc'Bce0689},

socGrc'timeBce0680 π.Χ. Ο Πάριος Τελεσικλής με αποίκους από το νησί των Κυκλάδων ιδρύει τη Θάσο. Κοπή των πρώτων νομισμάτων στις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Η χρονολογία αυτή θεωρείται από αρκετούς επιστήμονες ιδιαίτερα πρώιμη και αμφισβητείται.
* McsEngl.{socGrc'Bce0680},

socGrc'timeBce0677 π.Χ. Οι Μεγαρείς ιδρύουν τη Χαλκηδόνα στην Προποντίδα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0677},

socGrc'timeBce0675 π.Χ. Ιδρύεται από τους Χαλκιδείς το Ρήγιο στην Κάτω Ιταλία (στενό της Μεσσήνας).

Οι Μιλήσιοι ιδρύουν στις ακτές της Προποντίδας την Κύζικο.

Περίοδος ακμής του ποιητή Τυρταίου.

Διάδοση της τακτικής της οπλιτικής φάλαγγας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0675},

socGrc'timeBce0670 π.Χ. Εγκαθιδρύεται από τον Ορθαγόρα στη Σικυώνα, κοντά στην Κόρινθο, τυραννίδα, πιθανόν η πρώτη στον ελλαδικό χώρο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0670},

socGrc'timeBce0669 π.Χ. Ήττα των Λακεδαιμονίων από τους Αργείους στη μάχη των Υσίων (πολίχνη της Αργολίδας κοντά στα σύνορα με την Αρκαδία).
* McsEngl.{socGrc'Bce0669},

socGrc'timeBce0664 π.Χ. Ναυμαχία ανάμεσα σε κορινθιακά και κερκυραϊκά πλοία σε άγνωστη τοποθεσία. Η πρώτη ναυμαχία ανάμεσα σε Έλληνες. Μερικοί επιστήμονες την τοποθετούν την περίοδο της τυραννίδας του Περίανδρου.

663(;) π.Χ. Νομοθεσία του Ζάλευκου στους Λοκρούς της Κάτω Ιταλίας. Με αυτή οι ποινές δεν καθορίζονται από τους δικαστές αλλά από τους νόμους και αναγνωρίζεται η δυνατότητα σύναψης συμβολαίου, ιδέα αντίθετη με το δίκαιο του ισχυρότερου κλπ.
* McsEngl.{socGrc'Bce0664},

socGrc'timeBce0660 π.Χ. Οι Μεγαρείς ιδρύουν το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0660},

socGrc'timeBce0657 π.Χ. Ο Κύψελος ανατρέπει τους Βακχιάδες και γίνεται τύραννος της Κορίνθου.

650-560 π.Χ. Το 640 π.Χ. γεννιέται η Σαπφώ.
* McsEngl.{socGrc'Bce0657},

socGrc'timeBce0648 π.Χ. Ίδρυση της Ιμέρας από τους κατοίκους της Ζάγκλης ή της Μεσσήνης. Μέχρι τον 5ο αιώνα μαζί με τις Μύλες ήταν οι μοναδικές ελληνικές αποικίες στη βόρεια ακτή της Σικελίας.

Οικιστές της πόλης ήταν τρεις: ο Σίμος, ο Σάκων και ο Ευκλείδης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0648},

socGrc'timeBce0646 π.Χ. Ίδρυση της Ολβίας από τους Μιλήσιους στη βόρεια ακτή του Εύξεινου Πόντου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0646},

socGrc'timeBce0640 π.Χ. Ο Θεαγένης γίνεται τύραννος των Μεγάρων.

Ο Αθηναίος Κύλων αναδεικνύεται Ολυμπιονίκης.

Γεννιέται(;) ο ποιητής Στησίχορος (_adjv π.Χ.).

Οι πρώτοι Έλληνες έμποροι οι οποίοι είχαν ακολουθήσει τους ομοεθνείς τους μισθοφόρους στην Αίγυπτο ιδρύουν στον κανωβικό βραχίονα του Νείλου εμπορικό σταθμό, ο οποίος αργότερα, την εποχή του φαραώ Άμαση (560 π.Χ.), εξελίσσεται στην πόλη Ναύκρατη.

632/1 π.Χ. Ο Μεγακλής γίνεται άρχοντας στην Αθήνα. Ο Ολυμπιονίκης Κύλων προσπαθεί να εγκαθιδρύσει τυραννίδα, αλλά αποτυγχάνει. Οι οπαδοί του, αν και έχουν καταφύγει ως ικέτες σε βωμό, σφαγιάζονται έπειτα από διαταγή του Αλκμαιωνίδη Μεγακλή (Κυλώνειο Άγος). Λίγο αργότερα ο Μεγακλής εξορίζεται με όλο του το γένος. Τελικά οι Αλκμαιωνίδες θα επιστρέψουν στην Αθήνα μετά την παραχώρηση αμνηστίας από τον Σόλωνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0640},

socGrc'timeBce0630 π.Χ. Οι Μιλήσιοι αποικίζουν τη Σινώπη και την Τραπεζούντα.

Ο Σάμιος Κωλαίος φτάνει στην Ταρτησσό, πόλη της κοιλάδας του ποταμού Γκουαδαλκιβίρ στη νοτιοδυτική Ισπανία, η οποία ακμάζει λόγω του εμπορίου της με τους Φοίνικες, με τους Καρχηδόνιους και αργότερα με τους Έλληνες. Καταστρέφεται από τους Καρχηδόνιους γύρω στο 500 π.Χ.
* McsEngl.{socGrc'Bce0630},

socGrc'timeBce0628 π.Χ. Οι Μεγαρείς ιδρύουν τον Σελινούντα στη Σικελία.

626/5-585 π.Χ. Ο Περίανδρος, γιος του τυράννου της Κορίνθου Κύψελου, διαδέχεται τον πατέρα του στην εξουσία. Η περίοδος της τυραννίδας του είναι μια λαμπρή εποχή οικονομικής και πολιτιστικής ακμής για την πόλη της Κορίνθου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0628},

socGrc'timeBce0625 π.Χ. Γεννιέται ο φιλόσοφος Θαλής ο Μιλήσιος.

Ιδρύεται στην Ήπειρο η Αμβρακία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0625},

socGrc'timeBce0621 π.Χ. Νομοθεσία του Δράκοντα στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0621},

socGrc'timeBce0612 π.Χ. Με προτροπή του Σόλωνα οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν τη Σαλαμίνα, την οποία κατέχουν οι Μεγαρείς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0612},

socGrc'timeBce0610 π.Χ. Γεννιέται ο φιλόσοφος Αναξίμανδρος.
* McsEngl.{socGrc'Bce0610},

socGrc'timeBce0607 π.Χ. Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν για πρώτη φορά τη στρατηγικής σημασίας πόλη στην είσοδο του Ελλησπόντου, το Σίγειο.

601-570 π.Χ. Ο Κλεισθένης εγκαθιδρύει τυραννίδα στη Σικυώνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0607},

socGrc'timeBce0600 π.Χ. Οι Φωκαείς ιδρύουν τη Μασσαλία.

Ο Θρασύβουλος εγκαθιδρύει τυραννίδα στη Μίλητο.

Ακμή των ποιητών Μίμνερμου και Αλκαίου.

Ξεκινά η ανέγερση του Ηραίου της Ολυμπίας.

Αρχίζει ο πρώτος Ιερός Πόλεμος στους Δελφούς (σύμφωνα με άλλους ιστορικούς, ο πόλεμος αρχίζει το 590 π.Χ.). Η προσπάθεια της γειτονικής πόλης Κρίσας να επέμβει στις υποθέσεις του ιερού αποτελεί και την αιτία της σύγκρουσης ανάμεσα στην Κρίσα και τις δυνάμεις της αμφικτιονίας. Στο τέλος, έπειτα από δεκαετή σχεδόν αγώνα, η πόλη καταστρέφεται, οι κάτοικοί της εξοντώνονται και το Κρισαίον Πεδίο περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ιερού.

Ξεκινά η ανέγερση του πρώτου Εκατόμπεδου -του αρχαίου Ναού της Αθηνάς Πολιάδος- στην Ακρόπολη των Αθηνών.

594/3 π.Χ. Οι πολιτικές παρατάξεις στην Αθήνα αναθέτουν στον Σόλωνα, αριστοκράτη και ποιητή, τη ρύθμιση της νομοθεσίας. Αρχίζει τις μεταρρυθμίσεις του.
* McsEngl.{socGrc'Bce0600},

socGrc'timeBce0585 π.Χ. Ο Θαλής ο Μιλήσιος προβλέπει μια έκλειψη.

585-575 π.Χ. (σύμφωνα με άλλους το 595 π.Χ.) Ο Πιττακός διορίζεται από τους Μυτιληναίους δικτάτορας για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Γεννιέται ο φιλόσοφος Αναξιμένης (πεθαίνει το 525 π.Χ.).

583-581 π.Χ. Ο Δαμασίας εκλέγεται επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0585},

socGrc'timeBce0582 π.Χ. Καθιερώνονται τα Πύθια στους Δελφούς.

581.Χ. Ιδρύεται ο Ακράγας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0582},

socGrc'timeBce0580 π.Χ. Οι Σελινούντιοι νικούν τους Καρχηδόνιους της Σικελίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0580},

socGrc'timeBce0575 π.Χ. Οι Νάξιοι αφιερώνουν τη Σφίγγα στους Δελφούς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0575},

socGrc'timeBce0573 π.Χ. Οργανώνονται στη Νεμέα οι αθλητικοί αγώνες Νέμεα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0573},

socGrc'timeBce0572 π.Χ. Οι Ηλείοι επιβάλλουν τον έλεγχο τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
* McsEngl.{socGrc'Bce0572},

socGrc'timeBce0570 π.Χ. Ανέγερση του Θησαυρού των Σικυωνίων στους Δελφούς.

Φιλοτεχνείται ο Μοσχοφόρος(;).

Ο Πεισίστρατος αρχίζει την ανέγερση του νέου Εκατομπέδου (Προπαρθενώνος) στην Αθήνα (550).

566/5 π.Χ. Αρχή της τέλεσης των Μεγάλων Παναθηναίων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0570},

socGrc'timeBce0565 π.Χ. Ο Πεισίστρατος νικά τους Μεγαρείς και καταλαμβάνει τη Νίσαια, επίνειο των Μεγάρων στο Σαρωνικό.

561/0 π.Χ. Ο Πεισίστρατος γίνεται τύραννος στην Αθήνα.

560/59 π.Χ. Πεθαίνει ο Σόλων.

Ο Πεισίστρατος εξορίζεται για πρώτη φορά.

560-550 π.Χ. Πόλεμος ανάμεσα στη Σπάρτη και την Τεγέα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0565},

socGrc'timeBce0560 π.Χ. Οι Φωκαείς αποβιβάζονται στην Κορσική.
* McsEngl.{socGrc'Bce0560},

socGrc'timeBce0556 π.Χ. Ο Πεισίστρατος ξαναγίνεται τύραννος, αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα εξορίζεται πάλι.

Ο Χίλωνας, ένας από τους Επτά Σοφούς της αρχαιότητας, γίνεται Έφορος στη Σπάρτη.

Γεννιέται ο Σιμωνίδης ο Κίος (πεθαίνει το 466 π.Χ).
* McsEngl.{socGrc'Bce0556},

socGrc'timeBce0554 π.Χ. Γεννιέται στην Αθήνα ο Μιλτιάδης ο Νεότερος, ο νικητής του Μαραθώνα (πεθαίνει το 489 π.Χ. στην Αθήνα).
* McsEngl.{socGrc'Bce0554},

socGrc'timeBce0550 π.Χ. Η Σπάρτη κατακτά τη «Θυρεάτιδα χώραν», περιοχή της Κυνουρίας. Την πόλη Θυρέα οι Σπαρτιάτες θα την παραχωρήσουν το 431 π.Χ. στους Αιγινήτες, οι οποίοι έχουν εκδιωχθεί από το νησί τους. Το 425 π.Χ. και ενώ οι νέοι της κάτοικοι την οχυρώνουν δέχεται σφοδρή επίθεση από τον αθηναϊκό στόλο του οποίου ηγείται ο Νικίας και καταστρέφεται ολοσχερώς.

Οι κάτοικοί της εκτελούνται ως «άσπονδοι εχθροί των Αθηναίων».

Ιδρύεται η Πελοποννησιακή Συμμαχία.

Περίοδος ακμής του αγγειοπλάστη και αγγειογράφου Εξηκία (-530 π.Χ.).

Περίοδος δραστηριότητας του ποιητή Ανακρέοντα (-500 π.Χ.).

Οι Μασσαλιώτες ιδρύουν την πόλη Εμπόρ(ε)ιο στην Ισπανία.

548/7 π.Χ. Καταστροφή του Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0550},

socGrc'timeBce0546 π.Χ. Θάνατος του φιλοσόφου Αναξίμανδρου.

Κατασκευάζεται ο Θησαυρός των Κνιδίων στους Δελφούς.

546/5 π.Χ. Ο Πεισίστρατος παίρνει για τρίτη φορά την εξουσία στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0546},

socGrc'timeBce0538 π.Χ. Ο Πολυκράτης και τα αδέρφια του, Παντάγνωστος και Συλοσώντας, καταλαμβάνουν την εξουσία στη Σάμο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0538},

socGrc'timeBce0537 π.Χ. Ο Λύγδαμης γίνεται τύραννος στη Νάξο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0537},

socGrc'timeBce0535 π.Χ. Ανέγερση του Ναού του Απόλλωνα στην Κόρινθο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0535},

socGrc'timeBce0534 π.Χ. Καθιερώνεται η τέλεση δραματικών αγώνων στη διάρκεια των Μεγάλων Διονυσίων στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0534},

socGrc'timeBce0533 π.Χ. Ο Πολυκράτης γίνεται τύραννος στη Σάμο. Ανάμεσα στα σπουδαία τεχνικά έργα που κατασκευάζονται στην εποχή του είναι και η περίφημη σήραγγα, έργο του Μεγαρέα μηχανικού Ευπαλίνου (Ευπαλίνειο Υδραγωγείο).
* McsEngl.{socGrc'Bce0533},

socGrc'timeBce0530 π.Χ. Ο Πεισίστρατος αρχίζει την ανέγερση του δεύτερου Εκατομπέδου στην Αθήνα.

Απαρχές της ερυθρόμορφης αττικής κεραμικής.

528/7 π.Χ. Θάνατος του Πεισίστρατου. Τον διαδέχονται οι γιοι του Ίππαρχος και Ιππίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0530},

socGrc'timeBce0527 π.Χ. Επίσημη έκδοση των ομηρικών επών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0527},

socGrc'timeBce0525 π.Χ. Γεννιέται ο ποιητής Αισχύλος.

Κατασκευάζεται ο Θησαυρός των Σιφνίων στους Δελφούς.

Περίοδος ακμής του αγγειοπλάστη Ευφρονίου (-500 π.Χ.).

Ο Μιλτιάδης αποστέλλεται στη Θρακική Χερσόνησο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0525},

socGrc'timeBce0522 π.Χ. Μαρτυρικός θάνατος πάνω σε σταυρό του Πολυκράτη από τον Πέρση σατράπη Οροίτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0522},

socGrc'timeBce0521 π.Χ. Ο Αχαιμενίδης βασιλιάς της Περσίας Δαρείος Α΄ θέτει σε κυκλοφορία χρυσούς δαρεικούς και αργυρούς σίγλους με την εικόνα του.
* McsEngl.{socGrc'Bce0521},

socGrc'timeBce0520 π.Χ. Ο Κλεομένης Α΄ αναγορεύεται βασιλιάς της Σπάρτης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0520},

socGrc'timeBce0519 π.Χ. Οι Αθηναίοι συμμαχούν με τους Πλαταιείς.

Ήττα των Αργείων από τους Σπαρτιάτες στη Σήπεια (494 π.Χ.).
* McsEngl.{socGrc'Bce0519},

socGrc'timeBce0516 π.Χ. Οι Πέρσες κυριεύουν τη Σάμο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0516},

socGrc'timeBce0514 π.Χ. Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων (τυραννοκτόνοι) σκοτώνουν τον τύραννο Ίππαρχο, ενώ ο αδερφός του Ιππίας που τον διαδέχεται στην εξουσία διακόπτει τη φιλολαϊκή πολιτική της οικογένειάς του και γίνεται τύραννος με τη σημερινή σημασία της λέξης.

513/2 π.Χ. Η οικογένεια των Αλκμεωνιδών έρχεται σε συνεννόηση με τους Σπαρτιάτες για να βοηθήσουν οι τελευταίοι στην εκδίωξη του Ιππία.

Ο Πέρσης βασιλιάς Δαρείος στη διάρκεια της εκστρατείας του εναντίον των Σκυθών καταλαμβάνει το ανατολικό τμήμα της Θράκης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0514},

socGrc'timeBce0512 π.Χ. Περίπλους του Σκύλακα του Καρυανδέα (φτάνει μέχρι τις εκβολές του ποταμού Ινδού και στη συνέχεια πλέει μέχρι το σημερινό Σουέζ).
* McsEngl.{socGrc'Bce0512},

socGrc'timeBce0511 π.Χ. Ο Σπαρτιάτης Δωριεύς επιχειρεί να εκδιώξει τους Καρχηδόνιους από τη Σικελία.

Ο Κρότωνας καταστρέφει τη Σύβαρη.

Οι Πέρσες υποτάσσουν τους Έλληνες της Θράκης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0511},

socGrc'timeBce0510 π.Χ. Ο Ιππίας εκδιώκεται από την Αθήνα με τη βοήθεια των Σπαρτιατών.

Επιτύμβια στήλη του Αριστίωνα (μαραθωνομάχου).
* McsEngl.{socGrc'Bce0510},

socGrc'timeBce0508 π.Χ. Οι πρώτες καθαρά δημοκρατικού χαρακτήρα μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη προκαλούν την αντίδραση των ολιγαρχικών, τους οποίους υποστηρίζουν ανοιχτά οι Σπαρτιάτες. Ο Κλεομένης αποτυγχάνει να εμποδίσει τον Κλεισθένη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0508},

socGrc'timeBce0507 π.Χ. Οι μεταρρυθμίσεις πολιτειακού χαρακτήρα του Κλεισθένη στην Αθήνα ενισχύουν την προσπάθεια για πλήρη εκδημοκρατισμό της πολιτικής ζωής της πόλης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0507},

socGrc'timeBce0506 π.Χ. Νέα προσπάθεια του Κλεομένη να ανατρέψει το δημοκρατικό καθεστώς της Αθήνας αποτυγχάνει.
* McsEngl.{socGrc'Bce0506},

socGrc'timeBce0501 π.Χ. Δημιουργείται το αξίωμα των δέκα στρατηγών στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0501},

Κλασική Εποχή - Ο 5ος αιώνας

socGrc'timeBce500 π.Χ. Η πρώτη γνωστή σύνοδος της Πελοποννησιακής Συμμαχίας (κατά άλλους το 504 π.Χ.).

Περίοδος της ακμής του φιλοσόφου Ηράκλειτου.

Ο Εκαταίος ο Μιλήσιος γράφει το έργο «Περιήγησις»(;).

Κατασκευάζεται το Ηραίο της Σάμου.

500-497 π.Χ.(;). Ο Αισχύλος παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε δραματικούς αγώνες.

499-494 π.Χ. Επανάσταση των πόλεων της Ιωνίας εναντίον της κυριαρχίας των Περσών.

socGrc'timeBce0499 π.Χ. Οι Πέρσες εκστρατεύουν εναντίον της Νάξου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0499},

socGrc'timeBce0498 π.Χ. Ο Αρισταγόρας της Μιλήτου επισκέπτεται τη Σπάρτη και την Αθήνα για να ζητήσει βοήθεια εναντίον των Περσών.

Οι Αθηναίοι και οι Ίωνες καταστρέφουν τις Σάρδεις.
* McsEngl.{socGrc'Bce0498},

socGrc'timeBce0498 π.Χ. Η παλαιότερη χρονολογημένη ωδή του Πινδάρου.

498-491 π.Χ. Ο Ιπποκράτης γίνεται τύραννος της Γέλας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0498},

socGrc'timeBce0496 π.Χ. Θάνατος του Αρισταγόρα.

496/495 π.Χ. Ο Ίππαρχος, αρχηγός της παράταξης των Πεισιστρατιδών, εκλέγεται άρχοντας στην Αθήνα.

495/4 π.Χ. Ήττα των Ελλήνων της Ιωνίας από τους Πέρσες στο νησί Λάδη, πλησίον της Μιλήτου.

Γεννιέται ο Περικλής.
* McsEngl.{socGrc'Bce0496},

socGrc'timeBce0495 π.Χ. Οικοδομείται ο Ναός της Αφαίας Αίγινας στην Αίγινα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0495},

socGrc'timeBce0494 π.Χ. Ο Μιλτιάδης ο Νεότερος επιστρέφει στην Αθήνα μετά την κατάληψη της ημιανεξάρτητης αθηναϊκής ηγεμονίας στη Θράκη, δημιούργημα του θείου του Μιλτιάδη του Πρεσβύτερου, από τους Πέρσες του Δαρείου.

493/492 π.Χ. Τέλος της επανάστασης στην Ιωνία.

Ο Θεμιστοκλής εκλέγεται άρχοντας στην Αθήνα και διατυπώνει με απόλυτη σαφήνεια το ναυτικό του πρόγραμμα. Αρχίζουν οι εργασίες κατασκευής οχυρωματικών έργων στον Πειραιά.

Ο Μιλτιάδης εκλέγεται ένας από τους Δέκα Στρατηγούς.

Ο ποιητής Φρύνιχος καταδικάζεται από αθηναϊκό δικαστήριο σε χρηματική ποινή χιλίων δραχμών, ενώ απαγορεύεται κάθε παράσταση της τραγωδίας «Μιλήτου Άλωσις», γιατί υπενθυμίζει στους Αθηναίους «οικεία κακά».
* McsEngl.{socGrc'Bce0494},

socGrc'timeBce0492 π.Χ. Εκστρατεία του Μαρδόνιου στη Θράκη και τη Μακεδονία αποτυγχάνει.

Πρώτη δίκη του Μιλτιάδη στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0492},

socGrc'timeBce0491 π.Χ. Διπλωματική εκστρατεία του Δαρείου στην Ελλάδα με αποτέλεσμα το μηδισμό της Αίγινας.

Αντίδραση της Σπάρτης που αποστέλλει στρατεύματα υπό τον Κλεομένη, τα οποία επιστρέφουν, αφού παίρνουν ομήρους πολλούς κατοίκους του νησιού.
* McsEngl.{socGrc'Bce0491},

socGrc'timeBce0490 π.Χ. Γεννιέται ο Ηρόδοτος. Οι Πέρσες καταστρέφουν τη Νάξο και την Ερέτρια.

Ήττα των Περσών υπό την ηγεσία του Δάτη και του Αρταφέρνη στο Μαραθώνα από τα συνασπισμένα στρατεύματα Αθηναίων και Πλαταιέων υπό την ηγεσία του Μιλτιάδη.

Ο Γέλων γίνεται τύραννος της Γέλας στη Σικελία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0490},

socGrc'timeBce0489 π.Χ. Η αποτυχημένη επέμβαση του Μιλτιάδη στην Πάρο, στη διάρκεια της οποίας τραυματίζεται, έχει ως αποτέλεσμα την καταδίκη του από τους συμπολίτες του σε βαρύ χρηματικό πρόστιμο. Λίγους μήνες αργότερα ο νικητής του Μαραθώνα πεθαίνει.

489/8 π.Χ. Ο Αριστείδης εκλέγεται ένας από τους εννέα άρχοντες στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0489},

socGrc'timeBce0488 π.Χ. Ο Λεωνίδας αναγορεύεται βασιλιάς στη Σπάρτη.

487/486 π.Χ. Οι άρχοντες επιλέγονται πλέον με κλήρωση και όχι με εκλογές. Η αλλαγή αυτή έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια πολιτικής ισχύος από τους άρχοντες και την παράλληλη ενίσχυση της εξουσίας των Δέκα Στρατηγών, οι οποίοι εκλέγονται από το λαό.

Οστρακισμός του Ιππάρχου.

Αρχίζει πόλεμος ανάμεσα στην Αθήνα και την Αίγινα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0488},

socGrc'timeBce0486 π.Χ. Οστρακισμός του Μεγακλή.

486-465 π.Χ. Ο Ξέρξης αναγορεύεται Μέγας Βασιλεύς των Περσών.

485-478 π.Χ. Ο Γέλων γίνεται τύραννος των Συρακουσών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0486},

socGrc'timeBce0485 π.Χ. Ανακάλυψη νέων αργυρούχων κοιτασμάτων στο Λαύριο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0485},

socGrc'timeBce0484 π.Χ. Οστρακισμός του Ξανθίππου, πατέρα του Περικλή.
* McsEngl.{socGrc'Bce0484},

socGrc'timeBce0483 π.Χ. Ο Θεμιστοκλής πείθει τον αθηναϊκό δήμο να προχωρήσει στη ναυπήγηση ισχυρού στόλου, ικανού να προστατέψει αποτελεσματικά τα συμφέροντα της πόλης.

Οστρακισμός του Αριστείδη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0483},

socGrc'timeBce0481 π.Χ. Τέλος του πολέμου ανάμεσα στην Αθήνα και την Αίγινα. Δημιουργείται πανελλήνιος αντιπερσικός συνασπισμός.
* McsEngl.{socGrc'Bce0481},

socGrc'timeBce0480 π.Χ. Ο Ξέρξης, επικεφαλής ισχυρού στρατού και στόλου, εισβάλλει στην Ελλάδα.

Ήττα των Σπαρτιατών και των Θεσπιέων από τους Πέρσες στο στενό των Θερμοπυλών.

Νίκη των Ελλήνων στις ναυμαχίες του Αρτεμισίου και της Σαλαμίνας.

Ο Γέλων νικά τους Καρχηδόνιους στην Ιμέρα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0480},

socGrc'timeBce0479 π.Χ. Ήττα των Περσών υπό τον Μαρδόνιο στις Πλαταιές από τα συνασπισμένα ελληνικά στρατεύματα, υπό την ηγεσία του Σπαρτιάτη Παυσανία.

Νίκη των Ελλήνων υπό την ηγεσία του Αθηναίου Ξανθίππου, πατέρα του Περικλή, και του Σπαρτιάτη Λεωτυχίδη, επί των Περσών στην πεζοναυμαχία της Μυκάλης.

Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν τη Σηστό.

Εξέγερση των πόλεων της Ιωνίας και των νησιών του Αιγαίου εναντίον των Περσών.

Εκστρατεία του Λεωτυχίδη στη Θεσσαλία.

Έπειτα από παρότρυνση του Θεμιστοκλή οι Αθηναίοι αρχίζουν την ανέγερση του φερώνυμου τείχους με το οποίο οχυρώνονται ο Πειραιάς και η Αθήνα, καθώς και ο δρόμος που συνδέει τις δύο πόλεις (Μακρά Τείχη). Οι εργασίες ολοκληρώνονται το 456 π.Χ.
* McsEngl.{socGrc'Bce0479},

socGrc'timeBce0478 π.Χ. Ο Παυσανίας μεταφέρει τον εναντίον των Περσών αγώνα στην Κύπρο και το Βυζάντιο. Διάλυση του Πανελλήνιου Συνασπισμού.

Αφιερώνεται στο Ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς το χάλκινο σύμπλεγμα του Ηνίοχου.

478/477 π.Χ. Ο Παυσανίας ανακαλείται στη Σπάρτη.

Η Αθήνα ιδρύει τη Συμμαχία της Δήλου - περισσότερο γνωστή ως Α΄ Αθηναϊκή Συμμαχία.

Ο Ιέρων διαδέχεται τον Γέλωνα στις Συρακούσες.

Ο βασιλιάς της Θράκης Τήρης αναγνωρίζει την Αθηναϊκή Συμμαχία και δέχεται να πληρώνει το «θράκιο φόρο».

477/476 π.Χ. Ο Κίμωνας επαναφέρει στην αθηναϊκή κυριαρχία την Ηιόνα, πόλη που βρίσκεται στις εκβολές του Στρυμόνα, στη Μακεδονία, την οποία κατείχαν οι Πέρσες (στρατηγός Βόγης).

Φρύνιχος, «Φοίνισσαι».
* McsEngl.{socGrc'Bce0478},

socGrc'timeBce0476 π.Χ. Ο ποιητής Φρύνιχος νικά στους δραματικούς αγώνες των Μεγάλων Διονυσίων.

Ο Κίμωνας καταλαμβάνει τη Σκύρο και ένα χρόνο αργότερα την Κάρυστο.

475-465 π.Χ. Αντισπαρτιατική κίνηση στην Πελοπόννησο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0476},

socGrc'timeBce0475 π.Χ. Γέννηση του Εμπεδοκλή.
* McsEngl.{socGrc'Bce0475},

socGrc'timeBce0474 π.Χ. Ο Ιέρωνας νικά τους Ετρούσκους στην Κύμη.

474/3 π.Χ. Ο Θεμιστοκλής εξοστρακίζεται από την Αθήνα γιατί δήθεν είχε μηδίσει (σύμφωνα με άλλους το 472/471 π.Χ.).
* McsEngl.{socGrc'Bce0474},

socGrc'timeBce0472 π.Χ. Εγκαθίδρυση δημοκρατικού πολιτεύματος στο Άργος.

Παίζεται στο θέατρο το πρώτο σωζόμενο έργο του Αισχύλου, οι «Πέρσαι». Χορηγός της παράστασης είναι ο Περικλής.
* McsEngl.{socGrc'Bce0472},

socGrc'timeBce0471 π.Χ. Νίκη των Σπαρτιατών στην Τεγέα εναντίον των συνασπισμένων στρατευμάτων του Άργους και της Τεγέας.

Συνοικισμός της Μαντίνειας.

470/469 π.Χ. Η Νάξος αποστατεί από την Αθηναϊκή Συμμαχία. Η Αθήνα αποστέλλει ισχυρές δυνάμεις και επαναφέρει τη Νάξο στη συμμαχία. Γκρεμίζονται τα τείχη του νησιού, που από εδώ και στο εξής συμβάλλει μόνο οικονομικά και όχι με πλοία στις επιχειρήσεις της συμμαχίας.

Οι Σπαρτιάτες νικούν τους ενωμένους, εκτός από τους Μαντινείς, Αρκάδες στην περιοχή της Διπαίας (σημ. Πιάνα).

(-430 π.Χ.) Σταδιοδρομία του γλύπτη Μύρωνα.

Γέννηση του Σωκράτη.

Αρχίζει τη σταδιοδρομία του ο ζωγράφος Πολύγνωτος.

468/7 π.Χ. Ο Κίμωνας με ένα στόλο που αποτελείται από 200 περίπου πλοία περιπλέει τα παράλια της Καρίας και της Λυκίας και εξαναγκάζει τους κατοίκους των πόλεων της περιοχής να προσχωρήσουν στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Στα παράλια της Παμφυλίας, στις εκβολές του ποταμού Ευρυμέδοντα, καταστρέφει τον περσικό στόλο, ο οποίος αποτελούνταν από φοινικικά κυρίως πλοία, και στη συνέχεια αποβιβάζει στρατό και νικά τις περσικές δυνάμεις που είναι συναθροισμένες εκεί.
* McsEngl.{socGrc'Bce0471},

socGrc'timeBce0468 π.Χ. Βραβεύεται για πρώτη φορά τραγωδία του Σοφοκλή. Πεθαίνει ο επιγραμματοποιός Σιμωνίδης ο Κείος.

Το Άργος καταλαμβάνει την Τίρυνθα και τις Μυκήνες.

Ανέγερση του Ναού του Δία στην Ολυμπία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0468},

socGrc'timeBce0467 π.Χ. Θάνατος του τυράννου Ιέρωνα.

Αισχύλος, «Επτά επί Θήβας».
* McsEngl.{socGrc'Bce0467},

socGrc'timeBce0466 π.Χ. Εγκαθίδρυση δημοκρατικού πολιτεύματος στις Συρακούσες.

Ο Κίμωνας νικά τους Πέρσες στον ποταμό Ευρυμέδοντα. Η νίκη αυτή ελευθέρωσε το Αιγαίο από τους Πέρσες και επέτρεψε την ουσιαστική ανάπτυξη του αθηναϊκού εμπορίου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0466},

socGrc'timeBce0465 π.Χ. Η Θάσος αποστατεί από την Αθηναϊκή Συμμαχία. Ένα χρόνο περίπου αργότερα το νησί καταστρέφεται από τους Αθηναίους.

Οι Αθηναίοι αποτυγχάνουν στην προσπάθειά τους να αποικίσουν τις Εννέα Οδούς. Ηττώνται στη θέση Δραβήσκος από το ισχυρό θρακικό φύλο των Ηδωνών. Στη θέση αυτή θα κατορθώσουν τελικά το 437 π.Χ. να ιδρύσουν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Αμφίπολη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0465},

socGrc'timeBce0464 π.Χ. Καταστροφικός σεισμός στη Σπάρτη γίνεται αφορμή για γενική εξέγερση των Μεσσήνιων ειλώτων (Γ΄ Μεσσηνιακός Πόλεμος). Η επανάσταση θα κρατήσει μέχρι το 455 π.Χ. και στις εναντίον των επαναστατών επιχειρήσεις θα πάρει μέρος μέχρι το 461 π.Χ. και αθηναϊκό εκστρατευτικό σώμα υπό την ηγεσία του Κίμωνα.

464-425 π.Χ. Ο Αρταξέρξης Α΄ ο Μακρόχειρ αναγορεύεται Μέγας Βασιλεύς των Περσών.

462/461 π.Χ. Μεταρρυθμίσεις του Εφιάλτη στην Αθήνα. Δολοφονία του Εφιάλτη. Ο Κίμωνας εξορίζεται μετά την εκδίωξη του αθηναϊκού εκστρατευτικού σώματος από τους Σπαρτιάτες.

Συμμαχία Άργους-Αθήνας.

Ο Αναξαγόρας έρχεται στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0464},

socGrc'timeBce0461 π.Χ. Θάνατος του Θεμιστοκλή στη Μαγνησία της Μικρός Ασίας και του Αριστείδη στην Αθήνα.

461/460 π.Χ. Οι Σπαρτιάτες καταλαμβάνουν την Ιθώμη.

Οι Μεσσήνιοι μεταναστεύουν στη Ναύπακτο. Συμμαχία της Αθήνας με τα Μέγαρα. Μακρά Τείχη συνδέουν την πόλη των Μεγάρων με το επίνειο της Νίσαιας.

Γέννηση του ιστορικού Θουκυδίδη(;).

Καθιέρωση αγώνων κωμωδίας.

460/450 π.Χ. Μύρωνας, «Ο Δισκοβόλος» (πιθανή χρονολόγηση).

460-454 π.Χ. Αποτυχημένη εκστρατεία των Αθηναίων στην Αίγυπτο.

459-456 π.Χ. Οι Αθηναίοι έπειτα από πολύχρονη πολιορκία καταλαμβάνουν την Αίγινα.

459-454 π.Χ. Πρώτες συγκρούσεις ανάμεσα στους Αθηναίους και στους Πελοποννήσιους.

Ήττα των Αθηναίων στους Αλιείς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0461},

socGrc'timeBce0458 π.Χ. Αισχύλος, «Ορέστεια» (διδασκαλία).
* McsEngl.{socGrc'Bce0458},

socGrc'timeBce0457 π.Χ. Χτίζονται τα Μακρά Τείχη, που συνδέουν την Αθήνα με τον Πειραιά και το Φάληρο.

Ήττα των Αθηναίων από τους Σπαρτιάτες στη μάχη της Τανάγρας. Οι Αθηναίοι νικούν τους Βοιωτούς συμμάχους των Σπαρτιατών στη μάχη στα Οινόφυτα. Με τη νίκη τους αυτή επεκτείνουν την επικυριαρχία τους μέχρι τις Θερμοπύλες.

Οι Αθηναίοι παραχωρούν στους ζευγίτες το δικαίωμα να εκλέγονται άρχοντες.
* McsEngl.{socGrc'Bce0457},

socGrc'timeBce0456 π.Χ. Οι Αθηναίοι έπειτα από μακροχρόνια πολιορκία αναγκάζουν την Αίγινα, παλιά αντίπαλο της Αθήνας στο εμπόριο, να υποκύψει.

Θάνατος του ποιητή Αισχύλου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0456},

socGrc'timeBce0455 π.Χ. Το πρώτο έργο του Ευριπίδη.

Πιθανή χρονολογία γέννησης του Θουκυδίδη.

Αρχίζει τη σταδιοδρομία του ο σοφιστής Πρωταγόρας.

Γέννηση του μαθηματικού Θεαίτητου (πέθανε το 369 π.Χ.).

Ο βασιλιάς της Θράκης Σιτάλκης επεκτείνει το βασίλειό του μέχρι τον ποταμό Δούναβη, ενώ προωθεί και τον εξελληνισμό του κράτους του.
* McsEngl.{socGrc'Bce0455},

socGrc'timeBce0454 π.Χ. Οι Αθηναίοι μετά την αποτυχία της εκστρατείας στην Αίγυπτο μεταφέρουν εσπευσμένα το ταμείο της συμμαχίας από τη Δήλο στην Αθήνα.

Εκστρατεία του Περικλή στον Κορινθιακό Κόλπο και τη βορειοδυτική Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0454},

socGrc'timeBce0451 π.Χ. Ο Περικλής επιτυγχάνει την ψήφιση νόμου με βάση τον οποίο Αθηναίος πολίτης θεωρείται μόνο αυτός που γεννήθηκε από Αθηναίους γονείς.

Επιστροφή του Κίμωνα από την εξορία.

Εισάγεται η μισθοφορά για τους Ηλιαστές.

Σύναψη πενταετούς ανακωχής μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0451},

socGrc'timeBce0450 π.Χ. Το Άργος και η Σπάρτη συνάπτουν τριακονταετή ειρήνη.

Οι Αθηναίοι αποστέλλουν κληρούχους στην Εύβοια, τη Νάξο και την Άνδρο.

Γέννηση του Αριστοφάνη.

Έναρξη των εργασιών για την κατασκευή του Ναού του Ηφαίστου (Θησείον). Ολοκληρώθηκε το 440 π.Χ.

450-430 π.Χ.(;) Πολύκλειτος, «Ο Δορυφόρος» (άγαλμα).
* McsEngl.{socGrc'Bce0450},

socGrc'timeBce0449 π.Χ. Παρά το θάνατο του Κίμωνα στο Κίτιο, οι Αθηναίοι νικούν τους Πέρσες στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Υπογράφεται συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στην Αθήνα και την Περσική Αυτοκρατορία (Καλλίειος Ειρήνη) χωρίς χρονικά όρια. Η αλλαγή της πολιτικής της Αθήνας απέναντι στην Περσία υπήρξε προσωπική επιλογή του Περικλή. Σχέδιο του Περικλή για πανελλήνιο συνέδριο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0449},

socGrc'timeBce0448 π.Χ. Ιερός Πόλεμος για τον έλεγχο των Δελφών.

Ο Φειδίας αρχίζει να κατασκευάζει το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0448},

socGrc'timeBce0447 π.Χ. Αρχίζει η ανέγερση του Παρθενώνα στην Ακρόπολη, η οποία θα ολοκληρωθεί το 438 π.Χ.

Ήττα των Αθηναίων και θάνατος του Αθηναίου στρατηγού Τολμίδη στην Κορώνεια από τα συνασπισμένα βοιωτικά στρατεύματα. Η Αθήνα χάνει τον έλεγχο της Βοιωτίας, της Φωκίδας και της Λοκρίδας.

Αθηναίοι κληρούχοι φτάνουν στη Χερσόνησο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0447},

socGrc'timeBce0446 π.Χ. Η Βοιωτία και τα Μέγαρα αντιδρούν στην προσπάθεια της Αθήνας να επεκτείνει την κυριαρχία της. Η Θήβα συγκροτεί το Βοιωτικό Κοινό, ενώ τα Μέγαρα επανέρχονται στην Πελοποννησιακή Συμμαχία. Η Εύβοια επαναστατεί εναντίον της Αθήνας.

Ο ιστορικός Ηρόδοτος στην Αθήνα.

Αποπεράτωση του Ωδείου από τον Περικλή.
* McsEngl.{socGrc'Bce0446},

socGrc'timeBce0445 π.Χ. Στρατεύματα της Σπάρτης υπό την ηγεσία του βασιλιά Πλειστοάνακτα εισβάλλουν στην Αττική. Τελικά οι δύο αντίπαλες πόλεις με πρωτοβουλία του Περικλή υπογράφουν συνθήκη ειρήνης, που είναι περισσότερο γνωστή ως Τριακοντούτεις Σπονδές. Εν συνεχεία ο Περικλής συντρίβει τους επαναστατημένους Ευβοείς.

444/443 π.Χ. Με πρωτοβουλία του Περικλή ιδρύεται στην Κάτω Ιταλία η πανελλήνια αποικία των Θουρίων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0445},

socGrc'timeBce0443 π.Χ. Οστρακισμός του αρχηγού της ολιγαρχικής παράταξης της Αθήνας, Θουκυδίδη, γιου του Μελησία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0443},

socGrc'timeBce0442 π.Χ. Σοφοκλής, «Αντιγόνη».
* McsEngl.{socGrc'Bce0442},

socGrc'timeBce0440 π.Χ. Η Σάμος και το Βυζάντιο αποστατούν από την Αθηναϊκή Συμμαχία.

Οι Συρακούσες υποτάσσουν όλες τις πόλεις των Σικελών.

440-430 π.Χ. Πολύκλειτος, «Ο Διαδούμενος» (άγαλμα).
* McsEngl.{socGrc'Bce0440},

socGrc'timeBce0438 π.Χ. Τοποθετείται στον Παρθενώνα το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς.

Ευριπίδης, «Άλκηστις».

Θάνατος του Πινδάρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0438},

socGrc'timeBce0437 π.Χ. Η Αθήνα ιδρύει την Αμφίπολη στη Θράκη με κύριο στόχο την προστασία των αθηναϊκών συμφερόντων στην περιοχή.

Εκστρατεία του Περικλή στον Εύξεινο Πόντο. Αθηναίοι εγκαθίστανται στη Σινώπη και την Αμισό.

Έναρξη της κατασκευής των Προπυλαίων σε σχέδια του Μνησικλή, καθώς και της δημιουργίας της ζωφόρου και των αετωμάτων του Παρθενώνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0437},

socGrc'timeBce0436 π.Χ. Γέννηση του Ισοκράτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0436},

socGrc'timeBce0435 π.Χ. Αρχίζουν οι εργασίες στο Ερεχθείο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0435},

socGrc'timeBce0433 π.Χ. Σύναψη συμμαχίας ανάμεσα στην Αθήνα και την Κέρκυρα. Η αποφασιστική εμπλοκή αθηναϊκού στολίσκου στη ναυμαχία που έγινε κοντά στα Σύβοτα ανάμεσα σε κερκυραϊκά και κορινθιακά πλοία είχε ως αποτέλεσμα την ήττα των Κορινθίων και ως άμεσο επακόλουθο την ενίσχυση της αντιπαλότητας ανάμεσα στην Αθήνα και την Κόρινθο.

Ο αστρονόμος Μέτων μεταρρυθμίζει το ημερολόγιο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0433},

socGrc'timeBce0432 π.Χ. Αποστασία της Ποτίδαιας της Χαλκιδικής από την Αθηναϊκή Συμμαχία.

Με το Μεγαρικό Ψήφισμα οι Αθηναίοι αποκλείουν τους Μεγαρείς από όλα τα αθηναϊκά ή συμμαχικά λιμάνια.

Η συμμαχική συνέλευση στη Σπάρτη αποφασίζει τη διεξαγωγή πολέμου εναντίον των Αθηνών και των συμμάχων τους.

431/430 π.Χ. Έκρηξη του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Οι Πελοποννήσιοι εισβάλλουν για πρώτη φορά στην Αττική, ενώ οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν την Κεφαλονιά, το Θρόνιο και την Αταλάντη.

Οι Αθηναίοι συμμαχούν με το βασιλιά των Οδρυσών της Θράκης Σιτάλκη ως αντιστάθμισμα στη συμμαχία των Σπαρτιατών με τους Μακεδόνες.

Ο Περικλής εκφωνεί τον επιτάφιο λόγο του για τους πρώτους νεκρούς του πολέμου.

Οι Αθηναίοι εκδιώκουν τους Αιγινήτες από το νησί τους.

Ευριπίδης, «Μήδεια».
* McsEngl.{socGrc'Bce0432},

socGrc'timeBce0430 π.Χ. Γέννηση του Ξενοφώντα.

Γέννηση του Ιπποκράτη του Κώου (πέθανε το 387 π.Χ.).

Αρχίζει η περίοδος ακμής του φιλοσόφου Δημόκριτου.

429/428 π.Χ. Αρχίζει η πολιορκία των Πλαταιών από τους Πελοποννήσιους.

Εμφάνιση λοιμού στην Αθήνα. Η επιδημία θα έχει πάρα πολλά θύματα μεταξύ των κατοίκων της πόλης.

Ο Αθηναίος ναύαρχος Φορμίων νικά τον πελοποννησιακό στόλο πλησίον της Ναυπάκτου.

Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν την Ποτίδαια.
* McsEngl.{socGrc'Bce0430},

socGrc'timeBce0429 π.Χ. Θάνατος του Περικλή.

429-427 π.Χ. Σοφοκλής, «Οιδίπους Τύραννος».

428/427 π.Χ. Οι κάτοικοι της Μυτιλήνης επαναστατούν εναντίον των Αθηναίων, οι οποίοι αντιδρούν αποστέλλοντας ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις υπό το στρατηγό Πάχη.

Αρχίζει η πολιορκία της Λέσβου.

Απόπειρα εισβολής των Πελοποννησίων στην Αττική.
* McsEngl.{socGrc'Bce0429},

socGrc'timeBce0427 π.Χ. Πρώτο (άγνωστο) έργο του Αριστοφάνη.

Ο φιλόσοφος Γοργίας στην Αθήνα.

Γέννηση του φιλόσοφου Πλάτωνα στην Αθήνα από αριστοκρατική οικογένεια. Πατέρας του ο Αρίστων και μητέρα του η Περικτιόνη.

427/426 π.Χ. Παραδίδεται η Μυτιλήνη και οι πρωταίτιοι της στάσης εκτελούνται. Η απόφαση του αθηναϊκού δήμου, έπειτα από εισήγηση του Κλέωνα, για εκτεταμένες σφαγές ανακαλείται κατόπιν εισήγησης του Διόδοτου.

Η Πλάταια παραδίδεται και οι κάτοικοί της, παρά την αρχική συμφωνία, εξανδραποδίζονται από τους Θηβαίους και τους Πελοποννήσιους συμμάχους τους.

Οι Αθηναίοι αποφασίζουν την αποστολή δυνάμεων στη Σικελία. Εκστρατεύουν εναντίον των Συρακουσών. Ο Κλέωνας και η φιλοπόλεμη μερίδα της Αθήνας αναρριχώνται στην εξουσία.

426/425 π.Χ. Αποτυχημένη προσπάθεια των Αθηναίων στη Μήλο.

425/424 π.Χ. Σπαρτιατικό απόσπασμα εγκλωβίζεται στη Σφακτηρία από τον αθηναϊκό στόλο υπό το στρατηγό Δημοσθένη και αναγκάζεται να παραδοθεί. Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν τη Μεθώνη, τα Κύθηρα και τη Νίσαια.

Ο Δαρείος Β΄ ο Νόθος γίνεται Μέγας Βασιλεύς των Περσών (425-405 π.Χ.).

Ο Κλέωνας αυξάνει την εισφορά και φορολογεί υπερβολικά τους πλούσιους Αθηναίους, ενώ συγχρόνως απαιτεί περισσότερα χρήματα από τους συμμάχους.

424/423 π.Χ. Αριστοφάνης, «Ιππής».

Εκστρατεία του Βρασίδα στη Θράκη.

Η ήττα των Αθηναίων στο Δήλιο της Βοιωτίας καταδεικνύει την αδυναμία των χερσαίων δυνάμεών τους να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τους Πελοποννήσιους και τους συμμάχους τους.

Ο Βρασίδας κυριεύει την Αμφίπολη και την Ηιόνα. Ο ιστορικός Θουκυδίδης εξορίζεται από την Αθήνα κατηγορούμενος για ολιγωρία στην προάσπιση των σημαντικών για την Αθήνα πόλεων της Μακεδονίας.

Οι ελληνικές πόλεις της Σικελίας υπογράφουν μεταξύ τους συνθήκη ειρήνης (Συνέδριο της Γέλας), με αποτέλεσμα οι Αθηναίοι να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το νησί.

Η Σπάρτη και η Αθήνα υπογράφουν ετήσια ανακωχή.

Θάνατος του βασιλιά της Θράκης Σιτάλκη στη διάρκεια εκστρατείας του κατά των Τριβαλλών. Νέος βασιλιάς ο ανιψιός του Σεύθης Α΄.

Ευριπίδης, «Εκάβη».
* McsEngl.{socGrc'Bce0427},

socGrc'timeBce0423 π.Χ. Αριστοφάνης, «Νεφέλαι».

422/421 π.Χ. Μετά τη λήξη της ανακωχής ο Κλέωνας εκστρατεύει στη Θράκη και επιχειρεί την ανάκτηση της Αμφίπολης. Σε μάχη κοντά στην πόλη σκοτώνονται ο Κλέωνας και ο Σπαρτιάτης στρατηγός Βρασίδας.

Αριστοφάνης, «Σφήκες».
* McsEngl.{socGrc'Bce0423},

socGrc'timeBce0421 π.Χ. Οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες συνάπτουν συνθήκη ειρήνης (Νικίειος Ειρήνη), η οποία τερματίζει την Α΄ φάση του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Αριστοφάνης, «Ειρήνη».

Ευριπίδης, «Ικέτιδες».
* McsEngl.{socGrc'Bce0421},

socGrc'timeBce0420 π.Χ. Σποραδικές αψιμαχίες ανάμεσα σε Αθηναίους και Λακεδαιμονίους στην Πελοπόννησο, παρά τη συνθήκη ειρήνης.

Ο Αλκιβιάδης εκλέγεται στρατηγός.

Δύο χρόνια αργότερα αποτυγχάνει να επανεκλεγεί.

Η Αθήνα συμμαχεί με το Άργος, τη Μαντινεία και την Ηλίδα.

Οι Σαμνίτες κυριεύουν την Κύμη.

Αρχίζει η κατασκευή του Ναού της Απτέρου Νίκης, ενώ ο Πολύκλειτος ολοκληρώνει το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Ήρας στο Ηραίο του Άργους.

419/418 π.Χ. Οι Αθηναίοι έπειτα από σύσταση του Αλκιβιάδη στέλνουν βοήθεια στο Άργος, ενώ οι Σπαρτιάτες αντιδρώντας σπεύδουν σε βοήθεια της Επιδαύρου.

Επαναλαμβάνονται οι εχθροπραξίες ανάμεσα στην Αθήνα και τη Σπάρτη.

Ευριπίδης, «Ανδρομάχη».
* McsEngl.{socGrc'Bce0420},

socGrc'timeBce0418 π.Χ. Οι Σπαρτιάτες νικούν στη Μαντινεία τους Αθηναίους και τους Αργείους. Με τη νίκη τους αυτή εκδικούνται τους Αθηναίους για την ήττα στη Σφακτηρία και γίνονται ξανά κύριοι της Πελοποννήσου.

Επανάσταση στο Άργος οδηγεί στη σύμπηξη συμμαχίας με τη Σπάρτη.

Ευριπίδης, «Ίων».
* McsEngl.{socGrc'Bce0418},

socGrc'timeBce0417 π.Χ. Οι Λακεδαιμόνιοι καταλαμβάνουν την αργολική πολίχνη Υσιές, την οποία και καταστρέφουν, ενώ οι κάτοικοί της εξανδραποδίζονται. Η πράξη αυτή ήταν η εκδίκηση των Λακεδαιμονίων για την ήττα τους από τους Αργείους κοντά στην ίδια περιοχή το 669 π.Χ.

Αποτυγχάνει η προσπάθεια του Νικία να ανακαταλάβει την Αμφίπολη. Την ίδια τύχη είχε ανάλογη προσπάθεια του Ευετίωνα (414 π.Χ.).

Ο Αλκιβιάδης έρχεται σε συνεννόηση με τον Νικία και επιτυγχάνει να αποφύγει τον οστρακισμό. Αντ’ αυτού εξοστρακίζεται ο Υπέρβολος. Έπειτα από αυτή την κακή χρήση του μέτρου, που αποτελούσε έως τότε την ασφαλιστική δικλείδα του αθηναϊκού πολιτεύματος, δεν συναντάμε άλλη εφαρμογή του οστρακισμού.

416/415 π.Χ. Οι Αθηναίοι εκστρατεύουν αιφνιδιαστικά εναντίον της Μήλου. Μετά την κατάληψη του νησιού μεγάλος αριθμός των κατοίκων του εκτελείται.

Η Έγεστα ζητά τη βοήθεια των Αθηναίων εναντίον των Συρακουσών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0417},

socGrc'timeBce0415 π.Χ. Οι Αθηναίοι εκστρατεύουν στη Σικελία (με 134 πολεμικά πλοία και 6.000 πεζοναύτες). Ο Αλκιβιάδης, εμπνευστής αυτής της εκστρατείας, για να αποφύγει τη βέβαιη καταδίκη του για το θέμα των Ερμοκοπιδών, καταφεύγει στη Σπάρτη αποκαλύπτοντας τους στρατηγικούς στόχους του συγκεκριμένου σχεδίου. Την ηγεσία της εκστρατείας αναλαμβάνουν τελικά οι στρατηγοί Λάμαχος και Νικίας.

Ευριπίδης, «Τρωάδες».

Μετά το θάνατο του βασιλιά της Θράκης Σεύθη στο θρόνο ανεβαίνει ο γιος του Αμάδοκος.
* McsEngl.{socGrc'Bce0415},

socGrc'timeBce0414 π.Χ. Οι Αθηναίοι καταλαμβάνουν τη μεγάλης στρατηγικής σημασίας θέση των Επιπολών, κοντά στις Συρακούσες.

Οι Συρακούσιοι ζητούν τη βοήθεια της Σπάρτης, η οποία ανταποκρίνεται στέλνοντας τον Γύλιππο με ενισχύσεις.

Αριστοφάνης, «Όρνιθες».

414/413 π.Χ. Οι Αθηναίοι πολιορκούν τις Συρακούσες. Στη διάρκεια των επιχειρήσεων σκοτώνεται ο στρατηγός Λάμαχος. Αποφασίζεται η αποστολή ενισχύσεων στη Σικελία υπό το στρατηγό Δημοσθένη.

Οι Σπαρτιάτες υπό το βασιλιά Άγι Β΄ οχυρώνουν τη Δεκέλεια της Αττικής μεταφέροντας τον πόλεμο κοντά στην Αθήνα.

Ήττα των αθηναϊκών δυνάμεων στη Σικελία (Ιούλιος). Ο Δημοσθένης και ο Νικίας αποφασίζουν την απαγκίστρωση των δυνάμεών τους από τη Σικελία, αλλά μια έκλειψη της Σελήνης (27/8/413 π.Χ.) καθυστερεί την αναχώρησή τους. Τελικά αποτυγχάνουν να διασπάσουν το ναυτικό αποκλεισμό των αντιπάλων τους, υποχωρούν στο εσωτερικό του νησιού και αποδεκατίζονται. Σφαγή των στρατηγών Δημοσθένη και Νικία.

Παρέμβαση των Περσών στον ελληνικό εμφύλιο. Ο Τισσαφέρνης και ο Φαρνάβαζος επιζητούν τη συνεργασία της Σπάρτης στην Ιωνία.

Δημιουργείται ένα νέο κυβερνητικό όργανο στην Αθήνα, το οποίο αποτελείται από δέκα μέλη που ονομάζονται Πρόβουλοι. Έργο τους -χρονικά απεριόριστο- είναι η εξέταση των προτάσεων νόμου που υποβάλλονται στη Βουλή και στην Εκκλησία του Δήμου. Με αυτή τη μεταρρύθμιση εξασθενεί ο θεσμός της Βουλής που είχε δημιουργήσει ο Κλεισθένης και ενισχύονται οι ολιγαρχικοί.
* McsEngl.{socGrc'Bce0414},

socGrc'timeBce0412 π.Χ. Η Χίος, οι Κλαζομενές και οι Ερυθρές και στη συνέχεια η Ρόδος αποστατούν. Οι Αθηναίοι στέλνουν ισχυρές δυνάμεις για να αποκαταστήσουν την τάξη. Αρχίζουν να πολιορκούν τη Χίο.

Οι ολιγαρχικοί αποστέλλουν στην Αθήνα τον Πείσανδρο για να προετοιμάσει επανάσταση.

Ευριπίδης, «Ηλέκτρα», «Ελένη», «Ανδρομέδα».
* McsEngl.{socGrc'Bce0412},

socGrc'timeBce0411 π.Χ. Στην Αθήνα οι ολιγαρχικοί τρομοκρατούν τους πολίτες.

Ιανουάριος-Μάρτιος: Αριστοφάνης, «Λυσιστράτη», «Θεσμοφοριάζουσες».

Ολιγαρχική επανάσταση στην Αθήνα. Σε συνέλευση που συγκαλείται έξω από την πόλη, στον Κολωνό, ο λαός αναγκάζεται να δεχτεί μείωση του αριθμού των ενεργών πολιτών στους 5.000. Οι Τετρακόσιοι επιβάλλουν την εξουσία τους.

Η Βουλή των Τετρακοσίων διαλύει τη Βουλή των Πεντακοσίων και εξαπολύει πογκρόμ εναντίον των δημοκρατικών πολιτών.

Το καθεστώς των Τετρακοσίων καταρρέει και η κυβέρνηση περνά στους Πεντακισχιλίους, με ουσιαστικό ηγέτη το μετριοπαθή ολιγαρχικό Θηραμένη.

Ο Σπαρτιάτης Μίνδαρος πηγαίνει με στόλο στον Ελλήσποντο για να προκαλέσει αποστασίες.

Ναυμαχία και νίκη των Αθηναίων εναντίον του στο Κυνός Σώμα.

Με αυτό το γεγονός ολοκληρώνεται η διήγηση του ιστορικού Θουκυδίδη. Τα γεγονότα που διαδραματίζονται μέχρι το τέλος του πολέμου τα καταγράφει ο Ξενοφών στα «Ελληνικά».
* McsEngl.{socGrc'Bce0411},

socGrc'timeBce0410 π.Χ. Νίκη των Αθηναίων εναντίον των Σπαρτιατών στην πεζοναυμαχία της Κυζίκου.

Οι Αθηναίοι απορρίπτουν την πρόταση των Σπαρτιατών για ειρήνη, η οποία προέβλεπε την ανταλλαγή της Δεκέλειας με τα Κύθηρα και την Πύλο και τη διατήρηση του status quo. Την ίδια εποχή οι δημοκρατικοί υπό τον Κλεοφώντα αποκαθιστούν την παλιά ριζοσπαστική δημοκρατία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0410},

socGrc'timeBce0409 π.Χ. Οι Καρχηδόνιοι εισβάλλουν στη Σικελία.

Αρχίζουν ξανά οι εργασίες ανέγερσης του Ερεχθείου, δίνοντας τη δυνατότητα σε πολλούς πολίτες να εργαστούν.

Ο Αλκιβιάδης ανακτά τη Χαλκηδόνα, το Βυζάντιο και τα στενά του Βοσπόρου.

Σοφοκλής, «Φιλοκτήτης».
* McsEngl.{socGrc'Bce0409},

socGrc'timeBce0408 π.Χ. Καλοκαίρι: Ο Αλκιβιάδης γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό στην Αθήνα.

Ο Λύσανδρος αποβιβάζεται στη Μικρά Ασία.

Σταδιοδρομία του αστρονόμου Εύδοξου (πέθανε το 355 π.Χ.).

Ευριπίδης, «Ορέστης».
* McsEngl.{socGrc'Bce0408},

socGrc'timeBce0407 π.Χ. Ήττα του Αθηναϊκού στόλου στο Νότιο. Ο Αλκιβιάδης χάνει τη στρατηγία και καταφεύγει στη Φρυγία.

Γνωριμία του Πλάτωνα με το Σωκράτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0407},

socGrc'timeBce0406 π.Χ. Ο αθηναϊκός στόλος νικά το στόλο των Σπαρτιατών στην περιοχή των Αργινουσών. Έξι από τους νικητές στρατηγούς καταδικάζονται σε θάνατο επειδή δεν περισυνέλεξαν όσους ναυαγούς επέζησαν.

Θάνατος Ευριπίδη και Σοφοκλή.
* McsEngl.{socGrc'Bce0406},

socGrc'timeBce0405 π.Χ. Ο Διονύσιος ο Α΄ γίνεται τύραννος των Συρακουσών.

Ήττα των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς.

Ο Αρταξέρξης Β΄ ο Μνήμων αναγορεύεται Μέγας Βασιλεύς των Περσών (405-358 π.Χ.).

Αριστοφάνης, «Βάτραχοι».
* McsEngl.{socGrc'Bce0405},

socGrc'timeBce0404 π.Χ. Η Αθήνα συνθηκολογεί και τα τείχη της γκρεμίζονται. Στην πόλη εγκαθιδρύεται το ολιγαρχικό καθεστώς των Τριάκοντα Τυράννων από το Σπαρτιάτη Λύσανδρο.

Ο Αλκιβιάδης δολοφονείται στην αυλή του σατράπη Φαρνάβαζου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0404},

socGrc'timeBce0403 π.Χ. Αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα από τον Θρασύβουλο. Ο Ευκλείδης επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0403},

socGrc'timeBce0401 π.Χ. Ο Κύρος ο Νεότερος εκστρατεύει κατά του αδελφού του Αρταξέρξη του Β΄, αλλά σκοτώνεται κατά τη διάρκεια της μάχης στα Κούναξα. Οι Μύριοι, οι Έλληνες μισθοφόροι που είχαν βοηθήσει τον Κύρο, υποχωρούν προς τη θάλασσα και τελικά φτάνουν κοντά στην Τραπεζούντα (400 π.Χ.).

Σοφοκλής, «Οιδίπους Τύραννος».
* McsEngl.{socGrc'Bce0401},

Ο 4ος αιώνας

socGrc'timeBce400-395 π.Χ. Σπαρτιατική εκστρατεία κατά των Περσών στη Μικρά Ασία υπό την ηγεσία στην αρχή του Θίβρωνα και στη συνέχεια του Δερκυλίδα.

socGrc'timeBce0400 π.Χ. Ο Αγησίλαος βασιλιάς της Σπάρτης.

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αρχέλαος καταλαμβάνει τη Λάρισα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0400},

socGrc'timeBce0399 π.Χ. Δίκη και θάνατος του Σωκράτη.

Η συνωμοσία του Κινάδωνα στη Σπάρτη, η οποία είχε σκοπό την αναβάθμιση των κατώτερων τάξεων (περίοικοι, νεοδαμώδεις ή είλωτες) αποτυγχάνει και ο Κινάδωνας εκτελείται.

398-392 π.Χ. Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος διεξάγει πόλεμο εναντίον των Καρχηδονίων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0399},

socGrc'timeBce0397 π.Χ. Δημοσιεύεται η Ιστορία του Θουκυδίδη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0397},

socGrc'timeBce0396 π.Χ. Γράφονται οι πρώτοι πλατωνικοί διάλογοι.

Οι Συρακούσες πολιορκούνται από τους Καρχηδόνιους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0396},

socGrc'timeBce0395 π.Χ. Αρχίζει ο Κορινθιακός-Βοιωτικός Πόλεμος, στον οποίο θα εμπλακούν και πάλι η Αθήνα, η Σπάρτη και οι σύμμαχοί τους. Σε μάχη κοντά στην Αλίαρτο σκοτώνεται ο Λύσανδρος.

Λαμπρές νίκες του Αγησίλαου εναντίον των Περσών στις Σάρδεις και την Παφλαγονία. Λόγω όμως της δυσμενούς εξέλιξης των επιχειρήσεων στην Ελλάδα αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Μικρά Ασία.

Λυσίας, «Κατά Αλκιβιάδου».
* McsEngl.{socGrc'Bce0395},

socGrc'timeBce0394 π.Χ. Παρά τις σημαντικές νίκες του Αγησίλαου στη Νεμέα και την Κορώνεια, οι Σπαρτιάτες χάνουν την κυριαρχία στο Αιγαίο μετά την ήττα που υπέστη ο στόλος τους στην Κνίδο από τον περσικό στόλο, ο οποίος είχε ναύαρχο τον Κόνωνα. Η ήττα αυτή των Σπαρτιατών προκάλεσε την αυτομολία των ιωνικών πόλεων στους Πέρσες.

394-391 π.Χ. Ξαναχτίζονται τα Μακρά Τείχη της Αθήνας -είχαν γκρεμιστεί με το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου (404 π.Χ.)-, δυστυχώς για τους Έλληνες με περσικά χρήματα που είχε φέρει μαζί του ο Κόνων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0394},

socGrc'timeBce0393 π.Χ. Ο Ανταλκίδας καταφτάνει στη Μικρά Ασία με αποστολή να διαπραγματευτεί με το σατράπη Τιρίβαζο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0393},

socGrc'timeBce0392 π.Χ. Θάνατος του Κόνωνα.

Γοργίας, «Ολυμπιακός».

Συνέδριο ειρήνης στην Κόρινθο. Οι Αθηναίοι απορρίπτουν τις προτάσεις των Σπαρτιατών για ειρήνη.

392-390 π.Χ. Μάχες στην περιοχή της Κορίνθου. Οι Σπαρτιάτες καταλαμβάνουν το Λέχαιο.

Τελικά στην ίδια περιοχή οι Σπαρτιάτες ηττώνται από το αθηναϊκό πεζικό υπό την ηγεσία του στρατηγού Ιφικράτη, ο οποίος για πρώτη φορά χρησιμοποιεί το σώμα των πελταστών.

Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος νικά τους υπό τον Μάγωνα Καρχηδόνιους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0392},

socGrc'timeBce0391 π.Χ. Αριστοφάνης, «Εκκλησιάζουσαι».
* McsEngl.{socGrc'Bce0391},

socGrc'timeBce0390 π.Χ. Ο Σπαρτιάτης ναύαρχος Τελευτίας, αδερφός του Αγησίλαου, κυριεύει ολόκληρη μοίρα του αθηναϊκού στόλου, ενώ λίγο αργότερα καταλαμβάνει τη Σάμο και την Κνίδο.

Ξενοφών, «Κύρου Ανάβασις».
* McsEngl.{socGrc'Bce0390},

socGrc'timeBce0389 π.Χ. Ο Θρασύβουλος προσπαθεί να ανασυστήσει την Αθηναϊκή Συμμαχία, καθιερώνοντας τη συμμαχική εισφορά του 5%, περισσότερο γνωστή ως εικοστή.

Η Αθήνα συμμαχεί με την Αίγυπτο και τον Ευαγόρα της Κύπρου εναντίον των Περσών, ενώ επανεγκαθίσταται στη Θράκη και τα Στενά.

Πρώτο ταξίδι του Πλάτωνα στις Συρακούσες. Ο φιλόσοφος έρχεται σε επαφή με τους Πυθαγόρειους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0389},

socGrc'timeBce0388 π.Χ. Παράτολμη ενέργεια του Τελευτία τον οδηγεί σε λαφυραγώγηση του λιμένα του Πειραιά.

Συγκρούσεις ανάμεσα στον Ιφικράτη και τον Αναξίβιο στον Ελλήσποντο.

Θάνατος του Θρασύβουλου.

Τελευταία κωμωδία του Αριστοφάνη, «Πλούτος».

Λυσίας, «Ολυμπιακός».
* McsEngl.{socGrc'Bce0388},

socGrc'timeBce0387 π.Χ. Ο Χαβρίας αποστέλλεται στην Κύπρο για να βοηθήσει τον Ευαγόρα.

Ο Πλάτωνας ιδρύει την Ακαδημία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0387},

socGrc'timeBce0386 π.Χ. Η Σπάρτη προσεγγίζει την Περσία με σκοπό να ισορροπήσει την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί εις βάρος της με τη συνεργασία ανάμεσα στην Αθήνα, τον Ευαγόρα της Κύπρου και την Αίγυπτο. Με το διπλωματικό της εκπρόσωπο Ανταλκίδα ενεργεί για τη σύναψη της φερώνυμης συνθήκης (Ανταλκίδειος ή Ειρήνη του Βασιλέως), με την οποία ο Πέρσης βασιλιάς γίνεται ο εγγυητής της ειρήνης ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις, ενώ κατοχυρώνεται η επικυριαρχία του στις πόλεις της Ιωνίας.

Ο Διονύσιος κυριεύει το Ρήγιο.

386-5 π.Χ. Οι Αθηναίοι συμμαχούν με το βασιλιά των Οδρυσών Εβρυζέλμη. Η Περσία αποκαθιστά την κυριαρχία της στην Ιωνία σε εφαρμογή των όρων της Ανταλκίδειου Ειρήνης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0386},

socGrc'timeBce0385 π.Χ. Πλάτωνας, «Μενέξενος».

Οι Σπαρτιάτες με αρχηγό τον Αγησίπολη υποτάσσουν τη Μαντινεία.

Σταδιοδρομία του γλύπτη Σκόπα (πέθανε το 340 π.Χ.).
* McsEngl.{socGrc'Bce0385},

socGrc'timeBce0384 π.Χ. Γέννηση του Αριστοτέλη. Γέννηση του Δημοσθένη.

Η Αθήνα συμμαχεί με τη Χίο και τη Χαλκιδική. Ανοίγει ο δρόμος για την επανασύσταση της Αθηναϊκής Συμμαχίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0384},

socGrc'timeBce0382 π.Χ. Η Σπάρτη στρέφεται εναντίον του Κοινού της Ολύνθου ύστερα από πρόσκληση του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄.

Σπαρτιατικά στρατεύματα υπό τον Φοιβίδα καταλαμβάνουν την ακρόπολη των Θηβών Καδμεία, παραβιάζοντας με την ενέργειά τους αυτή κάθε έννοια δικαίου και προκαλώντας γενική αγανάκτηση στην Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0382},

socGrc'timeBce0381 π.Χ. Ο Αγησίλαος εκστρατεύει εναντίον του Φλειούντα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0381},

socGrc'timeBce0380 π.Χ. Ισοκράτης, «Πανηγυρικός».

Αρχίζει η ανέγερση του Ναού του Ασκληπιού στην Επίδαυρο. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν το 375 π.Χ.

Ο Κλεόμβροτος διαδέχεται τον Αγησίπολη στη Σπάρτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0380},

socGrc'timeBce0379 π.Χ. Οι Θηβαίοι υπό την αρχηγία του Μέλωνα και του Πελοπίδα εκδιώκουν τη σπαρτιατική φρουρά από την Καδμεία και εγκαθιδρύουν δημοκρατικό πολίτευμα.

Οι Σπαρτιάτες καταλαμβάνουν το Φλειούντα και την Όλυνθο.

Ο Διονύσιος των Συρακουσών κυριεύει τον Κρότωνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0379},

socGrc'timeBce0378 π.Χ. Η πραξικοπηματική προσπάθεια του Σπαρτιάτη ναύαρχου Σφοδρία να καταλάβει τον Πειραιά αποτυγχάνει. Οι Αθηναίοι είναι πεπεισμένοι πλέον πως είναι απολύτως αναγκαία για την ασφάλεια της πόλης η ανασύσταση της παλιάς ναυτικής συμμαχίας.

Συμμαχία Αθήνας και Θήβας.

Αποτυχημένη εκστρατεία του Ιφικράτη στη Θράκη.

Οι Σπαρτιάτες με αρχηγό τον Αγησίλαο αποτυγχάνουν να καταστρέψουν τα σπουδαία οχυρωματικά έργα των Θηβαίων στην περιοχή του Κιθαιρώνα. Στη συνέχεια καταστρέφουν την ύπαιθρο της Θήβας, αλλά αποφεύγουν να εμπλακούν σε μάχη με τους κατοίκους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0378},

socGrc'timeBce0377 π.Χ. Ίδρυση της Β΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας. Οι σύμμαχοι, σύμφωνα με το καταστατικό της, δεσμεύονται όχι μόνο απέναντι στους Αθηναίους αλλά και μεταξύ τους, ενώ είναι όλοι ανεξαιρέτως «ελεύθεροι και αυτόνομοι».

Ο άρχοντας Ναύσικος διενεργεί στην Αθήνα γενική απογραφή ιδιωτικών περιουσιών με σκοπό να τεθεί σε στερεότερες βάσεις ο υπολογισμός των εισφορών. Οι πολίτες με βάση τα αποτελέσματα της απογραφής κατατάσσονται σε νέα τμήματα, τις «συμμορίες».

Νέα εκστρατεία του Αγησίλαου εναντίον της Θήβας, χωρίς σπουδαία αποτελέσματα.

Ο Μαύσωλος σατράπης της Καρίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0377},

socGrc'timeBce0376 π.Χ. Οι Θηβαίοι κατορθώνουν να ανασυστήσουν τη Βοιωτική Ομοσπονδία.

Αποτυχία του βασιλιά της Σπάρτης Κλεόμβροτου να διαβεί τον Κιθαιρώνα και να επιτεθεί εναντίον των Θηβών.

376-375 π.Χ. Ναυτικές επιχειρήσεις του αθηναϊκού στόλου υπό τον Χαβρία στο Αιγαίο - ιδιαίτερα εναντίον της Νάξου- και τον Τιμόθεο στο Ιόνιο εναντίον των Σπαρτιατών και των συμμάχων τους. Νίκη του Τιμόθεου εναντίον του σπαρτιατικού στόλου υπό τον Νικόλοχο κοντά στη Λευκάδα, στην περιοχή Αλύζια της Ακαρνανίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0376},

socGrc'timeBce0374 π.Χ. Κηφισόδοτος ο Πρεσβύτερος, «Ειρήνη».

Οι Αθηναίοι υπογράφουν σημαντική συμμαχία με το βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄, αποκομίζοντας ως πρόσθετο κέρδος τη δυνατότητα να προμηθεύονται από την επικράτειά του ξυλεία και ρετσίνι για τα πλοία τους.

Ο Ιάσονας των Φερών κύριος της Θεσσαλίας. Πρώτη προσέγγιση Αθήνας-Σπάρτης.

Οι Σπαρτιάτες με την εκστρατεία τους στην Κέρκυρα παραβιάζουν την ειρήνη με τους Αθηναίους.

Οι Αθηναίοι βοηθούν με εκστρατευτικό σώμα υπό την ηγεσία του Ιφικράτη του Φαρνάβαζου στην αποτυχημένη εκστρατεία εναντίον της Αιγύπτου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0374},

socGrc'timeBce0373 π.Χ. Οι Θηβαίοι καταστρέφουν τις Πλαταιές, τελευταίο εμπόδιο πριν συνενώσουν όλη τη Βοιωτία σε ένα ενιαίο κράτος - και όχι σε ομοσπονδία που ήταν πριν. Οι Αθηναίοι, θορυβημένοι από την καταστροφή της παλιάς συμμάχου τους, ακολουθώντας τη συμβουλή του πολιτικού Καλλίστρατου, προσπαθούν να προσεγγίσουν τη Σπάρτη.

Ο Ιάσονας συμμαχεί με τον Αμύντα Γ΄ της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0373},

socGrc'timeBce0371 π.Χ. Οι Θηβαίοι, οι Ακαρνάνες, οι Ευβοείς και οι Χαλκιδείς εγκαταλείπουν την Αθηναϊκή Συμμαχία.

Στο συνέδριο που γίνεται στη Σπάρτη για την αποκατάσταση της ειρήνης ο βοιωτάρχης Επαμεινώνδας απορρίπτει τις αιτιάσεις των Σπαρτιατών και των Αθηναίων για το ενιαίο βοιωτικό κράτος, η ύπαρξη του οποίου αντίκειται στην Ανταλκίδειο Ειρήνη. Οι Αθηναίοι και οι Σπαρτιάτες υπογράφουν στις 16 Ιουνίου (14η Σκιροφοριώνος) συνθήκη ειρήνης. Αμέσως μετά οι Σπαρτιάτες υπό το βασιλιά Κλεόμβροτο εισβάλλουν στη Βοιωτία, αλλά ηττώνται κατά κράτος στα Λεύκτρα από τα θηβαϊκά στρατεύματα. Στη διάρκεια της μάχης ο Επαμεινώνδας χρησιμοποιεί για πρώτη φορά την τακτική της «λοξής φάλαγγας».

Στις 6 Ιουλίου οι Θηβαίοι υπό τον Επαμεινώνδα συντρίβουν τους Σπαρτιάτες στην περιοχή των Λεύκτρων Βοιωτίας. Σημαντική συμβολή στη νίκη αυτή είχε ο θηβαϊκός Ιερός Λόχος υπό τον Πελοπίδα, καθώς επίσης και η παράταξη της Λοξής Φάλαγγας των Θηβαίων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0371},

socGrc'timeBce0370 π.Χ. Δολοφονείται ο Ιάσονας των Φερών.

Οι Αρκάδες, οι οποίοι επιθυμούν να δημιουργήσουν κράτος παρόμοιο με αυτό της Θήβας, καλούν τον Επαμεινώνδα σε βοήθεια. Αυτός καταφτάνει στην Πελοπόννησο και λεηλατεί την ύπαιθρο της Λακωνίας.

Αρχίζει η σταδιοδρομία του γλύπτη Πραξιτέλη, η οποία θα συνεχιστεί μέχρι το θάνατό του το 330 π.Χ.
* McsEngl.{socGrc'Bce0370},

socGrc'timeBce0369 π.Χ. Οι είλωτες στη Μεσσηνία και τη Λακωνία εξεγείρονται και δημιουργούν ενιαίο μεσσηνιακό κράτος με πρωτεύουσα τη Μεσσήνη.

Οι Αρκάδες με την υποστήριξη του Επαμεινώνδα ιδρύουν αρκαδικό ομοσπονδιακό κράτος με πρωτεύουσα τη Μεγαλόπολη, που δημιουργήθηκε με «συνοικισμό» πολλών μικρών χωριών.

Συμμαχία της Σπάρτης και της Αθήνας εναντίον της Θήβας.

Ο Διονύσιος βοηθά τους Κορίνθιους στον αγώνα τους εναντίον των Θηβαίων. Το ίδιο θα κάνει ένα χρόνο αργότερα με τους Σπαρτιάτες, ενώ οι Αθηναίοι θα τον ανακηρύξουν Αθηναίο πολίτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0369},

socGrc'timeBce0368 π.Χ. Δολοφονείται ο βασιλιάς της Μακεδονίας Αλέξανδρος Β΄. Επέμβαση του Ιφικράτη.

Οι συνεχείς προσπάθειες των Αθηναίων να καταλάβουν τη στρατηγικής σημασίας πόλη Αμφίπολη αποτυγχάνουν (Ιφικράτης 365 π.Χ., Τιμόθεος 360 π.Χ., Καλλισθένης 362 π.Χ.).
* McsEngl.{socGrc'Bce0368},

socGrc'timeBce0367 π.Χ. Θάνατος του Διονυσίου των Συρακουσών. Τον διαδέχεται ο Διονύσιος ο Νεότερος.

Δεύτερο ταξίδι του Πλάτωνα στις Συρακούσες. Ο φιλόσοφος καλείται από το φίλο του Δίωνα να αναλάβει το ρόλο του πολιτικού και πνευματικού του συμβούλου. Έπειτα από δύο περίπου χρόνια εκδιώκεται μαζί με τον Δίωνα. Ο Αριστοτέλης εισέρχεται στην Ακαδημία του Πλάτωνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0367},

socGrc'timeBce0366 π.Χ. Οι Θηβαίοι κυριεύουν τον Ωρωπό, δημιουργώντας έτσι σοβαρά προβλήματα στους Αθηναίους.

Ισοκράτης, «Αρχίδαμος».
* McsEngl.{socGrc'Bce0366},

socGrc'timeBce0365 π.Χ. Ο Τιμόθεος εξαναγκάζει τη Σάμο και τη Σηστό να προσχωρήσουν στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Αθηναίοι κληρούχοι φτάνουν στη Σάμο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0365},

socGrc'timeBce0364 π.Χ. Εκστρατεία και θάνατος του Πελοπίδα στη Θεσσαλία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0364},

socGrc'timeBce0363 π.Χ. Ο Τιμόθεος ξανακυριεύει το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0363},

socGrc'timeBce0362 π.Χ. Ο στρατός των Θηβαίων υπό τον Επαμεινώνδα νικά τους Σπαρτιάτες και τους Αθηναίους στην περιοχή Μαντινεία της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια της μάχης φονεύεται και ο ίδιος ο μεγάλος Θηβαίος στρατηγός.
* McsEngl.{socGrc'Bce0362},

socGrc'timeBce0361 π.Χ. Τρίτο ταξίδι του Πλάτωνα στις Συρακούσες. Τον επόμενο χρόνο ο φιλόσοφος επιστρέφει απογοητευμένος στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0361},

socGrc'timeBce0360 π.Χ. Ο βασιλιάς των Οδρυσών Θρακών Κότυς πολιορκεί τη Σηστό.
* McsEngl.{socGrc'Bce0360},

socGrc'timeBce0359 π.Χ. Μετά τη δολοφονία του βασιλιά των Θρακών Κότυ στο θρόνο ανεβαίνει ο γιος του Κερσοβλέπτης, ο οποίος μοιράζεται την εξουσία με τα αδέρφια του Αμόδοκο και Θηρισάδη.

Θάνατος του βασιλιά της Μακεδονίας Περδίκκα και άνοδος στο θρόνο του ανήλικου Αμύντα με επίτροπο τον Φίλιππο.

Δολοφονία του τυράννου των Φερών Αλεξάνδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0359},

socGrc'timeBce0358 π.Χ. Έναρξη κατασκευής του Θεάτρου της Επιδαύρου.

Νίκες του Φιλίππου εναντίον των Παιόνων και των Ιλλυριών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0358},

socGrc'timeBce0357 π.Χ. Ο Φίλιππος καταλαμβάνει την Αμφίπολη.

Οι Χίοι, οι Κώοι και Ρόδιοι, οργισμένοι από την όλο και πιο αυταρχική συμπεριφορά των Αθηναίων, επαναστατούν ύστερα από υποκίνηση του σατράπη της Καρίας Μαύσωλου. Οι Αθηναίοι ξεκινούν το λεγόμενο Συμμαχικό Πόλεμο, ο οποίος τελειώνει έπειτα από δύο σχεδόν χρόνια με παρέμβαση των Περσών. Οι Αθηναίοι αποδέχονται την αποχώρηση των επαναστατημένων πόλεων από τη συμμαχία.

Οι Αθηναίοι κυριεύουν ξανά τη Χερσόνησο και την Εύβοια.
* McsEngl.{socGrc'Bce0357},

socGrc'timeBce0356 π.Χ. Αρχίζει ο Γ΄ Ιερός Πόλεμος εξαιτίας της άρνησης των Φωκέων να καταβάλουν το πρόστιμο που τους είχαν επιβάλει οι Αμφικτύονες. Οι Φωκείς υπό τον Φιλόμηλο καταλαμβάνουν τους Δελφούς.

Ο Φίλιππος κυριεύει την Πύδνα και την Ποτείδαια και ανακηρύσσεται βασιλιάς της Μακεδονίας με το όνομα Φίλιππος ο Β΄.

Ο Ηρόστρατος πυρπολεί το Αρτεμίσιο της Εφέσου.

Στις 23 Ιουλίου (6η ημέρα του μηνός Εκατομβαιώνα σύμφωνα με το αττικό ημερολόγιο, ή 6η ημέρα του μήνα Λώου, σύμφωνα με το μακεδονικό ημερολόγιο) γεννιέται στην Πέλλα ο διάδοχος του θρόνου της Μακεδονίας, Αλέξανδρος, γιος του βασιλιά Φιλίππου Β΄ και της Ολυμπιάδας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0356},

socGrc'timeBce0355 π.Χ. Ισοκράτης, «Περί Ειρήνης».

Τέλος του Συμμαχικού Πολέμου. Η Αθήνα παύει να αποτελεί μεγάλη δύναμη, ικανή να επιβάλλει τη θέλησή της. Ο Μαύσωλος, εκμεταλλευόμενος τη δύσκολη θέση στην οποία είχαν περιέλθει οι Αθηναίοι, καταλαμβάνει τη Χίο, τη Ρόδο και την Κω.
* McsEngl.{socGrc'Bce0355},

socGrc'timeBce0354 π.Χ. Ισοκράτης, «Αεροπαγητικός».

Πρώτοι λόγοι του Δημοσθένη στην Εκκλησία του Δήμου.

Ο Εύβουλος προϊστάμενος του ταμείου των θεωρικών.

Ο Φίλιππος καταλαμβάνει τη Μεθώνη της Πιερίας και εισβάλλει στη Θεσσαλία, όπου συγκρούεται με τις δυνάμεις του στρατηγού των Φωκέων Ονόμαρχου και εξαναγκάζεται να υποχωρήσει.
* McsEngl.{socGrc'Bce0354},

socGrc'timeBce0353 π.Χ. Οι Αθηναίοι συμμαχούν με το βασιλιά της Θράκης Κερσοβλέπτη εναντίον του Φιλίππου.

Νίκη του Φιλίππου εναντίον των δυνάμεων του Ονόμαρχου στο Κρόκιον Πεδίον στη νότια Θεσσαλία και τοποθέτηση μακεδονικής φρουράς στην περιοχή των Παγασών. Η προσπάθειά του να παραβιάσει τις Θερμοπύλες αποτυγχάνει εξαιτίας της παρουσίας ισχυρών αθηναϊκών δυνάμεων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0353},

socGrc'timeBce0352 π.Χ. Ο Φίλιππος υποτάσσει τον Κερσοβλέπτη και επεκτείνει την κυριαρχία του μέχρι το Βόσπορο. Λίγο αργότερα καταλαμβάνει τις Θερμοπύλες.
* McsEngl.{socGrc'Bce0352},

socGrc'timeBce0350 π.Χ.(;) Ο Λυσίμαχος από την Ακαρνανία, παιδαγωγός του Αλεξάνδρου, μυεί το διάδοχο του Φιλίππου στα κατορθώματα των ομηρικών ηρώων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0350},

socGrc'timeBce0349 π.Χ. Ο Λεωνίδας από την Ήπειρο, συγγενής της Ολυμπιάδας, αναλαμβάνει την ευθύνη της ανατροφής του Αλεξάνδρου. Κάτω από την επίβλεψη του ο Αλέξανδρος διδάσκεται αριθμητική, γεωμετρία και μουσική, ενώ ασχολείται ιδιαίτερα με την ιππασία. Αυτή την περίοδο, όπως αναφέρεται, ο Αλέξανδρος δαμάζει το Βουκεφάλα, ο οποίος γίνεται από τότε το αγαπημένο του άλογο (μέχρι το 324 π.Χ.).

Ο Φίλιππος εισβάλλει στη Χαλκιδική και πολιορκεί την Όλυνθο, τη σύμμαχο των Αθηναίων, ενώ φροντίζει να δημιουργήσει προβλήματα στους Αθηναίους με την αποστασία της Εύβοιας.

Ο Δημοσθένης παρουσιάζεται ως ο ηγέτης της φιλοπόλεμης αντιμακεδονικής μερίδας στην Αθήνα («Ολυνθιακοί»).
* McsEngl.{socGrc'Bce0349},

socGrc'timeBce0348 π.Χ. Ο στρατηγός Φωκίωνας αποτυγχάνει να επαναφέρει την Εύβοια στην αθηναϊκή κυριαρχία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0348},

socGrc'timeBce0347 π.Χ. Θάνατος του Πλάτωνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0347},

socGrc'timeBce0348 π.Χ. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος, μετά την κατάληψη της Ολύνθου, επεκτείνει σταδιακά την κυριαρχία του σε όλη τη Θράκη. Τα αθηναϊκά στρατεύματα που είχαν σπεύσει να βοηθήσουν την πολιορκούμενη πόλη δεν φτάνουν εγκαίρως.
* McsEngl.{socGrc'Bce0348},

socGrc'timeBce0346 π.Χ. Ο Φίλιππος και οι Αθηναίοι υπογράφουν τη Φιλοκράτειο Ειρήνη (από το όνομα του Αθηναίου διαπραγματευτή). Η ειρήνη έγινε με στόχο τη διατήρηση του υπάρχοντος status quo, γεγονός που σήμαινε οριστική παραίτηση των Αθηναίων από τη διεκδίκηση της Αμφίπολης και έθετε τέρμα στην παρουσία των Αθηναίων στη βόρεια Ελλάδα. Ο Φίλιππος κατάφερε να ηγηθεί της ελληνικής Αμφικτυονίας.

Ισοκράτης, «Φίλιππος».

Δημοσθένης, «Περί Ειρήνης».
* McsEngl.{socGrc'Bce0346},

socGrc'timeBce0343 π.Χ.(;) Ο Φίλιππος επιλέγει τον Αριστοτέλη για δάσκαλο του γιου του. Στους πρόποδες του Βερμίου, στην πόλη Μιέζα, ο Αλέξανδρος μαζί με άλλους νέους, από επιφανείς οικογένειες της Μακεδονίας, διδάσκεται για τρία τουλάχιστον χρόνια φιλοσοφία, φυσικές επιστήμες και ρητορική. Την ίδια περίοδο ο Φίλιππος διδάσκει την πολεμική τέχνη στο διάδοχό του.

Ο Φιλοκράτης καταδικάζεται ερήμην σε θάνατο από αθηναϊκό δικαστήριο για προδοσία, ενώ ο ρήτορας Αισχίνης αθωώνεται με μικρή πλειοψηφία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0343},

socGrc'timeBce0342 π.Χ. Το Θέατρο του Διονύσου των Αθηνών αποκτά μαρμάρινα έδρανα -μέχρι τότε ήταν ξύλινα-, την εποχή που ήταν άρχοντας στην πόλη ο Λυκούργος.

Γέννηση του κωμωδιογράφου Μένανδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0342},

socGrc'timeBce0341 π.Χ. Μετά το θάνατο του βασιλιά Κερσοβλέπτη το βασίλειο της Θράκης ενσωματώνεται στη Μακεδονία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0341},

socGrc'timeBce0340 π.Χ. Ο Αλέξανδρος ως αντιβασιλέας της Μακεδονίας αναλαμβάνει για πρώτη φορά την απόλυτη ευθύνη μιας στρατιωτικής επιχείρησης. Καταστέλλει την ανταρσία των Μαίδων στη βόρεια Μακεδονία, καταλαμβάνει την πρωτεύουσα τους και τη μετονομάζει σε Αλεξανδρούπολη.

Συμμαχικό συνέδριο στην Αθήνα αποφασίζει πόλεμο εναντίον του Φιλίππου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0340},

socGrc'timeBce0339 π.Χ. Ισοκράτης, «Παναθηναϊκός».

Ο Ξενοκράτης διαδέχεται τον Σπεύσιππο στη διεύθυνση της Ακαδημίας.

Συμμαχία της Αθήνας με τη Θήβα εναντίον του Φιλίππου.

Η Αμφικτιονία των Δελφών καλεί σε βοήθεια τον Φίλιππο για να αντιμετωπίσει τους Λοκρούς.

Ο Φίλιππος αιφνιδιάζει τους Αθηναίους και τους υπόλοιπους Έλληνες καταλαμβάνοντας την Ελάτεια νότια των Θερμοπυλών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0339},

Περίοδος του οικουμενικού ελληνικού κράτους και των ελληνιστικών χρόνων

socGrc'timeBce338 π.Χ. Ο Φίλιππος καταλαμβάνει την Άμφισσα.

Ο Αλέξανδρος στη μάχη της Χαιρώνειας προΐσταται στην αριστερή πτέρυγα του μακεδονικού στρατού. Αρχηγός του ιππικού, συντρίβει τον Ιερό Λόχο των Θηβαίων συμβάλλοντας αποφασιστικά στη νίκη του Φιλίππου. Εγκαθίσταται μακεδονική φρουρά στην Καδμεία, ενώ η συνθήκη ειρήνης που υπογράφεται έχει ανέλπιστα επιεικείς όρους για την Αθήνα (Ειρήνη του Δημάδη). Ο Λυκούργος αναλαμβάνει τη διαχείριση των οικονομικών της Αθήνας.

Θάνατος του Ισοκράτη.

socGrc'timeBce0337 π.Χ. Ο Αλέξανδρος έρχεται σε σύγκρουση με τον πατέρα του και μαζί με τη μητέρα του Ολυμπιάδα καταφεύγουν στην Ήπειρο.

Κήρυξη πολέμου εναντίον των Περσών από τον Φίλιππο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0337},

socGrc'timeBce0336 π.Χ. Ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας δολοφονείται. Ο μακεδονικός στρατός εκλέγει ομόφωνα τον Αλέξανδρο βασιλιά.

Το πανελλήνιο Συνέδριο της Κορίνθου τον ανακηρύσσει Ηγεμόνα της Συμμαχίας και Στρατηγό Αυτοκράτορα στην εκστρατεία εναντίον των Περσών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0336},

socGrc'timeBce0335 π.Χ. Επιτυχημένη εκστρατεία του Αλεξάνδρου κατά των Τριβαλλών και των Γετών στην περιοχή του Δούναβη. Εκστρατεία εναντίον των Ιλλυριών και των Ταλαντίων.

Στάση των Θηβαίων, η οποία υποκινήθηκε από τον Δημοσθένη και τους Αθηναίους, συντρίβεται από το μακεδονικό στρατό. Η Θήβα εκθεμελιώνεται, ενώ μόνο το σπίτι του ποιητή Πίνδαρου, έπειτα από διαταγή του ίδιου του Αλεξάνδρου, σώζεται. Ο Αλέξανδρος με παρέμβαση του ρήτορα Δημάδη αποφεύγει την επιβολή αντιποίνων στους Αθηναίους, τους υποκινητές της στάσης.

Ο Αριστοτέλης στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0335},

socGrc'timeBce0334 π.Χ. Ο Αλέξανδρος ορίζει ως αντιβασιλέα της Μακεδονίας τον Αντίπατρο και αναχωρεί για τη Μικρά Ασία.

Το Μάιο νικά τα περσικά στρατεύματα στο Γρανικό ποταμό και καταλαμβάνει τη μια μετά την άλλη τις παράλιες πόλεις της Μικράς Ασίας.

Χορηγικό μνημείο του Λυσικράτη στην Αθήνα.

Ο Αριστοτέλης ιδρύει το Λύκειο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0334},

socGrc'timeBce0333 π.Χ. Ο Αλέξανδρος μετά την υποταγή της Λυκίας και της Παμφυλίας διαβαίνει τον Ταύρο και ξεχειμωνιάζει στο Γόρδιο.

Τον Ιούλιο φτάνει στην Άγκυρα αφού έχει υποτάξει την Καππαδοκία και την Παφλαγονία.

Ο βασιλιάς της Σπάρτης Άγης Γ΄ στέλνει πρεσβεία στον Πέρση βασιλιά Δαρείο Γ΄.

Το Σεπτέμβριο ο Αλέξανδρος διαβαίνει τις Πύλες της Κιλικίας και καταλαμβάνει την Ταρσό.

Περνώντας μέσα από τα παγωμένα νερά του ποταμού Κύδνου ή Καύνου κρυολογεί σοβαρά.

Το Νοέμβριο συνάπτει αποφασιστική μάχη στην Ισσό της Συρίας και τρέπει τις υπό τον Δαρείο περσικές δυνάμεις σε φυγή. Αιχμαλωτίζεται η οικογένεια του Δαρείου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0333},

socGrc'timeBce0332 π.Χ. Ιανουάριος: Ο Αλέξανδρος υποτάσσει όλες τις πόλεις της Φοινίκης εκτός από την Τύρο, την οποία τελικά καταλαμβάνει τον Ιούλιο, έπειτα από πολύμηνη πολιορκία. Κοντά στη Γάζα τραυματίζεται σοβαρά στον ώμο.

Δεκέμβριος: Ο Αλέξανδρος καταλαμβάνει το Πηλούσιο και υποτάσσει το σατράπη της Αιγύπτου Μάλακο.

Επανάσταση των Θρακών καταστέλλεται από το στρατηγό του Αλεξάνδρου Αντίπατρο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0332},

socGrc'timeBce0331 π.Χ. Ιδρύεται από τον Αλέξανδρο η Αλεξάνδρεια η εν Αιγύπτω. Ο Ρόδιος αρχιτέκτονας Δεινοκράτης σχεδίασε τη νέα πόλη σε σχήμα μακεδονικής χλαμύδας. Τα περισσότερα από τα δημόσια οικοδομήματά της βρίσκονται στην ανατολική συνοικία, στο Βρύχιον. Δύο μεγάλες λεωφόροι, πλάτους τριάντα μέτρων η καθεμία, τέμνουν την πόλη. Ο Αλέξανδρος επισκέπτεται την όαση του Άμμωνα Δία.

Μάχη στα Άρβυλα και νίκη του Αλεξάνδρου. Ο Αλέξανδρος κυριεύει την πρωτεύουσα του περσικού κράτους, την Περσέπολη, και την παλιά πρωτεύουσα Πασαργάδες.

Ο Άγης Γ΄ αποτυγχάνει να δημιουργήσει αντιμακεδονικό συνασπισμό με τους Αθηναίους.

Εξέγερση της Σπάρτης εναντίον του Αντίπατρου. Μάχη και ήττα των Σπαρτιατών κοντά στη Μεγαλόπολη. Θάνατος του Άγη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0331},

socGrc'timeBce0330 π.Χ. Ο Αλέξανδρος καταδιώκει τον Δαρείο, ο οποίος δολοφονείται από το σατράπη Βήσσο. Συνωμοσία του Φιλώτα. Θάνατος του Παρμενίωνα.

Ο Αλέξανδρος ιδρύει την Αλεξάνδρεια την εν Αρείοις (πιθανόν κοντά στη σημερινή πόλη του Αφγανιστάν Χεράτ).

Μεγάλη έλλειψη σιτηρών στην Ελλάδα (σιτοδεία), η οποία θα διαρκέσει για τέσσερα τουλάχιστον χρόνια.

Αποπεράτωση του Θεάτρου της Επιδαύρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0330},

socGrc'timeBce0329 π.Χ. Ο Αλέξανδρος ιδρύει την Αλεξάνδρεια την εν Αραχωσία (σημερινό Κανταχάρ του Αφγανιστάν).

Ο Αλέξανδρος τιμωρεί τον Βήσσο για τη δολοφονία του Δαρείου.

Ο Αλέξανδρος ιδρύει την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη ή την παρά τον Ιαξάρτην (πρώην Leninabad του Τατζικιστάν).
* McsEngl.{socGrc'Bce0329},

socGrc'timeBce0328 π.Χ. Φόνος του Κλείτου. Επεισόδιο της «προσκύνησης». Ο Αλέξανδρος επιβάλλει στους Έλληνες να τον προσκυνούν όπως οι Πέρσες.
* McsEngl.{socGrc'Bce0328},

socGrc'timeBce0327 π.Χ. Μάχη κοντά στη θέση Εμβόλιμα στον Ινδικό Καύκασο ανάμεσα στους Μακεδόνες του Αλεξάνδρου και σε πολυάριθμες φυλές Ινδών, οι οποίες υπερασπίζουν το φρούριο του Αόρνου. Αφού με επιχωμάτωση καλύπτεται η μεταξύ του μακεδονικού στρατοπέδου και του φρουρίου χαράδρα, για να διευκολύνονται οι επιθετικές κινήσεις των πολιορκητών, τελικά το φρούριο παραδίδεται.

Ο Αλέξανδρος νυμφεύεται την κόρη του ηγεμόνα της Βακτριανής Ρωξάνη.

Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης στις θάλασσες του βορρά.
* McsEngl.{socGrc'Bce0327},

socGrc'timeBce0326 π.Χ. Ο Αλέξανδρος ιδρύει την Αλεξάνδρεια την επί του Καυκάσου (σημερινό Hari Kar του Αφγανιστάν).

Ο Αλέξανδρος, μετά τη νίκη του στον ποταμό Υδάσπη κατά του Πώρου, Ινδού βασιλιά, ιδρύει δύο πόλεις: στην αριστερή όχθη του ποταμού τη Νίκαια και στη δεξιά τη Βουκέφαλο. Την επίβλεψη της ανέγερσης είχε ο Κρατερός. Οι δύο πόλεις πολύ γρήγορα χρειάστηκαν επισκευές γιατί δεν άντεξαν τους μουσώνες.

Θάνατος του ρήτορα Λυκούργου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0326},

socGrc'timeBce0325 π.Χ. Ο Αλέξανδρος επιστρέφει στην Περσία. Περίπλους του Νεάρχου.

Ο Αλέξανδρος ιδρύει έξι νέες πόλεις με το όνομα Αλεξάνδρεια, την Ωπιανή (σημερινό Begram 40 χλμ. νότια της Καμπούλ), την παρά τον Ινδό (στη συμβολή του ποταμού Αρκεσίνη με τον Ινδό), την εν Σόγδοις (δυτικά του Ινδού), την εν Σωριανοίς (σημερινά Πάταλα της Ινδίας), την εν Ωρείταις (στο Δέλτα του Ινδού) και την εν Καρμανία (κοντά στα στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο).

Ο Λύσιππος σμιλεύει τον «Αποξυόμενον».
* McsEngl.{socGrc'Bce0325},

socGrc'timeBce0324 π.Χ. Ιδρύεται η Αλεξάνδρεια η εν Σουσιανή (ανάμεσα στις εκβολές του Τίγρη και του Ευφράτη).

Γάμοι 80 Μακεδόνων αξιωματικών με Περσίδες πριγκίπισσες στα Σούσα. Ο Αλέξανδρος συνάπτει δεύτερο γάμο με την κόρη του Δαρείου Βαρσίνη. Ανταρσία Μακεδόνων στρατιωτών στην Ώπη. Τελικά συμφιλιώνονται με τον Αλέξανδρο.

Θάνατος του Ηφαιστίωνα.

Ο Αλέξανδρος στα Εκβάτανα προετοιμάζει τον περίπλου της Αραβικής Χερσονήσου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0324},

socGrc'timeBce0323 π.Χ. 13 Ιουνίου: Θάνατος του Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα.

Η αναγγελία του θανάτου του Αλεξάνδρου ξεσηκώνει τη φιλοπόλεμη και αντιμακεδονική μερίδα του αθηναϊκού δήμου, η οποία υπερισχύει των συντηρητικών στην Εκκλησία του Δήμου. Οι Αθηναίοι αναθέτουν τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων στον Λεωσθένη. Αυτός καταλαμβάνει τις Θερμοπύλες και αρχίζει την πολιορκία του Αντίπατρου στη Λαμία (Λαμιακός Πόλεμος). Θάνατος του Λεωσθένη έξω από τη Λαμία.

Ο Λεοννάτος, ο οποίος είχε σπεύσει από τη Μικρά Ασία σε βοήθεια του Αντίπατρου, νικιέται από τους συμμάχους στη Θεσσαλία. Θάνατος του Λεοννάτου. Ο στρατός του Λεοννάτου καταφέρνει να ενωθεί με το στρατό του Αντίπατρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0323},

socGrc'timeBce0322 π.Χ. Άνοιξη: Αλλεπάλληλες ήττες των Αθηναίων σε ναυμαχίες πρώτα στην Άβυδο και στη συνέχεια κοντά στην Αμοργό. Η τελευταία ήταν η μεγαλύτερη ναυμαχία που έγινε σε ελληνικά ύδατα μετά τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, μέχρι εκείνη τουλάχιστον την εποχή. Με αυτή «έσβησε για πάντα η ναυτική υπεροχή και μαζί το πολιτικό μεγαλείο των Αθηνών» (Μπέλοχ).

Τα μακεδονικά στρατεύματα υπό την αρχηγία του Κρατερού και του Αντίπατρου συντρίβουν κοντά στην Κρανώνα της Θεσσαλίας τα ενωμένα στρατεύματα Αθηναίων, Αιτωλών και Πελοποννησίων, θέτοντας τέλος στο Λαμιακό Πόλεμο. Στη συνέχεια ο Αντίπατρος εγκαθιστά στην Αθήνα μακεδονική φρουρά και εκτελεί το ρήτορα Υπερείδη. Ο ρήτορας Δημοσθένης αναγκάζεται από «φυγαδοθήρες» του Αντίπατρου να αυτοκτονήσει με δηλητήριο στο Ναό του Ποσειδώνα στον Πόρο.

Ο Αντίπατρος με τον Κρατερό εγκαθιστούν φιλομακεδονικά καθεστώτα στην Πελοπόννησο και στρέφονται εναντίον των Αιτωλών, χωρίς ιδιαίτερη όμως επιτυχία.

322/321 π.Χ. Αρχίζουν οι πρώτες συγκρούσεις ανάμεσα στους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ο Περδίκκας αμέσως μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου αναλαμβάνει, χωρίς να πάρει ιδιαίτερο τίτλο, καθήκοντα αντιβασιλέα, επιτροπεύοντας το διανοητικά ανάπηρο Αρριδαίο και τον Αλέξανδρο, γιο του Μ. Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης. Αντιπροσωπεύοντας τη νομιμότητα, ο Περδίκκας επιδιώκει την ενότητα της αυτοκρατορίας. Γρήγορα έρχεται σε ρήξη με τους άλλους στρατηγούς. Έπειτα από μια αποτυχημένη επιχείρηση στην Αίγυπτο δολοφονείται από το στρατηγό του Σέλευκο. Ο δρόμος για τη διάλυση της αυτοκρατορίας είναι πλέον ανοιχτός.

Ο σύμμαχος του Περδίκκα Ευμένης ο Καρδιανός νικά τα στρατεύματα του Κρατερού στη Μικρά Ασία. Θάνατος του Κρατερού.

Συνάντηση στον Τριπαράδεισον της Κοίλης Συρίας των στρατηγών του Αλέξανδρου με σκοπό τη νέα διανομή αξιωμάτων και σατραπειών. Ο πρεσβύτερος όλων Αντίπατρος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας επιμελητής, ο Σέλευκος σατράπης Βαβυλώνος, ενώ ο Αντίγονος, του οποίου η εξουσία ενισχύεται, αναλαμβάνει την τιμωρία του Ευμένους, του μόνου που έμεινε πιστός στον όρκο του προς τον Αλέξανδρο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0322},

socGrc'timeBce0319 π.Χ. Ο Πτολεμαίος ο Λάγου κυριεύει τη Συρία. Θάνατος του Αντίπατρου. Δημιουργία συνασπισμού εναντίον του διαδόχου του Πολυσπέρχοντα, ο οποίος λίγο αργότερα εκδιώκεται από το θρόνο της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0319},

socGrc'timeBce0318 π.Χ. Οι Αθηναίοι εκτελούν το στρατηγό Φωκίωνα, αλλά τελικά αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν με τον Κάσσανδρο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0318},

socGrc'timeBce0317 π.Χ. Ο Δημήτριος ο Φαληρέας εγκαθίσταται στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0317},

socGrc'timeBce0316 π.Χ. Ο Ευμένης ο Καρδιανός, αφού κατορθώνει να αντιμετωπίσει με επιτυχία πολλές επιθέσεις του Αντίγονου στην περιοχή της Βαβυλώνας, παραδίδεται τελικά σε αυτόν από τους αργυράσπιδες (μάχη της Γαβιηνής). Αφού τον εγκαταλείπουν οι Πέρσες σύμμαχοί του με αρχηγό τον Πευκέστα, εκτελείται.

Ο Πτολεμαίος, ο Σέλευκος, ο Κάσσανδρος και ο Λυσίμαχος συνασπίζονται εναντίον του Αντίγονου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0316},

socGrc'timeBce0315 π.Χ. Ο Αντίγονος ο Μονόφθαλμος αποσπά τη Συρία από τον Πτολεμαίο, ο οποίος απαντά με την κατάληψη της Κύπρου.

Ο Αντίγονος δημιουργεί το «Κοινόν των Νησιωτών», με το οποίο ενώνονται οι πόλεις των Κυκλάδων. Με την ιδιαίτερα φιλική προς τις ελληνικές πόλεις πολιτική του, ο Αντίγονος προσδοκά οφέλη στην προσπάθειά του να γίνει μόνος κυρίαρχος της αυτοκρατορίας του Μ. Αλεξάνδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0315},

socGrc'timeBce0312 π.Χ. Ήττα του Δημητρίου, γιου του Αντίγονου, από τα συνασπισμένα στρατεύματα των αντιπάλων του στην περιοχή της Γάζας. Ο Σέλευκος επιστρέφει στη Βαβυλώνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0312},

socGrc'timeBce0311 π.Χ. Ο Αντίγονος συνάπτει ειρήνη με τους αντιπάλους του, με εξαίρεση τον Σέλευκο. Οι τελευταίοι δηλώνουν ότι θα σέβονται την ελευθερία των Ελλήνων, ενώ ο Κάσσανδρος αναγνωρίζεται ως στρατηγός στην Ευρώπη και ως επίτροπος του ανήλικου Αλεξάνδρου, γιου του Μ. Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0311},

socGrc'timeBce0310 π.Χ. Ο Κάσσανδρος δολοφονεί τον Αλέξανδρο και τη Ρωξάνη. Εκλείπουν, έτσι, οι τελευταίοι κατευθείαν απόγονοι του Αλεξάνδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0310},

socGrc'timeBce0309 π.Χ. Ο Αντίγονος καταστρέφει τη Βαβυλώνα.

Ο Πτολεμαίος καταλαμβάνει τη Λυκία και την Κω.

Ο Δημήτριος ο Φαληρέας άρχοντας στην Αθήνα.

Ο Σέλευκος καταλαμβάνει οριστικά τη Βαβυλώνα και εκστρατεύει προς την Ινδία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0309},

socGrc'timeBce0307 π.Χ. Ο Αντίγονος αποφασίζει να εκδιώξει τις φρουρές του Κάσσανδρου από την Ελλάδα.

Ο γιος του Δημήτριος εκδιώκει τον Δημήτριο τον Φαληρέα από την Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0307},

socGrc'timeBce0306 π.Χ. Ο στρατηγός του Αλεξάνδρου Λυσίμαχος ανακηρύσσει τον εαυτό του βασιλιά της Θράκης. Μετά το θάνατό του στο θρόνο ανεβαίνει ο Πτολεμαίος ο Κεραυνός.

Λαμπρή νίκη του Δημήτριου κατά του Πτολεμαίου σε ναυμαχία κοντά στη Σαλαμίνα της Κύπρου. Ο Αντίγονος ανακηρύσσεται από το στρατό του βασιλιάς. Το παράδειγμά του σπεύδουν να ακολουθήσουν και οι αντίπαλοί του, οι οποίοι αυτοανακηρύσσονται βασιλείς.

Ο Επίκουρος ιδρύει φιλοσοφική σχολή στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0306},

socGrc'timeBce0305 π.Χ. Αποτυχημένη προσπάθεια του Αντίγονου να πλήξει τον Πτολεμαίο στην ίδια την Αίγυπτο. Προσπάθεια στη συνέχεια του Δημήτριου να καταλάβει τη σύμμαχο του Πτολεμαίου Ρόδο, παρά την πολύμηνη πολιορκία της, αποτυγχάνει.
* McsEngl.{socGrc'Bce0305},

socGrc'timeBce0304 π.Χ. Αγώνας του Δημήτριου του Πολιορκητή στην Ελλάδα κατά του Κάσσανδρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0304},

socGrc'timeBce0302 π.Χ. Συμμαχία ανάμεσα στον Σέλευκο και το βασιλιά Τσαντραγκούπτα της Ινδίας (Σανδρόκοττο).

Νέος συνασπισμός των επιγόνων του Αλεξάνδρου εναντίον του Αντίγονου.

Ο Κάσσανδρος εκδιώκει τον Πύρρο από την Ήπειρο, ο οποίος καταφεύγει στον Δημήτριο.

Ο Ζήνωνας ιδρύει τη Στωική Σχολή στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0302},

socGrc'timeBce0301 π.Χ. Μάχη στην Ιψό, ήττα και θάνατος του Αντίγονου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0301},

socGrc'timeBce300 π.Χ. Ιδρύεται η επί του ποταμού Ορόντου Αντιόχεια.

socGrc'timeBce0297 π.Χ. θάνατος του Κάσσανδρου.

Επέμβαση του Πύρρου της Ηπείρου στη Μακεδονία.

296-294 π.Χ. Ο Πτολεμαίος, ο Σέλευκος και ο Λυσίμαχος απογυμνώνουν τον Δημήτριο από τις κτήσεις του στην Ασία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0297},

socGrc'timeBce0294 π.Χ. Ο Δημήτριος κατακτά τη Μακεδονία και ανακηρύσσεται βασιλιάς της.
* McsEngl.{socGrc'Bce0294},

socGrc'timeBce0293 π.Χ. Ο Δημήτριος ιδρύει τη Δημητριάδα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0293},

socGrc'timeBce0292 π.Χ. Κατασκευάζεται από το γλύπτη Χάρη ο «Κολοσσός» της Ρόδου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0292},

socGrc'timeBce0291 π.Χ. Ο Δημήτριος κυριεύει τη Θήβα και στρέφεται εναντίον του Πύρρου και των Αιτωλών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0291},

socGrc'timeBce0290 π.Χ. Ίδρυση του Μουσείου της Αλεξάνδρειας.

287-5 π.Χ. Ο Πύρρος και ο Λυσίμαχος διώχνουν τον Δημήτριο από τη Μακεδονία, την οποία μοιράζονται.

Γέννηση του Αρχιμήδη του Συρακούσιου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0290},

socGrc'timeBce0283 π.Χ. θάνατος του Δημήτριου του Πολιορκητή. Ο Αντίγονος Γονατάς ανακηρύσσεται βασιλιάς της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0283},

socGrc'timeBce0282 π.Χ. Ο διοικητής της Περγάμου Φιλέταιρος επαναστατεί εναντίον του Λυσίμαχου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0282},

socGrc'timeBce0281 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Α΄ ανακηρύσσεται βασιλιάς του Πόντου.

Ο Σέλευκος επιχειρεί να εκστρατεύσει εναντίον της Μακεδονίας αλλά δολοφονείται. Τον διαδέχεται ο Αντίοχος Α΄ ο Σωτήρ.

Ανασύσταση της Αχαϊκής Συμπολιτείας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0281},

socGrc'timeBce0280 π.Χ. Νίκη του Πύρρου στην Ηράκλεια εναντίον των Ρωμαίων.

Επανάσταση της Ελλάδας εναντίον του Αντίγονου Γονατά. Ο Πτολεμαίος ο Κεραυνός βασιλιάς της Μακεδονίας.

280-273 π.Χ. Συνεχείς επιδρομές Γαλατών στη Θράκη οδηγούν στη δημιουργία γαλατικού κράτους στην περιοχή.

280-262 π.Χ. Μπροστά από το λιμάνι της Αλεξάνδρειας, πάνω στη νησίδα Φάρος, κατασκευάζεται από τον Σώστρατο τον Κνίδιο ένα ψηλό κτίσμα με σκοπό να διευκολύνει τη ναυσιπλοία, ο γνωστός Φάρος, ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας. Ο φανός του Φάρου είναι ορατός από απόσταση 50 χιλιομέτρων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0280},

socGrc'timeBce0279 π.Χ. Νίκη του Πύρρου εναντίον των Ρωμαίων στο Αούσκουλο της Ιταλίας.

Ειρήνη και συμμαχία του Αντίοχου Α΄ και του Αντίγονου Γονατά.

Ήττα και θάνατος του Πτολεμαίου Κεραυνού από τους Γαλάτες του Βρέννου.

Οι Γαλάτες αναγκάζονται να υποχωρήσουν προς τα βόρεια μετά την αποτυχία τους να καταλάβουν τους Δελφούς.

278/77 π.Χ. Οι Γαλάτες εισβάλλουν στη Μικρά Ασία.

Ο Πύρρος κατακτά τη Σικελία.

Νίκη του Αντίγονου Γονατά στην περιοχή της Λυσιμαχείας εναντίον των Γαλατών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0279},

socGrc'timeBce0275 π.Χ. Ήττα του Πύρρου από τους Ρωμαίους στο Βενεβέντο. Λίγο αργότερα ο Πύρρος εγκαταλείπει την Ιταλία.

274-271 π.Χ. Πρώτος Συριακός Πόλεμος. Ο Πτολεμαίος Β΄ μετά τη νίκη του επί του Αντίοχου Α΄ κατορθώνει να διατηρήσει την Κοίλη Συρία και να καταλάβει την Κιλικία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0275},

socGrc'timeBce0272 π.Χ. Θάνατος του Πύρρου. Ο Αντίγονος Γονατάς επιβάλλει και πάλι την κυριαρχία του στην Ελλάδα.

267/266-261 π.Χ. Συμμαχία της Πελοποννήσου, της Αθήνας και της Αιγύπτου, η οποία στρέφεται εναντίον του βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονου. Οι Αθηναίοι κηρύττουν τον πόλεμο εναντίον του Αντίγονου με ψήφισμα έπειτα από πρόταση του Χρεμωνίδη (Χρεμωνίδειος Πόλεμος).
* McsEngl.{socGrc'Bce0272},

socGrc'timeBce0265 π.Χ. Τα στρατεύματα των Αθηναίων και των Πελοποννησίων ηττώνται στην περιοχή της Κορίνθου από τα στρατεύματα του Αντίγονου. Στη μάχη φονεύεται ο βασιλιάς της Σπάρτης Αρεύς Β΄.

Διάλυση της Πελοποννησιακής Συμμαχίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0265},

socGrc'timeBce0263 π.Χ. Η Αθήνα συνθηκολογεί με τον Αντίγονο της Μακεδονίας. Μακεδονική φρουρά εγκαθίσταται στο Μουσείον και στον Πειραιά.
* McsEngl.{socGrc'Bce0263},

socGrc'timeBce0261 π.Χ. Μεγάλη νίκη του Αντίγονου σε ναυμαχία στην περιοχή της Κω. Το Κοινόν των Νησιωτών γίνεται προτεκτοράτο του Αντίγονου.

260-253 π.Χ. Δεύτερος Συριακός Πόλεμος. Ο Πτολεμαίος ο Φιλάδελφος στρέφεται εναντίον του Αντίοχου Β΄ Θεού και του συμμάχου του Αντίγονου. Στον πόλεμο αυτό ο Πτολεμαίος, παρά τις αρχικές του απώλειες, κυρίως ασιατικών κτήσεων, κατορθώνει να συνάψει μια σχεδόν ανέλπιστα ευνοϊκή συνθήκη με τον Αντίοχο. Αυτό του επιτρέπει να συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον του Αντίγονου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0261},

socGrc'timeBce0255 π.Χ. Η Αθήνα αποκτά και πάλι την αυτονομία της.
* McsEngl.{socGrc'Bce0255},

socGrc'timeBce0254 π.Χ. Οι Ρωμαίοι καταλαμβάνουν το Πάνορμον (Παλέρμο), συνεχίζοντας την προς νότο επέκταση της κυριαρχίας τους.

246-241 π.Χ. Τρίτος Συριακός Πόλεμος. Μετά το θάνατο του Αντίοχου Β΄ δολοφονείται η σύζυγός του Βερενίκη, κόρη του Πτολεμαίου Β΄ και αδερφή του νέου βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίου Γ΄ του Ευεργέτη. Ο Πτολεμαίος αντιδρώντας εισβάλλει στη Συρία και σε εκπληκτικά σύντομο χρονικό διάστημα καταλαμβάνει ένα μεγάλο τμήμα της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0254},

socGrc'timeBce0245 π.Χ. Η Αιτωλική Συμπολιτεία νικά τους Βοιωτούς στη Χαιρώνεια.

Πρώτη στρατηγία του Άρατου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0245},

socGrc'timeBce0243 π.Χ. Συμμαχία του Αντίγονου Γονατά και των Αιτωλών.

Ο Άρατος καταλαμβάνει τον Ακροκόρινθο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0243},

socGrc'timeBce0242 π.Χ. Προσπάθεια του Άγη Δ΄ στη Σπάρτη για κοινωνική μεταρρύθμιση αποτυγχάνει.
* McsEngl.{socGrc'Bce0242},

socGrc'timeBce0241 π.Χ. Ο Άτταλος Α΄ διαδέχεται τον Ευμένη Α΄ της Περγάμου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0241},

socGrc'timeBce0239 π.Χ. Ο Δημήτριος Β΄ διαδέχεται τον Αντίγονο Γονατά στο θρόνο της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0239},

socGrc'timeBce0237 π.Χ. Ο Κλεομένης Γ΄ γίνεται βασιλιάς της Σπάρτης.
* McsEngl.{socGrc'Bce0237},

socGrc'timeBce0236 π.Χ. Ο Άτταλος Α΄ ανακηρύσσεται βασιλιάς της Περγάμου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0236},

socGrc'timeBce0229 π.Χ. Ο Αντίγονος ο Δώσων διαδέχεται τον Δημήτριο Β΄ στο θρόνο της Μακεδονίας. Η Αθήνα απελευθερώνεται από τη μακεδονική φρουρά.

Η Αιτωλική Συμπολιτεία διευρύνει τα όριά της.
* McsEngl.{socGrc'Bce0229},

socGrc'timeBce0228 π.Χ. Πόλεμος ανάμεσα στη Σπάρτη και τους Αχαιούς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0228},

socGrc'timeBce0227 π.Χ. Επαναστατικές μεταρρυθμίσεις του Κλεομένη Γ΄ στη Σπάρτη. Σημαντικές επιτυχίες του εναντίον των Αχαιών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0227},

socGrc'timeBce0225 π.Χ. Συμμαχία του Αντίγονου της Μακεδονίας με τους Αχαιούς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0225},

socGrc'timeBce0222 π.Χ. Ήττα του Κλεομένη από τον Αντίγονο Δώσωνα και τους συμμάχους του στη μάχη της Σελλάσιας. Ο Αντίγονος καταλαμβάνει τη Σπάρτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0222},

socGrc'timeBce0221 π.Χ. Ο Φίλιππος Ε΄ βασιλιάς της Μακεδονίας.

220-217 π.Χ. Πόλεμος ανάμεσα στον Φίλιππο Ε΄ και τους Αιτωλούς (Συμμαχικός Πόλεμος).

Αλλεπάλληλες νίκες του Φιλίππου. Λεηλασία του Θέρμου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0221},

socGrc'timeBce0217 π.Χ. Η ειρήνη της Ναυπάκτου θέτει τέλος στο Συμμαχικό Πόλεμο.

Ο Αιτωλός Αγέλαος σε συνεδρίαση του Κοινού των Αιτωλών επισημαίνει ότι πρέπει να προσέξουν οι Έλληνες τα «εξ Εσπερίας νέφη», σαφή υποδήλωση του ρωμαϊκού κινδύνου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0217},

socGrc'timeBce0216 π.Χ. Εκστρατεία του Φιλίππου Ε΄ στην Αδριατική.
* McsEngl.{socGrc'Bce0216},

socGrc'timeBce0215 π.Χ. Συμμαχία Φιλίππου Ε΄ και Αννίβα. Α΄ Μακεδονικός Πόλεμος.

Ο Βαλέριος Λαιβίνιος υποχρεώνει τον Φίλιππο να λύσει την πολιορκία της Απολλωνίας. Ο Φίλιππος στρέφεται εναντίον της Μεσσήνης της Σικελίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0215},

socGrc'timeBce0213 π.Χ. Θάνατος του Άρατου.

Οι Θράκες εκδιώκουν τους Γαλάτες από την περιοχή.
* McsEngl.{socGrc'Bce0213},

socGrc'timeBce0212 π.Χ. Θάνατος του Αρχιμήδη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0212},

socGrc'timeBce0211 π.Χ. Οι Ρωμαίοι και οι Αιτωλοί συμμαχούν εναντίον του Φιλίππου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0211},

socGrc'timeBce0210 π.Χ. Ο Ατταλος αγοράζει την Αίγινα από τους Αιτωλούς.

Η Σικελία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0210},

socGrc'timeBce0209 π.Χ. Συνασπισμός εναντίον του Φιλίππου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0209},

socGrc'timeBce0208 π.Χ. Οι Θράκες αποδέχονται την επικυριαρχία του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄.

Πρώτη στρατηγία του Φιλοποίμενα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0208},

socGrc'timeBce0207 π.Χ. Ο Φίλιππος καταστρέφει το Θέρμο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0207},

socGrc'timeBce0206 π.Χ. Οι Αιτωλοί συνάπτουν συνθήκη με τον Φίλιππο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0206},

socGrc'timeBce0205 π.Χ. Επιστροφή του Αντίοχου Γ΄ από την εκστρατεία του στην Ανατολή.

202-201 π.Χ. Εκστρατεία του Φιλίππου Ε΄ στην Ασία.

Πόλεμος ανάμεσα στη Σπάρτη και την Αχαϊκή Συμπολιτεία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0205},

socGrc'timeBce200 π.Χ. Η Ρώμη κηρύσσει πόλεμο εναντίον του Φιλίππου Ε΄. Β΄ Μακεδονικός Πόλεμος. Η Ρόδος, η Πέργαμος, η Αιτωλική και η Αχαϊκή Συμπολιτεία συμμαχούν με τους Ρωμαίους.

socGrc'timeBce0197 π.Χ. Ηττα του Φιλίππου Ε΄ από τους Ρωμαίους (Τίτος Κουίντος Φλαμινίνος) στην περιοχή Κυνός Κεφαλαί.
* McsEngl.{socGrc'Bce0197},

socGrc'timeBce0196 π.Χ. Ο Φλαμινίνος διακηρύσσει την ελευθερία των ελληνικών πόλεων στη διάρκεια των Ισθμίων εκείνης της χρονιάς και οι Έλληνες ξεσπούν σε ενθουσιώδεις εκδηλώσεις!
* McsEngl.{socGrc'Bce0196},

socGrc'timeBce0194 π.Χ. Οι Ρωμαίοι εκκενώνουν την Ελλάδα.

192-188 π.Χ. Συριακός Πόλεμος. Ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας εκστρατεύει στην Ελλάδα για να ενισχύσει τους συμμάχους του Αιτωλούς. Ήττα από τους Ρωμαίους στις Θερμοπύλες (191 π.Χ.).
* McsEngl.{socGrc'Bce0194},

socGrc'timeBce0189 π.Χ. Ήττα του Αντίοχου από τους Ρωμαίους υπό τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό στη Μαγνησία της Μ. Ασίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0189},

socGrc'timeBce0188 π.Χ. Ειρήνη της Απάμειας. Ο Αντίοχος αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη δυτικά του Ταύρου Μικρά Ασία. Η Ρώμη παραχωρεί τα περισσότερα εδάφη στην πιστή σύμμαχό της Πέργαμο.

Ο Φιλοποίμενας και η Αχαϊκή Συμπολιτεία υποτάσσουν τη Σπάρτη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0188},

socGrc'timeBce0183 π.Χ. Οι Θρακικές πόλεις παραχωρούνται στο σύμμαχο των Ρωμαίων βασιλιά της Περγάμου Ευμένη.

Θάνατος του Φιλοποίμενα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0183},

socGrc'timeBce0179 π.Χ. Ο βασιλιάς της Θράκης Κότυς Β΄ συμμαχεί εναντίον των Ρωμαίων με το νέο βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0179},

socGrc'timeBce0172 π.Χ. Αρχίζει πόλεμος ανάμεσα στους Ρωμαίους και τον Περσέα της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0172},

socGrc'timeBce0170 π.Χ. Στην Αθήνα κατασκευάζεται η Στοά του Ευμένους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0170},

socGrc'timeBce0169 π.Χ. Ο Περσέας χάνει τα Τέμπη.

Οι Ρωμαίοι εισέρχονται στη Μακεδονία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0169},

socGrc'timeBce0168 π.Χ. Μάχη της Πύδνας. Ήττα του Περσέα από τις ρωμαϊκές λεγεώνες του Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου. Η Μακεδονία διαιρείται σε τέσσερα ανεξάρτητα μεταξύ τους κράτη. Οι ύποπτοι για αντιρωμαϊκά αισθήματα Έλληνες τιμωρούνται αυστηρά. Η ρωμαϊκή νίκη στην Πύδνα κρίνει την παγκόσμια κυριαρχία της Ρώμης.

Ο Αντίοχος Δ΄ αναγκάζεται από τους Ρωμαίους να εγκαταλείψει την Αίγυπτο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0168},

socGrc'timeBce0167 π.Χ. Σκληρά μέτρα του Αντίοχου εναντίον των Εβραίων.

Η Ρώμη παραχωρεί στην Αθήνα το λιμάνι της Δήλου, πλήττοντας έτσι καίρια τα εμπορικά συμφέροντα της Ρόδου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0167},

socGrc'timeBce0166 π.Χ. Ο Ιούδας Μακκαβαίος αρχηγός των Εβραίων επαναστατών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0166},

socGrc'timeBce0164 π.Χ. Ο Αντίοχος επιτρέπει στους Εβραίους την ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.
* McsEngl.{socGrc'Bce0164},

socGrc'timeBce0149 π.Χ. Η Σπάρτη αποχωρεί από την Αχαϊκή Συμπολιτεία. Ο Δίαιος παρακινεί σε πόλεμο τη συμπολιτεία εναντίον της Σπάρτης.

149/148 π.Χ. Εξέγερση του Ανδρίσκου στη Μακεδονία και ήττα του από τον Καικίλιο Μέτελλο. Η Μακεδονία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0149},

socGrc'timeBce0147 π.Χ. Επανάσταση των Αχαιών εναντίον της Ρώμης.

Ήττα του Κριτόλαου στρατηγού της Αχαϊκής Συμπολιτείας στη Σκάρφεια της Λοκρίδας από τον ύπατο Καικίλιο Μέτελλο. Η κεντρική Ελλάδα καταλαμβάνεται από τους Ρωμαίους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0147},

socGrc'timeBce0146 π.Χ. Ήττα της Αχαϊκής Συμπολιτείας (Δίαιος) στη Λευκόπετρα της Κορίνθου από τους Ρωμαίους (Μόμμιος). Καταστροφή της Κορίνθου από τους Ρωμαίους. Η νότια Ελλάδα (Αχαΐα) υπάγεται ως επαρχία στον ανθύπατο της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0146},

ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Περίοδος του ρωμαϊκού οικουμενικού κράτους

socGrc'timeBce145 π.Χ. Ο Πτολεμαίος Η΄ ο Φύσκωνας διώχνει από την Αλεξάνδρεια τους λόγιους, με αποτέλεσμα να αρχίσει να παρακμάζει η αλεξανδρινή επιστήμη.

Ο ιστορικός Πολύβιος επιστρέφει στην Ελλάδα.

Αναρχία στο βασίλειο των Σελευκιδών.

Κατασκευάζεται στην Αθήνα η Στοά του Αττάλου Β΄.

socGrc'timeBce0144 π.Χ. Ο Απολλόδωρος Ασκληπιάδου, Αθηναίος, συγγράφει τα «Χρονικά».
* McsEngl.{socGrc'Bce0144},

socGrc'timeBce0140 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Α΄ κατακτά τη Μεσοποταμία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0140},

socGrc'timeBce0138 π.Χ. Ο Άτταλος Γ΄ διαδέχεται στο θρόνο της Περγάμου τον Άτταλο Β΄.
* McsEngl.{socGrc'Bce0138},

socGrc'timeBce0135 π.Χ. Οι Σκορδίσκοι εισβάλλουν στη Θράκη.

Γεννιέται ο ιστορικός και στωικός φιλόσοφος Ποσειδώνιος στην Απάμεια της Συρίας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0135},

socGrc'timeBce0133 π.Χ. Πεθαίνει ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος Γ΄, ο οποίος κληροδοτεί το κράτος του στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.
* McsEngl.{socGrc'Bce0133},

socGrc'timeBce0131 π.Χ. Ο Πτολεμαίος Η΄ ο Φύσκωνας εκδιώκεται από την Αλεξάνδρεια. Η Κλεοπάτρα Β΄ παραμένει βασίλισσα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0131},

socGrc'timeBce0130 π.Χ. Ο Αγαθαρχίδης ο Κνίδιος περιπλέει την Ερυθρά Θάλασσα, της οποίας κάνει λεπτομερή περιγραφή.

Πεθαίνει ο Αντίοχος ο Σιδήτης στον πόλεμο εναντίον των Πάρθων. Το βασίλειο των Σελευκιδών καταρρέει.
* McsEngl.{socGrc'Bce0130},

socGrc'timeBce0129 π.Χ. Η Μικρά Ασία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία.

Ο Πτολεμαίος ο Φύσκωνας επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια, χωρίς όμως να τερματιστεί ο εμφύλιος πόλεμος.

Πεθαίνει ο φιλόσοφος Καρνεάδης ο Κυρρηναίος.

Ο αστρονόμος Ίππαρχος προσδιορίζει τη μετάπτωση των ισημεριών.
* McsEngl.{socGrc'Bce0129},

socGrc'timeBce0123 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Β΄ ο Μέγας ανακηρύσσεται βασιλιάς των Πάρθων.

Ο Γάιος Γράκχος επιβάλλει τη φορολογία της δεκάτης στην Ασία, την οποία φροντίζει να εκμισθώσει σε δημοσιώνες.
* McsEngl.{socGrc'Bce0123},

socGrc'timeBce0121 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Ε΄, ο βασιλιάς του Πόντου, δολοφονείται.
* McsEngl.{socGrc'Bce0121},

socGrc'timeBce0120 π.Χ. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ο Ευπάτωρ ανακηρύσσεται βασιλιάς του Πόντου.

Ο Ίππαλος ο Κυβερνήτης πλέει προς την Ινδία διαμέσου της ανοιχτής θάλασσας, εκμεταλλευόμενος την πορεία του νοτιοδυτικού ινδικού ανέμου (μουσώνες).
* McsEngl.{socGrc'Bce0120},

socGrc'timeBce0119 π.Χ. Ο Εύδοξος ο Κυζικηνός πραγματοποιεί το πρώτο από τα ταξίδια του στην Ινδία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0119},

socGrc'timeBce0118 π.Χ. Πεθαίνει ο ιστορικός Πολύβιος.

Ο Πτολεμαίος ο Φύσκωνας συμφιλιώνεται τελικά με την Κλεοπάτρα Β΄. Αποκαθίσταται η τάξη στο αιγυπτιακό κράτος.
* McsEngl.{socGrc'Bce0118},

socGrc'timeBce0116 π.Χ. Πεθαίνει ο Πτολεμαίος Η΄ ο Φύσκωνας. Νέος βασιλιάς ο Πτολεμαίος Θ΄ ο Λαθύρου.

Η Κλεοπάτρα Γ΄ παίρνει την εξουσία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0116},

socGrc'timeBce0114 π.Χ. Οι Σκορδίσκοι εισβάλλουν στη νότια Ελλάδα και λεηλατούν τους Δελφούς.
* McsEngl.{socGrc'Bce0114},

socGrc'timeBce0111 π.Χ. Δεύτερο ταξίδι του Εύδοξου του Κυζικηνού στην Ινδία.

110-108 π.Χ. Οι Ρωμαίοι εκστρατεύουν στη Θράκη.
* McsEngl.{socGrc'Bce0111},

socGrc'timeBce0110 π.Χ. Πεθαίνει ο στωικός φιλόσοφος Παναίτιος ο Ρόδιος.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ ο Ευπάτωρ εκστρατεύει στην Κριμαία εναντίον του ηγεμόνα των Σκύθων Σκίλουρου και ανακηρύσσεται βασιλιάς του Κιμμερίου Βοσπόρου.
* McsEngl.{socGrc'Bce0110},

socGrc'timeBce0107 π.Χ. Εγκαταλείπει την Αίγυπτο ο Πτολεμαίος ο Λαθύρου. Νέος βασιλιάς ο Πτολεμαίος Ι΄ ο Αλέξανδρος Α΄.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ και ο Νικομήδης της Βιθυνίας μοιράζονται την Παφλαγονία.
* McsEngl.{socGrc'Bce0107},

socGrc'timeBce0106 π.Χ. Γεννιέται ο Κικέρωνας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0106},

socGrc'timeBce0104 π.Χ. Σοβαρές ταραχές στην Αθήνα με τους δούλους.
* McsEngl.{socGrc'Bce0104},

socGrc'timeBce0102 π.Χ. Ολιγαρχική μεταρρύθμιση στην Αθήνα.

Ο Νικομήδης Γ΄ εκδιώκεται από τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ από την Καππαδοκία και προσαρτά τη χώρα.
* McsEngl.{socGrc'Bce0102},

socGrc'timeBce0101 π.Χ. Πεθαίνει η Κλεοπάτρα Γ΄. Ο Πτολεμαίος παραμένει μόνος βασιλιάς.

Γεννιέται ο Ιούλιος Καίσαρας.
* McsEngl.{socGrc'Bce0101},

socGrc'timeBce96 π.Χ. Ο Πτολεμαίος ο Απίωνας κληροδοτεί την Κυρήνη στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο.

95 π.Χ. Η Ρωμαϊκή Σύγκλητος υποχρεώνει τον Μιθριδάτη ΣΤ΄ να εγκαταλείψει την Καππαδοκία και την Παφλαγονία.

94 π.Χ. Πεθαίνει ο Νικομήδης Γ΄, ο βασιλιάς της Βιθυνίας. Ανταγωνισμός ανάμεσα στους γιους του για το θρόνο.

93 π.Χ. Ο Τιγράνης, γαμπρός του Μιθριδάτη, εκδιώκει τον Αριοβαρζάνη, ο οποίος είναι φίλος των Ρωμαίων, από την Καππαδοκία.

92 π.Χ. Ο Σύλλας αποκαθιστά τον Αριοβαρζάνη στην Καππαδοκία.

90 π.Χ. Ο ανδριαντοποιός Πασιτέλης από τη Μεγάλη Ελλάδα εγκαθίσταται στη Ρώμη.

Γεννιέται ο ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης.

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ επεμβαίνει στη Βιθυνία.

89 π.Χ. Επανάσταση στην Ελλάδα έπειτα από παρακίνηση του Μιθριδάτη.

Αποστέλλεται από τη Σύγκλητο στη Βιθυνία ο Μάνλιος Ακύλιος για να αποκαταστήσει την τάξη.

88 π.Χ. Πόλεμος ανάμεσα στον Μιθριδάτη ΣΤ΄ και τη Ρώμη.

Έπειτα από διαταγή του Μιθριδάτη σκοτώνονται όλοι οι Ρωμαίοι και οι Ιταλοί που κατοικούν στη Μικρά Ασία και τη Δήλο.

Πεθαίνει ο Πτολεμαίος Γ΄.

Ο Πτολεμαίος ο Λαθύρου ανακτά την εξουσία.

Οι Ναβαταίοι εισβάλλουν στη Συρία των Σελευκιδών.

Οι Ρωμαίοι πολιορκούν τη Ρόδο.

Οι Αθηναίοι επαναστατούν εναντίον της Ρώμης.

87 π.Χ. Ο Σύλλας φτάνει στην Ελλάδα και αρχίζει να πολιορκεί την Αθήνα.

86 π.Χ. Λεηλασία και καταστροφή των Αθηνών από τον Σύλλα.

Μάχες στη Χαιρώνεια και τον Ορχομενό.

Ο Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος και ο Γάιος Φλάβιος Φιμβρίας φτάνουν στη Μικρά Ασία.

Καταλαμβάνεται η Πέργαμος.

Ο Τιγράνης της Αρμενίας καταλαμβάνει την Ατροπατηνή και την Οσροηνή.

85 π.Χ. Συνθήκη του Δαρδάνου ανάμεσα στους Ρωμαίους και τον Μιθριδάτη τερματίζει τον Α΄ Μιθριδατικό Πόλεμο.

84 π.Χ. Οι Ναβαταίοι κυριεύουν τη Δαμασκό.

83 π.Χ. Ο Τιγράνης καταλαμβάνει την Κιλικία και τη βόρεια Συρία.

81 π.Χ. Αρχίζει ο Β΄ Μιθριδατικός Πόλεμος.

Πεθαίνει ο Πτολεμαίος Λάθυρος.

Νέος βασιλιάς ο Πτολεμαίος ο Αυλητής.

76 π.Χ. Οι Ρωμαίοι υποτάσσουν την Κρήτη.

75 π.Χ. Ακμή του ζωγράφου Τιμομάχου του Βυζαντίου.

74 π.Χ. Ο Μιθριδάτης εισβάλλει στη Βιθυνία και την Καππαδοκία μετά το θάνατο του Νικομήδη Δ΄. Μάχες στη Χαλκηδόνα και την Κύζικο. Ο Λούκουλος ανακτά τη Βιθυνία.

73 π.Χ. Επανάσταση των δούλων υπό τον Σπάρτακο.

72 π.Χ. Ο Λούκουλος φτάνει στον Πόντο. Μάχη της Κάβειρας.

Οι Ρωμαίοι κατακτούν τις πόλεις της ανατολικής ακτής του Εύξεινου Πόντου.

Ο Σπάρτακος λεηλατεί την Ιταλία.

Ήττα του Κράσσου που στέλνεται εναντίον του.

71 π.Χ. Ο Μιθριδάτης διαφεύγει στην Αρμενία.

Ο Λούκουλος καταλαμβάνει την Αμισό και την Ηράκλεια.

Ο Πομπήιος και ο Κράσσος συντρίβουν τους δούλους του Σπάρτακου.

70 π.Χ. Οι Ρωμαίοι καταλαμβάνουν τη Σινώπη. Ο Τιγράνης αρνείται να παραδώσει τον Μιθριδάτη. 69 π.Χ. Ο Λούκουλος κυριεύει την Αρμενία και καταλαμβάνει τα Τιγρανόκερτα.

Συνεχείς πειρατικές επιδρομές σε όλη την κεντρική και την ανατολική Μεσόγειο.

68 π.Χ. Ο στρατός του Λούκουλου επαναστατεί. Ο Μιθριδάτης βρίσκει την ευκαιρία και καταλαμβάνει και πάλι τον Πόντο.

67 π.Χ. Ο Πομπήιος καταστέλλει την πειρατεία.

Η Κρήτη μαζί με την Κυρηναϊκή οργανώνονται σε ρωμαϊκή επαρχία.

66 π.Χ. Ο Πομπήιος φτάνει στην Αρμενία.

65 π.Χ. Ο Πομπήιος φτάνει στον Καύκασο.

64 π.Χ. Ο Πομπήιος καταλαμβάνει τη Συρία. Διαλύεται το κράτος των Σελευκιδών.

63 π.Χ. Η Συρία γίνεται ρωμαϊκή επαρχία.

Πεθαίνει ο Μιθριδάτης ο Ευπάτωρ. Ο γιος του Φαρνάκης ανακηρύσσεται βασιλιάς του Κιμμερίου Βοσπόρου.

60 π.Χ. Ο Πομπήιος, ο Καίσαρας και ο Κράσσος σχηματίζουν την πρώτη τριανδρία.

59 π.Χ. Ο Πτολεμαίος Αυλητής αναγνωρίζεται βασιλιάς της Αιγύπτου.

58 π.Χ. Ο Κάτωνας της Ουτίκης καταλαμβάνει την Κύπρο.

Εξέγερση στην Αλεξάνδρεια. Ο Πτολεμαίος ο Αυλητής καταφεύγει στη Ρώμη.

57 π.Χ. Εξέγερση της Ιουδαίας εναντίον της Ρώμης.

56 π.Χ. Ο ανθύπατος της Συρίας Γαβίνιος επεμβαίνει στην Αίγυπτο. Παλινόρθωση του Πτολεμαίου Αυλητή στο θρόνο.

55 π.Χ. Ο Βουρεβίστας καταστρέφει τις ελληνικές πόλεις του Εύξεινου Πόντου.

54 π.Χ. Ο Κράσσος εισβάλλει στη Μακεδονία.

51 π.Χ. Πεθαίνει ο Πτολεμαίος Αυλητής. Η Κλεοπάτρα Ζ΄ γίνεται βασίλισσα.

50 π.Χ. Ο Ερμαίος ιδρύει ελληνικό βασίλειο στην Πενταποταμία (Πουντζάπ).

49 π.Χ. Ο Καίσαρας επιβάλλει δικτατορία.

48 π.Χ. Μάχη και νίκη του Καίσαρα επί του Πομπήιου στα Φάρσαλα. Φυγή και θάνατος του Πομπήιου στην Αίγυπτο. Εξέγερση της Αιγύπτου εναντίον του Καίσαρα. Καίγεται η Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας.

47 π.Χ. Νίκες του Καίσαρα εναντίον των Αλεξανδρινών και του Φαρνάκη, βασιλιά του Κιμμερίου Βοσπόρου.

44 π.Χ. Ο Καίσαρας αποφασίζει την ανοικοδόμηση της Κορίνθου.

Δολοφονείται ο Καίσαρας.

43 π.Χ. Βιαιότητες του Βρούτου και του Κάσσιου στην Ανατολή.

Πεθαίνει ο Κικέρωνας.

42 π.Χ. Μάχη των Φιλίππων. Νίκη του Οκταβιανού και του Αντώνιου κατά του Βρούτου και του Κάσσιου.

41 π.Χ. Συνάντηση του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας.

39 π.Χ. Ο Ηρώδης γίνεται βασιλιάς της Ιουδαίας.

37 π.Χ. Ο Ηρώδης παίρνει ως σύζυγό του την Κλεοπάτρα.

36 π.Χ. Εκστρατεία του Αντώνιου των Πάρθων.

35 π.Χ. Ρήξη ανάμεσα στον Αντώνιο και τον Οκταβιανό.

34 π.Χ. Ο Αντώνιος μοιράζει την Ανατολή στην Κλεοπάτρα και τα παιδιά της.

33 π.Χ. Εκστρατεία του Αντώνιου στην Αρμενία.

Οι Ρωμαίοι κυριεύουν ολόκληρη τη βόρεια Αφρική.

32 π.Χ. Ο Αντώνιος διώχνει την Οκταβία.

Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα στην Ελλάδα. Ο Οκταβιανός κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον της Κλεοπάτρας.

31 π.Χ. Ο Αγρίππας αιφνιδιάζει τη Μεθώνη. Ο Οκταβιανός στην Ήπειρο. Ήττα του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας στο Άκτιο.

30 π.Χ. Ιδρύεται η Νικόπολη από τον Οκταβιανό.

Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσέας έρχεται στη Ρώμη.

29 π.Χ. Ο Οκταβιανός εγκρίνει την ανέγερση ναού προς τιμήν της Ρώμης στην Πέργαμο και τη Νικομήδεια. Γενική παραγραφή των χρεών στην Ελλάδα.

27 π.Χ. Ο Οκταβιανός παίρνει τον τίτλο του αυγούστου.

21 π.Χ. Ο Αύγουστος επισκέπτεται τη Σπάρτη.

19 π.Χ. Ο Αύγουστος επισκέπτεται τη Σάμο και κηρύσσει την αυτονομία του νησιού.

15 π.Χ. Κατασκευάζεται το Ωδείο του Αγρίππα στην Αγορά των Αθηνών.

13 π.Χ. Ο Καρπούνιος Πίσωνας καταπνίγει επανάσταση στη Θράκη.

4 π.Χ. Γέννηση του Χριστού (πιθανή χρονολόγηση). Θάνατος του Ηρώδη του Μεγάλου. Το βασίλειό του μοιράζεται στους γιους του.

socGrc'time1 μ.Χ. Αρχή της χριστιανικής χρονολόγησης σύμφωνα με το μοναχό Διονύσιο.

14 μ.Χ. Πεθαίνει ο Αύγουστος. Νέος αυτοκράτορας ανακηρύσσεται ο Τιβέριος.

17 μ.Χ. Προσάρτηση της Καππαδοκίας και της Κομμαγηνής.

18 μ.Χ. Ο Γερμανικός επισκέπτεται την Ελλάδα.

25 μ.Χ. Μαρτύριο του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.

25. Πεθαίνει ο γεωγράφος Στράβωνας.

33. Παραδοσιακή χρονολογία για το θάνατο του Ιησού Χριστού. Ο απόστολος Παύλος ασπάζεται το χριστιανισμό.

37. Πεθαίνει ο Τιβέριος. Τον διαδέχεται ο Καλιγούλας, ο οποίος λατρεύεται ως θεός από τους Έλληνες. Οι Ρωμαίοι αρπάζουν και μεταφέρουν στη Ρώμη ελληνικά αγάλματα.

41. Δολοφονείται ο Καλιγούλας από τους πραιτωριανούς. Νέος αυτοκράτορας ο Κλαύδιος.

Ρυθμίζει τις διαφορές των Ελλήνων και των Εβραίων στην Αλεξάνδρεια.

44. Η Μακεδονία και η Αχαΐα ονομάζονται συγκλητικές επαρχίες.

46. Μετά το θάνατο του βασιλιά της Θράκης Ροιμητάλκη Γ΄ η Θράκη παύει να αποτελεί ανεξάρτητο κράτος και γίνεται ρωμαϊκή επαρχία με πρωτεύουσα την Πέρινθο.

47-48. Πρώτη περιοδεία του αποστόλου Παύλου: επισκέπτεται την Κύπρο, την Πέργη της Παμφυλίας, την Αντιόχεια της Πισιδίας, το Ικόνιο, τη Λύστρα και τη Νέρβη της Ν. Γαλατίας.

49-51. Δεύτερη περιοδεία του αποστόλου Παύλου. Επισκέπτεται τη Λυκαονία, τη Φρυγία, την Τρωάδα, τη Μακεδονία και την Αθήνα. Στους Φιλίππους ιδρύεται η πρώτη εκκλησία σε ευρωπαϊκό έδαφος.

51-52. Ο Γάλλος γίνεται ανθύπατος της Αχαΐας.

52. Ο απόστολος Παύλος στην Κόρινθο.

52-56. Τρίτη περιοδεία του αποστόλου Παύλου. Με ορμητήριο την Έφεσο επισκέπτεται τη Μικρά Ασία και την Ελλάδα.

62-64. Τέταρτη περιοδεία του αποστόλου Παύλου. Επισκέπτεται κυρίως τη Δύση αλλά και την Ανατολή (Μικρά Ασία, Κρήτη, Μακεδονία, Ιλλυρία).

64. Εμπρησμός της Ρώμης. Διωγμός των χριστιανών. Μαρτύρια των αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

66. Ταξίδι του Νέρωνα στην Ελλάδα. Η ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας ανακηρύσσεται «ελεύθερη και ατελής».

67. Ο Νέρωνας εγκαινιάζει έργα στον Ισθμό της Κορίνθου.

66-68. Επανάσταση της Ιουδαίας.

Εκστρατείες του Βεσπασιανού.

65. Πεθαίνουν ο Σενέκας και ο Λουκανός.

70. Καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο.

75. Ο Ιώσηπος Φλάβιος συγγράφει το έργο «Περί του Ιουδαϊκού Πολέμου».

80-90. Επιστολή του αποστόλου Παύλου προς τους Εβραίους.

80-100. Το «Κατά Ματθαίου Ευαγγέλιον». Το «Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον».

85-95. Ευαγγελιστής Ιωάννης, «Αποκάλυψις».

95. Γεννιέται ο Αρριανός. Επιστολή του Ιακώβου.

socGrc'time105. Ο Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός κατασκευάζει γέφυρα στο Δούναβη.

112. Ο Αδριανός εκλέγεται επώνυμος άρχοντας στην Αθήνα.

114-116. Ανεγείρεται το Μνημείο του Φιλοπάππου στο λόφο των Μουσών των Αθηνών. Ο Γάιος Ιούλιος Φιλόπαππος ήταν συριακής καταγωγής, εγγονός του τελευταίου βασιλιά της Κομμαγηνής, Αντιόχου Δ΄ του Επιφανούς. Διετέλεσε άρχοντας των Αθηνών (90-100 μ.Χ.).

120-130. Με δαπάνες του αυτοκράτορα Αδριανού ολοκληρώνεται ο Ναός του Ολυμπιείου και κατασκευάζονται η Βιβλιοθήκη και η Ρωμαϊκή Αγορά των Αθηνών.

121-125. Πρώτη περιοδεία του Αδριανού στην αυτοκρατορία.

125. Αρχίζει η κατασκευή του Αδριάνειου Υδραγωγείου στην Αθήνα, η οποία θα ολοκληρωθεί το 140 μ.Χ. Με αυτό το έργο γίνεται για πρώτη φορά δυνατή η απόληψη υδάτων της Πάρνηθας και της Πεντέλης. Σε συνδυασμό μάλιστα με την κατασκευή δύο μικρότερων υδραγωγείων στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς και στο Ηράκλειο λύνεται το πρόβλημα της υδροδότησης της πόλης. Το υδραγωγείο καταλήγει στη δεξαμενή στο Κολωνάκι. Το έργο του Αδριανού υδροδοτεί την πόλη μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.

Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος γράφει το έργο «Γεωγραφία».

Πεθαίνει ο Επίκτητος.

128-134. Δεύτερη περιοδεία του Αδριανού στην αυτοκρατορία.

129. Γεννιέται ο Γαληνός. Εγκαίνια του Ολυμπιείου της Αθήνας.

130-150. Δεύτερη επιστολή του αποστόλου Πέτρου.

155. Εξέγερση των Εβραίων. Φοβερός σεισμός την Ελλάδα καταστρέφει κυρίως τη Ρόδο, την Κω και τη Σικυώνα. Ο αυτοκράτορας Αντωνίνος ρυθμίζει τα σχετικά με το κληρονομικό δίκαιο στην Ελλάδα.

160. Κατασκευάζεται το Θέατρο του Ηρώδου του Αττικού.

167. Λοιμός στην Ελλάδα και κυρίως την Αθήνα.

150. Γεννιέται ο άγιος Κλήμης της Αλεξάνδρειας.

150-200. Περίοδος δράσης του φιλοσόφου Σέξτου του Εμπειρικού.

162. Εγκαινιάζεται το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού στην Αθήνα.

163. Ο Λουκιανός γράφει το έργο «Εικόνες».

173. Ο Παυσανίας γράφει το έργο «Ελλάδος Περιήγησις».

174. Ο Μάρκος Αυρήλιος αρχίζει να γράφει «τα εις εαυτόν».

175. Πεθαίνει ο Αρριανός.

176. Ο Μάρκος Αυρήλιος ιδρύει τέσσερις έδρες φιλοσοφίας στη Ρώμη. Μετατρέπει τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας σε ένα είδος πανεπιστημίου.

178. Σεισμός ερημώνει τη Σάμο, τη Χίο, τη Μίλητο και άλλες ελληνικές πόλεις.

179. Πεθαίνει ο Ηρώδης ο Αττικός.

180. Πεθαίνει ο Μάρκος Αυρήλιος. Τον διαδέχεται ο γιος του Κόμμοδος.

185. Γεννιέται ο Ωριγένης.

190. Πεθαίνει ο Λουκιανός. Ο Τερτυλλιανός ασπάζεται το χριστιανισμό.

socGrc'time201. Πεθαίνει ο Γαληνός.

203. Ο Ωριγένης αναλαμβάνει τη διεύθυνση της κατηχητικής σχολής της Αλεξάνδρειας.

204-269. Περίοδος δράσης του Πλωτίνου.

212. Με διάταγμα του Καρακάλλα χορηγείται το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη στο μεγαλύτερο μέρος της αυτοκρατορίας.

215. Πεθαίνει ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς.

222. Πεθαίνει ο Τερτυλλιανός.

235. Διωγμός των χριστιανών από τον Μαξιμίνο.

244. Ο Πλωτίνος αρχίζει να διδάσκει στη Ρώμη.

248. Οι Γότθοι και οι Βάνδαλοι στη Θράκη.

249. Ο αυτοκράτορας Δέκιος απωθεί τους Γότθους.

250. Επιδημία λοιμού στην αυτοκρατορία.

Διωγμός του Δέκιου.

251-356. Περίοδος δράσης του αγίου Αντωνίου.

251. Συγκαλείται σύνοδος ιεραρχών στη Ρώμη.

257. Διωγμός των χριστιανών από τον Βαλεριανό.

265-340. Περίοδος δράσης του Ευσέβιου, επισκόπου Καισαρείας.

267. Λεηλασία και καταστροφή των Αθηνών από τους Ερούλους.

270. Ακμή του ιστορικού Δεξίππου.

Ο άγιος Αντώνιος αποσύρεται στην έρημο.

271. Ο Πορφύριος γράφει το έργο «Κατά των Χριστιανών».

275. Βαρβαρικά φύλα εισβάλλουν στην αυτοκρατορία από όλες τις πλευρές.

280. Γεννιέται ο Ιάμβλιχος.

284. Ο Διοκλητιανός ανακηρύσσεται αυτοκράτορας.

290. Ο Λακτάντιος διδάσκει στη Νικομήδεια.

293. Οργάνωση της τετραρχίας: ο Διοκλητιανός κρατά τις ασιατικές επαρχίες με έδρα τη Νικομήδεια. Ο Μαξιμιανός αναλαμβάνει την Ιταλία και τη Ραιτία, ενώ ο Γαλέριος αναλαμβάνει τη διοίκηση των υπόλοιπων επαρχιών της Βαλκανικής και του Δούναβη και ο Κωνστάντιος ο Χλωρός τη διοίκηση της Βρετανίας, της Γαλατίας, της Ισπανίας και της Μαυριτανίας.

297. Επαρχιακή μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού.

302. Εκδίωξη των χριστιανών από το στρατό.

Ο Ευσέβιος γράφει την «Εκκλησιαστική Ιστορία».

303. Τα πρώτα διατάγματα διωγμών των χριστιανών από τον Διοκλητιανό.

305. Παραιτούνται ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός.

306. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Χλωρού στο Εβόρακο της Βρετανίας οι λεγεώνες που στάθμευαν στην περιοχή αναγορεύουν αύγουστο το γιο του Κωνσταντίνο.

Εκστρατείες του Κωνσταντίνου εναντίον των Φράγκων και των Αλαμανών.

Ο άγιος Αντώνιος οργανώνει τη μοναστική ζωή.

307. Συμμαχία του Μαξεντίου και του Κωνσταντίνου.

Ο Λικίνιος Αύγουστος στη Δύση.

308. Ο Μαξέντιος εναντίον του Μαξιμιανού και του Κωνσταντίνου.

310. Ήττα και θάνατος του Μαξιμιανού.

311. Εκδίδεται από τους συναυτοκράτορες Γαλέριο, Κωνσταντίνο και Λικίνιο έδικτο με το οποίο αναστέλλονται οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών και επιτρέπεται η ελεύθερη άσκηση της χριστιανικής λατρείας.

Πεθαίνει ο συναυτοκράτορας της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας Γαλέριος.

Ο Λικίνιος και ο Μαξιμίνος μοιράζονται τις κτήσεις του.

312. Νίκη του Κωνσταντίνου επί του Μαξεντίου κοντά στη Μιλβία γέφυρα του ποταμού Τίβερη (κοντά στη Ρώμη). Πεθαίνει ο Μαξέντιος.

313. Σε έγγραφο του αυτοκράτορα Λικίνιου προς το διοικητή της Βιθυνίας περιλαμβάνεται και αναφορά σε συμφωνία του Λικίνιου με τον Κωνσταντίνο η οποία επιτεύχθηκε στη διάρκεια της παρουσίας και των δύο στο Μεδιόλανο, λίγους μήνες πριν. Με τη συμφωνία αυτή διακηρυσσόταν η αρχή της ανεξιθρησκίας μέσα στα όρια της αυτοκρατορίας.

314. Σύγκρουση ανάμεσα στον Κωνσταντίνο και τον Λικίνιο.

Γεννιέται ο φιλόσοφος Λιβάνιος.

318. Ο Άρειος αρχίζει το κήρυγμά του.

Νόμοι εναντίον της μαγείας.

321. Η εκκλησία μπορεί να απελευθερώνει δούλους.

323. Ο Άρειος καταδικάζεται και διώχνεται από την Αλεξάνδρεια.

324. Μάχη της Αδριανούπολης και της Χρυσούπολης. Πεθαίνει ο Λικίνιος.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος μονοκράτορας.

325. Σύνοδος της Νικαίας. Εξορίζεται ο Άρειος.

Περίοδος του ενωμένου βυζαντινού κράτους

socGrc'time324 18 Σεπτεμβρίου: Ο Κωνσταντίνος μετά την παραίτηση του Λικίνιου παραμένει πλέον μόνος αυτοκράτορας μέχρι το θάνατό του, στις 22 Μαΐου του 337.

8 Νοεμβρίου: Τελετή θεμελίωσης της Κωνσταντινούπολης.

socGrc'time0325 Συνέρχεται στη Νίκαια της Βιθυνίας η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος. Ασχολείται με το χριστολογικό θέμα και καταδικάζει τη διδασκαλία του Αρείου. Τέλος συντάσσει τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.
* McsEngl.{socGrc'0325},
* McsEngl.{socGrc'0325},

socGrc'time0327 Η Αγία Ελένη ανακαλύπτει τον τάφο του Ιησού και τον Τίμιο Σταυρό στην Ιερουσαλήμ.
* McsEngl.{socGrc'0327},

socGrc'time0328Ο Μέγας Αθανάσιος εκλέγεται πατριάρχης Αλεξάνδρειας.

Πεθαίνει η αγία Ελένη, μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄.
* McsEngl.{socGrc'0328},

socGrc'time0329 Γεννιέται ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός.
* McsEngl.{socGrc'0329},

socGrc'time0330 11 Μαΐου: Εγκαίνια της Κωνσταντινούπολης.

Πεθαίνει ο Ιάμβλιχος, νεοπλατωνικός φιλόσοφος με ιδιαίτερα μυστικιστικές αντιλήψεις.

Γεννιέται ο άγιος Βασίλειος Καισαρείας.
* McsEngl.{socGrc'0330},

socGrc'time0331 Γεννιέται ο Ιουλιανός, γιος του Ιουλίου Κωνστάντιου, αδερφού του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Βασιλίνας.
* McsEngl.{socGrc'0331},

socGrc'time0332 Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ χορηγεί δωρεάν σίτο στους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0332},

socGrc'time0333 Ο καίσαρας Κωνστάντιος εγκαθίσταται στην Αντιόχεια για να είναι δυνατή η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του περσικού κινδύνου.
* McsEngl.{socGrc'0333},

socGrc'time0335 Εγκαινιάζεται στην Ιερουσαλήμ ο Ναός της Αναστάσεως.
* McsEngl.{socGrc'0335},

socGrc'time0336 Πεθαίνει ο Άρειος.
* McsEngl.{socGrc'0336},

socGrc'time0337 22 Μαΐου: Πεθαίνει στην Κωνσταντινούπολη ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄. Λίγο πριν βαφτίζεται χριστιανός.

9 Σεπτεμβρίου: Ο Κωνστάντιος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, ενώ ο Κωνσταντίνος Β΄ του Δυτικού.

Παραμένει στο θρόνο μέχρι τις 3 Νοεμβρίου του 361, οπότε πεθαίνει έπειτα από σύντομη ασθένεια σε ηλικία μόλις σαράντα ετών.
* McsEngl.{socGrc'0337},

socGrc'time0340 Ο Κώνστας σε μάχη που γίνεται στην Ακυλήια της Ιταλίας νικά τον αδερφό του Κωνσταντίνο Β΄ και ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους.

Ιδρύεται η πρώτη γυναικεία μονή.

Ο Σαπώρ Β΄, βασιλιάς της Περσίας, διστάζει διωγμούς των χριστιανών του κράτους του.
* McsEngl.{socGrc'0340},

socGrc'time0341 Απαγορεύονται οι θυσίες.
* McsEngl.{socGrc'0341},

socGrc'time0344 Γεννιέται ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
* McsEngl.{socGrc'0344},

socGrc'time0347 Γεννιέται στη Γαλικία της Ισπανίας ο Θεοδόσιος (Α΄).
* McsEngl.{socGrc'0347},

socGrc'time0348 Γεννιέται ο άγιος Ιερώνυμος.

Αποτυχημένη προσπάθεια των Περσών, με αρχηγό τον Σαπώρ, να καταλάβουν τη Νισιβή.

Ο επίσκοπος Ουλφίλας μεταφράζει την Αγία Γραφή στα γοτθικά.
* McsEngl.{socGrc'0348},

socGrc'time0354 Γεννιέται ο άγιος Αυγουστίνος.

Ο ρήτορας Λιβάνιος αρχίζει να διδάσκει στην Αντιόχεια. Ο Λιβάνιος διδάσκει τον Ιουλιανό, τον Μέγα Βασίλειο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Γεννιέται στην Αντιόχεια ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, γιος του Σεκούνδου και της Ανθούσας.
* McsEngl.{socGrc'0354},

socGrc'time0355 Ο Ιουλιανός επισκέπτεται την Αθήνα, όπου μυείται στα Ελευσίνια Μυστήρια.

Εισβολή των Σάλιων, των Αλαμανών και των Σαξώνων στη Γαλατία.

Ο Ιουλιανός ξανακυριεύει την Κολωνία.

Ο Κωνστάντιος διατάζει το κλείσιμο των ειδωλολατρικών ναών.
* McsEngl.{socGrc'0355},

socGrc'time0357 Ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος αποφασίζει οι συγκλητικοί των επαρχιών Αχαΐας, Μακεδονίας και Δακίας να μετέχουν στη σύγκλητο της Κωνσταντινούπολης και όχι πλέον της Ρώμης. Λίγο μετά επισκέπτεται τη Ρώμη, σε μια προσπάθεια να ανασυνδέσει το παρόν της αυτοκρατορίας με το ένδοξο παρελθόν της.

Σημαντική νίκη του Ιουλιανού στο Στρασβούργο εναντίον των Φράγκων και άλλων γερμανικών φύλων. Λίγο μετά αναγνωρίζει στους Σάλιους Φράγκους την κατοχή της Τοξανδρίας.

Δημιουργείται ο θεσμός του έπαρχου της πόλης.
* McsEngl.{socGrc'0357},

socGrc'time0360 Περίοδος ακμής του διάσημου στην εποχή του γιατρού Ορειβάσιου από την Κύπρο, που υπήρξε μαθητής του Ζήνωνα.
* McsEngl.{socGrc'0360},

socGrc'time0361 3 Νοεμβρίου: Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος. Ο Ιουλιανός ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του ρωμαϊκού κράτους. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 26 Ιουνίου του 363.

Ο Ιουλιανός με διάταγμά του ανοίγει και πάλι τους ειδωλολατρικούς ναούς.
* McsEngl.{socGrc'0361},

socGrc'time0362 Ιούνιος: Με διάταγμα του Ιουλιανού αποτελεί πλέον κρατική αρμοδιότητα ο διορισμός των καθηγητών στις φιλοσοφικές σχολές, ενώ συγχρόνως απαγορεύεται η διδασκαλία στους χριστιανούς.
* McsEngl.{socGrc'0362},

socGrc'time0363 Ο Ιουλιανός απαγορεύει την τέλεση χριστιανικών κηδειών στη διάρκεια της ημέρας.

Μάρτιος αρχές: Ο Ιουλιανός, επικεφαλής πολυάριθμου στρατού, διαβαίνει τον ποταμό Ευφράτη και κατευθύνεται προς τη Βαβυλώνα.

Μάρτιος τέλη: Ο στρατός του Ιουλιανού συναντάται κοντά στο Καλλίνικον των ανατολικών συνόρων της αυτοκρατορίας με το στόλο που είχε αναπλεύσει τον ποταμό Τίγρη.

Αντικειμενικός σκοπός είναι να καταληφθεί η Κτησιφών, πρωτεύουσα των Περσών.

Μάιος: Ο βυζαντινός στρατός στην Κτησιφώντα. Καθώς όμως αδυνατεί να την καταλάβει με την πρώτη έφοδο, ο Ιουλιανός αναγκάζεται να οπισθοχωρήσει.

26 Ιουνίου: Ο Ιουλιανός μετέχει σε συμπλοκή με Πέρσες ιππείς στη διάρκεια της οποίας τραυματίζεται θανάσιμα. Η πληροφορία που υπάρχει στις περσικές πηγές ότι τον χτύπησε χριστιανός στρατιώτης δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί.

27 Ιουνίου: Ο Ιοβιανός ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του ρωμαϊκού κράτους. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 16 Φεβρουαρίου του 364.
* McsEngl.{socGrc'0363},

socGrc'time0364 26 Φεβρουαρίου: Ο Βαλεντινιανός γίνεται αυτοκράτορας του ρωμαϊκού κράτους. Από τις 28 Μαρτίου είναι αυτοκράτορας μόνο του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους. 28 Μαρτίου: Ο Ουάλης ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους. Παραμένει στο θρόνο μέχρι τις 9 Αυγούστου του 378, οπότε σκοτώνεται στη διάρκεια της μάχης της Αδριανούπόλης εναντίον των Γότθων.
* McsEngl.{socGrc'0364},

socGrc'time0366 27 Μαΐου: Ο σφετεριστής του θρόνου Προκόπιος δολοφονείται και έτσι σταματά η στάση.

367-370 Ο αυτοκράτορας Ουάλης διευθύνει με επιτυχία τις επιχειρήσεις εναντίον των Γότθων στο σύνορο του Δούναβη.
* McsEngl.{socGrc'0366},

socGrc'time0370 Ο Μέγας Βασίλειος εκλέγεται επίσκοπος Καισαρείας.
* McsEngl.{socGrc'0370},

socGrc'time0373 Ο άγιος Αμβρόσιος γίνεται επίσκοπος Μεδιολάνων.
* McsEngl.{socGrc'0373},

socGrc'time0374 Ο μετέπειτα αυτοκράτορας Θεοδόσιος διακρίνεται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των Σαρματών.
* McsEngl.{socGrc'0374},

socGrc'time0375 Γεννιέται στην Κυρηναϊκή ο Συνέσιος, μετέπειτα επίσκοπος της κυρηναϊκής Πτολεμαΐδας, ο οποίος θα αναδειχθεί ως ο πλέον σπουδαίος νεοπλατωνικός φιλόσοφος της εποχής του.

Οι Ούννοι διαβαίνουν το Βόλγα και επιτίθενται στο οστρογοτθικό κράτος της Ουκρανίας.
* McsEngl.{socGrc'0375},

socGrc'time0376 Καθιερώνεται στο ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας ο εορτασμός των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου.
* McsEngl.{socGrc'0376},

socGrc'time0378 9 Αυγούστου: Ήττα των υπό τον αυτοκράτορα Ουάλη βυζαντινών στρατευμάτων από τους Γότθους κοντά στην Αδριανούπολη. Ο αυτοκράτορας σκοτώνεται στη διάρκεια της μάχης.

Ο αυτοκράτορας του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, Γρατιανός, διορίζει τον Θεοδόσιο magister equitum και λίγο αργότερα αυτοκράτορα του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους.
* McsEngl.{socGrc'0378},

socGrc'time0379 19 Ιανουαρίου: Ο Θεοδόσιος Α΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους και στις 6 Σεπτεμβρίου του 394 όλου του κράτους. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 17 Ιανουαρίου του 395.

Πεθαίνει ο άγιος Βασίλειος επίσκοπος Καισαρείας σε ηλικία 49 ετών.

Πεθαίνει ο βασιλιάς της Περσίας Σαπώρ Β΄. Οι σχέσεις Βυζαντίου και Περσίας βελτιώνονται την περίοδο των διαδόχων του.

Καταστροφικές επιδρομές των Γότθων, των Αλανών και των Ούννων στη Βαλκανική.
* McsEngl.{socGrc'0379},

socGrc'time0380 27 Φεβρουαρίου: Με διάταγμα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄ ο χριστιανισμός γίνεται επίσημη θρησκεία του κράτους.
* McsEngl.{socGrc'0380},

socGrc'time0318 Συγκαλείται στην Κωνσταντινούπολη η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία καταδικάζει τον αρειανισμό. Η ίδια σύνοδος αποφασίζει την ύψωση της επισκοπής Κωνσταντινούπολης σε πατριαρχείο.
* McsEngl.{socGrc'0318},

socGrc'time0382 3 Οκτωβρίου: Ο Θεοδόσιος συνάπτει συνθήκη ειρήνης με το Γότθο ηγεμόνα Φριτιγέρνη, με την οποία αποδέχεται την εγκατάσταση των Γότθων στην περιοχή μεταξύ του Δούναβη και του όρους Αίμου.
* McsEngl.{socGrc'0382},

socGrc'time0383 Ο μεγαλύτερος γιος του Θεοδοσίου, Αρκάδιος, αναγορεύεται αύγουστος.
* McsEngl.{socGrc'0383},

socGrc'time0384 Ο άγιος Ιερώνυμος αρχίζει να μεταφράζει την Αγία Γραφή στα λατινικά (Vulgata).
* McsEngl.{socGrc'0384},

socGrc'time0386 Τα βυζαντινά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αμίδα (σημ. Ντιγιαρμπεκίρ) και τη Θεοδοσιούπολη (σημ. Ερζερούμ).
* McsEngl.{socGrc'0386},

socGrc'time0390 Πεθαίνει ο άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός.

Η στάση στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης καταπνίγεται στο αίμα έπειτα από διαταγή του Θεοδοσίου Α΄. Ο επίσκοπος Μεδιολάνων Αμβρόσιος απαιτεί από τον αυτοκράτορα να ζητήσει δημόσια συγγνώμη.

Ο Θεοδόσιος απαγορεύει την ειδωλολατρία.

Καταστρέφεται το Σεράπειο στην Αλεξάνδρεια.

Αναγνωρίζεται στους ναούς το δικαίωμα του ασύλου. Ο Στηλίχωνας συντρίβει τους Αλανούς, τους Βαστάρνους, τους Γότθους και τους Ούννους στο Δούναβη.

Ο μικρότερος γιος του Θεοδοσίου Α΄, Ονώριος, αναγορεύεται αύγουστος.
* McsEngl.{socGrc'0390},

socGrc'time0394 Καταργούνται οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Δημοσιεύεται το ιστορικό έργο του Αμμιανού Μαρκελλίνου.
* McsEngl.{socGrc'0394},

socGrc'time0395 Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος.

17 Ιανουαρίου: Ο Αρκάδιος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι την 1η Μαΐου του 408.

Οι Ούννοι εισβάλλουν στη Μικρά Ασία και φτάνουν μέχρι την Αντιόχεια.

Νοέμβριος: Δολοφονείται ο Ρουφίνος από τους στρατιώτες του Γότθου Γαϊνά. Τον διαδέχεται ο ευνούχος Ευτρόπιος.
* McsEngl.{socGrc'0395},

socGrc'time0396 Επιθέσεις των Βησιγότθων του Αλάριχου στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, την κεντρική Ελλάδα και την Πελοπόννησο.

Καταργούνται τα Ελευσίνια Μυστήρια.
* McsEngl.{socGrc'0396},

socGrc'time0397 Ο βυζαντινός στρατός υπό τον Στηλίχωνα, αν και κυκλώνει τους Βησιγότθους του Αλάριχου στη Φολόη, τελικά δεν πετυχαίνει αποφασιστική νίκη. Οι Βησιγότθοι διαφεύγουν στην Ήπειρο. Ως αποτέλεσμα αυτής της ενέργειας ο αυτοκράτορας Αρκάδιος αναγκάζεται να παραχωρήσει στον Αλάριχο εδάφη του Ιλλυρικού και στον ίδιο το Γότθο αρχηγό τον τίτλο του magister militum per Illyricum.
* McsEngl.{socGrc'0397},

socGrc'time0398 Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ανέρχεται στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0398},

socGrc'time0399 Επανάσταση των Γότθων της Φρυγίας έπειτα από υποκίνηση του Γαϊνά. Ο Ευτρόπιος ανατρέπεται από τον Γαϊνά και εξορίζεται στην Κύπρο.

Ο πολιτικός ανταγωνισμός ανάμεσα στη φιλογερμανική παράταξη του Καισάριου και στην αντιγερμανική του Αυρηλιανού και του Σατουρνίνου καταλήγει στην επικράτηση της πρώτης.
* McsEngl.{socGrc'0399},

socGrc'time0400 Οι Γότθοι οι οποίοι είχαν καταλύσει στην Κωνσταντινούπολη εγκλωβίζονται μέσα στην πόλη και κατασφάζονται από τον οργισμένο όχλο. Ο πιστός στην κυβέρνηση Γότθος Φραβίτας ματαιώνει επιχείρηση του Γαϊνά να περάσει τον Ελλήσποντο.
* McsEngl.{socGrc'0400},

socGrc'time0403 Εξορίζεται ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
* McsEngl.{socGrc'0403},

socGrc'time0404 Με ενέργειες του πατριάρχη Αλεξάνδρειας Θεόφιλου και της αυτοκράτειρας Ευδοξίας εξορίζεται για δεύτερη φορά ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Κουκουσό της Καππαδοκίας.

Πεθαίνει η αυτοκράτειρα Ευδοξία.
* McsEngl.{socGrc'0404},

socGrc'time0405 Απαγορεύονται με αυτοκρατορικό διάταγμα οι μονομαχίες στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0405},

socGrc'time0407 14 Σεπτεμβρίου: Πεθαίνει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στα Κόμανα του Πόντου.

Ο Αλάριχος συνεχίζει τις επιδρομές του στην Ήπειρο.
* McsEngl.{socGrc'0407},

socGrc'time0408 1 Μαΐου: Ο Θεοδόσιος Β΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους (Βυζάντιο). Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 28 Ιουλίου του 450.

Ο Ανθέμιος αρχίζει να οχυρώνει την Κωνσταντινούπολη με ισχυρό τείχος, πιο γνωστό ως θεοδοσιανό. Η ανέγερσή του ολοκληρώνεται έπειτα από πέντε περίπου χρόνια. Σημαντικά τμήματα του τείχους σώζονται σε καλή κατάσταση (2003).
* McsEngl.{socGrc'0408},

socGrc'time0410 Οι Βησιγότθοι υπό τον Αλάριχο καταλαμβάνουν και λεηλατούν τη Ρώμη.

412-426 Ο άγιος Αυγουστίνος συγγράφει το «De civitate Dei».
* McsEngl.{socGrc'0410},

socGrc'time0413 Αρχίζει η κατασκευή του θεοδοσιανού Τείχους στην Κωνσταντινούπολη. Το έργο ολοκληρώνεται το 447.
* McsEngl.{socGrc'0413},

socGrc'time0415 Σφαγιάζεται η φιλόσοφος Υπατία από φανατικούς για πολιτικούς λόγους στην Αλεξάνδρεια.

Πεθαίνει ο επίσκοπος Κυρήνης Συνέσιος.
* McsEngl.{socGrc'0415},

socGrc'time0420 Πεθαίνει ο άγιος Ιερώνυμος.
* McsEngl.{socGrc'0420},

socGrc'time0421 Η Αθηναΐδα, κόρη του Λεόντιου, παντρεύεται τον Θεοδόσιο Β΄ και παίρνει το όνομα Ευδοκία.
* McsEngl.{socGrc'0421},

socGrc'time0425 Ιδρύεται από τον Θεοδόσιο Β΄ πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη και οργανώνεται η ανώτατη εκπαίδευση.
* McsEngl.{socGrc'0425},

socGrc'time0428 Ο Νεστόριος γίνεται πατριάρχης Κωνσταντινούπολης και ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα ο κύριος εισηγητής της αίρεσης του νεστοριανισμού.
* McsEngl.{socGrc'0428},

socGrc'time0430 Πεθαίνει ο άγιος Αυγουστίνος.
* McsEngl.{socGrc'0430},

socGrc'time0431 Συνέρχεται στην Έφεσο η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος και καταδικάζεται ο νεστοριανισμός.

Πεθαίνει ο Παλλάδιος από την Ελενόπολη, συγγραφέας του «Λαυσιακού». Το έργο αυτό αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή για τον πρώιμο μοναχισμό.

Αρχίζει στη Θεσσαλονίκη η ανέγερση της βασιλικής της Παρθένου της Αχειροποιήτου. Η εκκλησία ολοκληρώνεται το 450.
* McsEngl.{socGrc'0431},

socGrc'time0435 Συνθήκη ανάμεσα στους Ούννους και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (συνθήκη του Μάργου), σύμφωνα με την οποία η αυτοκρατορία υποχρεώνεται σε ετήσια καταβολή 700 λίτρων χρυσού και σε απελευθέρωση των Ούννων αιχμαλώτων.
* McsEngl.{socGrc'0435},

socGrc'time0438 15 Φεβρουαρίου: Δημοσιεύεται ο Θεοδοσιανός Κώδικας.

Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πρόκλος αρχίζει να διδάσκει στην Αθήνα. Ο Πρόκλος (410-485) συνδυάζει τη μεταφυσική με την Ευκλείδειο Γεωμετρία και ανάγει το νεοπλατωνισμό στην πληρέστερη μορφή του.
* McsEngl.{socGrc'0438},

socGrc'time0439 Ολοκληρώνεται η κατασκευή του Θεοδοσιανού Τείχους, το οποίο ενισχύεται με βαθιά τάφρο.

Οι Βάνδαλοι καταλαμβάνουν την Καρχηδόνα και ολοκληρώνουν την κατάληψη της βόρειας Αφρικής.

Ο Θεοδόσιος Β΄ με παρότρυνση του έπαρχου Κύρου αποφασίζει και επιτρέπει τη χρήση, παράλληλα με τη λατινική, της ελληνικής στη σύνταξη των διαθηκών. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τον εξελληνισμό της αυτοκρατορίας.
* McsEngl.{socGrc'0439},

socGrc'time0442 Η αυτοκράτειρα Ευδοκία αναγκάζεται, υπό το βάρος της κατηγορίας -που δεν αποδείχθηκε- ότι είχε δεσμό με το μάγιστρο Παυλίνο (θανατώνεται το 440), να καταφύγει στην Ιερουσαλήμ, όπου θα παραμείνει μέχρι το θάνατό της, το 460.

Το Βυζάντιο συνάπτει ειρήνη με την Περσική Αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'0442},

socGrc'time0443 Ουννικές επιδρομές στην παρίστρια περιοχή έχουν ως αποτέλεσμα την καταστροφή πολλών πόλεων (Μάργος, Ναϊσσός, Σερδική).

Το Βυζάντιο αναγκάζεται να συνάψει νέα συνθήκη με την οποία υποχρεώνεται να πληρώνει 2.100 λίτρες χρυσού ετησίως.
* McsEngl.{socGrc'0443},

socGrc'time0447 Ο Αττίλας εισβάλλει στην Ελλάδα και φτάνει σχεδόν μέχρι τις Θερμοπύλες.
* McsEngl.{socGrc'0447},

socGrc'time0448 Βυζαντινή αντιπροσωπεία υπό τον Μαξιμίνο φτάνει στην αυλή του Αττίλα. Την αποστολή συνοδεύει ο ιστορικός Πρίσκος, ο οποίος περιγράφει στο έργο του τους Ούννους.
* McsEngl.{socGrc'0448},

socGrc'time0449 Νέα συμφωνία ανάμεσα στο Βυζάντιο και τον Αττίλα. Ο Αττίλας συμφωνεί να αποσυρθεί από τα εδάφη νότια από το Δούναβη.
* McsEngl.{socGrc'0449},

socGrc'time0450 25 Αυγούστου: Ο Μαρκιανός ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου, θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 26 Ιανουαρίου του 457.
* McsEngl.{socGrc'0450},

socGrc'time0451 Συνέρχεται στη Χαλκηδόνα η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Αποφαίνεται ότι οι δύο φύσεις του Χριστού, η θεία και η ανθρώπινη, είναι τέλειες και αχώριστες, αλλά συγχρόνως διακρίνονται, και καταδικάζει τόσο τους μονοφυσίτες όσο και τους νεστοριανούς. Με τον 28ο κανόνα της η σύνοδος εξομοιώνει το πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης με την πρεσβυτέρα εκκλησία της Ρώμης.

Ο Αέτιος και οι Βησιγότθοι συντρίβουν τους Ούννους στα Καταλαυνικά Πεδία.

Την ίδια χρονιά πεθαίνει και ο Νεστόριος.
* McsEngl.{socGrc'0451},

socGrc'time0452 Ο Αττίλας πραγματοποιεί επιδρομές στην ίταλία.
* McsEngl.{socGrc'0452},

socGrc'time0453 Πεθαίνει ο Αττίλας. Έπειτα από λίγα χρόνια το κράτος του διαλύεται.
* McsEngl.{socGrc'0453},

socGrc'time0457 7 Φεβρουαρίου: Ο Λέων Α΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 474.
* McsEngl.{socGrc'0457},

socGrc'time0459 Πεθαίνει ο όσιος Συμεών ο Στυλίτης, ιδρυτής μιας ιδιότυπης μορφής μοναχισμού, του στυλιτισμού.
* McsEngl.{socGrc'0459},

socGrc'time0463 Ο συγκλητικός Στούδιος ιδρύει τη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, πιο γνωστή ως Μονή του Στουδίου.
* McsEngl.{socGrc'0463},

socGrc'time0468 Αποτυχημένη εκστρατεία των Βυζαντινών εναντίον του κράτους των Βανδάλων στη Βόρεια Αφρική. Ο επικεφαλής της εκστρατείας, ο Βασιλίσκος, αδερφός της αυγούστας Βερίνης, εγκαταλείπει τα στρατεύματα και καταφεύγει στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι οι Βάνδαλοι διατηρούν τις κτήσεις τους στη Μεσόγειο.
* McsEngl.{socGrc'0468},

socGrc'time0471 Η σύγκρουση ανάμεσα στον παντοδύναμο συγκλητικό Αλανό Άσπαρ και στους Γότθους από τη μια πλευρά και τους Ισαύρους της φρουράς της Κωνσταντινούπολης από την άλλη λήγει με τη δολοφονία του Άσπαρ και αρκετών Γότθων. Γι’ αυτό το λόγο ονομάζεται μακέλλης (=σφαγέας).

Αρχίζει μια περίοδος συγκρούσεων ανάμεσα στους Οστρογότθους και το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0471},

socGrc'time0474 18 Ιανουαρίου: Ο Λέων Β΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο για μερικούς μήνες, μέχρι το Νοέμβριο του 474.

Νοέμβριος τέλη: Ο Ζήνων ανακηρύσσεται αυτοκράτορας και παραμένει στο θρόνο μέχρι τις 9 Ιανουαρίου του 475.
* McsEngl.{socGrc'0474},

socGrc'time0475 9 Ιανουαρίου: Ο Βασιλίσκος ανατρέπει τον Ζήνωνα και καταλαμβάνει την εξουσία την οποία θα κρατήσει μέχρι τα τέλη Αυγούστου του 476.

Καταστρέφεται από φωτιά η Βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης, την οποία είχε δημιουργήσει ο αυτοκράτορας Ιουλιανός.
* McsEngl.{socGrc'0475},

socGrc'time0476 Αύγουστος, τέλη: Ο Ζήνων επανέρχεται στο θρόνο, στον οποίο θα παραμείνει μέχρι τις 9 Απριλίου του 491. Ο Βασιλίσκος καταφεύγει με την οικογένειά του στην Αγία Σοφία, αλλά, όταν βγαίνει από το ναό, καθ’ οδόν προς τον τόπο εξορίας, εκτελείται.
* McsEngl.{socGrc'0476},

socGrc'time0482 Ο αυτοκράτορας Ζήνων σε συνεργασία με τον πατριάρχη Ακάκιο εκδίδει το αυτοκρατορικό διάταγμα που είναι περισσότερο γνωστό ως «Ενωτικόν». Σύμφωνα με αυτό, αναθεματίζονται ο Νεστόριος και ο Ευτυχής, γίνονται δεκτές οι δογματικές θέσεις, όπως διατυπώνονται από τον πατριάρχη Αλεξάνδρειας Κύριλλο. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγονται οι επίμαχες διατυπώσεις για μία ή δύο φύσεις. Πεθαίνει στο Ταυρήσιον, κοντά στα Σκόπια, ο Φλάβιος Ιουστινιανός, γιος του Σαββατίου.
* McsEngl.{socGrc'0482},

socGrc'time0484 Ο πάπας της Ρώμης Φήλιξ Γ΄ αντιδρά στο «Ενωτικόν» του Ζήνωνα και αναθεματίζει τον πατριάρχη Ακάκιο. Ο τελευταίος αντιδρώντας διαγράφει από τα δίπτυχα της εκκλησίας τον πάπα (Ακακιανό Σχίσμα, 484-519).
* McsEngl.{socGrc'0484},

socGrc'time0488 Ο Ζήνων παραχωρεί την Ιταλία στον Θεοδώριχο.
* McsEngl.{socGrc'0488},

socGrc'time0490 Πιθανή ημερομηνία γέννησης του ιστορικού Προκόπιου.
* McsEngl.{socGrc'0490},

socGrc'time0491 11 Απριλίου: Ο Αναστάσιος Α΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 10 Ιουλίου του 518.

Γεννιέται ο ιστορικός Ιωάννης Μαλάλας (πεθαίνει το 578).

Ανάμεσα στο 491 και το 505(;) ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ ρυθμίζει την κυκλοφορία των χαλκών κερμάτων που είναι απόλυτα αναγκαία στις συναλλαγές. Συγκεκριμένα εισάγει τις φόλλεις και η αντιστοιχία με το χρυσό σόλιδο διαμορφώνεται ως εξής: 1 σόλιδο = 360 φόλλεις = 14.400 νουμμία. Παράλληλα ο Αναστάσιος προχωρά στην αναδιοργάνωση του συστήματος είσπραξης των φόρων.
* McsEngl.{socGrc'0491},

socGrc'time0493 Εμφανίζονται για πρώτη φορά στο χώρο της νότιας Βαλκανικής οι Πρωτοβούλγαροι (ως Κουτριγούροι Τούρκοι).

Επαναστατικές κινήσεις των Ισαύρων της αυτοκρατορικής φρουράς.

494-495 Ο ηγεμόνας των Φράγκων Χλωδοβίκος ασπάζεται το χριστιανισμό.
* McsEngl.{socGrc'0493},

socGrc'time0496 Απομακρύνεται από το θρόνο ο πατριάρχης Ευφήμιος γιατί θεωρείται ύποπτος συνεργασίας με τους Ισαύρους.
* McsEngl.{socGrc'0496},

socGrc'time0498 Βυζαντινά στρατεύματα καταλαμβάνουν το νησί Ιωτάβη, σημαντικό σταθμό του διαμετακομιστικού εμπορίου με τον Ινδικό, στην είσοδο του Κόλπου της Άκαμπα. Το νησί το κατείχαν σκηνίτες Άραβες.
* McsEngl.{socGrc'0498},

socGrc'time0502 Οι Πέρσες, υπό την καθοδήγηση του βασιλιά τους Καβάδη (488-531), εισβάλλουν στα εδάφη του Βυζαντίου, έπειτα από την άρνηση του Αναστασίου Α΄ να καταβάλει την ετήσια εισφορά που είχε συμφωνηθεί παλαιότερα.
* McsEngl.{socGrc'0502},

socGrc'time0503 Οι Πέρσες καταλαμβάνουν την Αμίδα (σημερινό Ντιγιαρμπερκίρ), την οποία μερικά χρόνια αργότερα αναγκάζονται να εγκαταλείψουν.
* McsEngl.{socGrc'0503},

socGrc'time0507 Οι Πέρσες συνάπτουν νέα συνθήκη ειρήνης με το Βυζάντιο, το οποίο συμφωνεί στην ετήσια καταβολή φόρου.
* McsEngl.{socGrc'0507},

socGrc'time0508 Ο Αναστάσιος μετατρέπει το Δάρας, που βρίσκεται στα ανατολικά προς την Περσία σύνορα του κράτους του, σε σημαντικό πολιτικο-στρατιωτικό κέντρο. Η πόλη που χτίζεται παίρνει το όνομα του αυτοκράτορα (Αναστασιούπολις).
* McsEngl.{socGrc'0508},

socGrc'time0509 Δημοσιεύεται ο Σάλιος Νόμος, συλλογή νομοθετημάτων των Φράγκων βασιλέων (μια ρύθμιση αυτού του νόμου που αποκλείει τις γυναίκες από την κληρονομιά της γαιοκτησίας ερμηνεύεται από το 14ο αιώνα με τέτοιον τρόπο που να τις αποκλείει από την τάξη διαδοχής στο θρόνο της Γαλλίας).
* McsEngl.{socGrc'0509},

socGrc'time0510 Αρχίζουν οι εργασίες για την ανέγερση του Αναστασιανού ή Μακρού Τείχους σε απόσταση 52 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη (το τείχος είχε μήκος 78 χλμ. από την Προποντίδα μέχρι τον Εύξεινο).
* McsEngl.{socGrc'0510},

socGrc'time0512 Στάση των δήμων της Κωνσταντινούπολης γιατί στο Τρισάγιο ο Σύρος συνεργάτης του Αναστάσιου, Μαρίνος, προσθέτει στοιχεία μονοφυσιτικού χαρακτήρα. Ο αυτοκράτορας αντιμετωπίζει με διπλωματικό τρόπο τη στάση.

513-515 Επανάσταση στη Θράκη του Βσαλιανού, ηγέτη των φοιδεράτων, με πρόσχημα την υπεράσπιση της ορθοδοξίας. Στην αρχή οι επαναστάτες υπερισχύουν των αυτοκρατορικών

στρατευμάτων, πιάνουν μάλιστα αιχμάλωτο τον ανιψιό του αυτοκράτορα, Υπάτιο, και στο τέλος υποτάσσονται γιατί το ναυτικό τους καταστρέφεται, ενώ πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη από το «θείον άπυρον» (υγρό πυρ;) των υπερασπιστών της πόλης.
* McsEngl.{socGrc'0512},

socGrc'time0518 10 Ιουλίου: Ο Ιουστίνος Α΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι την 1η Αυγούστου του 527.
* McsEngl.{socGrc'0518},

socGrc'time0519 Άρση του Ακακιανού Σχίσματος.
* McsEngl.{socGrc'0519},

socGrc'time0520 Σφαγές μελών του δήμου των Πρασίνων (φιλικά προσκείμενου στους μονοφυσίτες) στην Αντιόχεια από το δήμο των Βένετων. Ανάλογες σφαγές σημειώνονται και σε άλλες πόλεις της αυτοκρατορίας.
* McsEngl.{socGrc'0520},

socGrc'time0521 Ο Ιουστινιανός αναγορεύεται ύπατος.
* McsEngl.{socGrc'0521},

socGrc'time0523 Γάμος του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας.
* McsEngl.{socGrc'0523},

socGrc'time0527 1η Αυγούστου: Ο Ιουστινιανός Α΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο βυζαντινό θρόνο μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του 565.

Αρχίζει ο Α΄ Περσικός Πόλεμος ο οποίος θα διαρκέσει μέχρι το 532.
* McsEngl.{socGrc'0527},

socGrc'time0529 Ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε χριστιανικό ναό.

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά ο Ιουστινιάνειος Κώδικας.

Οι Σαμαρείτες αντιδρούν στην προσπάθεια του Ιουστινιανού να τους εκχριστιανίσει. Βίαιη καταστολή της επανάστασης. Ο Ιουστινιανός επιτρέπει στους Ιουδαίους την ελεύθερη άσκηση της λατρείας.

Αναστολή της λειτουργίας της Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών. Η σχολή επαναλειτουργεί λίγα χρόνια αργότερα και κλείνει οριστικά στα τέλη του 6ου αιώνα.
* McsEngl.{socGrc'0529},

socGrc'time0530 Ο Βελισάριος νικά τους Πέρσες στο Δάρας (Αναστασιούπολη).
* McsEngl.{socGrc'0530},

socGrc'time0531 Ήττα του Βελισάριου από τους Πέρσες στο Καλλίνικο της Συρίας.

Πεθαίνει ο βασιλιάς των Περσών Καβάδης. Νέος βασιλιάς ανακηρύσσεται ο Χοσρόης Α΄.
* McsEngl.{socGrc'0531},

socGrc'time0532 15 Ιανουαρίου: Ο στρατηγός Βελισάριος με τη βοήθεια του συστρατηγού του Μούνδου και του κουβικουλάριου Ναρσή καταστέλλει με αιματηρό τρόπο τη Στάση του Νίκα. Η στάση, η οποία παραλίγο να οδηγήσει στην ανατροπή του Ιουστινιανού Α΄, είχε ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης παραπάνω από τριάντα χιλιάδες άτομα.

23 Φεβρουαρίου: Αρχίζουν οι εργασίες ανέγερσης του Ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Οι αρχιτέκτονες-μηχανικοί που σχεδιάζουν την εκκλησία είναι ο Ισίδωρος από τη Μίλητο και ο Ανθέμιος από τις Τράλλεις της Μικράς Ασίας.

Σεπτέμβριος: Σύναψη απέραντης ειρήνης ανάμεσα στο Βυζάντιο και τους Πέρσες. Το Βυζάντιο διατηρεί τη Λαζική, εγκαταλείπει την Ιβηρία και αναγκάζεται να αποδεχτεί καταβολή ετήσιας εισφοράς στους Πέρσες.
* McsEngl.{socGrc'0532},

socGrc'time0533 Αρχίζει η εκστρατεία του Βελισάριου εναντίον των Βανδάλων της Βόρειας Αφρικής.

Νίκη του Βελισάριου στο Δέκιμο, κοντά στην Καρχηδόνα, εναντίον των Βανδάλων του Γελίμερου (Σεπτέμβριος).

Νέα νίκη του Βελισάριου εναντίον των Βανδάλων στο Τρικάμαρο της Καρχηδόνας.

Τίθενται σε ισχύ οι «Πανδέκται» (Digesta), ενώ κυκλοφορούν οι «Εισηγήσεις» (Instituta).
* McsEngl.{socGrc'0533},

socGrc'time0534 Συλλαμβάνεται ο ηγεμόνας των Βανδάλων Γελίμερος. Θρίαμβος του Βελισάριου στην Κωνσταντινούπολη. Κατάλυση του βανδαλικού κράτους.

16 Νοεμβρίου: Πρώτη δημοσίευση του αναθεωρημένου Ιουστινιάνειου Κώδικα.

Αρχίζουν να δημοσιεύονται οι «Νεαρές».
* McsEngl.{socGrc'0534},

socGrc'time0535 Ο Θευδάτος δολοφονεί την Αμαλασούνθα, γεγονός που αποτελεί αιτία για την αποστολή βυζαντινών στρατευμάτων στην Ιταλία, για να εκδικηθεί ο Ιουστινιανός το θάνατο φίλης ηγεμονίδας. Ο στρατηγός Μούνδος καταλαμβάνει τη Δαλματία και ο στρατηγός Βελισάριος κυριεύει τη Σικελία.

535-538 Ο Θεοδόσιος, υποστηρικτής των μονοφυσιτών, καταλαμβάνει τον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας.

536-546 Κατασκευάζεται ο ναός των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη.

536-564 Κωδικοποιούνται οι «Νεαρές».
* McsEngl.{socGrc'0535},

socGrc'time0536 Ο Βυζαντινός στρατός με στρατηγό τον Βελισάριο καταλαμβάνει τη Ρώμη.
* McsEngl.{socGrc'0536},

socGrc'time0537 27 Δεκεμβρίου: Εγκαινιάζεται ο Ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη.

Η Ρώμη πολιορκείται από τους Γότθους.
* McsEngl.{socGrc'0537},

socGrc'time0540 Β΄ Περσικός Πόλεμος. Συνεχείς επιθέσεις του Χοσρόη στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Αποτυχημένες προσπάθειες του Βελισάριου να τον αντιμετωπίσει.

Ο Κοσμάς ο Ινδικοπλεύστης συγγράφει τη «Χριστιανική Τοπογραφία».
* McsEngl.{socGrc'0540},

socGrc'time0541 Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απομακρύνει τον Ιωάννη Καππαδόκη από τη θέση του ύπαρχου της Ανατολής, την οποία κατέχει από το 531. Ο Τωτίλας γίνεται βασιλιάς των Γότθων.
* McsEngl.{socGrc'0541},

socGrc'time0542 Ο Βελισάριος πέφτει σε δυσμένεια.

Ήττα των Βυζαντινών στη Φαγεντία και τη Φλωρεντία.
* McsEngl.{socGrc'0542},

socGrc'time0545 Ο Χοσρόης, μετά την αποτυχία του να καταλάβει την Έδεσσα, συνάπτει με το Βυζάντιο νέα συνθήκη, η οποία ανανεώνεται δύο φορές, το 551 και το 557, με τον όρο ο Ιουστινιανός να καταβάλει στην Περσία 2.000 λίτρες χρυσού.
* McsEngl.{socGrc'0545},

socGrc'time0547 Ολοκληρώνεται η κατασκευή του Αγίου Βιταλίου στη Ραβέννα. Διακοσμείται με ψηφιδωτές παραστάσεις του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας. Ο Ιουστινιανός επιτρέπει την εγκατάσταση Λογγοβάρδων στην Παννονία.
* McsEngl.{socGrc'0547},

socGrc'time0548 Πεθαίνει η αυγούστα Θεοδώρα.

549-557 Γ΄ Περσικός Πόλεμος. Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του πολέμου είναι ότι περιορίζεται κυρίως σε αψιμαχίες.
* McsEngl.{socGrc'0548},

socGrc'time0551 Ο Ναρσής αντικαθιστά τον Βελισάριο στις επιχειρήσεις της Ιταλίας με πολυάριθμο στρατό.
* McsEngl.{socGrc'0551},

socGrc'time0552 Οι Γότθοι συντρίβονται από τον Ναρσή στη θέση Busta Gallorum της Ουμβρίας. Ο Τωτίλας σκοτώνεται στο πεδίο της μάχης. Ο νέος αρχηγός τους Τείας νικιέται κοντά στο Βεζούβιο.
* McsEngl.{socGrc'0552},

socGrc'time0553 Συνέρχεται στην Κωνσταντινούπολη η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος στην οποία καταδικάζεται ο μονοφυσιτισμός. Η σύγκλησή της οφείλεται στις προσπάθειες του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ να υπάρχει ένα ενιαίο δόγμα σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'0553},

socGrc'time0554 Ο Ναρσής νικά στην περιοχή της Καμπανίας τους Αλαμανούς και τους Φράγκους, από τις επιδρομές των οποίων ταλαιπωρήθηκαν οι κάτοικοι της Ιταλίας. Ο μακροχρόνιος πόλεμος στην Ιταλία ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Γότθους τελειώνει.

Ο Ιουστινιανός με σειρά διαταγμάτων προγραμματίζει την οικονομική και πολιτική ανασυγκρότηση της Ιταλίας.

Εισάγεται η αναπαραγωγή του μεταξοσκώληκα στην αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'0554},

socGrc'time0562 Υπογράφεται νέα συνθήκη ανάμεσα στο Βυζάντιο και τους Πέρσες, με δυσμενείς οικονομικούς όρους για τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'0562},

socGrc'time0563 25 Δεκεμβρίου: Εγκαινιάζεται για δεύτερη φορά ο Ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, ο τρούλος του οποίου είχε υποστεί σημαντικές καταστροφές από σεισμό (557). Τις εργασίες συντονίζει ο Ισίδωρος ο νεότερος, ανιψιός του Ισίδωρου που είχε σχεδιάσει αρχικά την Αγία Σοφία.
* McsEngl.{socGrc'0563},

socGrc'time0565 Μάρτιος: Πεθαίνει ο στρατηγός Βελισάριος.

15 Νοεμβρίου: Μετά το θάνατο του Ιουστινιανού ανακηρύσσεται αυτοκράτορας ο Ιουστίνος Β΄ ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 5 Οκτωβρίου του 578.
* McsEngl.{socGrc'0565},

socGrc'time0567 Το Βυζάντιο ανακτά το Σίρμιο.
* McsEngl.{socGrc'0567},

socGrc'time0568 Μέλη της τουρκικής πρεσβείας επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη. Αίτημά τους είναι η συμμαχία με το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0568},

socGrc'time0570 Γεννιέται ο Μωάμεθ.
* McsEngl.{socGrc'0570},

socGrc'time0572 Εξαιτίας της άρνησης του Βυζαντίου να πληρώσει την ετήσια εισφορά οι Πέρσες κηρύττουν τον πόλεμο στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'0572},

socGrc'time0573 Οι Πέρσες καταλαμβάνουν το Δάρας.
* McsEngl.{socGrc'0573},

socGrc'time0574 Πεθαίνει ο στρατηγός Ναρσής.
* McsEngl.{socGrc'0574},

socGrc'time0575 Σπουδαία νίκη του στρατηγού Ιουστινιανού εναντίον των Περσών στην περιοχή της Μελιτηνής.

Ο ιστορικός Ε. Stein τη χαρακτηρίζει ως τη σπουδαιότερη νίκη της αυτοκρατορίας κατά του περσικού Βασιλείου.
* McsEngl.{socGrc'0575},

socGrc'time0577 Ο Ιουστινιανός αντικαθίσταται στην αρχιστρατηγία του πολέμου εναντίον των Περσών από τον Τιβέριο, εξαιτίας της αδυναμίας του να εκμεταλλευτεί τη μεγάλη του νίκη στη Μελιτηνή.
* McsEngl.{socGrc'0577},

socGrc'time0578 6 Οκτωβρίου: Αυτοκράτορας του Βυζαντίου ανακηρύσσεται ο Τιβέριος ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 14 Αυγούστου του 582.
* McsEngl.{socGrc'0578},

socGrc'time0580 Τα βυζαντινά στρατεύματα με αρχηγό τον Μαυρίκιο διαβαίνουν τον ποταμό Ευφράτη και φτάνουν κοντά στην Κτησιφώντα.
* McsEngl.{socGrc'0580},

socGrc'time0582 14 Αυγούστου: Νίκη του Μαυρίκιου εναντίον των Περσών στην περιοχή της Κωνσταντίνης.

Ο Μαυρίκιος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Στο βυζαντινό θρόνο θα παραμείνει μέχρι τις 23 Νοεμβρίου του 602.
* McsEngl.{socGrc'0582},

socGrc'time0586 Νίκη των βυζαντινών στρατευμάτων υπό τον Φιλιππικό εναντίον των Περσών στη θέση Σολάχων της Αρμενίας.
* McsEngl.{socGrc'0586},

socGrc'time0589 Οι Πέρσες καταλαμβάνουν, έπειτα από προδοσία, την οχυρή πόλη Μαρτυρόπολη.

Επανάσταση στην Περσία έχει ως αποτέλεσμα το φόνο του βασιλιά Ορμίσδα.
* McsEngl.{socGrc'0589},

socGrc'time0590 Ο γιος του βασιλιά Ορμίσδα, Χοσρόης Β΄ καταφεύγει στην Κωνσταντινούπολη για να αποφύγει τη σύλληψή του από τους επαναστάτες. Ζητά τη συνδρομή του Βυζαντίου για να επανέλθει στο θρόνο.
* McsEngl.{socGrc'0590},

socGrc'time0591 Ο σφετεριστής του περσικού θρόνου, διοικητής της Μηδίας, Βαράμ, ηττάται στο Γκάντζακ της Περσαρμενίας. Ο Χοσρόης Β΄ αποκαθίσταται στο θρόνο.

Η Περσία έπειτα από υπογραφή συνθήκης επιστρέφει στο Βυζάντιο το Δάρας, τη Μαρτυρόπολη και μεγάλο τμήμα της Αρμενίας.

Οι Αβαροσλάβοι αρχίζουν συνεχείς επιδρομές στα βυζαντινά εδάφη.
* McsEngl.{socGrc'0591},

socGrc'time0592 Συνθήκη ανάμεσα στους Αβάρους και το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0592},

socGrc'time0593 Ισχυρά βυζαντινά στρατεύματα με αρχηγό τον Πρίσκο διαβαίνουν το Δούναβη στο ύψος της οχυρής θέσης Δορόστολον και καταδιώκουν τα «των Σκλαβηνών έθνη». Τις επιχειρήσεις συνεχίζει τον επόμενο χρόνο, χωρίς όμως επιτυχία, ο αδερφός του αυτοκράτορα, Πέτρος.
* McsEngl.{socGrc'0593},

socGrc'time0595 Ο Πρίσκος ανακαταλαμβάνει από τους Αβάρους τη Σιγγηδόνα.
* McsEngl.{socGrc'0595},

socGrc'time0597 Οι Αβαροσλάβοι πολιορκούν ανεπιτυχώς τη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'0597},

socGrc'time0598 Συνθήκη ανάμεσα στο Βυζάντιο και τους Αβάρους καθορίζει τον ποταμό Δούναβη ως το μεταξύ τους σύνορο.

600-601 Νέες επιχειρήσεις των Βυζαντινών εναντίον των Αβάρων.
* McsEngl.{socGrc'0598},

socGrc'time0602 Ο στρατός του Δούναβη επαναστατεί.

23 Νοεμβρίου: Ο Φωκάς αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 5 Οκτωβρίου του 610.

604-608 Οι Πέρσες κυριεύουν την Έδεσσα και στη συνέχεια και άλλες περιοχές στα ανατολικά σύνορα του Βυζαντίου.

605-610 Αλλεπάλληλες εξεγέρσεις εξαιτίας της τυραννικής εξουσίας του Φωκά τελικά οδηγούν στην ανατροπή του, αφού πρώτα οι Πέρσες φτάνουν, το 609, μέχρι τη Χαλκηδόνα, απέναντι από την Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0602},

socGrc'time0610 5 Οκτωβρίου: Ο Ηράκλειος, έξαρχος Αφρικής, αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Παραμένει στο θρόνο μέχρι τις 11 Φεβρουαρίου του 641. Στις 22 Ιανουαρίου του 613 κάνει συναυτοκράτορα το γιο του Ηράκλειο τον Νέο Κωνσταντίνο Γ΄ και το 638 τον άλλο του γιο, τον Ηράκλειο Ηρακλέωνα.

Ο Μωάμεθ αρχίζει τη διδασκαλία του στη Μέκκα.
* McsEngl.{socGrc'0610},

socGrc'time0611 Οι Πέρσες εισβάλλουν στις ανατολικές επαρχίες του Βυζαντίου. Οι επιδρομές τους θα συνεχιστούν τα επόμενα χρόνια.
* McsEngl.{socGrc'0611},

socGrc'time0613 Οι Πέρσες καταλαμβάνουν τη Δαμασκό.
* McsEngl.{socGrc'0613},

socGrc'time0614 Περσικά στρατεύματα με επικεφαλής το στρατηγό Σαρμπαράζ (Σαλβάρα) καταλαμβάνουν την Ιερουσαλήμ. Ανάμεσα στους πολλούς αιχμαλώτους είναι και ο πατριάρχης Ζαχαρίας. Οι επιδρομείς παίρνουν μαζί τους και τον Τίμιο Σταυρό.
* McsEngl.{socGrc'0614},

socGrc'time0617 Ο Ηράκλειος διαφεύγει την τελευταία στιγμή τη σύλληψη σε ενέδρα που του είχε στήσει ο χαγάνος των Αβάρων στη θρακική Ηράκλεια. Η συνάντηση ανάμεσα στους δύο ηγεμόνες είχε προγραμματιστεί με σκοπό τη δημιουργία κοινού μετώπου εναντίον των Περσών.
* McsEngl.{socGrc'0617},

socGrc'time0619 Οι Πέρσες καταλαμβάνουν την Αίγυπτο, ενώ οι Αβαροσλάβοι πολιορκούν ανεπιτυχώς τη Θεσσαλονίκη. Οι Άβαροι και το Βυζάντιο συνάπτουν συνθήκη, σύμφωνα με την οποία ο Ηράκλειος αναγκάζεται να συμφωνήσει στην πληρωμή ετήσιας χορηγίας 20.000 χρυσών νομισμάτων για να εξασφαλίσει τα νώτα του εν όψει της εκστρατείας του εναντίον των Περσών.
* McsEngl.{socGrc'0619},

socGrc'time0622 Ο Μωάμεθ φεύγει από τη Μέκκα και πηγαίνει στη Μεδίνα (Εγείρα).

Απρίλιος: Ο Ηράκλειος ξεκινά από την Κωνσταντινούπολη την εναντίον των Περσών εκστρατεία του.

Μάχη στην Κάμαχα. Σπουδαία νίκη του Ηρακλείου εναντίον των Περσών. Οι Πέρσες εγκαταλείπουν στρατηγικά σημεία της Μικράς Ασίας. Τελειώνει η πρώτη εκστρατεία του Ηρακλείου, ο οποίος επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0622},

socGrc'time0624 Το Μάρτιο ο Ηράκλειος ξεκινά από την Κωνσταντινούπολη για τη δεύτερη εναντίον των Περσών εκστρατεία του.

Τα βυζαντινά στρατεύματα καταλαμβάνουν την ιερή πόλη των Περσών Γάνζακα, κέντρο της ζωροαστρικής θρησκείας, και την καταστρέφουν.
* McsEngl.{socGrc'0624},

socGrc'time0625 Χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα η εισβολή των βυζαντινών στρατευμάτων στο περσικό έδαφος.
* McsEngl.{socGrc'0625},

socGrc'time0626 Αποτυγχάνει η προσπάθεια δημιουργίας αντιπερισπασμού στην εκστρατεία του Ηρακλείου από τους Αβαροσλάβους και τους Πέρσες. Συγκεκριμένα οι πρώτοι δεν καταφέρνουν να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη, ενώ οι Πέρσες, που καιροφυλακτούν στη Χαλκηδόνα, αναγκάζονται να υποχωρήσουν. Νίκη του βυζαντινού στρατού με επικεφαλής τον αδερφό του αυτοκράτορα. Θεόδωρο, εναντίον του Πέρση στρατηγού Σάιν στην περιοχή ανάμεσα στην Αρμενία και τον Πόντο.
* McsEngl.{socGrc'0626},

socGrc'time0627 Ο Ηράκλειος κυριεύει την Τιφλίδα, νικά τους Πέρσες κοντά στη Νινευί και καταλαμβάνει τη Δασταγέρδη, προσφιλή περιοχή του βασιλιά των Περσών Χοσρόη Β΄.
* McsEngl.{socGrc'0627},

socGrc'time0628 Τελειώνει ο πόλεμος με τους Πέρσες. Ο νέος βασιλιάς τους, Σιρόης, ζητά ειρήνη με το Βυζάντιο. Τον επόμενο χρόνο το Βυζάντιο συνάπτει με τους Πέρσες αιώνια ειρήνη. Έπειτα από λίγα χρόνια η αυτοκρατορία των Σασανιδών καταλύεται από τους Άραβες.
* McsEngl.{socGrc'0628},

socGrc'time0629 Πρώτη αψιμαχία ανάμεσα στους Βυζαντινούς και τους Άραβες στην περιοχή αλ-Μοτέ (Μοθοί της Υπεριορδανίας).
* McsEngl.{socGrc'0629},

socGrc'time0630 Αναστήλωση του Τιμίου Σταυρού στην Ιερουσαλήμ.
* McsEngl.{socGrc'0630},

socGrc'time0632 8 Ιουνίου: Πεθαίνει ο Μωάμεθ. Ο Αμπού Μπακρ (Αβουβάχαρος) αναγνωρίζεται αναπληρωτής (χαλίφης) του Προφήτη.
* McsEngl.{socGrc'0632},

socGrc'time0634 Ο Χάλεντ Μπιν Ουαλίντ καταλαμβάνει την Παλαιστίνη, εκτός από την Ιερουσαλήμ.
* McsEngl.{socGrc'0634},

socGrc'time0636 23 Αυγούστου: Ήττα των βυζαντινών στρατευμάτων στην περιοχή του παραπόταμου του Ιορδάνη, του Γιαρμούκ, από τους Άραβες. Λίγο μετά οι Άραβες καταλαμβάνουν τη Δαμασκό.
* McsEngl.{socGrc'0636},

socGrc'time0637 Ο Σαάντ Μπιν Ουακάς συντρίβει τους Πέρσες στη μάχη της Καντισίγια. Έτσι, οι Άραβες γίνονται κύριοι της Βαβυλωνίας και ιδρύουν τη Βασάρα και την Κούφα.
* McsEngl.{socGrc'0637},

socGrc'time0638 Οι Άραβες καταλαμβάνουν την Ιερουσαλήμ.

Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος αποδέχεται την πρόταση του πατριάρχη Σέργιου όπως αυτή διατυπώνεται στην «Έκθεση», σύμφωνα με την οποία ο Χριστός έχει δύο φύσεις αλλά μία θέληση (μονοθελητισμός). Η «Έκθεση» τοποθετείται στο νάρθηκα της Αγίας Σοφίας.
* McsEngl.{socGrc'0638},

socGrc'time0639 Ο στρατηγός Αμρ καταλαμβάνει το Πηλούσιο της Κάτω Αιγύπτου και απειλεί την Αλεξάνδρεια.
* McsEngl.{socGrc'0639},

socGrc'time0641 11 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Ηράκλειος. Ο νέος αυτοκράτορας, Ηράκλειος Κωνσταντίνος Γ΄, θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 24 Μαΐου του 641. Θα τον διαδεχτεί ο αδερφός του Ηρακλέωνας, ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.

Σεπτέμβρίος: Ο Κώνστας Β΄ διαδέχεται το θείο του Ηρακλέωνα στο θρόνο όπου θα παραμείνει μέχρι το Σεπτέμβριο του 668 (από το 663 ζει στις Συρακούσες).
* McsEngl.{socGrc'0641},

socGrc'time0642 Τα τελευταία βυζαντινά στρατεύματα εγκαταλείπουν την Αίγυπτο.
* McsEngl.{socGrc'0642},

socGrc'time0645 Ο Αρμένιος στρατηγός Μανουήλ καταλαμβάνει αιφνιδιαστικά την Αλεξάνδρεια, την οποία όμως ένα χρόνο αργότερα εγκαταλείπει, αφού νικιέται από τα προελαύνοντα αραβικά στρατεύματα του στρατηγού Αμρ.
* McsEngl.{socGrc'0645},

socGrc'time0648 Ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ εκδίδει τον «Τύπον», σύμφωνα με τον οποίο ανακαλείται η «Έκθεση» του 638.
* McsEngl.{socGrc'0648},

socGrc'time0649 Οι Άραβες επιτίθενται εναντίον της Κύπρου.
* McsEngl.{socGrc'0649},

socGrc'time0651 Πεθαίνει ο τελευταίος βασιλιάς της Περσίας Ιστιγέρδης Γ΄. Καταλύεται το περσικό κράτος.
* McsEngl.{socGrc'0651},

socGrc'time0654 Οι Άραβες καταλαμβάνουν τη Ρόδο. Καταστροφή του «Κολοσσού» και πώληση του χαλκού από τον οποίο ήταν φτιαγμένος.
* McsEngl.{socGrc'0654},

socGrc'time0655 Οι Άραβες συντρίβουν το βυζαντινό στόλο στη Λυκία.
* McsEngl.{socGrc'0655},

socGrc'time0658 Ο Κώνστας Β΄ εκστρατεύει εναντίον της Σκλαβηνίας, ενώ οι Βούλγαροι εγκαθίστανται στην περιοχή της Δοβρουτσάς.
* McsEngl.{socGrc'0658},

socGrc'time0660 Εμφανίζεται η αίρεση των Παυλικιανών.
* McsEngl.{socGrc'0660},

socGrc'time0662 Οι Άραβες καταλαμβάνουν την Καμπούλ του Αφγανιστάν και προελαύνουν προς την Ινδία.
* McsEngl.{socGrc'0662},

socGrc'time0663 Ο αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ φτάνει στην Ιταλία και αρχίζει τον πόλεμο εναντίον των Λογγοβάρδων. Εγκαθίσταται για τα επόμενα τέσσερα χρόνια στη Σικελία.
* McsEngl.{socGrc'0663},

socGrc'time0668 Σεπτέμβριος: Ο Κωνσταντίνος Δ΄ ο Πωγωνάτος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Σεπτέμβριο του 685.
* McsEngl.{socGrc'0668},

socGrc'time0669 Οι Άραβες εμφανίζονται για πρώτη φορά μπροστά από την Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0669},

socGrc'time0670 Οι Άραβες ιδρύουν κοντά στην Καρχηδόνα τη στρατιωτική βάση του Καϊρουάν.

Οι Βούλγαροι υπό τον Ασπαρούχ εγκαθίστανται κοντά στις εκβολές του Δούναβη, στον Όγλο.

673-678 Συνεχείς επιδρομές των Αράβων εναντίον της Κωνσταντινούπολης οδηγούν στην καταστροφή του στόλου τους και στη σύναψη ειρήνης με το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0670},

socGrc'time0675 Γεννιέται ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
* McsEngl.{socGrc'0675},

socGrc'time0680 Γενικεύεται ο θεσμός των θεμάτων σε ολόκληρη τη Μικρά Ασία.
* McsEngl.{socGrc'0680},

socGrc'time0681 Συνέρχεται στην Κωνσταντινούπολη η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Καταδικάζει το μονοθελητισμό και αναγνωρίζει τις δύο φύσεις, τις θελήσεις και τις δύο ενέργειες του Ιησού Χριστού.

Ο Κωνσταντίνος Δ΄ συνάπτει ειρήνη με τους Βουλγάρους, με την υποχρέωση να καταβάλει ετήσιο φόρο.
* McsEngl.{socGrc'0681},

socGrc'time0685 Σεπτέμβριος: Ο Ιουστινιανός Β΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου, θα μείνει γνωστός στην ιστορία ως ο Ρινότμητος. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τα τέλη του 695.
* McsEngl.{socGrc'0685},

socGrc'time0688 Βυζαντινοί και Άραβες αποφασίζουν συγκυριαρχία στην Αρμενία και την Ιβηρία.

Ο Ιουστινιανός Β΄ αποδέχεται το αίτημα των Αράβων να απομακρύνει τους Μαρδαΐτες από την περιοχή του Λιβάνου. Η αποχώρησή τους θα διευκολύνει τις επιδρομές των Αράβων.
* McsEngl.{socGrc'0688},

socGrc'time0691 Συνέρχεται στην Κωνσταντινούπολη οικουμενική σύνοδος γνωστή ως η εν Τρούλλω Σύνοδος. Ονομάστηκε Πενθέκτη, γιατί οι αποφάσεις της συμπληρώνουν τις αποφάσεις της Ε΄ και της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Στα πρακτικά της αναφέρονται και καταδικάζονται διάφορα έθιμα ειδωλολατρικά ή αντίθετα με τις ηθικές αντιλήψεις της εποχής.
* McsEngl.{socGrc'0691},

socGrc'time0692 Ήττα του Ιουστινιανού Β΄ από τους Άραβες στη Σεβαστούπολη της Σεβάστειας.
* McsEngl.{socGrc'0692},

socGrc'time0695 Τέλη: Ο Λεόντιος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τα τέλη του 698. 0 Ιουστινιανός ρινοκοπείται και εξορίζεται στη Χερσώνα.
* McsEngl.{socGrc'0695},

socGrc'time0698 Τέλη: Ο Τιβέριος Γ΄ ο Αψίμαρος γίνεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τα μέσα του 705.

Οι Άραβες καταλαμβάνουν την Καρχηδόνα.
* McsEngl.{socGrc'0698},

socGrc'time0700 Οι Άραβες καταλαμβάνουν τη Θεοδοσιούπολη και τρία χρόνια αργότερα τη Μομψουεστία.
* McsEngl.{socGrc'0700},

socGrc'time0705 Μέσα: Ο Ιουστινιανός Β΄ επανέρχεται στο θρόνο του Βυζαντίου στον οποίο θα παραμείνει μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου του 711.
* McsEngl.{socGrc'0705},

socGrc'time0708 Νίκη των Βουλγάρων επί των Βυζαντινών στην Αγχίαλο.
* McsEngl.{socGrc'0708},

socGrc'time0709 Οι Άραβες καταλαμβάνουν το τελευταίο βυζαντινό φρούριο στη Βόρεια Αφρική, το Σεπτόν (σημερινή Θέουτα), αλλά και τη στρατηγικής σημασίας πόλη των Τυάνων στην περιοχή της Μικράς Ασίας.
* McsEngl.{socGrc'0709},

socGrc'time0711 11 Δεκεμβρίου: Ο Φιλιππικός Βαρδάνης αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 3 Ιουνίου του 713. Είναι αρμενικής καταγωγής και ένθερμος οπαδός του μονοθελητισμού. Με διάταγμά του απορρίπτει όλες τις αποφάσεις της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Με τις ενέργειές του προετοιμάζει κατά κάποιον τρόπο την εικονομαχική πολιτική των επόμενων αυτοκρατόρων.
* McsEngl.{socGrc'0711},

socGrc'time0712 Εισβολές αραβικών στρατευμάτων στα βυζαντινά εδάφη.
* McsEngl.{socGrc'0712},

socGrc'time0713 Οι Βούλγαροι με επικεφαλής τον ηγεμόνα Τέρβελ πραγματοποιούν επιδρομές μέχρι τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης.

3 Ιουνίου: Τα στρατεύματα του θέματος του Οψικίου, που μεταφέρθηκαν από την Αία για να αντιμετωπίσουν τους Βουλγάρους, επαναστατούν και ανατρέπουν τον Φιλιππικό Βαρδάνη, τον οποίο και τυφλώνουν.

4 Ιουνίου: Ο Αναστάσιος Β΄ Αρτέμιος ανεβαίνει στο βυζαντινό θρόνο στον οποίο θα παραμείνει μέχρι το τέλος του Αυγούστου του 715.

Ο αυτοκράτορας καταργεί αμέσως τα υπέρ του μονοθελητισμού διατάγματα του προκατόχου του.
* McsEngl.{socGrc'0713},

socGrc'time0714 Σημαντικές προσπάθειες του Αναστάσιου Β΄ για την αναδιοργάνωση του βυζαντινού στρατού.
* McsEngl.{socGrc'0714},

socGrc'time0715 Ενώ ο αυτοκράτορας προετοιμάζει αποφασιστικό χτύπημα εναντίον του αραβικού στόλου, επαναστατεί και πάλι ο στρατός του θέματος του Οψικίου και με τη βοήθεια των Γοτθογραικών -εξελληνισμένων Οστρογότθων- προσπαθούν να ανεβάσουν στο θρόνο τον εφοριακό υπάλληλο της περιοχής τους, Θεοδόσιο. Ο Αναστάσιος τελικά περιβάλλεται το μοναχικό σχήμα και αποσύρεται στη Θεσσαλονίκη.

Τέλη: Ο Θεοδόσιος Γ΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 18 Απριλίου του 716.
* McsEngl.{socGrc'0715},

socGrc'time0716 Ο Θεοδόσιος Γ΄ συνάπτει συνθήκη ειρήνης με τους Βουλγάρους.

Αραβικές επιθέσεις στη Μικρά Ασία.

Ο σφετεριστής του θρόνου, στρατηγός του θέματος των Ανατολικών, Λέων, με τη βοήθεια του στρατηγού του θέματος των Αρμενιακών Αρτάβασδου, εξαναγκάζει τον Θεοδόσιο σε παραίτηση.

18 Απριλίου: Ο Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Η στέψη του πραγματοποιείται στις 25 Μαρτίου του 717.

Ο Λέων Γ΄ είναι ο ιδρυτής της δυναστείας των Ισαύρων. Στις 31 Μαρτίου του 720 στέφει συναυτοκράτορα το γιο του Κωνσταντίνο Ε΄, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία με το προσωνύμιο Κοπρώνυμος. Ο Λέων θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 18 Ιουνίου του 741.
* McsEngl.{socGrc'0716},

socGrc'time0717 25 Μαρτίου: Ο Λέων Γ΄ ο Ίσαυρος στέφεται αυτοκράτορας στην Αγία Σοφία. Εντατικές προσπάθειες του νέου αυτοκράτορα να ενισχύσει την άμυνα της Κωνσταντινούπολης.

Αύγουστος: Εμφανίζεται μπροστά στην Κωνσταντινούπολη με στρατό και στόλο ο αδερφός του χαλίφη, Μασαλμάς. Από τις συνεχείς επιθέσεις των Βυζαντινών με υγρό πυρ καταστρέφεται μεγάλο μέρος του αραβικού στόλου.
* McsEngl.{socGrc'0717},

socGrc'time0718 Επειδή ο χειμώνας ήταν βαρύς τα αραβικά στρατεύματα αποδεκατίζονται, ενώ δέχονται και επιθέσεις από τους Βουλγάρους.

15 Αυγούστου: Οι Άραβες αναγκάζονται να λύσουν την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

Αποτυγχάνει η προσπάθεια του στρατηγού της Σικελίας Σέργιου να προωθήσει το συνεργάτη του Βασίλειο Ονομάγουλο στο βυζαντινό θρόνο χάρη στην έγκαιρη επέμβαση του χαρτουλάριου Παύλου, προσωπικού φίλου του Λέοντα.
* McsEngl.{socGrc'0718},

socGrc'time0719 Αποτυγχάνει προσπάθεια ανώτερων κρατικών αξιωματούχων να επαναφέρουν στο θρόνο τον Αναστάσιο Β΄ Αρτέμιο. Οι συνωμότες τελικά θανατώνονται, ανάμεσα σε αυτούς και ο Αναστάσιος.

25 Δεκεμβρίου: Σε μια ασυνήθιστη πολιτική πράξη ο Λέοντας Γ΄ καλεί ως αναδόχους του γιου του Κωνσταντίνου τους προύχοντες των θεμάτων και της Συγκλήτου.
* McsEngl.{socGrc'0719},

socGrc'time0720 31 Μαρτίου: Στέφεται συναυτοκράτορας ο γιος του Λέοντα, Κωνσταντίνος Ε΄.
* McsEngl.{socGrc'0720},

socGrc'time0726 Δημοσιεύεται η «Εκλογή» (των αυτοκρατόρων Λέοντα και Κωνσταντίνου), απανθισμάτων σπουδαιότερων διατάξεων του ιδιωτικού και ποινικού δικαίου της εποχής.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο οικογενειακό και το κληρονομικό δίκαιο, ενώ αντίθετα παραμελείται το εμπράγματο δίκαιο. Η «Εκλογή» παρουσιάζει αξιόλογες παρεκκλίσεις από το ιουστινιάνειο δίκαιο, οι οποίες οφείλονται στην επίδραση τόσο του κανονικού δικαίου όσο και του εθιμικού δικαίου της Ανατολής (π.χ., επιβάλλονται αυστηρές σωματικές ποινές, όπως κοπή χεριών, μύτης κ.λπ.).

Οι Άραβες αρχίζουν ετήσιες σχεδόν επιδρομές εναντίον των βυζαντινών εδαφών.

Καταλαμβάνουν την Καισάρεια και πολιορκούν τη Νίκαια.

Ήδη από αυτό το έτος ο αυτοκράτορας Λέοντας Γ΄ αρχίζει να εκφράζεται δημόσια εναντίον των εικόνων, ύστερα από παρότρυνση των εικονομάχων επισκόπων της Μικράς Ασίας, οι οποίοι έχουν μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη.

Η προσπάθεια να απομακρύνει από τη Χαλκή Πύλη των ανακτόρων την εικόνα του Χριστού

καταλήγει σε σφαγή του απεσταλμένου του από το εξαγριωμένο πλήθος. Τελικά στη θέση της εικόνας χαράσσεται το σύμβολο του σταυρού.

]727 Επαναστατεί ο τουρμάρχης των Ελλαδικών Αγαλλιανός, ο οποίος υποκινεί το στόλο των θεμάτων της Ελλάδας και των Κυκλάδων σε εκστρατεία εναντίον της Κωνσταντινούπολης εξαιτίας των μέτρων που έλαβε ο Λέων εναντίον των εικόνων. Οι επαναστάτες, οι οποίοι στο μεταξύ έχουν ανακηρύξει αυτοκράτορα τον Κοσμά, συντρίβονται μπροστά στην Κωνσταντινούπολη από το υγρό πυρ (18 Απριλίου του 727).
* McsEngl.{socGrc'0726},

socGrc'time0730 17 Ιανουαρίου: Ο αυτοκράτορας Λέοντας Γ΄ συγκαλεί σύναξη όλων των ανώτερων κοσμικών και εκκλησιαστικών αξιωματούχων, το λεγόμενο «σιλέντιον», και ζητά να προσυπογράψουν το διάταγμα που θα εκδώσει κατά των εικόνων. Ο πατριάρχης αρνείται και καθαιρείται.

22 Ιανουαρίου: Ο πρώην σύγκελλος του πατριάρχη Γερμανού, Αναστάσιος, γίνεται πατριάρχης και συνυπογράφει το διάταγμα εναντίον των εικόνων. Διατάσσονται η καταστροφή των εικόνων και η δίωξη των εικονόφιλων.
* McsEngl.{socGrc'0730},

socGrc'time0732 Ο Λέων Γ΄ υποχρεώνει τους κατοίκους της Καλαβρίας και της Σικελίας να πληρώνουν κεφαλικό φόρο, ενώ συγχρόνως μεταβιβάζει τα εισοδήματα των παπικών κτημάτων της νότιας Ιταλίας στο αυτοκρατορικό ταμείο. Στη δικαιοδοσία του πατριαρχείου μεταβιβάζει και την παλιά επαρχία του ανατολικού Ιλλυρικού. Έτσι ταυτίζονται τα πολιτικά σύνορα του κράτους με τα εκκλησιαστικά ανάμεσα στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και τον πάπα της Ρώμης.

Ο Κάρολος Μαρτέλος, βασιλιάς των Φράγκων, συντρίβει τα αραβικά στρατεύματα στο Πουατιέ της Γαλλίας και αποτρέπει την περαιτέρω προέλαση των Αράβων στη δυτική Ευρώπη.
* McsEngl.{socGrc'0732},

socGrc'time0733 Ο γιος του Λέοντα, Κωνσταντίνος, παντρεύεται την πριγκίπισσα των Χαζάρων. Με το γάμο αυτό εδραιώνονται η φιλία και η συμμαχία ανάμεσα στο Βυζάντιο και τους Χαζάρους.
* McsEngl.{socGrc'0733},

socGrc'time0740 Η μεγάλη νίκη των Βυζαντινών επί των Αράβων στο Ακροηνό, κοντά στο Αμόριο, από όπου διέρχεται η στρατηγικής σημασίας οδός Δορυλαίου-Αμορίου-Ικονίου, απομακρύνει τον αραβικό κίνδυνο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Άραβες ποτέ πια δεν θα πλησιάσουν την Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0740},

socGrc'time0741 19 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Ε΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Διαδέχεται στο θρόνο τον πατέρα του, Λέοντα. Συναυτοκράτορας από τις 17 Μαΐου του 751 γίνεται ο γιος του, Λέων Δ΄, ο οποίος είναι γνωστός ως Λέων ο Χάζαρος. Ο Κωνσταντίνος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου του 775.
* McsEngl.{socGrc'0741},

socGrc'time0742 27 Ιουνίου: Ο κόμης του Οψικίου Αρτάβασδος, γαμπρός του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄, εκμεταλλεύεται την απουσία του τελευταίου από την Κωνσταντινούπολη και καταλαμβάνει το θρόνο. Αρχίζει εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος οφείλεται σε πολιτικούς λόγους και προσωπικές φιλοδοξίες και όχι σε θρησκευτικές.
* McsEngl.{socGrc'0742},

socGrc'time0743 Μάιος: Στην περιοχή των Σάρδεων συγκρούονται τα στρατεύματα του Αρτάβασδου και του Κωνσταντίνου Ε΄. Άτακτη υποχώρηση του πρώτου.

Αύγουστος: Νέα ήττα των στασιαστών κοντά στη Μοδρηνή (βορειοδυτικά της Άγκυρας).

2 Νοεμβρίου: Ο Κωνσταντίνος Ε΄ αποκαθίσταται στο θρόνο και οι συνωμότες τυφλώνονται.
* McsEngl.{socGrc'0743},

socGrc'time0746 Μια επιδημία (λοιμός) στις ευρωπαϊκές επαρχίες της αυτοκρατορίας και στην Κωνσταντινούπολη έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.

Ο Κωνσταντίνος εισβάλλει στη Συρία και καταλαμβάνει τη Γερμανικεία, τη γενέτειρα των προγόνων του. Στη συνέχεια μεταφέρει κατοίκους της Συρίας στη Θράκη.
* McsEngl.{socGrc'0746},

socGrc'time0747 Ο Κωνσταντίνος ανακτά την Κύπρο αφού προηγουμένως ο διοικητής του ναυτικού των Βυζαντινών και στρατηγός του θέματος των Κιβυρραιωτών συντρίβει τον αραβικό στόλο κοντά στο νησί.
* McsEngl.{socGrc'0747},

socGrc'time0751 Η Ραβέννα, πρωτεύουσα του φερώνυμου εξαρχάτου, πέφτει στα χέρια των Λογγοβάρδων.

Οι τελευταίες ελπίδες του πάπα για βοήθεια από το Βυζαντινό αυτοκράτορα εξανεμίζονται. Ο επίσκοπος της Ρώμης αρχίζει να στρέφει το βλέμμα του προς τη Δύση.
* McsEngl.{socGrc'0751},

socGrc'time0752 Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ εκστρατεύει εναντίον των Αράβων στις περιοχές της Αρμενίας και της Μεσοποταμίας. Στη συνέχεια μεταφέρει στη Θράκη πληθυσμούς από τη Μελιτηνή και τη Θεοδοσιούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0752},

socGrc'time0754 6 Ιανουαρίου: Ο πάπας Στέφανος Β΄, αφού περνά τις Άλπεις συναντιέται με το βασιλιά των Φράγκων Πιπίνο στην Πάβια. Με τη συνάντηση αυτή θεμελιώνονται η κοινή πορεία της Ρώμης με το κράτος των Φράγκων και η ίδρυση του ρωμαϊκού εκκλησιαστικού κράτους.

10 Φεβρουαρίου: Αρχίζει τις συνεδριάσεις της η εικονομαχικών προθέσεων Σύνοδος της Ιέρειας (ανάκτορο στην ασιατική ακτή του Βοσπόρου). Σε αυτή συμμετέχουν 338 επίσκοποι, αλλά δεν εκπροσωπούνται τα πατριαρχεία Αλεξάνδρειας, Ιεροσολύμων, Αντιόχειας, καθώς και η εκκλησία της Ρώμης.

8 Αυγούστου: Η τελευταία συνεδρίαση της Συνόδου της Ιέρειας γίνεται στην Παναγία των Βλαχερνών, παρουσία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄, ο οποίος, κατά παράβαση της εκκλησιαστικής τάξης, τοποθετεί στον πατριαρχικό θρόνο που έχει χηρέψει (πατριάρχης Αναστάσιος, Ιανουάριος του 754+) τον Κωνσταντίνο (μοναχός). Η σύνοδος τάσσεται κατά του προσκυνήματος των εικόνων.

Πεθαίνει ο Όσιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
* McsEngl.{socGrc'0754},

socGrc'time0756 Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄ δημιουργεί οχυρωμένους οικισμούς στη Θράκη και εγκαθιστά σε αυτούς Σύρους και Αρμένιους, κυρίως μονοφυσίτες, για να ενισχύσει την άμυνα της αυτοκρατορίας εναντίον των Βουλγάρων.
* McsEngl.{socGrc'0756},

socGrc'time0762 Οι Αββασίδες μεταφέρουν την πρωτεύουσά τους από τη Δαμασκό στη Βαγδάτη.
* McsEngl.{socGrc'0762},

socGrc'time0763 30 Ιουνίου: Τα βυζαντινά στρατεύματα με επικεφαλής τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄ συντρίβουν τους Βουλγάρους υπό τον ηγεμόνα Τελέτζη στην περιοχή της Αγχιάλου, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου.
* McsEngl.{socGrc'0763},

socGrc'time0765 Θανάτωση, έπειτα από διαταγή του Κωνσταντίνου Ε΄, του σεβάσμιου ηγουμένου της Μονής Αυξεντίου, Στέφανου, ένθερμου υπερασπιστή των εικόνων.

Συνεχείς διώξεις, εξευτελισμοί και φόνοι εικονόφιλων. Τα επόμενα χρόνια πολλοί εικονόφιλοι καταφεύγουν στην Ιταλία.
* McsEngl.{socGrc'0765},

socGrc'time0773 Οκτώβριος: Σπουδαία νίκη των Βυζαντινών επί των Βουλγάρων στην περιοχή Λιθοσώρια.
* McsEngl.{socGrc'0773},

socGrc'time0774 Μάρτιος: Νέα εκστρατεία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ε΄ εναντίον των Βουλγάρων.

Διαρκεί λίγο γιατί ο Βούλγαρος ηγεμόνας ζητά ειρήνη.
* McsEngl.{socGrc'0774},

socGrc'time0775 24 Σεπτεμβρίου: Ο Λέων Δ΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Λίγες μέρες πριν ο πατέρας του Κωνσταντίνος πεθαίνει στη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον των Βουλγάρων (14 Σεπτεμβρίου). ΣΤΟ θρόνο θα παραμείνει μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου του 780.
* McsEngl.{socGrc'0775},

socGrc'time0776 24 Απριλίου: Ο αυτοκράτορας Λέων Δ΄ αναγορεύει το γιο του Κωνσταντίνο συναυτοκράτορα. Πριν από αυτό αναγκάζει τους συγκλητικούς, καθώς και τους εκπροσώπους του στρατού και των αστικών τάξεων να υπογράψουν, αφού πρώτα ορκιστούν, ότι αναγνωρίζουν το νέο αυτοκράτορα ως μόνο κληρονόμο του θρόνου.
* McsEngl.{socGrc'0776},

socGrc'time0777 Ο τσάρος των Βουλγάρων Τελερίγ Βαφτίζεται στην Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0777},

socGrc'time0780 9 Σεπτεμβρίου: Πεθαίνει ο Λέων Δ΄. Ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου σε ηλικία μόλις δέκα ετών. Συναυτοκράτειρα είναι η μητέρα του Ειρήνη. Ο Κωνσταντίνος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Αυγούστου του 797.
* McsEngl.{socGrc'0780},

socGrc'time0782 Οι Άραβες προελαύνουν μέχρι τη Χρυσούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0782},

socGrc'time0783 Ο λογοθέτης του δρόμου Σταυράκιος εκστρατεύει εναντίον των Σκλαβινών (Σλάβων).
* McsEngl.{socGrc'0783},

socGrc'time0784 21 Αυγούστου: Ο πατριάρχης Παύλος -εικονομάχος- εξαναγκάζεται από την αυτοκράτειρα Ειρήνη σε παραίτηση. Στη θέση του εκλέγεται ο μετριοπαθής Ταράσιος (25 Δεκεμβρίου του 784). Ανοίγει ο δρόμος για την αποκατάσταση της λατρείας των εικόνων.
* McsEngl.{socGrc'0784},

socGrc'time0786 31 Ιουλίου: Αρχίζει στο Ναό των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη τις εργασίες της η οικουμενική σύνοδος, με κύριο έργο της την ακύρωση των αποφάσεων της συνόδου του 754. Διαλύεται βίαια από εικονομαχικά στρατεύματα.

Η αυτοκράτειρα Ειρήνη, με το πρόσχημα του αραβικού κινδύνου, στέλνει τα εικονομαχικά στρατεύματα στη νότια Μικρά Ασία και συγχρόνως φέρνει από τη Θράκη εικονόφιλα, στα οποία αναθέτει τη φύλαξη της Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0786},

socGrc'time0787 24 Σεπτεμβρίου: Αρχίζει τις εργασίες της στη Νίκαια της Βιθυνίας η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος υπό την προεδρία του πατριάρχη Ταράσιου και παρουσία 350 επισκόπων. Είναι η τελευταία σύνοδος που αναγνωρίζει η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία. Οι εργασίες της διαρκούν μέχρι τις 13 Οκτωβρίου του ίδιου έτους και οδηγούν στην αναστήλωση των ιερών εικόνων. Στην τελευταία πανηγυρική συνεδρία, που γίνεται στο ανάκτορο της Μαγναύρας στις 23 Οκτωβρίου, επικυρώνονται οι αποφάσεις της συνόδου, τις οποίες υπογράφουν η αυτοκράτειρα και ο νεαρός αυτοκράτορας.
* McsEngl.{socGrc'0787},

socGrc'time0790 Άνοιξη: Η προσπάθεια του Μιχαήλ του Λαχανοδράκοντα, συνεργάτη του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, να απομακρύνει από την εξουσία την Ειρήνη και το συνεργάτη της, ευνούχο Σταυράκιο, αποτυγχάνει.

Οκτώβριος: Ο στρατός του θέματος των Αρμενιάκων εξαναγκάζει την Ειρήνη να εγκαταλείψει το παλάτι.
* McsEngl.{socGrc'0790},

socGrc'time0792 Ιανουάριος: Η Ειρήνη επανέρχεται στο παλάτι, στο πλευρό του γιου της.

Ιούλιος: Ταπεινωτική ήττα των Βυζαντινών από τους Βουλγάρους στο φρούριο Μαρκέλλαι, στη νότια άκρη του στενού των Βερεγάβων. Ταπεινωτική φυγή του αυτοκράτορα και αιχμαλωσία επιφανών Βυζαντινών στρατηγών.

Το γόητρο του αυτοκράτορα δέχεται ισχυρό πλήγμα.
* McsEngl.{socGrc'0792},

socGrc'time0793 Άνοιξη: Ο Κωνσταντίνος καταπνίγει με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο επανάσταση του στρατού του θέματος των Αρμενιάκων. Διατάσσεται η τύφλωση του στρατηγού του θέματος, Αλεξίου.
* McsEngl.{socGrc'0793},

socGrc'time0795 Ιανουάριος: Ο Κωνσταντίνος απομακρύνει τη νόμιμη σύζυγό του Μαρία από την Παφλαγονία και παντρεύεται με ένα γάμο ασυνήθιστης πολυτέλειας την ερωμένη του, Θεοδότη. Με αυτή του την ενέργεια διαρρηγνύει κάθε δεσμό με την ορθόδοξη παράταξη.
* McsEngl.{socGrc'0795},

socGrc'time0797 15 Αυγούστου: Με διαταγή της μητέρας του Ειρήνης ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΣΤ΄ τυφλώνεται μέσα στην πορφυρή αίθουσα στην οποία είχε γεννηθεί πριν από 27 χρόνια. Η Ειρήνη γίνεται μονοκράτειρα και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 802.
* McsEngl.{socGrc'0797},

socGrc'time0800 Ο Καρλομάγνος στέφεται αυτοκράτορας των Φράγκων.
* McsEngl.{socGrc'0800},

socGrc'time0802 Η Ειρήνη συνεννοείται με τους απεσταλμένους του Καρλομάγνου για τη σύναψη γάμου.

31 Οκτωβρίου: Με επανάσταση που ξεσπά στην Κωνσταντινούπολη εκδιώκεται από το θρόνο η Ειρήνη, η οποία εξορίζεται στην αρχή στα Πριγκιποννήσια και στη συνέχεια στη Λέσβο.

Αυτοκράτορας του Βυζαντίου αναγορεύεται ο «λογοθέτης του γενικού» Νικηφόρος Α΄, ο οποίος θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 25 Νοεμβρίου του 811.
* McsEngl.{socGrc'0802},

socGrc'time0805 Στόλος των Αράβων λεηλατεί την Κύπρο.
* McsEngl.{socGrc'0805},

socGrc'time0806 Ο Νικηφόρος Α΄ συνάπτει ειρήνη με τους Αραβες και υποχρεώνεται να καταβάλει βαρύτατο ετήσιο φόρο.
* McsEngl.{socGrc'0806},

socGrc'time0808 Ο τσάρος των Βουλγάρων Κρούμος λεηλατεί τη Μακεδονία.
* McsEngl.{socGrc'0808},

socGrc'time0809 Ο Νικηφόρος Α΄ προχωρά σε μετακινήσεις πληθυσμών, επιδιώκοντας να εξουδετερώσει το σλαβικό στοιχείο από τη μια πλευρά και να ενισχύσει την άμυνα στη Θράκη από την άλλη.
* McsEngl.{socGrc'0809},

socGrc'time0810 Ο Νικηφόρος καταλαμβάνει την Πλίσκα.
* McsEngl.{socGrc'0810},

socGrc'time0811 26 Νοεμβρίου: Συντριβή του βυζαντινού στρατού από τα βουλγαρικά στρατεύματα με αρχηγό τον Κρούμο στις ορεινές διαβάσεις κοντά στην πρωτεύουσα των Βουλγάρων Πλίσκα, την οποία είχε ήδη καταστρέψει ο Νικηφόρος. Ο Νικηφόρος σκοτώνεται στη διάρκεια της μάχης και, σύμφωνα με πληροφορίες αξιόπιστων πηγών, το κρανίο του ο Κρούμος το έκανε κύπελλο για να πίνει το κρασί του. Στη ίδια μάχη τραυματίζεται σοβαρά ο γιος του και συναυτοκράτορας Σταυράκιος.

2 Οκτωβρίου: Ο τραυματισμένος Σταυράκιος ανατρέπεται έπειτα από επανάσταση και αναγορεύεται αυτοκράτορας ο Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβές, ο οποίος θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 10 Ιουλίου του 813.
* McsEngl.{socGrc'0811},

socGrc'time0812 Οι Βούλγαροι καταλαμβάνουν τη Μεσημβρία.

Με τη συνθήκη του Ακυΐσγρανου (σημερινό Άαχεν) το Βυζάντιο αναγνωρίζει τον τίτλο του αυτοκράτορα -όχι των Ρωμαίων- στο βασιλιά των Φράγκων με αντάλλαγμα την επιστροφή της Βενετίας και περιοχών της Δαλματίας στο Βυζαντινό αυτοκράτορα.
* McsEngl.{socGrc'0812},

socGrc'time0813 Ήττα του βυζαντινού στρατού στη Βερζινικία της Αδριανούπολης, ύστερα από την υποχωρητική στάση του στρατηγού των Ανατολικών και μετέπειτα αυτοκράτορα, Λέοντα.

10 Ιουλίου: Ο Λέων Ε΄ Αρμένιος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου του 820, οπότε δολοφονείται μπροστά στην Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας.

Οι Βούλγαροι καταλαμβάνουν για μερικούς μήνες την Αδριανούπολη, αλλά αναγκάζονται να την εγκαταλείψουν.
* McsEngl.{socGrc'0813},

socGrc'time0815 Συνέρχεται στην Κωνσταντινούπολη σύνοδος, η οποία ακυρώνει τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου και απαγορεύει και πάλι τη λατρεία των εικόνων. Τα πρακτικά της δεν σώζονται.

Οι Βούλγαροι (Ομουρτάγ) υπογράφουν συνθήκη ειρήνης με το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0815},

socGrc'time0820 25 Δεκεμβρίου: Ο Μιχαήλ Β΄ στέφεται αυτοκράτορας μετά τη δολοφονία του Λέοντα Ε΄ του Βυζαντίου (δυναστεία του Αμορίου ή Φρυγική δυναστεία). Στις 12 Μαΐου του 821 στέφει συναυτοκράτορα το γιο του Θεόφιλο.

Ο Μιχαήλ Β΄ θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τον Οκτώβριο του 829.

821-822 Ανταρσία του Θωμά του Σλάβου, ο οποίος αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας.

Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους επαναστάτες και καταστροφή του στόλου τους με υγρό πυρ. Ήττα των στρατευμάτων του Θωμά στην περιοχή Διάβαση, κοντά στην Κωνσταντινούπολη, και καταστολή της εξέγερσης.
* McsEngl.{socGrc'0820},

socGrc'time0824 Άραβες από την Ισπανία υπό την ηγεσία του Αμπού Χαφς ιδρύουν στην Κρήτη εμιράτο.
* McsEngl.{socGrc'0824},

socGrc'time0827 Ο τουρμάρχης Σικελίας Ευφήμιος παραδίδει τη Σικελία στους Άραβες.
* McsEngl.{socGrc'0827},

socGrc'time0829 Οκτώβριος: Ο Θεόφιλος παραμένει μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου μετά το θάνατο του Μιχαήλ Β΄. Ο Θεόφιλος θα μείνει στο θρόνο μέχρι τις 20 Ιανουαρίου του 842.
* McsEngl.{socGrc'0829},

socGrc'time0830 Στο έτος αυτό ανάγεται το επεισόδιο ανάμεσα στον αυτοκράτορα Θεόφιλο, ο οποίος αναζητούσε σύζυγο, και την ωραία και ευφυέστατη υποψήφια Εικασία ή Κασσιανή. Συγκεκριμένα, όταν ο Θεόφιλος, απευθυνόμενος σε αυτή, λέει ότι «εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα», δηλαδή από τη γυναίκα πηγάζουν τα χειρότερα, έχοντας προφανώς στο μυαλό του την Εύα, η περήφανη και ετοιμόλογη Εικασία του απαντά «αλλά και διά γυναικός πηγάζει τα κρείττονα», δηλαδή και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα, έχοντας στο μυαλό της την Παναγία. Τελικά ο Θεόφιλος προτιμά την πονηρή Θεοδώρα από την Παφλαγονία.
* McsEngl.{socGrc'0830},

socGrc'time0832 Οι Άραβες καταλαμβάνουν το φρούριο Λούλον στη Μικρά Ασία.
* McsEngl.{socGrc'0832},

socGrc'time0835 Διώκονται οι Παυλικιανοί και εκτελείται ο δάσκαλός τους Σέργιος.
* McsEngl.{socGrc'0835},

socGrc'time0837 Τα βυζαντινά στρατεύματα καταλαμβάνουν τα Σαμόσατα και τη Μελιτηνή.

Ο Ιωάννης ο Γραμματικός γίνεται πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης.

Ο Φώτιος συγγράφει τη «Μυριόβιβλο».
* McsEngl.{socGrc'0837},

socGrc'time0838 22 Ιουλίου: Ο αραβικός στρατός με επικεφαλής το χαλίφη Μουτάσιμ συντρίβει το βυζαντινό στρατό στην πόλη Δαζιμόνα, κοντά στην Άγκυρα, την οποία και καταλαμβάνει. Στη συνέχεια οι Άραβες καταλαμβάνουν το Αμόριο, γενέθλια πόλη της ομώνυμης δυναστείας (12 Αυγούστου του 838).

Αντιπροσωπεία των Βαράγγων -Βίκινγκς που είχαν διεισδύσει στη Ρωσία- επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0838},

socGrc'time0842 27 Ιανουαρίου: Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Θεόφιλος. Τον διαδέχονται ο γιος του Μιχαήλ

Γ΄ και η σύζυγος του Θεοδώρα. Με το θάνατο του Θεόφιλου καταρρέει ολοκληρωτικά και η Εικονομαχία.

Η Θεοδώρα θα παραμείνει στο θρόνο ως συναυτοκράτειρα του ανήλικου γιου της Μιχαήλ

μέχρι τις 15 Μαΐου του 856, ενώ ο Μιχαήλ Γ΄ θα μείνει γνωστός στην ιστορία με την προσωνυμία Μέθυσος, εξαιτίας της στάσης των ιστορικών της δυναστείας των Μακεδόνων που ήθελαν να συγκαλύψουν τη συμμετοχή του Βασίλειου Α΄ στη δολοφονία του. Θα κυβερνήσει μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου του 867.
* McsEngl.{socGrc'0842},

socGrc'time0843 Συνθήκη του Βερντέν. Μοιράζεται η αυτοκρατορία των Φράγκων.

Αποτυγχάνει προσπάθεια του λογοθέτη του δρόμου Θεόκτιστου να ανακαταλάβει την Κρήτη.
* McsEngl.{socGrc'0843},

socGrc'time0844 Ήττα των Βυζαντινών από τους Άραβες στο Μαυροπόταμο.
* McsEngl.{socGrc'0844},

socGrc'time0853 Επιδρομή του βυζαντινού στόλου στη Δαμιέτη της Αιγύπτου.
* McsEngl.{socGrc'0853},

socGrc'time0856 Ο δομέστικος των σχολών Πετρωνάς επιτίθεται στο σύνορο του Ευφράτη εναντίον Παυλικιανών και Αράβων στην προσπάθειά του να αποτρέψει τη μεταξύ τους σύμπραξη.
* McsEngl.{socGrc'0856},

socGrc'time0863 Ο Πετρωνάς συντρίβει τα στρατεύματα του εμίρη της Μελιτηνής Άμερ κοντά στον ποταμό Λαλακόαντα.

Ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος πηγαίνουν στη Μοραβία και την Παννονία για να διαδώσουν το χριστιανισμό στους Σλάβους αυτών των περιοχών.

Ανακαινίζεται το Πανδιδακτήριο της Μαγναύρας, τη διεύθυνση του οποίου αναλαμβάνει ο Λέων ο Μαθηματικός.
* McsEngl.{socGrc'0863},

socGrc'time0864 Βυζαντινός επίσκοπος που στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη βαφτίζει τον τσάρο των Βουλγάρων Βόγορη, ο οποίος λαμβάνει το χριστιανικό όνομα Μιχαήλ.
* McsEngl.{socGrc'0864},

socGrc'time0865 Ο παρακοιμώμενος Βασίλειος δολοφονεί τον καίσαρα Βάρδα.
* McsEngl.{socGrc'0865},

socGrc'time0866 26 Μαΐου: Ο Βασίλειος Α΄ αναγορεύεται συμβασιλέας του Μιχαήλ Γ΄.
* McsEngl.{socGrc'0866},

socGrc'time0867 23 Σεπτεμβρίου: Ο Βασίλειος Α΄ αναγορεύεται -αφού πρώτα δολοφονεί τον Μιχαήλ- μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 29 Αυγούστου του 886.

Σχίσμα ανάμεσα στη Δυτική και την Ανατολική Εκκλησία.

23 Νοεμβρίου: Νέος πατριάρχης Κωνσταντινούπολης ο Ιγνάτιος.
* McsEngl.{socGrc'0867},

socGrc'time0868 Αρχές: Οι Σαρακηνοί λύουν την πολιορκία του Ραουσίου ή Ραγούζας (σημερινό Ντουμπρόβνικ) της Δαλματίας μόλις αντιλαμβάνονται την παρουσία ισχυρού βυζαντινού στόλου υπό τον Νικήτα Ωορύφα.
* McsEngl.{socGrc'0868},

socGrc'time0869 6 Ιανουαρίου: Ο Βασίλειος Α΄ αναγορεύει συμβασιλέα το γιο του Κωνσταντίνο.

Συγκαλείται σύνοδος των εκκλησιών στην Κωνσταντινούπολη (869/870), την οποία η Δυτική Εκκλησία θεωρεί ως την Η΄ Οικουμενική. Η σύνοδος αναθεματίζει τον Φώτιο και τους οπαδούς του και θέτει τη νεοϊδρυθείσα Βουλγαρική Εκκλησία υπό τη δικαιοδοσία του πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0869},

socGrc'time0870 6 Ιανουαρίου: Ο Βασίλειος Α΄ ανακηρύσσει συμβασιλέα το γιο του, Λέοντα ΣΤ΄ (από το γάμο του με την Ευδοκία Ιγγερίνα).

Με απόφαση του αυτοκράτορα Βασίλειου Α΄ η αρχοντία της Δαλματίας προάγεται σε θέμα.
* McsEngl.{socGrc'0870},

socGrc'time0871 Άνοιξη: Ο Βασίλειος Α΄ εκστρατεύει εναντίον των Παυλικιανών (μέλη χριστιανικής αίρεσης) και της πρωτεύουσάς τους Τεφρικής (ανατολική Μικρά Ασία) χωρίς σημαντικά αποτελέσματα.

Ο Νικήτας Ωορύφας απελευθερώνει το Μπάρι από τους Άραβες.
* McsEngl.{socGrc'0871},

socGrc'time0872 Οι Παυλικιανοί ηττώνται από τους Βυζαντινούς (στρατηγός ο δομέστικος των σχολών Χριστόφορος) στη μάχη του Βαθυρρύακα. Σε αυτή σκοτώνεται και ο αρχηγός της αίρεσης Χρυσόχειρ.

Ο Βασίλειος Α΄ εκδίδει τον «Πρόχειρο Νόμον» που φιλοδοξεί να αντικαταστήσει την «Εκλογή» των Ισαύρων.
* McsEngl.{socGrc'0872},

socGrc'time0873 Ο Δούκας του Βενεβέντου δηλώνει υποταγή στην Κωνσταντινούπολη. Ο Βασίλειος Α΄ εισβάλλει στην περιοχή του Ευφράτη και καταλαμβάνει τη Σωζόπετρα και τα Σαμόσατα, αλλά αποτυγχάνει να καταλάβει το σημαντικό φρούριο της Μελιτηνής.
* McsEngl.{socGrc'0873},

socGrc'time0876 25 Δεκεμβρίου: Ο Βυζαντινός διοικητής του Υδρούντος (Otranto) αποσπά το Μπάρι από τους Φράγκους και το καθιστά προπύργιο της εξόρμησης των Βυζαντινών στη νότια Ιταλία.
* McsEngl.{socGrc'0876},

socGrc'time0877 26 Οκτωβρίου: Μετά το θάνατο του πατριάρχη Ιγνάτιου ο Βασίλειος Α΄ επαναφέρει στο πατριαρχικό αξίωμα τον Φώτιο.
* McsEngl.{socGrc'0877},

socGrc'time0878 21 Μαΐου: Οι Άραβες έπειτα από δίμηνη πολιορκία κυριεύουν τις Συρακούσες.

Την περίοδο αυτή οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν την Κύπρο, η οποία θα παραμείνει στην κατοχή τους για επτά περίπου χρόνια.
* McsEngl.{socGrc'0878},

socGrc'time0879 Ιανουάριος: Ο βυζαντινός στρατός υπό την ηγεσία του Νικηφόρου Φωκά του Παλαιού προελαύνει μέχρι τα Άδανα. Ο εμίρης της Ταρσού Εσμάν απαντά τον επόμενο χρόνο με επιδρομή στη Χαλκίδα της Εύβοιας.

Νοέμβριος (μέχρι αρχές 880): Εκκλησιαστική σύνοδος στην Κωνσταντινούπολη αποκαθιστά τον Φώτιο.

879-886(;) Εκδίδεται η «Επαναγωγή του Νόμου», την οποία πιθανότητα έχει συντάξει ο Φώτιος.
* McsEngl.{socGrc'0879},

socGrc'time0881 Επιδρομή του εξωμότη ναυάρχου των Αράβων εναντίον της Πελοποννήσου. Αναγκάζεται να υποχωρήσει μετά την ήττα του από τον υπό τον Νικήτα Ωορύφα βυζαντινό στόλο.
* McsEngl.{socGrc'0881},

socGrc'time0882 Ο Λέων παντρεύεται τη Θεοφανώ, ενώ παράλληλα διατηρεί εξωσυζυγική σχέση με τη Ζωή Ζαούτζαινα. Ο θάνατος της Θεοφανώς (10 Νοεμβρίου του 893) επιτρέπει στον Λέοντα να νομιμοποιήσει τη σχέση του με τη Ζωή (899), η οποία και αυτή έπειτα από λίγο πεθαίνει.

Στη συνέχεια παντρεύεται την Ευδοκία που πεθαίνει στη διάρκεια του τοκετού (12 Απριλίου του 901). Τελικά παντρεύεται τη Ζωή Καρβονοψίνα (μάτια σαν μαύρα κάρβουνα).
* McsEngl.{socGrc'0882},

socGrc'time0886 29 Αυγούστου: Ο αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ τραυματίζεται θανάσιμα μετά την πτώση του από άλογο την οποία προκάλεσε ένα μεγάλο ελάφι.

30 Αυγούστου: Ανεβαίνουν στο θρόνο του Βυζαντίου οι συμβασιλείς αδερφοί Λέων και Αλέξανδρος.

Σεπτέμβριος: Ο Φώτιος απομακρύνεται από την πατριαρχία από τον αυτοκράτορα Λέοντα. Εξορίζεται στην Αρμενία όπου και πεθαίνει.

887-898 Δημοσιεύεται η συλλογή νόμων κανονικού, αστικού και δημόσιου δικαίου, που είναι γνωστή ως «Βασιλικά».
* McsEngl.{socGrc'0886},

socGrc'time0893 17 Μαΐου: Πεθαίνει ο πατριάρχης Στέφανος.
* McsEngl.{socGrc'0893},

socGrc'time0895 Αντιβουλγαρική συμμαχία ανάμεσα στο Βυζάντιο και τους Ούγγρους.
* McsEngl.{socGrc'0895},

socGrc'time0896 Ήττα του βυζαντινού στρατού υπό τον στρατηγό Κατακαλών από τους Βουλγάρους στο Βουλγαρόφυγον κοντά στην Αδριανούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0896},

socGrc'time0901 Ο Νικόλαος Μυστικός γίνεται πατριάρχης Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0901},

socGrc'time0902 Σαρακηνοί πειρατές καταλαμβάνουν και καταστρέφουν τη Δημητριάδα της Μαγνησίας.

1 Αυγούστου: Οι Άραβες καταλαμβάνουν το Ταυρομένιο (σημερινή Ταορμίνα) της Σικελίας και ολοκληρώνεται έτσι η κατάληψη του νησιού.
* McsEngl.{socGrc'0902},

socGrc'time0904 29 Ιουλίου: Ισχυρός αραβικός -κυρίως πειρατικός- στόλος υπό το χριστιανό εξωμότη Λέοντα τον Τριπολίτη αγκυροβολεί έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δύο μέρες αργότερα καταλαμβάνει την πόλη και 22.000 έως 30.000 κάτοικοι της πόλης αιχμαλωτίζονται και πωλούνται στη συνέχεια στα σκλαβοπάζαρα της Αφρικής.
* McsEngl.{socGrc'0904},

socGrc'time0907 Ο πατριάρχης Νικόλαος Μυστικός απομακρύνεται από την πατριαρχία γιατί δεν συναινεί στην αναγνώριση του τέταρτου γάμου του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄. Αιφνιδιαστική εμφάνιση του Ρώσου ηγεμόνα Ολέγκ, επικεφαλής ισχυρού στόλου, μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης αναγκάζει τη βυζαντινή κυβέρνηση να κατοχυρώσει την παρουσία Ρώσων εμπόρων στην πόλη.
* McsEngl.{socGrc'0907},

socGrc'time0908 15 Μαΐου: Ο Κωνσταντίνος στέφεται από τον πατέρα του, Λέοντα, συναυτοκράτορας.

Οκτώβριος: Ο λογοθέτης του δρόμου Ιμέριος επιτυγχάνει σημαντική νίκη στο Αιγαίο Πέλαγος εναντίον των Αράβων.
* McsEngl.{socGrc'0908},

socGrc'time0910 Καλοκαίρι: Βυζαντινός στρατός καταλαμβάνει την Κύπρο. Έπειτα από λίγους μήνες η Κύπρος καταλαμβάνεται από τους Άραβες υπό τον αρνησίθρησκο Δαμιανό. Μετά από διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους Άραβες και τους Βυζαντινούς επανέρχεται το καθεστώς ουδετερότητας στο νησί.
* McsEngl.{socGrc'0910},

socGrc'time0911 Εκδίδεται από τον Λέοντα ΣΤ΄ το «Επαρχικόν Βιβλίον».

Ο Κωνσταντίνος αναγορεύεται συναυτοκράτορας του πατέρα του (μετά τις 9 Ιουνίου του 911).
* McsEngl.{socGrc'0911},

socGrc'time0912 11 Μαΐου: Πεθαίνει ο Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός.

15 Μαΐου: Ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος και επίτροπος του ανήλικου Κωνσταντίνου Ζ΄ επαναφέρει στον πατριαρχικό θρόνο τον Νικόλαο Μυστικό.
* McsEngl.{socGrc'0912},

socGrc'time0913 6 Ιουνίου: Πεθαίνει ο Αλέξανδρος.

7 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου με ένα συμβούλιο αντιβασιλείας με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό.

Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου του 920.

Αύγουστος: Βουλγαρικά στρατεύματα υπό τον Συμεών φτάνουν μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης την οποία αρχίζουν να πολιορκούν. Οι Βυζαντινοί αναγκάζονται να αναγνωρίσουν στο Βούλγαρο ηγεμόνα τον τίτλο «βασιλεύς της Βουλγαρίας».

Οκτώβριος: Η βασιλομήτωρ Ζωή Καρβονοψίνα αναγορεύεται συμβασιλέας του ανήλικου γιου της Κωνσταντίνου.
* McsEngl.{socGrc'0913},

socGrc'time0914 Οι Βούλγαροι καταλαμβάνουν και λεηλατούν την Αδριανούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0914},

socGrc'time0917 20 Αυγούστου: Οι Βούλγαροι υπό τον Συμεών καταστρέφουν βυζαντινή στρατιά υπό τον Ρωμανό Λεκαπηνό στην περιοχή της Αγχιάλου του Εύξεινου Πόντου.
* McsEngl.{socGrc'0917},

socGrc'time0919 25 Μαρτίου: Ο δρουγγάριος του πλωίμου Ρωμανός Λεκαπηνός με αστραπιαία κίνηση επιβάλλει πραξικοπηματικά την παρουσία του στο βυζαντινό παλάτι.

Μάιος: Ο νεαρός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ παντρεύεται την κόρη του Ρωμανού Λεκαπηνού.

24 Σεπτεμβρίου: Ο Ρωμανός Λεκαπηνός ανακηρύσσεται καίσαρας.
* McsEngl.{socGrc'0919},

socGrc'time0920 Ιούλιος: Εκκλησιαστική σύνοδος απαγορεύει τον τέταρτο γάμο και επιτρέπει τον τρίτο, υπό συγκεκριμένες όμως προϋποθέσεις.

20 Αυγούστου: Η βασιλομήτωρ Ζωή απομακρύνεται από το θρόνο.

17 Δεκεμβρίου: Συναυτοκρατορία Κωνσταντίνου Ζ΄ και Ρωμανού Α΄.
* McsEngl.{socGrc'0920},

socGrc'time0921 20 Μαΐου: Ο πρωτότοκος γιος του Ρωμανού, Χριστόφορος, στέφεται συναυτοκράτορας, τρίτος στη σειρά μετά τον πατέρα του και τον Κωνσταντίνο.
* McsEngl.{socGrc'0921},

socGrc'time0922 Ο ναύαρχος Ιμέριος καταστρέφει τον πειρατικό στόλο του Λέοντα του Τριπολίτη κοντά στη Λήμνο.

Δημοσιεύεται η «Περί Προτιμήσεως» νεαρά η οποία στρέφεται εναντίον της μεγάλης ιδιοκτησίας (σύμφωνα με άλλους ιστορικούς η δημοσίευση έγινε το 928).
* McsEngl.{socGrc'0922},

socGrc'time0924 Ο γιος του Ρωμανού, Στέφανος, αναγορεύεται συναυτοκράτορας λίγο μετά τις 25 Δεκεμβρίου. Το ίδιο θα συμβεί και με τον τρίτο στη σειρά γιο του Ρωμανού, Κωνσταντίνο.

Νέα επιδρομή του Συμεών στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ρωμανός κατορθώνει να συνάψει ειρήνη με τον ηγεμόνα των Βουλγάρων.

Ο βυζαντινός στόλος καταστρέφει το στόλο του εξωμότη Λέοντα του Τριπολίτη κοντά στη Λήμνο.
* McsEngl.{socGrc'0924},

socGrc'time0925 15 Μαΐου: Πεθαίνει ο πατριάρχης Νικόλαος Μυστικός, ηγετική μορφή που χαρακτηρίζεται από πολιτική ευαισθησία, ευελιξία και ευθυκρισία, διπλωματικές ικανότητες, πίστη στην οικουμενικότητα και τα ιδεώδη της αυτοκρατορίας.
* McsEngl.{socGrc'0925},

socGrc'time0928 Οι Βυζαντινοί κυριεύουν τη Θεοδοσιούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0928},

socGrc'time0933 2 Φεβρουαρίου: Ο Θεοφύλακτος, νεότερος γιος του Ρωμανού Α΄, αναδεικνύεται σε ηλικία μόλις 19 ετών πατριάρχης Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'0933},

socGrc'time0934 Οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν το στρατηγικής σημασίας φρούριο της Μελιτηνής.
* McsEngl.{socGrc'0934},

socGrc'time0938 Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ Πορφυρογέννητος συγγράφει το «Περί της Βασιλείου Τάξεως».
* McsEngl.{socGrc'0938},

socGrc'time0941 Ο ηγεμόνας του Κιέβου Ιγκόρ φτάνει με απειλητικές διαθέσεις μπροστά στα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Ο ηγεμόνας του Κιέβου Ιγκόρ επιτίθεται εναντίον της, αλλά την επίθεσή του ο βυζαντινός στόλος την αντιμετωπίζει με υγρό πυρ στην είσοδο του Βοσπόρου.

Την ίδια περίοδο οι Βυζαντινοί εκστρατεύουν εναντίον των Αράβων και φτάνουν μέχρι το Χαλέπι.
* McsEngl.{socGrc'0941},

socGrc'time0944 Νέα προσπάθεια του Ιγκόρ εναντίον της Κωνσταντινούπολης αποτυγχάνει.

16 Δεκεμβρίου: Ο Ρωμανός Α΄ εκδιώκεται από το θρόνο από το γιο του Στέφανο Λεκαπηνό.

Θα πεθάνει στην εξορία στις 15 Ιουνίου του 948.

Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ συγγράφει το «Περί Θεμάτων».
* McsEngl.{socGrc'0944},

socGrc'time0945 27 Ιανουαρίου: Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ εκδιώκει από το θρόνο και εξορίζει τους συναυτοκράτορες Στέφανο (+965) και Κωνσταντίνο Λεκαπηνό (+947), έπειτα από παρακίνηση της αυγούστας Ελένης, αδερφής των δύο Λεκαπηνών.

6 Απριλίου: Ο Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος προωθεί τον ιδιαίτερα ικανό νόθο γιο του Ρωμανού Λεκαπηνού Βασίλειο.
* McsEngl.{socGrc'0945},

socGrc'time0947 Εκδίδεται από τον Κωνσταντίνο Ζ΄ «Νεαρά» εναντίον της μεγάλης ιδιοκτησίας.
* McsEngl.{socGrc'0947},

socGrc'time0948 Ανοιξη: Ο Ρωμανός Β΄ αναγορεύεται συναυτοκράτορας του πατέρα του, Κωνσταντίνου Ζ΄.
* McsEngl.{socGrc'0948},

socGrc'time0950 Ανεγείρεται ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μονή του Οσίου Λουκά, στη Βοιωτία.
* McsEngl.{socGrc'0950},

socGrc'time0951 Το Βυζάντιο αποτυγχάνει να απελευθερώσει την αραβοκρατούμενη Σικελία.
* McsEngl.{socGrc'0951},

socGrc'time0955 Ο Νικηφόρος Φωκάς αναλαμβάνει δομέστικος των σχολών.
* McsEngl.{socGrc'0955},

socGrc'time0958 Βυζαντινά στρατεύματα υπό τον Νικηφόρο Φωκά καταλαμβάνουν μια σειρά από οχυρές θέσεις στα ανατολικά σύνορα του κράτους.
* McsEngl.{socGrc'0958},

socGrc'time0959 10 Νοεμβρίου: Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Ζ΄. Ο Ρωμανός Β΄ ανακηρύσσεται μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Μαρτίου του 963.
* McsEngl.{socGrc'0959},

socGrc'time0960 22 Απριλίου: Ο Βασίλειος Β΄ αναγορεύεται συναυτοκράτορας του πατέρα του. Το επόμενο έτος συναυτοκράτορας ανακηρύσσεται και ο άλλος του γιος, ο Κωνσταντίνος Η΄.

Ο Νικηφόρος Φωκάς νικά τον Σέιφ αλ Ντάουλα.
* McsEngl.{socGrc'0960},

socGrc'time0961 7 Μαρτίου: Ο Νικηφόρος Φωκάς απελευθερώνει την Κρήτη από τους Άραβες.

Οι Ούγγροι εισβάλλουν στη Βουλγαρία και φτάνουν μέχρι τα βυζαντινά εδάφη. Ηττώνται από τον Μαριανό Αργυρό.
* McsEngl.{socGrc'0961},

socGrc'time0962 Ο Όθων ανακηρύσσεται αυτοκράτορας στη Ρώμη.
* McsEngl.{socGrc'0962},

socGrc'time0963 16 Μαρτίου: Ο Βασίλειος Β΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τον Αύγουστο του ίδιου έτους, με συναυτοκράτορα τον αδερφό του Κωνσταντίνο.

16 Αυγούστου: Ο Νικηφόρος Β΄ Φωκάς ανακηρύσσεται συναυτοκράτορας και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου του 969. Ο Βασίλειος Β΄ και ο Κωνσταντίνος Η΄ παραμένουν συναυτοκρότορες.
* McsEngl.{socGrc'0963},

socGrc'time0964 Ιδρύεται από τον Αθανάσιο τον Αθωνίτη η Μονή της Μεγίστης Λαύρας στον Άθω.
* McsEngl.{socGrc'0964},

socGrc'time0965 Ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς καταλαμβάνει τη Μοψουεστία, την Ταρσό και τελικά επιβάλλει το βυζαντινό έλεγχο σε ολόκληρη την Κιλικία.
* McsEngl.{socGrc'0965},

socGrc'time0968 Ο βυζαντινός στρατός καταλαμβάνει τη Λαοδικεία και την Έμεσα. Ο επίσκοπος Κρεμώνας Λιουτπράνδος φτάνει στην Κωνσταντινούπολη επικεφαλής αντιπροσωπείας με σκοπό να συνάψει συνθήκη με το Βυζάντιο.
* McsEngl.{socGrc'0968},

socGrc'time0969 Οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν την Αντιόχεια.

11 Δεκεμβρίου: Ο Ιωάννης Α΄ Τζιμισκής δολοφονεί τον Νικηφόρο Φωκά και αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου με συναυτοκράτορες τον Βασίλειο Β΄ και τον Κωνσταντίνο Η΄.

Ο Τζιμισκής θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 10 Ιανουαρίου του 976.
* McsEngl.{socGrc'0969},

socGrc'time0970 Με ομώνυμη συνθήκη το εμιράτο του Χαλεπίου διαμελίζεται.

Ο Σβιατοσλάβος ηττάται από το στρατηγό Βάρδα Σκληρό στην Αρκαδιούπολη.
* McsEngl.{socGrc'0970},

socGrc'time0971 Ο Ιωάννης Τζιμισκής εκστρατεύει εναντίον των Ρως, κυριεύει την Πρεσθλάβα και πολιορκεί τον Σβιατοσλάβο στο Δορύστολο, τον οποίο πιάνει αιχμάλωτο. Οι Ρως αναγκάζονται να υποχωρήσουν.
* McsEngl.{socGrc'0971},

socGrc'time0972 14 Απριλίου: Στον Άγιο Πέτρο της Ρώμης ο γιος του Γερμανού αυτοκράτορα, Όθων, μνηστεύεται τη Βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ.
* McsEngl.{socGrc'0972},

socGrc'time0975 Δημιουργείται ο θεσμός του κατεπάνω της Ιταλίας.

Ο Τζιμισκής προελαύνει επικεφαλής βυζαντινού στρατεύματος μέχρι τη Βηρυττό.
* McsEngl.{socGrc'0975},

socGrc'time0976 11 Ιανουαρίου: Ο Βασίλειος Β΄ ο επονομαζόμενος και Βουλγαροκτόνος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου σε ηλικία 18 ετών, με συναυτοκράτορα τον αδερφό του Κωνσταντίνο Η΄. Ο Βασίλειος, με συναυτοκράτορα τον αδερφό του, θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 1025.

Λεξικό της «Σούδας».

977-986 Ο νέος ηγεμόνας των Βουλγάρων Σαμουήλ καταλαμβάνει και πάλι μεγάλο μέρος της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.
* McsEngl.{socGrc'0976},

socGrc'time0979 Ήττα του αποστάτη Βάρδα Σκληρού από τα πιστά στον αυτοκράτορα στρατεύματα.
* McsEngl.{socGrc'0979},

socGrc'time0983 Επιδρομές του Σαμουήλ μέχρι τη νότια Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'0983},

socGrc'time0986 Νίκη του Σαμουήλ επί του Βασίλειου Β΄ στην Πύλη του Τραϊανού.
* McsEngl.{socGrc'0986},

socGrc'time0987 Νέα στάση του Βάρδα Φωκά και του Βάρδα σκληρού αποτυγχάνει.
* McsEngl.{socGrc'0987},

socGrc'time0991 Εκστρατεία του Βασίλειου Β΄ εναντίον των Βουλγάρων στη Μακεδονία. Συνεννοήσεις του Βυζαντινού αυτοκράτορα με τους Σέρβους και τους Κροάτες με σκοπό τη δημιουργία αντιπερισπασμού.
* McsEngl.{socGrc'0991},

socGrc'time0995 Ήττα του Γρηγορίου Ταρωνίτη από τους Βουλγάρους κοντά στη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'0995},

socGrc'time0996 Αυστηροί νόμοι του Βασίλειου Β΄ εναντίον της μεγάλης γαιοκτησίας.

Ήττα του Σαμουήλ στο Σπερχειό από το στρατηγό Νικηφόρο Ουρανό.

Επιβολή του φόρου του αλληλλέγγυου στους πλούσιους, οι οποίοι τώρα υποχρεώνονται να πληρώνουν τους αναλογούντες φόρους των φτωχών γειτόνων τους.
* McsEngl.{socGrc'0996},

socGrc'time1000 Το Βυζάντιο ανακαταλαμβάνει την παραδουνάβια Βουλγαρία και αρχίζει την εκστρατεία του για ανακατάληψη των βυζαντινών εδαφών που κατέχουν οι Βούλγαροι.
* McsEngl.{socGrc'1000},

socGrc'time1004 Ήττα του Σαμουήλ κοντά στον Αξιό.
* McsEngl.{socGrc'1004},

socGrc'time1007 Ο Βασίλειος Β΄ προσαρτά τη νότια Μακεδονία.
* McsEngl.{socGrc'1007},

socGrc'time1014 Συντριπτική νίκη των Βυζαντινών εναντίον των Βουλγάρων στο Κλειδί.
* McsEngl.{socGrc'1014},

socGrc'time1018 Ο Βασίλειος Β΄ ολοκληρώνει την κατάκτηση της Βουλγαρίας και στη συνέχεια επισκέπτεται την Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'1018},

socGrc'time1025 16 Δεκεμβρίου: Ο Κωνσταντίνος Η΄ αναγορεύεται μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αμέσως μετά το θάνατο του Βασίλειου Β΄, και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 11 Νοεμβρίου του 1028.
* McsEngl.{socGrc'1025},

socGrc'time1028 12 Νοεμβρίου: Ο Ρωμανός Γ΄ ο Αργυρός, πρώτος σύζυγος της κόρης του Κωνσταντίνου Η΄, Ζωής, ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

1028-1029 Ήττες των Βυζαντινών στην περιοχή της Συρίας.

Καταργείται από τον Ρωμανό Γ΄ η ειδική φορολογία των μεγαλογαιοκτημόνων, γνωστή ως αλληλέγγυον. Η κατάργηση θα οδηγήσει στη διάλυση της μικρής ιδιοκτησίας και μοιραία στην αποδυνάμωση του βυζαντινού στρατού, ο οποίος στηριζόταν κυρίως στους μικροϊδιοκτήτες γεωργούς.
* McsEngl.{socGrc'1028},

socGrc'time1032 Ο στρατηγός Γεώργιος Μανιάκης αποκαθιστά τη βυζαντινή επικυριαρχία στην περιοχή της βόρειας Συρίας.
* McsEngl.{socGrc'1032},

socGrc'time1034 12 Απριλίου: Δολοφονείται ο Ρωμανός Γ΄ μέσα στο λουτρό του από όργανα του ευνούχου Ιωάννη του Ορφανοτρόφου και με τη συγκατάθεση της συζύγου του Ζωής. Ο Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγόνας, δεύτερος σύζυγος της Ζωής της Πορφυρογέννητης, αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το θάνατό του, στις 10 Δεκεμβρίου του 1041.
* McsEngl.{socGrc'1034},

socGrc'time1040 Επαναστατικές κινήσεις εναντίον του Βυζαντίου στη Βουλγαρία και τη Σερβία καταπνίγονται.

Ο Γεώργιος Μανιακής ανακτά τις Συρακούσες.
* McsEngl.{socGrc'1040},

socGrc'time1041 Ο ηγεμόνας της Ζέντα (Διόκλεια, σημ. Μαυροβούνιο) Στέφανος Βοϊσθλάβος κατοχυρώνει την ανεξαρτησία της χώρας του από το Βυζάντιο.

16 Δεκεμβρίου: Ο Μιχαήλ Ε΄ ο Καλαφάτης, αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αμέσως μετά το θάνατο του Μιχαήλ Δ΄. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 21 Απριλίου του 1042.
* McsEngl.{socGrc'1041},

socGrc'time1042 20 Απριλίου: Η αδελφή της Ζωής, Θεοδώρα, ανακηρύσσεται συναυτοκράτειρα, ενώ ο Μιχαήλ, ο οποίος είχε εξορίσει τη θετή του μητέρα Ζωή, εκδιώκεται από το θρόνο έπειτα από λαϊκή εξέγερση και τυφλώνεται.

12 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος, νέος και τρίτος κατά σειρά σύζυγος της Ζωής, αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου του 1055.
* McsEngl.{socGrc'1042},

socGrc'time1043 Ο Γεώργιος Μανιάκης καταλαμβάνει τη Σικελία, αλλά του αφαιρείται η στρατηγία από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Θ΄. Τότε ο Μανιάκης αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας, αλλά πριν προλάβει να επιτεθεί εναντίον της Κωνσταντινούπολης σκοτώνεται σε μια αψιμαχία.
* McsEngl.{socGrc'1043},

socGrc'time1047 Επανάσταση του Λέοντα Τορνίκιου στην περιοχή της Θράκης και της Μακεδονίας εναντίον της αυθαιρεσίας της κεντρικής εξουσίας. Αποτυγχάνει η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους επαναστάτες. Οι Πετσενέγκοι διαβαίνουν το σύνορα του Δούναβη, γεγονός που έχει βαρύτατες συνέπειες για την αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'1047},

socGrc'time1054 16 Ιουλίου: Ο καρδινάλιος Ουμβέρτος και οι υπόλοιποι απεσταλμένοι του πάπα εναποθέτουν πάνω στην Αγία Τράπεζα της Αγίας Σοφίας τον αφορισμό του πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριου και των ομοφρόνων του. Λίγες μέρες αργότερα ο πατριάρχης αφορίζει τον πάπα Λέοντα Θ΄ (Σχίσμα των Εκκλησιών).

Οι Σελτζούκοι εισβάλλουν στη Γεωργία και την Αρμενία.
* McsEngl.{socGrc'1054},

socGrc'time1055 11 Ιανουαρίου: Η Θεοδώρα παραμένει μόνη αυτοκράτειρα μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Θ΄. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το θάνατό της, στις 21 Αυγούστου του 1056. Με το θάνατό της εκλείπει η ένδοξη Μακεδονική Δυναστεία.
* McsEngl.{socGrc'1055},

socGrc'time1056 21 Αυγούστου: Ο Μιχαήλ ΣΤ΄ ο Στρατιωτικός αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 31 Αυγούστου του 1057.
* McsEngl.{socGrc'1056},

socGrc'time1057 1 Σεπτεμβρίου: Ο Ισαάκιος Α΄ ο Κομνηνός ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου μετά την ανατροπή του Μιχαήλ ΣΤ΄. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου του 1059, οπότε, και ενώ είναι ασθενής και κάτω από την πίεση του Μιχαήλ Ψελλού, θα εξαναγκαστεί σε παραίτηση υπέρ του Κωνσταντίνου Ι΄ του Δούκα.
* McsEngl.{socGrc'1057},

socGrc'time1058 Ενίσχυση του στρατού από τον αυτοκράτορα. Σημαντικές επιτυχίες εναντίον των Πετσενέγκων και των Ούγγρων.

Ο Ισαάκιος, προκειμένου να ενισχύσει τα οικονομικά του κράτους, προχωρεί σε δήμευση των περιουσιών όσων είχαν πλουτίσει παράνομα στη διάρκεια των τελευταίων είκοσι ετών.
* McsEngl.{socGrc'1058},

socGrc'time1059 Οι Σελτζούκοι φτάνουν στην περιοχή της Σεβάστειας.

Δεκέμβριος: Ο Ισαάκιος Κομνηνός εγκαταλείπει το θρόνο και αποσύρεται ως μοναχός στη Μονή του Στουδίου. Νέος αυτοκράτορας αναγορεύεται ο Κωνσταντίνος Ι΄ ο Δούκας.
* McsEngl.{socGrc'1059},

socGrc'time1064 Επιδρομές του λαού των Ούζων στην Ελλάδα.

Αρμένιοι κάτω από την πίεση των Σελτζούκων μεταναστεύουν στην Κιλικία όπου ιδρύουν κράτος (η Μικρή Αρμενία της Κιλικίας).
* McsEngl.{socGrc'1064},

socGrc'time1067 23 Μαΐου: Μετά το θάνατο του συζύγου της, Κωνσταντίνου Ι΄, η αυτοκράτειρα Ευδοκία η Μακρεμβολίτισσα αναλαμβάνει την εξουσία.
* McsEngl.{socGrc'1067},

socGrc'time1068 1 Μαΐου: Ο δεύτερος σύζυγος της Ευδοκίας, Ρωμανός Δ΄ ο Διογένης, αναγορεύεται αυτοκράτορας.

Πρώτη εκστρατεία του εναντίον των Σελτζούκων. Ένα χρόνο αργότερα θα πραγματοποιήσει τη δεύτερη εκστρατεία του εναντίον τους στην Καππαδοκία και τη Λυκαονία.
* McsEngl.{socGrc'1068},

socGrc'time1071 26 Αυγούστου: Ήττα των βυζαντινών στρατευμάτων από τους Σελτζούκους Τούρκους του Αλπ Αρσλάν στο Μαντζικέρτ. Ο αυτοκράτορας Ρωμανός συλλαμβάνεται αιχμάλωτος. Σύμφωνα με τις αραβικές πηγές, η μάχη έγινε στις 19 Αυγούστου -την ημερομηνία αυτή αποδέχεται και ο Οστρογκόρσκι. Λίγες μέρες αργότερα ο αυτοκράτορας απελευθερώνεται από τους Σελτζούκους, αφού πρώτα συμφωνεί να διατηρηθεί το εδαφικό καθεστώς που υπήρχε πριν από τη μάχη (status quo ante).

Η αυτοκράτειρα Ευδοκία Δούκαινα θα κρατήσει την εξουσία μέχρι τις 24 Οκτωβρίου, οπότε και θα εκδιωχθεί από το θρόνο.

24 Οκτωβρίου: Ο Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας ο Παραπινάκης, γιος του Κωνσταντίνου Ι΄ και της Ευδοκίας, αναγορεύεται μόνος αυτοκράτορας του Βυζαντίου.
* McsEngl.{socGrc'1071},

socGrc'time1072 Οι Νορμανδοί επεκτείνουν την κυριαρχία τους στην Κάτω Ιταλία και τη Σικελία.
* McsEngl.{socGrc'1072},

socGrc'time1076 Οι Σελτζούκοι καταλαμβάνουν την Ιερουσαλήμ.
* McsEngl.{socGrc'1076},

socGrc'time1078 3 Απριλίου: Ο Νικηφόρος Γ΄ ο Βοτανειάτης μετά τη φυγή του Μιχαήλ Ζ΄ ανακηρύσσεται και επίσημα πλέον αυτοκράτορας του Βυζαντίου.
* McsEngl.{socGrc'1078},

socGrc'time1081 1 Απριλίου: Ο Αλέξιος Α΄ ο Κομνηνός ανατρέπει τον Νικηφόρο Γ΄ και αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Ιδρύει τη δυναστεία των Κομνηνών και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Αυγούστου του 1118 έχοντας ως συμβασιλέα μετά το 1092 το γιο του, Ιωάννη Β΄ τον Κομνηνό.

1082-1083 Οι Νορμανδοί υπό τον Ροβέρτο Γυισκάρδο στην αρχή και στη συνέχεια υπό τον Βοημούνδο καταλαμβάνουν περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'1081},

socGrc'time1085 Ο αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ διώχνει τους Νορμανδούς από τη Βαλκανική.
* McsEngl.{socGrc'1085},

socGrc'time1088 Ήττα των Βυζαντινών από τους Πετσενέγκους στο Δορύστολο.

Ο μοναχός Χριστόδουλος ιδρύει στην Πάτμο τη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.
* McsEngl.{socGrc'1088},

socGrc'time1091 Νίκη του Αλεξίου Α΄ επί των Πετσενέγκων στο Λεβούνιο.
* McsEngl.{socGrc'1091},

socGrc'time1097 Οι σταυροφόροι με τη βοήθεια του Αλεξίου διεκπεραιώνονται στη Μικρά Ασία.
* McsEngl.{socGrc'1097},

socGrc'time1099 Οι σταυροφόροι καταλαμβάνουν την Ιερουσαλήμ.
* McsEngl.{socGrc'1099},

socGrc'time1100 Ενίσχυση του θεσμού της πρόνοιας, της υποχρέωσης δηλαδή παροχής στρατιωτικής υπηρεσίας από τους Δυνατούς (μεγαλογαιοκτήμονες) στους οποίους το κράτος έχει παραχωρήσει μεγάλες εκτάσεις.
* McsEngl.{socGrc'1100},

socGrc'time1108 Ο Αλέξιος Α΄ υποχρεώνει τον Βοημούνδο να δηλώσει υποτέλεια.
* McsEngl.{socGrc'1108},

socGrc'time1113 16 Αυγούστου: Ο Ιωάννης Β΄ ο Κομνηνός ανακηρύσσεται συμβασιλέας του πατέρα του, Αλεξίου Α΄. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 8 Απριλίου του 1143.
* McsEngl.{socGrc'1113},

socGrc'time1116 Σημαντική νίκη του βυζαντινού στρατού στο Φιλομήλιο της Μικράς Ασίας επί των Σελτζούκων του Μαλέκ Σαχ, ο οποίος παραλίγο να πιαστεί αιχμάλωτος.
* McsEngl.{socGrc'1116},

socGrc'time1118 Θάνατος του Αλεξίου Α΄. Μόνος αυτοκράτορας παραμένει ο Ιωάννης Β΄ Κομνηνός.
* McsEngl.{socGrc'1118},

socGrc'time1122 Αποφασιστική νίκη του Ιωάννη Β΄ επί των Πετσενέγκων στη Βερόη. Εγκαθιστά πολλούς Πετσενέγκους στη Μακεδονία.
* McsEngl.{socGrc'1122},

socGrc'time1128 Ο Ιωάννης Β΄ νικά τους Ούγγρους στο φρούριο του Χράμου στο Δούναβη και αποκαθιστά τα προς βορρά σύνορα της αυτοκρατορίας.

1130-1140 Ο Ιωάννης Β΄ με συνεχείς εκστρατείες στις περιοχές της Μικρός Ασίας και της Συρίας (Παφλαγονία, Κιλικία, Συρία κ.λπ.) επεκτείνει τα όρια της κυριαρχίας του Βυζαντίου σε βάρος των Σελτζούκων, των σταυροφόρων και των εμίρηδων της Συρίας.
* McsEngl.{socGrc'1128},

socGrc'time1143 8 Απριλίου: Ο Μανουήλ Α΄ διαδέχεται τον πατέρα του Ιωάννη Β΄ στο θρόνο. Μετά το 1172 συναυτοκράτορας είναι ο γιος του Αλέξιος Β΄.

1147-1149 Αποτυχία της Β΄ Σταυροφορίας.
* McsEngl.{socGrc'1143},

socGrc'time1148 Συμμαχία Μανουήλ και Κονράδου εναντίον των Νορμανδών. Οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν και πάλι την Κέρκυρα.

1152-1154 Επιτυχής εκστρατεία του Μανουήλ στην Ουγγαρία.
* McsEngl.{socGrc'1148},

socGrc'time1155 Οι Βυζαντινοί καταλαμβάνουν το Μπάρι και παραχωρούν σημαντικά εμπορικά προνόμια στους Γενουάτες.

1158-1159 Ο Μανουήλ προσπαθεί να ανακτήσει τη Φρυγία και την Κιλικία.

Με διάταγμά του επιχειρεί να περιορίσει τη διεύρυνση της μεγάλης γαιοκτησίας.
* McsEngl.{socGrc'1155},

socGrc'time1163 Ο Στέφανος Νεμάνια, μέγας Ζουπάνος της Σερβίας, αναγνωρίζει την επικυριαρχία του Μανουήλ.
* McsEngl.{socGrc'1163},

socGrc'time1171 Ο Μανουήλ διατάζει τη δήμευση των περιουσιών όλων των Βενετών που κατοικούν στα όρια της αυτοκρατορίας. Η Βενετία αντιδρά με την αποστολή πειρατικού στόλου στο Αιγαίο.
* McsEngl.{socGrc'1171},

socGrc'time1176 Ήττα των υπό τον Μανουήλ βυζαντινών στρατευμάτων στο Μυριοκέφαλο από τους Σελτζούκους Τούρκους (Κιλίτζ Ασθλάν). Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία χάνει οριστικά το μεγαλύτερο μέρος της Μικράς Ασίας.
* McsEngl.{socGrc'1176},

socGrc'time1180 24 Σεπτεμβρίου: Ο Αλέξιος Β΄ ανεβαίνει στο θρόνο του Βυζαντίου.
* McsEngl.{socGrc'1180},

socGrc'time1183 Σεπτέμβριος: Ο Ανδρόνικος Α΄ ο Κομνηνός αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

Στο θρόνο θα παραμείνει μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου του 1185.
* McsEngl.{socGrc'1183},

socGrc'time1185 Ο Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας καταλαμβάνει το Δυρράχιο και τη Θεσσαλονίκη.

12 Σεπτεμβρίου: Ο Ισαάκιος Β΄ ο Άγγελος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

Ο στρατηγός Αλέξιος Βρανάς Κομνηνός συντρίβει τους Νορμανδούς στο Δημητρίτζη κοντά στην Αμφίπολη.
* McsEngl.{socGrc'1185},

socGrc'time1188 Ο Ισαάκιος Β΄ αναγνωρίζει το δικαίωμα στους Βουλγάρους να δημιουργήσουν ανεξάρτητο κράτος.
* McsEngl.{socGrc'1188},

socGrc'time1190 Ο Ισαάκιος υποχρεώνει τον Νεμάνια να παραχωρήσει τα εδάφη που έχει κατακτήσει.

Με τη Συνθήκη της Αδριανούπολης ο Ισαάκιος αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει τα γερμανικά στρατεύματα του Φρειδερίκου στη Μικρά Ασία και να φροντίζει για τον ανεφοδιασμό τους.
* McsEngl.{socGrc'1190},

socGrc'time1194 Ήττα του Ισαάκιου στην Αρκαδιούπολη από τους Βουλγάρους.
* McsEngl.{socGrc'1194},

socGrc'time1195 8 Απριλίου: Ο Αλέξιος Γ΄ ο Άγγελος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 18 Αυγούστου του 1203.
* McsEngl.{socGrc'1195},

socGrc'time1203 Οι σταυροφόροι καταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη και διώχνουν από το θρόνο τον Αλέξιο Γ΄.

18 Αυγούστου: Ο Ισαάκιος Β΄ ο Άγγελος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 28 Ιανουαρίου του 1204 έχοντας ως συναυτοκράτορα το γιο του Αλέξιο Δ΄.
* McsEngl.{socGrc'1203},

socGrc'time1204 28 Ιανουαρίου: Ο Αλέξιος Ε΄ ο Μούρτζουφλος, δεύτερος σύζυγος της κόρης του Αλεξίου Γ΄ Ευδοκίας, αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου.

13 Απριλίου: Την Κωνσταντινούπολη καταλαμβάνουν τα στρατεύματα που πήραν μέρος στη Δ΄ Σταυροφορία και για τρεις μέρες τη λεηλατούν, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού κατασφάζεται και εξανδραποδίζεται.

Άνοιξη: Ο Θεόδωρος Λάσκαρης καταφεύγει στη Νίκαια της Βιθυνίας όπου αρχίζει να δημιουργείται ένα νέο κράτος.
* McsEngl.{socGrc'1204},

Περίοδος του διασπασμένου Βυζαντινού Ελληνισμού

socGrc'time1204 Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους δημιουργούνται τα ακόλουθα λατινικά κράτη:

Η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, το Λατινικό Βασίλειο της Θεσσαλονίκης, το Δουκάτο των Αθηνών, η Ηγεμονία της Αχαΐας, το Δουκάτο του Αιγαίου και πολλές βαρωνίες στην κεντρική και τη νότια Ελλάδα.

Τα πιο σημαντικά ελληνικά κράτη πού δημιουργούνται μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης είναι τα εξής:

Η Αυτοκρατορία της Νικαίας, η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας και το Δεσποτάτο της Ηπείρου.
* McsEngl.{socGrc'1204},

socGrc'time1205 Οι Λατίνοι, μετά από τη νίκη τους στο Αδραμύττιο επί του Θεόδωρου Λάσκαρη, καταλαμβάνουν τη ΒΔ Μικρά Ασία.

Ο Βούλγαρος Ιωαννίτζης, εκμεταλλευόμενος τη δυσαρέσκεια του λαού εναντίον των Λατίνων, πολιορκεί τη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'1205},

socGrc'time1208 Αρχές Απριλίου: Ο Θεόδωρος Λάσκαρης στέφεται από τον πατριάρχη Μιχαήλ Δ΄ αυτοκράτορας στη Νίκαια.
* McsEngl.{socGrc'1208},

socGrc'time1210 Ο Θεόδωρος Λάσκαρης νικά το σουλτάνο του Ικονίου κοντά στην Αντιόχεια του Μαιάνδρου ποταμού. Με αυτή τη νίκη του εδραιώνει την κυριαρχία του κράτους της Νίκαιας στη βόρεια και τη δυτική Μικρά Ασία.
* McsEngl.{socGrc'1210},

socGrc'time1215 Ο Θεόδωρος Άγγελος, ηγεμόνας (δεσπότης) της Ηπείρου, αποσπά το Δυρράχιο και την Κέρκυρα από τους Βενετούς.
* McsEngl.{socGrc'1215},

socGrc'time1218 Ο Ιωάννης Β΄ Ασάν αναγορεύεται τσάρος των Βουλγάρων.
* McsEngl.{socGrc'1218},

socGrc'time1222 Αρχές: Μετά το θάνατο του Θεόδωρου στο θρόνο ανεβαίνει ο σύζυγος της κόρης του Ειρήνης, Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, ο οποίος θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 30 Οκτωβρίου του 1254.
* McsEngl.{socGrc'1222},

socGrc'time1224 Ο Θεόδωρος Άγγελος, ηγεμόνας (δεσπότης) της Ηπείρου, καταλύει το Λατινικό Βασίλειο της Θεσσαλονίκης.

Ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης αποσπά την Αδριανούπολη από τον Θεόδωρο Άγγελο.
* McsEngl.{socGrc'1224},

socGrc'time1225 Συνάπτεται συνθήκη ανάμεσα στον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη και τους Λατίνους. Σύμφωνα με αυτή το κράτος της Νίκαιας προσαρτά όλα τα μικρασιατικά εδάφη που έχουν καταλάβει οι Λατίνοι και τα νησιά Χίο, Λέσβο και Σάμο.
* McsEngl.{socGrc'1225},

socGrc'time1228 Ο Βαλδουίνος Β΄ ανακηρύσσεται αυτοκράτορας (Λατίνος) της Κωνσταντινούπολης. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το 1261.
* McsEngl.{socGrc'1228},

socGrc'time1230 Ήττα του Θεόδωρου Αγγέλου από τους Βουλγάρους στη μάχη της Κλοκότνιτσας.
* McsEngl.{socGrc'1230},

socGrc'time1237 Ο Ιωάννης Ασάν διαλύει τη συμμαχία του με τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη και συνάπτει νέα με τους Λατίνους της Κωνσταντινούπολης. Οι καινούργιοι σύμμαχοι επιτίθενται εναντίον των ευρωπαϊκών κτήσεων της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας.
* McsEngl.{socGrc'1237},

socGrc'time1241 Ο γιος του Ιωάννη Γ΄ Θεόδωρος Λάσκαρης Βατάτζης αναγορεύεται συναυτοκράτορας.
* McsEngl.{socGrc'1241},

socGrc'time1242 Ο δεσπότης της Ηπείρου αναγκάζεται να αποδεχτεί την επικυριαρχία του αυτοκράτορα της Νίκαιας.

Ο Στέφανος Ούρεσης γίνεται βασιλιάς των Σέρβων.
* McsEngl.{socGrc'1242},

socGrc'time1245 Ο Γουλιέλμος Βιλεαρδουίνος αναγορεύεται ηγεμόνας της Αχαΐας.
* McsEngl.{socGrc'1245},

socGrc'time1246 Ο Ιωάννης Γ΄ Βατάτζης καταλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'1246},

socGrc'time1254 30 Οκτωβρίου: Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης Βατάτζης ανακηρύσσεται αυτοκράτορας της Νίκαιας. Στο θρόνο θα παραμείνει μέχρι τον Αύγουστο του 1258.
* McsEngl.{socGrc'1254},

socGrc'time1257 Ο δεσπότης της Ηπείρου γίνεται κύριος της δυτικής Μακεδονίας.
* McsEngl.{socGrc'1257},

socGrc'time1258 Αύγουστος: Ο Ιωάννης Δ΄ Δούκας Βατάτζης αναγορεύεται αυτοκράτορας της Νίκαιας.

Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι το Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οπότε θα τον διαδεχτεί ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, ο ιδρυτής της ομώνυμης δυναστείας.
* McsEngl.{socGrc'1258},

socGrc'time1259 Νίκη του αυτοκράτορα της Νίκαιας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου εναντίον των συνασπισμένων στρατευμάτων του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄, του ηγεμόνα της Αχαΐας Γουλιέλμου Βιλεαρδουίνου και του Μανφρέδου της Σικελίας. Η μάχη γίνεται στην Πελαγονία κοντά στην Καστοριά.
* McsEngl.{socGrc'1259},

socGrc'time1261 25 Ιουλίου: Ο στρατηγός Αλέξιος Στρατηγόπουλος που κάνει αναγνωριστική επιχείρηση προς τα βουλγαρικά σύνορα πληροφορείται ότι το μεγαλύτερο μέρος των φραγκικών δυνάμεων απουσιάζει από την Πόλη, καθώς είναι απασχολημένο με την κατάληψη του Δαφνουσίου, ενός νησιωτικού κάστρου στο νότιο Εύξεινο Πόντο. Καταλαμβάνει αιφνιδιαστικά την Κωνσταντινούπολη. Ο Φράγκος αυτοκράτορας Βαλδουίνος και οι Λατίνοι κάτοικοι της Πόλης την εγκαταλείπουν.

15 Αυγούστου: Ο Μιχαήλ Η΄ κάνει την επίσημη είσοδό του στη Βασιλεύουσα.
* McsEngl.{socGrc'1261},

socGrc'time1262 Ο αιχμάλωτος των Βυζαντινών ηγεμόνας της Αχαΐας Γουλιέλμος Βιλεαρδουίνος παραδίδει στον Μιχαήλ Η΄ τα κάστρα της Μονεμβασιάς, του Γερακιού και του Μυστρά.
* McsEngl.{socGrc'1262},

socGrc'time1265 Ο Μιχαήλ Η΄ αποσπά τα Ιωάννινα από το Δεσποτάτο της Ηπείρου.
* McsEngl.{socGrc'1265},

socGrc'time1267 Ο Μιχαήλ Η΄ εγκαθιστά τους Γενουάτες στο Πέραν. Ο Κάρολος ντ’ Ανζού προετοιμάζει εκστρατεία για την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'1267},

socGrc'time1272 8 Νοεμβρίου: Ο γιος του Μιχαήλ Η΄, Ανδρόνικος Β΄, αναγορεύεται συναυτοκράτορας, ενώ τον Ιούνιο του 1281 συναυτοκράτορας ανακηρύσσεται και ο γιος του Ανδρόνικου Β΄, Μιχαήλ Θ΄.

1275-1276 Οι Βυζαντινοί εκστρατεύουν με σκοπό να ανακαταλάβουν την Εύβοια και τα νησιά του Αιγαίου.
* McsEngl.{socGrc'1272},

socGrc'time1282 11 Δεκεμβρίου: Ο Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 24 Μαΐου του 1328.
* McsEngl.{socGrc'1282},

socGrc'time1288 Ο Οθμάν ή Οσμάν γίνεται σουλτάνος των Τούρκων.
* McsEngl.{socGrc'1288},

socGrc'time1290 Γεννιέται ο Βαρλαάμ του Καλαβρού, ο οποίος αργότερα ως μοναχός θα είναι ο κύριος αντίπαλος των ησυχαστών και του Γρηγορίου Παλαμά.
* McsEngl.{socGrc'1290},

socGrc'time1295 21 Μαΐου: Ο Μιχαήλ Θ΄ αναγορεύεται συναυτοκράτορας του πατέρα του, Ανδρόνικου, και θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 12 Οκτωβρίου του 1320.
* McsEngl.{socGrc'1295},

socGrc'time1296 Καταστρέφεται από τους Βενετούς η γενουάτικη παροικία στην Κωνσταντινούπολη.

1300-1368 Εκδηλώνεται το κίνημα των ησυχαστών.
* McsEngl.{socGrc'1296},

socGrc'time1302 27 Ιουνίου: Ήττα του στρατηγού Μουζάλωνα από τις κατά πολύ υπέρτερες δυνάμεις του Οθωμανού Οσμάν στη μάχη του Βαφέα, κοντά στη Νικομήδεια. Η ήττα αυτή των Βυζαντινών έχει ως συνέπεια την κατάληψη της υπόλοιπης Μικράς Ασίας από τους Τούρκους.

1304-1321 Λογοθέτης του γενικού ο Θεόδωρος Μετοχίτης.

1307-1313 Οι Ανδεγαυοί της Νεάπολης αποκτούν τον έλεγχο του Μορέως.
* McsEngl.{socGrc'1302},

socGrc'time1308 Οι Γενουάτες αποκτούν τον έλεγχο της Χίου.

Εκλείπει η δυναστεία των Σελτζουκιδών με το θάνατο του σουλτάνου Μασούντ Γ΄.
* McsEngl.{socGrc'1308},

socGrc'time1310 Το τάγμα των Ιωαννιτών της Ιερουσαλήμ εγκαθίσταται στη Ρόδο.
* McsEngl.{socGrc'1310},

socGrc'time1311 15 Μαρτίου: Μάχη στη λίμνη Κωπαΐδα. Οι Καταλανοί νικούν το στρατό του Γκοτιέ ντε Μπριέν και του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και γίνονται κύριοι του Δουκάτου των Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1311},

socGrc'time1320 Θάνατος του συμβασιλέα Μιχαήλ Θ΄. Ο πατέρας του Ανδρόνικος Β΄ παραμένει μόνος αυτοκράτορας.

1320-1346 Πιθανή χρονολόγηση του «χρονικού του Μορέως».
* McsEngl.{socGrc'1320},

socGrc'time1321 Αρχίζει ο Α΄ εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον Ανδρόνικο Β΄ και τον εγγονό του Ανδρόνικο Γ΄ (γιο του Μιχαήλ Θ΄), που είναι γνωστός ως «ο πόλεμος των δύο Ανδρόνικων».
* McsEngl.{socGrc'1321},

socGrc'time1325 2 Φεβρουαρίου: Ο Ανδρόνικος Γ΄ αναγορεύεται συναυτοκράτορας του παππού του, Ανδρόνικου Β΄.
* McsEngl.{socGrc'1325},

socGrc'time1326 Ο Ορχάν γίνεται σουλτάνος των Οθωμανών, αφού διαδέχεται στο θρόνο τον πατέρα του, Οσμάν.

6 Απριλίου: Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν την Προύσα, την οποία κάνουν πρωτεύουσά τους.

Στην Προύσα είναι θαμμένος και ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος και πατέρας του Ορχάν, Οσμάν.
* McsEngl.{socGrc'1326},

socGrc'time1328 24 Μαΐου: Ο Ανδρόνικος Γ΄ αναγορεύεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου, αφού κατόρθωσε και επιβλήθηκε στον παππού του, Ανδρόνικο Β΄. Θα παραμείνει στο θρόνο μέχρι τις 15 Ιουνίου του 1341.
* McsEngl.{socGrc'1328},

socGrc'time1329 Ο σουλτάνος των Οθωμανών Ορχάν νικά με αρκετή δυσκολία τον Ανδρόνικο Γ΄ στη μάχη του Πελεκάνου και εδραιώνει την οθωμανική παρουσία στη Μικρά Ασία. Η εκστρατεία αυτή αποτελεί την τελευταία επιχείρηση Βυζαντινού αυτοκράτορα εναντίον των Οθωμανών.

Στη συνέχεια ο Ορχάν αρχίζει την πολιορκία της Νίκαιας.
* McsEngl.{socGrc'1329},

socGrc'time1331 Ο Στέφανος Δουσάν, ο οποίος ανέτρεψε τον Ούρεση Γ΄, φτάνει στη Θεσσαλονίκη.

Ο σουλτάνος Ορχάν καταλαμβάνει τη Νίκαια της Βιθυνίας.
* McsEngl.{socGrc'1331},

socGrc'time1333 Ο σουλτάνος των Οθωμανών Ορχάν πολιορκεί τη Νικομήδεια και υποχωρεί μόνο όταν ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Γ΄ αναγνωρίζει τις τουρκικές κτήσεις στη Μικρά Ασία.
* McsEngl.{socGrc'1333},

socGrc'time1337 Ο Ορχάν καταλαμβάνει τη Νικομήδεια και ολοκληρώνει έτσι την κατάκτηση της Βιθυνίας.
* McsEngl.{socGrc'1337},

socGrc'time1341 Καταδικάζεται από σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη ο Βαρλαάμ και αναγνωρίζονται οι θέσεις του Γρηγορίου Παλαμά για τον ησυχασμό.

Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄. Νέος αυτοκράτορας αναγορεύεται ο Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός επαναστατεί εναντίον του νόμιμου αυτοκράτορα.

Αρχίζει ο Β΄ εμφύλιος πόλεμος.
* McsEngl.{socGrc'1341},

socGrc'time1342 Οι Ζηλωτές, με κοινωνικού χαρακτήρα αιτήματα, επαναστατούν στη Θεσσαλονίκη και επιβάλλουν ένα ιδιότυπο καθεστώς μέχρι το 1350.
* McsEngl.{socGrc'1342},

socGrc'time1347 Ο Ιωάννης Καντακουζηνός επανέρχεται στην Κωνσταντινούπολη, πάντα ως συμβασιλέας του Ιωάννη Ε΄. Ο Ιωάννης Ε΄ αποσύρεται στην Τένεδο μέχρι το 1354, οπότε επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη και εκδιώκει τον Καντακουζηνό.
* McsEngl.{socGrc'1347},

socGrc'time1349 Ο Μανουήλ Καντακουζηνός γίνεται δεσπότης του Μυστρά.
* McsEngl.{socGrc'1349},

socGrc'time1353 Αντίθετος στο κίνημα των ζηλωτών που ξεσπά στη Θεσσαλονίκη, ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός συγκαλεί σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία το καταδικάζει, δικαιώνοντας τον Γρηγόριο Παλαμά και τους ησυχαστές. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ παραιτείται το 1354 και γίνεται μοναχός.

Οι Οθωμανοί αποβιβάζονται στη Χερσόνησο της Καλλίπολης.
* McsEngl.{socGrc'1353},

socGrc'time1360 Γεννιέται ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων.
* McsEngl.{socGrc'1360},

socGrc'time1362 Πεθαίνει ο σουλτάνος Ορχάν. Νέος σουλτάνος ο Μουράτ Α΄.
* McsEngl.{socGrc'1362},

socGrc'time1363 Οι Οθωμανοί Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Φιλιππούπολη.
* McsEngl.{socGrc'1363},

socGrc'time1365 Η Αδριανούπολη γίνεται προσωρινή πρωτεύουσα των Τούρκων.
* McsEngl.{socGrc'1365},

socGrc'time1366 Ο Ιωάννης Ε΄ μεταβαίνει στην Ουγγαρία για να ζητήσει βοήθεια για τον επερχόμενο τουρκικό κίνδυνο.
* McsEngl.{socGrc'1366},

socGrc'time1369 Ο Ιωάννης Ε΄ μεταβαίνει στη Ρώμη για να ζητήσει βοήθεια για τον επερχόμενο τουρκικό κίνδυνο. Εκεί αποδέχεται την ένωση των δύο Εκκλησιών, πάγιο αίτημα του πάπα ως αντάλλαγμα για οποιαδήποτε βοήθεια.
* McsEngl.{socGrc'1369},

socGrc'time1373 Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν τη δυτική Θράκη.
* McsEngl.{socGrc'1373},

socGrc'time1376 Ο Ιωάννης Ε΄ φυλακίζεται από το γιο του Ανδρόνικο Δ΄ Παλαιολόγο, ο οποίος σφετερίζεται το θρόνο με τη βοήθεια των Γενουατών και των Οθωμανών Τούρκων. Επανέρχεται στο θρόνο το 1379.
* McsEngl.{socGrc'1376},

socGrc'time1380 Ο σουλτάνος των Οθωμανών Μουράτ Α΄ καταλαμβάνει το Μοναστήρι και τη Νις.
* McsEngl.{socGrc'1380},

socGrc'time1383 Οι Οθωμανοί Τούρκοι καταλαμβάνουν τις Σέρρες. Οι οικογένεια των Παλαιολόγων επιβάλλει την κυριαρχία της στο Δεσποτάτο του Μορέως με δεσπότη τον Θεόδωρο Α΄ Παλαιολόγο.
* McsEngl.{socGrc'1383},

socGrc'time1385 Ο Μουράτ Α΄ καταλαμβάνει τη Σερδική (σημερινή Σόφια).
* McsEngl.{socGrc'1385},

socGrc'time1387 Η Θεσσαλονίκη καταλαμβάνεται για πρώτη φορά από τους Οθωμανούς Τούρκους, οι οποίοι παραχωρούν προνόμια στους κατοίκους της.
* McsEngl.{socGrc'1387},

socGrc'time1389 Νέος σουλτάνος ο Βαγιαζήτ Α΄.
* McsEngl.{socGrc'1389},

socGrc'time1390 Ο Ιωάννης Ζ΄ Παλαιολόγος πολιορκεί την Κωνσταντινούπολη και αφού ανατρέπει τον Ιωάννη Ε΄ καταλαμβάνει για μερικούς μήνες το θρόνο.
* McsEngl.{socGrc'1390},

socGrc'time1391 Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Ιωάννης Ε΄. Νέος αυτοκράτορας αναγορεύεται ο Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος.

Ο Βαγιαζήτ καταλαμβάνει τη Φιλαδέλφεια και την Αττάλεια.
* McsEngl.{socGrc'1391},

socGrc'time1393 Ο Βαγιαζήτ καταλαμβάνει το Ικόνιο, τη Σεβάστεια και την Καισαρεία.
* McsEngl.{socGrc'1393},

socGrc'time1396 Ήττα των σταυροφόρων του Σιγισμόνδου από τους Οθωμανούς Τούρκους στη Νικόπολη.
* McsEngl.{socGrc'1396},

socGrc'time1399 Ο Ιωάννης Ζ΄ επανέρχεται στην Κωνσταντινούπολη και ορίζεται αντικαταστάτης του Μανουήλ στο θρόνο -ο Μανουήλ έχει πάει στη Δύση για να ζητήσει βοήθεια- σε μια δύσκολη εποχή κατά την οποία οι πιέσεις των Τούρκων έχουν γίνει ασφυκτικές. Ο Ιωάννης δεν διστάζει να διαπραγματευτεί την παράδοση της πόλης στον Βαγιαζήτ Α΄, τα σχέδιά του όμως ναυαγούν μετά την ήττα των Τούρκων στη μάχη της Άγκυρας (1402). Ο Μανουήλ μετά την επιστροφή του από τη Δύση απομακρύνει τον Ιωάννη (1402).
* McsEngl.{socGrc'1399},

socGrc'time1402 Στη μάχη της Αγκύρας ο χάνος των Μογγόλων Ταμερλάνος νικά τους Οθωμανούς Τούρκους και φτάνει μέχρι το Βόσπορο. Ο θάνατος του σουλτάνου Βαγιαζήτ Β΄ -τον είχαν αιχμαλωτίσει οι Μογγόλοι- αποδιοργανώνει για κάποιο διάστημα τους Οθωμανούς.
* McsEngl.{socGrc'1402},

socGrc'time1403 Η αδυναμία του σουλτάνου των Οθωμανών Τούρκων Σουλεϊμάν να ελέγξει την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ήττα στην Άγκυρα τον αναγκάζει να παραχωρήσει εδάφη στο Βυζάντιο (Θεσσαλονίκη, Θράκη, Χαλκιδική κ.λπ.).
* McsEngl.{socGrc'1403},

socGrc'time1407 Ο Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος ανακηρύσσεται δεσπότης του Μορέως.
* McsEngl.{socGrc'1407},

socGrc'time1413 0 Μωάμεθ Α΄ αποκαθιστά την ενότητα του οθωμανικού κράτους.
* McsEngl.{socGrc'1413},

socGrc'time1421 Ο Μουράτ Β΄ διαδέχεται τον Μωάμεθ Α΄.
* McsEngl.{socGrc'1421},

socGrc'time1423 Η Αδριανούπολη γίνεται πρωτεύουσα του κράτους των Οθωμανών.

Οι Βυζαντινοί παραχωρούν τη Θεσσαλονίκη στους Βενετούς.
* McsEngl.{socGrc'1423},

socGrc'time1425 Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος. Τον διαδέχεται ο συναυτοκράτορας του Ιωάννης Η΄.
* McsEngl.{socGrc'1425},

socGrc'time1427 Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ εκστρατεύει εναντίον των Λατίνων της Πελοποννήσου.

Απελευθερώνει όλες σχεδόν τις περιοχές εκτός από την πόλη της Πάτρας.
* McsEngl.{socGrc'1427},

socGrc'time1430 29 Μαρτίου: Οι δυνάμεις του Οθωμανού σουλτάνου Μουράτ Β΄ καταλαμβάνουν την πόλη της Θεσσαλονίκης. Την ίδια τύχη έχουν και τα Ιωάννινα.

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος καταλαμβάνει την Πάτρα.
* McsEngl.{socGrc'1430},

socGrc'time1438 9 Ιανουαρίου: Αρχίζει στη Φεράρα της Ιταλίας η ομώνυμη σύνοδος των Εκκλησιών της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης με στόχο την άρση του σχίσματος του 1054. Στη σύνοδο, η οποία αργότερα θα μεταφερθεί στη Φλωρεντία, συμμετέχει και ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιωάννης Η΄. Αν και αποφασίζεται η ένωση των δύο Εκκλησιών, η ανθενωτική μερίδα της Κωνσταντινούπολης υπερισχύει και τελικά ανατρέπει την αρχική απόφαση.
* McsEngl.{socGrc'1438},

socGrc'time1442 Ο Ούγγρος αντιβασιλέας Γιάνος Ουνυάδης διώχνει τους Τούρκους από την Τρανσιλβανία.
* McsEngl.{socGrc'1442},

socGrc'time1444 Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ανοικοδομεί τα τείχη του Εξαμιλίου.
* McsEngl.{socGrc'1444},

socGrc'time1446 Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ εισβάλλει στη νότια Ελλάδα και καταλαμβάνει το τείχος του Εξαμιλίου.
* McsEngl.{socGrc'1446},

socGrc'time1448 Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ νικά τον Ούγγρο αντιβασιλέα Γιάνο Ουνυάδη στο Κοσσυφοπέδιο.

Η Εκκλησία της Ρωσίας γίνεται αυτοκέφαλη.

Πεθαίνει ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄. Τον διαδέχεται στο θρόνο ο αδερφός του Κωνσταντίνος ΙΑ΄, δεσπότης του Μορέως.
* McsEngl.{socGrc'1448},

socGrc'time1449 6 Ιανουαρίου: Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στέφεται στο Μυστρά αυτοκράτορας του Βυζαντίου (Κωνσταντίνος ΙΑ΄ ο Παλαιολόγος). Διαδέχεται στο θρόνο τον αδερφό του, Ιωάννη Η΄.

Ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ αδυνατεί να αντιμετωπίσει την αντίσταση των Αλβανών.
* McsEngl.{socGrc'1449},

socGrc'time1450 Ο Γουτεμβέργιος δημιουργεί τυπογραφείο στη Μαγεντία.
* McsEngl.{socGrc'1450},

socGrc'time1451 Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ ζητά βοήθεια από τον πάπα Νικόλαο Ε΄ για να αντιμετωπίσει τον επερχόμενο τουρκικό κίνδυνο. Υπόσχεται συγχρόνως εφαρμογή της απόφασης της Συνόδου Φεράρας-Φλωρεντίας για ένωση των δύο Εκκλησιών.

Πεθαίνει ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ και τον διαδέχεται στο θρόνο ο Μωάμεθ Β΄.
* McsEngl.{socGrc'1451},

socGrc'time1452 Οι Τούρκοι χτίζουν στην ακτή του Βοσπόρου το φρούριο Ρουμελί Χισάρ με σκοπό να αποκλείσουν και από τη θάλασσα την Κωνσταντινούπολη.

Η άρση του σχίσματος και η ένωση των Εκκλησιών που ανακοινώνονται στην Κωνσταντινούπολη δημιουργούν ένταση εξαιτίας της αντίδρασης των ανθενωτικών.
* McsEngl.{socGrc'1452},

socGrc'time1453 29 Μαΐου: Οι Οθωμανοί Τούρκοι υπό την ηγεσία του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ καταλαμβάνουν έπειτα από πολιορκία την Κωνσταντινούπολη. Στη διάρκεια των μαχών σκοτώνεται ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος. Καταλύεται η Βυζαντινή Αυτοκρατορία χίλια εκατό και πλέον χρόνια μετά την ίδρυσή της.
* McsEngl.{socGrc'1453},

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΕΩΣ ΤΟ 1832 - Η ΕΠΑΝΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

Τουρκοκρατία

socGrc'time1454 6 Ιανουαρίου: ο Γεννάδιος Σχολάριος ορίζεται πατριάρχης Κωνσταντινούπολης.

Ιδρύεται η Μεγάλη του Γένους Σχολής στην Κωνσταντινούπολη.

Οι Βενετοί καταλαμβάνουν τις Βόρειες Σποράδες.
* McsEngl.{socGrc'1454},

socGrc'time1456 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Αθήνα.

Οι Βενετοί εδραιώνουν την παρουσία τους στη βορειοδυτική Πελοπόννησο.
* McsEngl.{socGrc'1456},

socGrc'time1460 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της Πελοποννήσου.
* McsEngl.{socGrc'1460},

socGrc'time1461 Οι Τούρκοι καταλύουν την αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.
* McsEngl.{socGrc'1461},

socGrc'time1462 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Λέσβο. Ο Γενοβέζος κυρίαρχος του νησιού Νικόλαος Γατελούζος πάρα τη σθεναρή άμυνα που αντέταξε αναγκάζεται τελικά να παραδοθεί.

Ο ηγεμόνας της Βλαχίας Βλαντ Δ΄ αποτρέπει την ολοκληρωτική κατάληψη της χώρας από τους Τούρκους. Ο Βλαντ ονομάστηκε «παλουκωτής» εξαιτίας της μεγάλης σκληρότητάς του και σε ορισμένα λιβελογραφήματα παρουσιαζόταν ως αιμοπότης. (Στα στοιχεία αυτά στηρίχτηκε αργότερα ο Μπραμ Στόουκερ για να πλάσει το Δράκουλα των Καρπαθίων.)
* McsEngl.{socGrc'1462},

socGrc'time1463 (-1479) Α΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος. Οι Βενετοί, με τους οποίους συμπράττουν πολλοί Έλληνες (Κορκόδειλος Κλαδάς, Μιχαήλ Ράλλης και πολλοί άλλοι), καταλαμβάνουν τη Μονεμβασιά και άλλες σημαντικές θέσεις στην Πελοπόννησο. Η αποτυχία των Βενετών στην Πάτρα στρέφει τους Οθωμανούς εναντίον των Ελλήνων (1466). Οι Βενετοί πολιορκούν τον Ακροκόρινθο, χωρίς επιτυχία. Οι Τούρκοι εκκαθαρίζουν όλες τις επαναστατικές εστίες και το 1479 υπογράφουν συνθήκη ειρήνης με τη Βενετία.
* McsEngl.{socGrc'1463},

socGrc'time1464 Ήττα των Βενετών στη Μαντινεία.

Ο Σιγισμούνδος Μαλατέστα, επικεφαλής εκστρατευτικού σώματος Βενετών φτάνει στην Πελοπόννησο. Μία ημέρα πριν από την κατάληψη του Μυστρά έρχεται σε ρήξη με το δόγη Δάνδολο και επιστρέφει στο Ρίμινι, όπου μεταφέρει τα λείψανα του Πλήθωνα του Γεμιστού, τα οποία τοποθετεί σε σαρκοφάγο στο Ναό του Αγίου Φραγκίσκου.
* McsEngl.{socGrc'1464},

socGrc'time1465 Αποτυχημένη εκστρατεία του Ομάρ μπέη στη Μάνη.
* McsEngl.{socGrc'1465},

socGrc'time1466 Ο Παρθενώνας μετατρέπεται σε τζαμί.

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Ερζεγοβίνη.
* McsEngl.{socGrc'1466},

socGrc'time1468 Πεθαίνει ο Σκεντέρμπεης.

Πεθαίνει ο Γεώργιος Γεννάδιος Σχολάριος.
* McsEngl.{socGrc'1468},

socGrc'time1469 Σοβαρές καταστροφές και θύματα από ισχυρό σεισμό στα νησιά του κεντρικού Ιονίου.

Επιδρομές του βενετικού στόλου στο Θερμαϊκό Κόλπο, στα περίχωρα της Βοστίτσας (Αίγιο) και στη Φώκαια της Μ. Ασίας.
* McsEngl.{socGrc'1469},

socGrc'time1470 Γεννιέται ο Μάρκος Μουσούρος.

Ιούλιος: Η Χαλκίδα καταλαμβάνεται, ύστερα από πολιορκία, από τους Τούρκους.

Ο Μωάμεθ Β΄ κυριεύει βενετικά φρούρια στα παράλια του Παγασητικού Κόλπου.
* McsEngl.{socGrc'1470},

socGrc'time1471 Επιδρομές των Τούρκων στην ανατολική Κρήτη.
* McsEngl.{socGrc'1471},

socGrc'time1472 Ο καρδινάλιος Βησσαρίωνας πεθαίνει στη Ραβέννα.
* McsEngl.{socGrc'1472},

socGrc'time1473 Η Κύπρος μεταβάλλεται σε βενετικό προτεκτοράτο.
* McsEngl.{socGrc'1473},

socGrc'time1474 Οι Τούρκοι εισβάλλουν στη Βλαχία.
* McsEngl.{socGrc'1474},

socGrc'time1475 Γεννιέται στην Άρτα ο Μάξιμος ο Γραικός, γνωστός ως «Φωτιστής των Ρώσων». Ο Μάξιμος σπούδασε στην Ιταλία, ασκήτεψε στο Άγιον Όρος και στη συνέχεια πήγε στη Ρωσία, όπου ηγήθηκε ομάδας που μετέφρασε στα ρωσικά την Αγία Γραφή και πολλά λειτουργικά βιβλία. Πεθαίνει το 1556 κοντά στη Μόσχα.
* McsEngl.{socGrc'1475},

socGrc'time1476 Ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης εκδίδει το έργο του «Επιτομή των Οκτώ του Λόγου Μερών», το πρώτο έντυπο ελληνικό βιβλίο (γραμματική της ελληνικής).
* McsEngl.{socGrc'1476},

socGrc'time1477 Ο Σουλεϊμάν πασάς πολιορκεί τη Ναύπακτο, αλλά αναγκάζεται να υποχωρήσει.

Ο τουρκικός στόλος λεηλατεί τη Χίο και τη Νάξο.
* McsEngl.{socGrc'1477},

socGrc'time1479 Ιανουάριος: Οι Βενετοί και οι Τούρκοι υπογράφουν συνθήκη ειρήνης με την οποία τερματίζεται ο μεταξύ τους πόλεμος. Σύμφωνα με αυτή, η Βενετία υποχρεώνεται να καταβάλει μεγάλη αποζημίωση και ετήσιους δασμούς για τη διακίνηση των εμπορευμάτων της. Επίσης υποχρεώνεται να επιστρέψει τα φρούρια της Λήμνου και της Σκόδρας.

Παραμένουν όμως υπό βενετική κατοχή η Κορώνη, η Μεθώνη, το Ναβαρίνο, η Ναύπακτος, η Κέρκυρα, η Κρήτη κ.ά.

9 Οκτωβρίου: Ο Κορκόδειλος Κλαδάς φτάνει στη Μάνη και απελευθερώνει το Οίτυλο και πολλά άλλα φρούρια και χωριά της περιοχής.

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Κριμαία.

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Βόνιτσα.
* McsEngl.{socGrc'1479},

socGrc'time1480 23 Ιανουαρίου: Η Βενετία αποκηρύσσει το κίνημα του Κλαδά.
* McsEngl.{socGrc'1480},

socGrc'time1481 Ιανουάριος: Ο Κλαδάς συντρίβει κοντά στο Οίτυλο ισχυρές δυνάμεις των Τούρκων.

Απρίλιος: Πιεζόμενος από ισχυρές τουρκικές δυνάμεις, ο Κλαδάς κατορθώνει έπειτα από αιφνιδιαστική κατά των πολιορκητών του επίθεση να διαφύγει πρώτα στην Ήπειρο και στη συνέχεια στην Ιταλία. Λίγο πριν από το 1490 επανέρχεται στην Πελοπόννησο. Το 1490 σκοτώνεται στη διάρκεια μάχης εναντίον των Τούρκων.
* McsEngl.{socGrc'1481},

socGrc'time1482 Οθωμανοί Τούρκοι αποβιβάζονται στη Ζάκυνθο.
* McsEngl.{socGrc'1482},

socGrc'time1484 Η Ζάκυνθος και η Κεφαλλονιά καταλαμβάνονται από τους Βενετούς.
* McsEngl.{socGrc'1484},

socGrc'time1486 Ιδρύεται το πρώτο ελληνικό τυπογραφείο στη Βενετία.
* McsEngl.{socGrc'1486},

socGrc'time1489 Η Κύπρος περιέρχεται στους Βενετούς.
* McsEngl.{socGrc'1489},

socGrc'time1490 Ο σουλτάνος αναγνωρίζει τη βενετική κατοχή στην Κύπρο.
* McsEngl.{socGrc'1490},

socGrc'time1494 Αποτυγχάνει η εκστρατεία του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Η΄ για την απελευθέρωση της Ελλάδας και των Αγίων Τόπων.
* McsEngl.{socGrc'1494},

socGrc'time1498 (-1499) Επιδημία πανώλης(;) στη Ρόδο, την οποία περιγράφει ο Εμμανουήλ Γεωργιλάς έμμετρα.

Αρχίζει ο Β΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος, ο οποίος λήγει το 1503. Στη διάρκειά του οι Βενετοί χάνουν τις σημαντικές εμπορικές βάσεις της Μεθώνης, της Κορώνης, του Ναβαρίνου και της Ναυπάκτου, αλλά εξασφαλίζουν οριστικά την παρουσία τους στην Κεφαλλονιά και την Ιθάκη.
* McsEngl.{socGrc'1498},

socGrc'time1500 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Μεθώνη και την Κορώνη. Έπειτα από λίγο οι Βενετοί ανακαταλαμβάνουν τις περιοχές.

Οι Οθωμανοί καταλαμβάνουν το Ναύπλιο.
* McsEngl.{socGrc'1500},

socGrc'time1501 Δημιουργείται συνασπισμός Γαλλίας, Ουγγαρίας, Ισπανίας, Βενετίας και Ιπποτών της Ρόδου εναντίον των Τούρκων.
* McsEngl.{socGrc'1501},

socGrc'time1502 Οι Βενετοί καταλαμβάνουν την Αγία Μαύρα (Λευκάδα), γρήγορα όμως το νησί επανέρχεται στην οθωμανική κυριαρχία (1503) στην οποία παραμένει μέχρι το 1684.
* McsEngl.{socGrc'1502},

socGrc'time1508 29 Μαΐου: Καταστρεπτικός σεισμός πλήττει την Κρήτη.

Γεννιέται στη Ζάκυνθο ο Παχώμιος Ρουσάνος. Μοναχός και λόγιος που δίδαξε σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και άφησε πραγματείες γραμματικής. Πεθαίνει στη Ναύπακτο το 1553.
* McsEngl.{socGrc'1508},

socGrc'time1514 Ιδρύεται το Ελληνικό Γυμνάσιο στη Ρώμη.
* McsEngl.{socGrc'1514},

socGrc'time1516 Οι Τούρκοι καταλύουν τη δυναστεία των Μαμελούκων στην Αίγυπτο.
* McsEngl.{socGrc'1516},

socGrc'time1517 Η Νάξος καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς Τούρκους.
* McsEngl.{socGrc'1517},

socGrc'time1518 Ο Μάξιμος ο Γραικός φτάνει στη Μόσχα εγκαινιάζοντας τις επαφές ανάμεσα στην Κωνσταντινούπολη και τη Ρωσία.
* McsEngl.{socGrc'1518},

socGrc'time1519 Εκδίδεται ο «Απόκοπος» του Μπεργαδή.
* McsEngl.{socGrc'1519},

socGrc'time1521 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το Βελιγράδι.

Οι Τούρκοι παραχωρούν φορολογικές απαλλαγές στα Δωδεκάνησα.
* McsEngl.{socGrc'1521},

socGrc'time1522 Άλωση της Ρόδου από τους Τούρκους. Οι κάτοικοι του νησιού απαλλάσσονται από το φόρο του παιδομαζώματος.
* McsEngl.{socGrc'1522},

socGrc'time1523 Επαναστατικές κινήσεις εναντίον των Βενετών στην περιοχή των Χανίων.
* McsEngl.{socGrc'1523},

socGrc'time1524 Εκδίδεται στη Βενετία το στιχούργημα του Γιούστου Ιωάννη Γλυκού «Πένθος Θανάτου Ζωής Ματαίου και προς Θεόν Επιστροφή». Το έργο επηρέασε και τον ποιητή της «Ερωφίλης» (Χορτάτζης) και του «Ερωτόκριτου» (Κορνάρος).
* McsEngl.{socGrc'1524},

socGrc'time1526 Μάχη στο Μόχατς της Ουγγαρίας ανάμεσα στους Τούρκους υπό το σουλτάνο Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή και τους Ούγγρους υπό το βασιλιά Λουδοβίκο Β΄. Ήττα και θάνατος του Λουδοβίκου, του τελευταίου Ούγγρου βασιλιά. Από τότε και μέχρι το 1918 η Ουγγαρία παύει να υπάρχει ως ξεχωριστό κράτος.
* McsEngl.{socGrc'1526},

socGrc'time1527 Ανταρσία του Λυσσογιώργη ή Καντανολέου ή Γαδανολέου εναντίον των Βενετών στη δυτική Κρήτη. Ένα χρόνο αργότερα η επανάσταση καταπνίγεται και ο Λυσσογιώργης απαγχονίζεται.
* McsEngl.{socGrc'1527},

socGrc'time1528 Ο Ιάκωβος Τριβώλης (Κέρκυρα, θάν. 1557) εκδίδει το ποίημα «Ιστορία του Ταγιαπέρα», ενός Βενετσιάνου ναυτικού που πολέμησε με επιτυχία τους Τούρκους.

Ο Δαμασκηνός Στουδίτης εκδίδει τη συλλογή ομιλιών με διδακτικό περιεχόμενο «Θησαυρός».
* McsEngl.{socGrc'1528},

socGrc'time1529 Οι Τούρκοι πολιορκούν τη Βιέννη.
* McsEngl.{socGrc'1529},

socGrc'time1531 Ισπανοί και ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ αποτυγχάνουν να καταλάβουν τη Μεθώνη.
* McsEngl.{socGrc'1531},

socGrc'time1533 Οι Βενετοί νικούν σε ναυμαχία τους Τούρκους έξω από την Κορώνη. Η ήττα αυτή δεν εμποδίζει τους Τούρκους να καταλάβουν το φρούριο λίγο αργότερα.

1535-1536 Γαλλοτουρκική εμπορική συνθήκη. Οι Τούρκοι παραχωρούν εμπορικά προνόμια στους Ευρωπαίους, περισσότερο γνωστά ως Διομολογήσεις (Capitulations). Τα προνόμια αυτά θα ανανεωθούν πολλές φορές (1569, 1597, 1604 κ.λπ.) και θα καταργηθούν ουσιαστικά με τη Συνθήκη της Λοζάνης (1923).

Ο Κερκυραίος Ιωαννίκιος Καρτάνο δημοσιεύει σε απλή γλώσσα το έργο «Άνθος και Αναγκαιότατον της Παλαιάς τε και Νέας Διαθήκης».
* McsEngl.{socGrc'1533},

socGrc'time1537 Αρχίζει ο Γ΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος ο οποίος θα διαρκέσει μέχρι το 1540. Η Βενετία χάνει τις Βόρειες Σποράδες, την Αίγινα, το Ναύπλιο και τη Μονεμβασιά. Την ίδια περίπου περίοδο οι Οθωμανοί αρχίζουν να καταλύουν τις μικρές φραγκικές ηγεμονίες των Κυκλάδων, με εξαίρεση την Τήνο, η οποία παραμένει βενετική μέχρι το 1715.

Ο Αλγερινός πειρατής Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα αποτυγχάνει να καταλάβει την Κέρκυρα.
* McsEngl.{socGrc'1537},

socGrc'time1538 Ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα καταλαμβάνει τις Βόρειες Σποράδες, την Κάρπαθο και την περιοχή του Μυλοπόταμου στην Κρήτη.

Νίκη του Μπαρμπαρόσα εναντίον του Αντρέα Ντόρια έξω από την Πρέβεζα.
* McsEngl.{socGrc'1538},

socGrc'time1539 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την περιοχή Σελίνου στην Κρήτη.

1 Νοεμβρίου: Μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου Βενετίας.
* McsEngl.{socGrc'1539},

socGrc'time1540 Οι Βενετοί παραδίδουν στους Τούρκους το Ναύπλιο και τη Μονεμβασιά.

Ο Επτανήσιος ποιητής Ιάκωβος Τριβώλης εκδίδει το έργο του «η Ιστορία του Ρε της Σκότζιας με τη Ρήγισσα της Εγγλητέρας» το οποίο έχει δεχτεί επιρροές από τον Βοκκάκιο.
* McsEngl.{socGrc'1540},

socGrc'time1541 Γεννιέται στο Ηράκλειο της Κρήτης ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (θάν. 7/4/1614).

Κατάγεται από παλιά οικογένεια Κρητικών μικροαστών που είναι στην υπηρεσία της Γαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας.

Ο Μπαρμπαρόσα αποτυγχάνει να καταλάβει την Τήνο.

Ο Φερδινάνδος ηττάται στην Πέστη από τους Τούρκους, οι οποίοι στη συνέχεια καταλαμβάνουν τη Βούδα.
* McsEngl.{socGrc'1541},

socGrc'time1543 Συνεχείς πειρατικές επιδρομές στα Ιόνια Νησιά.

Ο Ζακύνθιος Μάρκος Δεφαράνας εκδίδει το έργο «Λόγοι Διδακτικοί Πατρός προς Υιόν», στιχούργημα με πολύ έντονη χριστιανική προέλευση και διάθεση.
* McsEngl.{socGrc'1543},

socGrc'time1549 Ο Τζάνες Βεντράμος από το Ναύπλιο δημοσιεύει το ηθικοδιδακτικό στιχούργημα του «Ιστορία των Γυναικών των Καλών και των Κακών».

Γεννιέται ο Μάξιμος Μαργούνιος στο Χάνδακα της Κρήτης. Ιερέας και εκδότης.

Εγκαθίσταται στη Βενετία, όπου ασχολείται με τη διδασκαλία και με την έκδοση κυρίως αντιρρητικών θεολογικών κειμένων. Πεθαίνει στη Βενετία το 1602.
* McsEngl.{socGrc'1549},

socGrc'time1550 Γεννιέται ο Μελέτιος Πηγάς στο Χάνδακα της Κρήτης. Το 1590 εκλέγεται πατριάρχης Αλεξάνδρειας. Γράφει δογματικά και αντιρρητικά έργα. Πεθαίνει το 1601.
* McsEngl.{socGrc'1550},

socGrc'time1556 Ιδρύεται το πρώτο πατριαρχικό σχολείο στην Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'1556},

socGrc'time1562 Επαναστατική κίνηση εναντίον των Βενετών στην Κύπρο. Ο αρχηγός της επανάστασης Ιάκωβος Διασσωρίνος εκτελείται.
* McsEngl.{socGrc'1562},

socGrc'time1566 17 Απριλίου: Οι Γενουάτες εγκαταλείπουν τη Χίο την οποία καταλαμβάνουν οι Τούρκοι.

Οι Τούρκοι παραχωρούν με ειδικό αχτναμέν προνόμια στους κατοίκους της Χίου (η παραχώρηση ανανεώνεται με νέο έγγραφο το 1578).

Τα νησιά των Κυκλάδων περιέρχονται οριστικά στους Οθωμανούς.

Οι κάτοικοι της Χιμάρας εξεγείρονται εναντίον των Τούρκων. Αρνούνται να πληρώσουν τους φόρους και να συμμετάσχουν στο παιδομάζωμα. Αποτυχία των Τούρκων να αντιμετωπίσουν την εξέγερση.
* McsEngl.{socGrc'1566},

socGrc'time1567 Ο Τζάνες Βεντράμος από το Ναύπλιο δημοσιεύει το ηθικοδιδακτικό στιχούργημά του «Ιστορία της Φιλαργυρίας μετά της Περηφάνιας». Το έργο, το οποίο έχει μικρή λογοτεχνική αξία, παρέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες ιστορικού περιεχομένου.
* McsEngl.{socGrc'1567},

socGrc'time1568 Ο Εμμανουήλ Γλυζώνιος από τη Χίο εκδίδει σε απλή γλώσσα τη «Λογαριαστική», ένα βιβλίο πρακτικής αριθμητικής σε απλή γλώσσα. Το βιβλίο γνώρισε επανειλημμένες εκδόσεις μέχρι και το 19ο αιώνα. Στασιαστικές κινήσεις στη Μάνη εναντίον της οθωμανικής διοίκησης λόγω της βαριάς φορολογίας.
* McsEngl.{socGrc'1568},

socGrc'time1569 Εκδίδεται η «Ιστορία περί Σωσσάνης» του Μάρκου Δεφεράνα.
* McsEngl.{socGrc'1569},

socGrc'time1570 Αρχίζει ο Δ΄ Βενετοτουρκικός Πόλεμος ο οποίος θα διαρκέσει μέχρι το 1573. Στη διάρκειά του θα καταληφθεί από τους Τούρκους η Κύπρος, ενώ η περιφανής νίκη των χριστιανικών δυνάμεων στη ναυμαχία της Ναυπάκτου (Λεπάντο) δεν αξιοποιείται από την πλευρά των Βενετών.

Οι Τούρκοι αποβιβάζονται στην Κύπρο και καταστρέφουν τη Λεμεσό, τη Λάρνακα και την Πάφο.

Εκδίδεται η «Χρονογραφία» του Μανουήλ Μαλαξού. Το έργο είναι γραμμένο σε απλή γλώσσα.

Γεννιέται ο Θεόφιλος Κορυδαλέας.
* McsEngl.{socGrc'1570},

socGrc'time1571 Αλλεπάλληλες τουρκικές επιδρομές στην Κέρκυρα.

20 Μαΐου: Συγκρότηση του «Ιερού Συνασπισμού» (Sacra Liga) ανάμεσα στον πάπα, τους Βενετούς, τους Ισπανούς κ.ά. με σκοπό την απελευθέρωση της Ανατολής από τους Τούρκους.

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το Ρέθυμνο.

Αύγουστος: Η Κύπρος πέφτει στα χέρια των Τούρκων έπειτα από πολύμηνη πολιορκία.

16 Σεπτεμβρίου: Ισχυρός στόλος του Συνασπισμού αποπλέει για την Ανατολή.

7 Οκτωβρίου: Ναυμαχία της Ναυπάκτου.
* McsEngl.{socGrc'1571},

socGrc'time1572 Ιδρύεται σημαντική ελληνική παροικία στο Λιβόρνο της Ιταλίας.

Γεννιέται ο Κύριλλος Λούκαρης, ο οποίος αργότερα θα γίνει πατριάρχης Κωνσταντινούπολης.
* McsEngl.{socGrc'1572},

socGrc'time1573 Τουρκικές επιδρομές εναντίον των Χανίων.
* McsEngl.{socGrc'1573},

socGrc'time1576 Ιδρύεται στη Ρώμη το Ελληνικό Κολέγιο.
* McsEngl.{socGrc'1576},

socGrc'time1581 Νέα εξέγερση των Χιμαριωτών εναντίον των Τούρκων.
* McsEngl.{socGrc'1581},

socGrc'time1583 Διείσδυση καθολικών μισιοναρίων στην Ανατολή.

1584(;) Εκδίδεται η «Πανώρια» του Χορτάτση.
* McsEngl.{socGrc'1583},

socGrc'time1585 Επανάσταση στην περιοχή της Βόνιτσας και του Ξηρομέρου. Πρωτοστατεί ο Θεόδωρος Γρίβας. Οι επαναστάτες ηττώνται κοντά στον ποταμό Αχελώο από τον πασά της Ναυπάκτου.
* McsEngl.{socGrc'1585},

socGrc'time1589 Ιδρύεται ρωσικό πατριαρχείο.
* McsEngl.{socGrc'1589},

socGrc'time1593 Οι ορθόδοξοι πατριάρχες επικυρώνουν την ίδρυση ρωσικού πατριαρχείου.
* McsEngl.{socGrc'1593},

socGrc'time1596 Σχολείο Επιφάνιου στα Ιωάννινα.

Αποτυγχάνει νέα εξέγερση των κατοίκων της Χιμάρας.
* McsEngl.{socGrc'1596},

socGrc'time1597 Ενέργειες του μητροπολίτη Τυρνάβου, Διονυσίου, για την απελευθέρωση των βαλκανικών λαών.
* McsEngl.{socGrc'1597},

socGrc'time1599 Πειρατική επιδρομή των Ιπποτών του Αγίου Στεφάνου εναντίον της Χίου.
* McsEngl.{socGrc'1599},

socGrc'time1600 Επαναστατική κίνηση του Διονυσίου του επονομαζόμενου Σκυλόσοφου. Η κίνηση αποτυγχάνει και οι Τούρκοι προβαίνουν σε διωγμούς πληθυσμών και σε σφαγές υπόπτων.
* McsEngl.{socGrc'1600},

socGrc'time1601 Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εγκαθίσταται στο Ναό του Αγίου Γεωργίου, ενώ καθαιρεί τον Διονύσιο Β΄ μητροπολίτη Τρίκκης.

1603-1625 Ο Κάρολος Γκονζάγκ, δούκας του Νεβέρ, έχοντας την έγκριση του βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκου Δ΄ και σε συνεργασία κυρίως με τους Μανιάτες προσπαθεί να οργανώσει κίνημα για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Η επιδείνωση της πολιτικής κατάστασης στην Ευρώπη λόγω του Τριακονταετούς Πολέμου (1618-1648) πείθει τον πάπα για την επ’ αόριστον αναβολή της επιχείρησης (1625).
* McsEngl.{socGrc'1601},

socGrc'time1604 Εκδίδεται το αρχαιότερο γνωστό σήμερα βεράτιο (σουλτανικό έγγραφο σχετικό με εκκλησιαστικά ζητήματα, όπως παραχώρηση προνομίων ή επικύρωση εκλογής επισκόπου κ.λπ.) υπέρ του μητροπολίτη Λαρίσης Λεόντιου.
* McsEngl.{socGrc'1604},

socGrc'time1609 Ο Διονύσιος Β΄ επανέρχεται στην Ελλάδα και προετοιμάζει νέα επαναστατική κίνηση.
* McsEngl.{socGrc'1609},

socGrc'time1610 Θεωρείται πολύ πιθανόν η «πριμαντόνα» της ιταλικής όπερας Αντριάνα Μπαζίλε να τραγούδησε στη βενετοκρατούμενη Κρήτη.

Γεννιέται ο Τζάνε Μπουνιαλής στο Ρέθυμνο. Ιερέας, λόγιος και αγιογράφος, εφημέριος του Ναού του Αγίου Γεωργίου στη Βενετία και επόπτης του Φλαγγινιανού Φροντιστηρίου, ο Μπουνιαλής συνδυάζει στη ζωγραφική του τα στοιχεία της δυτικής τέχνης και της βυζαντινής παράδοσης. Πεθαίνει στη Βενετία το 1690. Ο αδερφός του Μαρίνος (πεθαίνει στη Βενετία το 1685) γράφει το έργο «Διήγησις διά Στίχων του Δεινού Κρητικού Πολέμου».
* McsEngl.{socGrc'1610},

socGrc'time1611 Επαναστάτες με επικεφαλής τον Διονύσιο Β΄ καταλαμβάνουν τα Ιωάννινα. Οι Τούρκοι αντεπιτίθενται, ανατρέπουν τους επαναστάτες και συλλαμβάνουν τον Διονύσιο, τον οποίο γδέρνουν ζωντανό στην κεντρική πλατεία της πόλης (11 Σεπτεμβρίου). Οι Τούρκοι προβαίνουν σε αντίποινα και καταργούν τα προνόμια που είχε παραχωρήσει το 1430 ο Σινάν πασάς.
* McsEngl.{socGrc'1611},

socGrc'time1612 Ο επίσκοπος Μάνης Νεόφυτος απευθύνει έκκληση για βοήθεια προς το βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Β΄. Το ίδιο κάνει και το 1615.
* McsEngl.{socGrc'1612},

socGrc'time1614 7 Απριλίου: Πεθαίνει στο Τολέδο της Ισπανίας ο ζωγράφος Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (γεν. Ηράκλειο Κρήτης 1541), ένας από τους εκπροσώπους του ισπανικού μυστικισμού και ένας από τους σημαντικότερους προσωπογράφους όλων των εποχών.
* McsEngl.{socGrc'1614},

socGrc'time1616 Εξέγερση του Κύπριου οπλαρχηγού Βιττόριο Ζεμπετού.
* McsEngl.{socGrc'1616},

socGrc'time1619 Ο Κορυδαλέας εκφράζει σε επιστολή του την αγάπη του για την Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'1619},

socGrc'time1627 Ο Νικόδημος Μεταξάς ιδρύει τυπογραφείο στην Κωνσταντινούπολη.
* McsEngl.{socGrc'1627},

socGrc'time1628 Επανάσταση των αστών της Ζακύνθου εναντίον των ευγενών («ρεμπελιό των ποπολάρων»).
* McsEngl.{socGrc'1628},

socGrc'time1629 Επιδημία πανώλης στην Κέρκυρα.

1635(;) «Θυσία του Αβραάμ» του Βιτσέντσου Κορνάρου.
* McsEngl.{socGrc'1629},

socGrc'time1637 Εκδίδεται η «Ερωφίλη» του Χορτάτση από τον Ματθαίο Κιγάλα.
* McsEngl.{socGrc'1637},

socGrc'time1638 Μαρτυρικός θάνατος με στραγγαλισμό του πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Κύριλλου Λούκαρη. Καταδικάζεται μετά θάνατον από μια σύνοδο ως φιλοκαλβινιστής.

Ο Μάξιμος Καλλιπολίτης εκδίδει στη Γενεύη τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης στην καθομιλουμένη.
* McsEngl.{socGrc'1638},

socGrc'time1642 Αγροτική εξέγερση στην Κέρκυρα. Το ίδιο συμβαίνει και το 1652.
* McsEngl.{socGrc'1642},

socGrc'time1645 Αρχίζει ο λεγόμενος Κρητικός Πόλεμος (1645-1669) ανάμεσα στους Τούρκους και τους Βενετούς, ο οποίος τελικά θα οδηγήσει στην κατάκτηση της Κρήτης από τους πρώτους. Οι Βενετοί μετά το τέλος του θα διατηρήσουν στο νησί τη Σπιναλόγγα, τη Σούδα και τη Γραμβούσα.

Σφοδρή έκρηξη καταστρέφει μέρος των Προπυλαίων.

Τα Χανιά παραδίδονται στους Τούρκους.
* McsEngl.{socGrc'1645},

socGrc'time1647 Εκδίδεται ο «Βασιλιάς Ροδολίνος» του Ιωάννη Ανδρέα Τρωίλλου στη Βενετία.
* McsEngl.{socGrc'1647},

socGrc'time1648 Οι Τούρκοι αρχίζουν την πολιορκία του Χάνδακα η οποία θα διαρκέσει 21 περίπου χρόνια.
* McsEngl.{socGrc'1648},

socGrc'time1659 Απεσταλμένοι των Μανιατών μεταβαίνουν στην Κρήτη και καταρτίζουν σχέδιο συμμαχίας και σύμπραξης με τους Βενετούς για απελευθέρωση της Πελοποννήσου. Το επόμενο έτος Μανιάτες και άλλοι Έλληνες βαδίζουν εναντίον της Καλαμάτας, αλλά τελικά εγκαταλείπονται αβοήθητοι.
* McsEngl.{socGrc'1659},

socGrc'time1663 Θεμελιώνεται στην Κέρκυρα το παλαιότερο σωζόμενο σήμερα κτίριο, γνωστό ως Loggia

(εντευκτήριο των ευγενών). Το 1720 μετατρέπεται σε θέατρο και από το 1902 στεγάζει το δημαρχείο.
* McsEngl.{socGrc'1663},

socGrc'time1664 Φλαγγινιανό Φροντιστήριο ή Φλαγγίνειος Σχολή. Το φροντιστήριο ιδρύεται στη Βενετία με χρήματα του προέδρου (από το 1623 μέχρι το 1642) της Ελληνικής Αδελφότητας της Βενετίας Θωμά Φλαγγίνη και είναι από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Διασποράς. Λειτουργεί με μια διακοπή το διάστημα 1797-1823 μέχρι το 1905. Στους μαθητές και τους δασκάλους του συγκαταλέγονται διαπρεπείς λόγιοι του 17ου και του 18ου αιώνα.
* McsEngl.{socGrc'1664},

socGrc'time1667 Ιδρύεται η Σχολή του Επιφάνιου στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'1667},

socGrc'time1669 Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το Χάνδακα (Ηράκλειο) και ολοκληρώνουν την κατάληψη της Κρήτης. Μετά την κατάληψη του Χάνδακα από τους Τούρκους, η Κέρκυρα και τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου φιλοξενούν πολλούς πρόσφυγες λόγιους και καλλιτέχνες, οι οποίοι θα δώσουν νέα ώθηση στην πνευματική και καλλιτεχνική ζωή των Επτανήσων.

Οι καπουκίνοι μοναχοί αγοράζουν το χορηγικό Μνημείο του Λυσικράτη, το προσαρτούν στη μονή τους και το μετατρέπουν σε βιβλιοθήκη.

Φώσκολος, κωμωδία «Φουρτουνάτος».
* McsEngl.{socGrc'1669},

socGrc'time1669 16 Σεπτεμβρίου: Η Βενετία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφουν συνθήκη ειρήνης (Συνθήκη της Κάντιας). Με αυτή τερματίζεται ο μακροχρόνιος μεταξύ τους πόλεμος και παρέχεται το δικαίωμα σε όσους Έλληνες επιθυμούν να μπορούν να πάνε στη Δύση. Οι Βενετοί εξακολουθούν να έχουν υπό την κυριαρχία τους τη Σπιναλόγκα, τη Γραμβούσα και το φρούριο της Σούδας. Η Κρήτη θα παραμείνει στα χέρια των Τούρκων μέχρι το 1912.
* McsEngl.{socGrc'1669},

socGrc'time1670 Ο Νικόλαος Γλυκής (Ιωάννινα 1619 - Βενετία 1693) ιδρύει στη Βενετία τυπογραφείο.

Το 1676 εκδίδει την «Ερωφίλη» του Χορτάτση.
* McsEngl.{socGrc'1670},

socGrc'time1673 Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος τοποθετείται στη θέση του Μεγάλου Διερμηνέα.
* McsEngl.{socGrc'1673},

socGrc'time1675 Μετανάστευση Μανιατών στη Γένοβα και την Κορσική.

Ο Γεώργιος Κονταρής δημοσιεύει το έργο του «Ιστορίαι Παλαιαί και Πάνυ Ωφέλιμοι της Περίφημου Πόλεως Αθήναι», στο οποίο παρουσιάζει σε απλή γλώσσα την ένδοξη ιστορία της αρχαίας Αθήνας, τονίζοντας: «Είμεσθεν απόγονοι τοιούτων μεγάλων και σοφών ανδρών».
* McsEngl.{socGrc'1675},

socGrc'time1676 Ο πόλεμος ανάμεσα στην Πολωνία και την Τουρκία λήγει με την υπογραφή συνθήκης, σύμφωνα με την οποία το πιο μεγάλο μέρος της Ποδολίας (δυτικής Ουκρανίας) παραμένει στην Τουρκία.

Πεθαίνει ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξιος και τον διαδέχεται ο γιος του Θεόδωρος (Φιοντόρ).
* McsEngl.{socGrc'1676},

socGrc'time1677 Ιδρύεται η Σχολή του Εμμανουήλ Γκιούνμα στα Ιωάννινα.
* McsEngl.{socGrc'1677},

socGrc'time1678 23 Δεκεμβρίου: Οι Τούρκοι της Αθήνας δολοφονούν τον Μιχαήλ Λιμπόνα. Ο Λιμπόνας ήταν γόνος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειας της Αθήνας, υπήρξε λόγιος, σπούδασε στη Βενετία και, όταν επέστρεψε την Αθήνα, ανέπτυξε σημαντική δράση στα δημόσια πράγματα.

Κατάφερε με προσωπική παρέμβασή του να σταλεί σουλτανικό γράμμα με το οποίο καλούνταν οι τοπικοί αξιωματούχοι να σεβαστούν τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στους Αθηναίους. Η ενέργειά του αυτή εξόργισε τους Τούρκους της Αθήνας οι οποίοι τον θανάτωσαν. Ο θάνατός του συγκλόνισε τους Αθηναίους. Το 1681 ο εγκατεστημένος στη Βενετία Κρητικός Αντώνιος Μπούμπουλης του αφιέρωσε ένα ποίημα.
* McsEngl.{socGrc'1678},

socGrc'time1680 Ο Δοσίθεος ιδρύει ελληνικό τυπογραφείο στο Ιάσιο.
* McsEngl.{socGrc'1680},

socGrc'time1681 Ο λόγιος Φραγκίσκος Σκούφος (Χανιά 1644 - Ζάκυνθος 1697) δημοσιεύει το έργο του «Τέχνη της Ρητορικής».
* McsEngl.{socGrc'1681},

socGrc'time1682 Πεθαίνει ο τσάρος Θεόδωρος και τον διαδέχονται οι ανήλικοι γιοι του Ιβάν και Πέτρος.
* McsEngl.{socGrc'1682},

socGrc'time1683 Πόλεμος ανάμεσα στην Τουρκία και την Αυστρία. Οι Τούρκοι φτάνουν έξω από τη Βιέννη την οποία πολιορκούν, χωρίς όμως επιτυχία. Η παρέμβαση του υπό τον Ιωάννη Σοβιέσκι πολωνικού στρατού αναγκάζει τα οθωμανικά στρατεύματα να υποχωρήσουν.
* McsEngl.{socGrc'1683},

socGrc'time1684 Η Βενετία κηρύσσει τον πόλεμο στην Τουρκία.

Ο αρχιστράτηγος των βενετικών δυνάμεων Φραγκίσκος Μοροζίνι καταλαμβάνει το Μεσολόγγι και το Αιτωλικό προκαλώντας εξέγερση των κατοίκων του Βάλτου και του Ξηρόμερου. Στη συνέχεια καταλαμβάνει την Πρέβεζα και βομβαρδίζει την Καβάλα.
* McsEngl.{socGrc'1684},

socGrc'time1685 Ο Μοροζίνι αποβιβάζεται στην Πελοπόννησο και καταλαμβάνει την Κορώνη, τη Μάνη και τμήμα της Μεσσηνίας.
* McsEngl.{socGrc'1685},

socGrc'time1686 Επαναστατικές κινήσεις στη Στερεά Ελλάδα. Οι Βενετοί καταλαμβάνουν τη Μεθώνη, το Ναβαρίνο και το Ναύπλιο. Συνεχείς ναυτικές συγκρούσεις ανάμεσα σε δυνάμεις των Βενετών και των Τούρκων στην περιοχή του Αιγαίου.

Ιδρύεται το τυπογραφείο Σάρρου (τυπογράφος από το Δέλβινο της Ηπείρου) στη Βενετία.
* McsEngl.{socGrc'1686},

socGrc'time1687 Οι Βενετοί καταλαμβάνουν την Πάτρα και αρχίζουν να πολιορκούν τη Μονεμβασιά και την Ακρόπολη των Αθηνών.

25 Σεπτεμβρίου: Ανεπανόρθωτη καταστροφή του Παρθενώνα, που προκαλείται από το βομβαρδισμό του ναού από τα στρατεύματα του Μοροζίνι.

Εμφάνιση κρουσμάτων πανώλης στη Ζάκυνθο.
* McsEngl.{socGrc'1687},

socGrc'time1688 Επιδημία πανώλης στη Ζάκυνθο. Οι Βενετοί καταλαμβάνουν τη Ναύπακτο.

Ο Μοροζίνι εγκαταλείπει την Αττική. Τον ακολουθεί ένας μεγάλος αριθμός Αθηναίων προσφύγων.
* McsEngl.{socGrc'1688},

socGrc'time1689 Ο Γκιαούρ πασάς Γερακάρης λεηλατεί το Μεσολόγγι και απειλεί το Βραχώρι και το Ξηρόμερο. Στη συνέχεια ο Γερακάρης απειλεί τα Σάλωνα, αλλά υποχωρεί πιεζόμενος από χωρικούς οι οποίοι έχουν αρχηγό τον Δημήτρη Χαροπολίτη.
* McsEngl.{socGrc'1689},

socGrc'time1690 Επιδημία πανώλης στη Ζάκυνθο. Οι Βενετοί καταλαμβάνουν τη Μονεμβασιά και την Αυλώνα.

Ιδρύεται ελληνικό τυπογραφείο στο Βουκουρέστι.
* McsEngl.{socGrc'1690},

socGrc'time1691 Οι Βενετοί αποτυγχάνουν να καταλάβουν τη Χίο.
* McsEngl.{socGrc'1691},

socGrc'time1692 Ο Γκιαούρ Γερακάρης πασάς εισβάλλει στην περιοχή του Ισθμού και καταστρέφει την Κόρινθο.

Οι Τούρκοι επανακτούν τη Ναύπακτο.

Ο Δοσίθεος, πατριάρχης Ιεροσολύμων (Κορινθία 1641 - Κωνσταντινούπολης 1707), υπέρμαχος της ορθοδοξίας αλλά και ακαταπόνητος εργάτης για τη διάδοση της παιδείας, εκδίδει τον «Τόμον Καταλλαγής».
* McsEngl.{socGrc'1692},

socGrc'time1693 Ισχυρός σεισμός στην Κεφαλλονιά.
* McsEngl.{socGrc'1693},

socGrc'time1694 Νέα κρούσματα πανώλης στη Ζάκυνθο.

Πεθαίνει ο Φραγκίσκος Μοροζίνι.

Σεπτέμβριος: Επιτυχής κοινή επιχείρηση Βενετών και Ιπποτών της Μάλτας για την κατάληψη της Χίου.
* McsEngl.{socGrc'1694},

socGrc'time1695 Οι Βενετοί αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη Χίο.

Ο αρματολός της περιοχής των Τρικάλων Μεϊντάνης συμπαρατάσσεται με τους Βενετούς.

Σημαντικές επιτυχίες των Βενετών στη θάλασσα, στην περιοχή του Αιγαίου.
* McsEngl.{socGrc'1695},

socGrc'time1696 Ο Γερακάρης συμμαχεί με τους Βενετούς και λεηλατεί τη Φθιώτιδα, την Ευρυτανία και την Άρτα.

Τα Σάλωνα υποτάσσονται στον Μεχμέτ πασά.

Γεννιέται ο Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης, Φαναριώτης γιατρός που σπουδάζει στη Δύση και συγγράφει τα «Εκκλησιαστικά και Πολιτικά Βιβλία Δώδεκα», μια παγκόσμια ιστορία που έχει ως επίκεντρό της την Ελλάδα. Ο Υψηλάντης πεθαίνει λίγο μετά το 1789.
* McsEngl.{socGrc'1696},

socGrc'time1698 Οι Βενετοί λεηλατούν τη Λήμνο. Σύγκρουση Βενετών και Τούρκων στην περιοχή της Σαμοθράκης.
* McsEngl.{socGrc'1698},

socGrc'time1699 26 Ιανουαρίου: Υπογράφεται στο Κάρλοβιτς της Κροατίας η ομώνυμη συνθήκη ανάμεσα στην Τουρκία από τη μια μεριά και την Αυστρία, τη Ρωσία, την Πολωνία και τη Βενετία από την άλλη. Σύμφωνα με τη συνθήκη, η Τουρκία αναγνωρίζει την κυριαρχία της Βενετίας στην Πελοπόννησο, τη Λευκάδα και την Αίγινα. Στην Αυστρία οι Τούρκοι παραχωρούν την Τρανσιλβανία και μέρος της Ουγγαρίας, την Ποδολία στην Πολωνία (δυτική Ουκρανία) και το Αζόφ στη Ρωσία. Η Βενετία με τη σειρά της αναγνωρίζει την κυριαρχία της Τουρκίας στη Στερεά Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου και υποχρεώνεται να εκκενώσει τα φρούρια της Ναυπάκτου, του Αντίρριου και της Πρέβεζας. Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς αναδεικνύει την Αυστρία σε κυρίαρχη ευρωπαϊκή δύναμη.
* McsEngl.{socGrc'1699},

socGrc'time1700 Ρωσοτουρκική συνθήκη. Για πρώτη φορά οι δύο χώρες ανταλλάσσουν διπλωμάτες.
* McsEngl.{socGrc'1700},

socGrc'time1701 Δημιουργείται από τους Οθωμανούς ο θεσμός του δραγουμάνου του στόλου.
* McsEngl.{socGrc'1701},

socGrc'time1703 Πιθανή χρονολογία συγγραφής από τον Ευθύμιο του «Χρονικού του Γαλαξιδίου». Το βραχύ αυτό χρονικό είναι γεμάτο παλμό και ζωή. Ο συγγραφέας του διακρίνεται για το ηρωικό του φρόνιμα, τον πατριωτισμό και τη θρησκευτική του πίστη.
* McsEngl.{socGrc'1703},

socGrc'time1704 Σεισμοί εκδηλώνονται στην Κεφαλλονιά.
* McsEngl.{socGrc'1704},

socGrc'time1705 Ο αρματολός Ζήσης Καραδήμος εξεγείρει τους κατοίκους της Βέροιας και της Νάουσας.

Η ανταρσία καταστέλλεται από τους Τούρκους και ο Καραδήμος φονεύεται.
* McsEngl.{socGrc'1705},

socGrc'time1708 Εκδίδονται τα «Άνθη Ευλαβείας», ποιητική συλλογή των μαθητών του Φλαγγινιανού Φροντιστηρίου. Είναι ίσως η πρώτη συγκροτημένη συλλογή στην ιστορία της νεοελληνικής ποίησης.
* McsEngl.{socGrc'1708},

socGrc'time1709 Ο Νικόλαος Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτος διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος και ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1709},

socGrc'time1710 (-1711) Ρωσοτουρκικός Πόλεμος. Ο τσάρος Πέτρος αποκλείεται από τα οθωμανικά στρατεύματα κοντά στον ποταμό Προύθο και εξαναγκάζεται να αποδώσει το πυροβολικό του και να παραχωρήσει την περιοχή του Αζόφ.

Ο Ιωάννης Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτος αντικαθιστά τον αδερφό του στη θέση του μεγάλου δραγουμάνου.
* McsEngl.{socGrc'1710},

socGrc'time1713 Ιδρύεται η Πατμιάς Σχολή.
* McsEngl.{socGrc'1713},

socGrc'time1714 (-1718) Στο πλαίσιο του Βενετοτουρκικού Πολέμου -του έβδομου στη σειρά- τα οθωμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Πελοπόννησο.

Γεννιέται ο διδάσκαλος του Γένους και νεομάρτυρας Κοσμάς ο Αιτωλός.

Γεννιέται ο Καισάριος Δαπόντες.
* McsEngl.{socGrc'1714},

socGrc'time1715 Η Γαλλία εγκαθιστά προξενικές αρχές στα Κύθηρα και τη Ζάκυνθο.

Ο Νικόλαος Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτος διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Τήνο, η οποία είχε παραμείνει υπό βενετική κατοχή.

Ο Αλή Κιουμουρτζή πασάς εισβάλλει στην Πελοπόννησο και καταλαμβάνει σχεδόν όλες τις θέσεις που κατείχαν οι Βενετοί.
* McsEngl.{socGrc'1715},

socGrc'time1716 Οι Τούρκοι πολιορκούν την Κέρκυρα, την οποία υπερασπίζουν βενετικά στρατεύματα υπό τον Σάξονα κόμη Σούλεμπουργκ. Οι Βενετοί αναγκάζουν τελικά τους Τούρκους να λύσουν την πολιορκία (22 Αυγούστου).

Οι Αυστριακοί για να βοηθήσουν τους Βενετούς κάνουν αντιπερισπασμό στην Ουγγαρία και νικούν στο Πετερβαρντάιν τους Τούρκους (5 Αυγούστου).

Οι Αυστριακοί εκδιώκουν τους Τούρκους από την Ουγγαρία.

Ο Ιωάννης Αλεξάνδρου Μαυροκορδάτος διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ιδρύεται ελληνική σχολή στη Θεσσαλονίκη από το λόγιο Γιαννακό.

Γεννιέται ο Ευγένιος Βούλγαρης (πεθαίνει το 1806).
* McsEngl.{socGrc'1716},

socGrc'time1717 Μεγάλη ήττα των Τούρκων κοντά στο Βελιγράδι (18 Αυγούστου) από τα αυστριακά στρατεύματα, τα οποία αμέσως μετά καταλαμβάνουν την πόλη. Οι Τούρκοι οπισθοχωρούν μέχρι την Αδριανούπολη.

Οι Βενετοί καταλαμβάνουν τη Βόνιτσα και την Πρέβεζα.
* McsEngl.{socGrc'1717},

socGrc'time1718 21 Ιουλίου: Με τη μεσολάβηση της Αγγλίας και της Ολλανδίας υπογράφεται η Συνθήκη του Πασάροβιτς, σύμφωνα με την οποία η Τουρκία παραχωρεί το βανάτο του Τέμεσβαρ (Βοϊβοντίνα), το Βελιγράδι, μέρος της Βόρειας Σερβίας και τη μέχρι τον ποταμό Ολτέτ Βλαχία στην Αυστρία, ενώ κρατά την Πελοπόννησο. Η Βενετία κρατά κάποιες περιοχές στην Ήπειρο και τη Δαλματία.
* McsEngl.{socGrc'1718},

socGrc'time1719 Ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος διορίζεται για δεύτερη φορά ηγεμόνας της Βλαχίας.

Εμφανίζονται κρούσματα πανώλης στη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'1719},

socGrc'time1720 Εκδίδεται η τραγωδία «Ιφιγένεια» του ποιητή και δραματουργού Πέτρου Κατσαΐτη (Κεφαλλονιά, τέλη 17ου - αρχές 18ου αιώνα). Έπειτα από ένα χρόνο εκδίδει μία άλλη τραγωδία με τίτλο «Θυέστης».
* McsEngl.{socGrc'1720},

socGrc'time1721 Πρώτη εκστρατεία των Οθωμανών κατά του Σουλίου, η οποία αποτυγχάνει. Ο Αχμέτ Γ΄ καταργεί με φιρμάνι τα αρματολίκια.

Ιδρύεται η «Ελληνική Σχολή» στη Θεσσαλονίκη με πρώτο διευθυντή τον Ιωάννη Θεσσαλονικέα.
* McsEngl.{socGrc'1721},

socGrc'time1722 Γεννιέται ο Αθανάσιος ο Πάριος, θεολόγος και διδάσκαλος του Γένους. Ο Αθανάσιος είναι πολέμιος των νεωτεριστικών ιδεών του Διαφωτισμού, και ειδικότερα της διδασκαλίας των φυσικών επιστημών. Πεθαίνει στη Χίο το 1813.
* McsEngl.{socGrc'1722},

socGrc'time1723 Οι Ρώσοι υπογράφουν συνθήκη με τους Τούρκους -Συνθήκη της Πετρούπολης- για το διαμελισμό της Περσίας. Σύμφωνα με αυτή, η Ρωσία αποκτά τον έλεγχο σε όλη την όχθη της Κασπίας μέχρι τον ποταμό Κύρο (Κούρα), ενώ οι Τούρκοι προσαρτούν τις δυτικές επαρχίες της Περσίας.

Ο Μεθόδιος Ανθρακίτης καταδικάζεται ως αιρετικός, επειδή είναι οπαδός του Καρτέσιου.

Ιδρύεται στη Σμύρνη σχολή, η οποία από το 1743 θα ονομαστεί Ευαγγελική.
* McsEngl.{socGrc'1723},

socGrc'time1724 Οι Πέρσες κατορθώνουν να απωθήσουν τους Τούρκους από τη χώρα τους.
* McsEngl.{socGrc'1724},

socGrc'time1725 Ο Μεθόδιος Ανθρακίτης αναγκάζεται σε δημόσια μετάνοια.
* McsEngl.{socGrc'1725},

socGrc'time1726 Ο Γρηγόριος Γκίκας διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο ζωγράφος Παναγιώτης Δοξαράς συγγράφει τη μελέτη «Περί Ζωγραφικής». Ο Παναγιώτης Δοξαράς γεννιέται το 1662 στη Μάνη και πεθαίνει το 1729 στην Κέρκυρα. Απομακρύνεται από την ιταλοκρητική επτανησιακή παράδοση και εισάγει την τεχνική της ελαιογραφίας και της προοπτικής απόδοσης. Παράλληλα ανανεώνει τη θεματογραφία (προσωπογραφίες, ιστορικές σκηνές).
* McsEngl.{socGrc'1726},

socGrc'time1727 Ο Αλέξανδρος Ματθαίου Γκίκας διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Πεθαίνει η αυτοκράτειρα Αικατερίνη Α΄. Νέος τσάρος ο Πέτρος Β΄.
* McsEngl.{socGrc'1727},

socGrc'time1730 Εσωτερική πολιτική αναταραχή ακολουθεί την ανατροπή του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ (1703-1730). Νέος σουλτάνος ο ανιψιός του, Μαχμούτ Α΄. Ξαναρχίζει (1731) ο πόλεμος με την Περσία κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες για την Τουρκία. Τέσσερα χρόνια αργότερα ελάχιστα εδάφη από αυτά που είχε αφαιρέσει το 1635 ο Μουράτ Δ΄ από την Περσία θα παραμείνουν υπό τουρκική διοίκηση.

Ο Διονύσιος ο εκ Φουρνά (Φουρνά Ευρυτανίας, 1670-1746) συγγράφει την «Ερμηνεία της Ζωγραφικής Τέχνης», έργο στο οποίο κωδικοποιεί τις τεχνικές και τους εικονογραφικούς τύπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Γεννιούνται ο Ιώσηπος Μοισιόδακας, ο Νικηφόρος Θεοτόκης και ο Δημήτριος Καταρτζής.
* McsEngl.{socGrc'1730},

socGrc'time1731 Ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1731},

socGrc'time1733 Στο Θέατρο «Σαν Τζάκομο» της Κέρκυρας δίνονται για πρώτη φορά παραστάσεις όπερας στον ευρύτερο ελληνικό χώρο με το έργο του Αουρέλιο Αουρέλι «Ιέρων ο Τύραννος των Συρακουσών». Έως τα τέλη του 19ου αιώνα περισσότερα από 250 λιμπρέτα μελοδραμάτων ανεβαίνουν στο συγκεκριμένο θέατρο.

Ο Γρηγόριος Γκίκας γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ο Κωνσταντίνος Νικολάου Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1733},

socGrc'time1736 Η επιθυμία του σουλτάνου Μαχμούτ Α΄ να ανατρέψει τη Συνθήκη του Πασάροβιτς και τους ιδιαίτερα δυσμενείς για την Οθωμανική Αυτοκρατορία όρους της, καθώς και η έντονη προσπάθεια της Γαλλίας να ανακόψει τη ρωσική επέκταση συντελούν στην έκρηξη του Ρωσοτουρκικού Πολέμου.

Οι Ρώσοι προελαύνουν ανεμπόδιστα μέχρι το Δούναβη, αφού πρώτα καταλάβουν την Κριμαία και τη Βεσσαραβία.
* McsEngl.{socGrc'1736},

socGrc'time1737 Αποτυγχάνει η μεσολάβηση της Αυστρίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Ρωσία για τη σύναψη ειρήνης. Η Αυστρία κηρύσσει τον πόλεμο στην Τουρκία, στην προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί τη δεινή της θέση, και τα αυστριακά στρατεύματα καταλαμβάνουν περιοχές της Βλαχίας και φτάνουν μέχρι τη Νότια Σερβία.

Τουρκική αντεπίθεση έχει ως αποτέλεσμα την ανακατάληψη της Νις και του Βιδινίου αλλά και μέρους της Κριμαίας.
* McsEngl.{socGrc'1737},

socGrc'time1738 Οι Ρώσοι καταλαμβάνουν το Ιάσιο, ενώ οι Τούρκοι πολιορκούν το Βελιγράδι.
* McsEngl.{socGrc'1738},

socGrc'time1739 Οι Γάλλοι μεσολαβούν ανάμεσα στους Τούρκους από τη μια πλευρά και τους Ρώσους και τους Αυστριακούς από την άλλη και επιτυγχάνουν κατάπαυση του πυρός. Οι Αυστριακοί παραδίδουν το Βελιγράδι.

18 και 23 Σεπτεμβρίου: Υπογράφεται η διπλή Συνθήκη του Βελιγραδίου. Με αυτή ανατρέπονται οι όροι της Συνθήκης του Πασάροβιτς αλλά και ορισμένοι της Συνθήκης του Κάρλοβιτς. Σύμφωνα με τους όρους της, η Αυστρία παραιτείται από την κυριαρχία της στις περιοχές που βρίσκονται στη δεξιά όχθη του ποταμού Σαύου και του ποταμού Δούναβη (τις είχε αποκτήσει το 1718), ενώ η Ρωσία αποδέχεται να κατεδαφίσει τα φρούρια του Αζόφ, να μην οικοδομήσει φρούριο στο Ταϊγάνιο και να μη διατηρεί στόλο στον Εύξεινο Πόντο και την Αζοφική Θάλασσα.
* McsEngl.{socGrc'1739},

socGrc'time1741 Ο Ιωάννης Καλλιμάχης τοποθετείται στη θέση του μεγάλου δραγουμάνου της Υψηλής Πύλης.
* McsEngl.{socGrc'1741},

socGrc'time1742 Ο Νικόλαος Γλυκής ο Νεότερος ([;]-1788) επαναλειτουργεί το τυπογραφείο του παππού του στη Βενετία, το οποίο οδηγεί σε νέα ακμή (320 περίπου εκδόσεις).

Ιδρύεται η Μαρουτσαία Σχολή στα Ιωάννινα.
* McsEngl.{socGrc'1742},

socGrc'time1743 Ο Ιωάννης Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1743},

socGrc'time1744 Ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1744},

socGrc'time1747 Ο Γρηγόριος Γκίκας γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1747},

socGrc'time1748 Ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Γεννιέται ο Αδαμάντιος Κοραής. Πεθαίνει το 1833.
* McsEngl.{socGrc'1748},

socGrc'time1750 Ανταρσία του αρματολού Χρήστου Μηλιώνη ή Μπλιόνη στη Δυτική Στερεά Ελλάδα. Τα ανδραγαθήματά του εμπνέουν τη λαϊκή μούσα και το ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Ο Ματθαίος Γρηγορίου Γκίκας διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης.

Ο Ιωάννης Ντέκας ιδρύει σχολή στην Αθήνα, η οποία λειτουργεί μέχρι την Ελληνική

Επανάσταση με φροντίδα των μονών Πετράκη και Πεντέλης.

Γεννιέται στις Μηλιές του Πηλίου ο κληρικός και εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού Δανιήλ Φιλιππίδης. Πεθαίνει στο Μπλάτζι της Βεσσαραβίας το 1832.

Ο κληρικός Θεόκλητος Πολυείδης εκδίδει τον «Αγαθάγγελο», ένα χρησμολογικό κείμενο που τα κατοπινά χρόνια ασκεί πολύ μεγάλη επίδραση. Ο «Αγαθάγγελος», έργο προπαγάνδας, προσπαθεί να εμπνεύσει στον ελληνικό λαό την πίστη ότι το ξανθό γένος των Ρώσων θα φέρει την πολυπόθητη ελευθερία.
* McsEngl.{socGrc'1750},

socGrc'time1752 Εκδηλώνεται σεισμός στην Κεφαλλονιά.

Ο Ιωάννης Καλλιμάχης διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης.

Γεννιέται ο Λάμπρος Κατσώνης.
* McsEngl.{socGrc'1752},

socGrc'time1753 Ο Κύριλλος Ε΄ ιδρύει την Αθωνιάδα Σχολή. Ο Ευγένιος Βούλγαρης τοποθετείται στη θέση του διευθυντή.

Ο Ματθαίος Γκίκας γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1753},

socGrc'time1754 Αποτυχημένη προσπάθεια του πασά των Ιωαννίνων Μουσταφά εναντίον του Σουλίου.

Εκδηλώνεται το κίνημα των Κολλυβάδων με πνευματικό ηγέτη τον Νικόδημο τον Αγιορείτη. Οι Κολλυβάδες είναι μοναχοί του Αγίου Όρους οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι μη κανονικές η τέλεση μνημόσυνων και η προσφορά κολλύβων την Κυριακή. Η «Έρις των Κολλυβάδων» επιβιώνει μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, με κυριότερους εκπροσώπους τον Νικόδημο τον Αγιορείτη, τον Αθανάσιο τον Πάριο και τον Μακάριο Νοταρά.
* McsEngl.{socGrc'1754},

socGrc'time1756 Ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος είναι για τέταρτη φορά ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1756},

socGrc'time1757 Γεννιέται ο Ρήγας Βελεστινλής.

Ο Σκαρλάτος Γκίκας γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.
* McsEngl.{socGrc'1757},

socGrc'time1758 Εμφάνιση κρουσμάτων πανώλης στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Ο Γρηγόριος Αλεξάνδρου Γκίκας διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης, ο Σκαρλάτος Γκίκας γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας, ενώ ο Ιωάννης Καλλιμάχης ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Γεννιέται στις Μηλιές του Πηλίου ο κληρικός και δάσκαλος του Γένους Άνθιμος Γαζής.

Ιδρύει το περιοδικό «Λόγιος Ερμής» το 1811, και το 1816 τη «Φιλόμουσο Εταιρεία». Πεθαίνει στη Σύρο το 1828.

Γεννιέται στις Μηλιές του Πηλίου ο κληρικός και λόγιος Γρηγόριος Κωνσταντάς. Γράφει σε συνεργασία με τον Δανιήλ Φιλιππίδη τη «Νεωτερική Γεωγραφία» (1791). Πεθαίνει το 1844.
* McsEngl.{socGrc'1758},

socGrc'time1759 Τρίτη εκστρατεία των Τούρκων εναντίον του Σουλίου.

Ο αρματολός των Αγράφων Μπουκουβάλας νικά τον Βελή μπέη.

Ο Κοσμάς ο Αιτωλός μεταβαίνει στο Άγιον Όρος.
* McsEngl.{socGrc'1759},

socGrc'time1760 Γεννιέται στα Άνω Σουδενά του Ζαγορίου ο Νεόφυτος Δούκας, διδάσκαλος του Γένους.

Δρα στη Βιέννη και το Βουκουρέστι. Μετά την ανεξαρτησία ασκεί κριτική στα εκκλησιαστικά πράγματα της εποχής προκαλώντας αντιδράσεις. Πεθαίνει στην Αθήνα το 1845.

Ιδρύονται σχολείο στην Τρίπολη και η Παλαμαία Σχολή στο Μεσολόγγι.

Αρχίζει τις περιοδείες του ο Κοσμάς ο Αιτωλός.
* McsEngl.{socGrc'1760},

socGrc'time1761 Ο Γρηγόριος Καλλιμάχης γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας και ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος ηγεμόνας της Βλαχίας για πέμπτη φορά.
* McsEngl.{socGrc'1761},

socGrc'time1762 Η Αικατερίνη Β΄ η Μεγάλη γίνεται αυτοκράτειρα των Ρώσων.

Τέταρτη στη σειρά εκστρατεία των Τούρκων εναντίον του Σουλίου.
* McsEngl.{socGrc'1762},

socGrc'time1763 Τα ρωσικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Πολωνία και μέσα σε ένα χρόνο ολοκληρώνουν την κατάληψη της χώρας. Έντονη διαμαρτυρία του σουλτάνου Μουσταφά Γ΄ προς τη Ρωσία.
* McsEngl.{socGrc'1763},

socGrc'time1764 Ο Γρηγόριος Γκίκας γίνεται για πέμπτη φορά ηγεμόνας της Μολδαβίας, ενώ ο Γεώργιος Σκαρλάτου Καρατζάς διορίζεται στη θέση του μεγάλου δραγουμάνου της Υψηλής Πύλης.

Ανεγείρεται στη Δημητσάνα διδασκαλείο.
* McsEngl.{socGrc'1764},

socGrc'time1765 Ιδρύεται σχολή στο Ναύπλιο.
* McsEngl.{socGrc'1765},

socGrc'time1766 Η Αικατερίνη Β΄ αποστέλλει στην Ελλάδα τον Γεώργιο Παπάζογλου ή Παπάζωλην, Έλληνα λοχαγό του ρωσικού στρατού, για να οργανώσει επαναστατικό κίνημα. Αυτός επικοινωνεί με κληρικούς και προκρίτους αλλά και αρματολούς στην Ήπειρο, την Ακαρνανία και ιδιαίτερα στη Μεσσηνία και τη Μάνη. Οι Έλληνες υπόσχονται ότι θα επαναστατήσουν εναντίον των Τούρκων, εφόσον οι Ρώσοι στείλουν στρατιωτικές δυνάμεις.

Ο Ευγένιος Βούλγαρης μεταφράζει τον «Μέμνονα» του Βολταίρου.
* McsEngl.{socGrc'1766},

socGrc'time1767 Ο Γρηγόριος Καλλιμάχης γίνεται για δεύτερη φορά ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Γεννιέται στα Ιωάννινα ο Αθανάσιος Ψαλλίδας, λόγιος και σημαντικός εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Είναι οπαδός της δημώδους γλώσσας και εισάγει τη διδασκαλία των μαθηματικών, της πειραματικής φυσικής και της λατινικής γλώσσας στην Καπλάνειο Σχολή, στην οποία είναι διευθυντής. Πεθαίνει στη Λευκάδα το 1829.
* McsEngl.{socGrc'1767},

socGrc'time1768 Πολωνοί πατριώτες καταφεύγουν σε τουρκικό έδαφος για να αποφύγουν τη σύλληψή τους από τους Ρώσους. Εντούτοις, οι Ρώσοι εισβάλλουν στην ουδέτερη Τουρκία, συλλαμβάνουν τους Πολωνούς και τους εκτελούν. Παρά την προσπάθεια του Μουσταφά Γ΄ να αποφύγει τη σύγκρουση, η αδιαλλαξία της Αικατερίνης Β΄ τον αναγκάζει να κηρύξει τον πόλεμο στους Ρώσους (Οκτώβριος).

Ο Ταχήρ πασάς των Ιωαννίνων εκστρατεύει ανεπιτυχώς εναντίον του Σουλίου.

Ο Νικόλαος Κωνσταντίνου Σούτσος αναδεικνύεται μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης και ο Γρηγόριος Γκίκας γίνεται για τρίτη φορά ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ο Ευγένιος Βούλγαρης εισάγει το νεολογισμό «ανεξιθρησκία».
* McsEngl.{socGrc'1768},

socGrc'time1769 Οι Ρώσοι καταλαμβάνουν το Χοτίν της Βεσσαραβίας.

Πεθαίνει ο αρματολός Μπουκουβάλας.
* McsEngl.{socGrc'1769},

socGrc'time1770 Στη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1768-1774) η άφιξη μικρής ναυτικής μοίρας στις ελληνικές θάλασσες υπό τους αδερφούς Ορλόφ αναπτερώνει το επαναστατικό φρόνημα των υποδούλων. Επανάσταση εκδηλώνεται στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα, στον Όλυμπο, στην Κρήτη και σε νησιά του Αιγαίου.

28 Φεβρουαρίου: Ο Θ. Ορλόφ, επικεφαλής ρωσικού στολίσκου, καταπλέει στην περιοχή της Μάνης με σκοπό να προκαλέσει εξέγερση των Μανιατών. Λίγο αργότερα οι επαναστάτες καταλαμβάνουν το Μυστρά.

Στο λιμάνι του Τσεσμέ (απέναντι στη Χίο) καταστρέφεται ο τουρκικός στόλος από τα επανδρωμένα και με Έλληνες ρωσικά πλοία (Ιούλιος 1770), σε άλλες όμως περιοχές οι εξεγέρσεις αποτυγχάνουν, παρά τις αρχικές νίκες, και οι πληθυσμοί, κυρίως στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη, διώκονται.

Γεννιέται κάτω από ένα δέντρο στο Ραμοβούνι της Μεσσηνίας, όπου είχε καταφύγει η οικογένειά του κυνηγημένη από τους Τούρκους, ο Θεοδωράκης, γιος του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (3 Απριλίου).
* McsEngl.{socGrc'1770},

socGrc'time1771 Οι Ρώσοι καταλαμβάνουν την Κριμαία και όλες τις περιοχές μέχρι το Δούναβη.

Ο Τζανετάκης Κουτήφαρης γίνεται πρώτος μπέης της Μάνης.

Γεννιέται στα Κύθηρα ο ηπειρώτικης καταγωγής γιατρός, ποιητής και λόγιος Ιωάννης Βηλαράς. Υποστηρίζει τη δημοτική γλώσσα και την κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας (η ρομέικη γλόσα, 1814). Είναι πρόδρομος της νεοελληνικής ποίησης. Πεθαίνει το 1823 στο Τσεπέλοβο.

Ο Αθανάσιος ο Πάριος αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Αθωνιάδας Σχολής.

Ο Αδαμάντιος Κοραής φτάνει στο Άμστερνταμ.

1772-1773 Αποτυχίες των Ρώσων στη Μολδαβία.

Νέα αποτυχημένη εκστρατεία των Τουρκαλβανών εναντίον του Σουλίου.

Γεννιέται στην Καστοριά ο Αθανάσιος Χριστόπουλος, νομομαθής και λυρικός ποιητής. Είναι υπερασπιστής της ομιλούμενης και χαρακτηριστικό είναι το ποιητικό του έργο «Νέος Ανακρέων». Το 1811 εκδίδει την ποιητική συλλογή «Λυρικά». Πεθαίνει στο Βουκουρέστι το 1847.
* McsEngl.{socGrc'1771},

socGrc'time1774 Το τέλος του Ρωσοτουρκικού Πολέμου σφραγίζεται με τη Συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, με το άρθρο 7 της οποίας η Ρωσία αναγνωρίζεται ως προστάτιδα των χριστιανών υπηκόων της Πύλης και της δίνεται το δικαίωμα να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της Τουρκίας, εάν κρίνει ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα των χριστιανών. Με άλλα άρθρα χορηγούνται στους Έλληνες αμνηστία και το δικαίωμα να τελούν ελεύθερα τη λατρεία τους, καθώς και κάποια άλλα προνόμια.

[Η δυνατότητα ελεύθερης ναυσιπλοίας στη Μαύρη Θάλασσα υπό ρωσική σημαία κατοχυρώνεται το 1779 με μια άλλη συνθήκη (Αϊναλή Καβάκ).] Με άλλα άρθρα της συνθήκης η Κριμαία θα δίνει φόρο υποτέλειας στη Ρωσία. Το Αζόφ περιέρχεται επίσης στη Ρωσία, ενώ οι Παραδουνάβιες Ηγεμονίες διατηρούν το καθεστώς αυτονομίας.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας και ο Αλέξανδρος Γκίκας ηγεμόνας της Μολδαβίας. Ο Κωνσταντίνος Δημητρίου Μουρούζης διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Υψηλής Πύλης.
* McsEngl.{socGrc'1774},

socGrc'time1775 Ο Κοσμάς ο Αιτωλός περιοδεύει στα νησιά του Αιγαίου, στη Μακεδονία και στην Ήπειρο.
* McsEngl.{socGrc'1775},

socGrc'time1776 31 Ιανουαρίου: Γεννιέται στην Κέρκυρα ο Ιωάννης Καποδίστριας, γιος του Αντωνίου και της Αδαμαντίνης -το γένος Γονέμη-, μία από τις μεγαλύτερες μορφές της Ευρώπης, διπλωμάτης και πολιτικός, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας και θεμελιωτής του νεότερου Ελληνικού Κράτους.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με εγκύκλιό του καταδικάζει το έργο του Βολταίρου.

Γεννιέται στη Χίο ο Νεόφυτος Βάμβας, κληρικός και λόγιος, εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Σπουδάζει στο Παρίσι όπου συνδέεται με τον Κοραή. Το 1837 εκλέγεται καθηγητής της φιλοσοφίας στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τον απασχολούν φιλολογικά και ανθρωπιστικά ζητήματα. Το 1833 συγκρούεται με τον Κωνσταντίνο Οικονόμο (τον εξ Οικονόμων), όταν, με προτροπή προτεσταντών, μεταφράζει τη Βίβλο στην καθαρεύουσα. Πεθαίνει στην Αθήνα το 1855.
* McsEngl.{socGrc'1776},

socGrc'time1777 8 Ιουνίου: Ολοκληρώνεται η τείχιση της Αθήνας που είχε ξεκινήσει στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Αυτό το τείχος έμεινε στην ιστορία ως το τείχος του Χατζή Αλή Χασεκή, από το όνομα του Οθωμανού διοικητή της πόλης, που έδωσε την εντολή για την κατασκευή του, προκειμένου να προστατέψει την Αθήνα από τις επιδρομές ληστών.

Ο Νικόλαος Καρατζάς τοποθετείται στη θέση του μεγάλου δραγουμάνου της Πύλης, ενώ ο Κωνσταντίνος Μουρούζης γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο Ιωάννης Πρίγκος, έμπορος από τη Ζαγορά του Πηλίου (1725-1789), ιδρύει στη γενέτειρά του σχολείο και βιβλιοθήκη (Ελληνομουσείον).

Ο Κοσμάς ο Αιτωλός περιοδεύει στα Ιόνια Νησιά, στην Ήπειρο και στην Αλβανία.

Γεννιέται στη Λάρισα ο Κωνσταντίνος Κούμας (πεθαίνει το 1836).
* McsEngl.{socGrc'1777},

socGrc'time1779 Η δυνατότητα των Ελλήνων να κινούνται ελεύθερα στη Μαύρη Θάλασσα, με πλοία υπό ρωσική σημαία, κατοχυρώνεται με τη Συνθήκη του Αϊναλή Καβάκ, η οποία υπογράφεται ανάμεσα στην Τουρκία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία (10 Μαρτίου).

Ο Ιώσηπος Μοισιόδακας εκδίδει το έργο του «Πραγματεία περί Παίδων Αγωγής».

24 Αυγούστου: Εκτελείται με απαγχονισμό ο Κοσμάς ο Αιτωλός.
* McsEngl.{socGrc'1779},

socGrc'time1780 Συστηματική διδασκαλία των φυσικών επιστημών στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

Γεννιέται στην Τσαρίτσανη ο Κωνσταντίνος Οικονόμος (ο εξ Οικονόμων), λόγιος και κληρικός. Εγκαθίσταται στη Ρωσία. Οπαδός αρχικά του Κοραή και του Διαφωτισμού, αργότερα υιοθετεί πιο συντηρητικές απόψεις. Το 1832 επιστρέφει στην Ελλάδα. Συγκρούεται με τον Θεόκλητο Φαρμακίδη επειδή είναι αντίθετος με την άποψη που διατύπωσε ο τελευταίος για την απόσχιση της εκκλησίας της Ελλάδας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο (ο Οικονόμος είναι εναντίον της απόσχισης). Γράφει θεολογικές και φιλολογικές μελέτες.

Πεθαίνει στην Αθήνα το 1857.
* McsEngl.{socGrc'1780},

socGrc'time1782 Ο Αδαμάντιος Κοραής πηγαίνει στο Μονπελιέ της Γαλλίας για να σπουδάσει ιατρική.

Ο Μιχαήλ Σούτσος διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Πύλης.

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας και ο Νικόλαος Καρατζάς ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1782},

socGrc'time1783 Ο Καταρτζής αρχίζει να γράφει στη δημοτική.

Ο Αδαμάντιος Κοραής κυκλοφορεί την «Κατήχηση», έργο στο οποίο είναι φανερή η επίδραση του Μοισιόδακα και του ολλανδικού φιλελευθερισμού.

Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Πύλης και ο Μιχαήλ

Σούτσος γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1783},

socGrc'time1784 Γεννιέται στην Άνδρο ο Θεόφιλος Καΐρης (+1853) και ο Θεόκλητος Φαρμακίδης στο Νεμπεγλέρ της Θεσσαλίας. Ο Φαρμακίδης, λόγιος και κληρικός, διευθυντής του περιοδικού Λόγιος Ερμής στη Βιέννη (1816-1819), εκδίδει τον Αύγουστο του 1821 στην Καλαμάτα την εφημερίδα «Ελληνική Σάλπιγξ». Στη συνέχεια γίνεται αρχισυντάκτης της «Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος» (1825). Μετά την απελευθέρωση εισηγείται την ανακήρυξη του αυτοκέφαλου της ελλαδικής εκκλησίας (1833) και διατελεί πρώτος γραμματέας της συνόδου της. Πεθαίνει στην Αθήνα το 1860.
* McsEngl.{socGrc'1784},

socGrc'time1785 Ο Αλέξανδρος Καλλιμάχης διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Πύλης.
* McsEngl.{socGrc'1785},

socGrc'time1786 Ο Νικόλαος Μαυρογένης γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο Χριστόδουλος Παμπλέκης (1733-1793) εκδίδει το έργο του «Περί Φιλοσόφου, Φιλοσοφίας, Φυσικών κ.λπ.». Γι’ αυτό το βιβλίο αλλά και για το «Ακολουθία Ετεροφθάλμου και Αντιχρίστου Χριστοδούλου» ο Παμπλέκης αφορίζεται από την εκκλησία (1793). Ο ίδιος πεθαίνει αμετανόητος και οι οπαδοί του ανεγείρουν μνημείο σε ένα δημόσιο κήπο της Λειψίας.

Το πατριαρχείο καταδικάζει το κίνημα των κολλυβάδων και τον ηγέτη του Αθανάσιο Πάριο.
* McsEngl.{socGrc'1786},

socGrc'time1787 Αρχίζει Ρωσοτουρκικός Πόλεμος. Ο Λάμπρος Κατσώνης ξεκινά τη δράση του στο πλαίσιο των επιχειρήσεων του Ρωσοτουρκικού Πολέμου. Ο Αλή ο Τεπενελής γίνεται πασάς των Ιωαννίνων.
* McsEngl.{socGrc'1787},

socGrc'time1788 2 Ιανουαρίου: Γεννιέται στα Ιωάννινα ο Γεώργιος, γιος του Ιωάννη και της Μπαλασώς Σταύρου, πρώτος διοικητής αργότερα της Εθνικής Τράπεζας για 27 συνεχή έτη.

Ο Κοραής εγκαθίσταται στο Παρίσι και ο Ρήγας Βελεστινλής στο Βουκουρέστι.

Ο Κωνσταντίνος Ράλλης διορίζεται μεγάλος δραγουμάνος της Πύλης. Σε σύντομο χρονικό διάστημα αντικαθίσταται από τον Μανουήλ Καρατζά.
* McsEngl.{socGrc'1788},

socGrc'time1789 Πρώτες συγκρούσεις του Αλή πασά με τους Σουλιώτες.

Απρίλιος: Ο Λάμπρος Κατσώνης μεταφέρει τη δράση του από το Ιόνιο στο Αιγαίο και χρησιμοποιεί την Κέα ως ορμητήριό του.
* McsEngl.{socGrc'1789},

socGrc'time1790 Ιδρύεται σχολείο στο Άργος.

Ο Ρήγας τυπώνει το έργο του «Φυσικής Απάνθισμα» και λίγο μετά το «Σχολείο των Ντελικάτων Εραστών».

Μάιος: Ήττα του Λάμπρου Κατσώνη από τον τουρκικό στόλο κοντά στην Άνδρο. («Αν σ’ αρέσει μπάρμπα Λάμπρο ξαναπέρνα από την Άνδρο», λαϊκό δίστιχο εποχής.)

Ο Νικόλαος Μαυρογένης διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Εκδίδεται στη Βιέννη από τους αδερφούς Πουλίου η «Εφημερίς».

Ιδρύεται σχολείο στη Στεμνίτσα της Αρκαδίας.
* McsEngl.{socGrc'1790},

socGrc'time1791 Ο Γρηγόριος Κωνσταντάς και ο Δανιήλ Φιλιππίδης (Δημητριείς) κυκλοφορούν τη «Νεωτερική Γεωγραφία».

Ο Καταρτζής απαρνείται τη δημοτική και αρχίζει να γράφει «κατά το ύφος των σπουδαίων».

Ο Μιχαήλ Σούτσος γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ο Λάμπρος Κατσώνης αναστέλλει τη δράση του στο Αιγαίο.

Η «Εφημερίς», λίγο πριν διακοπεί η έκδοσή της, δημοσιεύει τη Γαλλική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ανεβαίνει στο θέατρο «Σαν Τζιάκομο» της Κέρκυρας το έργο του Κερκυραίου Στέφανου Πογιάγου (στα ιταλικά) «Οι Μπερδεμένοι Εραστές ή ο Άσχημος Τυχερός», η παλαιότερη γνωστή όπερα Έλληνα δημιουργού.
* McsEngl.{socGrc'1791},

socGrc'time1792 9 Ιανουαρίου: Με τη ρωσοτουρκική Συνθήκη του Ιασίου τερματίζεται ο πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών. Με το πρώτο άρθρο παρέχεται αμνηστία σε όσους έχουν εκδηλωθεί υπέρ του ενός ή του άλλου από τους εμπόλεμους, ενώ με το τρίτο καθορίζεται ο ποταμός Δνείστερος ως το φυσικό σύνορο ανάμεσα στις δύο χώρες. Τέλος, το όγδοο άρθρο της συνθήκης προβλέπει την απελευθέρωση όλων των χριστιανών που ήταν αιχμάλωτοι των Τούρκων και γίνεται μνεία στους Πελοποννήσιους και σε όσους ζουν στα νησιά του Αιγαίου. Ιδρύεται γυμνάσιο στη Χίο.

Μάιος: Αποτυχημένη απόπειρα του Αλή πασά εναντίον του Σουλίου.

Ο Λάμπρος Κατσώνης ξαναρχίζει την ανεξάρτητη αυτή τη φορά δράση του, κάνοντας επιδρομές στο Αιγαίο με ορμητήριο τη Μάνη. Ηττάται από τους Τούρκους και καταφεύγει στην Ιθάκη.

Ο Αλέξανδρος Μουρούζης διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Γεννιέται στη Ζάκυνθο ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος (+Λονδίνο 1869).
* McsEngl.{socGrc'1792},

socGrc'time1793 Νέα καταδίκη του Βολταίρου από το πατριαρχείο.

Ο Μιχαήλ Σούτσος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας και ο Αλέξανδρος Μουρούζης ηγεμόνας της Βλαχίας.
* McsEngl.{socGrc'1793},

socGrc'time1794 Ο Ρήγας Βελεστινλής επισκέπτεται την Τεργέστη και έρχεται σε επαφή με ομογενείς.

Ο Γεράσιμος Γ΄ ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης.

Ο Λάμπρος Κατσώνης εγκαταλείπει τα Ιόνια Νησιά και καταφεύγει στη Μεσημβρινή Ρωσία όπου και ιδιωτεύει.

Αρχίζει στη Βιέννη η λειτουργία του τυπογραφείου του Γεώργιου Βενδότη, το οποίο κλείνει το 1806.

Γεννιέται ο Αντώνιος Μάτεσης, Ζακυνθινός λόγιος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.

Αυτός, ο Διονύσιος Ταγιαπέρας και ο Σπυρίδων Τρικούπης ανήκουν τα πρώτα είκοσι χρόνια του 19ου αιώνα στον κύκλο του Σολωμού. Πιο σημαντικό έργο του είναι «ο Βασιλικός», το οποίο ο ίδιος ο Μάτεσης χαρακτηρίζει «ιστορική μυθιστοριογραφία δραματικώς παρισταμένη». Ο Μάτεσης πεθαίνει το 1875.
* McsEngl.{socGrc'1794},

socGrc'time1795 26 Οκτωβρίου: Γεννιέται στην Κέρκυρα ο Νικόλαος Χαλκιόπουλος Μάντζαρος (+

Κέρκυρα, 31 Μαρτίου του 1871), συνθέτης και δάσκαλος μουσικής, πρώτος εκπρόσωπος της έντεχνης νεοελληνικής μουσικής και συνθέτης του ελληνικού εθνικού ύμνου.

Ο Ρήγας Βελεστινλής συνεχίζει τις επαφές του με όσους ζουν στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και μυεί στις επαναστατικές ιδέες του ομογενείς.

Ο Αλέξανδρος Καλλιμάχης διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο Δημήτριος Γουζέλης, από τη Ζάκυνθο, εκδίδει την κωμωδία του ο «Χάσης», η οποία θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία έργα του νεοελληνικού θεάτρου.
* McsEngl.{socGrc'1795},

socGrc'time1796 Εκδηλώνονται στασιαστικές κινήσεις προεστών από τη Μάνη και την υπόλοιπη Πελοπόννησο, την ίδια στιγμή που οι Γάλλοι προσπαθούν να αυξήσουν την επιρροή τους στους Έλληνες.

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ο Κοραής μεταφράζει το έργο του Μπεκαρία «Περί Αδικημάτων και Ποινών», το οποίο κυκλοφορεί το 1802.

Αύγουστος: Ο Ρήγας Βελεστινλής επισκέπτεται τη Βιέννη, όπου μυεί στις επαναστατικές ιδέες του ομογενείς εμπόρους και σπουδαστές.

Εκδίδεται το «Κυριακοδρόμιο» του Νικηφόρου Θεοτόκη.
* McsEngl.{socGrc'1796},

socGrc'time1797 19 Απριλίου: Ο Γρηγόριος Ε΄, κατά κόσμον Γεώργιος Αγγελόπουλος, ο οποίος γεννήθηκε στη Δημητσάνα το 1745 και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1821, ανεβαίνει στον πατριαρχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης.

27 Ιουνίου: Οι δημοκρατικοί Γάλλοι καταλαμβάνουν τα Επτάνησα. Από τις 12 Μαΐου η Γαληνότατη Ενετική Δημοκρατία δεν υφίσταται πλέον.

Αύγουστος: Αποστολή του Δήμου Στεφανόπολι -γόνου μανιάτικης οικογένειας που έχει εγκατασταθεί στο Αιάκειο της Κορσικής- στη Μάνη, με μυστικές οδηγίες του Ναπολέοντα, με σκοπό να εκτιμήσει την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα.

Οκτώβριος: Ο Ρήγας Βελεστινλής εκδίδει το «Επαναστατικό Μανιφέστο». Κυκλοφορούν ο «Ηθικός Τρίπους», επίσης του Ρήγα, καθώς και η «Χάρτα» του.

17 Οκτωβρίου: Υπογράφεται μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο με την οποία καταλύεται η Βενετική Δημοκρατία και τα Επτάνησα περιέρχονται στους Γάλλους.

Νοέμβριος: Ο Ρήγας Βελεστινλής και ο Χριστόφορος Περραιβός επισκέπτονται για δεύτερη φορά την Τεργέστη.

13 Δεκεμβρίου: Συλλαμβάνεται ο Ρήγας από τις αυστριακές Αρχές στην Τεργέστη, ενώ διακόπτεται η έκδοση της «Εφημερίδος» της Βιέννης διότι με αυτή συνεργάζεται ο Ρήγας.

Ο Κωνσταντίνος Χαντζερής διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Ανασύσταση του Πατριαρχικού Τυπογραφείου της Κωνσταντινούπολης.

Γεννιέται ο Ιωάννης Μακρυγιάννης (+1863).
* McsEngl.{socGrc'1797},

socGrc'time1798 8 Απριλίου: Γεννιέται στη Ζάκυνθο ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός (+

Κέρκυρα 1857), ο μετέπειτα ιδρυτής της Επτανησιακής Σχολής, 13 Ιουνίου: Οι Οθωμανοί Τούρκοι εκτελούν τον Ρήγα Βελεστινλή και τους συντρόφους του στον πύργο Νεμπόισα έξω από το Βελιγράδι. Στα χέρια των Τούρκων τούς παραδίδουν οι Αυστριακοί.

Ιούλιος: Η Ρωσία και η Τουρκία συνάπτουν συμμαχία και αποφασίζουν κοινή δράση του στόλου τους εναντίον των Γάλλων στη Μεσόγειο.

Οκτώβριος: Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τα Κύθηρα και τη Ζάκυνθο και λίγες μέρες αργότερα την Κεφαλλονιά και την Ιθάκη.

Νοέμβριος: Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι καταλαμβάνουν από κοινού τη Λευκάδα.

Ο Αλή πασάς επεκτείνει την κυριαρχία του προσαρτώντας τα πασαλίκια της Έδεσσας και της Νάουσας.

Έντονες ιδεολογικές διαμάχες ανάμεσα στο πατριαρχείο και τους Έλληνες διαφωτιστές: το Πατριαρχείο εκδίδει την «Πατρική Διδασκαλία» και τη «Χριστιανική Απολογία» του Αθανάσιου του Πάριου, ενώ ο Αδαμάντιος Κοραής απαντά με την «Αδελφική Διδασκαλία».

Εγκύκλιος του Γρηγορίου Ε΄ εναντίον της γαλλικής παιδείας.

Γεννιέται ο Σκαρλάτος Βυζάντιος, σημαντικός λεξικογράφος και ιστορικός (+1878).
* McsEngl.{socGrc'1798},

socGrc'time1799 5 Μαρτίου: Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι καταλαμβάνουν από κοινού την Κέρκυρα.

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας, ενώ ο Αλέξανδρος Μουρούζης γίνεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

6 Μαΐου: Δημοσιεύεται κοινή διακήρυξη του Ρώσου ναυάρχου Ουσάκωφ και του Τούρκου ομολόγου του Καδήρ μπέη. Με αυτή ανακοινώνεται ότι τα Ιόνια Νησιά θα αποτελέσουν ενιαίο και ανεξάρτητο κράτος με πρωτεύουσα την Κέρκυρα, που θα διοικείται από εκλεγμένη 14μελή Γερουσία (στις εκλογές θα συμμετέχουν οι αριστοκράτες και υπό προϋποθέσεις οι αστοί).

Ιδρύεται το πρώτο ελληνικό σχολείο στην Τεργέστη, με πρώτο δάσκαλο τον Ευθύμιο Φίλανδρο.

Ο Κοραής κυκλοφορεί τους «Χαρακτήρες Θεοφράστου».
* McsEngl.{socGrc'1799},

socGrc'time1800 21 Μαρτίου: Υπογράφεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία η Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης με την οποία ιδρύεται η «Πολιτεία των Επτά Ενωμένων Νήσων», το πρώτο ελληνικό κράτος μετά την άλωση. Το νεοσύστατο κράτος θα είναι ανεξάρτητο, με εγγυητή της ανεξαρτησίας του τη Ρωσία, αλλά φόρου υποτελές στο σουλτάνο. Καθορίζεται και το Σύνταγμα, το οποίο ονομάζεται «Βυζαντινό». Σύμφωνα με αυτό η τοπική αριστοκρατία έχει κυρίαρχη θέση.

Ο Κοραής κυκλοφορεί το «Άσμα Πολεμιστήριον» και το «Ιπποκράτους, Περί Αέρων, Υδάτων, Τόπων».

Στρατιωτικές επιχειρήσεις του Αλή πασά εναντίον των Σουλιωτών.

Γεννιέται στη Ζάκυνθο ο νομικός και ποιητής Γεώργιος Τερτσέτης (+Αθήνα 1874).
* McsEngl.{socGrc'1800},

socGrc'time1801 13 Ιανουαρίου: Επίσημη έπαρση στο φρούριο της Κέρκυρας της σημαίας της «Ανεξαρτήτου Επτανήσου Πολιτείας».

Ο Μιχαήλ Σούτσος διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας και ο Αλέξανδρος Σούτσος ηγεμόνας της Μολδαβίας.

25 Αυγούστου: Αποχωρούν από την Κέρκυρα οι Ρώσοι και οι Τούρκοι. Ο επικεφαλής της τριμελούς «Έκτακτης Επιτροπής της Δημόσιας Ασφάλειας» κόμης Θεοτόκης καλεί τους αστούς και τους αγρότες να εκλέξουν δικούς τους αντιπροσώπους (64 άτομα που συγκροτούν την «Έντιμο Αντιπροσωπεία της πόλεως, των κωμοπόλεων και των χωρίων της Κερκύρας»).

2 Οκτωβρίου: Η «Έντιμος Αντιπροσωπεία» αυτοανακηρύσσεται ο νόμιμος εκπρόσωπος του λαού, αποφασίζει τη σύνταξη νέου Συντάγματος (εγκρίνεται στις 21 Οκτωβρίου) και αναλαμβάνει προσωρινά τη διακυβέρνηση της Επτανήσου Πολιτείας.

Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος Σχινάς, νομικός και πολιτικός. Είναι ο πρώτος πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών (1837).

Ο Κοραής κυκλοφορεί το «Σάλπισμα Πολεμιστήριον».

Ο Δανιήλ Φιλιππίδης κυκλοφορεί τη μετάφραση της «Λογικής» του Κοντιγιάκ.
* McsEngl.{socGrc'1801},

socGrc'time1802 6 Μαρτίου: Αποβιβάζεται στην Κέρκυρα αγγλικός στρατός.

Γεννιέται στο Βελβενδό της δυτικής Μακεδονίας ο Σταμάτης Κλεάνθης (+ Αθήνα 1862).

Αγωνίζεται στον Ιερό Λόχο και μετά την ήττα στο Δραγατσάνι καταφεύγει στο Βερολίνο όπου σπουδάζει αρχιτεκτονική. Έφτιαξε μαζί με το φίλο του, τον Έντουαρτ Σάουμπερτ, το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της πόλης των Αθηνών (Μάιος 1832-Ιούλιος 1833) το οποίο τελικά δεν εφαρμόστηκε γιατί συνάντησε την αντίδραση των ιδιοκτητών, τα συμφέροντα των οποίων θίγονταν.

Οι τούρκοι διώκουν τους Κολοκοτρωναίους στην Πελοπόννησο. Η Πύλη απαγορεύει την οπλοφορία στον Μοριά.

Νέα αποτυχημένη επίθεση του Αλή πασά εναντίον του Σουλίου.

Ο Αλέξανδρος Σούτσος διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας, αλλά αντικαθίσταται σχεδόν αμέσως από τον Κωνσταντίνο Υψηλάντη. Ο Αλέξανδρος Μουρούζης γίνεται ηγεμόνας της

Μολδαβίας.

Ο λόρδος Έλγιν με την ανοχή των οθωμανικών Αρχών λεηλατεί τον Παρθενώνα και μεταφέρει τα κλοπιμαία στο Λονδίνο.
* McsEngl.{socGrc'1802},

socGrc'time1803 23 Νοεμβρίου: Οι αντιπρόσωποι των Ιόνιων Νησιών σε ειδική συνέλευση ψηφίζουν νέο Σύνταγμα. Σύμφωνα με αυτό η δημοκρατία είναι «μία και αριστοκρατική», δηλαδή τα Επτάνησα αναγνωρίζονται ως ενιαίο κράτος -όχι πια ομοσπονδιακό- με ολιγαρχική κυβέρνηση. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η Γερουσία. Με το τελευταίο άρθρο επιβάλλεται η χρήση της ελληνικής γλώσσας σε όλους τους τομείς του κράτους.

Οι Σουλιώτες αναγκάζονται να έρθουν σε συμφωνία με τον Αλή πασά. Εγκαταλείπουν το Σούλι και καταφεύγουν στα Ιόνια Νησιά.

Αναβρασμός στην περιοχή της Μάνης οδηγεί στην καθαίρεση από τους Τούρκους του μπέη Κουμουνδουράκη. Νέος μπέης γίνεται ο Αντώνης Γρηγοράκης.

Ο Κοραής κυκλοφορεί το έργο του «Memoire sur le Etat Actuel de la Civilisation dans la Grece».
* McsEngl.{socGrc'1803},

socGrc'time1804 Ο Κοραής προτείνει τη λέξη πολιτισμός για την απόδοση του όρου «civilisation».

Πεθαίνει στην Κριμαία ο Λάμπρος Κατσώνης.

Ο Αλή πασάς εκστρατεύει εναντίον των Μποτσαραίων στα χωριά του Ραδοβιζίου και τους διασκορπίζει στο Βάλτο, στα Άγραφα και στα Ιόνια Νησιά.
* McsEngl.{socGrc'1804},

socGrc'time1805 Ο Αδαμάντιος Κοραής αρχίζει να εκδίδει την «Ελληνική Βιβλιοθήκη».

Οι Κολοκοτρωναίοι καταφεύγουν προσωρινά στη Ζάκυνθο.

Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Τούρκων στη Μεσσηνία.

Εκδίδεται ο «Ρωσσαγγλογάλλος», έργο στο οποίο σατιρίζονται οι Φαναριώτες, οι έμποροι και ο ανώτερος κλήρος.

Ο Αθανάσιος Χριστόπουλος εκδίδει τη «Γραμματική της Αιολοδωρικής».
* McsEngl.{socGrc'1805},

socGrc'time1806 Εκδίδεται η «Ελληνική Νομαρχία» - Ανωνύμου.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καταφεύγει στη Ζάκυνθο.

Ο Σκαρλάτος Καλλιμάχης διορίζεται ηγεμόνας της Μολδαβίας και ο Αλέξανδρος Σούτσος ηγεμόνας της Βλαχίας, αλλά αντικαθίσταται από τον Κωνσταντίνο Υψηλάντη.

Πεθαίνει ο Ευγένιος Βούλγαρης.

15 Δεκεμβρίου: Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Επτανήσου Πολιτείας με το οποίο παραγκωνίζεται ο ρόλος της Υψηλής Πύλης. Αυτό το Σύνταγμα δεν ίσχυσε ποτέ.

20 Δεκεμβρίου: Πεθαίνει στη Μόσχα ο εθνικός ευεργέτης και ιδρυτής της ομώνυμης σχολής των Ιωαννίνων Ζώης Καπλάνης (Γραμμένο Ιωαννίνων, 1736).

24 Δεκεμβρίου: Ο ρωσικός στρατός καταλαμβάνει το Βουκουρέστι.
* McsEngl.{socGrc'1806},

socGrc'time1807 Ρωσοτουρκικές συγκρούσεις με τη συμμετοχή Ελλήνων στο Αιγαίο. Ο Ρώσος Σενιάβιν καταλαμβάνει την Τένεδο, αποτρέποντας τους Τούρκους να κινηθούν προς το Αιγαίο.

Συγχρόνως καλεί τον αρματολό του Ολύμπου, Νικοτσάρα, να συνεργαστεί μαζί του εναντίον των Τούρκων.

7-8 Ιουλίου: Με τη Συνθήκη του Τιλσίτ, που υπογράφεται από τον αυτοκράτορα της Ρωσίας και τον Ναπολέοντα, τα Επτάνησα υπάγονται και πάλι στη γαλλική διοίκηση.

Ο αρματολός του Ολύμπου Νικοτσάρας πεθαίνει καθ’ οδόν προς τη Σκιάθο.

Αύγουστος: Ο Κατσαντώνης συλλαμβάνεται και οδηγείται στα Ιωάννινα. Έπειτα από ένα χρόνο εκτελείται.

1 Σεπτεμβρίου: Ο Γάλλος στρατηγός Καίσαρας Μπερτιέ καταλύει το Σύνταγμα της Επτανήσου Πολιτείας του 1803 και μαζί με αυτό την αυτονομία του επτανησιακού κράτους.

Πεθαίνει ο Δημήτριος Καταρτζής.

Ο Αλέξανδρος Χαντζερής διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας αλλά αντικαθίσταται από τον Σκαρλάτο Καλλιμάχη.
* McsEngl.{socGrc'1807},

socGrc'time1808 Απρίλιος: Ανταρσία του Ευθυμίου Βλαχάβα στη Θεσσαλία και ήττα του από τα στρατεύματα του Αλή πασά στην Καλαμπάκα. Στη συνέχεια καταφεύγει στις Σποράδες.

Μάιος: Ο Ιωάννης Καποδίστριας καλείται να αναλάβει σημαντική θέση στο διπλωματικό σώμα της Ρωσίας. Αναχωρεί από την Κέρκυρα στις 3 Αυγούστου.

Ιδρύεται η «Ιονική Ακαδημία» στην Κέρκυρα.
* McsEngl.{socGrc'1808},

socGrc'time1809 Αγγλικός στρατός καταλαμβάνει τη Ζάκυνθο και στη συνέχεια την Κεφαλλονιά, την Ιθάκη και τα Κύθηρα.

Ο λόρδος Βύρων φτάνει στα Ιωάννινα.

Ιδρύεται η «Νέα Δημόσια Σχολή» της Σμύρνης.

Ο Ζαλίκογλου κυκλοφορεί το «Λεξικόν της Γαλλικής Γλώσσης».

Ιδρύεται στο Παρίσι η μυστική οργάνωση «Ελληνόγλωσσον Ξενοδοχείον».
* McsEngl.{socGrc'1809},

socGrc'time1810 16 Απριλίου: Αγγλικές δυνάμεις με τις οποίες συμπράττουν και 500 Έλληνες με αρχηγό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καταλαμβάνουν τη Λευκάδα.
* McsEngl.{socGrc'1810},

socGrc'time1811 Ο Αθανάσιος Χριστόπουλος εκδίδει το έργο του «Λυρικά».

Αρχίζει η έκδοση του «Λογίου Ερμή», η οποία θα διακοπεί το 1821.

Γεννιέται στο Ληξούρι ο σατιρικός συγγραφέας Ανδρέας Λασκαράτος (+Αργοστόλι 1901) και στη Θεσσαλονίκη ο αρχιτέκτονας Λύσανδρος Καυταντζόγλου (+Αθήνα 1885).
* McsEngl.{socGrc'1811},

socGrc'time1812 Λήξη του Ρωσοτουρκικού Πολέμου. Με τη συνθήκη που υπογράφεται οι Παραδουνάβιες Ηγεμονίες περνούν πάλι υπό την επικυριαρχία των Οθωμανών (Μάιος).

Ο Ιωάννης Καρατζάς διορίζεται ηγεμόνας της Βλαχίας.

Γεννιέται στην Κέρκυρα ο νομικός, πολιτικός και φιλόσοφος Πέτρος Βράιλας Αρμένης (+Λονδίνο 1884).
* McsEngl.{socGrc'1812},

socGrc'time1813 Ανεγείρεται στη Ζάκυνθο το «Teatro dei Filopatrii», στο οποίο ανεβαίνουν παραστάσεις κυρίως μελοδραμάτων.

Καταλύεται η γαλλική κυριαρχία στα Επτάνησα, με μόνη εξαίρεση την Κέρκυρα.

Ιδρύεται η Φιλόμουσος Εταιρεία των Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1813},

socGrc'time1814 21 Ιουνίου: Την Κέρκυρα καταλαμβάνουν αγγλικά στρατεύματα. Σεπτέμβριος: Ιδρύεται στην Οδησσό της Ρωσίας από τους Νικόλαο Σκουφά, Εμμανουήλ Ξάνθο και Αθανάσιο Τσακάλωφ η Φιλική Εταιρεία.

Ο Ιωάννης Βηλαράς κυκλοφορεί τη «Ρομέηκη Γλόσα».

Γεννιέται στη Θήβα ο ζωγράφος της Επανάστασης Γεώργιος Βρυζάκης (+Μόναχο 1878).
* McsEngl.{socGrc'1814},

socGrc'time1815 5 Νοεμβρίου: Η Αγγλία και η Ρωσία υπογράφουν στο Παρίσι ειδική συνθήκη, σύμφωνα με την οποία τα Επτάνησα τίθενται υπό την προστασία της Αγγλίας με την ονομασία «Ηνωμέναι Πολιτείαι των Ιονίων Νήσων».

Ο Ιωάννης Καποδίστριας διορίζεται υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας.

Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (+Αθήνα 1891).
* McsEngl.{socGrc'1815},

socGrc'time1816 16 Φεβρουαρίου: Αποβιβάζεται στην Κέρκυρα ο σερ Τόμας Μέτλαντ, πρώτος ύπατος αρμοστής των Ιόνιων Νησιών.
* McsEngl.{socGrc'1816},

socGrc'time1817 17 Ιανουαρίου: Ο Ιωάννης Καποδίστριας γίνεται Ελβετός πολίτης σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.

Ο Μιχαήλ Σούτσος διορίζεται μέγας δραγουμάνος της Πύλης.

17 Δεκεμβρίου: Δημοσιεύεται το νέο Σύνταγμα των Ιόνιων Νησιών, το οποίο, παρά την ύπαρξη Γερουσίας και Βουλής, δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλελεύθερο, αφού ο Άγγλος αρμοστής διατηρεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας. Το Σύνταγμα αυτό ίσχυσε μέχρι την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'1817},

socGrc'time1818 Ιούλιος: Πεθαίνει ο Σκουφάς στην Κωνσταντινούπολη.

Η έδρα της Φιλικής Εταιρείας μεταφέρεται στην Κωνσταντινούπολη. Ο Νεόφυτος Βόμβας εκδίδει τα «Στοιχεία της Φιλοσοφικής Ηθικής».

Ανεβαίνει στην Οδησσό το έργο του Ν. Πίκκολου «Ο θάνατος του Δημοσθένους».
* McsEngl.{socGrc'1818},

socGrc'time1819 19 Απριλίου: Οι κάτοικοι της Πάργας, υπό την πίεση του Αλή πασά, αναγκάζονται να εκπατριστούν στα Ιόνια Νησιά.

Ο Ιωάννης Καλλιμάχης διορίζεται μέγας δραγουμάνος της Πύλης.

Ο Μιχαήλ Σούτσος γίνεται ηγεμόνας της Μολδαβίας.

Ο Αθανάσιος Σταγειρίτης εκδίδει στη Βιέννη το περιοδικό «Καλλιόπη».

Ανεβαίνει στο κερκυραϊκό θέατρο «Σαν Τζιάκομο» η μουσικοχορευτική παράσταση «Η παρά Φαίαξιν Άφιξις του Οδυσσέως» - στίχοι του Γεωργίου Ρίκη και μουσική του Στέφανου Πογιάγου.

Ανεβαίνουν στο θέατρο, στην Οδησσό, τα έργα του Γ. Λασσάνη.

Πατριαρχική εγκύκλιος απαγορεύει να δίνει κάποιος στα παιδιά του αρχαία ελληνικά ονόματα.
* McsEngl.{socGrc'1819},

socGrc'time1820 Ιανουάριος: Ο Ιωάννης Καποδίστριας, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, αρνείται την ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας, την οποία του προσφέρει ο Εμμανουήλ Ξάνθος.

12 Απριλίου: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αναλαμβάνει «Γενικός Επίτροπος της Ανωτάτης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας».

7 Οκτωβρίου: Αποφασίζεται στο Ισμαήλιο (Ιζμαΐλ Ουκρανίας) η επίσπευση της έναρξης της Επανάστασης.

Νοέμβριος: Ο Χουρσίτ Μεχμέτ πασάς αναλαμβάνει τη θέση του Μορά Βαλεσί με έδρα την Τριπολιτσά.

Ο Βενιαμίν ο Λέσβιος εκδίδει το έργο «Μεταφυσική και Φυσική».
* McsEngl.{socGrc'1820},

Ελληνική Επανάσταση

socGrc'time1821 6 Ιανουαρίου: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης από τα Επτάνησα αποβιβάζεται στην Καρδαμύλη της Μάνης.

Ιανουάριος: Στη διάσκεψη της Βοστίτσας (Αίγιο) οι πρόκριτοι της Πελοποννήσου διατυπώνουν κάποιες επιφυλάξεις σχετικά με την επιτυχία του επαναστατικού εγχειρήματος, τις βασικές αρχές του οποίου ανέπτυξε ο Παπαφλέσσας.

Αρχίζει στο Λάιμπαχ η ομώνυμη συνδιάσκεψη των αντιπροσώπων των μελών της Ιερής Συμμαχίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

22 Φεβρουαρίου: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο, παραπόταμο του Δούναβη και φυσικό σύνορο ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία, και φτάνει στο Ιάσιο της Μολδαβίας.

24 Φεβρουαρίου: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφορεί την επαναστατική προκήρυξη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία ζητά από τους Έλληνες της Μολδαβίας και της Βλαχίας να επαναστατήσουν. Η ενέργειά του αυτή σηματοδοτεί και την επίσημη έναρξη της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

2 Μαρτίου: Ο Μορά Βαλεσί Χουρσίτ πασάς φτάνει στα Ιωάννινα για να αντιμετωπίσει τον Αλή πασά.

3 Μαρτίου: Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε΄ αφορίζει τον Αλέξανδρο Υψηλάντη και τον Μιχαήλ Σούτσο για την Επανάσταση στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

9 Μαρτίου: Ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ διατάσσεται από την Οθωμανική Αυτοκρατορία να στείλει στην Πύλη οκτώ αρχιερείς ως ομήρους.

10 Μαρτίου: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης συγκροτεί στο Φώξανι τον Ιερό Λόχο, ο οποίος αποτελείται κυρίως από Έλληνες σπουδαστές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων και μαθητές του Ελληνικού Σχολείου της Οδησσού.

17 Μαρτίου: Έλληνες αγωνιστές υπό τον Σωτήρη Χαραλάμπη και τους Πετμεζαίους πολιορκούν τους Πύργους των Καλαβρύτων, που παραδίδονται έπειτα από λίγες μέρες (21 Μαρτίου). Αυτή η ενέργεια αποτελεί την πρώτη επαναστατική πράξη στη νότια Ελλάδα.

21 Μαρτίου: Ενοπλοι Τούρκοι της περιοχής του Ρίου εισβάλλουν στην Πάτρα και καταστρέφουν καταστήματα στην ενορία της Αγίας Τριάδας.

22 Μαρτίου: Οι επαναστάτες μπαίνουν στην Πάτρα. Ο Ι. Παπαδιαμαντόπουλος και ο Ανδρέας Λόντος υψώνουν επαναστατική σημαία (κόκκινη με μαύρο σταυρό στη μέση). Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κατασκευάζει ξύλινο σταυρό, τον οποίο τοποθετεί στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου. Στο σταυρό αυτό ορκίζονται οι επαναστάτες.

23 Μαρτίου: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης απελευθερώνουν την Καλαμάτα από τους Οθωμανούς Τούρκους. Την ίδια μέρα ο Ανδρέας Λόντος κηρύσσει την Επανάσταση στη Βοστίτσα (Αίγιο), την οποία εγκατέλειψαν οι Τούρκοι κάτοικοί της.

25 Μαρτίου: Διεξάγεται κοντά στο χωριό Βουνάρια της Πυλίας μάχη ανάμεσα σε επαναστάτες και Οθωμανούς Τούρκους. Σε αυτή επικρατούν οι επαναστάτες.

26 Μαρτίου: Τούρκοι από πολλές περιοχές της Πελοποννήσου αναζητούν προστασία στην Τριπολιτσά.

26 Μαρτίου: Οι πρόκριτοι Γ. Πάνου και Π. Μπότασης κηρύσσουν την Επανάσταση στις Σπέτσες.

27 Μαρτίου: Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης απελευθερώνει το Βουκουρέστι. Την ίδια περίοδο ανακοινώνονται η αποκήρυξή του από τον τσάρο της Ρωσίας Αλέξανδρο Α΄ και η διαγραφή του από τους ρωσικούς στρατιωτικούς καταλόγους.

Με διαταγή της Πύλης αποκεφαλίζονται οι ομογενείς της Κωνσταντινούπολης Λεβίδης, Στεργιανάκης, Τουρπατσόγλου και αρκετοί άλλοι. Η ενέργεια αυτή αποτελεί τα πρώτα, μάλλον περιορισμένης έκτασης, αντίποινα των Τούρκων.

Ο Πανουργιάς Πανουργιάς υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στα Σάλωνα (Άμφισσα).

Νίκη των Ελλήνων υπό τον Κολοκοτρώνη στην Καρύταινα της Γορτυνίας.

28 Μαρτίου: Επαναστατικός αναβρασμός στην Ύδρα.

Συνεδριάζει για πρώτη φορά υπό την προεδρεία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη η Γερουσία στην Καλαμάτα.

Ο Δήμος Σκαλτσάς υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στο Λιδορίκι.

Οπλαρχηγοί της Λακωνίας πολιορκούν το Κάστρο της Μονεμβασιάς.

29 Μαρτίου: Ο Αθανάσιος Διάκος υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στη Λιβαδειά.

31 Μαρτίου: Σφαγές των χριστιανών στη Σμύρνη.

Ο Αντώνιος Κοντοσόπουλος υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στην Αταλάντη της Λοκρίδας.

1 Απριλίου: Ο οπλαρχηγός Μπούσγος έπειτα από προτροπή του Αθανάσιου Διάκου απελευθερώνει τη Θήβα.

3 Απριλίου: Ο Γιουσούφ Σελίμ πασάς εκδιώκει τους επαναστάτες από την πόλη της Πάτρας.

4 Απριλίου: Αποκεφαλίζεται στην Κωνσταντινούπολη ο Κωνσταντίνος Μουρούζης, ενώ ο Δημήτριος Παπαρηγόπουλος και ο Αντώνιος Τσουράς απαγχονίζονται μπροστά στο σπίτι τους.

5 Απριλίου: Αποκεφαλίζονται στην Κωνσταντινούπολη οι Π. Τσιγκρής, Δ. Σκαναβής και Μ. Χοτζερής. Ο Γ. Μαυροκορδάτος απαγχονίζεται στο παράθυρο του σπιτιού του.

8 Απριλίου: Ο Ιωάννης Δυοβουνιώτης υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στη Λαμία.

10 Απριλίου: Υψώνεται η σημαία της Επανάστασης στα Ψαρά.

Απαγχονισμός του πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ στην Κωνσταντινούπολη, του πρώην οικουμενικού πατριάρχη και πολλών προκρίτων στην Αδριανούπολη.

Οι επαναστάτες καταλαμβάνουν το φρούριο των Σαλώνων.

11 Απριλίου: Πρώτη ναυτική επιτυχία των Ελλήνων ανάμεσα στη Μήλο και την Κίμωλο - σπετσιώτικα πλοία αιχμαλωτίζουν δύο τουρκικά.

14 Απριλίου: Μάχη ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους στο Λεβίδι της Μαντινείας. Η ηρωική αντίσταση του Αναγνώστη Στριφτόμπολα και των παλικαριών του, οι οποίοι ήταν οχυρωμένοι μέσα στα σπίτια, έδωσε το χρόνο να φτάσουν ενισχύσεις υπό τους Δ. Πλαπούτα και Σταύρο Δημητρακόπουλο ώστε να λυθεί η πολιορκία.

15 Απριλίου: Ο Μουσταφάμπεης ανακαταλαμβάνει τη Βοστίτσα (Αίγιο).

16 Απριλίου: Ο πλοίαρχος Νικόλαος Παπαδόπουλος Σκλάβος από την Κεφαλλονιά περισυλλέγει στη θαλάσσια περιοχή της Κωνσταντινούπολης το σώμα του οικουμενικού πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ που τον είχαν απαγχονίσει και στη συνέχεια το μεταφέρει στην Οδησσό.

17 Απριλίου: Επαναστατικές κινήσεις στη Σάμο υπό την καθοδήγηση του Κ. Λαχανά.

Πολλοί πρόκριτοι και αρχιερείς της Πελοποννήσου κλείνονται στις φυλακές της Τριπολιτσάς ως όμηροι των Τούρκων.

18 Απριλίου: Σημαντικές επιτυχίες των Ελλήνων στο Πατρατσάκι της Φθιώτιδας (οπλαρχηγοί:

Ρούκης, Κοντογιάννης και Τράκας), στους Μύλους της Μαντινείας (οπλαρχηγός: Αντώνιος Κολοκοτρώνης), στη Σελίμνα της Μαντινείας (οπλαρχηγοί: Θ. Κολοκοτρώνης, Κ.

Δηληγιάννης κ.ά.) και στη Μενδενίτσα της Λοκρίδας (οπλαρχηγός: Ιωάννης Δυοβουνιώτης).

23-24 Απριλίου: Ο Αθανάσιος Διάκος ηττάται από υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ και τον Ομέρ Βρυώνη στη γέφυρα της Αλαμάνας. Ακολουθεί ο μαρτυρικός θάνατός του.

25 Απριλίου: Ήττα των Ελλήνων (οπλαρχηγοί: Α. Κρέστας, Δ. Τσόκρης, Γ. Μπότασης, Ν.

Λάμπρου, Α. Αναστασόπουλος, Α. Ζέρβας κ.ά.) έξω από το Άργος.

Σε αυτή τη μάχη σκοτώνεται ο γιος της Μπουμπουλίνας Ιωάννης Γιάννουζας.

26 Απριλίου: Σημαντική επιτυχία Ψαριανών και Υδραίων καπεταναίων (Ι. Τομπάζης, Ν.

Αποστόλης, Γ. Σαχτούρης, Α. Τσαμαδός κ.ά.) στα ανοιχτά της Χίου - βυθίζουν τουρκικό πλοίο και αιχμαλωτίζουν ένα άλλο.

30 Απριλίου: Με την άδεια του τσάρου σουλτανικά στρατεύματα εισέρχονται στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες για να καταστείλουν την Επανάσταση. Ήττα των Ελλήνων υπό τον Αθανάσιο Καρπενησιώτη στο Γαλάτσι της Μολδοβλαχίας από υπέρτερες υπό τον Περκόφτσαλη τουρκικές δυνάμεις. Ύστερα από δύο μέρες η πόλη του Γαλατσίου καταλαμβάνεται από τις τουρκικές δυνάμεις.

1 Μαΐου: Ο Ιάκωβος Τομπάζης κατακαίει τουρκική γολέτα κοντά στη Χίο.

3 Μαΐου: Οι Τούρκοι αποστέλλουν στην Κύπρο ισχυρά στρατεύματα για να εμποδίσουν την εξέγερση.

4 Μαΐου: Αποκεφαλίζονται στην Κωνσταντινούπολη οι αρχιερείς Δέρκων Γρηγόριος, Αδριανουπόλεως Δωρόθεος, Τυρνάβου Ιωαννίκιος και Θεσσαλονίκης Ιωσήφ, ο πρώην μέγας διερμηνέας της Πύλης Γεώργιος Καλλιμάχης και δύο μέρες αργότερα ο Νικόλαος Μουρούζης.

7 Μαΐου: Ο Άνθιμος Γαζής και ο αρματολός Κυριάκος Μπασδέκης κηρύσσουν την Επανάσταση στην περιοχή του Πηλίου. Λίγες μέρες αργότερα αποτυγχάνουν να καταλάβουν το Βόλο.

8 Μαΐου: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αντιμετωπίζει με απόλυτη επιτυχία στο Χάνι της Γραβιάς ισχυρές τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ και τον Ομέρ Βρυώνη.

Ο Λυκούργος Λογοθέτης κηρύσσει την Επανάσταση στη Σάμο.

12-13 Μαΐου: Η νίκη των επαναστατικών δυνάμεων στο Βαλτέτσι ανοίγει το δρόμο για την κατάληψη της Τριπολιτσάς, στρατιωτικού και πολιτικού κέντρου της Πελοποννήσου (οπλαρχηγοί: Θ. Κολοκοτρώνης, Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, Ηλίας Μαυρομιχάλης, Ιωάννης Μαυρομιχάλης, Δ. Πλαπούτας κ.ά.).

15 Μαΐου: Τουρκικός στρατός καταλαμβάνει το Βουκουρέστι.

18 Μαΐου: Ο Εμμανουήλ Παππάς κηρύσσει την Επανάσταση στις Καρυές του Αγίου Όρους και στον Πολύγυρο της Χαλκιδικής.

Σημαντικές νίκες των Ελλήνων στα Δολιανά της Κυνουρίας (οπλαρχηγός: Νικήτας Σταματελόπουλος) και στα Βέρβαινα της Κυνουρίας (οπλαρχηγοί: Θ. Κολοκοτρώνης και επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος).

20 Μαΐου: Επαναστατικός αναβρασμός στο Μεσολόγγι και το Αιτωλικό.

24 Μαΐου: Νίκη των Ελλήνων στον Άγιο Βλάσιο της Τριπολιτσάς (οπλαρχηγοί: Θ.

Κολοκοτρώνης, αδελφοί Πλαπούτα).

26 Μαΐου: «Πράξη των Καλτετζών». Ιδρύεται η Πελοποννησιακή Γερουσία με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Αμφιλεγόμενη εκτέλεση του Θεόδωρου Βλαδιμηρέσκου έπειτα από διαταγή του Αλέξανδρου Υψηλάντη (Τυργοβίτσι Μολδαβίας).

27 Μαΐου: Ο Δημήτριος Παπανικολής πυρπολεί τουρκικό δίκροτο στην Ερεσό της Λέσβου.

28 Μαΐου: Νίκη των Ελλήνων κοντά στο Αγρίνιο (οπλαρχηγοί: Α. Βλαχόπουλος, Δ. Μακρής, Θ. Γρίβας και Κ. Σαδήμας).

30 Μαΐου: Η Πελοποννησιακή Γερουσία ιδρύει τοπικές «Γενικές Εφορείες».

Ιούνιος: Ο Δ. Υψηλάντης φτάνει στην Πελοπόννησο.

1 Ιουνίου: Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την Ιερισσό και απελευθερώνουν τα Μαντεμοχώρια και άλλες περιοχές της Χαλκιδικής.

Μοίρα του ελληνικού στόλου υπό τον Ψαριανό Ν. Αποστόλη φτάνει στα Μοσχονήσια. Οι Τούρκοι αντιδρούν τις επόμενες μέρες με βιαιοπραγίες κατά του χριστιανικού στοιχείου των Μοσχονησίων, των Κυδωνιών και της Σμύρνης.

7 Ιουνίου: Ήττα του Ιερού Λόχου υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στο Δραγατσάνι από υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις. Έπειτα από λίγες μέρες ο Υψηλάντης περνά τα αυστριακά σύνορα, συλλαμβάνεται από τους Αυστριακούς και φυλακίζεται.

9 Ιουνίου: Οι Τούρκοι του Αγρινίου παραδίδονται στον Γ. Βαρνακιώτη.

14 Ιουνίου: Επανάσταση στην Κρήτη και νίκη των Ελλήνων σε μάχη κοντά στο Λούλο των Χανίων (οπλαρχηγοί: Γ. Δασκαλάκης, Ι. Χάλης, Σήφακας, Παπαπανδρέου, Α. Φασούλης και Μουστουγιαννάκης).

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης παραδίνεται στις αυστριακές Αρχές.

Μέσα Ιουνίου 1821: Ήττα των Ελλήνων στη Γαλατίστα, κοντά στα Βασιλικά της Θεσσαλονίκης. Πεθαίνει ο οπλαρχηγός Χάμψας.

17 Ιουνίου: Σημαντικές επιτυχίες των επαναστατών στην Κρήτη (Καλύβες Αποκορώνου,

Ρούστικα Ρεθύμνου και στον Άγιο Ιωάννη Λάμπης). Διεξάγεται μάχη κοντά στον ποταμό Σίζα της Μολδαβίας, ηττώνται οι επαναστάτες και σκοτώνεται ο Αθανάσιος Καρπενησιώτης.

Νίκη των Ελλήνων στη θέση Παληοκούλια Ιωαννίνων (οπλαρχηγοί: Α. Ίσκιος, Γ. Μπακόλας).

23 Ιουνίου: Οι Τούρκοι εκτελούν στο Μεγάλο Κάστρο της Κρήτης τον αρχιεπίσκοπο Γεράσιμο και πολλούς αρχιερείς του νησιού.

Νίκη των επαναστατών σε μάχη κοντά στο φρούριο Μαλάξα της Κρήτης (οπλαρχηγοί: Γ.

Δασκαλάκης, Α. Φασούλης, Β. Χάλης, Α. Παναγιώτου).

25 Ιουνίου: Ο Ιωάννης Κωλέττης κηρύσσει την Επανάσταση στο Συράκο και τους Καλλαρύτες της Ηπείρου.

28 Ιουνίου: Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης παραδίδει έπειτα από συμφωνία το φρούριο της Λιβαδειάς στον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ.

3 Ιουλίου: Σημαντική νίκη του Μάρκου Μπότσαρη και των παλικαριών του στο Κομπότι της Άρτας.

6 Ιουλίου: Ο Ρώσος πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη Στρόγκανοφ, έπειτα από εντολή του υπουργού των Εξωτερικών της Ρωσίας Καποδίστρια, επιδίδει στην Πύλη τελεσίγραφο με το οποίο απαιτεί σεβασμό των δικαιωμάτων των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παρά την απόρριψη του τελεσιγράφου από τους Τούρκους, αποφεύγεται η ρήξη ύστερα από παρέμβαση του Αυστριακού αρχικαγκελάριου Μέτερνιχ.

8 Ιουλίου: Μοίρα του ελληνικού στόλου (πλοίαρχοι: Ι. Τομπάζης, Ν. Αποστόλης, Γ. Σαχτούρης, Α. Τσαμαδός, Ι. Βούλγαρης και Λ. Λελεχός) καταστρέφει οκτώ τουρκικά φορτηγά πλοία στον Πορθμό Τσαγκλί μεταξύ Σάμου και μικρασιατικών ακτών.

9 Ιουλίου: Οι Τούρκοι απαγχονίζουν στη Λευκωσία τον αρχιεπίσκοπο Κύπρου Κυπριανό και αποκεφαλίζουν τους μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρήνειας.

15 Ιουλίου: Ο Ομέρ Βρυώνης ηττάται στα Βρυσάκια της Εύβοιας από τις επαναστατικές δυνάμεις, επικεφαλής των οποίων είναι ο Αγγελής Νικόλαος ή Γωβγίνας και ο Α. Μπαλαλάς.

Διακόπτονται οι διπλωματικές σχέσεις Ρωσίας-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μετά την επίδοση τελεσιγράφου στην Πύλη από τον Ρώσο πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στρόγκανοφ. Η ρήξη αποφεύγεται με παρέμβαση του Μέτερνιχ.

20 Ιουλίου: Ο Ομέρ Βρυώνης και ο Ομέρ μπέης καταλαμβάνουν την Αθήνα.

23 Ιουλίου: Οι Τούρκοι παραδίδουν στις επαναστατικές δυνάμεις το Κάστρο της Μονεμβασιάς.

24 Ιουλίου: Επαναστατικές ομάδες υπό την αρχηγία του Χριστόφορου Περραιβού κυριεύουν την Πάργα, την οποία οι Τούρκοι ανακαταλαμβάνουν έπειτα από δύο μέρες.

7 Αυγούστου: Οι Τούρκοι παραδίδουν με συνθήκη το φρούριο του Νεόκαστρου.

19 Αυγούστου: Σημαντική επιτυχία των επαναστατών στις Αλιάκες Θερίσου της Κρήτης (οπλαρχηγοί: Δασκαλάκης, Βουρδουμπής, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Σήφακας, Μανουσέλης, Μανουσογιαννάκης κ.ά.).

Αύγουστος: Οι Τούρκοι επιτίθενται στους επαναστάτες στα Σφακιά της Κρήτης.

26 Αυγούστου: Νίκη των Ελλήνων υπό τους Γκούρα, Πανουργιά, Διοβουνιώτη, Κοντοσόπουλο κ.ά. επί των Τούρκων του Μπεϊράν πασά στα Βασιλικά Λοκρίδας. Σε αυτή τη μάχη σκοτώνεται ο Μπεϊράν πασάς.

1 Σεπτεμβρίου: Τουρκικός στρατός αποβιβάζεται στη Σαμοθράκη και τις επόμενες μέρες προβαίνει σε σφαγές του ελληνικού πληθυσμού.

8 Σεπτεμβρίου: Οι Γεωργάκης Ολύμπιος και Ιωάννης Φαρμάκης ηττώνται στη Μονή Σέκου στη Μολδαβία. Ο Ολύμπιος ανατινάζει το κωδωνοστάσιο της μονής συμπαρασύροντας στο θάνατο δεκάδες Τούρκους.

9 Σεπτεμβρίου: Αλλεπάλληλες ήττες των Ελλήνων στην περιοχή των Πατρών.

15 Σεπτεμβρίου: Στον Άγιο Αθανάσιο κοντά στην Τριπολιτσά αποβαίνουν άκαρπες οι συνομιλίες ανάμεσα στην ελληνική (Θ. Κολοκοτρώνης, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Π. Π. Γερμανός και Αναγνωσταράς) και την τουρκική αντιπροσωπεία για την παράδοση της πρωτεύουσας του Μοριά στους επαναστάτες.

20 Σεπτεμβρίου: Ο καπουδάν Νουαΐχ Ζααδέ Αλή (Καρα-Αλής) πυρπολεί το Γαλαξίδι.

23 Σεπτεμβρίου: Οι επαναστάτες καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα του Μοριά, την Τριπολιτσά.

Σεπτέμβριος (τέλη): Οι Τούρκοι εξουδετερώνουν τους επαναστάτες στο Σκουλένιο και στη Μονή Σέκου. Ο Φαρμάκης παραδίνεται και μεταφέρεται στην Κωνσταντινούπολη όπου και αποκεφαλίζεται.

Οκτώβριος: Σημαντικές επιτυχίες των Ελλήνων στη Λοκρίδα και τη Βοιωτία υποχρεώνουν τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ να αποσυρθούν στη Λαμία.

6 Οκτωβρίου: Προκήρυξη του Δ. Υψηλάντη για σύγκληση εθνοσυνέλευσης.

30 Οκτωβρίου: Καταπνίγεται από τους Τούρκους η Επανάσταση στη Χαλκιδική.

4 Νοεμβρίου: Αρχίζει τις εργασίες της στο Μεσολόγγι υπό την προεδρία του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου η Συνέλευοη της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος.

13 Νοεμβρίου: Απελευθερώνεται η πόλη της Άρτας από τους Σουλιώτες οπλαρχηγούς Μάρκο και Νότη Μπότσαρη, τους αδερφούς Τζαβέλα, τον Λ. Βέικο κ.ά.

15 Νοεμβρίου: Συγκροτείται σε σώμα η Συνέλευση της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος υπό την προεδρία του Θεόδωρου Νέγρη (Σάλωνα). Έπειτα από δύο μέρες η συνέλευση εκλέγει τα μέλη του Αρείου Πάγου.

22 Νοεμβρίου: Ο Γιουσούφ Σελίμ πασάς πυρπολεί την Πάτρα.

7 Δεκεμβρίου: Ο Δημήτριος Υψηλάντης εκλέγεται στο Άργος πρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας.

3-4 Δεκεμβρίου: Οι επαναστάτες αποτυγχάνουν να καταλάβουν το φρούριο του Ναυπλίου.

6 Δεκεμβρίου: Οι επαναστάτες ηττώνται από τα τουρκικά στρατεύματα κοντά στο χωριό Σταυρό της Κρήτης. Πεθαίνει ο οπλαρχηγός Γ. Δασκαλάκης ή Τσελεπής.

20 Δεκεμβρίου: Έναρξη των εργασιών της Α΄ Εθνοσυνέλευσης στην Πιάδα της Παλαιάς Επιδαύρου.

24 Δεκεμβρίου: Σημαντική νίκη των Κρητικών έξω από τα Χανιά (οπλαρχηγοί: Σήφακας, Ρούσος Βουρδουμπής, Πρωτοπαπαδάκης, Μελιδόνης κ.ά.).

31 Δεκεμβρίου: Νίκη των Ελλήνων σε μάχη κοντά στο Βαθύπετρο της Κρήτης (οπλαρχηγοί:

Παναγιώτου, Ζερβουδάκης, Μαυροθαλασσίτης, Νικολαΐδης κ.ά.).
* McsEngl.{socGrc'1821},

socGrc'time1822 1 Ιανουαρίου: Ψηφίζεται το «Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος» στην Επίδαυρο.

12 Ιανουαρίου: Οι Έλληνες ηττώνται σε μάχη κοντά στα Στύρα της Εύβοιας. Σκοτώνεται στη διάρκεια της μάχης ο Ηλίας Μαυρομιχάλης.

14 Ιανουαρίου: Οι Τούρκοι παραδίδουν με συνθήκη το κάστρο της Κορίνθου στον Δημήτριο Υψηλάντη.

15 Ιανουαρίου: Διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης για τους σκοπούς του Αγώνα. Πρόεδρος του Νομοτελεστικού εκλέγεται ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος.

25 Ιανουαρίου: Ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων σκοτώνεται από τα τουρκικά στρατεύματα που τον πολιορκούν στο νησί της λίμνης Παμβώτιδας. Οι Τούρκοι στρέφονται κατά του Σουλίου.

26 Ιανουαρίου: Οι Έλληνες νικούν σε μάχη έξω από το χωριό Ακόνες του Ρεθύμνου.

Φεβρουάριος: Επανάσταση στον Όλυμπο και τη δυτική Μακεδονία.

5 Φεβρουαρίου: Σημαντική επιτυχία των Κρητικών έξω από το φρούριο του Ρεθύμνου.

10 Φεβρουαρίου: Νέα νίκη των Ελλήνων στον Φουρφουρά της Κρήτης.

19 Φεβρουαρίου: Ο πρόκριτος της Νάουσας Ζαφειράκης κηρύσσει την Επανάσταση στην Πόλη.

11 Μαρτίου: Κηρύσσεται η Επανάσταση στη Χίο. Ο Λυκούργος Λογοθέτης φτάνει στο νησί για να ενισχύσει την άμυνά του.

29 Μαρτίου: Οι Τούρκοι νικούν σε μάχη κοντά στην Καστανιά του Ολύμπου.

30 Μαρτίου: Καταστροφή της Χίου από τα τουρκικά στρατεύματα υπό τον καπουδάν πασά Νουαΐχ Ζααδέ (Καρα-Αλής).

Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν τη Βέροια.

1 Απριλίου: Οι Έλληνες υπό τον Νικηταρά νικούν σε μάχη κοντά στη Στυλίδα Φθιώτιδας.

6 Απριλίου: Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν και πυρπολούν τη Νάουσα (οπλαρχηγοί: Καρατάσος, Ζαφειράκης, Γάτσος).

8 Απριλίου: Νίκη των Κρητικών στο Κάστελο. Έπειτα από λίγες μέρες γίνεται νέα μάχη στην ίδια περιοχή και οι Έλληνες ηττώνται (14 Απριλίου του 1822).

12 Απριλίου: Συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οι σφαγές των χριστιανών της Χίου.

13 Απριλίου: Δεκατρία κορίτσια της Νάουσας για να αποφύγουν την ατίμωση ρίχνονται στον καταρράκτη της Αραπίτσας.

28 Απριλίου: Ο υπό τον Ανδρέα Μιαούλη ελληνικός στόλος αδυνατεί να σταματήσει τις σφαγές στη Χίο.

29(;)Απριλίου: Φτάνει στους Αρμένους της Κρήτης ο Πέτρος Σκυλίτσης Ομηρίδης ως εκπρόσωπος στη Μεγαλόνησο της επαναστατικής κυβέρνησης.

Μάιος: Ο Χουρσίτ πασάς αρχίζει να πολιορκεί το Σούλι.

12 Μαΐου: Σημαντική νίκη των Ελλήνων σε μάχη έξω από τα Χανιά.

15 Μαΐου: Τουρκικά στρατεύματα υπό τον Χουρσίτ πασά και τον Ομέρ Βρυώνη καταλαμβάνουν το Σούλι.

19 Μαΐου: Αμφίρροπη ναυμαχία στα ανοιχτά της Χίου ανάμεσα σε μοίρα του τουρκικού στόλου και ελληνικά πλοία (Μιαούλης, Τσαμαδός, Σαχτούρης κ.ά.).

23 Μαΐου: Ο πρόεδρος του Νομοτελεστικού Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος φτάνει στο Μεσολόγγι ως επικεφαλής στρατευμάτων.

28 Μαΐου: Τουρκικές ενισχύσεις αποβιβάζονται στη Σούδα της Κρήτης από πλοία του αιγυπτιακού στόλου για να συμβάλουν στην καταστολή της Επανάστασης.

6 ή 7 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί την τουρκική ναυαρχίδα Μανσουρίγε στη Χίο, που καταστρέφεται ολοσχερώς. Ανάμεσα στους νεκρούς συγκαταλέγεται και ο καπουδάν πασάς Καρα-Αλής, τον οποίο διαδέχεται ο Μουχτάρμπεης.

7 Ιουνίου: Σφαγές χριστιανών στα Μαστιχοχώρια της Χίου.

9 Ιουνίου: Οι Τούρκοι του φρουρίου της Ακρόπολης παραδίδονται στους πολιορκητές τους.

10 Ιουνίου: Μάχη στο Κομπότι της Άρτας. Νίκη του εκστρατευτικού σώματος υπό το φιλέλληνα στρατηγό Νόρμαν και τον Μάρκο Μπότσαρη.

29 Ιουνίου: Ο Μαχμούτ πασάς της Δράμας (Δράμαλης), ο πρώην αρχιβεζύρης Τοσάλ Αλή πασάς, ο Μαχμούτ Χασάν πασάς και ο Ερείπ Αχμέτ πασάς ως επικεφαλής ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στρατοπεδεύουν κοντά στη Λαμία. Αντικειμενικός σκοπός της εκστρατείας είναι η καταστολή της Επανάστασης.

1 Ιουλίου: Ο Δράμαλης καταστρέφει την πόλη της Θήβας.

4 Ιουλίου: Μάχη στο Φανάρι κοντά στο Σούλι. Οι Έλληνες ηττώνται και πεθαίνει ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης. Στην ίδια μάχη φονεύεται και ο Μουσταφάμπεης.

Ήττα Ελλήνων και φιλελλήνων υπό τον Α. Μαυροκορδάτο στο Πέτα κοντά στην Άρτα από ισχυρές τουρκικές δυνάμεις υπό τον Μεχμέτ Ρεσίτ Κιουταχή πασά.

6 Ιουλίου: Ο Δράμαλης καταλαμβάνει τον Ακροκόρινθο.

12, 15, 16 Ιουλίου: Συνεχείς και αμφίρροπες αψιμαχίες κοντά στο Άργος.

18 Ιουλίου: Σημαντική νίκη των Ελλήνων στον Κρουσώνα της περιοχής Μαλεβιζίου Κρήτης (οπλαρχηγοί: Δεληγιαννάκης, Πωλογεώργης και Ζερβουδάκης).

21-25 Ιουλίου: Ο Δράμαλης πολιορκεί το Ναύπλιο.

26 Ιουλίου: Ήττα του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων από τους Έλληνες, υπό την ηγεσία του Θ. Κολοκοτρώνη.

28 Ιουλίου: Στο Αγιονόρι της Κορινθίας ο Δημήτριος Υψηλάντης, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Νικηταράς και τα παλικάρια τους ολοκληρώνουν την καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη.

Στην οικία του Άγγλου προξένου στην Πρέβεζα υπογράφεται συνθήκη ανάμεσα στους Σουλιώτες και τους Τούρκους για την παράδοση της Κιάφας και του Ναυαρίκου στον Χουρσίτ

πασά.

Αύγουστος: Ο Γεώργιος Κάνιγκ γίνεται υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας.

8 Αυγούστου: Ήττα των υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη Ελλήνων στους Μύλους.

10 Αυγούστου: Νίκη των Ελλήνων στον Αετό Ξηρομέρου (οπλαρχηγοί: Βαρνακιώτης, Γρίβας, Τσαούσης κ.ά.).

14 Αυγούστου: Μάχη έξω από το Ναύπλιο στη θέση Κούτσι. Νίκη των Ελλήνων υπό τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος Α΄ χορηγεί επ’ αόριστον άδεια στον Ιωάννη Καποδίστρια, επειδή δεν συμφώνησε με ένα άκρως φιλελληνικό υπόμνημα του υπουργού του.

29, 31 Αυγούστου: Αμφίρροπες μάχες στο Μοναστήριο του Αυλοποτάμου και στο Σκλαβόκαμπο της Χαλέπας Κρήτης.

Σεπτέμβριος: Οι Σουλιώτες ύστερα από συμφωνία με τους Τούρκους εγκαταλείπουν το Σούλι και καταφεύγουν στα Επτάνησα.

8 Σεπτεμβρίου: Ναυμαχία στο Πόρτο Χέλι. Ο τουρκικός στόλος υποχωρεί.

18 Σεπτεμβρίου: Ο Ανδρέας Μεταξάς, ο οποίος μεταφέρει επιστολές της ελληνικής κυβέρνησης για τους βασιλείς της Ευρώπης, αναχωρεί για την Αγκόνα.

30 Σεπτεμβρίου: Οι Παλαιών Πατρών Γερμανός και Γ. Μαυρομιχάλης μεταφέρουν επιστολές της κυβέρνησης στον πάπα.

25 Οκτωβρίου: Αρχίζει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιουταχή πασά.

28-29 Οκτωβρίου: Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί στα ανοιχτά της Τενέδου την τουρκική υποναυαρχίδα.

Οκτώβριος-Δεκέμβριος: Συνέδριο της Βερόνας.

8 Νοεμβρίου: Μοίρα του ελληνικού στόλου υπό τον Ανδρέα Μιαούλη λύνει την από θαλάσσης πολιορκία του Μεσολογγίου.

26 Νοεμβρίου: Πεθαίνει ο Δράμαλης στον Ακροκόρινθο.

30 Νοεμβρίου: Νίκη των Ελλήνων στο Ναύπλιο. Ο Στάικος Σταϊκόπουλος καταλαμβάνει το Παλαμήδι.

30 Νοεμβρίου: Ο Χουρσίτ πασάς αυτοκτονεί στη Θεσσαλία, αφού στο μεταξύ τον έχει αποκηρύξει ο σουλτάνος.

2 Δεκεμβρίου: Το Συνέδριο της Βερόνας αποκηρύσσει με τη διακήρυξή του την Ελληνική Επανάσταση.

3 Δεκεμβρίου: Το Ναύπλιο παραδίνεται στους Έλληνες.

25 Δεκεμβρίου: Αποτυγχάνει η τουρκική έφοδος στο Μεσολόγγι.

31 Δεκεμβρίου: Λύεται η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου.
* McsEngl.{socGrc'1822},

socGrc'time1823 15 Ιανουαρίου: Πρώτη σημαντική επιτυχία του Γεώργιου Καραϊσκάκη στον Άγιο Βλάση της Ευρυτανίας. Αντιμετωπίζει με εξαιρετική επιτυχία ισχυρές τουρκικές δυνάμεις υπό τον Ισμαήλ πασά.

18 Ιανουαρίου: Το Ναύπλιο ορίζεται έδρα της επαναστατικής κυβέρνησης.

28 Ιανουαρίου: Νέα σημαντική επιτυχία του Καραϊσκάκη κοντά στον ποταμό Φίδαρι του Βάλτου.

28 Φεβρουαρίου: Τα μέλη του Νομοτελεστικού εγκαθίστανται στα Αγιαννίτικα Καλύβια Κυνουρίας.

13 Μαρτίου: Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την επιβολή ναυτικού αποκλεισμού των λιμανιών του Αιγαίου, από την Κρήτη μέχρι τη Θεσσαλονίκη, και του Ιονίου.

Μάρτιος 1823: Η Αγγλία αναγνωρίζει τους Έλληνες ως εμπολέμους. Η απόφαση της αγγλικής κυβέρνησης αποτελεί de facto αναγνώριση της Ελληνικής Επανάστασης.

30 Μαρτίου: Αρχίζουν οι εργασίες της Β΄ Εθνικής Συνέλευσης των Ελλήνων στο Άστρος της Κυνουρίας.

13 Απριλίου: Η Β΄ Εθνοσυνέλευση επικυρώνει το «Νόμο της Επιδαύρου», ο οποίος αποτελεί αναθεώρηση των μη θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος που ψήφισε η Α΄ Εθνοσυνέλευση.

18 Απριλίου: Η Β΄ Εθνοσυνέλευση ολοκληρώνει τις εργασίες της.

1 Μαΐου: Εκτεταμένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Μεχμέτ Ρεσίτ Κιουταχή πασά στα Λεχώνια του Βόλου.

7 Μαΐου: Ιδρύεται στην Κέρκυρα η Ιόνιος Ακαδημία από τον Άγγλο ύπατο αρμοστή των Επτανήσων Φρειδερίκο Νόρθ, κόμη του Γκίλφορδ.

Μάιος (τέλη): Ο Περκόφτσαλης και ο Σαλέχ, επικεφαλής ισχυρής στρατιωτικής δύναμης, εισβάλλουν στην Ανατολική Στερεά.

22 Μαΐου: Ο διορισμένος από την κυβέρνηση αρμοστής της Κρήτης Μανώλης Τομπάζης φτάνει στην Κίσσαμο. Λίγες μέρες αργότερα οι Τούρκοι παραδίδουν στον αρμοστή το φρούριο Κισσάμου (25 Μαΐου του 1823).

2 Ιουνίου: Οι Τούρκοι παραδίδουν το φρούριο της Κανδάνου στον αρμοστή Μανώλη Τομπάζη, ο οποίος έπειτα από τρεις μέρες απωθεί στο Σέλινο τις υπό τον Χασάν πασά τουρκικές δυνάμεις.

7-11 Ιουνίου: Αλλεπάλληλες νίκες του Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλη στην ευρύτερη περιοχή της Λιβαδειάς.

12 Ιουνίου: Ναυτικές επιδρομές ψαριανών πλοίων στα μικρασιατικά παράλια.

10 Ιουλίου: Ο Μαυροκορδάτος εκλέγεται πρόεδρος του Βουλευτικού παρά τις αντιδράσεις του Κολοκοτρώνη. Την επομένη εξαναγκάζεται σε παραίτηση.

12 Ιουλίου: Ο λόρδος Μπάιρον φτάνει στο Αργοστόλι.

23 Ιουλίου: Αψιμαχίες ανάμεσα σε Τούρκους και Έλληνες στο Μαντούδι της Εύβοιας.

25 Ιουλίου: Μάχη στη θέση Εβλιγιάν κοντά στο Ρέθυμνο και σπουδαία νίκη των Κρητικών, αρχηγοί των οποίων ήταν ο Μανουσέλης, ο Μανουσογιαννάκης, ο Δεληγιαννάκης, ο Τσουδερός κ.ά.

8-9 Αυγούστου: Μάχη στο Κεφαλόβρυσο. Θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη.

12 Αυγούστου: Πάνδημη κηδεία του Μάρκου Μπότσαρη στο Μεσολόγγι.

24 Αυγούστου: Η Βουλή επαναλαμβάνει τις εργασίες της στη Σαλαμίνα όπου έχει εγκατασταθεί και το Νομοτελεστικό.

25 Αυγούστου: Σημαντική επιτυχία του Νικηταρά στην Κάντζα του Κορωπίου επί του Ομέρ μπέη της Καρύστου.

28 Αυγούστου: Οι επαναστάτες ηττώνται από τις δυνάμεις του Μουσταή πασά της Σκόδρας στη θέση Καλιακούδα στο Καρπενήσι.

25 Σεπτεμβρίου: Το Νομοτελεστικό επανέρχεται στο Ναύπλιο.

Φθινόπωρο 1823: Αρχίζει η διαμάχη ανάμεσα στους αγωνιστές.

2 Οκτωβρίου: Ο Ομέρ Βρυώνης και ο Μουσταής πολιορκούν το Αιτωλικό. Έπειτα από ένα μήνα αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πολιορκία.

11 και 12 Οκτωβρίου: Ναυτικές συγκρούσεις στο Αρτεμίσι του Βόλου και στους Ωρεούς της Ιστιαίας ανάμεσα σε ελληνικά και τουρκικά πλοία με αμφίρροπο αποτέλεσμα.

15 Οκτωβρίου: Τα μέλη του Βουλευτικού διακόπτουν τις εργασίες τους και μεταβαίνουν στο Άργος.

7 Νοεμβρίου: Το φρούριο της Κορίνθου παραδίνεται στον Κολοκοτρώνη.

24 και 25 Νοεμβρίου: Η Βουλή καθαιρεί τον υπουργό των Οικονομικών Περούκα και των υπουργό των Εσωτερικών Μεταξά τον οποίο αντικαθιστά με τον Ιωάννη Κωλέττη.

26 Νοεμβρίου: Το Νομοτελεστικό στέλνει στο Άργος τον Νικηταρά, τον Τσόκρη και τον Π.

Κολοκοτρώνη για να διαλύσουν βίαια τη Βουλή. Οι βουλευτές καταφεύγουν στο Κρανίδι.

30 Νοεμβρίου: Ο Ορλάνδος και ο Λουριώτης αναχωρούν για την Αγγλία, προκειμένου να αναζητήσουν δανειοδότες.

24 Δεκεμβρίου: Ο λόρδος Μπάιρον φτάνει στο Μεσολόγγι.
* McsEngl.{socGrc'1823},

socGrc'time1824 Ιανουάριος 1824: Ρωσικό Σχέδιο των Τριών Τμημάτων για την επίλυση του ελληνικού προβλήματος.

1 Ιανουαρίου: Ο Ελβετός φιλέλληνας γιατρός Μάγερ εκδίδει στο Μεσολόγγι την εφημερίδα «Ελληνικά Χρονικά».

6 Ιανουαρίου: Ο πρόεδρος του νομοτελεστικού σώματος Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και το μέλος Σ. Χαραλάμπης καθαιρούνται. Τη θέση του Μαυρομιχάλη καταλαμβάνει ο Γ. Κουντουριώτης.

16-17 Ιανουαρίου: Οι πολιτικές αντιθέσεις εκφράζονται ήδη με την παρουσία δύο κυβερνήσεων: Η μία έχει την έδρα της στην Τρίπολη υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και η άλλη στο Κρανίδι υπό τον Κουντουριώτη.

9 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο συμφωνητικό ανάμεσα σε Άγγλους κεφαλαιούχους και τους εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης Ορλάνδο και Λουριώτη για τη σύναψη δανείου ύψους 800.000 λιρών.

Μάρτιος 1824: Ο σουλτάνος ζητά τη βοήθεια του Μωχάμετ Άλη της Αιγύπτου για να καταστείλει την Ελληνική Επανάσταση.

21 Μαρτίου: Οι οπαδοί του Κουντουριώτη καταλαμβάνουν την Ακροκόρινθο.

5 Απριλίου: Οι οπαδοί του Κουντουριώτη καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά.

7 Απριλίου: Ο λόρδος Βύρων πεθαίνει στο Μεσολόγγι.

Μάιος 1824: Τελειώνει η πρώτη φάση της πολιτικής σύγκρουσης με την κατάληψη του Ναυπλίου από τους οπαδούς του Κουντουριώτη. Διεξάγονται βουλευτικές εκλογές.

8-12 Μαΐου: Συγκρούσεις ανάμεσα σε κυβερνητικές και αντικυβερνητικές δυνάμεις κοντά στο Άργος και το Ναύπλιο.

Τέλη Μαΐου 1824: Ο Χουσεΐν καταστέλλει την επανάσταση στην Κρήτη.

7 Ιουνίου: Αντικυβερνητικοί υπό τον Πάνο Κολοκοτρώνη παραδίδουν το φρούριο του Ναυπλίου στην κυβέρνηση.

7-8 Ιουνίου: Καταστροφή της Κάσου από τους Τουρκοαιγυπτίους του Χουσεΐν.

12 Ιουνίου: Η άφιξη των εκπροσώπων του νομοτελεστικού σώματος στο Ναύπλιο σηματοδοτεί την παύση του εμφύλιου πολέμου.

21 Ιουνίου: Καταστροφή των Ψαρών από τους Τουρκοαιγυπτίους.

2 Ιουλίου: Η κυβέρνηση δίνει αμνηστία στους αντικυβερνητικούς.

3 Ιουλίου: Σημαντική επιτυχία του ελληνικού στόλου υπό τον Τσαμαδό, τον Μιαούλη και τον Σαχτούρη στα ανοιχτά των Ψαρών.

7 Ιουλίου: Ο ελληνικός στόλος ναυλοχεί στα ανοιχτά της πόλης της Ρόδου.

14 Ιουλίου: Σημαντική επιτυχία των Ελλήνων επί ισχυρών τουρκικών δυνάμεων στην Άμπλιανη (οπλαρχηγοί: Κ. Τζαβέλας, Σαφάκας, Σκαλτσάς, Ν. Πανουργιάς, Γ. Δράκος κ.ά.).

30-31 Ιουλίου: Ναυτικές συγκρούσεις με αμφίρροπο αποτέλεσμα ανάμεσα σε μοίρες του ελληνικού και του τουρκικού στόλου κοντά στη Σάμο και την Ικαρία.

2 Αυγούστου: Γέννηση στη Λευκάδα του Αριστοτέλη, γιου του Ιωάννη Βαλαωρίτη και της Αναστασίας Τυπάλδου-Φορέστη. Ο ποιητής του «Φωτεινού» και ο επικός υμνητής του 1821 πέθανε στις 24 Ιουλίου 1879.

5 Αυγούστου: Ναυτική νίκη των Ελλήνων στη Μυκάλη (Σαχτούρης, Κανάρης, Ραφαλιάς, Ματρώζος, Βατικιώτης κ.ά.).

14 Αυγούστου: Ο υπό τον Ιμπραήμ αιγυπτιακός στόλος καταφτάνει στην Κω.

29 Αυγούστου: Ναυμαχία του Γέροντα και πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας. Τα ελληνικά πλοία επιφέρουν σημαντικές ζημιές στον εχθρικό στόλο.

7 Σεπτεμβρίου: Ναυμαχία ανάμεσα στη Χίο, τη Μυτιλήνη και το Καραμπουρνού. Η μοίρα του τουρκικού στόλου αναγκάζεται να υποχωρήσει με μικρές απώλειες.

9 Οκτωβρίου: Ο Πανούτσος Νοταράς εκλέγεται πρόεδρος της Βουλής, με αντιπρόεδρο τον Θεοδώρητο Βρεσθένη.

22 Οκτωβρίου: Ο Παπαφλέσσας, υπουργός Εξωτερικών, εισβάλλει στην Αρκαδία για να πλήξει τους οπαδούς του Κολοκοτρώνη.

12 Νοεμβρίου: Θάνατος του Πάνου Κολοκοτρώνη στη διάρκεια συμπλοκής με τους οπαδούς του Κουντουριώτη έξω από την Τριπολιτσά.

2 Δεκεμβρίου: Οι κυβερνητικοί καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά.

30 Δεκεμβρίου: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης παραδίδεται στην κυβέρνηση.
* McsEngl.{socGrc'1824},

socGrc'time1825 12 Ιανουαρίου: Πεθαίνει στο λοιμοκαθαρτήριο της Ζακύνθου ο εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Βαρβάκης (γεν. Ψαρά, 1750). Ο Βαρβάκης είχε αποκτήσει μεγάλη περιουσία στο Αστραχάν της Ρωσίας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας διέθεσε για τον Αγώνα.

26 Ιανουαρίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο από τους εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης (Ι. Ορλάνδος, Ι. Ζαΐμης, Α. Λουριώτης) και τον Όμιλο Άγγλων Κεφαλαιούχων το δεύτερο δάνειο, ύψους 2.000.000 λιρών Αγγλίας.

6 Φεβρουαρίου: Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος εκλέγεται γενικός γραμματέας του εκτελεστικού. Την ίδια μέρα ο Κολοκοτρώνης, ο Κανέλλος και ο Νικόλαος Δεληγιάννης, ο Παναγιώτης και ο Ιωάννης Νοταράς, ο Θ. Γρίβας κ.ά. προφυλακίζονται από τους κυβερνητικούς στη Μονή του Προφήτη Ηλία στην Ύδρα.

12 Φεβρουαρίου: Τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα υπό τον Ιμπραήμ αποβιβάζονται στη Μεθώνη.

5 Μαρτίου: Νέες ενισχύσεις από την Αίγυπτο καταφτάνουν στη Μεθώνη.

9 Μαρτίου: Η πρώτη σύγκρουση του Ιμπραήμ με επαναστατικές δυνάμεις στην περιοχή του Νεόκαστρου (Ιωάννης και Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης) λήγει με απόλυτη επικράτηση των αιγυπτιακών δυνάμεων. Λίγες μέρες αργότερα σε νέα μάχη στην ίδια περιοχή τραυματίζεται θανάσιμα ο Ι. Μαυρομιχάλης (14.3.1825).

14 Μαρτίου: Σε μερική αμνήστευση των πολιτικών της αντιπάλων προχωρά η κυβέρνηση Κουντουριώτη.

15 Μαρτίου: Σε αψιμαχία στο χωριό Σχινόλακα κοντά στην Πύλο επαναστατικές δυνάμεις υπό τον Καρατάσο τρέπουν σε φυγή στρατιωτικές δυνάμεις των Τουρκοαιγυπτίων.

23 Μαρτίου: Ο Κιουταχής με ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις παραβιάζει το Μακρυνόρος και εισχωρεί στην περιοχή του Βάλτου και του Ξηρομέρου.

7 Απριλίου: Νίκη του Ιμπραήμ στο Κρεμμύδι, κοντά στο Νεόκαστρο.

Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος φυλακίζεται από τους κυβερνητικούς στην Ακρόπολη.

15 Απριλίου: Αρχίζει η δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή.

23 Απριλίου: Ο Κιουταχής αποκλείει από ξηρά και θάλασσα το Μεσολόγγι.

26 Απριλίου: Οι υπό τον Ιμπραήμ τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις καταλαμβάνουν τη Σφακτηρία.

Θάνατος του φιλέλληνα Σανταρόζα, του Αναγνωσταρά, του Α. Τσαμαδού, του Σαχίνη, του Δ.

Σαχτούρη κ.ά. Το μπρίκι του Τσαμαδού «ΑΡΗΣ» διαφεύγει, ενώ βάλλεται με καταιγιστικά πυρά από τα αιγυπτιακά πλοία.

28 Απριλίου: Επίθεση του Μιαούλη εναντίον αιγυπτιακής μοίρας στη Μεθώνη, στην οποία προκαλεί σημαντικές απώλειες.

30 Απριλίου: Νίκη του Ιμπραήμ στο Παλαιόκαστρο.

11 Μαΐου: Το Νεόκαστρο έπειτα από συμφωνία παραδίδεται στον Ιμπραήμ. Ο Π. Πατράκος και ο Γ. Μαυρομιχάλης κρατούνται ως αιχμάλωτοι.

15 Μαΐου: Σημαντική νίκη του Γ. Καραϊσκάκη επί των Τούρκων στην περιοχή Μαυρολιθάρι της Παρνασσίδας.

18 Μαΐου: Η κυβέρνηση χορηγεί αμνηστία στον Κολοκοτρώνη, ο οποίος αναλαμβάνει την αρχηγία του αγώνα εναντίον του Ιμπραήμ.

19 Μαΐου: Ο Γκίκας Μπότασης κατορθώνει να ανεφοδιάσει με τρόφιμα το Μεσολόγγι.

20 Μαΐου: Μάχη στο Μανιάκι. Ηρωικός θάνατος του Παπαφλέσσα.

Σημαντική ναυτική νίκη των Ελλήνων κοντά στον Καφηρέα. Τρία τουλάχιστον πλοία του εχθρού καταστράφηκαν από τη δράση των πυρπολικών, μεταξύ των οποίων και το τουρκικό δίκροτο 62 πυροβόλων «Χαζέν Γκεμισί».

27-28 Μαΐου: Ο Ιμπραήμ πασάς καταλαμβάνει όλη τη Μεσσηνία και φτάνει μέχρι την περιοχή του Οιτύλου.

28 Μαΐου: Πρώτη αποτυχημένη έφοδος του Κιουταχή κατά του Μεσολογγίου.

31 Μαΐου: Αμφίρροπη ναυμαχία έξω από τη Σούδα ανάμεσα σε ελληνικά και αιγυπτιακά πλοία.

31(;) Μαΐου: Δολοφονείται στις Σπέτσες η Μπουμπουλίνα.

2 Ιουνίου: Επιχείρηση του υπό τον Α. Μιαούλη ελληνικού στόλου στην περιοχή της Σούδας έχει ως αποτέλεσμα την ανατίναξη της κορβέτας «Ντζεϊλάν-Μπαϊρίν».

5 Ιουνίου: Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονείται στην Ακρόπολη των Αθηνών, όπου είχε φυλακιστεί.

8 Ιουνίου: Νέα αποτυχημένη προσπάθεια του Κιουταχή εναντίον του Μεσολογγίου.

10 Ιουνίου: Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει την Τριπολιτσά.

13 Ιουνίου: Νίκη των Ελλήνων υπό τον Μακρυγιάννη και τον Δημήτριο Υψηλάντη στους Μύλους της Αργολίδας.

14 Ιουνίου: Ο Ιμπραήμ κατακαίει το Άργος.

20 Ιουνίου: Πετυχημένη επιθετική ενέργεια της φρουράς του Μεσολογγίου εναντίον των δυνάμεων του Κιουταχή.

22 Ιουνίου: Ο Γάλλος συνταγματάρχης Κάρολος Φαβιέρος διορίζεται από την κυβέρνηση αρχηγός του τακτικού στρατού.

23 Ιουνίου: Ήττα των υπό τον Κολοκοτρώνη ελληνικών δυνάμεων από τους Τουρκοαιγυπτίους του Ιμπραήμ στα Τρίκορφα της Τριπολττσάς. Σημαντικές απώλειες των Ελλήνων.

7 Ιουλίου: Ο Ομέρ Βρυώνης καταλαμβάνει την περιοχή του Θησείου στην Αθήνα.

17 και 21 Ιουλίου: Αποτυχημένες επιθέσεις του Κιουταχή εναντίον του Μεσολογγίου. Οι υπερασπιστές του απορρίπτουν τις προτάσεις του Κιουταχή για υπογραφή συνθήκης.

23 Ιουλίου: Ο τουρκικός στόλος τρέπεται ανεξήγητα σε φυγή μόλις γίνεται αντιληπτή η παρουσία του ελληνικού στόλου έξω από το Μεσολόγγι.

24 Ιουλίου: Οι ελληνικές πολιτικές και στρατιωτικές δυνάμεις με έγγραφο τους προς την αγγλική κυβέρνηση αναθέτουν την προστασία της Ελλάδας στην Αγγλία.

29 Ιουλίου: Αποτυγχάνει εξαιτίας της νηνεμίας που επικρατεί προσπάθεια μοίρας του ελληνικού στόλου υπό τον Κωνσταντίνο Κανάρη να πυρπολήσει τον αιγυπτιακό στόλο μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

2 Αυγούστου: Κρήτες επαναστάτες καταλαμβάνουν το φρούριο της Γραμβούσας και της Κισσάμου.

7 Αυγούστου: Ο Κίτσος Τζαβέλας και ο Κ. Φωτομάρας με τα παλικάρια τους ενισχύουν την άμυνα του Μεσολογγίου.

13-14 Αυγούστου: Σημαντικές επιτυχίες των Ελλήνων εναντίον του Ιμπραήμ στα Τρίκορφα Τριπολιτσάς, στην Πιάνα και τη Ζαράκοβα Μαντινείας.

23 Αυγούστου: Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει τη Μονεμβασιά.

28 Σεπτεμβρίου: Ο Καραϊσκάκης καταστρέφει στον Κραβασαρά τουρκική στρατιωτική δύναμη.

24 Οκτωβρίου: Σημαντικές ενισχύσεις καταφτάνουν στο Νεόκαστρο από την Αίγυπτο υπό τον Τοπάλ πασά και τον Μουχαράμπεη.

1 Νοεμβρίου: Μάχη μεταξύ Λάσπης και Εριβίου Θηβών. Μεγάλη νίκη των Ελλήνων (Γ.

Καραϊσκάκης).

6 Νοεμβρίου: Ο αιγυπτιακός στόλος καταφτάνει έξω από το Μεσολόγγι.

8-11 Νοεμβρίου: Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Ιμπραήμ στην Ηλεία.

20 και 23 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στόλος ανεφοδιάζει το Μεσολόγγι.

25 Νοεμβρίου: Αμφίρροπη ναυμαχία έξω από τη Γλαρέτζα της Ηλείας.

1 Δεκεμβρίου: Θάνατος του τσάρου Αλέξανδρου Α΄. Τον διαδέχεται ο αδελφός του Νικόλαος Α΄, γνωστός για τα φιλοπόλεμα αισθήματά του.

18 Δεκεμβρίου: Ο Ιμπραήμ φτάνει στο Μεσολόγγι για να ενισχύσει τους πολιορκητές.

28 Δεκεμβρίου: Συνάντηση του Άγγλου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στράντφορντ

Κάνιγκ με τους Μαυροκορδάτο και Ζωγράφο έξω από την Ύδρα. Αποδοχή από την ελληνική πλευρά των όρων συμβιβασμού με την Πύλη.
* McsEngl.{socGrc'1825},

socGrc'time1826 1 Ιανουαρίου: Απορρίπτεται από τους υπερασπιστές του Μεσολογγίου πρόταση του Ιμπραήμ για παράδοση της πόλης.

9 Ιανουαρίου: Ο ελληνικός στόλος υπό τον Μιαούλη καταπλέει στο Μεσολόγγι. Την επομένη, κάτω από την πίεση του εχθρικού στόλου, αναγκάζεται να υποχωρήσει. Οι ναυτικές συγκρούσεις θα συνεχιστούν για μακρύ χρονικό διάστημα με αμφίρροπο αποτέλεσμα.

Φεβρουάριος: Σφίγγει ο κλοιός γύρω από το πολιορκημένο Μεσολόγγι.

26 Φεβρουαρίου: Οι Τούρκοι καταλαμβάνουν το νησάκι Βασιλάδι στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, ενώ αποτυγχάνουν να κυριεύσουν την Κλείσοβα.

28 Φεβρουαρίου: Προσπάθεια του Ιμπραήμ να καταλάβει το Μεσολόγγι με έφοδο αποτυγχάνει. Την ίδια μέρα οι πολιορκητές καταλαμβάνουν τη νησίδα Ντολμά.

5 Μαρτίου: Αποτυγχάνει μεσολαβητική προσπάθεια του ύπατου αρμοστή Ιονίων Νήσων Φρειδερίκου Άνταμς για λήξη των εχθροπραξιών έξω από το Μεσολόγγι.

5-27 Μαρτίου: Επιχειρήσεις που διεξάγει ο Κάρολος Φαβιέρος εναντίον των Τούρκων στην περιοχή της Καρύστου ολοκληρώνονται χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα για τους Έλληνες.

25 Μαρτίου: Ο Κίτσος Τζαβέλας ανακαταλαμβάνει τη νησίδα Βασιλάδι.

1 Απριλίου: Ο Μιαούλης αποτυγχάνει να ανεφοδιάσει το Μεσολόγγι.

4 Απριλίου: Υπογράφεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Αγγλία το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης. Αποφασίζεται η μεσολάβηση ανάμεσα στους Έλληνες και την Πύλη για τη δημιουργία αυτόνομου ελληνικού κράτους που θα είναι φόρου υποτελές στο σουλτάνο.

6 Απριλίου: Συγκαλείται η Γ΄ Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, στην οποία αποφασίζεται η αγγλική διαμεσολάβηση ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους.

10-11 Απριλίου: Η Έξοδος του Μεσολογγίου. Το Μεσολόγγι καταλαμβάνεται από τους Τουρκοαιγυπτίους.

16 Απριλίου: Η Γ΄ Εθνοσυνέλευση διακόπτει τις εργασίες της. Ιδρύεται η «Διοικητική Επιτροπή της Ελλάδος».

18 Απριλίου: Η νέα κυβέρνηση υπό τον Α. Ζαΐμη εγκαθίσταται στο Ναύπλιο.

15 Μαΐου: Οι διασωθέντες από τη φρουρά του Μεσολογγίου φτάνουν στο Ναύπλιο.

3-5 Ιουνίου: Διάλυση του στρατιωτικού σώματος των γενίτσαρων στην Κωνσταντινούπολη έπειτα από διαταγή του σουλτάνου Μαχμούτ.

21-25 Ιουνίου: Αποτυχημένη εκστρατεία του Ιμπραήμ εναντίον της Μάνης. Ήττα στη διπλή μάχη της Βέργας-Διρού.

7-12 Ιουλίου: Αψιμαχίες ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους στα Μεσόγεια της Αττικής και κοντά στην Αθήνα.

16 Ιουλίου: Ο Κιουταχής έρχεται στην Αθήνα και στρατοπεδεύει στην περιοχή Πατήσια.

Κανονιοβολισμός της πόλης.

Αμφίρροπη ναυμαχία έξω από το Καρλόβασι της Σάμου. Ο Κανάρης διασώζεται μετά τη βύθιση του πυρπολικού του.

3 Αυγούστου: Ο Γκούρας κλείνεται με τους άντρες του στην Ακρόπολη. Η πόλη παραδίδεται στον Κιουταχή.

6 Αυγούστου: Νίκη του Γ. Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι.

21-27 Αυγούστου: Νέα αποτυχημένη προσπάθεια του Ιμπραήμ να καταλάβει τη Μάνη. Ήττα στη θέση Πολυάραβος.

3 Σεπτεμβρίου: Το ατμήλατο πλοίο «ΚΑΡΤΕΡΙΑ» φτάνει στο Ναύπλιο υπό τη διακυβέρνηση του φιλέλληνα Άμπνεϊ Άστιγκς.

13 Σεπτεμβρίου: Σημαντική νίκη του Ιωάννη Μακρυγιάννη και των παλικαριών του στην Αθήνα σε βάρος του Κιουταχή.

18-30 Σεπτεμβρίου: Εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του Ιμπραήμ στην περιοχή των Καλαβρύτων.

30 Σεπτεμβρίου: Φονεύεται μέσα στην Ακρόπολη ο Γιάννης Γκούρας.

6-7 Οκτωβρίου: Αποτυχημένες προσπάθειες των Τούρκων να καταλάβουν την Ακρόπολη.

11 Οκτωβρίου: Ενίσχυση των πολιορκούμενων της Ακρόπολης από τον Κριεζιώτη, τον Δεληγιώργη κ.ά.

30 Οκτωβρίου: Ήττα των Ελλήνων στη Ζαγορά της Λιβαδειάς. Θάνατος του Γιαννάκη Ανδρούτσου, αδελφού του Οδυσσέα.

2-4 Νοεμβρίου: Αμφίρροπες μάχες ανάμεσα στις δυνάμεις του Καραϊσκάκη και τους Τούρκους στην περιοχή της Δόμβραινας Θηβών.

11 Νοεμβρίου: Η κυβέρνηση Α. Ζαΐμη μεταφέρει την έδρα της στην Αίγινα.

12-23 Νοεμβρίου: Επιχειρήσεις του Καραϊσκάκη στην περιοχή της Αράχοβας και της Λιβαδειάς. Μεγάλη νίκη στις 24.11.1826 στην Αράχοβα και θάνατος του Μουστάμπεη.

1 Δεκεμβρίου: Ο Φαβιέρος ενισχύει τους υπερασπιστές της Ακρόπολης.

3 Δεκεμβρίου: Καταπλέει στην Αίγινα η φρεγάτα «ΕΛΛΑΣ» υπό τη διεύθυνση του Χάμιλτον.

25 Δεκεμβρίου: Πρόταση του Κιουταχή προς τη φρουρά της Ακρόπολης να παραδοθεί απορρίπτεται.
* McsEngl.{socGrc'1826},

socGrc'time1827 19 Ιανουαρίου: Οι υπό τον Νότη Μπότσαρη και τον Δράκο ελληνικές δυνάμεις καταβάλλουν στο Δίστομο ισχυρές τουρκικές δυνάμεις.

20 Ιανουαρίου: Ο Καραϊσκάκης διέρχεται με τους άντρες του μέσα από το στρατόπεδο του Ομέρ πασά της Καρύστου.

24 Ιανουαρίου: Άφιξη του φιλέλληνα Άγγλου συνταγματάρχη Τόμας Γκόρντον με στρατεύματα στο Φάληρο.

27 Ιανουαρίου: Ήττα των Ελλήνων στο Καματερό Φυλής από τις δυνάμεις του Κιουταχή.

Θάνατος του Διονυσίου Βούρβαχη, συνταγματάρχη του γαλλικού στρατού.

31 Ιανουαρίου: Ο Καραϊσκάκης τραυματίζεται σε μάχη κοντά στο Δίστομο. Στην ίδια μάχη σκοτώνεται ο οπλαρχηγός Γριβογιώργος.

11 Φεβρουαρίου: Υπό την προεδρεία του Γ. Σισίνη αρχίζει τις συνεδριάσεις της στην Ερμιόνη η Γ΄ Εθνοσυνέλευση.

26 Φεβρουαρίου: Φτάνει στο Πόρτο Χέλι, προερχόμενος από την Ιταλία, ο Άγγλος αξιωματικός Ρίτσαρντ Τσορτς.

4 Μαρτίου: Μάχη στο Κερατσίνι και νίκη των Ελλήνων (αρχηγός ο Γ.Καραϊσκάκης).

19 Μαρτίου: Β΄ περίοδος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Τροιζήνα.

22 Μαρτίου: Ήττα του Καραϊσκάκη κοντά στο Δαφνί.

29 Μαρτίου: Ο Κόχραν ορκίζεται στόλαρχος ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης.

30 Μαρτίου: Η Εθνοσυνέλευση εκλέγει τον Ιωάννη Καποδίστρια «Κυβερνήτη της Ελλάδος» με επταετή διάρκεια θητείας.

3 Απριλίου: Σύσταση αντικυβερνητικής επιτροπής υπό τους Γ. Μαυρομιχάλη, Γιαννούλη Νάκο και Μαρκή Μιλαέτη, η οποία θα κυβερνήσει τη χώρα μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια.

Την ίδια μέρα ο Ρίτσαρντ Τσορτς διορίζεται αρχιστράτηγος.

8 Απριλίου: Μάχη στο Φάληρο και νίκη των Ελλήνων (αρχηγός ο Μακρυγιάννης).

13 Απριλίου: Μάχη κοντά στη Μουνιχία και νίκη των Ελλήνων (Καραϊσκάκης και Γενναίος Κολοκοτρώνης).

22-23 Απριλίου: Θανάσιμος τραυματισμός του Καραϊσκάκη στη μάχη του Φαλήρου.

24 Απριλίου: Ήττα των Ελλήνων στον Ανάλατο (σημερινή περιοχή Νέου Κόσμου). Στη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκαν ο Λ. Βέικος, ο Γ. Τζαβέλας, ο Δράκος κ.ά.

1 Μαΐου: Η συνέλευση ψηφίζει το «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος». Τέσσερις μέρες αργότερα διακόπτει τις εργασίες της.

24 Μαΐου: Παράδοση της Ακρόπολης στους Τούρκους.

4 Ιουνίου: Ο Κανάρης καίει, μέσα στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας, την προφυλακίδα του αιγυπτιακού στόλου.

6 Ιουλίου: Σύμβαση του Λονδίνου. Αποτελεί επανάληψη των όρων του Πρωτοκόλλου της Πετρούπολης, αλλά καθορίζει και τον τρόπο επιβολής τους.

12 Ιουλίου: Ο τσάρος της Ρωσίας Νικόλαος Α΄ αποδέχεται την παραίτηση του Ιωάννη Καποδίστρια από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών της αυτοκρατορίας.

4 Αυγούστου: Οι πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων ζητούν με έγγραφό τους προς την Πύλη τον τερματισμό των εχθροπραξιών στο Μοριά. Το αίτημά τους απορρίπτεται.

17 Αυγούστου: Η κυβέρνηση και η βουλή εγκαθίστανται στην Αίγινα.

26 Αυγούστου: Ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος υπό το ναύαρχο Μουχαρέμ καταπλέει στον κόλπο του Νεόκαστρου.

10 Σεπτεμβρίου: Οι ναύαρχοι Κόδριγκτον της Αγγλίας και Δεριγνί της Γαλλίας ανακοινώνουν με έγγραφό τους στον Ιμπραήμ πασά ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου, απαγορεύεται κάθε κίνηση στρατευμάτων.

18 Σεπτεμβρίου: Ναυμαχία της Σκάλας Σαλώνων. Ο Άστιγξ, κυβερνήτης του πλοίου «ΚΑΡΤΕΡΙΑ», καταστρέφει τουλάχιστον τρία τουρκικά πλοία και κυριεύει τρία αυστριακά.

20 Σεπτεμβρίου: Συνεχίζεται η καταστροφή των καρποφόρων δέντρων της Μεσσηνίας από τον Ιμπραήμ.

2 Οκτωβρίου: Θάνατος στο Λονδίνο του Φρειδερίκου Νορθ, κόμητος του Γκίλφορντ, ύπατου αρμοστή των Ιονίων Νήσων και θερμού φιλέλληνα.

8-20 Οκτωβρίου: Ναυμαχία του Ναβαρίνου.

17 Οκτωβρίου: Ο Φαβιέρος αποβιβάζεται στη Χίο με σκοπό να εκδιώξει τους Τούρκους.

21 Οκτωβρίου: Η ναυμαχία του Ναβαρίνου και το αποτέλεσμά της ξεσηκώνουν θύελλα αντιδράσεων στην Κωνσταντινούπολη.

5 Δεκεμβρίου: Ο Κανάρης αποτυγχάνει να καταστρέψει τουρκικά πλοία στον κόλπο του Τσεσμέ.

8 Δεκεμβρίου: Οι πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων εγκαταλείπουν την Κωνσταντινούπολη.

15 Δεκεμβρίου: Η τουρκική φρουρά της νησίδας Βασιλάδι παραδίδεται στον Άστιγξ.
* McsEngl.{socGrc'1827},

socGrc'time1828 6 Ιανουαρίου: Ο Ιωάννης Καποδίστριας φτάνει στο Ναύπλιο, μετά την απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας, η οποία τον εξέλεξε πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας. Τρεις μέρες αργότερα φτάνει στην Αίγινα, πρώτη πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας.

18 Ιανουαρίου: Ίδρυση της «Προσωρινής Διοικήσεως της Επικράτειας».

20 Ιανουαρίου: Ορκωμοσία στον καθεδρικό ναό της Αίγινας του Ιωάννη Καποδίστρια. Την ίδια μέρα ιδρύεται το «Πανελλήνιον», ένα 27μελές γνωμοδοτικό σώμα.

2 Φεβρουαρίου: Ίδρυση της «Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας» και καθιέρωση του φοίνικα ως εθνικού νομίσματος. Η τράπεζα θα εκδώσει 6.472 μετοχές ονομαστικής αξίας 83 και ½

ταλίρων η καθεμιά. Το εθνικό νομισματοκοπείο του Καποδίστρια κατά την περίοδο λειτουργίας του (1828-1832) έκοψε τα ακόλουθα νομίσματα: αργυρό φοίνικα, χάλκινο 20λεπτο, 10λεπτο, 5λεπτο και μονόλεπτο. Αυτά τα νομίσματα αποσύρθηκαν μετά την έλευση του Όθωνα. Ο αργυρός φοίνικας περιέχει άργυρο 900/000 και έχει βάρος 4,165 γραμμάρια.

8 Φεβρουαρίου: Με διάταγμα του Καποδίστρια καθορίζονται οι ισοτιμίες των ξένων νομισμάτων με το γρόσι, το οποίο αποτελεί ακόμη το κύριο νόμισμα συναλλαγών στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το διάταγμα, με το οποίο η κυβέρνηση προσπαθεί να πατάξει την αισχροκέρδεια, μια λίρα στερλίνα ισοδυναμεί με 73 γρόσια και ένα γαλλικό πεντόφραγκο με 13,30 γρόσια.

5 Μαρτίου: Ο Φαβιέρος αναγκάζεται να εκκενώσει τη Χίο.

14 Απριλίου: Η Ρωσία κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

8 Μαΐου: Νίκη των Κρητών κοντά στο Ρέθυμνο.

25 Μαΐου: Νέα νίκη των Κρητών στην περιοχή Χαλαρά.

7 Ιουλίου: Υπογράφεται πρωτόκολλο ανάμεσα στις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις. Αποφασίζεται η αποστολή στην Πελοπόννησο γαλλικού εκστρατευτικού σώματος υπό τον Μεζόν, με σκοπό να εκδιώξει τον Ιμπραήμ.

20 Ιουλίου: Θάνατος του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Βιέννη.

9 Αυγούστου: Υπογράφεται ανάμεσα στην Αγγλία και τον Μωχάμετ Άλη της Αιγύπτου η Σύμβαση της Αλεξάνδρειας, με την οποία καθορίζεται ο τρόπος εκκένωσης της Πελοποννήσου από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ.

15 Αυγούστου: Νίκη των Κρητών στον Άγιο Ιωάννη της Γόρτυνας.

17 Αυγούστου: Τα γαλλικά στρατεύματα υπό τον Μεζόν αποβιβάζονται στο Πεταλίδι της Πυλίας.

29 Αυγούστου: Ιδρύονται ταχυδρομική υπηρεσία και τα πρώτα ταχυδρομικά γραφεία στο Άργος, στην Τρίπολη και στην Επίδαυρο.

4 Σεπτεμβρίου: Αρχίζει η αποχώρηση των τουρκοαιγυπτιακών στρατευμάτων από την Πελοπόννησο. Στις 27 του ίδιου μήνα αναχωρεί και ο Ιμπραήμ.

23 Σεπτεμβρίου: Εμπιστευτικό υπόμνημα του Καποδίστρια προς τους αντιπρόσωπους των Τριών Συμμάχων Δυνάμεων, με το οποίο επισημαίνει ότι τα σύνορα του νέου κράτους είναι ασφυκτικά.

16 Νοεμβρίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο πρωτόκολλο από τους εκπροσώπους των Τριών Δυνάμεων, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νέου κράτους (Πελοπόννησος, Κυκλάδες).

15 Δεκεμβρίου: Ιδρύονται από τον κυβερνήτη δικαστήρια διαφόρων βαθμίδων.
* McsEngl.{socGrc'1828},

socGrc'time1829 5 Φεβρουαρίου: Ο Ν. Σπηλιάδης διορίζεται γραμματέας της Επικρατείας στη θέση του Σπ. Τρικούπη.

22 Μαρτίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο από τις Μεγάλες Δυνάμεις πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα παρακάτω:

-Τα σύνορα του αυτόνομου ελληνικού κράτους προς βορρά καθορίζονται από την οροθετική γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.

-Στο νέο κράτος θα περιλαμβάνονται τα νησιά Σποράδες, Κυκλάδες, Σάμος και πιθανόν η Κρήτη.

-Το καθεστώς του κράτους θα είναι κληρονομική μοναρχία.

-Ο ετήσιος φόρος υποτέλειας θα ανέρχεται στα 1.500.000 γρόσια.

11 Ιουλίου: Αρχίζει στο Άργος η Δ΄ Εθνοσυνέλευση, η οποία θα ολοκληρώσει τις εργασίες της στις 6 Αυγούστου.

29 Ιουλίου: Η Εθνοσυνέλευση αποφασίζει κατάργηση του «Πανελληνίου» και ίδρυση Γερουσίας. Επίσης αποφασίζει τη διανομή 200.000 στρεμμάτων εθνικών γαιών σε ακτήμονες.

12 Σεπτεμβρίου: Μάχη στην Πέτρα της Βοιωτίας (με αρχηγό τον Δημήτριο Υψηλάντη). Η τελευταία μάχη του Αγώνα.

14 Σεπτεμβρίου: Η Ρωσία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία υπογράφουν τη Συνθήκη της Αδριανούπολης, η οποία τερματίζει το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο. Με τη συνθήκη αυτή η Πύλη αναγνωρίζει τα προηγούμενα πρωτόκολλα και τις συνθήκες που αφορούν στο ελληνικό ζήτημα.

Οκτώβριος: Η αντιπολιτευτική κίνηση εναντίον του Καποδίστρια διογκώνεται κυρίως στη Μάνη και την Ύδρα.

Νοέμβριος: Λειτουργεί στην Αίγινα το «Κεντρικόν Σχολείον».

27 Δεκεμβρίου: Αρχίζει στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας η λειτουργία μικρής βιβλιοθήκης, η οποία θα αποτελέσει τον πυρήνα της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
* McsEngl.{socGrc'1829},

socGrc'time1830 3 Φεβρουαρίου: Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου που υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις, δημιουργείται ανεξάρτητο ελληνικό κράτος με οροθετική γραμμή προς βορρά και δυτικά τη γραμμή Αχελώου-Σπερχειού. Το ελληνικό στέμμα προσφέρεται στον Λεοπόλδο του Σαξ Κόμπουργκ, ο οποίος τελικά το αρνείται.

1 Μαρτίου: Με διάταγμα καθορίζονται οι ισοτιμίες του καποδιστριακού φοίνικα. Έτσι, μια λίρα στερλίνα αντιστοιχεί σε 29,20 φοίνικες και ένα νόμισμα 5 γαλλικών φράγκων σε 5,60 φοίνικες.

21 Μαΐου: Ο Λεοπόλδος του Σαξ Κόμπουργκ παραιτείται από τον ελληνικό θρόνο.

Ιούνιος: Αντικυβερνητικές εκδηλώσεις στη Μάνη.

Δεκέμβριος: Στάση των Μαυρομιχαλαίων στη Μάνη εναντίον του Καποδίστρια.

Ο Αντώνιος Μάτεσις εκδίδει το «Βασιλικό» .

Σχηματίζεται στη Σύρο ο πρώτος θίασος, ο οποίος δίνει παραστάσεις σε κατάστημα που διαμορφώθηκε σε θεατρική αίθουσα.
* McsEngl.{socGrc'1830},

socGrc'time1831 23 Ιανουαρίου: Σύλληψη του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και ταραχές στη Μάνη.

17 Φεβρουαρίου: Ο Καποδίστριας ανακοινώνει την πρόθεση της κυβέρνησής του να προχωρήσει στην έκδοση 3.000.000 φοινίκων σε χαρτονομίσματα.

Απρίλιος: Επιβάλλεται λογοκρισία στον Τύπο.

Μάιος: Ίδρυση Συνταγματικής Επιτροπής στην Ύδρα. Ανταρσία στη Σύρο και την Αίγινα.

1 Μαΐου: Αποτυγχάνει στρατιωτικό πραξικόπημα του Τάσου Καρατάσου.

14 Ιουλίου: Υδραίοι καταλαμβάνουν το ναύσταθμο στον Πόρο.

1 Αυγούστου: Ο Μιαούλης πυρπολεί πλοία του εθνικού στόλου στον Πόρο.

Σεπτέμβριος: Στασιαστικά κινήματα σε πολλές επαρχίες της Πελοποννήσου.

16 Σεπτεμβρίου: Πρωτόκολλο του Λονδίνου καθορίζει τα βόρεια σύνορα του ελληνικού κράτους στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού.

27 Σεπτεμβρίου: Δολοφονείται στο Ναύπλιο ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας.

Εκλέγεται Διοικητική Επιτροπή από τον Αυγουστίνο Καποδίστρια, τον Θ. Κολοκοτρώνη και τον Ιωάννη Κωλέττη.

5 Δεκεμβρίου: Αρχίζει στο Άργος τις εργασίες της η Ε΄ Εθνοσυνέλευση.

9 Δεκεμβρίου: Συγκρούσεις στο Άργος μεταξύ κυβερνητικών και συνταγματικών.
* McsEngl.{socGrc'1831},

socGrc'time1832 4 Ιανουαρίου: Με απόφαση της κυβέρνησης συνδέθηκε η αξία των μη μετατρέψιμων σε μεταλλικό νόμισμα τραπεζογραμματίων έκδοσης της Εθνικής Χρηματιστικής Τράπεζας (1831) με τις εθνικές γαίες κατά το γαλλικό πρότυπο των assignats.

1-13 Μαρτίου: «Συνδιάσκεψις του Λονδίνου διά πρωτοκόλλου της έκρινεν αρίστην την εκλογήν του πρίγκηπος Όθωνος της Βαυαρίας ως ηγεμόνος της Ελλάδος».

15 Μαρτίου: Ο Αυγουστίνος Καποδίστριας εκλέγεται προσωρινός κυβερνήτης.

7 Μαΐου: Υπογράφεται από τις Μεγάλες Δυνάμεις και τον εκπρόσωπο της Βαυαρίας σύμβαση, η οποία προβλέπει ότι η Ελλάδα θα είναι κράτος μοναρχικό με κληρονομικό της μονάρχη τον Όθωνα, δευτερότοκο γιο του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου.

21 Ιουλίου: Υπογράφεται στην Κωνσταντινούπολη η ομώνυμη σύμβαση, με την οποία καθορίζονται τα βόρεια σύνορα του νέου κράτους (Αμβρακικός-Παγασητικός).

11-23 Ιουλίου: Γεννιέται στο Ναύπλιο ο Χαρίλαος Τρικούπης, γιος του Σπυρίδωνα Τρικούπη και της Αικατερίνης Μαυροκορδάτου, αδελφής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.

27 Ιουλίου: Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση, που συνήλθε στην Πρόνοια, αναγνωρίζει και επικυρώνει την εκλογή του Όθωνα στον ελληνικό θρόνο.

30 Αυγούστου: Πρωτόκολλο του Λονδίνου με το οποίο οριστικοποιούνται τα σύνορα της Ελλάδας, αλλά και απορρίπτονται τα αιτήματα των Κρητικών και των κατοίκων της Σάμου για ένωση με την Ελλάδα.

3-15 Οκτωβρίου: Φτάνουν στο Μόναχο ο Ανδρέας Μιαούλης, ο Δημήτριος Πλαπούτας και ο Κώστας Μπότσαρης εξουσιοδοτημένοι από την Εθνοσυνέλευση να δηλώσουν την αφοσίωση του έθνους προς το βασιλιά του.

Ιδρύεται στο Ναύπλιο αρχαιολογικό μουσείο από τον Γ. Γεννάδιο.

Γεννιέται στην Τήνο ο ζωγράφος Νικηφόρος Λύτρας.
* McsEngl.{socGrc'1832},

ΤΟ ΝΕΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

socGrc'time1833:
25 Ιανουαρίου: Ο Όθων φτάνει στο Ναύπλιο. Μέχρι την ενηλικίωσή του την εξουσία ασκεί ένα τριμελές συμβούλιο αντιβασιλείας (ο κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσμπεργκ, ο καθηγητής Γκεόργκ Μάουρερ και ο υποστράτηγος Καρλ Βίλεμ Χέιντεκ). Ο Σπυρίδων Τρικούπης διορίζεται πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου (πρωθυπουργός) και γραμματέας της Επικράτειας επί των Εξωτερικών.

8 Φεβρουαρίου: Καθιερώνεται ως νομισματική μονάδα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους η δραχμή. Κόβονται χρυσά και αργυρά νομίσματα σε σχέδιο του Conrad Voigt και χάλκινα σε σχέδιο του Karl Lange. Η αργυρή δραχμή, βάρους 4,477 γραμμαρίων (4,029 γραμμάρια ασήμι), φέρει στη μια της όψη την κεφαλή του Όθωνα και στην άλλη το εθνόσημο. Στο νομισματοκοπείο του Μονάχου κόβονται ανάμεσα στο 1832 και το 1834 351.000 χρυσά εικοσάδραχμα, 3.660.000 αργυρά πεντάδραχμα, μονόδραχμα και νομίσματα των 50 και 25 λεπτών και 248.000 χάλκινα νομίσματα των πέντε, των δύο και του ενός λεπτού. Ανάλογος αριθμός νομισμάτων κόβεται στο Παρίσι τη διετία 1834-1835.

16 Φεβρουαρίου: Κυκλοφορεί στο Ναύπλιο το πρώτο φύλλο της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως». Η εφημερίδα συντάσσεται στην ελληνική και τη γερμανική γλώσσα. Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα θα σταματήσει να συντάσσεται στη γερμανική.

25 Φεβρουαρίου: Με βασιλικό διάταγμα συγκροτείται τακτικός ελληνικός στρατός.

1 Μαρτίου: Η Αθήνα παραδίδεται από την τουρκική φρουρά στις ελληνικές αρχές.

25 Μαρτίου: Πεθαίνει στο Παρίσι ο Αδαμάντιος Κοραής.

1 Απριλίου: Ο Τούρκος φρούραρχος των Αθηνών Οσμάν Εφέντης παραδίδει την Ακρόπολη στο Βαυαρό ταγματάρχη Πάλιγκαν και στον υπολοχαγό Χριστόφορο Νέζερ.

3 Απριλίου: Ο Σπυρίδων Τρικούπης σχηματίζει τη δεύτερη κυβέρνησή του μέσα στην ίδια χρονιά, η οποία θα είναι και αυτή ιδιαίτερα βραχύβια.

Η χώρα διαιρείται σε δέκα νομούς και σαράντα δύο επαρχίες. Οι νομοί είναι οι ακόλουθοι:

Αργολίδας και Κορινθίας, Αχαΐας και Ήλιδας, Μεσσηνίας, Αρκαδίας, Λακωνίας, Ακαρνανίας και Αιτωλίας, Φωκίδας και Λοκρίδας, Αττικής και Βοιωτίας, Ευβοίας και Κυκλάδων.

6 Απριλίου: Πεθαίνει στο Παρίσι ο διδάσκαλος του Γένους Αδαμάντιος Κοραής (γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1748).

4 Μαΐου: Υπογράφεται ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την Αίγυπτο η Συνθήκη της Κιουτάχειας, σύμφωνα με την οποία η Κρήτη παραμένει υπό αιγυπτιακή διοίκηση.

23 Ιουλίου: Με βασιλικό διάταγμα η Ελληνική Εκκλησία ανακηρύσσεται αυτοκέφαλη. Η μονομερής αυτή ενέργεια δεν αναγνωρίζεται από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.

17 Αυγούστου: Με βασιλικό διάταγμα απαγορεύεται η κυκλοφορία τουρκικών νομισμάτων.

7 Σεπτεμβρίου: Συλλαμβάνεται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και φυλακίζεται στο Παλαμήδι - κατηγορείται για συνωμοσία εναντίον της Αντιβασιλείας. Συλλαμβάνονται επίσης ο γιος του Γενναίος, ο Δημήτριος Πλαπούτας, ο Κίτσος Τζαβέλλας και άλλοι οπαδοί του Ρωσικού Κόμματος με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

12 Οκτωβρίου: Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση, η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 31 Μαΐου του 1834.

1833-1834: Αναστήλωση του Ναού της Απτέρου Νίκης.
* McsEngl.{socGrc'1833},

socGrc'time1834 9 Μαρτίου: Τοποθετείται από τον Όθωνα ο θεμέλιος λίθος των ανακτόρων του στην περιοχή της πλατείας, που δημιουργείται με βάση το πολεοδομικό σχέδιο Κλεάνθη-Shaubert

(μεταξύ των σημερινών οδών Αγίου Κωνσταντίνου και Ζήνωνος). Η θέση αυτή θα εγκαταληφθεί έπειτα ένα έτος.

16 Απριλίου: Αρχίζει η δίκη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα στο Ναύπλιο με την κατηγορία της συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα.

25 Μαΐου: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας καταδικάζονται σε θάνατο επειδή δήθεν συνωμοτούν εναντίον της Αντιβασιλείας. Υπέρ της απαλλαγής τους ψηφίζουν οι δικαστές Γεώργιος Τερτσέτης και Αναστάσιος Πολυζωίδης. Η ποινή τους μετατρέπεται σε κάθειρξη και απελευθερώνονται μόλις ενηλικιώνεται ο Όθων (Μάιος 1835).

31 Μαΐου: Ο Ιωάννης Κωλέττης σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία θα παραμείνει στην εξουσία έναν ακριβώς χρόνο.

14 Νοεμβρίου: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα των Αθηνών «Αθηνά» λίβελος κατά του πολεοδόμου Στ. Κλεάνθη: «Πώς σε φαίνεται και η εκλογή του εκτελεστικού της πόλεως, όστις ελθών εις την Ελλάδα υπέρου γυμνότερος, ορίζει τώρα εις τας Αθήνας τα περισσότερα και ωραιότερα οικόπεδα; Ούτος ο κερδοσκόπος έκαμε και το της πόλεως σχέδιον εις τρόπον ώστε και οι καλλίτεροι τόποι να πωλώνται από αυτόν και όχι από άλλον εν βαρύτητι χρυσίου.

Αλίμονο εις τους κατοίκους των Αθηνών όσοι δεν τον εσυμβουλεύθησαν... και όσοι δεν τον επλήρωσαν τον κτιστικόν φόρον! Τούτων τα οσπήτια κρημνίζει και τον τόπον των πέρνει...».

Έπειτα από λίγες ημέρες η εφημερίδα αναγκάζεται, κατόπιν μήνυσης που υποβάλλει ο θιγόμενος, να ανακαλέσει.

1 Δεκεμβρίου: Η πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους μεταφέρεται από το Ναύπλιο στην Αθήνα.
* McsEngl.{socGrc'1834},

socGrc'time1835 6 Φεβρουαρίου: Με βασιλικό διάταγμα ο Ναός του Αγίου Γεωργίου στο Θησείο (ο Ναός του Ηφαίστου του 5ου αιώνα π.Χ., περισσότερο γνωστός στους Αθηναίους ως Θησείο) μετατρέπεται σε μουσείο.

20 Μαΐου: Ο αντιβασιλέας κόμης Άρμανσμπεργκ αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου (πρωθυπουργός). Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι το Φεβρουάριο του 1837.

Την ίδια μέρα ο Όθων ενηλικιώνεται.

11 Ιουνίου: Πεθαίνει ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης (γεννήθηκε στην Ύδρα το 1769).

18 Σεπτεμβρίου: Συστήνεται το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο ρόλος του οποίου είναι μάλλον συμβουλευτικός παρά γνωμοδοτικός.

25 Νοεμβρίου: Ο βασιλιάς της Βαυαρίας και πατέρας του Όθωνα, Λουδοβίκος Α΄, επισκέπτεται την Αθήνα συνοδευόμενος από το σπουδαίο αρχιτέκτονα Φρειδερίκο Γκαίρτνερ.
* McsEngl.{socGrc'1835},

socGrc'time1836 25 Ιανουαρίου: Θεμελιώνεται το κτίριο των Ανακτόρων στο λόφο της Μπουμπουνίστρας. Τα σχέδια των Ανακτόρων είναι έργο του αρχιτέκτονα Φρειδερίκου Γκαίρτνερ.

15 Ιουνίου: Ιδρύεται με βασιλικό διάταγμα το «Βασιλικόν Νομισματοκοπείον και Σφραγιστήριον».

26 Ιουνίου: Ο Ιωάννης Ζαίμης διορίζεται από τον Όθωνα πρώτος δήμαρχος Πατρέων.

25 Ιουλίου: Ιδρύεται «η εν Αθήναις Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία» από τους Ιωάννη Κοκκώνη, Γεώργιο Γεννάδιο και Μιχαήλ Αποστολίδη.

7 Οκτωβρίου: Εκδίδεται η εφημερίδα «Ελπίς» από τον Κωνσταντίνο Λεβίδη. Η έκδοσή της διακόπτεται το 1868.

10 Νοεμβρίου: Ο Όθων νυμφεύεται στο Ολδεβούργο την πρωτότοκη κόρη του Παύλου Φρειδερίκου Αυγούστου, του Μεγάλου Δούκα αυτού του γερμανικού κρατιδίου, Αμαλία Μαρία Φρειδερίκη (γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1818).

31 Δεκεμβρίου: Ιδρύεται με βασιλικό διάταγμα εκπαιδευτήριο αρχιτεχντών με την ονομασία «Σχολή των Τεχνών».

Ο Δημ. Βυζάντιος εκδίδει τη «Βαβυλωνία».

Γεννιέται στη Σύρο ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ο συγγραφέας της «Πάπισσας Ιωάννας» (πεθαίνει στην Αθήνα το 1904).
* McsEngl.{socGrc'1836},

socGrc'time1837 5 Ιανουαρίου: Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου των Αθηνών, στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, στη διάρκεια συνεδρίασης του οργάνου προβάλλει το αίτημα για την παραχώρηση Συντάγματος. Το αίτημά του γίνεται δεκτό με ενθουσιασμό από τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου.

25 Ιανουαρίου: Δημοσιεύεται διάταγμα του Όθωνα «Περί συστάσεως επιτροπής επί της εμψυχώσεως της εθνικής βιομηχανίας», που αποτελεί την πρώτη επίσημη προσπάθεια ανάπτυξης βιομηχανίας στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Πρώτος πρόεδρος της επιτροπής διορίζεται ο Γεώργιος Κουντουριώτης.

2 Φεβρουαρίου: Ο Βαυαρός J. von Rudhart διαδέχεται τον επίσης Βαυαρό κόμη Άρμανσμπεργκ στην προεδρία του υπουργικού συμβουλίου. Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι το Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

22 Απριλίου: Με βασιλικό διάταγμα ιδρύεται το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

3 Μαΐου: Εγκαινιάζεται το πανεπιστήμιο, το οποίο στεγάζεται στην οικία Κλεάνθη, στη βορειοανατολική πλευρά της Ακρόπολης.

22 Ιουνίου: Γεννιέται στο Oberlossnitz της Σαξονίας ο Ερνέστος Μαυρίκιος Τσίλερ, ο οποίος αργότερα θα εγκατασταθεί στην Ελλάδα και θα σχεδιάσει και θα χτίσει πάρα πολλά νεοκλασικά σπίτια και μέγαρα.

8 Δεκεμβρίου: Ο Όθων αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου. Θα ασκήσει την εξουσία μέχρι το Φεβρουάριο του 1841.

Δίνονται στην Αθήνα για πρώτη φορά παραστάσεις λυρικού θεάτρου από ιταλικό θίασο, με το έργο ο «Κουρέας της Σεβίλλης».

Γεννιέται στο Ηράκλειο της Κρήτης ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Βολανάκης (πεθαίνει στον Πειραιά το 1907).
* McsEngl.{socGrc'1837},

socGrc'time1838 15 Μαρτίου: Με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα καθιερώνεται η 25η Μαρτίου ως ημέρα εθνικής εορτής. («...Θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου είναι λαμπρά και καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα διά την αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος διά την κατ’ αυτήν την ημέραν έναρξιν του περί της ανεξαρτησίας αγώνος του ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν εθνικής εορτής...».)

11 Απριλίου: Εξεγείρονται οι κάτοικοι της Ύδρας γιατί θέλουν να εξαιρεθούν από το νόμο περί στρατολογίας, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι πολλοί νέοι του νησιού υπηρετούν στο ναυτικό και αρκετοί άντρες έχουν χάσει τη ζωή του, στη διάρκεια του Αγώνα. Η στάση διαρκεί σχεδόν πέντε μέρες, χωρίς όμως αποτέλεσμα για τους Υδραίους.

25 Σεπτεμβρίου: Εκδίδεται η εφημερίδα «Αιών» από τον ιστορικό Ιωάννη Φιλήμονα. Η έκδοσή της θα διακοπεί το 1891.

Γεννιέται στο Ναύπλιο ο ποιητής Αχιλλέα Παράσχος (η καταγωγή του είναι από τη Χίο), ο κορυφαίος εκπρόσωπος της Αθηναϊκής Σχολής (πεθαίνει στην Αθήνα το 1895).

Γεννιέται στην Τήνο ο γλύπτης Γεώργιος Βιτάλης (πεθαίνει στην Αλεξάνδρεια το 1901). Πιο γνωστά έργα του είναι: ο ανδριάντας του Γλάδστωνα μπροστά από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο τάφος του Γεωργίου Αβέρωφ στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1838},

socGrc'time1839 Ιανουάριος: Ιδρύεται στο Λονδίνο από Άγγλους κεφαλαιούχους η Ιονική Τράπεζα.

2 Ιουλίου: Μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του κτιρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα σχέδια του υπό ανέγερση κτιρίου ανήκουν στο Δανό αρχιτέκτονα Χριστιανό Χάνσεν. Τελικά το κτίριο θα ολοκληρωθεί το 1864.

20 Οκτωβρίου: Ο Θεόφιλος Καΐρης, ο οποίος κατηγορείται για θεοσεβισμό (απορρίπτει την τριαδολογία και τη χριστολογία και επιμένει στην ηθικοποίηση του ατόμου για την πρόοδο τη κοινωνίας), καταθέτει ενώπιον της Ιεράς Συνόδου των Μητροπολιτών της Ελλάδος.
* McsEngl.{socGrc'1839},

socGrc'time1840 15 Ιουλίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο η ομώνυμη συνθήκη με την οποία η Κρήτη επανέρχεται υπό την οθωμανική κυριαρχία. Με αυτή τη συνθήκη τερματίζεται ο Τουρκοαιγυπτιακός Πόλεμος.

Ο Ελβετός Schaub αναφέρει για την περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα η Πλατεία Ομονοίας:

«Αι οδοί Ερμού και Αιόλου, εκτεινόμεναι έξω της πόλεως, καταλήγουν σε μιαν κοιλάδα, η οποία αποτελεί κατά προτίμησιν τον τόπον όπου οι Αθηναίοι πηγαίνουν περίπατον».

Έρχεται στο φως το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

Αποπερατώνεται στην Αθήνα το Θέατρο του Μπούκουρα, το πρώτο λιθόκτιστο θέατρο της πρωτεύουσας.

Γεννιέται στην Τρίπολη ο φιλόλογος και υπέρμαχος της αρχαΐζουσας Γεώργιος Μιστριώτης (πεθαίνει στην Αθήνα το 1916).

Γεννιέται στην Τήνο ο γλύπτης Δημήτριος Φιλιππότης (πεθαίνει στην Αθήνα το 1919). Πιο γνωστό του έργο: Ο Ξυλοθραύστης (Ζάππειο).
* McsEngl.{socGrc'1840},

socGrc'time1841 10 Φεβρουαρίου: Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος αναλαμβάνει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου.

30 Μαρτίου: Ιδρύεται η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με πρώτο διοικητή της τον Γεώργιο Σταύρου.

30 Απριλίου: Η νεοσύστατη Εθνική Τράπεζα εκδίδει το πρώτο της χαρτονόμισμα, ονομαστικής αξίας πεντακοσίων δραχμών.

6 Ιουλίου: Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει βραχύβια κυβέρνηση.

10 Αυγούστου: Ο Αντώνιος Κριεζής διαδέχεται τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο στην προεδρία του υπουργικού συμβουλίου. Ουσιαστικά κυβερνά ο ίδιος ο Όθων μέχρι την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843.
* McsEngl.{socGrc'1841},

socGrc'time1842 25 Σεπτεμβρίου: Εκδίδεται η εφημερίδα «Συνταγματική» από τον Χ. Σακελλαρίδη. Η έκδοσή της διακόπτεται το 1868.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη μεταφέρεται στο Ναό του Αγίου Ελευθερίου και συγχωνεύεται με την πανεπιστημιακή.

Γεννιέται στην Τήνο ο ζωγράφος Νικόλαος Γύζης (πεθαίνει στο Μόναχο το 1901).
* McsEngl.{socGrc'1842},

socGrc'time1843 3 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης (γεννήθηκε στις 3 Απριλίου του 1770).

3 Σεπτεμβρίου: Επαναστατική κίνηση στρατιωτικών μονάδων των Αθηνών και πολιτών υπό την αρχηγία του Δ. Καλλέργη, του Ι. Μακρυγιάννη και του Α. Λόντου. Κύριο αίτημα των επαναστατών είναι η παραχώρηση Συντάγματος και η αποχώρηση των ξένων. Μετά τα γεγονότα της Επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου ο Όθων αναθέτει την προεδρία του υπουργικού συμβουλίου στον Ανδρέα Μεταξά, έναν από τους ηγέτες της Επανάστασης. Την ίδια μέρα προκηρύσσονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών της εθνοσυνέλευσης που θα προετοιμάσει Σύνταγμα.

Οκτώβριος-Νοέμβριος: Διενεργούνται εκλογές πληρεξουσίων με βάση το νόμο της 4ης Μαρτίου του 1829. Εκλέγονται 244 πληρεξούσιοι που εκπροσωπούν τις ελεύθερες αλλά και υπόδουλες περιοχές, καθώς και τις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού.

8 Νοεμβρίου: Αρχίζει τις εργασίες της η Α΄ Εθνοσυνέλευση με πρόεδρο τον ηλικίας 103 ετών Πανούτσο Νοταρά.

23 Νοεμβρίου: Η εθνοσυνέλευση αποφασίζει να ονομαστεί «η της Γ΄ Σεπτεμβρίου εν Αθήναις Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις».
* McsEngl.{socGrc'1843},

socGrc'time1844 16 Φεβρουαρίου: Ο Κ. Κανάρης γίνεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου.

18 Μαρτίου: Ο Όθων ορκίζεται πίστη στο Σύνταγμα, που δημοσιεύεται την ίδια μέρα στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως». Η εθνοσυνέλευση ψηφίζει εκλογικό νόμο με τον οποίο καθιερώνεται (σχεδόν) η καθολική ψηφοφορία. Αποκλείονται όλοι όσοι δεν διαθέτουν κινητή ή ακίνητη περιουσία και οι γυναίκες.

Ο νόμος αυτός εφαρμόζεται σε όλες τις εκλογές μέχρι την έξωση του Όθωνα. Με αυτόν καθιερώνεται η άμεση με ψηφοδέλτια εκλογή. Βουλευτές εκλέγονται εκείνοι που λαμβάνουν την απόλυτη πλειοψηφία.

30 Μαρτίου: Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος σχηματίζει την τρίτη του κυβέρνηση, η οποία είναι και αυτή βραχύβια. Η κυβέρνησή του διεξάγει τις πρώτες βουλευτικές εκλογές στο ελεύθερο ελληνικό κράτος. Θα παραιτηθεί στις 4 Αυγούστου διαμαρτυρόμενος για τη στάση του Όθωνα.

6 Αυγούστου: Ο Ιωάννης Κωλέττης, το κόμμα του οποίου ήρθε τρίτο στις εκλογές που διεξήχθησαν στις αρχές Ιουνίου (2-9 Ιουνίου), αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας. Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 1847. Στις εκλογές ο Α. Μεταξάς πήρε πενήντα πέντε έδρες, ο Α. Μαυροκορδάτος είκοσι οκτώ και ο Κωλέττης είκοσι. Σε μια ομιλία του στη Βουλή ο Κωλλέτης αναφέρεται για πρώτη φορά στη «Μεγάλη Ιδέα».
* McsEngl.{socGrc'1844},

socGrc'time1845 4 Ιουλίου: Σε άρθρο εναντίον του Κωλέττη στην εφημερίδα «Αιών» μνημονεύεται για πρώτη φορά η λέξη δικτατορία. Ο Ηπειρώτης πολιτικός περιγράφει τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας.

8 Ιουλίου: Στην εφημερίδα «Αθηνά» αναφέρονται τα εξής: «Το υδραγωγείον έχει ασφαλισθεί από τους Τούρκους προς τους Αμπελοκήπους (κοντά στον Άγιο Δημήτριο Αμπελοκήπων) διά να ποτίζουν τους κήπους των. Τώρα οι κάτοικοι ζητούν να καθαρισθεί διότι τα νερά είναι ακάθαρτα και φέρουν ασθενείας».
* McsEngl.{socGrc'1845},

socGrc'time1846 10 Μαρτίου: Θεμελιώνεται το Αρσάκειον Μέγαρον, το οποίο ανεγείρεται με δαπάνες του Απόστολου Αρσάκη και σε σχέδια του Λύσανδρου Καυτατζόγλου.

11 Σεπτεμβρίου: Ιδρύεται η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1846},

socGrc'time1847 25 Ιανουαρίου: Σοβαρό επεισόδιο ανάμεσα στον Όθωνα και στον πρεσβευτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κωνσταντίνο Μουσούρο, με αφορμή την άρνηση του δεύτερου να χορηγήσει διαβατήριο στον υπασπιστή του βασιλιά, Τσάμη Καρατάσο, για να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη. Εξαιτίας του επεισοδίου διακόπτονται οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, οι οποίες τελικά αποκαθίστανται το Φεβρουάριο του 1848 (Μουσουρικά).

14 Απριλίου: Ο Όθων διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές.

Ιούλιος-Αύγουστος: Διενεργούνται εκλογές στις οποίες ο Ιωάννης Κωλέττης κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία σε σύνολο 127 εδρών. Το αποτέλεσμα αμφισβητείται -δικαίως- από όλους τους αντιπάλους του Ηπειρώτη πολιτικού, γιατί θεωρείται προϊόν βίας και νοθείας.

31 Αυγούστου: Πεθαίνει ο Ιωάννης Κωλέττης (γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1773).

5 Σεπτεμβρίου: Ο Κ. Τζαβέλας αναλαμβάνει πρωθυπουργός της χώρας. Θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι το Μάρτιο του 1848.

18 Δεκεμβρίου: Πυρκαγιά καταστρέφει ολοκληρωτικά την οικία της Δουκίσσης της Πλακεντίας (στη γωνία των οδών Αγησιλάου και Μυλλέρου). Στο υπόγειο η δούκισσα φύλαγε το ταριχευμένο σώμα της κόρης της που είχε πεθάνει από τύφο στη Βηρυτό.

Οι υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων αποκαλύπτουν το σύνολο της διαδρομής του Αδριάνειου Υδραγωγείου.
* McsEngl.{socGrc'1847},

socGrc'time1848 8 Μαρτίου: Ο Γ. Κουντουριώτης αναλαμβάνει πρωθυπουργός της χώρας.

4 Απριλίου: Με κυβερνητική απόφαση αναστέλλεται η μετατρεψιμότητα των ελληνικών τραπεζογραμματίων και επιβάλλεται, λόγω της διεθνούς οικονομικής ύφεσης που επικρατεί, η αναγκαστική κυκλοφορία. Το μέτρο θα ισχύσει μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου του 1848.

15 Οκτωβρίου: Ο Κ. Κανάρης διορίζεται πρωθυπουργός.

Γεννιέται στο Μύρθιο Ρεθύμνου ο γλωσσολόγος Γεώργιος Χατζηδάκις (πεθαίνει στην Αθήνα το 1941).
* McsEngl.{socGrc'1848},

socGrc'time1849 12 Δεκεμβρίου: Ο Α. Κριεζής σχηματίζει τη δεύτερη κυβέρνησή του, η οποία αναδεικνύεται η μακροβιότερη μέχρι εκείνη τη στιγμή ελληνική κυβέρνηση.

Γεννιούνται οι συγγραφείς Γεώργιος Βιζυηνός και Αργύρης Εφταλιώτης.
* McsEngl.{socGrc'1849},

socGrc'time1850 4 Ιανουαρίου: Μετά την άρνηση της Ελλάδας να υποχωρήσει στην απαίτηση της Αγγλίας να αποζημιωθεί ο Βρετανός υπήκοος Δον Πατσίφικο, πορτογαλικής καταγωγής, ισραηλίτης στο θρήσκευμα, για τις ζημιές που προξένησε στο σπίτι του το Πάσχα του 1849 φανατισμένος όχλος, μοίρα του βρετανικού στόλου υπό το ναύαρχο Πάρκερ αποκλείει για ένα σχεδόν εξάμηνο τα ελληνικά παράλια (Παρκερικά).

29 Ιουνίου: Αναγνωρίζεται με Συνοδικό Τόμο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

6 Ιουλίου: Λήγει ο αποκλεισμός των ελληνικών παραλίων από το βρετανικό στόλο μετά την ικανοποίηση μέρους των απαιτήσεων των Βρετανών.

29 Ιουλίου: Η Μείζων Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκδίδει συνοδικό τόμο με τον οποίο αναγνωρίζει το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

9 Σεπτεμβρίου: Η Αμαλία, που εκτελεί χρέη αντιβασιλέα αφού ο Όθων βρίσκεται στο εξωτερικό, διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές.

Σεπτέμβριος-Οκτώβριος: Ο Αντ. Κριεζής κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές που διενεργούνται (100 έδρες σε σύνολο 131).

26 Νοεμβρίου: Δώδεκα Επτανήσιοι βουλευτές (Ριζοσπάστες) με διακήρυξή τους εκφράζουν την επιθυμία του λαού των Επτανήσων για ένωση με την Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'1850},

socGrc'time1851 4 Μαρτίου: Γεννιέται στη Σκιάθο ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, γιος του ιερέα Αδαμάντιου Εμμανουήλ και της Γκιουλώς Μοραΐτη.

Γεννιούνται οι Αλέξανδρος Πάλλης και Αλέξανδρος Μωραϊτίδης.
* McsEngl.{socGrc'1851},

socGrc'time1852 Ανεγείρεται το Αρσάκειο Μέγαρο από το κληροδότημα του Α. Αρσάκη.

Γεννιούνται ο ζωγράφος Γ. Ιακωβίδης, ο Γεώργιος Σουρής και ο Νικόλαος Πολίτης, «πατέρας» της ελληνικής λαογραφίας.
* McsEngl.{socGrc'1852},

socGrc'time1853 22 Σεπτεμβρίου: Η κήρυξη του Κριμαϊκού Πολέμου ανάμεσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία έχει την υποστήριξη της Γαλλίας και της Αγγλίας, και τη Ρωσία γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό από την ελληνική πολιτική ηγεσία και το βασιλιά Όθωνα, που πιστεύουν στη νίκη των Ρώσων.

23 Σεπτεμβρίου: Ο Όθων διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές.

Νοέμβριος: Ο Αντ. Κριεζής κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές που διενεργούνται (σύνολο εδρών: 138).
* McsEngl.{socGrc'1853},

socGrc'time1854 11 Ιανουαρίου: Επαναστατικός αναβρασμός ανάμεσα στους υπόδουλους Έλληνες της Θεσσαλίας και της Ηπείρου. Σημειώνεται έντονη δράση αντάρτικων σωμάτων.

10 Μαρτίου: Διακόπτονται οι ελληνοτουρκικές διπλωματικές σχέσεις εξαιτίας της δράσης αντάρτικων σωμάτων στη Θεσσαλία και τη Μακεδονία.

14 Μαΐου: Αρχίζει ο αποκλεισμός του Πειραιά από βρετανικά και γαλλικά πολεμικά πλοία.

Από τα πληρώματά τους μεταδίδεται στην πρωτεύουσα επιδημία χολέρας.

1 Απριλίου: Έναρξη της Επανάστασης στη Χαλκιδική από το συνταγματάρχη του ελληνικού στρατού Τσάμη Καρατάσο, ο οποίος αυτοανακηρύσσεται «αρχιστράτηγος της Μακεδονίας».
* McsEngl.{socGrc'1854},

socGrc'time1855 22 Απριλίου: Με το Ν.ΣΠΑΔ/22.4.1855 ορίζονται οι προϋποθέσεις για τη σύσταση ανώνυμης ναυτιλιακής εταιρείας παράλιας ναυσιπλοΐας.

21 Σεπτεμβρίου: Εκδίδεται στην Τεργέστη η εφημερίδα «Ημέρα» από τον Ιωάννη Ισιδωρίδη Σκυλίτση. Το 1912, ως «Νέα Ημέρα» πλέον συνεχίζει την πορεία της στην Αθήνα. Η έκδοσή της διακόπτεται το 1945.

22 Σεπτεμβρίου: Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Α. Μαυροκορδάτου σχηματίζει κυβέρνηση ο Δημήτριος Βούλγαρης.
* McsEngl.{socGrc'1855},

socGrc'time1856 18 Φεβρουαρίου: Δημοσιεύεται στην Κωνσταντινούπολη το αυτοκρατορικό διάταγμα Χάτι Χουμαγιούν. Με αυτό, μεταξύ άλλων, διασφαλίζονται τα δικαιώματα των χριστιανικών κοινοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

18 Μαρτίου: Υπογράφεται η Συνθήκη των Παρισίων, με την οποία τερματίζεται ο Κριμαϊκός Πόλεμος και περιορίζεται η ρωσική επιρροή. Οι Μεγάλες Δυνάμεις εγγυώνται την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Οκτώβριος: Διενεργούνται εκλογές, στις οποίες ο Δ. Βούλγαρης κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία σε σύνολο 138 εδρών.

28 Οκτωβρίου: Με βασιλικό διάταγμα εγκρίνεται η ίδρυση ελληνικής ατμοπλοϊκής εταιρείας με την ονομασία «Ελληνική Ατμοπλοΐα».
* McsEngl.{socGrc'1856},

socGrc'time1857 2 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει στην Κέρκυρα ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός.

18 Φεβρουαρίου: Ο αγγλογαλλικός στρατός κατοχής φεύγει από την Ελλάδα.

13 Νοεμβρίου: Παραιτείται η κυβέρνηση Δ. Βούλγαρη. Σχηματίζεται νέα κυβέρνηση υπό τον Αθανάσιο Μιαούλη.
* McsEngl.{socGrc'1857},

socGrc'time1858 20 Ιανουαρίου: Η Ιόνιος Βουλή με ψήφισμά της που εισηγείται ο Κωνσταντίνος Λομβάρδος ζητά την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

16 Ιουλίου: Με βασιλικό διάταγμα εγκρίνεται η ανέγερση Βουλευτηρίου στο χώρο του προσωρινού Βουλευτηρίου.

15 Αυγούστου: Μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του νέου Βουλευτηρίου -Παλαιά Βουλή-, που θα ανεγερθεί σε σχέδια του αρχιτέκτονα Francois Boulanger.

19 Αυγούστου: Με βασιλικό διάταγμα θεσμοθετούνται τα «Ολύμπια», ετήσιες εκθέσεις ελληνικών προϊόντων, στο πλαίσιο των οποίων τελούνται και αθλητικοί αγώνες.

9 Νοεμβρίου: Φτάνει στα Επτάνησα ο υπουργός των Εξωτερικών της Αγγλίας Gladstone για να συζητήσει για τη μεταρρύθμιση του υπάρχοντος καθεστώτος.
* McsEngl.{socGrc'1858},

socGrc'time1859 1 Ιανουαρίου: Κατασκευή και λειτουργία της πρώτης τηλεγραφικής γραμμής στην Ελλάδα ανάμεσα στην Αθήνα και τον Πειραιά και λίγο αργότερα της τηλεγραφικής γραμμής Αθήνας-Αιγίου-Πάτρας.

13 Ιανουαρίου: Γεννιέται στην Πάτρα ο ποιητής Κωστής Παλαμάς (πεθαίνει το 1943), δημιουργός του «Δωδεκάλογου του Γύφτου» και της «Φλογέρας του Βασιλιά».

12 Φεβρουαρίου: Από τον τηλεγραφικό σταθμό Αθηνών διαβιβάζεται το πρώτο διεθνές τηλεγράφημα στον τηλεγραφικό σταθμό Κωνσταντινουπόλεως.

10 Μαΐου: Συγκρούσεις ανάμεσα σε φοιτητές που φορούν ψάθινα καπέλα Σίφνου (σκιάδια) και στην αστυνομία καταλήγουν σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, τραυματισμούς και συλλήψεις διαδηλωτών. Τα επεισόδια, τα οποία κράτησαν δύο ημέρες, έμειναν στην ιστορία ως Σκιαδικά.

2 Αυγούστου: Θεμελιώνεται από τον Όθωνα το μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1859},

socGrc'time1860 3 Σεπτεμβρίου: Επεισόδια στη διάρκεια διαδήλωσης στην Πλατεία Συντάγματος για την επέτειο της Επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 καταλήγουν σε συνθήματα εναντίον του Όθωνα και συλλήψεις πολλών διαδηλωτών.

16 Νοεμβρίου: Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές.
* McsEngl.{socGrc'1860},

socGrc'time1861 Φεβρουάριος: Ο Γερμανός αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλερ φτάνει στην Αθήνα για να επιβλέψει την ανέγερση της Ακαδημίας Αθηνών ως εκπρόσωπος του αρχιτεκτονικού γραφείου του Θ. Χάνσεν.

Φεβρουάριος-Μάρτιος: Ο υπό τον Α. Μιαούλη συνασπισμός κατακτά την απόλυτη πλειοψηφία στις εκλογές που διενεργούνται.

18 Μαΐου: Η «Χρυσή Νεολαία», μυστική μαχητική οργάνωση της εποχής, της οποίας τα πενήντα περίπου μέλη -οπλισμένα- συγκεντρώθηκαν στο καφενείο του Χαφτά (Πλατεία Οθωνος, σήμερα Ομονοίας), αποτυγχάνει να εξοντώσει τον Όθωνα.

6 Σεπτεμβρίου: Αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα εναντίον της βασίλισσας Αμαλίας από το φοιτητή Αριστείδη Δόσιο στην περιοχή της Πλατείας Συντάγματος. Ο Δόσιος καταδικάζεται σε θάνατο, αλλά του απονέμεται χάρη από την Αμαλία.

Ο Γουστάβος Κλάους ιδρύει στην Πάτρα την οινοποιητική εταιρεία Achaia Clauss Wine

Company Ltd.
* McsEngl.{socGrc'1861},

socGrc'time1862 26 Ιουνίου: «Παύσατε τας κατά των φορολογουμένων απηνείς καταδιώξεις. Μην καταπιέζητε την γεωργικής τάξιν..» αναφέρεται σε άρθρο της εφημερίδας «Εθνοφύλαξ».

10 Οκτωβρίου: Ξεσπά επανάσταση που οδηγεί στην έξωση του Όθωνα από την Ελλάδα.

Αμέσως μετά σχηματίζεται τριμελής επιτροπή, με πρόεδρο τον Δ. Βούλγαρη και μέλη τους Κ. Κανάρη και Μπενιζέλο Ρούφο, η οποία αναλαμβάνει την άσκηση όλων των εξουσιών.

14 Οκτωβρίου: Το αποσήμερο ο αθηναϊκός λαός συγκεντρώνεται στην Πλατεία Όθωνος για να πανηγυρίσει την έξωση του Όθωνα. Μετά τη δοξολογία ο πρόεδρος της Προσωρινής Κυβερνήσεως Δημ. Βούλγαρης απευθύνεται προς το συγκεντρωμένο πλήθος. Ανάμεσα στα άλλα ακούγονται και τα εξής: «Ας ορκισθώμεν επί της Πλατείας ταύτης, της λαβούσης ήδη το ωραίον της "Ομονοίας" όνομα, και ας είπη έκαστος εξ ημών: Ορκίζομαι πίστιν εις την πατρίδα και υπακοήν εις τας εθνικάς αποφάσεις.».

10 Νοεμβρίου: Διαδηλώσεις στην Αθήνα υπέρ της υποψηφιότητας για τον ελληνικό θρόνο του πρίγκιπα Αλφρέδου, δευτερότοκου γιου της βασίλισσας της Αγγλίας Βικτορίας. Η Αγγλία δεν αποδέχεται την υποψηφιότητα, γιατί κωλύεται από τις διεθνείς συνθήκες που υπογράφτηκαν για το ελληνικό ζήτημα.

19 Νοεμβρίου: Διεξάγεται δημοψήφισμα για την εκλογή νέου βασιλιά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, όπως αυτά επικυρώνονται με ψήφισμα της Εθνικής Συνέλευσης (22 Ιανουαρίου του 1863), από τις 244.202 ψήφους οι 230.016 είναι υπέρ του Άγγλου πρίγκιπα Αλφρέδου.

24-28 Νοεμβρίου: Γίνονται εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων στη Συντακτική Συνέλευση. Οι εκλογές πραγματοποιούνται με βάση τον εκλογικό νόμο του 1844, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το ψήφισμα της 23ης Οκτωβρίου του 1862, που προβλέπει την εκλογή πληρεξουσίων και από τους Έλληνες που δεν ζουν στην Ελλάδα.

10 Δεκεμβρίου: Πρώτη συνεδρίαση της συνέλευσης που προέκυψε από τις πρόσφατες εκλογές.
* McsEngl.{socGrc'1862},

socGrc'time1863 12 Ιανουαρίου: Η συνέλευση κηρύσσει «εαυτήν νομίμως συγκεκροτημένην».

19 Ιανουαρίου: Η συνέλευση αποφασίζει να ονομαστεί «Η εν Αθήναις Β΄ των Ελλήνων Συνέλευσις».

11 Φεβρουαρίου: Η συνέλευση, στην οποία πλειοψηφούν οι προοδευτικοί που αποκαλούνται «Ορεινοί», εκλέγει κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ζ. Βάλβη που θα παραιτηθεί στις 27 Μαρτίου. Συγχρόνως αποφασίζει ότι μέχρι την έλευση του νέου βασιλιά την εκτελεστική εξουσία θα ασκεί ο πρόεδρος της κυβέρνησης.

18 Μαρτίου: «Η εν Αθήναις Β΄ των Ελλήνων Εθνοσυνέλευσις ψηφίζει. Άρθρον 1: Αναγορεύει παμψηφεί τον πρίγκιπα της Δανίας Χριστιανόν, Γουλιέλμον, Φερδινάνδον, Αδόλφον, Γεώργιον, δευτερότοκον υιόν του πρίγκιπος Χριστιανού της Δανίας, συνταγματικόν βασιλέα των Ελλήνων υπό το όνομα Γεώργιος Α΄ Βασιλεύς των Ελλήνων...».

27 Μαρτίου: Παραιτείται η κυβέρνηση Βόλβη. Σχηματίζεται μεταβατική κυβέρνηση υπό τον Διομήδη Κυριακού.

29 Απριλίου: Συγκροτείται κυβέρνηση υπό τον Μπενιζέλο Ρούφο στην οποία κυριαρχούν οι «Ορεινοί». Ο ηττημένος αρχηγός των «Πεδινών» Δημ. Βούλγαρης ετοιμάζεται να επιβληθεί με τη βία.

18 Ιουνίου: Η συμμορία του Κυριάκου υπό την προστασία της Χωροφυλακής καταλαμβάνει τη Μονή των Ασωμάτων στην Αθήνα. Ο υπουργός Στρατιωτικών Π. Κορωναίος διατάσσει τη σύλληψη του λήσταρχου. Ο διοικητής όμως του 6ου Τάγματος κηρύσσει εαυτόν αλληλέγγυο προς τους ληστές. Η σύγκρουση είναι πλέον αναπόφευκτη.

18-20 Ιουνίου: Διεξάγονται σοβαρές και αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα στις αντιτιθέμενες πολιτικές παρατάξεις των «Πεδινών» (Βούλγαρης) και των «Ορεινών» (Κανάρης, Γρίβας) στην περιοχή της Πλατείας Ομονοίας. Αυτές θα τερματιστούν με την παρέμβαση των πρέσβεων των Τριών Δυνάμεων. Ο απολογισμός από τις συγκρούσεις (Ιουνιακά) είναι σχεδόν διακόσιοι νεκροί.

21 Ιουνίου: Ανασχηματίζεται η κυβέρνηση Ρούφου, στους κόλπους της οποίας εντάσσονται πλέον και οι «Πεδινοί». Η κυβέρνηση αυτή θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 18 Οκτωβρίου του 1863.

1 Ιουλίου: Οι τρεις προστάτιδες Δυνάμεις υπογράφουν με τη Δανία συνθήκη με την οποία ανανεώνονται οι εγγυήσεις που είχαν δοθεί το 1832 προς την Ελλάδα, επικυρώνεται η εκλογή του πρίγκιπα Γεωργίου ως βασιλιά και τέλος αναγνωρίζεται στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να περιορίσει τη βασιλική εξουσία με Σύνταγμα.

23 Σεπτεμβρίου: Η Ιόνιος Βουλή ψηφίζει την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.

18 Οκτωβρίου: Ο Γεώργιος Α΄ φτάνει στον Πειραιά με τον ατμοδρόμωνα «Ελλάς». Έπειτα από σύντομη τελετή επιβιβάζεται σε άμαξα και αναχωρεί με κατεύθυνση την Αθήνα όπου γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από το συγκεντρωμένο πλήθος. Την ίδια μέρα παραιτείται η κυβέρνηση Ρούφου. Ο βασιλιάς αναθέτει την εντολή σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης στον Δ. Βούλγαρη, ο οποίος τελικά συγκροτεί μονοκομματική κυβέρνηση.

19 Οκτωβρίου: Ο Γεώργιος Α΄ ορκίζεται βασιλεύς των Ελλήνων ενώπιον της Β΄ των Ελλήνων Εθνικής Συνέλευσης.
* McsEngl.{socGrc'1863},

socGrc'time1864 5 Μαρτίου: Παραιτείται η κυβέρνηση Βούλγαρη. Ο βασιλιάς αναθέτει στον Κ. Κανάρη το σχηματισμό κυβέρνησης.

10 Απριλίου: Παραιτείται η κυβέρνηση Κανάρη. Ο Βόλβης σχηματίζει μεταβατική κυβέρνηση.

21 Μαΐου: Ελληνικά στρατεύματα αποβιβάζονται στην Κέρκυρα και υψώνουν την ελληνική σημαία.

19 Ιουλίου: Φτάνουν στον Πειραιά 84 Επτανήσιοι βουλευτές οι οποίοι γίνονται δεκτοί με ενθουσιασμό από τους Αθηναίους.

20 Οκτωβρίου: Η εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Σύνταγμα.

16 Νοεμβρίου: Ο Γεώργιος Α΄ ορκίζεται πίστη στο νέο Σύνταγμα της χώρας. Την ίδια ημέρα η εθνοσυνέλευση διαλύεται.

21 Νοεμβρίου: Ο εκλογικός νόμος που δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» προβλέπει ανάμεσα στα άλλα ότι για τους εκλόγιμους απαραίτητη προϋπόθεση είναι να διαθέτουν ακίνητη περιουσία στην επαρχία που κατέρχονται ως υποψήφιοι. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Έλληνες που έχουν συμπληρώσει το 21ο έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν περιουσία ή εξασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα. Το εκλογικό σύστημα εξακολουθεί να είναι το πλειοψηφικό με σχετική όμως πλειοψηφία, ενώ εκλογική περιφέρεια είναι η επαρχία.
* McsEngl.{socGrc'1864},

socGrc'time1865 2 Μαρτίου: Ο Μεσσήνιος πολιτικός Αλέξανδρος Κουμουνδούρος σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση.

8 Μαρτίου: Προκηρύσσονται βουλευτικές εκλογές οι οποίες θα διεξαχθούν από τις 14 Μαΐου μέχρι την ολοκλήρωσή τους, οπωσδήποτε πριν από τις 22 Μαΐου.

Για πρώτη φορά σε βασιλικό διάταγμα γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης των εκλογών.

6 Μαΐου: Αρχίζουν να λειτουργούν, για πρώτη φορά μετά τους αρχαίους χρόνους, οι εγκαταστάσεις ανακαμίνευοης αργυρομόλυβδου του Λαυρίου.

12-21 Μαΐου: Στις εκλογές που διεξάγονται το κόμμα του Α. Κουμουνδούρου κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών.

19 Ιουνίου: Πεθαίνει στο Μπροστένι της Ρουμανίας ο εθνικός ευεργέτης Ευαγγέλης Ζάππας (Λάμποβο, Βόρεια Ήπειρος, 1800).

4 Αυγούστου: Με βασιλικό διάταγμα του Γεώργιου Α΄ οι δύο πρώτες στροφές του «Ύμνου στην Ελευθερία» του Δ. Σολωμού καθιερώνονται ως ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας -τις έχει μελοποιήσει ο Νικόλαος Μάντζαρος.

3 Νοεμβρίου: Ο πρωθυπουργός Επαμεινώνδας Δεληγιώργης εξαναγκάζεται σε παραίτηση εξαιτίας της δυσαρέσκειας της κοινής γνώμης για το σύμβουλο του Γεώργιου, Γουλιέλμο Σπόνεκ.
* McsEngl.{socGrc'1865},

socGrc'time1866 26 Ιανουαρίου: Ο Μπενιζέλος Ρούφος σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 9 Ιουνίου του 1866.

Έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Το ηφαίστειο ηρεμεί σχεδόν έπειτα από πέντε χρόνια.

21 Αυγούστου: Στα Σφακιά της Κρήτης σε γενική συνέλευση των Κρητών αποφασίζεται η ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

11 Σεπτεμβρίου: Ο Μουσταφά πασάς καταστρέφει και πυρπολεί χωριά της περιοχής των Χανίων σε αντίποινα για τη δράση των επαναστατών κατά των τουρκικών στρατευμάτων.

8 Νοεμβρίου: «Ας μη θρηνήσωμεν, ας μην κλαύσωμεν..»: Με αυτό τον τίτλο κυκλοφορεί η αθηναϊκή εφημερίδα «Αιών» στις 17 Νοεμβρίου του 1866, αναφερόμενη στο ολοκαύτωμα του Αρκαδίου. Στη διάρκεια της Κρητικής Επανάστασης του 1866 ισχυρά τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα πολιορκούν τη Μονή του Αρκαδίου κοντά στο Ρέθυμνο στην οποία έχουν κλειστεί 250 αγωνιστές και 1.000 γυναικόπαιδα. Όταν οι πολιορκητές διασπούν τις γραμμές άμυνας και εισέρχονται στον περίβολο του μοναστηριού, ο ηγούμενος Γαβριήλ Μαρινάκης δίνει εντολή στον Κωνσταντίνο Γιαμπουδάκη, ή σύμφωνα με άλλους στον Εμμανουήλ

Σκουλά, να ανατινάξει την πυριτιδαποθήκη. Ακολουθεί τρομερή έκρηξη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο των περισσότερων εγκλείστων αλλά και δεκάδων πολιορκητών.
* McsEngl.{socGrc'1866},

socGrc'time1867 10 Απριλίου: Με νόμο ανατίθεται η κοπή των ελληνικών νομισμάτων στο Νομισματοκοπείο των Παρισίων.

14 Αυγούστου: Υπογράφεται στο Φρεσλάου συμφωνία συμμαχίας ανάμεσα στη Σερβία και την Ελλάδα.

15 Οκτωβρίου: Τελούνται στην Πετρούπολη οι γάμοι του βασιλιά της Ελλάδας Γεώργιου Α΄ και της Ρωσίδας πριγκίπισσας Όλγας.

11 Νοεμβρίου: Το βασιλικό ζεύγος μετά την τέλεση των γάμων φτάνει στην Ελλάδα με τον ατμοδρόμωνα «Μεσολόγγιον».

17 Δεκεμβρίου: Ο πρωθυπουργός Α. Κουμουνδούρος υποβάλλει την παραίτησή του -διαφωνεί με την εξωτερική πολιτική του βασιλιά- μολονότι εξακολουθεί να ελέγχει την πλειοψηφία της Βουλής.
* McsEngl.{socGrc'1867},

socGrc'time1868 25 Ιανουαρίου: Ο Δημήτριος Βούλγαρης σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία ένα χρόνο.

26 Ιανουαρίου: Δημοσιεύεται το διάταγμα με το οποίο διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για την 21η Μαρτίου. Για πρώτη φορά οι εκλογές σχεδιάζεται να διενεργηθούν μέσα σε μία μέρα.

21 Μαρτίου: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών, από τις 184 έδρες ο Βούλγαρης λαμβάνει 114, ενώ ο Κουμουνδούρος και ο Δεληγιώργης 70.

21 Ιουλίου: Γεννιέται ο διάδοχος του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνος.
* McsEngl.{socGrc'1868},

socGrc'time1869 25 Ιανουαρίου: Ο Θ. Ζαΐμης σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 9 Ιουλίου του 1870.

27 Φεβρουαρίου: Εγκαινιάζεται η σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τον Πειραιά με την Αθήνα. Η αφετηρία της βρίσκεται στο Θησείο. Το πρώτο δρομολόγιο πραγματοποιείται από ένα συρμό που αποτελείται από μία ατμομηχανή και έξι βαγόνια - καλύπτει τη διαδρομή σε 19 λεπτά. Ανάμεσα στους επιβάτες είναι η βασίλισσα Όλγα και ο πρωθυπουργός Ζαΐμης.

16 Μαΐου: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών, από τις 187 έδρες ο Ζαΐμης λαμβάνει 100, ο Κουμουνδούρος 59 και ο Βούλγαρης 30.
* McsEngl.{socGrc'1869},

socGrc'time1870 30 Μαρτίου: Συλλαμβάνονται στην περιοχή του Δήλεσι και κρατούνται ως όμηροι Βρετανοί περιηγητές και Ιταλός διπλωμάτης από τη συμμορία του Τάκου και του Χρήστου Αρβανιτάκη. Οι ληστές απαιτούν χρήματα για να απελευθερώσουν τους ομήρους.

9 Απριλίου: Η δυναμική επέμβαση στρατού και χωροφυλακής για την απελευθέρωση των ομήρων καταλήγει σε σφαγή των Βρετανών περιηγητών και του Ιταλού διπλωμάτη. Την ελληνική κυβέρνηση επικρίνει οξύτατα η Μεγάλη Βρετανία.
* McsEngl.{socGrc'1870},

socGrc'time1871 Μάρτιος: Αγροτική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Κουμουνδούρου.
* McsEngl.{socGrc'1871},

socGrc'time1872 26 Φεβρουαρίου: Η κυβέρνηση Βούλγαρη διενεργεί εκλογές στις οποίες κυριαρχούν η βία και η νοθεία και κερδίζει την πλειοψηφία.

21 Μαρτίου: Η εφημερίδα «Παλιγγενεσία» δημοσιεύει άρθρο εναντίον της Διεθνούς Εταιρείας, δηλαδή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το άρθρο καταλήγει ως εξής: «Η καταδίωξις ίσως είναι το προσφορώτερον φάρμακον κατά της επαράτου εταιρείας, ης τα μέλη εστρατολογήθησαν εκ των κατωτάτων στρωμάτων της ευρωπαϊκής κοινωνίας και εκ φιλοταράχων και διεφθαρμένων». Πρόκειται για εκδήλωση που καταδεικνύει τις προθέσεις της ιθύνουσας τάξης της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στις σοσιαλιστικές ιδέες.
* McsEngl.{socGrc'1872},

socGrc'time1873 27 Ιανουαρίου: Στις εκλογές που διενεργούνται από τις 190 έδρες ο Δεληγιώργης παίρνει 85 και η αντιπολίτευση (Κουμουνδούρος, Βούλγαρης, Λομβαρδός, Τρικούπης, Ζαΐμης) 105.

12 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει ο Σπυρίδων Τρικούπης, πολιτικός και ιστορικός της Επανάστασης και πατέρας του πολιτικού Χαρίλαου Τρικούπη (γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1788).

12 Μαρτίου: Ιδρύεται η εταιρεία Μεταλλουργεία Λαυρίου.

12 Νοεμβρίου: Διαδήλωση φοιτητών στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου υπέρ της φοιτητικής φάλαγγας διαλύεται από το ιππικό και με τη χρήση, για πρώτη φορά, πυροσβεστικών αντλιών.

Θεμελιώνεται το Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας. Το έργο που ανεγείρεται σε σχέδια του Ε.

Τσίλερ θα ολοκληρωθεί έπειτα από δεκαπέντε περίπου χρόνια.
* McsEngl.{socGrc'1873},

socGrc'time1874 29 Ιουνίου: Δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Καιροί» άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη με τίτλο «Τις πταίει». Σε αυτό ο Τρικούπης καταδεικνύει ως υπεύθυνο για την πολιτική κρίση που διέρχεται ο τόπος το βασιλιά Γεώργιο Α΄. Επίσης σχολιάζει αρνητικά τις επιλογές του στο σχηματισμό κυβερνήσεων. Ο Χαρίλαος Τρικούπης ζητά από το βασιλιά να λαμβάνει υπόψη του κατά το σχηματισμό των κυβερνήσεων την Αρχή της Δεδηλωμένης της Βουλής.
* McsEngl.{socGrc'1874},

socGrc'time1875 22 Μαρτίου: Σοβαρά επεισόδια σημειώνονται έξω από ξενοδοχείο «Βυζάντιον» της Πλατείας Συντάγματος ανάμεσα σε βουλευτές του κόμματος του Βούλγαρη, τους περίφημους Στηλίτες, και σε πολίτες που τους αποδοκιμάζουν γιατί παραβιάζουν το Σύνταγμα. Μεταξύ των πολιτών είναι και ο Ρόκος Χοϊδάς, που έρχεται σε συμπλοκή με το βουλευτή Στάικο, με τον οποίο τελικά μονομαχεί (στη διάρκεια της μονομαχίας ο Χοϊδάς τραυματίζεται).

25 Απριλίου: Διαλύεται η κυβέρνηση του Δ. Βούλγαρη. Τη διακυβέρνηση της χώρας αναλαμβάνει ο Χαρίλαος Τρικούπης (27 Απριλίου).

11 Αυγούστου: Ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄ στο Λόγο του Θρόνου μεταξύ άλλων σημειώνει:

«Απαιτών ως απαραίτητον προσόν των καλουμένων παρ’ εμού εις την κυβέρνησιν του τόπου την δεδηλωμένην προς αυτούς εμπιστοσύνην της πλειονοψηφίας των αντιπροσώπων του Έθνους».
* McsEngl.{socGrc'1875},

socGrc'time1876 3 Απριλίου: Πεθαίνει στη Βιέννη ο βαρόνος και μέγας ευεργέτης Σίμων Σίνας. Το πιο γνωστό ευεργέτημά του είναι τα χρήματα που έδωσε για την ανέγερση της Ακαδημίας των Αθηνών. Σημαντική είναι επίσης η συμβολή του στην ανέγερση του Αστεροσκοπείου Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1876},

socGrc'time1877 18 Ιανουαρίου: Ο Ρώσος στρατηγός Ιγνατίεφ επισκέπτεται την Αθήνα. Σλαβόφωνοι των Αθηνών συγκεντρώνονται για να τον υποδεχτούν. Την επομένη ο «Μακεδονικός Σύλλογος Αθηνών» απαντά με ενθουσιώδη διαδήλωση.

2 Σεπτεμβρίου: Πεθαίνει ο ήρωας της Επανάστασης του 1821 και πολλές φορές πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Κανάρης (γεννήθηκε το 1790).

17 Σεπτεμβρίου: Ο εκλογικός νόμος ΧΜΗ επιβάλλει τη συμμετοχή της δικαστικής εξουσίας σε όλα τα στάδια της εκλογικής διαδικασίας και κατά την κατάρτιση των εκλογικών καταλόγων. Με τον παραπάνω νόμο καταργείται κάθε τιμοκρατικός περιορισμός του εκλογικού δικαιώματος και περιορίζεται ο χρόνος ψηφοφορίας στη μία ημέρα. Τέλος επιβάλλονται αυστηρές κυρώσεις στις παραβάσεις που γίνονται στη διάρκεια των εκλογών.
* McsEngl.{socGrc'1877},

socGrc'time1878 11 Ιανουαρίου: Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος σχηματίζει την ένατη κατά σειρά κυβέρνησή του, η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 21 Οκτωβρίου του 1878.

15 Ιανουαρίου: Φιλοπόλεμο συλλαλητήριο στην Αθήνα καταλήγει σε αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα τέσσερις νεκρούς διαδηλωτές και πολλούς τραυματίες.

3 Μαρτίου: Τουρκικά στρατεύματα καταστρέφουν το Λιτόχωρο σε αντίποινα για την επανάσταση στην περιοχή της Πιερίας.

9 Απριλίου (Κυριακή των Βαΐων): Ο Παλαμάς απαγγέλλει το ποίημά του «Μισολόγγι στον Τάφο των Ηρώων» στη διάρκεια των εκδηλώσεων για την επέτειο της Εξόδου.

13 Ιουλίου: Υπογράφεται στο Βερολίνο η ομώνυμη συνθήκη (ανάμεσα στη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Αγγλία, την Αυστρία, την Ιταλία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία) με την οποία αποκαθίστανται οι αδικίες της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος του 1878), ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας. Το ελληνικό υπόμνημα που περιλαμβάνει διεκδικήσεις στη Θεσσαλία, την Κρήτη και την Ήπειρο γίνεται μερικώς αποδεκτό και εντάσσεται στο 13ο Πρωτόκολλο των αποφάσεων του συνεδρίου.
* McsEngl.{socGrc'1878},

socGrc'time1879 22 Σεπτεμβρίου: Στο φύλλο της «Εφημερίδος της Κυβερνήσεως» η Αθήνα αναφέρεται ότι έχει γεμίσει, για πρώτη φορά, από χρωματιστές αφίσες υποψήφιων βουλευτών. Στο ίδιο φύλλο ο υποψήφιος βουλευτής Κρανέας Ρόκος Χοϊδάς διακηρύσσει την πίστη του στη δημοκρατία και την αποστροφή του στη μοναρχία.
* McsEngl.{socGrc'1879},

socGrc'time1880 27 Οκτωβρίου: Πεθαίνει στην Αθήνα ο Θρασύβουλος Ζαΐμης ο οποίος διατέλεσε τέσσερις φορές πρόεδρος της Βουλής και δύο φορές πρωθυπουργός (Κερπινή Καλαβρύτων, 29 Οκτωβρίου του 1822).
* McsEngl.{socGrc'1880},

socGrc'time1881 2 Ιουλίου: Υπό την έντονη πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγκάζεται να υπογράψει με την Ελλάδα την τελική Σύμβαση της Κωνσταντινουπόλεως με την οποία εκχωρεί στη δεύτερη το μεγαλύτερο μέρος της Θεσσαλίας, το φρούριο της Πούντας στον Αμβρακικό Κόλπο και την περιοχή της Άρτας.

20 Δεκεμβρίου: Στις εκλογές που διεξάγονται εκλέγονται και έξι βουλευτές που τάσσονται υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας. Οι βουλευτές αυτοί είναι οι: Γ. Φιλάρετος, Τ. Φιλήμων, Α. Πετσάλης, Γ. Μαυρομαράς, Α. Ρηγόπουλος και Χ. Δουζίνας. Από αυτούς μόνο ο Γ. Φιλάρετος θα παραμείνει πιστός στις ιδέες του.
* McsEngl.{socGrc'1881},

socGrc'time1882 4 Μαΐου: Υπογράφεται η σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της εταιρείας Μεταλλουργεία Λαυρίου για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Λαυρίου με διακλάδωση προς την Κηφισιά.
* McsEngl.{socGrc'1882},

socGrc'time1883 Αρχίζουν από τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Καββαδία οι ανασκαφές στη λεγόμενη «περσική επίχωση» της Ακρόπολης των Αθηνών. Οι ανασκαφές θα διαρκέσουν επτά περίπου χρόνια και θα φέρουν στο φως πολλά αγάλματα της Αρχαϊκής Περιόδου.
* McsEngl.{socGrc'1883},

socGrc'time1884 28 Μαρτίου: Γεννιέται στη Λευκάδα ο Άγγελος Σικελιανός (πεθαίνει το 1951).

8 Αυγούστου: Τελούνται στον Πειραιά πάνω στη φρεγάτα «Ελλάς» τα εγκαίνια της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, πρώτος διοικητής της οποίας είναι ο πλωτάρχης Ηλίας Κανελλόπουλος.
* McsEngl.{socGrc'1884},

socGrc'time1885 4 Φεβρουαρίου: Η πρώτη αμαξοστοιχία με δέκα βαγόνια φτάνει στο σταθμό της Κηφισιάς - έχει ξεκινήσει από την Αθήνα.

11 Φεβρουαρίου: Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές.

7 Απριλίου: Νίκη του Δηλιγιάννη στις εκλογές.

Εκδίδεται στην Αθήνα η σοσιαλιστική εφημερίδα «Άρδην» από όμιλο στον οποίο συμμετέχουν ο Ρόκος Χοϊδάς, Πλάτων Δράκουλης και Γρηγόριος Ξενόπουλος.
* McsEngl.{socGrc'1885},

socGrc'time1886 29 Ιουνίου: Στη «Νέα Εφημερίδα» αναφέρεται ότι στα μουσικά καφενεία της εποχής (καφέ αμάν) θριαμβεύουν δύο αοιδοί από την Ανατολή, η χανεντέ Φωφώ η Πολίτισσα και η κιορ Κατίνα από τη Σμύρνη. Η Αθήνα σείεται από τα αμάν αμάν, αντιδρώντας έτσι στην παντοκρατορία των «Οφφεμπαχιάδων».

1 Σεπτεμβρίου: Ξεκινά τη λειτουργία του το εργοστάσιο κατασκευής πίλων του Ηλία Πουλόπουλου και του Γεώργιου Παπασπυρόπουλου στην οδό Πλούτωνος στην Αρχαία Αγορά.
* McsEngl.{socGrc'1886},

socGrc'time1887 3 Ιανουαρίου: Οι οπαδοί του Τρικούπη πραγματοποιούν την πρώτη σημαντική προεκλογική διαδήλωση στην ιστορία της Πλατείας Συντάγματος. Περισσότερα από 10.000 άτομα επευφημούν στην πλατεία τον αρχηγό τους.

4 Ιανουαρίου: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των εκλογών, από τις 150 έδρες ο Τρικούπης λαμβάνει 90 και η αντιπολίτευση (Δεληγιάννης, Καραπάνος, Σωτηρόπουλος, Ράλλης, Παπαμιχαλόπουλος) 60. Ο Παναγής Βαλλιάνος προσφέρει το ποσό των 2.500.000 δραχμών για την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
* McsEngl.{socGrc'1887},

socGrc'time1888 13 Φεβρουαρίου: Γεννιέται στο Καλέντζι Αχαΐας ο Γεώργιος Παπανδρέου, τρίτο παιδί του εφημέριου του χωριού παπα-Ανδρέα Σταυρόπουλου.

20 Ιουνίου: Υπογράφεται συμφωνία ανάμεσα στο Δήμο Αθηναίων και τον επιχειρηματία Κάρολο Χορν, στο πλαίσιο της οποίας ο δεύτερος αναλαμβάνει την υποχρέωση να κατασκευάσει αποχωρητήρια σε διάφορες πλατείες των Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1888},

socGrc'time1889 16 Μαρτίου: Ο Κωστής Παλαμάς σε ομιλία του στο Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσό παρουσιάζει επίσημα τον ποιητή Ανδρέα Κάλβο στο κοινό της Αθήνας («Κάλβος ο Ζακύνθιος»).
* McsEngl.{socGrc'1889},

socGrc'time1890 3 Μαΐου: Πεθαίνει στις φυλακές Χαλκίδας ο βουλευτής, πρώην αντεισαγγελέας εφετών Ρόκος Χοϊδάς, ο οποίος είχε αρνηθεί να υποβάλει αίτηση χάριτος. Ο Χοϊδάς είχε καταδικαστεί σε τριετή φυλάκιση για άρθρο που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Ραμπαγάς» και θεωρήθηκε προσβλητικό για τη βασιλική οικογένεια. Διακήρυττε ότι η εθνική κυριαρχία και ο νόμος είναι πάνω από το βασιλιά.

18 Αυγούστου: Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές.

Συστήνεται ο «Λόχος Τηλεγραφητών» του ελληνικού στρατού.
* McsEngl.{socGrc'1890},

socGrc'time1891 Αρχίζουν οι εργασίες για την ανέγερση του ανακτόρου του τότε διαδόχου σε σχέδια του Ε. Τσίλερ (σημερινό Προεδρικό Μέγαρο). Το έργο θα ολοκληρωθεί το 1897.
* McsEngl.{socGrc'1891},

socGrc'time1892 17 Φεβρουαρίου: Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αποπέμπει τον πρωθυπουργό Δηλιγιάννη μολονότι η κυβέρνησή του έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Η ενέργεια αυτή αποτελεί άρνηση της Αρχής της Δεδηλωμένης.

3 Μαΐου: Στις εκλογές που διενεργούνται από τις 207 έδρες ο Τρικούπης λαμβάνει 160 και η αντιπολίτευση (Δεληγιάννης, Ράλλης, Κωνσταντόπουλος) 47.
* McsEngl.{socGrc'1892},

socGrc'time1893 2 Μαΐου: Διοργανώνεται στην Αθήνα το πρώτο συλλαλητήριο των Ελλήνων σοσιαλιστών στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Στο πλήθος απευθύνεται ο ιδρυτής του κινήματος στην Ελλάδα Πλάτων Δράκουλης.

25 Ιουλίου: Εγκαινιάζεται η Διώρυγα της Κορίνθου, χωρίς την παρουσία του ανθρώπου που αποφάσισε τη δημιουργία αυτού του έργου, του Χαρίλαου Τρικούπη.

30 Νοεμβρίου: Ιδρύεται από τον Αντώνιο Καλλέργη η Τράπεζα Αθηνών.
* McsEngl.{socGrc'1893},

socGrc'time1894 Ξεκινά τη λειτουργία του το νέο εργοστάσιο κατασκευής πίλων του Ηλία Πουλόπουλου στην περιοχή των Πετραλώνων (Πιλ-Πουλ).
* McsEngl.{socGrc'1894},

socGrc'time1895 10 Ιανουαρίου: Ο Χαρίλαος Τρικούπης υποβάλλει την παραίτησή του στο βασιλιά Γεώργιο Α΄ γιατί διαφωνεί με το Στέμμα.

12 Ιανουαρίου: Ο Ν. Δραγούμης σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 31 Μαΐου του 1895.

17 Μαΐου: Στις 2 μ.μ. τίθεται σε λειτουργία η προέκταση της σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών-Πειραιώς. Η προέκταση, μήκους 1.465 μέτρων, από τα οποία τα 660 μ. αποτελούν θολωτή σήραγγα, άρχισε να κατασκευάζεται το 1889. Έτσι προστέθηκαν δύο ακόμη σταθμοί στο δίκτυο, του Μοναστηρακίου και της Ομόνοιας.

Ολοκληρώνεται η αναμαρμάρωση του Παναθηναϊκού Σταδίου με χρήματα του Γεώργιου Αβέρωφ για να γίνουν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες.
* McsEngl.{socGrc'1895},

socGrc'time1896 25 Μαρτίου: Κηρύσσεται η έναρξη των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι αγώνες θα ολοκληρωθούν στις 3 Απριλίου.

30 Μαρτίου: Πεθαίνει στις Κάννες ο Χαρίλαος Τρικούπης, ο πλέον φωτισμένος Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα.

3 Ιουλίου: Η Εθνική Εταιρεία στέλνει αντάρτικες ομάδες στη Μακεδονία για να αντιμετωπίσουν τη διείσδυση των Βουλγάρων.

8 Αυγούστου: Η ελληνική κυβέρνηση στέλνει στην Κρήτη εθελοντικά αντάρτικα σώματα για να στηρίξουν τον αγώνα των Κρητικών εναντίον του οθωμανικού ζυγού.
* McsEngl.{socGrc'1896},

socGrc'time1897 23 Ιανουαρίου: Τούρκοι άτακτοι, Βασιβουζούκοι, πυρπολούν χωριά της περιοχής των Χανίων, και προβαίνουν σε βιαιοπραγίες εναντίον των κατοίκων τους.

2 Φεβρουαρίου: Ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος αποβιβάζεται στην περιοχή των Χανίων επικεφαλής ελληνικού εκστρατευτικού σώματος που έχει ως αποστολή να προστατέψει τους χριστιανούς του νησιού.

9 Φεβρουαρίου: Οι Κρήτες επαναστάτες υψώνουν την ελληνική σημαία στον Προφήτη Ηλία του Ακρωτηρίου. Οβίδες από τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων που ναυλοχούν στην περιοχή καταστρέφουν τον ιστό της σημαίας. Ο Δημήτρης Καλορίζικος την ανυψώνει πάλι αντικαθιστώντας με το σώμα του τον κοντό της.

5 Απριλίου: Η Τουρκία κηρύσσει τον πόλεμο στην Ελλάδα. Ο πόλεμος αυτός θα τελειώσει με ήττα της Ελλάδας και με επιβολή στη χώρα Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

17 Απριλίου: Γίνεται η μάχη στο Βελεστίνο. Ελληνικές δυνάμεις υπό τον ταξίαρχο Σμολένσκι απωθούν έπειτα από σκληρό αγώνα τους Οθωμανούς Τούρκους. Πρόκειται για τη μοναδική ελληνική νίκη στη διάρκεια του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897.

Μάιος αρχές: Ο Ανδρέας Συγγρός μεταβαίνει στη δυτική Ευρώπη, αποδεχόμενος πρόταση του υπουργού Οικονομικών Σιμόπουλου να διαπραγματευτεί με ξένους κεφαλαιούχους τη σύναψη δανείου ύψους 1.000.000 τουρκικών λιρών.

3 Ιουλίου: Πρώτη κινηματογραφική προβολή στη Θεσσαλονίκη, στην μπιραρία «Η Τουρκία».

4 Δεκεμβρίου: Υπογράφεται στην Κωνσταντινούπολη το τελικό κείμενο της συνθήκης με την οποία τερματίζεται η σύγκρουση Ελλήνων και Τούρκων. Η Ελλάδα υποχρεώνεται να καταβάλει αποζημίωση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ύψους 4.000.000 χρυσών τουρκικών λιρών. Οι Μεγάλες Δυνάμεις παραχωρούν στην Ελλάδα, με τη μορφή δανείου, το συγκεκριμένο ποσό και για να το διασφαλίσουν επιβάλλουν στη χώρα Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Η Ελλάδα επίσης εκκενώνει περιοχή 360 τετραγωνικών χιλιομέτρων που βρίσκεται ανάμεσα στον Όλυμπο και τα Καμβούνια Όρη η οποία θα περιέλθει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
* McsEngl.{socGrc'1897},

socGrc'time1898 25 Αυγούστου: Σφαγές χριστιανών από Τούρκους άτακτους στο Ηράκλειο της Κρήτης.

9 Δεκεμβρίου: Ο πρώτος ύπατος αρμοστής της Κρήτης, πρίγκιπας Γεώργιος, αποβιβάζεται στη Σούδα και αναλαμβάνει αμέσως την άσκηση των καθηκόντων του. Η εγκατάστασή του στο νησί αποτελεί το πρώτο βήμα για την ένωση της Μεγαλονήσου με την Κρήτη.
* McsEngl.{socGrc'1898},

socGrc'time1899 2 Μαΐου: Ιδρύεται με πρωτοβουλία του Δημήτριου Βικέλα ο «Σύλλογος προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων».

Κατασκευάζεται στα ναυπηγεία Βασίλειου Βασιλειάδου στον Πειραιά υπό την επίβλεψη του μηχανολόγου-μηχανικού Α. Βλάγκαλη η ατμομηχανή «Ελληνίς», η οποία για πολλά χρόνια θα χρησιμοποιείται στη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Κηφισιάς.
* McsEngl.{socGrc'1899},

socGrc'time1900 29 Ιανουαρίου: Η Ιφιγένεια Συγγρού, χήρα του Ανδρέα Συγγρού, δωρίζει στο ελληνικό δημόσιο ένα σημαντικό ποσό το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τη σκυρόστρωση των κυριότερων δρόμων της Αθήνας.

29 Ιουλίου: Στο θέατρο «Ορφεύς» της Σύρου δίνεται η πρώτη οργανωμένη κινηματογραφική παράσταση στην Ελλάδα. Το εισιτήριο στοιχίζει μία δραχμή και προβάλλονται 20 ταινίες μικρού μήκους. Από αυτές ξεχωρίζουν οι «Αμερικανοϊσπανικαί ναυμαχίαι», «Χαριεντισμοί ανδρογύνου ους διακόπτει η εμφάνισις του τέκνου» κ.ά.

Αναστηλώνεται το Ερέχθειο.
* McsEngl.{socGrc'1900},

socGrc'time1901 5 Μαρτίου: Ο χημικός Όθων Ρουσόπουλος ανακοινώνει ότι ο καθαρισμός των χάλκινων ευρημάτων που προέρχονται από τη θαλάσσια περιοχή των Αντικυθήρων έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Ο ίδιος δηλώνει ότι τα ευρήματα στην αρχή τα έβαλαν μέσα σε αποσταγμένο νερό για να απομακρυνθεί το αλάτι και στη συνέχεια προχώρησαν στη «δι’ υδρογόνου εν τω γεννάσθαι αναγωγή...».

17 Αυγούστου: Ο αρχαιολόγος Χρ. Τσούντας ανακοινώνει την ανακάλυψη στην περιοχή Σέσκλο, κοντά στο Βόλο, σημαντικότατου οικισμού της Νεολιθικής Εποχής.
* McsEngl.{socGrc'1901},

socGrc'time1902 12 Μαΐου: Ιδρύεται στον Πειραιά από τον Νικόλαο και τον Ανδρέα Χατζηκυριάκο το πρώτο ελληνικό τσιμεντοποιείο που ονομάζεται «TITAN». Η πρώτη μονάδα παραγωγής εγκαθίσταται στην Ελευσίνα.

15 Οκτωβρίου: Ο Γερμανός αρχαιολόγος Ρούντολφ Έρντικ ανακοινώνει ότι εντοπίστηκαν τα ερείπια του Ασκληπιείου στην Κω, στα Δωδεκάνησα.

17 Νοεμβρίου: Στις εθνικές εκλογές τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, του Δηλιγιάννη και του Θεοτόκη, εκλέγουν από 102 βουλευτές. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε κυβερνητική αστάθεια. Οι συνεχείς συγκρούσεις ανάμεσα στους οπαδούς των δύο κομμάτων καταλήγουν σε σοβαρά επεισόδια με πολλούς τραυματίες. Οι διαδηλωτές χρησιμοποιούν σανίδες από τις οικοδομές της οδού Σταδίου και τα γεγονότα θα μείνουν στην ιστορία ως «σανιδικά».
* McsEngl.{socGrc'1902},

socGrc'time1903 18 Απριλίου: Εκρήξεις βομβών στην πόλη της Θεσσαλονίκης, τις οποίες έχουν τοποθετήσει πράκτορες της Βουλγαρίας.

31 Μαΐου: Εγκαινιάζεται η πρώτη Διεθνής Έκθεση των Αθηνών. Μέρος των χρημάτων που δαπανούνται γι’ αυτή τη διοργάνωση προέρχονται από τον εθνικό ευεργέτη Γ. Μαρασλή.

20 Ιουλίου: Οι Εξαρχικοί επαναστατούν στη Μακεδονία ανήμερα της γιορτής του προφήτη Ηλία. Η επανάσταση την οποία έχει σχεδιάσει η Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (VMRO) καταπνίγεται από τα τουρκικά στρατεύματα.

10 Αυγούστου: Συγκροτείται στην Αθήνα επιτροπή για την ενίσχυση του Μακεδονικού Αγώνα.

2 Οκτωβρίου: Τα τουρκικά στρατεύματα καταστέλλουν τους εξεγερμένους βουλγαρόφιλους της περιοχής Μοναστηρίου (εξέγερση του Ήλιν ντεν - προφήτης Ηλίας). Η αιματηρή επέμβαση προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στην Ευρώπη και αναγκάζει κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να παρέμβουν και να επιβάλουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία την εφαρμογή ενός προγράμματος. Αυτό είναι γνωστό ως πρόγραμμα Murzsteg, από την πόλη της Στυρίας (Αυστρία) στην οποία συναντήθηκαν οι αυτοκράτορες της Ρωσίας Νικόλαος Β΄ και της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ (2-3 Οκτωβρίου). Λόγω των εξελίξεων οι ελληνικές κυβερνήσεις υποχρεώνονται να ακολουθήσουν πιο επιθετική πολιτική στο Μακεδονικό Ζήτημα.

8 Νοεμβρίου: Σοβαρά επεισόδια διαδραματίζονται ανάμεσα σε απόσπασμα στρατιωτών και φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών που διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στη μετάφραση στην καθομιλουμένη της «Ορέστειας» του Αισχύλου από τον καθηγητή Γ. Σωτηριάδη. Οι φοιτητές, οι οποίοι υποκινούνται από τον καθηγητή της κλασικής φιλολογίας Γ. Μιστριώτη, προβαίνουν σε καταστροφές στην περιοχή του Βασιλικού Θεάτρου, όπου θα δινόταν η παράσταση. Το τραγικό αποτέλεσμα των βίαιων επεισοδίων είναι ότι σκοτώνονται τρεις διαδηλωτές και τραυματίζονται άλλοι επτά (Ορεστειακά).

30 Νοεμβρίου: Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος δημοσιεύει στα «Παναθήναια» το ιστορικό του άρθρο «Ένας ποιητής» για τον Κ.Π. Καβάφη, με το οποίο γίνεται γνωστός στους Έλληνες.

«Είναι πολύς καιρός, δέκα ίσως και δώδεκα χρόνια αφότου διάβασα εις κάποιον Ημερολόγιον το πρώτον του ποίημα. Επεγράφετο "Ταραντίνοι"...».

Η Θεσσαλονίκη αποκτά την πρώτη της μόνιμη κινηματογραφική αίθουσα, τα «Ολύμπια», ιδιοκτησίας Πλούταρχου Ιμπροχώρη και Λάιτμερ.
* McsEngl.{socGrc'1903},

socGrc'time1904 7 Ιανουαρίου: Πεθαίνει ο Ε. Ροΐδης, ο συγγραφέας της «Πάπισσας Ιωάννας».

11 Ιανουαρίου: Αρχίζουν οι εργασίες ανέγερσης του Μαράσλειου Εκπαιδευτήριου.

23 Μαρτίου: Ιδρύεται το «Χημικόν Εργαστήριον του Υπουργείου Οικονομικών», το οποίο αργότερα θα μετονομαστεί σε «Γενικό Χημείον του Κράτους».

4 Μαΐου: Ιδρύεται στην Αθήνα το «Μακεδονικό Κομιτάτο», πρόεδρος του οποίου είναι ο Δημήτριος Καλαποθάκης, ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Εμπρός».

28 Αυγούστου: Ο Παύλος Μελάς αρχίζει τον αγώνα του κατά των κομιτατζήδων της δυτικής Μακεδονίας.

15 Σεπτεμβρίου: Ο Θεόδωρος Μόδης, ένα από τα σημαίνοντα μέλη της «Επιτροπής Αμύνης του Μοναστηρίου», δολοφονείται από Βουλγάρους κομιτατζήδες.

16 Σεπτεμβρίου: Ξεκινούν τα δρομολόγια στη σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών-Πειραιώς.

13 Οκτωβρίου: Φονεύεται στη διάρκεια συμπλοκής με τουρκικά στρατεύματα στη Στάτιστα της Μακεδονίας (σημ. Μελάς) ο μακεδονομάχος ανθυπολοχαγός του πυροβολικού Παύλος Μελάς (Παύλος Ζέζας).

17 Νοεμβρίου: Ο ανθυπολοχαγός Γ. Τσόντος (καπετάν Βάρδας), επικεφαλής αντάρτικου σώματος 40 αντρών, εισβάλλει στη Μακεδονία για να αντιμετωπίσει τα ξένα κομιτάτα.
* McsEngl.{socGrc'1904},

socGrc'time1905 20 Φεβρουαρίου: Διεξάγονται εθνικές εκλογές και ο Θ. Δηλιγιάννης παίρνει 142 έδρες σε σύνολο 235, υπερισχύει του Θεοτόκη και σχηματίζει κυβέρνηση.

10 Μαρτίου: Επανάσταση του Θερίσου (Λευκά Όρη). Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και οι επαναστάτες ζητούν από τις Μεγάλες Δυνάμεις την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα και την απομάκρυνση του πρίγκιπα Γεώργιου από τη θέση του ύπατου αρμοστή του νησιού.

31 Μαΐου: Δολοφονείται έξω από τη Βουλή (σημερινή Παλαιά Βουλή) ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Ο δολοφόνος του, ο Κωσταγερακάρης, τον θεωρούσε υπεύθυνο για το κλείσιμο των χαρτοπαικτικών λεσχών.

9 Ιουνίου: Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αναθέτει το σχηματισμό κυβέρνησης στον Δ. Ράλλη.

2 Νοεμβρίου: Τερματίζεται η Επανάσταση του Θερίσου στην Κρήτη.

3 Νοεμβρίου: Ο Δήμος Αθηναίων συνάπτει σύμβαση με την εταιρεία The Neuchatel Asphalte

Co Ltd για την ασφαλτόστρωση της Πλατείας Ομονοίας, της οδού Πανεπιστημίου και της οδού Αθηνάς. Πριν από λίνες μέρες είχε ολοκληρωθεί η ασφαλτόστρωση, η πρώτη που έγινε στην Αθήνα, τμήματος της οδού Αιόλου από την εταιρεία London Asphalte Co Ltd.

28 Νοεμβρίου: Επειδή ο προταθείς από τον πρωθυπουργό για το αξίωμα του προέδρου της Βουλής Αλ. Ρώμας ηττάται από τον υποψήφιο του Θεοτόκη, Ν. Μπουφίδη, ο Ράλλης υποβάλλει την παραίτησή του. Έπειτα από λίγες μέρες ο Γ. Θεοτόκης γίνεται πρωθυπουργός.
* McsEngl.{socGrc'1905},

socGrc'time1906 26 Μαρτίου: Ο Γ. Θεοτόκης με το κόμμα του κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία στις εθνικές εκλογές που διεξάγονται και σχηματίζει κυβέρνηση. Ο ίδιος γίνεται πρωθυπουργός.

Πρώτη εμφάνιση στη Βουλή της εκσυγχρονιστικής «ομάδας των Ιαπώνων», την οποία

αποτελούν οι Δ. Γούναρης, Π. Πρωτοπαπαδάκης, Εμ. Ρέπουλης, Απ. Αλεξανδρής, Χ. Βοζίκης και Α. Παναγιωτόπουλος. Η ομάδα αυτή ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση Θεοτόκη.

5 Απριλίου: Φτάνουν στην Αθήνα ο βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας Εδουάρδος Ζ΄ και η σύζυγός του Αλεξάνδρα για να παρακολουθήσουν τα αγωνίσματα της Μεσολυμπιάδας.

9 Απριλίου: Αρχίζουν στην Αθήνα τα αγωνίσματα της Μεσολυμπιάδας.

16 Ιουλίου: Εξαρχικά στοιχεία εξαπολύουν πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Φιλιππούπολης. Πολλοί Έλληνες αρχίζουν να εγκαταλείπουν την Ανατολική Ρωμυλία και καταφεύγουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

12 Αυγούστου: Ο πρίγκιπας Γεώργιος παραιτείται από ύπατος αρμοστής της Κρήτης. Οι Μεγάλες Δυνάμεις τοποθετούν σε αυτή τη θέση τον Αλέξανδρο Ζαΐμη.

18 Σεπτεμβρίου: Φτάνει στην Κρήτη ως ύπατος αρμοστής του νησιού, ο Αλ. Ζαΐμης, ο οποίος διαδέχεται τον πρίγκιπα Γεώργιο.

27 Σεπτεμβρίου: Ανακοινώνονται τα αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού που έγινε στην Ελλάδα. Ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται σε 2.630.000 κατοίκους.
* McsEngl.{socGrc'1906},

socGrc'time1907 7 Μαρτίου: Δολοφονείται στη Θεσσαλία -στον Πυργετό Ραψάνης- ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής Μαρίνος Αντύπας.

1 Μαΐου: Πεθαίνει στην Οδησσό της Ρωσίας ο εθνικός ευεργέτης Γρηγόριος Μαρασλής (Οδησσός, 1831). Με χρήματά του χτίστηκε το Μαράσλειο Διδασκαλείο και εκδόθηκαν δεκάδες μελέτες από τη Βιβλιοθήκη Μαρασλή.

9 Μαΐου: Ο Μίνως Κυπριάδης αναλαμβάνει να ανελκύσει τα απομεινάρια του τουρκοαιγυπτιακού στόλου στον Κόλπο του Ναβαρίνου. Έπειτα από δύο χρόνια εγκαταλείπει το εγχείρημα διότι το θεωρεί υπερβολικά δαπανηρό.

8 Σεπτεμβρίου: Η οδός Πανεπιστημίου ασφαλτοστρώνεται.

Οκτώβριος: Γεννιέται ο Νίκος Εγγονόπουλος (πεθαίνει το 1985), σπουδαίος εκπρόσωπος του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα, τόσο στην ποίηση («εδώ δεν είναι παίξε-γέλασε: εδώ είναι Μπαλκάνια») όσο και στη ζωγραφική.

Ανεγείρονται πλησίον του Βόλου τα κτίρια μιας κωμόπολης που θα ονομαστεί Νέα Αγχίαλος.

Σε αυτή θα εγκατασταθούν πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία. 15 Δεκεμβρίου: Ιδρύεται με πρωτοβουλία του τραπεζίτη Γρηγόριου Εμπεδοκλέους η «Εμπορική Τράπεζα».

Σε συνοικιακή μάντρα στην Αθήνα εμφανίζεται για πρώτη φορά η λευκή κινηματογραφική οθόνη. Αργότερα στο σημείο αυτό θα χτιστεί ο κινηματογράφος «Απόλλων».

Αναστηλώνονται τα Προπύλαια.
* McsEngl.{socGrc'1907},

socGrc'time1908 Μάιος, αρχές: Τα αθηναϊκά τραμ κινούνται πλέον με ηλεκτρισμό.

5 Ιουλίου: Κορυφώνεται το κίνημα των Νεότουρκων στη Θεσσαλονίκη (ηγέτες: Νιαζί μπέης και Εμβέρ πασάς). Έχοντας την υποστήριξη του Κομιτάτου «Ένωση-Πρόοδος», οι επαναστάτες αναγκάζουν το σουλτάνο Αβδούλ Χαμίντ να θέσει σε εφαρμογή το Σύνταγμα του 1876. Οι ελπίδες όμως των μη μουσουλμανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για σεβασμό των δικαιωμάτων τους γρήγορα θα διαψευστούν.

7 Ιουλίου: Πεθαίνει στην Αθήνα ο Δημήτριος Βικέλας (γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου το 1835). Ήταν έμπορος δημητριακών στο Λονδίνο, λόγιος και συγγραφέας. Μαζί με το Γάλλο Ντε Κουμπερντέν εργάστηκε για την αναβίωση των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

8 Ιουλίου: Ελληνικά αντάρτικα σώματα συγκρούονται στην περιοχή του όρους Καΐμακτσαλάν με Βουλγάρους κομιτατζήδες τους οποίους τρέπουν σε φυγή. Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συγκρούσεις που έγιναν στη Μακεδονία ανάμεσα σε Έλληνες και Βουλγάρους αντάρτες.

24 Ιουλίου: Η Επιτροπή Ένωση και Πρόοδος υποχρεώνει το σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β΄ να επαναφέρει σε ισχύ το Σύνταγμα του 1876 και να συγκαλέσει το Κοινοβούλιο.

24 Σεπτεμβρίου: Ο λαός των Χανίων σε πάνδημη συγκέντρωση κηρύσσει την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

5 Οκτωβρίου: Η Βουλγαρία κηρύσσει την ανεξαρτησία της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

30 Οκτωβρίου: Αρχίζουν τα δρομολόγια των πρώτων ηλεκτρικών τραμ στην οδό Αχαρνών.

3 Δεκεμβρίου: Οι συντεχνίες των Αθηνών με τηλεγράφημά τους δηλώνουν προς την κυβέρνηση Θεοτόκη ότι αδυνατούν να δεχτούν νέους φόρους.

Αρχίζει τη λειτουργία του ο πρώτος κινηματογράφος της Αθήνας, «το Θέατρο του Κόσμου» (Σταδίου και Γ. Σταύρου γωνία).

Ιδρύεται η Κοινωνιολογική Εταιρεία από τους Α. Παπαναστασίου, Θ. Κουτουπή, Α.

Δελμούζο, Θ. Πετμεζά, Π. Αραβαντινό, Κ. Τριανταφυλλόπουλο και Α. Μυλωνά, η οποία έχει σαφείς σοσιαλιστικούς προσανατολισμούς.
* McsEngl.{socGrc'1908},

socGrc'time1909 18 Φεβρουαρίου: Οι συντεχνίες των Αθηνών με υπόμνημά τους προς το βασιλιά Γεώργιο Α΄ κατακρίνουν τη συναλλαγή και την επιβολή φόρων και ζητούν να αλλάξει το σύστημα της διοίκησης.

25 Απριλίου: Ιδρύεται στον Πειραιά η Ανώνυμη Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων.

1 Μαΐου: Γεννιέται στη Μονεμβασιά ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος.

4 Ιουλίου: Γεννιέται στον Πειραιά ο Σταύρος Νιάρχος (πεθαίνει στις 14 Απριλίου του 1996), ο οποίος μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα γίνει ο μεγαλύτερος Έλληνας πλοιοκτήτης και δημιουργός των ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

Παραιτείται η κυβέρνηση του Γεώργιου Θεοτόκη. Νέα κυβέρνηση σχηματίζει ο Δημήτριος Ράλλης.

23 Ιουλίου (5 Αυγούστου): Η οθωμανική κυβέρνηση με αυστηρή διακοίνωσή της αξιώνει γραπτή δήλωση της ελληνικής κυβέρνησης με την οποία θα αποδοκιμάζει την επαναστατική κίνηση των Κρητών που επιδιώκουν την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Η ελληνική απάντηση δεν θεωρείται επαρκής από την οθωμανική κυβέρνηση, η οποία επιμένει ότι η ελληνική στάση στο Κρητικό Ζήτημα «δεν είναι άμεμπτος», ενώ αφήνει να εννοηθεί ότι θα διεκδικήσει με δυναμικό τρόπο τα επί της Κρήτης κυριαρχικά δικαιώματά της.

4 Αυγούστου (17 Αυγούστου): Οι προστάτιδες Δυνάμεις της Κρήτης ζητούν από την οθωμανική κυβέρνηση να διαπραγματεύεται με αυτές για το Κρητικό Ζήτημα και όχι με την Ελλάδα.

Συγχρόνως απαιτούν, με τελεσίγραφο, από τους επαναστάτες να κατεβάσουν από το φρούριο Φιρκά των Χανίων την ελληνική σημαία. Μετά την άρνηση της εκτελεστικής επιτροπής του νησιού να προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια αποβιβάζονται την επόμενη μέρα στρατιώτες των προστάτιδων Δυνάμεων και καταρρίπτουν τον ιστό της σημαίας.

15 Αυγούστου (28 Αυγούστου): Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Νικόλαου Ζορμπά προβάλλει αιτήματα που στρέφονται εναντίον των παλιών κομμάτων και της συμμετοχής των πριγκίπων στο στρατό (κίνημα στο Γουδί). Οι κινηματίες, εκμεταλλευόμενοι τη γενική δυσαρέσκεια εξαιτίας της στάσης της κυβέρνησης Γ. Θεοτόκη και στη συνέχεια της κυβέρνησης Δ. Ράλλη στο Κρητικό Ζήτημα, επιτυγχάνουν τους σκοπούς τους. Παραιτείται η κυβέρνηση του Δ. Ράλλη.

15 Αυγούστου: Σχηματίζει κυβέρνηση ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης.

14 Σεπτεμβρίου: Μεγάλη κινητοποίηση των παραγωγικών τάξεων στην Αθήνα υπέρ του «Συνδέσμου» καταδεικνύει ότι οι αξιωματικοί έχουν λαϊκά ερείσματα. Ωστόσο, ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη κινητοποίηση δεν ήταν τόσο αυθόρμητη και ότι οι στρατιωτικοί εκμεταλλεύτηκαν την αντίδραση των συντεχνιών της Αθήνας στην επιβολή νέων φόρων από την κυβέρνηση Θεοτόκη αλλά και από την κυβέρνηση Ράλλη.

15 Σεπτεμβρίου: Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης ορκίζεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου και σχηματίζει κυβέρνηση η οποία θα παραμένει στην εξουσία μέχρι τις 18 Ιανουαρίου του 1910.

16 Οκτωβρίου: Ριζοσπαστικά στοιχεία του Στρατιωτικού Συνδέσμου υποκινούν εξέγερση στο Ναύσταθμο με στόχο την επιβολή στρατιωτικής δικτατορίας. Η εξέγερση καταστέλλεται βίαια.

17 Οκτωβρίου: Αντεπαναστατικό κίνημα στο ναυτικό, το οποίο στρεφόταν κατά του Στρατιωτικού Συνδέσμου, καταστέλλεται με αιματηρό τρόπο.

1 Νοεμβρίου: Αρχίζει τις εργασίες του στην Αθήνα το Α΄ Πανελλήνιον Συνέδριον Γεωργίας, Βιομηχανίας και Εμπορίου.

16 Δεκεμβρίου: Το διευθυντήριο του Στρατιωτικού Συνδέσμου αποφασίζει να καλέσει τον πρόεδρο της προσωρινής κυβέρνησης της Κρητικής Πολιτείας Ελευθέριο Βενιζέλο.
* McsEngl.{socGrc'1909},

socGrc'time1910 2 Ιανουαρίου: Καθιερώνεται η Κυριακή ως αργία.

16 Ιανουαρίου: Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αποδέχεται την πρόταση του Ε. Βενιζέλου προκειμένου να γίνουν εκλογές για την ανάδειξη Αναθεωρητικής Βουλής.

18 Ιανουαρίου: Ο Στέφανος Δραγούμης ορκίζεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου -ουσιαστικά κατά απαίτηση του Στρατιωτικού Συνδέσμου- και σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία παραμένει στην εξουσία μέχρι τις 6 Οκτωβρίου του 1910.

6 Μαρτίου: Ο στρατός διαλύει συλλαλητήριο των αγροτών της Θεσσαλίας στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ. Από τη βίαιη επέμβαση του στρατού υπήρξαν δεκάδες νεκροί και τραυματίες.

12 Μαρτίου: Καθελκύεται στο Λιβόρνο της Ιταλίας το θωρακισμένο καταδρομικό «Γ.

Αβέρωφ».

17 Μαρτίου: Υπογράφεται το πρακτικό διάλυσης του Στρατιωτικού Συνδέσμου.

8 Αυγούστου: Στις εκλογές που διεξάγονται, ανάμεσα στους 362 βουλευτές που εκλέγονται είναι και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος λαμβάνει το 84,3% των ψήφων στην περιφέρεια όπου είναι υποψήφιος.

5 Σεπτεμβρίου: Ο Βενιζέλος αμέσως μετά την άφιξή του στην Αθήνα μιλά σε μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος. Στη διάρκεια της ομιλίας του περιγράφει τη βάση της πολιτικής του.

2 Οκτωβρίου: Σε ανακοίνωση των Ανακτόρων τονίζεται ότι ο βασιλιάς «κατέληξεν εις το να εγκρίνη καθ’ ολοκληρίαν τας γνώμας του κ. Βενιζέλου».

6 Οκτωβρίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει την πρώτη του κυβέρνηση. Γρήγορα αποφασίζει τη διάλυση της υφιστάμενης Βουλής και την προκήρυξη εκλογών τον προσεχή Νοέμβριο για την ανάδειξη Αναθεωρητικής Βουλής.

28 Νοεμβρίου: Συντριπτική νίκη του Κόμματος των Φιλελευθέρων υπό τον Ε. Βενιζέλο στις εκλογές. Οι Φιλελεύθεροι εκλέγουν 307 βουλευτές σε σύνολο 362 βουλευτών.
* McsEngl.{socGrc'1910},

socGrc'time1911 31 Μαρτίου: Φτάνει στον Πειραιά η Γαλλική Στρατιωτική Αποστολή υπό το στρατηγό Ευντού. Έργο της είναι η αναδιοργάνωση του Στρατού Ξηράς.

1 Απριλίου: Κατόπιν νέων οδηγιών του νεοτουρκικού κομιτάτου εφαρμόζεται σε όλη την έκταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με μεγαλύτερη αυστηρότητα ο αποκλεισμός των Ελλήνων εμπόρων. Στη Σμύρνη τοιχοκολλείται επίσημη ανακοίνωση με την οποία ζητείται από το μη ελληνικό στοιχείο να μη συχνάζει σε ελληνικά καφενεία, που έχουν επισημανθεί με ιδιαίτερα χρώματα.

11 Απριλίου: Φτάνει στην Ελλάδα η βρετανική ναυτική αποστολή υπό το ναύαρχο Τάφνελ.

Έργο της είναι η αναδιοργάνωση του ελληνικού πολεμικού ναυτικού.

21 Μαΐου: Ολοκληρώνεται η αναθεώρηση του Συντάγματος του 1864 με πλέον σημαντικές καινοτομίες τη θεσμοθέτηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και την καθιέρωση δωρεάν στοιχειώδους εκπαίδευσης.

27 Ιουνίου: Η κυβέρνηση Βενιζέλου επαναφέρει το διάδοχο Κωνσταντίνο στις τάξεις του στρατεύματος (γενικός επιθεωρητής) παρά τις αντίθετες απόψεις των μελών του Στρατιωτικού Συνδέσμου.
* McsEngl.{socGrc'1911},

socGrc'time1912 8 Φεβρουαρίου: Το πρώτο ελληνικό αεροπλάνο εκτελεί την πρώτη του πτήση με πιλότο τον Ε. Αργυρόπουλο. Το αεροσκάφος τύπου Nieuport IV.G φέρει το όνομα «ΑΛΚΥΩΝ».

11 Μαρτίου: Σαρωτική νίκη στις εθνικές εκλογές του Κόμματος των Φιλελευθέρων. Οι πολιτικοί φίλοι του Βενιζέλου καταλαμβάνουν 146 έδρες σε σύνολο 181 εδρών.

12 Απριλίου: Η Ιταλία αρχίζει την κατάληψη των νησιών του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων, τα οποία κατέχει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στις 21 Απριλίου καταλαμβάνει τη Ρόδο.

16 Μαΐου: Υπογράφεται συνθήκη συμμαχίας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, η οποία όμως δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά για τη διανομή των εδαφών σε περίπτωση νικηφόρου πολέμου εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

25 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας αναδεικνύεται πρώτος Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης στο άλμα εις μήκος άνευ φοράς (με επίδοση 3,37 μ.) και τρίτος Ολυμπιονίκης στο άλμα εις ύψος άνευ φοράς με επίδοση 1,55 μέτρα.

7 Σεπτεμβρίου: Οι Σάμιοι υπό τον Θεμιστοκλή Σοφούλη κηρύσσουν επανάσταση επιδιώκοντας την αυτοδιάθεση του νησιού και την ένωσή του με το Βασίλειο της Ελλάδος.

15 Σεπτεμβρίου: Η Σερβία και η Βουλγαρία κηρύσσουν γενική επιστράτευση. Το παράδειγμά τους ακολουθεί την επομένη και το Μαυροβούνιο.

18 Σεπτεμβρίου: Η ελληνική κυβέρνηση κηρύσσει γενική επιστράτευση.

22 Σεπτεμβρίου: Υπογράφεται στη Σόφια ελληνοβουλγαρική στρατιωτική σύμβαση.

23 Σεπτεμβρίου: Οι Τούρκοι εγκαταλείπουν τη Σάμο.

30 Σεπτεμβρίου: Τελεσίγραφο Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας προς το σουλτάνο για αναγνώριση των δικαιωμάτων των χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι βαλκανικές χώρες απορρίπτουν τη ρωσοαυστριακή διαμεσολάβηση. Η Πύλη απορρίπτει τις συμμαχικές αξιώσεις.

1 Οκτωβρίου: Η ελληνική Βουλή υποδέχεται τους Κρήτες βουλευτές.

2 Οκτωβρίου: Η Τουρκία υπογράφει συνθήκη ειρήνης με την Ιταλία.

3 Οκτωβρίου: Η Τουρκία απορρίπτει τη διακοίνωση των βαλκανικών κρατών και ανακαλεί τους πρεσβευτές της από τη Σόφια και το Βελιγράδι, όχι όμως και από την Αθήνα.

4 Οκτωβρίου: Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι των τριών βαλκανικών συμμάχων επιδίδουν διακοίνωση, η οποία αποτελεί ουσιαστικά κήρυξη πολέμου εναντίον της Τουρκίας. Η Πύλη απαντά με κήρυξη πολέμου εναντίον της Σερβίας και της Βουλγαρίας, επιθυμώντας την αποφυγή εμπλοκής του ελληνικού ναυτικού στις επιχειρήσεις. Η Ελλάδα προχωρά την επομένη σε επιθετικές ενέργειες εναντίον της Τουρκίας.

5 Οκτωβρίου: Τέσσερις ελληνικές μεραρχίες πεζικού μαζί με μία ταξιαρχία ιππικού υπό την αρχιστρατηγία του διαδόχου Κωνσταντίνου παραβιάζουν την ελληνοτουρκική μεθόριο κατά τον άξονα Λάρισα-Ελασσόνα. Αντικειμενικός σκοπός είναι η κατάληψη της Κοζάνης και στη συνέχεια της Θεσσαλονίκης και της Φλώρινας. Την ίδια μέρα αποπλέει από τον όρμο του Νέου Φαλήρου ο ελληνικός στόλος κατευθυνόμενος προς τους Ωρεούς.

6 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Ελασσόνα και κινείται προς τον Τίρναβο. Επιθετικές επιχειρήσεις και στο μέτωπο της Ηπείρου με την κατάληψη του Γριμπόβου.

8 Οκτωβρίου: Ελληνικός στρατός αποβιβάζεται στο Μούδρο και απελευθερώνει τη Λήμνο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα το φυσικό λιμάνι του Μούδρου μετατρέπεται σε προκεχωρημένο πολεμικό ναύσταθμο του ελληνικού στόλου, ο οποίος μέχρι τότε ναυλοχούσε στους Ωρεούς της Εύβοιας.

Καταλαμβάνεται από τον ελληνικό στρατό η Δεσκάτη.

9 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός κατορθώνει να ανατρέψει τις τουρκικές δυνάμεις που κατείχαν τα στενά του Σαρανταπόρου, οι οποίες τη νύχτα της 9ης προς 10η Οκτωβρίου -υπό την κάλυψη του σκότους και της ραγδαίας βροχής-υποχώρησαν προς τα Σέρβια, αφού εγκατέλειψαν το σύνολο του πυροβολικού τους (22 πυροβόλα). Την ίδια τύχη είχαν και οι τουρκικές δυνάμεις στην περιοχή Λαζαράδες δυτικά του Σαρανταπόρου.

10 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός απωθεί τους Τούρκους στη μάχη των Στενών Πόρτας, καταλαμβάνει τα Σέρβια και κατευθύνεται προς την Κοζάνη.

12 Οκτωβρίου: Ελληνικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Κοζάνη και τα Γρεβενά.

13 Οκτωβρίου: Απελευθερώνεται από το απόσπασμα Ηπείρου η Φιλιππιάδα.

15 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Κατερίνη.

16 Οκτωβρίου: Νικηφόρα μάχη του ελληνικού στρατού στην περιοχή Ναλμπαντκιοί βόρεια της Πτολεμαΐδας (σημερινός Περδίκας).

17 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει τη Βέροια και τη Νάουσα.

18 Οκτωβρίου: Η Β΄ Μοίρα των θωρηκτών (μοίραρχος πλοίαρχος Πέτρος Γκίνης) απελευθερώνει τη Θάσο. Την ίδια μέρα η Α΄ Μοίρα θωρηκτών (μοίραρχος αντιπλοίαρχος Σ.

Δούσμανης) απελευθερώνει την Ίμβρο, ενώ το «Κανάρης» και το τορπιλοβόλο «14» απελευθερώνουν τη νησίδα Άγιος Ευστράτιος.

18 Οκτωβρίου: Το τορπιλοβόλο «11» με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Νικόλαο Βότση τορπιλίζει μέσα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης την παλαιά τουρκική θωρακοβαρίδα «FETH-IBULLEND».

Απελευθερώνονται από τον ελληνικό στρατό η Έδεσσα και το Αμύνταιο.

19 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στόλος απελευθερώνει τη Σαμοθράκη και καταλαμβάνει τη Νικόπολη στο μέτωπο της Ηπείρου.

Αρχίζει η μάχη των Γιαννιτσών, η οποία θα συνεχιστεί και την επομένη. Η νίκη του ελληνικού στρατού ανοίγει το δρόμο για απρόσκοπτη προέλαση του προς τη Θεσσαλονίκη.

21 Οκτωβρίου: Κατάληψη της Πρέβεζας από τον ελληνικό στρατό. Η 5η ελληνική μεραρχία που κατευθυνόταν προς τη Φλώρινα δέχεται αιφνιδιαστική επίθεση τουρκικών δυνάμεων στην περιοχή Κιρλί Δερβέν και αναγκάζεται να υποχωρήσει προς τα υψώματα του Σόροβιτς (Αμύνταιο). Τα ξημερώματα της 24ης Οκτωβρίου δέχεται εκ του σύνεγγυς αιφνιδιαστική επίθεση -λόγω της κακής επιτήρησης και της σχεδόν ανυπαρξίας προφυλακών-και τελικά υποχωρεί εν αταξία προς την Κοζάνη.

22 Οκτωβρίου: Το αντιτορπιλικό «Ιέραξ» (κυβερνήτης του είναι ο Αντώνιος Βρατσάνος) αποβιβάζει ναυτικό άγημα και απελευθερώνει τα Ψαρά.

24 Οκτωβρίου: Ο μονάδες του ελληνικού στόλου καταλαμβάνουν το στρατηγικής σημασίας νησί Τένεδο.

26 Οκτωβρίου: Το ελληνικό στρατηγείο κάνει δεκτή την πρόταση του Χασάν Ταξίν πασά για παράδοση της πόλης της Θεσσαλονίκης και υπογράφεται το σχετικό πρωτόκολλο. Το ίδιο βράδυ οι ελληνικές προφυλακές εισέρχονται στην πόλη.

27 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στη Θεσσαλονίκη. Την ίδια μέρα απελευθερώνεται η Ελευθερούπολη.

28 Οκτωβρίου: Το ελληνικό στρατηγείο απαγορεύει στην υπό το στρατηγό Θεοδώρωφ

βουλγαρική μεραρχία του Ρίλου να εισέλθει στη Θεσσαλονίκη. Επιτρέπει όμως για λόγους αβροφροσύνης την είσοδο δύο ταγμάτων, επικεφαλής των οποίων είναι οι Βούλγαροι πρίγκιπες Κύριλλος και Βόρις.

29 Οκτωβρίου: Ο βασιλιάς Γεώργιος εισέρχεται στη Θεσσαλονίκη.

30 Οκτωβρίου: Ελληνικές μεραρχίες κινούνται από Θεσσαλονίκη προς Γιαννιτσά και Έδεσσα, με αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της Φλώρινας.

31 Οκτωβρίου: Απελευθέρωση του Μετσόβου (σύμφωνα με άλλους στις 27 Οκτωβρίου).

2 Νοεμβρίου: Ναυτικά αγήματα καταλαμβάνουν τη Χερσόνησο του Άθω.

3 Νοεμβρίου: Μάχη στο Κόμανο, βόρεια της Κοζάνης. Ελληνική νίκη.

4 Νοεμβρίου: Ναυτικό άγημα, το οποίο μεταφέρθηκε από το αντιτορπιλικό «Θύελλα», απελευθερώνει την Ικαρία. Την ίδια μέρα απελευθερώνεται οριστικά η επαναστατημένη Σιάτιστα.

7 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Φλώρινα.

8 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στόλος και ένα τάγμα πεζικού του ελληνικού στρατού απελευθερώνουν την πόλη της Μυτιλήνης.

9 Νοεμβρίου: Το τορπιλοβόλο «14» με κυβερνήτη τον υποπλοίαρχο Π. Αργυρόπουλο διεισδύει στο λιμάνι του Αϊβαλιού και βυθίζει την τουρκική κανονιοφόρο «Τραπεζούς».

11 Νοεμβρίου: Απελευθέρωση της Καστοριάς.

Η Σάμος κηρύσσει την ένωσή της με την Ελλάδα, η οποία επιβεβαιώνεται στις 2 Μαρτίου του 1913 με την κατάληψη του νησιού από τον ελληνικό στρατό.

12 Νοεμβρίου: Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις που είχαν αποβιβαστεί την προηγούμενη μέρα στα περίχωρα της πόλης της Χίου, αφού αντιμετώπισαν με επιτυχία μια απρόσμενη τουρκική επίθεση, υψώνουν τελικά την ελληνική σημαία στην πρωτεύουσα του νησιού.

20 Νοεμβρίου: Η Ελλάδα αρνείται να υπογράψει την ανακωχή της Τσατάλτζας, γιατί δεν προβλέπεται η παράδοση των Ιωαννίνων ούτε αναγνωρίζεται το δικαίωμα της νηοψίας στα ελληνικά πολεμικά που δρουν στην Αδριατική Θάλασσα.

22 Νοεμβρίου: Η μοίρα του Ιονίου βομβαρδίζει τον Αυλώνα και καταλαμβάνει το νησί Σάσσωνα.

23 Νοεμβρίου: Απελευθέρωση του Συρράκου.

26 Νοεμβρίου: Έλληνες Γαριβαλδινοί Ερυθροχίτωνες υπό τον Αλέξανδρο Ρώμα κυριεύουν έπειτα από σκληρή μάχη το ύψωμα Δρίσκος των Ιωαννίνων. Δύο μέρες αργότερα αναγκάζονται να υποχωρήσουν εξαιτίας σφοδρότατης τουρκικής αντεπίθεσης. Στη διάρκεια της μάχης σκοτώνεται και ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης.

29 Νοεμβρίου: Μάχη της Μπίγλιστας και μάχη Πεστών. Το σύνταγμα Κρητών καταλαμβάνει τα Πεστά Ιωαννίνων και έρχεται σε επαφή με την κύρια γραμμή αντίστασης των Τούρκων στην Ήπειρο, την οχυρωμένη γραμμή Μπιζανίου.

1 Δεκεμβρίου: Κατάληψη των υψωμάτων της Αετορράχης κοντά στα Ιωάννινα. 3 Δεκεμβρίου: Ο ελληνικός στόλος εξαναγκάζει τον τουρκικό να επιστρέψει στα Στενά μετά την παράτολμη καταδίωξή του από το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ». Η σύγκρουση των δύο στόλων, που είναι περισσότερο γνωστή ως ναυμαχία της Έλλης, επιβεβαιώνει την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.

Αρχίζουν στο Λονδίνο οι εργασίες της διάσκεψης που θα οδηγήσει στην επικράτηση ειρήνης στα Βαλκάνια. Η αρνητική στάση της Τουρκίας θα οδηγήσει σε ναυάγιο τις συνομιλίες, οι οποίες θα διακοπούν στις 24 Δεκεμβρίου.

7 Δεκεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Κορυτσά.

9 Δεκεμβρίου: Αποτυχημένη τορπιλική επίθεση του υποβρυχίου «Δέλφιν» εναντίον του τουρκικού καταδρομικού «Μετζητιέ» στα ανοιχτά της Τενέδου.
* McsEngl.{socGrc'1912},

socGrc'time1913 1 Ιανουαρίου: Παράτολμη ενέργεια του τουρκικού καταδρομικού «Χαμηδιέ» αιφνιδιάζει τα ελληνικά πλοία που περιπολούν. Καταφέρνει να τους ξεφύγει και δύο μέρες αργότερα βομβαρδίζει την Ερμούπολη της Σύρου και το επίτακτο «Μακεδονία» που βρισκόταν εκεί, το οποίο αυτοβυθίζεται για να αποφύγει την αιχμαλωσία.

5 Ιανουαρίου: Έπειτα από φοβερή καταδίωξη ο ελληνικός στόλος εξαναγκάζει τον τουρκικό να υποχωρήσει στα Στενά των Δαρδανελίων (ναυμαχία της Λήμνου).

11 Ιανουαρίου: Η τουρκική κυβέρνηση υπό τον Μαχμούτ Σεφκέτ ανατρέπεται με πραξικόπημα του Εμβέρ μπέη, ισχυρού άνδρα του κομιτάτου «Ένωση και Πρόοδος», με αποτέλεσμα να διακοπούν οι συνομιλίες της πρεσβευτικής συνδιάσκεψης του Λονδίνου.

24 Ιανουαρίου: Το αεροσκάφος «Ναυτίλος» τύπου Maurice Farman Hydroplane με πιλότο τον υπολοχαγό Μιχαήλ Μουτούση και παρατηρητή το σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραιτίνη εκτελεί με επιτυχία τολμηρή αναγνωριστική πτήση πάνω από τον τουρκικό ναύσταθμο του Ναγαρά στα Δαρδανέλια.

10 Φεβρουαρίου: Ο ολυμπιονίκης της Στοκχόλμης (1912) Κώστας Τσικλητήρας πεθαίνει από μηνιγγίτιδα στο πολεμικό μέτωπο. Ο θαυμάσιος αθλητής είχε αρνηθεί να εκμεταλλευτεί τις αθλητικές του επιτυχίες για να αποφύγει τη στράτευση.

19 Φεβρουαρίου: Αρχίζει η ελληνική γενική επίθεση για την κατάληψη των Ιωαννίνων.

20 Φεβρουαρίου: Ελληνικά τμήματα του 1ου Συντάγματος Ευζώνων (ταγματάρχης Βελισσαρίου) καταλαμβάνουν αιφνιδιαστικά τις νότιες παρυφές της πόλης των Ιωαννίνων αναγκάζοντας τον Εσσάτ πασά, ο οποίος νόμιζε ότι το μέτωπο είχε καταρρεύσει, να ζητήσει εσπευσμένα συνθηκολόγηση.

21 Φεβρουαρίου: Ο ελληνικός στρατός εισέρχεται στα Ιωάννινα έπειτα από πολιορκία ενός και πλέον μήνα. Τα τουρκικά στρατεύματα παραδίδονται άνευ όρων.

23 Φεβρουαρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Λεσκοβίκι της Βόρειας Ηπείρου.

24 Φεβρουαρίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Κόνιτσα και την Πάργα.

25 Φεβρουαρίου: Απελευθερώνονται οι Φιλιάτες.

2 Μαρτίου: Κατάληψη της Σάμου.

3 Μαρτίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Αργυρόκαστρο και το Δέλβινο.

Αεροσκάφος τύπου Bleriot XI-2 Genie με κυβερνήτη τον έφεδρο ανθυπολοχαγό του Μηχανικού Εμμανουήλ Αργυρόπουλο και παρατηρητή τον ιδιώτη Κωνσταντίνο Μάνο συντρίβεται από μηχανική βλάβη κοντά στο Λαγκαδά, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και τα δύο μέλη του πληρώματος. Είναι οι πρώτοι νεκροί της στρατιωτικής αεροπορίας στην Ελλάδα.

4 Μαρτίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει τους Αγίους Σαράντα και την επομένη το Τεπελένι.

5 Μαρτίου: Δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ από κάποιο ανισόρροπο άτομο (Σχινάς).

8 Μαρτίου: Ο διάδοχος Κωνσταντίνος ορκίζεται βασιλιάς με το όνομα Κωνσταντίνος Α΄.

31 Μαρτίου: Η Βουλγαρία συνάπτει ανακωχή με την Τουρκία.

22 Απριλίου: Υπογράφεται ελληνοσερβικό πρωτόκολλο, στο οποίο καταγράφονται με αδρές γραμμές τα ελληνοβουλγαρικά και σερβοβουλγαρικά σύνορα και προβλέπονται αμοιβαίες εγγυήσεις σε περίπτωση βουλγαρικής επίθεσης.

1 Μαΐου: Υπογράφεται ελληνοσερβική στρατιωτική σύμβαση.

6 Μαΐου: Σοβαρά επεισόδια ανάμεσα σε ελληνικές και βουλγαρικές μονάδες στον Αγγίστα ποταμό ΝΑ των Σερρών.

17 Μαΐου: Υπογράφεται στο Λονδίνο η ομώνυμη συνθήκη ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και την Τουρκία, με την οποία η τελευταία εκχωρεί στους Συμμάχους τα εδάφη δυτικά της γραμμής Αίνου (επί του Αιγαίου Πελάγους)-Μήδειας (επί του Ευξείνου Πόντου) και παραιτείται από κάθε κυριαρχικό δικαίωμα στην Κρήτη.

Εκκρεμεί το ζήτημα της κυριαρχίας των νησιών του βόρειου και του ανατολικού Αιγαίου.

19 Μαΐου: Υπογράφεται στη Θεσσαλονίκη ελληνοσερβική αμυντική συνθήκη.

16 Ιουνίου: Ο βουλγαρικός στρατός εξαπολύει ταυτόχρονα επίθεση εναντίον των σερβικών θέσεων στη Γευγελή και των ελληνικών στις Ελευθερές και το Τσάγεζι. Αρχίζει ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος, ο οποίος θα οδηγήσει τελικά στη συντριβή της Βουλγαρίας και σε αναδιανομή των εδαφών της Μακεδονίας.

17 Ιουνίου: Εκκαθαρίζεται η πόλη της Θεσσαλονίκης από τα δύο βουλγαρικά τάγματα.

19-21 Ιουνίου: Ο ελληνικός στρατός συντρίβει τις βουλγαρικές δυνάμεις στη διπλή μάχη του Κιλκίς και του Λαχανά.

20 Ιουνίου: Καταλαμβάνονται από τον ελληνικό στρατό η Γευγελή και η Νιγρίτα.

21 Ιουνίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Κιλκίς, το Καλίνοβο (σημ.

Σουλτογιανναίικα) και το Λαχανά.

23 Ιουνίου: Κατάληψη της Δοϊράνης.

26 Ιουνίου: Κατάληψη της Στρωμνίτσας.

27 Ιουνίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Καβάλα εκδιώκοντας από την πόλη τα βουλγαρικά στρατεύματα. Την ίδια μέρα καταλαμβάνεται και το Σιδηρόκαστρο (Ντεμίρ Χισάρ).

28 Ιουνίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τις Σέρρες.

30 Ιουνίου: Καταγγέλλονται ωμότητες κατά την υποχώρηση των βουλγαρικών δυνάμεων εις βάρος του άμαχου πληθυσμού στην περιοχή του Δοξάτου.

1 Ιουλίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την πόλη της Δράμας, η οποία έχει εγκαταλειφθεί από τα βουλγαρικά στρατεύματα που υποχώρησαν.

3 Ιουλίου: Απελευθερώνεται ο Μελένικος. Την ίδια μέρα η Βουλγαρία ζητά ανακωχή.

6 Ιουλίου: Κατάληψη του Νευροκοπίου.

7 Ιουλίου: Κατάληψη του Πετσόβου.

9 Ιουλίου: Κατάληψη της Μαχόμιας στο δρόμο για την Τζουμαγιά.

10 Ιουλίου: Αρχίζει ο ελληνικός στρατός τη διάβαση των Στενών της Κρέσνας. Τα ελληνικά στρατεύματα εισέρχονται στο έδαφος της Παλαιάς Βουλγαρίας.

11 Ιουλίου: Η Ρουμανία, η οποία παρουσιάζεται ως ένοπλος επιδιαιτητής ανάμεσα στους αντιμαχόμενους, καλεί τις κυβερνήσεις των εμπολέμων να στείλουν αντιπροσώπους τους στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης του Βουκουρεστίου.

12 Ιουλίου: Σύγκρουση με ισχυρά βουλγαρικά στρατεύματα στην περιοχή του Σιμιτλή, τα οποία κάμπτονται έπειτα από πολύνεκρη μάχη.

Ναυτικά αγήματα του ελληνικού πολεμικού ναυτικού απελευθερώνουν το Ντεντέ Αγάτς. Λίγο αργότερα, με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου τα στρατεύματα θα υποχωρήσουν για να επανέλθουν το 1920, οριστικά αυτή τη φορά.

13 Ιουλίου: Κατάληψη της Ξάνθης.

14 Ιουλίου: Ελληνικά στρατεύματα απελευθερώνουν για πρώτη φορά την Κομοτηνή. Λίγο αργότερα, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου τα ελληνικά στρατεύματα θα αποχωρήσουν για να επανέλθουν οριστικά το Μάιο του 1920.

17 Ιουλίου: Μάχη του Πρεντέλ Χάνι. Απελευθέρωση των Φερών.

18 Ιουλίου: Ανακατάληψη του Παντζάρεβο. Οι ελληνικές δυνάμεις φτάνουν προ της Τζουμαγιάς. Η πιθανή κατάληψή της ανοίγει το δρόμο για τη Σόφια. Στις 12 το μεσημέρι υπογράφεται ανακωχή και σταματούν οι εχθροπραξίες.

2 Αυγούστου: Ο Χρήστος Κάκκαλος ανεβαίνει στην υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, τον Μύτικα (2.917 μέτρα), μαζί με τους Ελβετούς Φ. Μπουασονά και Ν. Μπο Μποβί, και είναι ο πρώτος -γνωστός-Έλληνας που κατακτά τον Όλυμπο.

10 Αυγούστου: Υπογράφεται στο Βουκουρέστι η ομώνυμη συνθήκη ανάμεσα στη Ρουμανία, την Ελλάδα, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Καθορίζονται τα νέα σύνορα Ελλάδας και Βουλγαρίας με βάση τη γραμμή όρος Μπέλλες - εκβολές ποταμού Νέστου. Λίγες μέρες πριν, στις 3 Αυγούστου, είχαν καθοριστεί στο Βελιγράδι τα ελληνοσερβικά σύνορα (Πρωτόκολλο Βενιζέλου-Πάσιτς) με βάση τη γραμμή Πρέσπες-Δοϊράνη.

18 Αυγούστου: Ο ελληνικός στρατός εκκενώνει τη δυτική Θράκη σε εφαρμογή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου.

1 Νοεμβρίου: Υπογράφεται στην Αθήνα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία η Σύμβαση των Αθηνών, με την οποία ρυθμίζονται κάποιες εκκρεμότητες της Συνθήκης του Λονδίνου και αποκαθίστανται οι διπλωματικές σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες.

1 Δεκεμβρίου: Υψώνεται στο φρούριο των Χανίων Φιρκά η ελληνική σημαία. Η Ελλάδα εξήλθε των Βαλκανικών Πολέμων σχεδόν διπλάσια σε έκταση (από 63.212 τετρ. χλμ. έφτασε τα 120.308) και υπερδιπλάσια σε πληθυσμό (από 2.631.952 σε 4.718.221 κατοίκους).

4 Δεκεμβρίου: Υπογράφεται στη Φλωρεντία από τις Μεγάλες Δυνάμεις το ομώνυμο πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νεοδημιουργηθέντος αλβανικού κράτους. Στους όρους του περιλαμβάνεται και η απόδοση της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες μετείχαν στη συνδιάσκεψη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία, Γερμανία, Αυστροουγγαρία), θέτουν ως μοναδικό κριτήριο γι’ αυτή τους την απόφαση τη γλώσσα.
* McsEngl.{socGrc'1913},

socGrc'time1914 30 Ιανουαρίου: Οι Τούρκοι αρχίζουν να εφαρμόζουν σχέδιο απέλασης των Ελλήνων που διαμένουν σε περιοχές της ανατολικής Θράκης και των δυτικών παραλίων της Μ. Ασίας.

31 Ιανουαρίου: Ρηματική διακοίνωση της Μ. Βρετανίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αυστροουγγαρίας και της Ρωσίας αναγνωρίζει την ελληνική κατοχή και κυριότητα των νησιών του βόρειου και του ανατολικού Αιγαίου, εκτός από την Ίμβρο, την Τένεδο και το Καστελόριζο που επανέρχονται στην Τουρκία. Σε αντάλλαγμα η Ελλάδα πρέπει να εκκενώσει τα εδάφη που προβλέπει το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (Β. Ήπειρος).

17 Φεβρουαρίου: Ο ελληνικός στρατός εγκαταλείπει τη Βόρεια Ήπειρο έπειτα από απαίτηση των Μεγάλων Δυνάμεων. Σχηματίζεται η Προσωρινή Κυβέρνηση της Βόρειας Ηπείρου υπό τον Χρηστάκη Ζωγράφο, η οποία διακηρύσσει την αυτονομία της περιοχής.

13 Απριλίου: Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος συμφωνεί με τον πρωθυπουργό Ε. Βενιζέλο να προχωρήσει η Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ώστε να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο η ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στις δύο χώρες. Η τουρκική εμμονή στο να επιστρέψει η Ελλάδα τη Χίο και τη Μυτιλήνη οδηγεί τις διαπραγματεύσεις σε ναυάγιο.

17 Μαΐου: Οι εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων και της επαναστατικής κυβέρνησης της αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου υπογράφουν στην Κέρκυρα πρωτόκολλο, με το οποίο παραχωρείται ευρεία αυτονομία στους Έλληνες της Βόρειας Ηπείρου μέσα στα πλαίσια του αλβανικού κράτους.

29 Οκτωβρίου: Οι Έλληνες της Κύπρου χαιρετίζουν την προσάρτηση της νήσου από τη Μεγάλη Βρετανία ως το πρώτο βήμα για την ένωση με την Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'1914},

socGrc'time1915 11 Ιανουαρίου: Η βρετανική κυβέρνηση με διακοίνωσή της προς την Ελλάδα την καλεί να εισέλθει στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ. Στη διακοίνωση αυτή γίνεται για πρώτη φορά λόγος για πιθανές μελλοντικές παραχωρήσεις στη Μικρά Ασία.

14 Ιανουαρίου: Ο Μεταξάς σε υπόμνημά του προς τον Βενιζέλο με τίτλο «Μικρά Ασία:

δυνατότητες διανομής» προβάλλει ισχυρές επιφυλάξεις σχετικά με ενδεχόμενη εκστρατεία στο μικρασιατικό έδαφος.

21 Φεβρουαρίου: Η απρόοπτη παραίτηση της κυβέρνησης Ε. Βενιζέλου μετά τη σύγκρουση του πρωθυπουργού με το βασιλιά Κωνσταντίνο για το θέμα της εξόδου ή όχι της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

25 Φεβρουαρίου: Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μετά τη διαφωνία του με τον Βενιζέλο αναθέτει το σχηματισμό κυβέρνησης στον Δημήτριο Γούναρη, επιλέγοντάς τον με αυτό τον τρόπο ως αρχηγό της αντιβενιζελικής παράταξης.

31 Μαΐου: Στις εθνικές εκλογές που διεξήχθησαν το Κόμμα των Φιλελευθέρων κερδίζει τις 185 από τις 316 έδρες, αποτέλεσμα-δημοψήφισμα υπέρ της φιλοανταντικής πολιτικής του Βενιζέλου.

10 Αυγούστου: Ο νικητής των εκλογών Ε. Βενιζέλος σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία θα παραμείνει στην εξουσία για ενάμιση περίπου μήνα (24 Σεπτεμβρίου του 1915).

10 Σεπτεμβρίου: Με τη σύμφωνη γνώμη του βασιλιά Κωνσταντίνου, η κυβέρνηση Βενιζέλου κηρύσσει γενική επιστράτευση.

22 Σεπτεμβρίου: Έπειτα από διαφωνία του με το βασιλιά Κωνσταντίνο για την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα έναντι των δυνάμεων της Αντάντ, ο πρωθυπουργός Βενιζέλος παραιτείται (απαρχή του εθνικού διχασμού).

24 Σεπτεμβρίου: Βραχύβια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη (παραίτηση στις 25 Οκτωβρίου του 1915). Η ανάθεση της εντολής σχηματισμού κυβέρνησης σε εξωκοινοβουλευτική προσωπικότητα εκτός των δύο μεγάλων κομμάτων συνιστά σαφή παρέκκλιση από τη συνταγματική τάξη.

5 Οκτωβρίου: Απόβαση συμμαχικών στρατευμάτων (Άγγλοι, Γάλλοι και αργότερα Ιταλοί, Σέρβοι και Ρώσοι) στη Θεσσαλονίκη.

25 Οκτωβρίου: Κυβέρνηση Στέφανου Σκουλούδη (παραίτηση στις 9 Ιουνίου του 1916).

8 Νοεμβρίου: Ο Ε.Βενιζέλος κηρύσσει την αποχή του κόμματός του από τις εκλογές που θα διεξαχθούν τον προσεχή Δεκέμβριο θεωρώντας αντισυνταγματική τη διάλυση της Βουλής.

6 Δεκεμβρίου: Η αποχή των βενιζελικών κομμάτων από τις εκλογές που διεξήχθησαν έχει ως αποτέλεσμα η εθνοσυνέλευση που προέκυψε να διακρίνεται για το μονόπλευρο χαρακτήρα της.

17 Δεκεμβρίου: Οι Γάλλοι καταλαμβάνουν το Καστελόριζο στην προσπάθειά τους να πείσουν την κυβέρνηση των Αθηνών να πάρει μέρος στον πόλεμο στο πλευρό τους.
* McsEngl.{socGrc'1915},

socGrc'time1916 21 Μαρτίου: Τα σερβικά στρατεύματα που υποχωρούν διεκπεραιώνονται στην Κέρκυρα για να αποφύγουν την αιχμαλωσία από τους Γερμανούς και τους Αυστριακούς.

13 Μαΐου: Οι Γερμανοβούλγαροι εισβάλλουν στην ανατολική Μακεδονία και καταλαμβάνουν το οχυρό Ρούπελ έπειτα από σύντομη σύρραξη με την ελληνική φρουρά. Η ενέργεια αυτή οδηγεί τις δυνάμεις της Αντάντ σε σκλήρυνση της στάσης τους απέναντι στην κυβέρνηση των Αθηνών.

25 Μαΐου: Οι συμμαχικές δυνάμεις κηρύττουν μερικό θαλάσσιο αποκλεισμό της χώρας απαιτώντας την αποστράτευση του κράτους των Αθηνών και την αποκατάσταση της πολιτικής ομαλότητας.

9 Ιουνίου: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη (παραίτηση στις 3 Σεπτεμβρίου του 1916).

16 Αυγούστου: Οι στρατιωτικές μονάδες της περιοχής της Θεσσαλονίκης παύουν να αναγνωρίζουν την κυβέρνηση των Αθηνών, συνιστούν την Επιτροπή Εθνικής Αμύνης και αποφασίζουν να πάρουν μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων της Αντάντ.

29 Αυγούστου: Το Δ΄ Σώμα Στρατού (διοικητής συνταγματάρχης Ι. Χατζόπουλος) παραδίδεται κοντά στο οχυρό Ρούπελ στους Γερμανούς. Στη συνέχεια μεταφέρεται σιδηροδρομικώς στο Γκαίρλιτς της Σιλεσίας, όπου θα παραμείνει αιχμάλωτο μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με την ενέργεια αυτή η ανατολική Μακεδονία εγκαταλείπεται ανυπεράσπιστη στους Βουλγάρους.

3 Σεπτεμβρίου: Κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου.

15 Σεπτεμβρίου: Ο Βενιζέλος και ο ναύαρχος Κουντουριώτης συγκροτούν προσωρινή κυβέρνηση στην Κρήτη, με κύριο σκοπό την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

26 Σεπτεμβρίου: Ο Βενιζέλος σχηματίζει στη Θεσσαλονίκη με το στρατηγό Δαγκλή και το ναύαρχο Κουντουριώτη (Επαναστατική Τριανδρία) την Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης, η οποία διακηρύσσει την επιθυμία της για έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

27 Σεπτεμβρίου: Κυβέρνηση Σπυρίδωνος Λάμπρου (παραίτηση στις 21 Απριλίου του 1917).

10 Νοεμβρίου: Η Επαναστατική Κυβέρνηση της Εθνικής Αμύνης (Θεσσαλονίκη) κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον της Γερμανίας, της Βουλγαρίας και των συμμάχων τους.

18 Νοεμβρίου: Αγγλογαλλικά στρατεύματα αποβιβάζονται στον Πειραιά με σκοπό την κατάληψη των στρατηγικής σημασίας σημείων της Αθήνας και του Πειραιά. Στρατεύματα, πιοτά στο βασιλιά, επιτίθενται στους Αγγλογάλλους. Στη σύγκρουση που επακολούθησε, στην οποία πήραν μέρος και τα συμμαχικά πολεμικά πλοία που ναυλοχούσαν στο Φάληρο, υπήρξαν πολλά θύματα και από τις δύο πλευρές. Μετά την υποχώρηση των στρατευμάτων και επί δύο μέρες η Αθήνα παραδόθηκε στη βία και την τρομοκρατία που ξέσπασε κατά των βενιζελικών, με κύριους υπεύθυνους τους Επιστράτους (Νοεμβριανά).

12 Δεκεμβρίου: Το «ανάθεμα» του Ε. Βενιζέλου. Χιλιάδες αντιβενιζελικοί Αθηναίοι, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεόκλητου, συγκεντρώθηκαν στο Πεδίο του Άρεως για να ρίξουν «τον λίθο του αναθέματος» κατά του Ε. Βενιζέλου. Για την ενέργεια αυτή του Θεοκλήτου ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τον Απρίλιο του 2000, ζήτησε δημόσια συγγνώμη.
* McsEngl.{socGrc'1916},

socGrc'time1917 21 Απριλίου: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη που θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 14 Ιουνίου του 1917.

30 Μαΐου: Μετά την παραίτηση του βασιλιά Κωνσταντίνου και την αναχώρησή του από την Ελλάδα, στο θρόνο ανεβαίνει ο δευτερότοκος γιος του Αλέξανδρος.

14 Ιουνίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επανέρχεται στην εξουσία ως πρωθυπουργός (παραίτηση στις 4 Νοεμβρίου του 1920).

29 Ιουνίου: Ο Βενιζέλος με διάταγμα ακυρώνει ως αντισυνταγματικό το βασιλικό διάταγμα του Οκτωβρίου του 1915, με το οποίο ο βασιλιάς είχε διαλύσει τη βενιζελικής πλειοψηφίας Βουλή, και συγχρόνως καλεί εκείνη τη Βουλή σε δεύτερη τακτική σύνοδο για τις 12 Ιουλίου.

Η νεκραναστημένη αυτή Βουλή έμεινε στην ιστορία ως «Βουλή των Λαζάρων».

19 Αυγούστου: Μεγάλη πυρκαγιά καταστρέφει το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Καίγεται στο σύνολό της η εβραϊκή συνοικία. Τραγικό αποτέλεσμα 74.000 άστεγοι.
* McsEngl.{socGrc'1917},

socGrc'time1918 22 Ιανουαρίου: Στρατιωτική στάση στη Λαμία κατά της επιστράτευσης που έχει διατάξει η κυβέρνηση Ε. Βενιζέλου καταστέλλεται με βίαιο τρόπο.

17 Μαΐου: Η μάχη του Σκρα-ντι-Λεγκέν λήγει νικηφόρα για τον ελληνικό στρατό, ο οποίος απωθεί τις βουλγαρικές δυνάμεις και ανοίγει το δρόμο στις συμμαχικές δυνάμεις για να καταλάβουν την κοιλάδα του Αξιού.

2 Σεπτεμβρίου: Οι ενωμένες συμμαχικές δυνάμεις Ελλήνων, Γάλλων και Σέρβων επιτίθενται στο Μακεδονικό Μέτωπο εναντίον των Γερμανοβουλγάρων, τους οποίους και νικούν. Δώδεκα μέρες αργότερα η Βουλγαρία συνθηκολογεί και λίγο αργότερα τον ίδιο δρόμο ακολουθούν και οι άλλες κεντρικές δυνάμεις.

16 Σεπτεμβρίου: Υπογράφεται στη Θεσσαλονίκη η ανακωχή ανάμεσα στις δυνάμεις της Αντάντ και τη Βουλγαρία. Τα βουλγαρικά στρατεύματα υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τα ελληνικά και σερβικά εδάφη που είχαν καταλάβει.

30 Σεπτεμβρίου: Επίσημη καταγγελία από την ελληνική πλευρά των ωμοτήτων που διέπραξαν οι Βούλγαροι στην ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

21 Οκτωβρίου: Το πρώτο εργατικό συνέδριο εκλέγει την πρώτη Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ, που απαρτίζεται από τους Α. Μπεναρόγια, Ε. Ευαγγέλου, Ηλ. Δελαζάνο, Ε. Μαχαίρα.

30 Οκτωβρίου: Η Τουρκία υπογράφει στον Μούδρο της Λήμνου ανακωχή -ουσιαστικά παράδοση άνευ όρων- με τις δυνάμεις της Αντάντ. Τερματίζεται έτσι ο πόλεμος στην Ανατολή.

1 Νοεμβρίου: Μοίρα του ελληνικού στόλου με επικεφαλής το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» αγκυροβολεί στον Κεράτιο Κόλπο της Κωνσταντινούπολης.

4-70 Νοεμβρίου: Διεξάγεται το πρώτο ενοποιητικό συνέδριο των Ελλήνων σοσιαλιστών από το οποίο γεννήθηκε το ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος), που μερικά χρόνια αργότερα θα ονομαστεί ΚΚΕ.

30 Δεκεμβρίου: Ο Ε. Βενιζέλος διατυπώνει με το περίφημο υπόμνημά του προς τη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης τις ελληνικές διεκδικήσεις στη Μ. Ασία, τη Θράκη, τη Β. Ήπειρο, τα νησιά του Αιγαίου και την Κύπρο.
* McsEngl.{socGrc'1918},

socGrc'time1919 1 Ιανουαρίου: Αναχωρούν από την Ελλάδα ατμοπλοϊκώς για τη Μεσημβρινή Ρωσία μονάδες του Α΄ Σώματος Στρατού (2η και 13η μεραρχία) για να ενισχύσουν τις δυνάμεις των συμμάχων της Αντάντ και των Ρώσων εθνικιστών που μάχονται τους Ερυθρούς-Μπολσεβίκους. Διοικητής του εκστρατευτικού σώματος είναι ο υποστράτηγος Κ. Νίδερ.

Η εκστρατεία θα αποτύχει και περί τα τέλη Μαρτίου θα αρχίσει η απαγκίστρωση των ελληνικών δυνάμεων.

6 Ιανουαρίου: Το Εργατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ελλάδος, αργότερα ΚΚΕ, κάνει την πρώτη του ανοιχτή συγκέντρωση στην Αθήνα.

2 Μαΐου: Η 1η μεραρχία του ελληνικού στρατού αποβιβάζεται στη Σμύρνη με εντολή του συμμαχικού συμβουλίου.

19 Μαΐου: Ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα και αμέσως σχεδιάζει και οργανώνει τους διωγμούς εναντίον των Ποντίων αλλά και την αντίσταση των Τούρκων εθνικιστών εναντίον των ξένων εισβολέων.

16 Ιουλίου: Σύμφωνο Τιτόνι (υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας) - Βενιζέλου. Το σύμφωνο αυτό προβλέπει την παραχώρηση των Δωδεκανήσων πλην της Ρόδου στην Ελλάδα. Επίσης, καθορίζει ότι η Ιταλία θα στηρίζει το ελληνικό αίτημα για τη Β. Ήπειρο, ενώ η Ελλάδα θα υποστηρίζει την ανάθεση στην Ιταλία «εντολής» για την Αλβανία.

3 Οκτωβρίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Ξάνθη.

27 Νοεμβρίου: Υπογράφεται η Συνθήκη του Νεϊγύ ανάμεσα στις δυνάμεις της Αντάντ και την ηττημένη Βουλγαρία. Η τελευταία εγκαταλείπει όλα τα ελληνικά εδάφη, τα οποία είχε καταλάβει στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ παραιτείται από κάθε κυριαρχικό δικαίωμα πάνω στη δυτική Θράκη. Η διοίκηση της δυτικής Θράκης μεταβιβάζεται στις συμμαχικές δυνάμεις.
* McsEngl.{socGrc'1919},

socGrc'time1920 14 Μαΐου: Ελληνικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Κομοτηνή και την Αλεξανδρούπολη.

9 Ιουλίου: Καταγγέλλεται μονομερώς από τον υπουργό των εξωτερικών της Ιταλίας Σφόρτσα το Σύμφωνο Τιτόνι-Βενιζέλου.

10 Ιουλίου: Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Αρκαδιούπολη της ανατολικής Θράκης.

12 Ιουλίου: Ελληνικά στρατεύματα απελευθερώνουν την Αδριανούπολη.

19 Ιουλίου: Ο ελληνικός στρατός ολοκληρώνει την κατάληψη της ανατολικής Θράκης εκτός από την περιοχή της Κωνσταντινούπολης και των περιχώρων της.

28 Ιουλίου: Υπογράφεται στις Σέβρες της Γαλλίας η ομώνυμη συνθήκη, σύμφωνα με την οποία παραχωρείται στην Ελλάδα μεγάλο μέρος της ανατολικής Θράκης και τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος. Οι δυνάμεις της Αντάντ παραχωρούν στην Ελλάδα και την περιοχή της Σμύρνης με την ενδοχώρα της για χρονικό διάστημα πέντε ετών. Στο τέλος αυτού του διαστήματος θα διενεργηθεί δημοψήφισμα με το οποίο θα αποφασιστεί η τύχη της περιοχής. Την ίδια μέρα παραχωρείται στην Ελλάδα και η δυτική Θράκη.

30 Ιουλίου: Αποτυγχάνει απόπειρα δολοφονίας εναντίον του πρωθυπουργού Ε. Βενιζέλου από δύο από-τακτους αντιβενιζελικούς αξιωματικούς στο Παρίσι.

31 Ιουλίου: Δολοφονείται από φανατικούς βενιζελικούς στην αρχή της λεωφόρου Κηφισίας, κοντά στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα το Χίλτον, ο Ίων Δραγούμης.

7 Σεπτεμβρίου: Ο Βενιζέλος καταθέτει στη Βουλή το κείμενο της Συνθήκης των Σεβρών και ανακηρύσσεται «άξιο της Πατρίδας τέκνο».

11 Σεπτεμβρίου: Η κυβέρνηση Βενιζέλου αίρει το στρατιωτικό νόμο, διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκλογές.

11 Οκτωβρίου: Θάνατος του βασιλιά Αλεξάνδρου μετά την επιμόλυνση που υπέστη το τραύμα του από δάγκωμα πιθήκου. Διάδοχός του ορίζεται ο μικρότερος αδερφός του Παύλος, ο οποίος αρνείται το αξίωμα. Αντιβασιλέας ορίζεται ο ναύαρχος Π. Κουντουριώτης.

17 Οκτωβρίου: Το υπό τον Δημήτριο Γούναρη Κόμμα των Εθνικοφρόνων μετονομάζεται σε Λαϊκό Κόμμα.

1 Νοεμβρίου: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων, αν και έρχεται πρώτο σε ψήφους (375.803 έναντι 368.678 της Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως), λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος (πλειοψηφικό ευρείας περιφέρειας) λαμβάνει 150 έδρες λιγότερες από την Ηνωμένη Αντιπολίτευσιν (260), η οποία και σχηματίζει κυβέρνηση.

4 Νοεμβρίου: Ο Δημήτριος Ράλλης σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 24 Ιανουαρίου του 1921.

6 Δεκεμβρίου: Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος μετά από δημοψήφισμα επανέρχεται στην Ελλάδα έπειτα από τριετή αναγκαστική απουσία στο εξωτερικό.

15 Δεκεμβρίου: Οι σύμμαχοι ανακοινώνουν στην ελληνική κυβέρνηση ότι μετά την επάνοδο του Κωνσταντίνου στον ελληνικό θρόνο αποδεσμεύονται από τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην Ελλάδα.

24 Δεκεμβρίου: Το Γ΄ Σώμα Στρατού αρχίζει επιθετική ενέργεια με κατεύθυνση από την Προύσα προς το Δορύλαιο.
* McsEngl.{socGrc'1920},

socGrc'time1921 24 Ιανουαρίου: Ο Νικόλαος Καλογερόπουλος ορκίζεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου και σχηματίζει κυβέρνηση, η οποία παραμένει στην εξουσία μέχρι τις 26 Μαρτίου του 1921.

8 Φεβρουαρίου: Η Διασυμμαχική Συνδιάσκεψη στο Λονδίνο προτείνει ένα πλαίσιο συμβιβασμού της Ελλάδας με την κεμαλική Τουρκία. Η Ελλάδα απορρίπτει το προτεινόμενο σχέδιο.

12 Μαρτίου: Το Α΄ Σώμα Στρατού καταλαμβάνει έπειτα από επικό αγώνα τη στρατηγικής σημασίας οχυρή θέση Τουμλού Μπουνάρ της Μικράς Ασίας.

14 Μαρτίου: Το Α΄ Σώμα Στρατού συνεχίζοντας την προς ανατολάς προέλασή του καταλαμβάνει το Αφιόν Καραχισάρ.

26 Μαρτίου: Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη. Η κυβέρνηση Γούναρη θα προσπαθήσει να άρει χωρίς επιτυχία το πολιτικό, διπλωματικό και οικονομικό αδιέξοδο που συνοδεύει τις εξελίξεις στο μέτωπο της Μικράς Ασίας (παραίτηση στις 2 Μαρτίου του 1922).

9 Απριλίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου με άρθρο του στην εφημερίδα «Πατρίς» ζητά την παραίτηση του βασιλιά Κωνσταντίνου υπέρ του διαδόχου Γεωργίου. Για αυτό το άρθρο του καταδικάστηκε σε 18μηνη φυλάκιση. Τελικά παρέμεινε στη φυλακή τέσσερις μήνες.

27 Ιουνίου: Αρχίζει η προέλαση του ελληνικού στρατού προς την Άγκυρα στη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας.

29 Ιουνίου: Αρχίζει η μεγάλη θερινή επίθεση της στρατιάς στη Μ. Ασία, με αντικειμενικό στόχο την κατάληψη του Εσκί Σεχίρ.

6 Ιουλίου: Ο ελληνικός στρατός έπειτα από σκληρή μάχη καταλαμβάνει το Δορύλαιο της Μικράς Ασίας (Εσκί Σεχίρ).

15 Ιουλίου: Υπό την προεδρία του βασιλιά Κωνσταντίνου συνέρχεται στην Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας πολεμικό συμβούλιο με τη συμμετοχή της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας. Το συμβούλιο αποφασίζει την προέλαση του ελληνικού στρατού προς την Άγκυρα με αντικειμενικό σκοπό την πλήρη διάλυση του κεμαλικού στρατού.

1 Αυγούστου: Αρχίζει στο μικρασιατικό μέτωπο η προέλαση προς την Άγκυρα.

14 Αυγούστου: Αρχίζει γενική επίθεση του ελληνικού στρατού στην περιοχή ανατολικά του Σαγγάριου. Έπειτα από τριήμερη φονική μάχη στην οχυρή θέση Καλέ Γκρότο, τα κεμαλικά στρατεύματα εξαναγκάζονται σε υποχώρηση.

25 Αυγούστου: Ο ελληνικός στρατός λαμβάνει αμυντική διάταξη δυτικά του ποταμού Σαγγάριου.

4 Οκτωβρίου: Ανεξάρτητες πηγές αναφέρουν τουφεκισμούς Ελλήνων αιχμαλώτων, οι οποίοι κατάγονταν από τη Σμύρνη και τη Θράκη.

27 Οκτωβρίου: Αποκαλύπτεται από βρετανικές πηγές ότι η Γαλλία πριν από λίγες μέρες υπέγραψε μυστικό σύμφωνο με την Τουρκία, με σκοπό να διασώσει τη Γαλλική Συρία και να αυξήσει την επιρροή της στην κεμαλική Τουρκία.
* McsEngl.{socGrc'1921},

socGrc'time1922 15 Ιανουαρίου: Η Γαλλία ενισχύει με ποικίλο πολεμικό υλικό την κεμαλική κυβέρνηση στην πολεμική προσπάθειά της εναντίον των Ελλήνων.

Φεβρουάριος: Διεξάγεται στη Λαμία η δίκη του Αλέξανδρου Παπαναστασίου, ο οποίος διώκεται για τη δημοσίευση του «Δημοκρατικού Μανιφέστου».

6 Φεβρουαρίου: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της νέας εφημερίδας «Ελεύθερον Βήμα». Η εφημερίδα εκφράζει απόψεις καθαρά βενιζελικές, αφού οι περισσότεροι από τους συνιδρυτές της είναι προσωπικοί φίλοι του Ε. Βενιζέλου (Καραπάνος, Ρούσσος, Λαμπράκης).

2 Μαρτίου: Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη (παραίτηση στις 3 Μαίου του 1922).

13 Μαρτίου: Η κεμαλική κυβέρνηση της Αγκυρας δηλώνει ότι πρέπει πριν από οποιαδήποτε συζήτηση για ανακωχή να πραγματοποιηθεί η εκκένωση της Μ. Ασίας και της ανατολικής Θράκης από τα ελληνικά στρατεύματα.

3 Μαΐου: Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου (παραίτηση στις 9 Μαΐου του 1922).

9 Μαΐου: Κυβέρνηση Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη. Στη διάρκεια της θητείας της θα καταρρεύσει το μικρασιατικό μέτωπο (παραίτηση στις 28 Αυγούστου του 1922).

29 Ιουλίου: Η Γαλλία με ρηματική ανακοίνωσή της εκφράζει την πλήρη διαφωνία της σε ενδεχόμενη προσπάθεια της Ελλάδας να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη για λόγους αντιπερισπασμού.

13 Αυγούστου: Έπειτα από προπαρασκευή πυροβολικού, τα τουρκικά στρατεύματα εξαπολύουν ευρείας κλίμακας αντεπίθεση στο μέτωπο της Μ. Ασίας εναντίον των ελληνικών θέσεων. Η τουρκική επίθεση επικεντρώθηκε στο νότιο τομέα του μετώπου, δυτικά του Αφιόν Καραχισάρ. Η τουρκική αυτή ενέργεια οδήγησε ύστερα από λίγες μέρες σε γενική υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων.

17 Αυγούστου: Σε μία από τις φονικότερες μάχες της Μικρασιατικής Εκστρατείας, στο Αλή Βεράν, ελληνικές στρατιωτικές μονάδες υπό τον υποστράτηγο Ν. Τρικούπη παραδίδονται στις κεμαλικές δυνάμεις.

28 Αυγούστου: Κυβέρνηση Νικολάου Τριανταφυλλάκου (παραίτηση στις 16 Σεπτεμβρίου του 1922).

30 Αυγούστου: Χιλιάδες προσφύγων από τη Μ. Ασία αρχίζουν να συρρέουν στην Ελλάδα.

31 Αυγούστου: Η ελληνική και η αρμενική συνοικία της Σμύρνης καταστρέφονται από πυρκαγιά που σκόπιμα έβαλαν οι τουρκικές Αρχές της πόλης.

5 Σεπτεμβρίου: Τα τελευταία τμήματα του ελληνικού στρατού εγκαταλείπουν τη Μικρά Ασία.

11 Σεπτεμβρίου: Επαναστατική κίνηση των στρατιωτικών δυνάμεων που εκκενώνουν τη Μικρά Ασία υπό την καθοδήγηση των αξιωματικών Σ. Γονατά, Ν. Πλαστήρα, Δ. Φωκά προβάλλει δύο βασικά αιτήματα: παραίτηση του βασιλιά υπέρ του διαδόχου και ανασυγκρότηση του στρατού στη Θράκη για να προστατευτούν τα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή.

16 Σεπτεμβρίου: Κυβέρνηση Αναστασίου Χαραλάμπη (παραίτηση στις 17 Σεπτεμβρίου του 1922). Παραίτηση του βασιλιά Κωνσταντίνου υπέρ του γιου του Γεωργίου.

17 Σεπτεμβρίου: Κυβέρνηση Σωτηρίου Κροκίδα (παραίτηση στις 14 Νοεμβρίου του 1922).

28 Σεπτεμβρίου: Υπογράφεται στα Μουδανιά ανακωχή ανάμεσα στους συμμάχους και την κεμαλική Τουρκία. Η ανακωχή, αν και αφορούσε άμεσα στα ελληνικά συμφέροντα στην ανατολική Θράκη, υπογράφτηκε χωρίς την παρουσία Έλληνα αντιπροσώπου. Λίγες μέρες αργότερα άρχισε η εκκένωση της ανατολικής Θράκης από τα ελληνικά στρατεύματα.

5 Οκτωβρίου: Δημοσιεύεται απόφαση της Επαναστατικής Κυβερνήσεως με την οποία δημιουργείται ανακριτική επιτροπή για να διακριβώσει τους υπεύθυνους της εθνικής τραγωδίας. Στις αρχές του επόμενου μήνα συγκαλείται έκτακτο επαναστατικό δικαστήριο για να τους δικάσει.

12 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός εγκαταλείπει την ανατολική Θράκη.

14 Νοεμβρίου: Επαναστατική κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά (παραίτηση στις 11 Ιανουαρίου του 1924).

15 Νοεμβρίου: Ο Νικόλαος Πλαστήρας υπογράφει τη διαταγή εκτέλεσης των Έξι.

«Την 11 και 30΄ π.μ. της σήμερον, εις τον παρά το Γουδί χώρον, εξετελέσθη εν πλήρει στρατιωτική τάξει η θανατική εκτέλεσις των Εξ καταδικασθέντων υπό του Εκτάκτου Επαναστατικού Στρατοδικείου, υπευθύνων της Μικρασιατικής Καταστροφής, ήτοι των απαρτισάντων το Συμβούλιον των Πέντε, πολιτικών Π. Πρωτοπαπαδάκη, Δ. Γούναρη, Ν.

Στράτου, Γ. Μπαλτατζή και Ν. Θεοτόκη και του αρχιστρατήγου της ήττης Γ.

Χατζηανέαστη...». Απόσπασμα του κυβερνητικού ανακοινωθέντος, το οποίο αναφέρεται στην εκτέλεση των Έξι.

3 Δεκεμβρίου: Μαχητικά συλλαλητήρια σε πολλές κυπριακές πόλεις με κυρίαρχο αίτημα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

12 Δεκεμβρίου: Ο υποστράτηγος Θ. Πάγκαλος αναλαμβάνει τη διοίκηση της στρατιάς του Έβρου και μαζί το δύσκολο έργο της αναδιοργάνωσής της.
* McsEngl.{socGrc'1922},

socGrc'time1923 8 Ιανουαρίου: Πραγματοποιείται στην Πλατεία Ομονοίας μεγάλο πανπροσφυγικό συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, στο οποίο μάλιστα απευθύνουν σύντομο χαιρετισμό και Τούρκοι αντικεμαλιστές.

30 Ιανουαρίου: Υπογράφεται στη Λοζάνη η σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Από την εφαρμογή της σύμβασης εξαιρούνται οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και οι μουσουλμάνοι της ελληνικής Θράκης.

16 Φεβρουαρίου: Παύει να ισχύει το Ιουλιανό Ημερολόγιο και τίθεται σε ισχύ το Γρηγοριανό.

Η 16η Φεβρουαρίου του 1923 με το παλαιό ημερολόγιο γίνεται με το νέο 1η Μαρτίου του 1923.

24 Ιουλίου: Υπογράφεται στη Λοζάνη της Ελβετίας η ομώνυμη συνθήκη ανάμεσα στην Τουρκία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία, τη Σερβία, την Ιαπωνία, με παρατηρητή τις ΗΠΑ. Ανάμεσα στα άλλα επισφραγίζεται de jure η ελληνική παρουσία στα νησιά του βόρειου και του ανατολικού Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Ικαρία, Σάμος, Σαμοθράκη). Η Ελλάδα παραχωρεί στην Τουρκία τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο, ενώ η Τουρκία αναγνωρίζει την ιταλική κυριαρχία στα Δωδεκάνησα και την αγγλική στην Κύπρο.

30 Αυγούστου: Ιταλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Κέρκυρα, μετά το βομβαρδισμό της πόλης από ιταλικά πολεμικά πλοία. Από τον «πειρατικό» βομβαρδισμό χάνουν τη ζωή τους 20 Έλληνες πολίτες. Η ενέργεια αυτή γίνεται σε αντίποινα για τη δολοφονία του στρατηγού Τελίνι από Αλβανούς ληστές στην ελληνοαλβανική μεθόριο.

27 Σεπτεμβρίου: Τα ιταλικά στρατεύματα εκκενώνουν την Κέρκυρα και τους Παξούς. Η Ελλάδα αναγκάζεται να πληρώσει μεγάλη αποζημίωση.

28 Οκτωβρίου: Η αντεπανάσταση, που οργανώνεται από τους στρατιωτικούς Λεοναρδόπουλο, Γαργαλίδη και Ζήρα, αποτυγχάνει.

16 Δεκεμβρίου: Διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Δ΄ Συντακτικής Συνέλευσης. Απέχουν τα αντιβενιζελικά κόμματα. Η συνέλευση που εκλέγεται είναι μονόπλευρη.

19 Δεκεμβρίου: Ο Γεώργιος Β΄, νόμιμος διάδοχος του πατέρα του, Κωνσταντίνου Α΄, αναγκάζεται να διαφύγει στο εξωτερικό.
* McsEngl.{socGrc'1923},

socGrc'time1924 2 Ιανουαρίου: Ο αρχηγός της Επανάστασης του 1922 Νικόλαος Πλαστήρας παραδίδει την εξουσία στους πολιτικούς.

4 Ιανουαρίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιστρέφει στην Ελλάδα. Έπειτα από δύο ημέρες εκλέγεται πρόεδρος της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

11 Ιανουαρίου: Ο Βενιζέλος σχηματίζει κυβέρνηση θέτοντας τέρμα στην πολιτική αβεβαιότητα. Η κυβέρνησή του θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 6 Φεβρουαρίου του 1924.

6 Φεβρουαρίου: Κυβέρνηση του Γεωργίου Καφαντάρη (παραίτηση στις 12 Μαρτίου του 1924).

12 Μαρτίου: Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου (παραίτηση στις 25 Ιουλίου του 1924).

15 Μαρτίου: Η γενική συνέλευση των μελών του ΠΑΟ επικυρώνει τη μετονομασία του συλλόγου από Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος σε Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος.

17 Μαρτίου: Επώνυμα στελέχη του Λαϊκού Κόμματος εκλέγουν έπειτα από πρόταση του Χ.

Βοζίκη τον Παναγή Τσαλδάρη ως αρχηγό του κόμματος.

25 Μαρτίου: Η εθνοσυνέλευση κηρύσσει έκπτωτη τη δυναστεία των Γλίξμπουργκ.

Εγκαθίδρυση του πολιτεύματος της αβασίλευτης δημοκρατίας.

13 Απριλίου: Σε σχετικό δημοψήφισμα ο λαός αποφαίνεται υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας με ποσοστό 70%.

24 Ιουλίου: Καταψηφίζεται στη Βουλή η κυβέρνηση του Α. Παπαναστασίου, η οποία και παραιτείται.

25 Ιουλίου: Κυβέρνηση του Θ. Σοφούλη (παραίτηση στις 7 Οκτωβρίου του 1924).

7 Οκτωβρίου: Κυβέρνηση του Α. Μιχαλακόπουλου (παραίτηση στις 26 Ιουνίου του 1925).

Δεκέμβριος: Το ΣΕΚΕ μετονομάζεται σε ΚΚΕ.

19 Δεκεμβρίου: Καθιέρωση της οκτάωρης καθημερινής και της 48ωρης εβδομαδιαίας εργασίας. 1925 8 Ιανουαρίου: Καταγγέλλονται διώξεις σε βάρος του ελληνικού στοιχείου σε περιοχές της νότιας Βουλγαρίας.

30 Ιανουαρίου: Η Τουρκία απελαύνει τον οικουμενικό πατριάρχη Κωνσταντίνο ΣΤ΄, γιατί δεν τον θεωρεί Τούρκο υπήκοο.

10 Μαρτίου: Ιδρύεται ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, περισσότερο γνωστός σήμερα ως Ολυμπιακός Πειραιώς.

26 Ιουνίου: Κυβέρνηση του Θ. Πάγκαλου. Ο στρατηγός εκδιώκει από την εξουσία τη νόμιμη κυβέρνηση Α. Μιχαλακοπούλου (από τη διάλυση της Βουλής στις 29 Σεπτεμβρίου του 1925 καθίσταται δικτατορική).

22 Οκτωβρίου: Η κυβέρνηση Πάγκαλου, αντιδρώντας στις βουλγαρικές προκλήσεις, διατάσσει την προέλαση του ελληνικού στρατού εντός του βουλγαρικού εδάφους.

Καταλαμβάνεται το Πετρίτσι. Μία εβδομάδα αργότερα, υπό την πίεση της Κοινωνίας των Εθνών, τα ελληνικά στρατεύματα εκκενώνουν την περιοχή.

30 Νοεμβρίου: Με προσωπική διαταγή του δικτάτορα στρατηγού Πάγκαλου απαγορεύεται οι γυναίκες να φορούν κοντά φουστάνια στις δημόσιες εμφανίσεις τους.

6 Δεκεμβρίου: Διατυπώνεται το αίτημα από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των δημοσίων υπαλλήλων για το 13ο μισθό εν όψει των εορτών των Χριστουγέννων.
* McsEngl.{socGrc'1924},

socGrc'time1926 5 Ιανουαρίου: Ο Πάγκαλος αναλαμβάνει την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία.

15 Μαρτίου: Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ναύαρχος Κουντουριώτης παραιτείται, διαμαρτυρόμενος για τις αυθαιρεσίες του δικτάτορα Θ. Πάγκαλου.

18 Μαρτίου: Δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» το ιδρυτικό διάταγμα της Ακαδημίας Αθηνών. Η ίδρυσή της έγινε με πρωτοβουλία του καθηγητή αστρονομίας Δημήτριου Αιγινήτου.

30 Απριλίου: Καθίσταται υποχρεωτική η εκπαίδευση των παιδιών ηλικίας από 6 έως 14 ετών.

19 Ιουλίου: Δικτατορική κυβέρνηση Αθανάσιου Ευταξία (ανατρέπεται από στρατιωτικό κίνημα στις 22 Αυγούστου του 1926).

23 Αυγούστου: Ο στρατηγός Γ. Κονδύλης ανατρέπει το δικτάτορα Θ. Πάγκαλο και αποκαθιστά το ναύαρχο Π. Κουντουριώτη στο αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας.

26 Αυγούστου: Η προσωρινή κυβέρνηση του Γ. Κονδύλη προκηρύσσει εκλογές για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης.

4 Δεκεμβρίου: Μετά την κατάρρευση της Δικτατορίας του Πάγκαλου και τη διεξαγωγή των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου του 1926 (με το σύστημα της απλής αναλογικής) σχηματίζεται οικουμενική κυβέρνηση με τη συμμετοχή των περισσότερων κομμάτων (οικουμενική).

Κυβέρνηση του Αλεξάνδρου Ζαΐμη (παραίτηση στις 17 Αυγούστου του 1927).
* McsEngl.{socGrc'1926},

socGrc'time1927 20 Απριλίου: Ο Βενιζέλος επιστρέφει από το εξωτερικό και αποσύρεται στα Χανιά.

3 Ιουνίου: Η Βουλή ψηφίζει το νέο Σύνταγμα της χώρας, περισσότερο γνωστό ως Δημοκρατικό Σύνταγμα του 1927.

17 Αυγούστου: Νέα κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη (παραίτηση στις 8 Φεβρουαρίου του 1928).

30 Οκτωβρίου: Αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα κατά του προέδρου της Δημοκρατίας Παύλου Κουντουριώτη.

7 Δεκεμβρίου: Η κυβέρνηση ανακοινώνει τη λήψη για πρώτη φορά στην Ελλάδα συστηματικών μέτρων εναντίον της δράσης των κομμουνιστών.
* McsEngl.{socGrc'1927},

socGrc'time1928 7 Ιανουαρίου: Αρχίζουν τα έργα κατασκευής του υπόγειου σταθμού της Ομόνοιας και της σήραγγας προς την Πλατεία Αττικής.

8 Φεβρουαρίου: Η νέα κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη -πάντα με τη στήριξη των Φιλελευθέρων- θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 4 Ιουλίου του 1928.

22 Απριλίου: Στις 21.45΄ σφοδρότατος σεισμός ισοπεδώνει την Κόρινθο, το Λουτράκι και το Καλαμάκι Κορινθίας, αφήνοντας πίσω του εκτός από ερείπια και δεκάδες νεκρούς.

19 Αυγούστου: Σπουδαία νίκη του Βενιζέλου στις εκλογές που διεξάγονται. Με εκλογικό σύστημα το πλειοψηφικό στενής περιφέρειας οι Φιλελεύθεροι εκλέγουν 178 βουλευτές, σε σύνολο 250, αν και λαμβάνουν το 46,94% των ψήφων.

13 Σεπτεμβρίου: Ο πρωθυπουργός Ε. Βενιζέλος με επιστολή του στον Τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Ινονού ζητά την επίλυση με ειρηνικό τρόπο του συνόλου των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Λίγες μέρες αργότερα ο Τούρκος πρωθυπουργός θα τον προσκαλέσει στην Κωνσταντινούπολη.

23 Δεκεμβρίου: Ίδρυση του Συμβουλίου Επικρατείας.
* McsEngl.{socGrc'1928},

socGrc'time1929 7 Ιανουαρίου: Οι ομοσπονδίες των υπαλλήλων διαδηλώνουν την αντίθεσή τους στη θέσπιση του «Ιδιώνυμου» από την κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου.

2 Ιουνίου: Ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης εκλέγεται από τη Βουλή και τη Γερουσία πρόεδρος της ελληνικής Δημοκρατίας.

7 Ιουνίου: Κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου (παραίτηση στις 16 Δεκεμβρίου του 1929).

25 Ιουλίου: Δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» ο Ν.4229/1929 «Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», περισσότερο γνωστός ως «Ιδιώνυμον».

3 Σεπτεμβρίου: Από στοιχεία που δημοσιεύονται σε αθηναϊκές εφημερίδες είναι φανερό πως η διεθνής οικονομική ύφεση πλήττει σοβαρά και την ελληνική οικονομία.

26 Σεπτεμβρίου: Αρχίζει τη λειτουργία της η Αγροτική Τράπεζα, η οποία ιδρύθηκε έπειτα από απόφαση του Ελευθέριου Βενιζέλου.

26 Οκτωβρίου: Εγκαινιάζεται από τον Ε. Βενιζέλο το φράγμα του Μαραθώνα. Με τον περιορισμό των υδάτων δημιουργείται μια λίμνη από την οποία υδρεύονται η Αθήνα και ο Πειραιάς.

9 Δεκεμβρίου: Ο Παύλος Κουντουριώτης παραιτείται από το αξίωμα του προέδρου της Δημοκρατίας.

14 Δεκεμβρίου: Ο Αλέξανδρος Ζαΐμης εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατίας.

16 Δεκεμβρίου: Κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου (παραίτηση στις 26 Μαΐου του 1932).
* McsEngl.{socGrc'1929},

socGrc'time1930 2 Ιανουαρίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου αναλαμβάνει το υπουργείο Παιδείας στην κυβέρνηση Βενιζέλου. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι το Μάιο του 1932. Στο εντυπωσιακό έργο που επιτελεί περιλαμβάνεται και η ανέγερση 3.000 σχολικών αιθουσών σε όλη τη χώρα.

4 Ιανουαρίου: Η Αγροτική Τράπεζα, όπως έχει μετονομαστεί η Γεωργική Τράπεζα, αρχίζει τις συναλλαγές της με το κοινό.

5 Φεβρουαρίου: Οι γυναίκες αποκτούν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές.

20 Ιουλίου: Εγκαίνια του υπόγειου σταθμού της Ομόνοιας από τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο.

6 Οκτωβρίου: Αρχίζει σε αίθουσα της Βουλής η πρώτη διάσκεψη για τη Διαβαλκανική Συνεργασία.

30 Οκτωβρίου: Υπογράφεται στην Άγκυρα από τον πρωθυπουργό Ε. Βενιζέλο και τον Τούρκο πρόεδρο Μουσταφά Κεμάλ σύμφωνο φιλίας.
* McsEngl.{socGrc'1930},

socGrc'time1931 3 Αυγούστου: Η κυβέρνηση Βενιζέλου, έπειτα από βίαια επεισόδια που έγιναν από αριστερούς διαδηλωτές στις Σέρρες, θέτει σε εφαρμογή το μέτρο της εκτόπισης των κομμουνιστών.

Οκτώβριος: Εξέγερση στην Κύπρο με κύριο αίτημα την ένωση του νησιού με την Ελλάδα.

3 Οκτωβρίου: Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ισμέτ Ινονού πασάς επισκέπτεται την Αθήνα ως επίσημος προσκεκλημένος της ελληνικής κυβέρνησης.
* McsEngl.{socGrc'1931},

socGrc'time1932 8 Ιανουαρίου: Η οικονομική κρίση πλήττει την εργατική τάξη, κυρίως όμως τους αγρότες - ιδιαίτερα αυτούς των περιοχών της Θεσσαλίας.

26 Μαΐου: Κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου (παραίτηση στις 5 Ιουνίου του 1932).

5 Ιουνίου: Κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου (παραίτηση στις 4 Νοεμβρίου του 1932).

25 Σεπτεμβρίου: Στις εκλογές που διεξάγονται (με αναλογικό εκλογικό σύστημα) το Λαϊκό (Π.

Τσαλδάρης) και το Φιλελεύθερο Κόμμα (Ε. Βενιζέλος) λαμβάνουν σχεδόν το ίδιο ποσοστό ψήφων (33%) και εδρών. Ο Βενιζέλος παραμένει στην εξουσία μέχρι τις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, οπότε και παραιτείται.

26 Σεπτεμβρίου: Σεισμός εντάσεως επτά βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταστρέφει την Ιερισσό της Χαλκιδικής, προκαλεί το θάνατο 161 ατόμων, καθώς και σοβαρές καταστροφές σε μονές του Αγίου Όρους.

2 Οκτωβρίου: Ο αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος Παναγής Τσαλδάρης αναγνωρίζει το πολίτευμα της αβασίλευτης δημοκρατίας.

4 Νοεμβρίου: Ορκίζεται η νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος Παναγή Τσαλδάρη (κυβέρνηση μειοψηφίας).
* McsEngl.{socGrc'1932},

socGrc'time1933 16 Ιανουαρίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει την τελευταία του κυβέρνηση, αφού στο μεταξύ έχει ανατρέψει την κυβέρνηση μειοψηφίας του Π. Τσαλδάρη. Προκηρύσσει εκλογές για τις 5 Μαρτίου, οι οποίες θα διεξαχθούν με το πλειοψηφικό σύστημα με στενή περιφέρεια.

5 Μαρτίου: Εκλογική νίκη των αντιβενιζελικών κομμάτων («Ηνωμένη Αντιπολίτευση»), τα οποία συνασπίστηκαν υπό την αρχηγία του Παναγή Τσαλδάρη. Λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου (πλειοψηφικό με στενή περιφέρεια), τα κόμματα που πρόσκεινται στον Ελευθέριο Βενιζέλο («Εθνικός Συναγερμός»), αν και λαμβάνουν περισσότερες ψήφους από τον αντίπαλο συνδυασμό, εκλέγουν τελικά λιγότερους βουλευτές.

6 Μαρτίου: Απόπειρα του στρατηγού Νικόλαου Πλαστήρα για εγκαθίδρυση στρατιωτικής δικτατορίας μετά την εκλογική νίκη του Λαϊκού Κόμματος αποτυγχάνει. Ο Πλαστήρας καταφεύγει αρχικά στην Ιταλία και στη συνέχεια στη Γαλλία. Την ίδια μέρα σχηματίζεται κυβέρνηση υπό το στρατηγό Οθωναίο, η οποία έπειτα από τέσσερις μέρες θα μεταβιβάσει την εξουσία στους νικητές των εκλογών.

10 Μαρτίου: Μετά την αποτυχία του κινήματος του στρατηγού Πλαστήρα να εμποδίσει την άνοδο των αντιβενιζελικών κομμάτων στην εξουσία, ο Π. Τσαλδάρης σχηματίζει κυβέρνηση, που στηρίζεται σε ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία (παραίτηση στις 10 Οκτωβρίου του 1935).

14 Απριλίου: Η κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη αποφασίζει να αλλάξει τακτική απέναντι στους κομμουνιστές. Προχωρά σε αποφυλάκιση μικρού αριθμού κρατουμένων και υπόσχεται τη γρήγορη επίλυση των εργατικών προβλημάτων, ώστε να μη γίνεται πολιτική εκμετάλλευσή τους.

11 Μαΐου: Ο Ι. Μεταξάς και αρκετοί βουλευτές του Λαϊκού Κόμματος προτείνουν τη δίωξη του Ε. Βενιζέλου ως ηθικού αυτουργού του κινήματος Πλαστήρα (6 Μαρτίου του 1933).

6 Ιουνίου: Απόπειρα δολοφονίας του Ε. Βενιζέλου στη λεωφόρο Κηφισίας. Αποκαλύπτεται ότι την απόπειρα είχε σχεδιάσει ο διοικητής της Γενικής Ασφάλειας της Αθήνας Ι.

Πολυχρονόπουλος με το γνωστό ληστή Καραθανάση. Ο Βενιζέλος στην κατάθεσή του αναφέρει, ανάμεσα στα άλλα, και τα εξής: «Θεωρώ διά την απόπειραν υπεύθυνον την Κυβέρνησιν και κυρίως, τον Υπουργόν των Εσωτερικών, Ιω. Ράλλην».

1 Αυγούστου: Παρέχεται το δικαίωμα στις γυναίκες να εκλέγονται ως δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι.
* McsEngl.{socGrc'1933},

socGrc'time1934 9 Φεβρουαρίου: Σύναψη του Συμφώνου Βαλκανικής Συνεννόησης μεταξύ της Ελλάδας, της Γιουγκοσλαβίας, της Ρουμανίας και της Τουρκίας.

11 Φεβρουαρίου: Ο αντιβενιζελικός Κωνσταντίνος Κοτζιάς εκλέγεται δήμαρχος στην Αθήνα.

14 Σεπτεμβρίου: Ανακοινώνεται η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει στην ηλεκτροκίνηση της σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι την Κηφισιά.

14 Οκτωβρίου: Εγκαθίστανται και αρχίζουν τη λειτουργία τους στο Μέγαρο του Αρσάκειου τα δικαστήρια.
* McsEngl.{socGrc'1934},

socGrc'time1935 6 Ιανουαρίου: Καταγγέλλεται ως σκανδαλώδης η παραχώρηση άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας ραδιοφωνικού σταθμού στην αμερικανική εταιρεία Μαρκόνι. Την καταγγελία κάνουν βουλευτές του Κόμματος των Φιλελευθέρων.

23 Ιανουαρίου: Πετροπόλεμος ανάμεσα στους κατοίκους της Καλύμνου και των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής.

24 Ιανουαρίου: Η τουρκική κυβέρνηση αποφασίζει τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από τέμενος σε μουσείο.

1 Μαρτίου: Απόπειρα βίαιης ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Παναγή Τσαλδάρη από στρατιωτικούς και πολιτικούς που ενεργούν κάτω από την καθοδήγηση ή τουλάχιστον την ανοχή του Ε. Βενιζέλου αποτυγχάνει. Ο Βενιζέλος καταφεύγει στα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και αυτοεξορίζεται στη Γαλλία.

24 Απριλίου: Εκτελούνται οι στρατιωτικοί Α. Παπούλας και Ε. Κοιμήσης, οι οποίοι συμμετείχαν στο αποτυχημένο πραξικόπημα της 1ης Μαρτίου του 1935. Ο κύκλος του αίματος που άνοιξε με την εκτέλεση των Έξι το 1922 φαίνεται να κλείνει.

9 Ιουνίου: Διεξάγονται εκλογές με αποχή όλων των βενιζελικών κομμάτων. Νικητής αναδεικνύεται ο κυβερνητικός συνασπισμός Τσαλδάρη-Κονδύλη. Λίγο αργότερα ο Κονδύλης ουσιαστικά θα ανατρέψει τον Τσαλδάρη και θα διεξάγει νόθο -ως προς τον αριθμό των ψήφων-δημοψήφισμα με σκοπό την παλινόρθωση της δυναστείας.

2 Αυγούστου: Ο Ε. Βενιζέλος απομακρύνεται οριστικά από την πολιτική σκηνή.

24 Αυγούστου: Θάνατος του ναύαρχου Παύλου Κουντουριώτη.

10 Οκτωβρίου: Ο υπουργός των Στρατιωτικών Γ. Κονδύλης σε συνεργασία με τους αρχηγούς των επιτελείων στρατού Παπάγο, ναυτικού Οικονόμου και αεροπορίας Ρέππα ανατρέπει την κυβέρνηση του Π. Τσαλδάρη, η οποία εναντιώνεται στην πραξικοπηματική παλινόρθωση της δυναστείας.

3 Νοεμβρίου: Δημοψήφισμα για το πολιτειακό αποβαίνει υπέρ του θεσμού της μοναρχίας. Ο αριθμός των ψηφισάντων δείχνει ότι συνέβησαν σοβαρές εκλογικές παρατυπίες.

26 Νοεμβρίου: Ο Γεώργιος Β΄ επιστρέφει στην Ελλάδα.

30 Νοεμβρίου: Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Δεμερτζή (μέχρι το θάνατό του στις 13 Απριλίου του 1936).

18 Δεκεμβρίου: Διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής.
* McsEngl.{socGrc'1935},

socGrc'time1936 26 Ιανουαρίου: Οι εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν άψογα με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, δεν ανέδειξαν κανένα κόμμα νικητή. Ρυθμιστής της κατάστασης καθίσταται το ΚΚΕ. Οι Φιλελεύθεροι καταλαμβάνουν 126 έδρες, ο Δημοκρατικός Συνασπισμός του Γεώργιου Παπανδρέου 7, το Αγροτικό Κόμμα 5, οι Λαϊκοί μαζί με άλλα αντιβενιζελικά κόμματα 143 και το ΚΚΕ 15. Η Αριστερά γίνεται ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης.

31 Ιανουαρίου: Θάνατος του στρατηγού Κονδύλη.

19 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται από τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Θ. Σοφούλη και τον ηγέτη της κοινοβουλευτικής ομάδας του Παλλαϊκού Μετώπου Στ. Σκλάβαινα μυστικό σύμφωνο, με το οποίο το Παλλαϊκό Μέτωπο δεσμεύεται να υποστηρίξει τον Σοφούλη κατά την εκλογή προέδρου της Βουλής, ενώ οι Φιλελεύθεροι με τη σειρά τους να καταργήσουν το «Ιδιώνυμο», την υπηρεσία κρατικής ασφαλείας, και να αμνηστεύσουν ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ. Όταν λίγο αργότερα το σύμφωνο δημοσιοποιείται, μάλλον από το ίδιο το ΚΚΕ, αφού η ηγεσία του θεωρεί ότι υπαναχώρησε ο Σοφούλης, προκαλείται θύελλα αντιδράσεων από όλα τα αστικά κόμματα. Ο Σκλάβαινας σε δηλώσεις του αφήνει να εννοηθεί ότι κάτι ανάλογο συζητούσε και με το Λαϊκό Κόμμα.

18 Μαρτίου: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πεθαίνει στο Παρίσι, στο οποίο έχει εγκατασταθεί μετά την αποτυχία του κινήματος της 1ης Μαρτίου του 1935.

13 Απριλίου: Πεθαίνει ο πρωθυπουργός Κ. Δεμερτζής και στη θέση του ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ τοποθετεί τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό των Στρατιωτικών Ιωάννη Μεταξά, παρά την αντίθεση των αρχηγών των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση.

9 Μαΐου: Ο στρατός και η χωροφυλακή διαλύουν βίαια συγκέντρωση απεργών καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Δώδεκα νεκροί και δεκάδες τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός των φονικών συγκρούσεων.

17 Μαΐου: Πεθαίνει ο Παναγής Τσαλδάρης, αρχηγός του Λαϊκού Κόμματος, πολιτικός που διακρινόταν για τη βαθιά προσήλωσή του στους θεσμούς.

4 Αυγούστου: Ο Ιωάννης Μεταξάς με τη συναίνεση του βασιλιά Γεώργιου Β΄ διαλύει τη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή και κηρύσσει στρατιωτικό νόμο στη χώρα εγκαθιδρύοντας προσωπική δικτατορία.

17 Νοεμβρίου: Θάνατος του πολιτικού Αλέξανδρου Παπαναστασίου.

26 Δεκεμβρίου: Δημοσιεύεται στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» ο Αναγκαστικός Νόμος 375, «Περί Κατασκοπίας», ο οποίος έρχεται να συμπληρώσει τον Ν.4229 του 1929, πιο γνωστό ως «ο νόμος για το ιδιώνυμο».
* McsEngl.{socGrc'1936},

socGrc'time1937 16 Δεκεμβρίου: Οι πολιτικοί αρχηγοί με υπόμνημα τους προς το βασιλιά Γεώργιο Β΄ ζητούν επαναφορά της πολιτικής νομιμότητας.

Η κυβέρνηση με τον Αναγκαστικό Νόμο 677 ρυθμίζει τα αγροτικά χρέη.

Ίδρυση του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ).
* McsEngl.{socGrc'1937},

socGrc'time1938 10 Φεβρουαρίου: Συλλαμβάνεται και εξορίζεται στην Πάρο, παρ’ όλο που είναι ασθενής, ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος.

25 Μαρτίου: Γίνονται τα επίσημα εγκαίνια του πρώτου ελληνικού ραδιοφωνικού σταθμού στα μεσαία κύματα. Το στούντιο βρίσκεται στο Ζάππειο και ο πομπός είναι ισχύος 15 κιλοβάτ. Η κεραία τοποθετείται από τη γερμανική εταιρεία Τελεφούνκεν στα Νέα Λιόσια.

27 Μαρτίου: Πεθαίνει στην Αθήνα ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος (γεν. στην Πάτρα το 1875), ο οποίος είχε χρηματίσει πρωθυπουργός για 9 μήνες το διάστημα 1924-1925.

28 Ιουλίου: Εξέγερση στα Χανιά εναντίον του καθεστώτος του Μεταξά καταρρέει την επόμενη μέρα.

4 Οκτωβρίου: Ιδρύεται στην Αστυνομία Πόλεων ειδική υπηρεσία για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας.

30 Νοεμβρίου: Ανακοινώνεται ότι το ΙΚΑ θα παρέχει πλήρη ιατρική περίθαλψη στους ασφαλισμένους του.
* McsEngl.{socGrc'1938},

socGrc'time1939 7 Απριλίου: Ιταλικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αλβανία, η οποία γίνεται ιταλικό προτεκτοράτο. Η αλβανική βασιλική οικογένεια του Αχμέτ Ζώγου εγκαταλείπει τη χώρα.

22 Αυγούστου: Εκρήγνυται το ηφαίστειο της Θήρας.

24 Σεπτεμβρίου: Η φράση «Εδώ Λονδίνο! Ακούτε την ελληνική εκπομπή του BBC» ακούγεται για πρώτη φορά στα βραχέα.

24 Οκτωβρίου: Ανακοινώνεται επίσημα ότι ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 7.107.472 κατοίκους. Ίδρυση της Εργατικής Εστίας.
* McsEngl.{socGrc'1939},

socGrc'time1940 12 Ιανουαρίου: Το καθεστώς Μεταξά θεωρεί τη δήλωση μετάνοιας αρκετή για την αποφυλάκιση των κομμουνιστών.

26 Ιανουαρίου: Υπογράφεται στην Αθήνα σημαντική εμπορική συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία, εμμέσως πλην σαφώς, προκαθορίζει και τη στάση της Ελλάδας απέναντι σε μελλοντική επίθεση της Ιταλίας ή της Γερμανίας.

12 Ιουλίου: Επίθεση με βόμβες από ιταλικά αεροσκάφη εναντίον βοηθητικού πλοίου του ελληνικού στόλου.

15 Αυγούστου: Βυθίζεται έξω από το λιμάνι της Τήνου το ελαφρύ καταδρομικό «ΕΛΛΗ» έπειτα από επίθεση με τορπίλες που δέχτηκε από το ιταλικό υποβρύχιο «DELFINO».

28 Οκτωβρίου: Κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Τα ελληνικά τμήματα προκαλύψεως στην ελληνοαλβανική μεθόριο δέχονται επίθεση από τις ιταλικές δυνάμεις που βρίσκονται στην Αλβανία. Είχε προηγηθεί απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου από τον πρωθυπουργό Ι. Μεταξά.

1 Νοεμβρίου: Ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος, από τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα, πέφτει ηρωικά μαχόμενος στην περιοχή Τσούκα της Πίνδου. Είναι ο πρώτος νεκρός Έλληνας αξιωματικός κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Ένα μήνα αργότερα (5 Δεκεμβρίου του 1940), στην περιοχή της Πρεμετής, σκοτώνεται στο πεδίο της μάχης ο αντισυνταγματάρχης Μαρδοχαίος Φριζής. Είναι ο πρώτος ανώτερος αξιωματικός που έπεσε στο πεδίο της μάχης στον πόλεμο του 1940-1941.

2 Νοεμβρίου: Αεροσκάφος τύπου PZL της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας με πιλότο τον ανθυποσμηναγό Μαρίνο Μητραλέξη καταρρίπτει βομβαρδιστικό αεροσκάφος της Reggia

Aeronautica τύπου CANT 1007BIS, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Η κατάρριψη γίνεται με εμβολισμό της πτέρυγας του εχθρικού αεροσκάφους.

13 Νοεμβρίου: Η ιταλική μεραρχία αλπινιστών Τζούλια, η οποία βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το Μέτσοβο, υποχωρεί, εγκαταλείποντας το ελληνικό έδαφος.

22 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Κορυτσά.

24 Νοεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου.

6 Δεκεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει τους Αγίους Σαράντα.

8 Δεκεμβρίου: Ο ελληνικός στρατός απωθεί βορειότερα τις ιταλικές δυνάμεις και εισέρχεται στο Αργυρόκαστρο.

22 Δεκεμβρίου: Η 3η Μεραρχία του ελληνικού στρατού απελευθερώνει τη Χιμάρα.

Το υποβρύχιο «Παπανικολής» με κυβερνήτη τον Μίλτωνα Ιατρίδη βυθίζει έξω από τον Αυλώνα το ιταλικό πετρελαιοφόρο «Αντουανέτα».

24 Δεκεμβρίου: Το υποβρύχιο «Παπανικολής» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Β.Ν Μίλτωνα Ιατρίδη βυθίζει με τορπίλες στα στενά του Οτράντο το ιταλικό οπλιταγωγό «Φιρέντσε».

29 Δεκεμβρίου: Το υποβρύχιο «Πρωτεύς» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Β.Ν Ν.

Χατζηκωνσταντή βυθίζει έξω από το νησί Σάσωνα το μεγάλο ιταλικό οπλιταγωγό «Σαρδηνία». Εν συνεχεία όμως βυθίζεται με εμβολισμό από ιταλική τορπιλάκατο.

31 Δεκεμβρίου: Το υποβρύχιο «Κατσώνης» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Α. Σπανίδη βυθίζει κοντά στις γιουγκοσλαβικές ακτές το ιταλικό πετρελαιοφόρο «Κουίντο».
* McsEngl.{socGrc'1940},

socGrc'time1941 10 Ιανουαρίου: Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει την Κλεισούρα, σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο, φτάνοντας στο αλβανικό έδαφος στον κεντρικό τομέα του μετώπου (περιοχή Τρεμπεσίνας). Το μέτωπο σταθεροποιείται στη γραμμή Χιμάρα (δυτικά) - Κλεισούρα (κέντρο) - Πόγραδετς (ανατολικά).

19-20 Ιανουαρίου: Συνάντηση κορυφής των δυνάμεων του Άξονα στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Ο Χίτλερ ανακοινώνει στον Μουσολίνι την πρόθεσή του να άρει το βαλκανικό αδιέξοδο. Οι προθέσεις του Γερμανού δικτάτορα ωθούν τον Μουσολίνι στην ανάληψη επιθετικής δράσης εναντίον των Ελλήνων.

23 Ιανουαρίου: Έπειτα από επικό αγώνα τα ελληνικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τα στρατηγικής σημασίας υψώματα 717 και 731 της Τρεμπεσίνας.

29 Ιανουαρίου: Θάνατος του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά. Ο Αλέξανδρος Κορυζής ορκίζεται πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου και παραμένει στην εξουσία μέχρι την ημέρα της αυτοκτονίας του, λίγο πριν μπουν στην Αθήνα τα γερμανικά στρατεύματα (20 Απριλίου του 1941).

30 Ιανουαρίου: Ο πρόεδρος της κυβέρνησης Αλέξανδρος Κορυζής υπογράφει τον εισαγωγικό νόμο του νέου αστικού κώδικα που εκπόνησε επιτροπή νομομαθών υπό τον καθηγητή Γεώργιο Μπαλλή. Ο νέος αστικός κώδικας δεν θα ισχύσει λόγω της κατάληψης της χώρας από τα γερμανικά στρατεύματα.

Φεβρουάριος (αρχές): Μεταφέρονται με κάθε μυστικότητα στο υποκατάστημα της Τράπεζας της Ελλάδος στο Ηράκλειο της Κρήτης τα αποθέματα σε χρυσό της τράπεζας, τα οποία ανέρχονται σε 610.796,491 ουγγιές.

8 Μαρτίου: Ο Γεώργιος Βλάχος δημοσιεύει στην εφημερίδα «Καθημερινή» ανοιχτή επιστολή προς τον Αδόλφο Χίτλερ.

9 Μαρτίου: Αρχίζει στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο η Εαρινή Επίθεση των Ιταλών, υπό την καθοδήγηση του Μπενίτο Μουσολίνι.

14 Μαρτίου: Πέντε σχεδόν ημέρες μετά την εξαπόλυση της Εαρινής Επίθεσης ο ιταλικός στρατός αριθμεί τουλάχιστον 14.000 νεκρούς και τραυματίες.

16 Μαρτίου: Μετά την αποτυχία της Εαρινής Επίθεσης οι ιταλικές δυνάμεις που βρίσκονται στην Αλβανία ανασυντάσσονται στις θέσεις από τις οποίες εξόρμησαν.

17 Μαρτίου: Φτάνουν στην Ελλάδα και προωθούνται στην περιοχή του ποταμού Αλιάκμονα, βόρεια του Ολύμπου, οι πρώτοι Βρετανοί και Νεοζηλανδοί στρατιώτες, για να ενισχύσουν την άμυνα της χώρας στη σχεδόν βέβαιη επίθεση των Γερμανών.

21 Μαρτίου: Ο Μουσολίνι, πεπεισμένος για την πλήρη αποτυχία της Εαρινής Επίθεσης, φεύγει από την Αλβανία.

26 Μαρτίου: Φιλοβρετανικό πραξικόπημα στη Γιουγκοσλαβία επιταχύνει τη γερμανική ανάμειξη στη βαλκανική σύγκρουση.

6 Απριλίου: Ο πρωθυπουργός Αλ. Κορυζής απορρίπτει τις γερμανικές αιτιάσεις για την παρουσία βρετανικών δυνάμεων στη χώρα. Αρχίζει η γερμανική εισβολή στην Ελλάδα. Λίγες μέρες αργότερα ο πρωθυπουργός αυτοκτονεί (19 Απριλίου) και τον διαδέχεται ο Εμμ. Τσουδερός.

9 Απριλίου: Έπειτα από ραγδαία προέλαση εντός του γιουγκοσλαβικού εδάφους οι γερμανικές μηχανοκίνητες μονάδες, ακολουθώντας τον ρου του ποταμού Αξιού, καταλαμβάνουν την πόλη της Θεσσαλονίκης, υπερφαλαγγίζοντας τις ελληνικές δυνάμεις που υπερασπίζουν τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά. Την ίδια μέρα, στις 2 το μεσημέρι, συνθηκολογεί στη Θεσσαλονίκη το Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (διοικητής αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Μπακόπουλος).

Αυτοκτονεί στα Ύφαλα της Ανατολικής Θράκης ο υποστράτηγος Ιωάννης Ζήσης, διοικητής της Ταξιαρχίας Έβρου, η οποία για να αποφύγει την αιχμαλωσία από τους Γερμανούς κατέφυγε στην Τουρκία, όπου και αφοπλίστηκε (7 Απριλίου).

15 Απριλίου: Αρχίζει η σύμπτυξη του ελληνικού στρατού στην Αλβανία με στόχο την ευθυγράμμιση του μετώπου. Η Βόρεια Ήπειρος, η οποία έχει για τρίτη φορά από τις αρχές του 20ού αιώνα απελευθερωθεί από ελληνικά στρατεύματα (1912, 1915, 1940), εγκαταλείπεται οριστικά.

17 Απριλίου: Οι κάτοικοι της Θάσου συγκρούονται με τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής, οι οποίες προσπαθούν να απομακρύνουν από το νησί το σύνολο των αποθηκευμένων τροφίμων.

Αυτή η αντίδραση των κατοίκων αποτρέπει τη μεταφορά. Είναι η πρώτη απόλυτα αυθόρμητη πράξη αντίστασης κατά των κατακτητών του ελληνικού λαού.

20 Απριλίου: Στο Βοτονόσι της περιοχής Μετσόβου υπογράφεται το πρωτόκολλο συνθηκολόγησης του ελληνικού στρατού ανάμεσα στον υποστράτηγο Τσολάκογλου, διοικητή του ΤΣΔΜ (Τομέας Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας) και το Γερμανό ταξίαρχο Ντίτριχ. Ο Εμμ. Τσουδερός, πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, γίνεται πρωθυπουργός. Την προηγούμενη ημέρα είχε αυτοκτονήσει ο πρωθυπουργός Κορυζής.

21 Απριλίου: Τα βουλγαρικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη έπειτα από έγκριση των Γερμανών.

24 Απριλίου: Μετά τη ραγδαία γερμανική προέλαση στο εσωτερικό της χώρας, το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα εκκενώνει την ηπειρωτική Ελλάδα και κατευθύνεται στην Κρήτη. Ο βασιλιάς και η κυβέρνηση αναχωρούν με το θωρηκτό «Αβέρωφ», στην αρχή για την Κρήτη και στη συνέχεια για τη Μέση Ανατολή.

30 Απριλίου: Ο στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου αυτοανακηρύσσεται με την υποστήριξη των Γερμανών πρωθυπουργός. Ορκίζεται η πρώτη κατοχική κυβέρνηση (παραίτηση στις 2 Δεκεμβρίου του 1942).

20 Μαΐου: Στις 6.30 το πρωί αρχίζει η γερμανική επίθεση εναντίον της Κρήτης, η οποία θα οδηγήσει στην πλήρη κατάληψη του νησιού από τους εισβολείς στις 30 Μαΐου (Μάχη της Κρήτης).

30 Μαΐου: Τη νύχτα ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης των Αθηνών τη ναζιστική σημαία, προκαλώντας ενθουσιασμό στους κατοίκους της κατεχόμενης πόλης.

2 Ιουνίου: Νέα κυβέρνηση Εμμ. Τσουδερού, έδρα της οποίας μέχρι τις 29 Ιουνίου είναι το θωρηκτό «Αβέρωφ», που ναυλοχεί στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας.

10 Ιουνίου: Η Ελλάδα, έπειτα από απόφαση της Ανώτερης Γερμανικής Διοίκησης, χωρίζεται σε ζώνες κατοχής, τη γερμανική, την ιταλική και τη βουλγαρική.

8 Ιουλίου: Ενθρόνιση του πρώην μητροπολίτη Κορινθίας Δαμασκηνού στον αρχιεπισκοπικό θρόνο των Αθηνών. Πριν από λίγες μέρες είχε απομακρυνθεί από τα καθήκοντά του, έπειτα από απαίτηση των γερμανικών αρχών Κατοχής, ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, πρώην μητροπολίτης Τραπεζούντας, γιατί είχε αρνηθεί να ορκίσει τη δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου.

28 Ιουλίου: Στη ρηματική ανακοίνωση του πληρεξουσίου του Γ΄ Ράιχ στην Ελλάδα προς την κυβέρνηση των Αθηνών αναφέρονται, μεταξύ άλλων, και τα παρακάτω: «Η Τράπεζα της Ελλάδος δέον όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς, ώστε να εξασφαλίζει μηνιαίως διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού ποσόν μέχρις 25 εκατομμυρίων μάρκων».

Στην πραγματικότητα, τα λεγόμενα «έξοδα κατοχής» ήταν πολύ περισσότερα από τα 25.000.000 μάρκα μηνιαίως (βλέπε 14 Μαρτίου του 1942).

9 Σεπτεμβρίου: Ιδρύεται στην Αθήνα ο Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος (ΕΔΕΣ) με αρχηγό τον απότακτο του κινήματος του 1935 Ναπολέοντα Ζέρβα. Ο ΕΔΕΣ συγκρότησε αντιστασιακές ομάδες κυρίως στην Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία.

27 Σεπτεμβρίου: Ιδρύεται έπειτα από συμφωνία των αντιπροσώπων του ΚΚΕ (Λευτέρης Αποστόλου), του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος (Χρήστος Χωμενίδης), της Ένωσης Λαϊκής Δημοκρατίας (Ηλίας Τσιριμώκος) και του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδας (Απόστολος Βογιατζής) το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο).

28 Σεπτεμβρίου: Τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής προβαίνουν σε εκτελέσεις Ελλήνων στο Δοξάτο της Δράμας και λίγες μέρες αργότερα στη Νιγρίτα και στο Κιλκίς. Αυτές οι διώξεις του ελληνικού στοιχείου αποκλήθηκαν «Βουλγαρικοί Εσπερινοί».

29 Σεπτεμβρίου: Σφαγές χιλιάδων Ελλήνων από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής στην περιοχή του Δοξάτου Δράμας.

24 Οκτωβρίου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής εκτελούν 165 άντρες του χωριού Μεσοβούνι κοντά στην Πτολεμαΐδα.

2 Δεκεμβρίου: Η πείνα σε συνδυασμό με τις πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες προκαλεί χιλιάδες θύματα ανάμεσα στον αστικό κυρίως πληθυσμό της χώρας. Μέχρι τα μέσα του 1942 οι νεκροί θα φτάσουν τις 200.000.
* McsEngl.{socGrc'1941},

socGrc'time1942 16 Φεβρουαρίου: Ιδρύεται ο Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ).

23 Φεβρουαρίου: Η ελληνική κυβέρνηση αποστέλλει σε διακόσια σημαίνοντα πρόσωπα των εκκλησιών, του Τύπου και της πολιτικής των συμμαχικών χωρών υπόμνημα, στο οποίο περιγράφει το λιμό που μαστίζει τον ελληνικό λαό και κάνει έκκληση για αποφασιστική βοήθεια.

14 Μαρτίου: Υπογράφεται από εκπροσώπους της ελληνικής -κατοχικής-, της ιταλικής και της γερμανικής κυβέρνησης η Συμφωνία της Ρώμης, η οποία προβλέπει τη μορφή του «δανείου» για τα επιπλέον των εξόδων κατοχής ποσά που θα λάμβαναν οι αρχές Κατοχής από την Τράπεζα της Ελλάδος. Η συμφωνία, η οποία γνωστοποιήθηκε επισήμως στην ελληνική κυβέρνηση με την 160ή ρηματική ανακοίνωση του πληρεξουσίου του Γ΄ Ράιχ στην Ελλάδα, προβλέπει αποπληρωμή των δανείων «εν καιρώ». Ο καθηγητής Α. Αγγελόπουλος υπολόγισε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το απαιτητό κεφάλαιο μόνο στα 3.000.000.000 δολάρια (1993).

30 Μαρτίου: Οι κυριότερες, με εξαίρεση των Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, προσωπικότητες της συντηρητικής παράταξης συνυπογράφουν με φιλελεύθερους ηγέτες πρωτόκολλο σύμφωνα με το οποίο δεν θα επιστρέψει ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ στην Ελλάδα χωρίς τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

30 Απριλίου: Η υπηρεσία επισιτισμού ανακοινώνει ότι η διανομή ψωμιού θα γίνεται τρεις φορές την εβδομάδα. Κάθε κάτοχος δελτίου δικαιούται 80 δράμια ψωμιού τη φορά.

12 Ιουνίου: Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας ανακοινώνουν την απόφασή τους να αποσταλούν 18.000 τόνοι τροφίμων στην Ελλάδα.

11 Ιουλίου: Οι Γερμανοί συγκεντρώνουν τους άρρενες Εβραίους στην πλατεία Ελευθερίας και τους στέλνουν σε κάτεργα, για να τους απελευθερώσουν ύστερα από καταβολή λύτρων.

28 Ιουλίου: Ο στρατηγός Ναπολέων Ζέρβας αναγγέλλει την ίδρυση των «Εθνικών Ομάδων Ελλήνων Ανταρτών» ως στρατιωτικού σκέλους της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΔΕΣ.

22 Σεπτεμβρίου: Η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων) ανατινάζει τα γραφεία της φιλοναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ (Εθνικο-Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση) και αποτρέπει τη στρατολόγηση Ελλήνων από τους Γερμανούς κατακτητές.

23 Οκτωβρίου: Τα συμμαχικά στρατεύματα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνεται και η Ελληνική Ταξιαρχία, αναχαιτίζουν στην περιοχή Ελ Αλαμέιν την προέλαση προς την Αλεξάνδρεια των υπό τον Έρβιν Ρόμελ (η Αλεπού της Ερήμου) γερμανικών στρατευμάτων (Άφρικα Κορπς).

11 Νοεμβρίου: Η τουρκική Βουλή ψηφίζει νόμο που επιβάλλει έκτακτη εισφορά στην κινητή και ακίνητη περιουσία (Varlik vergisi). Ο νόμος αυτός, όργανο φυλετικού διωγμού, στρέφεται κυρίως εναντίον των Ελλήνων, των Εβραίων και των Αρμενίων.

16 Νοεμβρίου: Το υποβρύχιο «Τρίτων» (κυβερνήτης υποπλοίαρχος Επαμεινώνδας Κοντογιάννης) επιτίθεται εναντίον γερμανικής νηοπομπής στον Καφηρέα, βυθίζει ένα πετρελαιοφόρο και, ενώ προσπαθεί να διαφύγει, δέχεται την επίθεση γερμανικού καταδιωκτικού και τελικά βυθίζεται. Δεκαεννέα μέλη του πληρώματος χάνονται μαζί του.

19 Νοεμβρίου: Παραιτείται η πρώτη κατοχική κυβέρνηση του στρατηγού Τσολάκογλου. Νέος πρωθυπουργός είναι ο καθηγητής της ιατρικής Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος.

25 Νοεμβρίου: Αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ ανατινάζουν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοπόταμου αποκόπτοντας τη στρατηγικής σημασίας οδό Θεσσαλονίκης-Αθηνών-Πειραιώς, την οποία οι Γερμανοί χρησιμοποιούν για τον ανεφοδιασμό των στρατευμάτων του Ρόμελ στη Β. Αφρική.

30 Νοεμβρίου: Το υποβρύχιο «Παπανικολής» (κυβερνήτης Νικ. Ρουσέν) βυθίζει εχθρικό φορτηγό πλοίο χωρητικότητας 8.000 τόνων στην περιοχή των Δωδεκανήσων.

2 Δεκεμβρίου: Κυβέρνηση (κατοχική) του Κωνσταντίνου Λογοθετόπουλου (παραίτηση στις 7 Απριλίου του 1943).

15 Δεκεμβρίου: Το αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα» καταβυθίζει ιταλικό υποβρύχιο στα στενά της Βεγγάζης.
* McsEngl.{socGrc'1942},

socGrc'time1943 14 Ιανουαρίου: Σκοτώνεται στη διάρκεια συμπλοκής με Ιταλούς καραμπινιέρους ο ταγματάρχης Ιωάννης Τσιγάντες, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης Μίδας 614. Ο αδερφός του Χριστόδουλος Τσιγάντες είναι την ίδια περίοδο αρχηγός του Ιερού Λόχου, που μάχεται στο πλευρό των Συμμάχων στη Μέση Ανατολή.

19 Ιανουαρίου: Το αντιτορπιλικό «Βασ. Όλγα» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Γ. Μπλέσσα βυθίζει την ιταλική κορβέτα «Στρόμπολι» στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Τύνιδας.

31 Ιανουαρίου: Ο δείκτης κόστους ζωής φτάνει στις 2.085 μονάδες από τις 125 μονάδες που βρισκόταν στις 31 Ιανουαρίου του 1941. Λίγους μήνες αργότερα (Οκτώβριος του 1943) θα εκτοξευθεί στις 22.825 μονάδες 4 Φεβρουαρίου: Εκτελείται από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής ο αξιωματικός της Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας Κώστας Πιερρίκος, ο οποίος ήταν επικεφαλής της ομάδας της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ, που είχε ανατινάξει τα γραφεία της φιλοναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ.

6 Φεβρουαρίου: Ο οικονομικός πληρεξούσιος του Ράιχ στην Ελλάδα Νέστλερ σε έγγραφό του προς την Τράπεζα της Ελλάδος αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Από τα κατά τον μήνα Φεβρουάριο 1943 εμβασθέντα 6.000.000.000 δραχμές, αναλογούν 3.000.000.000 δραχμές εις τον Γενικόν Λογαριασμόν (δηλαδή έξοδα κατοχής) και 3.000.000.000 εις τον Ειδικόν Λογαριασμόν (δηλαδή πιστώσεις)». Αυτή η επισήμανση καταδεικνύει ότι οι αρχές Κατοχής «δανείζονταν» χρήματα από την Ελλάδα.

23 Φεβρουαρίου: Ιδρύεται η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ).

24 Φεβρουαρίου: Δυναμική αντίδραση του λαού της Αθήνας κατά του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης του πληθυσμού που ετοιμάζουν οι αρχές Κατοχής.

27 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει στην Αθήνα ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Η πάνδημος κηδεία του (1η Μαρτίου) θα μετατραπεί σε σιωπηρή αντικατοχική διαδήλωση.

5 Μαρτίου: Γενική απεργία στην κατεχόμενη Αθήνα και παλλαϊκό συλλαλητήριο εναντίον της πολιτικής επιστράτευσης. Δεκάδες νεκροί και τραυματίες έπειτα από την επέμβαση των γερμανικών στρατευμάτων.

15 Μαρτίου: Αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη ο πρώτος συρμός με Έλληνες Εβραίους με προορισμό το Άουσβιτς. Συνολικά πάνω από 48.000 Ελληνοεβραίοι εκτοπίστηκαν στο Άουσβιτς, στο Μπιργκενάου και στο Μπέργκεν-Μπέλσεν. Μόνο 2.000 τελικά θα επιστρέψουν στην Ελλάδα μετά το τέλος του πολέμου.

23 Μαρτίου: Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Δαμασκηνός και οι πρόεδροι πολλών επαγγελματικών οργανώσεων προβαίνουν σε διάβημα στον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο «υπέρ της προστασίας των εν Ελλάδι Ισραηλιτών».

7 Απριλίου: Ο συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης (απότακτος του κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935) αναλαμβάνει την ηγεσία του ΕΛΑΣ.

Ο Ιωάννης Ράλλης αναλαμβάνει την πρωθυπουργία στην τρίτη κατά σειρά κατοχική κυβέρνηση (παραίτηση στις 12 Οκτωβρίου του 1944).

25 Ιουνίου: Γενική απεργία στην κατεχόμενη Αθήνα, 200.000 διαδηλωτές επιτίθενται εναντίον των γερμανικών αρμάτων. Επικεφαλής των διαδηλωτών είναι μια ομάδα τυφλών αναπήρων πολέμου, πάνω στα στήθη των οποίων υπάρχουν γραμμένες οι λέξεις «συντρίψατέ μας».

13 Ιουλίου: Η αντιστασιακή οργάνωση ΕΔΕΣ διεξάγει στην περιοχή Μακρυνόρος της επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας παρενοχλητικές επιχειρήσεις εναντίον της ιταλικής μεραρχίας Brenero, η οποία κατευθύνεται προς την Ιταλία για να ενισχύσει την άμυνα της Σικελίας κατά των Συμμάχων.

22 Ιουλίου: Ογκώδες παναθηναϊκό συλλαλητήριο κατά της επέκτασης της βουλγαρικής ζώνης κατοχής στην κεντρική Μακεδονία διαλύεται με βίαιο τρόπο από τα γερμανοϊταλικά στρατεύματα Κατοχής.

29 Ιουλίου: Αρχίζει η στρατολόγηση στα τάγματα ασφαλείας, τα οποία είχε δημιουργήσει η κυβέρνηση Ι. Ράλλη.

16 Αυγούστου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής πυρπολούν το χωριό Κομμένο της Άρτας και εκτελούν 328 από τους κατοίκους του.

12 Σεπτεμβρίου: Οι αντάρτες της οργάνωσης ΕΟΚ (Εθνικές Οργανώσεις Κρήτης) του καπετάν Μανόλη Μπαντουβά αντιμετωπίζουν με επιτυχία ισχυρές δυνάμεις των Γερμανών στην περιοχή της Βιάνου Ηρακλείου.

13 Σεπτεμβρίου: Το ελληνικό υποβρύχιο «Λ. Κατσώνης» με κυβερνήτη τον αντιπλοίαρχο Β. Λάσκο βυθίζεται πλησίον της Σκιάθου έπειτα από τον εμβολισμό του από γερμανικό καταδιωκτικό.

14 Σεπτεμβρίου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής πυρπολούν 11 χωριά της περιοχής Βιάνου και εκτελούν 352 κατοίκους.

15 Σεπτεμβρίου: Μάχη στην περιοχή Ανάθεμα κοντά στο Λιδωρίκι Φωκίδας ανάμεσα σε δυνάμεις του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων (αντιστασιακή οργάνωση) και γερμανικές δυνάμεις καταλήγει στην εσπευσμένη υποχώρηση των τελευταίων.

17 Σεπτεμβρίου: Αντάρτες του 5/42 ΣΕ του συνταγματάρχη Ψαρρού επιτίθενται αιφνιδιαστικά εναντίον γερμανικής φάλαγγας στην αμαξιτή οδό Άμφισσας-Λιδορικίου, στην οποία προξενούν μεγάλες απώλειες.

26 Σεπτεμβρίου: Το αντιτορπιλικό «Βασίλισσα Όλγα», το πλοίο με την πιο σημαντική δράση από την πλευρά του ελληνικού πολεμικού ναυτικού στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, βυθίζεται στο Λακκί της Λέρου έπειτα από επίθεση γερμανικών αεροπλάνων.

Νοέμβριος: Οι αρχές Κατοχής αρχίζουν να διοχετεύουν στην ελληνική αγορά χρυσές λίρες Αγγλίας και γαλλικά χρυσά εικοσόφραγκα, σε μια προσπάθεια να σταματήσουν την ανεξέλεγκτη άνοδο των τιμών. Η προσπάθειά τους αποτυγχάνει, αλλά ενισχύει τη χρυσοφιλία, η οποία κληροδοτείται και στη μεταπολεμική περίοδο.

26 Νοεμβρίου: Τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής εκτελούν στο Μονοδένδρι Λακωνίας 118 ομήρους.

8 Δεκεμβρίου: Γερμανικά στρατεύματα εισβάλλουν στη Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου και προβαίνουν σε εκτελέσεις μοναχών και προσκυνητών.

13 Δεκεμβρίου: Σφαγή 1.101 Ελλήνων στα Καλάβρυτα από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής.

18 Δεκεμβρίου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής εκτελούν στη Δράκεια Πηλίου 133 άτομα.
* McsEngl.{socGrc'1943},

socGrc'time1944

7 Ιανουαρίου: Αυτοκτονεί στην Αθήνα ο κυπριακής καταγωγής ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης (γεν. το 1893).

12 Ιανουαρίου: Βομβαρδίζεται ανηλεώς το λιμάνι του Πειραιά από βρετανικά αεροσκάφη.
Δεκάδες νεκροί από τον άμαχο πληθυσμό.

21 Ιανουαρίου: Συμμετοχή του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού με τέσσερις μονάδες στη συμμαχική απόβαση στο Άντζιο της Ιταλίας.

29 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται στην Πλάκα της Ηπείρου η ομώνυμη συμφωνία ανάμεσα στις αντιστασιακές οργανώσεις ΕΛΑΣ, ΕΚΚΑ, ΕΔΕΣ. Με τη συμφωνία αυτή οι οργανώσεις αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην πολεμούν μεταξύ τους, να περιορίζονται στις περιοχές που κατέχει η καθεμιά και να πολεμούν τον εχθρό από κοινού και χωριστά.

26 Μαρτίου: Αναγγέλλεται η δημιουργία της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθερώσεως - ΠΕΕΑ. Προσωρινός πρόεδρός της είναι ο συνταγματάρχης Ευριπίδης Μπακιρτζής, παλαιότερα εκπρόσωπος της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΚΑ, και μέλη της οι Μάντακας (ΕΛΑΣ), Σιάντος (ΚΚΕ), Τσιριμώκος (ΕΛΔ), Γαβριηλίδης (Αγροτικό Κόμμα) και ο καθηγητής του συνταγματικού δικαίου Α. Σβώλος, ο οποίος λίγες μέρες αργότερα αναλαμβάνει πρόεδρος της ΠΕΕΑ.

1 Απριλίου: Η Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση ζητά από την εξόριστη στην Αίγυπτο ελληνική κυβέρνηση του Εμμανουήλ Τσουδερού το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας με βάση την ΠΕΕΑ. Συγχρόνως αξιωματικοί και οπλίτες της 1ης Ελληνικής Ταξιαρχίας στασιάζουν. Το παράδειγμά τους ακολουθούν στις 5 Απριλίου και τα πληρώματα πολλών μονάδων του ελληνικού στόλου. Ο πρωθυπουργός Τσουδερός παραιτείται και αντικαθίσταται από τον Σοφοκλή Βενιζέλο, ο οποίος αναθέτει στο ναύαρχο Βούλγαρη την καταστολή της στάσης. Στις 23 Απριλίου η εξέγερση λήγει, έπειτα από αιματηρή επέμβαση πιστών στην κυβέρνηση αγημάτων εμβολής.

3 Απριλίου: Παράτολμη ενέργεια τριάντα Ιερολοχιτών υπό τον αντισυνταγματάρχη Καλλίνσκη έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση των ομήρων που κρατούσαν οι Γερμανοί στο Διδασκαλείο της Μυτιλήνης.

5 Απριλίου: Εξοντώνονται από τους Γερμανούς οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού Κλεισούρα Καστοριάς. Εκτελούνται 223 άτομα.

17 Απριλίου: Το σύνταγμα 5/42 (ΕΚΚΑ) του συνταγματάρχη Δ. Ψαρρού διαλύεται από υπέρτερες δυνάμεις του ΕΛΑΣ στην περιοχή Κλήμα Δωρίδος, ενώ ο ίδιος ο Ψαρρός εκτελείται, λίγο μετά την παράδοσή του.(Παραπομπή: http://clubs.pathfinder.gr/542psarros/196910)

19 Απριλίου: Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (παραίτηση στις 26 Απριλίου του 1944).

24 Απριλίου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής εκτελούν στους Πύργους Κοζάνης 318 κατοίκους του χωριού.

25 Απριλίου: Αντάρτες ανατινάσσουν γερμανική στρατιωτική αμαξοστοιχία, με αποτέλεσμα αρκετοί στρατιώτες να βρουν το θάνατο. Σε αντίποινα εκτελούνται 99 Έλληνες.

26 Απριλίου: Έλληνες αντάρτες και Βρετανοί κομάντος απάγουν στην Κρήτη το διοικητή της φρουράς του νησιού, Γερμανό στρατηγό Κράιπε, και τον μεταφέρουν στη Μέση Ανατολή.

26 Απριλίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου αναλαμβάνει την πρωθυπουργία στην εξόριστη ελληνική κυβέρνηση μετά την παραίτηση του Σοφοκλή Βενιζέλου, ο οποίος παρέμεινε μόνο για 12 μέρες πρωθυπουργός.

1 Μαΐου: Οι Γερμανοί εκτελούν στο σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 Έλληνες πατριώτες, οι οποίοι κρατούνταν στις φυλακές του Χαϊδαρίου, στην πτέρυγα μελλοθανάτων 15.

17 Μαΐου: Αρχίζει στο Λίβανο υπό την προεδρεία του πρωθυπουργού της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου η ομώνυμη διάσκεψη των αντιπροσώπων των ελληνικών πολιτικών και αντιστασιακών δυνάμεων. Κύρια θέματα η διαμόρφωση εθνικής πολιτικής και η συγκρότηση εθνικού στρατού. Στις 20 Μαΐου οι εκπρόσωποι των διαφόρων κομμάτων και οργανώσεων καταλήγουν σε συμφωνία για τη δημιουργία Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας.

24 Μαΐου: Νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου (παραίτηση στις 18 Οκτωβρίου του 1944).

27 Μαΐου: Ολοκληρώνονται στο χωριό Κορυσχάδες της Ευρυτανίας οι εργασίες του εθνικού συμβουλίου, που επικυρώνει την εξουσία της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης) ως αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης με έδρα την Ελλάδα.

10 Ιουνίου: Πυρπολείται και καταστρέφεται η κωμόπολη του Διστόμου από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής έπειτα από διαταγή του υπολοχαγού Χανς Ζάμπελ (218 κάτοικοι νεκροί: 20 βρέφη, 45 παιδιά, 111 ενήλικοι και 42 υπερήλικοι).

1-12 Ιουλίου: Η Ελλάδα συμμετέχει μαζί με άλλες 43 χώρες στη Συνδιάσκεψη του Bretton

Woods. Αποφασίζονται η δομή της παγκόσμιας μεταπολεμικής οικονομίας και η ίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

14 Ιουλίου: Δύναμη Ιερολοχιτών και Βρετανών καταδρομέων βάλλει κατά της γερμανοϊταλικής φρουράς του νησιού, στην οποία προξενεί σημαντικές απώλειες.

11 Αυγούστου: Αποβιβάζεται στον Τάραντα της Ιταλίας η 3η Ελληνική Ορεινή Ταξιαρχία, για να λάβει μέρος μαζί με τους συμμάχους στις επιχειρήσεις εναντίον των δυνάμεων του Άξονα στην Ιταλία.

2 Σεπτεμβρίου: Διορίζονται υπουργοί στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, Α. Σβώλος, Ι. Ζέβγος, Α.

Αγγελόπουλος, Η. Τσιριμώκος, Ν. Ασκούτσης και Μιλτιάδης Πορφυρογένης.

8 Σεπτεμβρίου: Εκτελείται από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι, και αφού είχε υποστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα φριχτά βασανιστήρια, η Λέλα Καραγιάννη, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα».

21 Σεπτεμβρίου: Η 3η Ορεινή Ταξιαρχία καταλαμβάνει το Ρίμινι εκδιώκοντας τους Γερμανούς που το υπερασπίζονταν.

26 Σεπτεμβρίου: Στην Καζέρτα της Ιταλίας οι εκπρόσωποι των μεγαλύτερων αντιστασιακών οργανώσεων της χώρας (ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ) συμφωνούν να θέσουν τις δυνάμεις τους υπό τις διαταγές του Βρετανού υποστρατήγου Ρόναλντ Σκόμπι, τα τάγματα ασφαλείας να θεωρηθούν εχθρικοί σχηματισμοί και ο ΕΛΑΣ να μη μετακινήσει τις δυνάμεις του προς τα μεγάλα αστικά κέντρα (Συμφωνία της Καζέρτα).

27 Σεπτεμβρίου: Με εντολή της κυβέρνησης Παπανδρέου ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος αποβιβάζεται στην Καλαμάτα για να πείσει τον Βελουχιώτη να σταματήσει τις επιθέσεις του εναντίον αμάχων.

7 Οκτωβρίου: Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος εγκαθίσταται στην απελευθερωμένη Πάτρα ως αντιπρόσωπος της εξόριστης ακόμη ελληνικής κυβέρνησης.

9 Οκτωβρίου: Στη διάρκεια της συνάντησης Τσόρτσιλ και Στάλιν στη Μόσχα συμφωνείται να παραμείνει η Ελλάδα στη βρετανική σφαίρα επιρροής (Συμφωνία των Ποσοστών ή της Μόσχας). Το περιεχόμενο της συμφωνίας το αγνοεί η ελληνική πολιτική ηγεσία αλλά και η ηγεσία του ΚΚΕ.

12 Οκτωβρίου: Τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής εγκαταλείπουν την Αθήνα. Την ίδια μέρα καταφτάνουν στο λιμάνι του Πειραιά τα πρώτα βρετανικά στρατεύματα.

18 Οκτωβρίου: Η κυβέρνηση Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων.

25 Οκτωβρίου: Ιδρύεται ο ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών), στον οποίο συγχωνεύονται οι μικρές στρατιωτικές ομάδες δεξιών βασιλόφρονων αξιωματικών, που ιδρύθηκαν ως αντίδραση στα αριστερά κινήματα της Μέσης Ανατολής.

3 Νοεμβρίου: Κυκλοφορεί το μεγαλύτερο σε ονομαστική αξία ελληνικό χαρτονόμισμα των 100 δισεκατομμυρίων δραχμών, το οποίο φέρει την υπογραφή του τότε διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος Ξενοφώντα Ζολώτα. Είναι το τελευταίο χαρτονόμισμα κατοχικών δραχμών, έστω και αν οι Γερμανοί έχουν αποχωρήσει ήδη από την Ελλάδα.

8 Νοεμβρίου: Η 3η Ορεινή Ταξιαρχία, πιο γνωστή ως Ταξιαρχία του Ρίμινι, αποβιβάζεται στο λιμάνι του Πειραιά.

27 Νοεμβρίου: Ο καθηγητής και υφυπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας Άγγελος Αγγελόπουλος, σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρεται για πρώτη φορά στα κατοχικά «δάνεια», το ύψος των οποίων φτάνει τις 38.000.000 χρυσές λίρες Αγγλίας, δηλαδή 80.280.000.000 νέες δραχμές ή 500 πεντάκις εκατομμύρια κατοχικές δραχμές.

28 Νοεμβρίου: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ζητά την αποστράτευση και τον αφοπλισμό όλων των αντιστασιακών οργανώσεων μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου.

1 Δεκεμβρίου: Οι υπουργοί που ανήκουν στο ΕΑΜ αποσύρονται από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Γ. Παπανδρέου.

3 Δεκεμβρίου: Γίνεται τελικά, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης Παπανδρέου, το οργανωμένο από την Αριστερά συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος. Ελεύθεροι σκοπευτές άγνωστης ταυτότητας σκορπίζουν το θάνατο. Αρχίζουν τα Δεκεμβριανά.

4 Δεκεμβρίου: Ο στρατηγός Σκόμπι κηρύσσει στρατιωτικό νόμο στην προσπάθειά του να ελέγξει τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ, οι οποίες επιδιώκουν να επιβληθούν στην περιοχή της πρωτεύουσας.

22 Δεκεμβρίου: Οι δυνάμεις του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο αναγκάζονται να καταφύγουν στην Κέρκυρα κάτω από την πίεση ισχυρών δυνάμεων του ΕΛΑΣ.

25 Δεκεμβρίου: Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ο. Τσόρτσιλ και Α. Ίντεν φτάνουν στην Αθήνα για να διαπραγματευτούν συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και ειρήνευσης με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ.

26-27 Δεκεμβρίου: Συνεχείς συσκέψεις στο υπουργείο Εξωτερικών ανάμεσα στους εκπροσώπους των αντιμαχόμενων πλευρών (του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού και την πρώτη ημέρα παρουσία των Τσόρτσιλ και Ίντεν) δεν ευδοκιμούν. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται με δυσμενή πλέον έκβαση για τις δυνάμεις του ΕΑΜ.

31 Δεκεμβρίου: Ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός αναλαμβάνει καθήκοντα αντιβασιλέα.
* McsEngl.{socGrc'1944},

socGrc'time1945
2 Ιανουαρίου: Παραίτηση της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου. Νέα κυβέρνηση υπό τον Νικόλαο Πλαστήρα.

5 Ιανουαρίου: Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ αρχίζουν την εκκένωση περιοχών της Αθήνας.

10 Ιανουαρίου: Το ΕΑΜ συμφωνεί με την κατάπαυση του πυρός που πρότεινε η κυβέρνηση.

12 Φεβρουαρίου: Στις 19:20 στη Βάρκιζα υπογράφεται από τους εκπροσώπους της κυβέρνησης και του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ η ομώνυμη συμφωνία, η οποία προβλέπει τον αφοπλισμό των ανταρτικών και παραστρατιωτικών ομάδων μέχρι τις 26 Φεβρουαρίου του 1945. Επίσης, καθορίζονται ο τρόπος ανασυγκρότησης του εθνικού στρατού, η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το πολιτειακό και η διενέργεια εκλογών.

14 Μαρτίου: Με υπόμνημά της η κεντρική επιτροπή του ΕΑΜ διαμαρτύρεται προς τους αντιπροσώπους της Μ. Βρετανίας, των ΗΠΑ, της ΕΣΣΔ και της Γαλλίας για την παραβίαση των όρων της Συμφωνίας της Βάρκιζας από τη δράση των ακροδεξιών παρακρατικών ομάδων.

1 Απριλίου: Αρχίζει η δράση της UNRRA στην Ελλάδα.

8 Απριλίου: Παραίτηση της κυβέρνησης του στρατηγού Ν. Πλαστήρα. Νέα κυβέρνηση υπό το ναύαρχο Πέτρο Βούλγαρη.

19 Απριλίου: Αίρεται ολοκληρωτικά η απαγόρευση της κυκλοφορίας των πολιτών της Αθήνας μετά τις 21:00.

29 Μαΐου: Ο Νίκος Ζαχαριάδης μετά την επιστροφή του από τη Γερμανία, όπου ήταν έγκλειστος στο Νταχάου, αναλαμβάνει την ηγεσία του ΚΚΕ.

3 Ιουνίου: Μπαίνει σε εφαρμογή ένα νέο σταθεροποιητικό πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας -Νόμος 362/1945- περισσότερο γνωστό ως πείραμα Κυριάκου Βαρβαρέσου (διοικητής τραπέζης της Ελλάδος και υπουργός Συντονισμού).

11 Ιουνίου: Το ΚΚΕ αποκηρύσσει δημόσια τη δράση του Άρη Βελουχιώτη. Λίγες μέρες αργότερα (στις 16 Ιουνίου στη Μεσούντα, κοντά στον Αχελώο) ο Βελουχιώτης αυτοκτονεί(;), για να αποφύγει τη σύλληψή του από παραστρατιωτικές ομάδες που τον καταδιώκουν απηνώς.

26 Ιουνίου: Η Ελλάδα συνυπογράφει μαζί με δεκάδες άλλες χώρες το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών στον Άγιο Φραγκίσκο των ΗΠΑ.

3 Αυγούστου: Το Κόμμα των Φιλελευθέρων αίρει την υποστήριξή του προς την κυβέρνηση του ναυάρχου Βούλγαρη.

9 Αυγούστου: Παραιτείται η κυβέρνηση Βούλγαρη.

11 Αυγούστου: De facto κυβέρνηση του ναυάρχου Πέτρου Βούλγαρη (παραίτηση στις 17 Οκτωβρίου του 1945).

3 Οκτωβρίου: Με δηλώσεις τους ο Γ. Καφαντάρης, ο Θ. Σοφούλης και ο Εμμ. Τσουδερός ζητούν τη συγκρότηση «αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης».

9 Οκτωβρίου: Παραιτείται η κυβέρνηση Βούλγαρη.

17 Οκτωβρίου: De facto κυβέρνηση υπό την προεδρία της Αυτού Μακαριότητος του αντιβασιλέα Δαμασκηνού.

1 Νοεμβρίου: De facto κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.

22 Νοεμβρίου: De facto κυβέρνηση του Θ. Σοφούλη (παραίτηση στις 4 Απριλίου του 1946). Η ΚΕ του ΚΚΕ αποφασίζει την υπό όρους στήριξη της κυβέρνησης Σοφούλη μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών.
* McsEngl.{socGrc'1945},

socGrc'time1946 30 Μαρτίου: Εκδηλώνεται επίθεση αριστερών ανταρτών κατά του Λιτόχωρου, το οποίο τελικά καταλαμβάνεται από τις επιτιθέμενες δυνάμεις. Η επίθεση αυτή θεωρείται η πρώτη πολεμική πράξη του Εμφυλίου.

31 Μαρτίου: Στις εθνικές εκλογές που γίνονται, στις οποίες δεν πήρε μέρος το ΚΚΕ (αποχή), νικητής αναδεικνύεται το Ενιαίο Εθνικό Μέτωπο με 55,2% επί των ψήφων και 204 έδρες σε σύνολο 344 εδρών. Ανεξάρτητοι παρατηρητές από ξένες χώρες προσδιορίζουν το ποσοστό των πολιτών που απείχαν για πολιτικούς λόγους γύρω στο 20%.

4 Απριλίου: Νέα κυβέρνηση υπό τον πρόεδρο του Συμβουλίου Επικρατείας Παναγιώτη Πουλίτσα.

18 Απριλίου: Ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης σχηματίζει κυβέρνηση μετά την επικράτηση του Λαϊκού Κόμματος στις εκλογές της 31ης Μαρτίου.

18 Ιουνίου: Θεσπίζεται το Γ΄ Ψήφισμα, το οποίο αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία θα στηριχτούν όλα τα έκτακτα μέτρα της περιόδου 1946-1950. Το ψήφισμα αυτό απαγορεύει επί ποινή θανάτου την ένοπλη δράση.

1 Σεπτεμβρίου: Διεξάγεται δημοψήφισμα για το πολιτειακό, το οποίο εκκρεμούσε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το αποτέλεσμα 68,6% υπέρ της επιστροφής του Γεωργίου Β΄, αν και αμφισβητείται από τα κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς τα οποία είχαν ταχθεί εναντίον του βασιλικού θεσμού, είναι ενδεικτικό των τάσεων που επικρατούν την εποχή αυτή στην Ελλάδα.

20 Σεπτεμβρίου: Εξορίζονται ο αρχηγός του ΕΛΑΣ στρατηγός Στέφανος Σαράφης και 32 ΕΑΜικοί αξιωματικοί.

2 Οκτωβρίου: Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη.
* McsEngl.{socGrc'1946},

socGrc'time1947
17 Ιανουαρίου: Ίδρυση του αρχηγείου Ρούμελης και του αρχηγείου Ηπείρου του Δημοκρατικού Στρατού εν όψει της κλιμάκωσης των επιχειρήσεων του Εμφυλίου Πολέμου.

24 Ιανουαρίου: Ο Δημήτριος Μάξιμος σχηματίζει κυβέρνηση που θα παραμείνει στην εξουσία μέχρι τις 29 Αυγούστου του 1947.

29 Ιανουαρίου: Ο ΟΗΕ διορίζει ειδική εξεταστική επιτροπή, για να ελέγξει τις ελληνικές αιτιάσεις για παρεμβάσεις των βορείων γειτόνων της Ελλάδας στον Εμφύλιο.

10 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται ανάμεσα στην Ιταλία και τις νικήτριες δυνάμεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Συνθήκη των Παρισίων. Με τη συνθήκη αυτή τα Δωδεκάνησα περιέρχονται στην Ελλάδα.

19 Φεβρουαρίου: Ανακοινώνεται η ίδρυση του στρατοπέδου Εθνικού Φρονηματισμού της Μακρονήσου.

7 Μαρτίου: Η Δωδεκάνησος ενσωματώνεται επίσημα στην Ελλάδα.

12 Μαρτίου: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν εξαγγέλλει την πρόθεση της διοικήσεώς του να στηρίξει την ελληνική κυβέρνηση στον αγώνα της εναντίον των αριστερών ανταρτών (Δόγμα Τρούμαν).

20 Μαρτίου: Δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Ζέβγος, αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, πρώην υπουργός και αρχηγός της αντιπροσωπείας του ΕΑΜ στη Μακεδονία για την επιτροπή έρευνας.

31 Μαρτίου: Οι Βρετανοί παραδίδουν τη στρατιωτική διοίκηση των Δωδεκανήσων στον εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης ναύαρχο Ιωαννίδη.

1 Ιουνίου: Οι Αμερικανοί αντικαθιστούν τους Βρετανούς στην οργάνωση και τον εξοπλισμό του ελληνικού στρατού.

5 Ιουνίου: Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρσαλ εξαγγέλλει το ομώνυμο σχέδιο παραχώρησης στρατιωτικής βοήθειας προς την Ελλάδα και την Τουρκία, για να αντιμετωπίσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο».

9-10 Ιουλίου: Οι αρχές ασφαλείας της χώρας προβαίνουν σε «προληπτικού χαρακτήρα συλλήψεις» πολιτών αριστερών φρονημάτων, για να «αποτρέψουν εγκληματικήν συνωμοτικήν απόπειρα ανατροπής της νομίμου κυβερνήσεως».

29 Αυγούστου: Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη.

7 Σεπτεμβρίου: Κάτω από την πίεση των γεγονότων και του αγγλοαμερικανικού παράγοντα, τα κόμματα των Φιλελευθέρων και των Λαϊκών σχηματίζουν κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Θ. Σοφούλη και αντιπρόεδρο και υπουργό των Εξωτερικών τον Κ. Τσαλδάρη.

24 Σεπτεμβρίου: Η ηγεσία του ΚΚΕ (Ν. Ζαχαριάδης) απορρίπτει την πρόταση της κυβέρνησης Σοφούλη για παράδοση του οπλισμού και παροχή αμνηστίας.

23 Δεκεμβρίου: Σχηματίζεται στα βουνά η πρώτη «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» των ανταρτών με πρωθυπουργό και υπουργό Στρατιωτικών τον Μάρκο Βαφειάδη και αντιπρόεδρο και υπουργό Εσωτερικών τον Ι. Ιωαννίδη.

27 Δεκεμβρίου: Τίθεται εκτός νόμου το ΚΚΕ, διαλύεται το ΕΑΜ και ενεργοποιείται ο αναγκαστικός νόμος 509, με τον οποίο επαναφέρεται σε ισχύ ο νόμος του Βενιζέλου (1929) «περί ιδιωνύμου αδικήματος».
* McsEngl.{socGrc'1947},

socGrc'time1948
7 Μαρτίου: Επίσημη ανακήρυξη της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα και εγκατάσταση ελληνικής πολιτικής διοίκησης.

15 Απριλίου: Το Α΄ Σώμα Στρατού υπό την ηγεσία του αντιστράτηγου Θρασύβουλου Τσακαλώτου αρχίζει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού στην περιοχή της Ρούμελης. Η επιχείρηση έχει την κωδική ονομασία «Χαραυγή».

7 Μαΐου: Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και προσωρινά της Δικαιοσύνης Ρέντης σε δηλώσεις του στον ανταποκριτή του Ρόιτερ αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: «Εκ των 2.961 Ελλήνων καταδικασθέντων εις θάνατον... είχον εκτελεσθεί 157 προ της 1ης Μαΐου του τρέχοντος έτους. Μετά την 1η Μαΐου εξετελέσθησαν 24 εις τας Αθήνας και 19 σήμερον στην Αίγινα».

16 Μαΐου: Εντοπίζεται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης το πτώμα του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, ο οποίος αναζητούσε τρόπο να έρθει σε επαφή με την ηγεσία του Δημοκρατικού Στρατού. Για τη δολοφονία του θεωρήθηκε ύποπτος και τελικά καταδικάστηκε ο δημοσιογράφος Στακτόπουλος, χωρίς όμως ποτέ να αποδειχθεί η ενοχή του.

28 Ιουνίου: Η ΚΟΜΙΝΦΟΡΜ αποκηρύσσει το στρατάρχη Τίτο και το ΚΚ της Γιουγκοσλαβίας. Η απόφαση αυτή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στον ελληνικό Εμφύλιο, αφού σύντομα ο Τίτο δεν θα αναγνωρίζει πλέον τις δεσμεύσεις του απέναντι στο Δημοκρατικό Στρατό.

3 Ιουλίου: Επαναλειτουργεί η διώρυγα της Κορίνθου, η οποία είχε αχρηστευθεί από τους Γερμανούς που αποχωρούσαν.

3 Σεπτεμβρίου: Ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Τίτο διατάσσει την εκκένωση του στρατοπέδου υποδοχής προσφύγων από την Ελλάδα και την εκπαίδευση του Δημοκρατικού Στρατού.

27 Οκτωβρίου: Η κυβέρνηση αναθέτει την αρχιστρατηγία στο στρατηγό Παπάγο, για να αντιμετωπίσει τους κομμουνιστές αντάρτες.

18 Νοεμβρίου: Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης του Κόμματος των Φιλελευθέρων ορκίζεται πρωθυπουργός, επικεφαλής κυβέρνησης συνεργασίας ανάμεσα στους Λαϊκούς και τους Φιλελεύθερους.
* McsEngl.{socGrc'1948},

socGrc'time1949
14 Ιανουαρίου: Τμήματα του Δημοκρατικού Στρατού καταλαμβάνουν τη Νάουσα.

19 Ιανουαρίου: Αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού καταλαμβάνουν και κρατούν για τρεις ημέρες το Καρπενήσι.

20 Ιανουαρίου: Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης σχηματίζει την τέταρτη κατά σειρά μεταπολεμική του κυβέρνηση.

21 Ιανουαρίου: Η κυβέρνηση Θ. Σοφούλη αποφασίζει την επίδοση της στραταρχικής ράβδου στο στρατηγό Αλέξανδρο Παπάγο.

4 Φεβρουαρίου: Ο ραδιοφωνικός σταθμός της «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης» αναγγέλλει τα εξής: «Η Πέμπτη Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, παίρνοντας υπόψη της ότι πολλούς μήνες οι σύντροφοι Χρύσα Χατζηβασιλείου και Μάρκος Βαφειάδης ήταν βαριά άρρωστοι και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στα καθήκοντα που τους είχε αναθέσει η ΚΕ του ΚΚΕ, αποφάσισε ομόφωνα να τους απαλλάξει από κάθε κομματική δουλειά.

Λεύτερη Ελλάδα, Γράμμος, 31 Γενάρη 1949».

11 Φεβρουαρίου: Αποτυγχάνει επίθεση των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού για την κατάληψη της Φλώρινας.

14 Απριλίου: Πέμπτη κατά σειρά κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη (θάνατος Σοφούλη στις 24 Ιουνίου του 1949).

20 Μαΐου: Πεθαίνει ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός.

24 Ιουνίου: Πεθαίνει ο πρωθυπουργός Θεμιστοκλής Σοφούλης. Πρωθυπουργός αναλαμβάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Α. Διομήδης.

30 Ιουνίου: Κυβέρνηση Αλέξανδρου Διομήδη.

11 Ιουλίου: Ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Τίτο τονίζει σε λόγο του ότι ήρθε ο καιρός να κλείσει βαθμιαίως η χώρα του τα σύνορά της προς την Ελλάδα για να τερματιστεί ο πόλεμος.

16 Αυγούστου: Τα κυβερνητικά στρατεύματα ολοκληρώνουν με επιτυχία τις κυκλωτικές κινήσεις τους στον ορεινό όγκο του Βίτσι, εξαναγκάζοντας ισχυρές δυνάμεις των ανταρτών να υποχωρήσουν στην Αλβανία. Τερματίζεται ο Εμφύλιος Πόλεμος. Στα τρία χρόνια από την έναρξή του το 1947 μέχρι τη λήξη του το 1949 θα σκοτωθούν τουλάχιστον 50.000 και θα τραυματιστούν 80.000 Έλληνες πολίτες, ενώ άλλες 100.000 θα καταφύγουν στις γειτονικές χώρες.

17 Οκτωβρίου: Ο ραδιοφωνικός σταθμός των ανταρτών «Ελεύθερη Ελλάδα» αναγγέλλει την κατάπαυση του πυρός από την πλευρά του Δημοκρατικού Στρατού. Ο Εμφύλιος στοίχισε τη ζωή σε 8.249 αξιωματικούς και στρατιώτες και σε 38.220 αντάρτες. Σε αυτούς πρέπει να προστεθούν και 3.033 εκτελεσθέντες αριστεροί και ανεξακρίβωτος αριθμός εκτελεσθέντων και φονευθέντων πολιτών στη διάρκεια των Δεκεμβριανών.

28 Οκτωβρίου: Απονέμεται τελικά ο τίτλος του στρατάρχη στον Αλέξανδρο Παπάγο.

16 Δεκεμβρίου: Αίρεται ο στρατιωτικός νόμος στις περισσότερες περιοχές της χώρας.
* McsEngl.{socGrc'1949},

socGrc'time1950

6 Ιανουαρίου: Ορκίζεται η υπό τον Ιωάννη Θεοτόκη υπηρεσιακή κυβέρνηση.

14 Ιανουαρίου: Ο Νικόλαος Πλαστήρας σε συνεργασία με τον Εμμανουήλ Τσουδερό ιδρύει την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου (ΕΠΕΚ).

15 Ιανουαρίου: Αρχίζει στην Κύπρο η διεξαγωγή δημοψηφίσματος, το οποίο θα ολοκληρωθεί έπειτα από μία εβδομάδα με εντυπωσιακό αποτέλεσμα υπέρ της ένωσης με την Ελλάδα.

5 Μαρτίου: Στις εθνικές εκλογές που διεξήχθησαν κανένα κόμμα δεν συγκεντρώνει αξιόλογη δύναμη βουλευτών (Λαϊκό Κόμμα: 63 έδρες, Κόμμα Φιλελεύθερων: 56, ΕΠΕΚ: 49).

23 Μαρτίου: Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου.

15 Απριλίου: Κυβέρνηση του στρατηγού Νικολάου Πλαστήρα.

24 Απριλίου: Ο πρωθυπουργός Ν. Πλαστήρας ανακοινώνει στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του την πρόθεσή του να προχωρήσει στη λήψη μέτρων αμνήστευοης.

Προαναγγέλλει την απόλυση από τις φυλακές 10.000 καταδίκων που εκτίουν ποινές μικρότερες από πέντε χρόνια.

21 Αυγούστου: Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου (παραίτηση στις 13 Σεπτεμβρίου του 1950).

13 Σεπτεμβρίου: Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου.

3 Νοεμβρίου: Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου.

15 Νοεμβρίου: Αναχωρεί για την Κορέα το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα για να ενταχθεί στις δυνάμεις του ΟΗΕ που πολεμούν τους κομουνιστές της Β. Κορέας.

28 Νοεμβρίου: Αποκαθίστανται οι ελληνογιουγκοσλαβικές σχέσεις, οι οποίες είχαν διακοπεί κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου.

20 Δεκεμβρίου: Σύλληψη του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα για να οργανώσει τον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ.
* McsEngl.{socGrc'1950},

socGrc'time1951 31 Μαΐου: Τερματίζεται η κατάληψη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από στρατιωτικούς προσκείμενους στον ΙΔΕΑ, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του στρατάρχη Παπάγου.

9 Σεπτεμβρίου: Ο Ελληνικός Συναγερμός του στρατάρχη Παπάγου κατακτά τη σχετική πλειοψηφία στις εθνικές εκλογές (36,53%), αλλά κυβέρνηση τελικά σχηματίζει ο Πλαστήρας (ΕΠΕΚ) με την υποστήριξη των Φιλελευθέρων (Σ. Βενιζέλος).

20 Σεπτεμβρίου: Το ανώτατο συμβούλιο του NATO που συνεδριάζει στην Οτάβα αποφασίζει την ένταξη της Ελλάδας και της Τουρκίας στη συμμαχία.

27 Οκτωβρίου: Κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα.

15 Νοεμβρίου: Ολοκληρώνεται η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη με την έκδοση της καταδικαστικής σε θάνατο απόφασης του Έκτακτου Στρατοδικείου Αθηνών για παράβαση του Αναγκαστικού Νόμου 509.

27 Νοεμβρίου: Ανακοινώνεται ότι ο πρωθυπουργός στρατηγός Πλαστήρας ασθενεί σοβαρά.

22 Νοεμβρίου: Ο Έλληνας αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ Γ. Μαύρος διεκδικεί στη συνεδρίαση κηδεμονιών του διεθνούς οργανισμού υπέρ της Κύπρου το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.

Κατόπιν αξιώσεως του Βρετανού αντιπροσώπου Ίντεν, απαλείφεται από τα επίσημα πρακτικά της συνεδρίασης η αναφορά του Γ. Μαύρου στην Κύπρο. Το Κυπριακό μπαίνει σε μια νέα φάση και γίνεται και επίσημα ελληνικό πρόβλημα.

21 Δεκεμβρίου: Η Βουλή ψηφίζει το νέο σύνταγμα, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 1952.
* McsEngl.{socGrc'1951},

socGrc'time1952 2 Ιανουαρίου: Το νέο σύνταγμα της χώρας, περισσότερο γνωστό ως σύνταγμα του 1952, τίθεται σε ισχύ.

18 Φεβρουαρίου: Η Ελλάδα και η Τουρκία γίνονται μέλη του NATO.

1 Μαρτίου: Καταδίκη σε θάνατο για κατασκοπεία του Ν. Μπελογιάννη και άλλων επτά ατόμων.

16 Μαρτίου: Ο Ν. Πλουμπίδης με επιστολή του στις εφημερίδες αναλαμβάνει την ευθύνη για τις ενέργειες για τις οποίες κατηγορείται ο Ν. Μπελογιάννης.

30 Μαρτίου: Εκτελούνται πίσω από το νοσοκομείο «Σωτηρία» οι Μπάτσης, Καλούμενος, Μπελογιάννης και Αργυριάδης.

8 Μαΐου: Γίνεται στην Αθήνα πάνδημο συλλαλητήριο με κύριο αίτημα την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

11 Οκτωβρίου: Υπηρεσιακή κυβέρνηση του Δημητρίου Κιουσόπουλου.

21 Οκτωβρίου: Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης, μιλώντας από το βήμα του 19ου συνεδρίου του ΚΚΣΕ -εν όψει των εκλογών που θα γίνουν τις προσεχείς ημέρες στην Ελλάδα-, διατυπώνει την άποψη-σύνθημα: «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος...».

16 Νοεμβρίου: Το κόμμα του στρατάρχη Παπάγου «Ελληνικός Συναγερμός» με ποσοστό 49,22% επί των ψήφων και με 247 έδρες στη Βουλή, λόγω του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, σχηματίζει κυβέρνηση (θάνατος Α. Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου του 1955).

21 Δεκεμβρίου: Μετά το θάνατο του βουλευτή Θεσσαλονίκης Μπακονίνα, το κόμμα του Συναγερμού του στρατάρχη Παπάγου προτείνει την Ελένη Σκούρα για την επαναληπτική εκλογή που θα διεξαχθεί τον προσεχή Ιανουάριο, ενώ τα κόμματα του Κέντρου την Ελένη Ζάννα.

25 Δεκεμβρίου: Σύλληψη του ηγετικού στελέχους του παράνομου ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη.
* McsEngl.{socGrc'1952},

socGrc'time1953 9 Απριλίου: Ο υπουργός Συντονισμού Σ. Μαρκεζίνης ανακοινώνει την υποτίμηση της δραχμής έναντι του αμερικανικού δολαρίου. Η ισοτιμία καθορίζεται ως εξής: 1$=30.000 δρχ.

17 Ιουλίου: Το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα αποκρούει σφοδρή κινεζική επίθεση στην περιοχή Ζουγκάμ Νι.

24 Ιουλίου: Αρχίζει η δίκη του φερόμενου ως αρχηγού του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ στην Αθήνα Νίκου Πλουμπίδη.

26 Ιουλίου: Πεθαίνει έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια ο αρχηγός της ΕΠΕΚ και πρώην πρωθυπουργός στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας.

27 Ιουλίου: Υπογράφεται στην πόλη Μουνσάν της Β. Κορέας η ανακωχή με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος στην κορεατική χερσόνησο. Σύμφωνα με αυτή το όριο ανάμεσα στη Βόρεια και τη Νότια Κορέα θα είναι ο 38ος παράλληλος. Τερματίζεται έτσι και η εμπλοκή στον πόλεμο του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος.

3 Αυγούστου: Ο Νίκος Πλουμπίδης, στέλεχος του ΚΚΕ, καταδικάζεται από το έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών σε θάνατο.

9 Αυγούστου: Υπογράφεται στο Μπλεντ της Γιουγκοσλαβίας στρατιωτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας, Γιουγκοσλαβίας και Τουρκίας.

12 Αυγούστου: Σφοδρότατη σεισμική δόνηση εντάσεως 7,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταστρέφει τη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά αφήνοντας πίσω της 480 νεκρούς. Η σεισμική δραστηριότητα είχε ξεκινήσει από τις 9 Αυγούστου με ένα σεισμό 6,2 Ρίχτερ και συνεχίστηκε με έναν άλλο (6,8 Ρίχτερ), οι οποίοι θεωρήθηκαν κύριοι σεισμοί. Έτσι, ο περισσότερος κόσμος ήταν μέσα στα σπίτια του την ώρα του καταστροφικού σεισμού.

24 Νοεμβρίου: Ο υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση του στρατάρχη Παπάγου, Σ. Μαρκεζίνης, ανακοινώνει ότι θα κόψει τρία μηδενικά από το χαρτονόμισμα. Έτσι, η ισοτιμία δραχμής-δολαρίου γίνεται ένα δολάριο προς τριάντα δραχμές και όχι προς τριάντα χιλιάδες, όπως ήταν προηγουμένως.

22 Δεκεμβρίου: Στη διάρκεια δεξίωσης που έγινε στη Βρετανική Πρεσβεία των Αθηνών προς τιμήν του Άντονι Ίντεν, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος θέτει για πρώτη φορά προς συζήτηση το Κυπριακό Ζήτημα. Ο Βρετανός επίσημος δηλώνει ότι για την κυβέρνηση της χώρας του δεν υπάρχει τέτοιο θέμα.
* McsEngl.{socGrc'1953},

socGrc'time1954 1 Μαΐου: Αρχίζει η κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων χωρίς τα τρία τελευταία μηδενικά, τα οποία εκδόθηκαν με βάση τη νέα ισοτιμία δολαρίου και δραχμής (1$=30 δρχ.).

21 Μαΐου: Η Ελλάδα και η Βουλγαρία αποκαθιστούν τις διπλωματικές τους σχέσεις, οι οποίες είχαν διακοπεί από τον Απρίλιο του 1941.

2 Ιουνίου: Ο στρατάρχης Τίτο επισκέπτεται την Αθήνα.

16 Οκτωβρίου; Αρχίζουν οι εργασίες διαμόρφωσης της πλατείας Ομονοίας. Τα σχέδια προβλέπουν υπόγειες διαβάσεις και κυλιόμενες σκάλες, 10 Νοεμβρίου; Ο απόστρατος αξιωματικός του ελληνικού στρατού Γεώργιος Γρίβας (Διγενής) φτάνει κρυφά στην Κύπρο, για να προετοιμάσει τον απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων εναντίον των Άγγλων.

14 Δεκεμβρίου: Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ απορρίπτει την προσφυγή της Ελλάδας για την Κύπρο.
* McsEngl.{socGrc'1954},

socGrc'time1955 3 Φεβρουαρίου: Ο Σπύρος Μαρκεζίνης ιδρύει το Κόμμα των Προοδευτικών. Μαζί του αποχωρούν και 22 βουλευτές του Συναγερμού του στρατάρχη Παπάγου.

6 Φεβρουαρίου: Ολοκληρώνεται η πρώτη φάση των έργων ανάπλασης του αρχαιολογικού χώρου γύρω από την Ακρόπολη. Τα έργα εκτελούνται υπό την καθοδήγηση του αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη, με τη συνεργασία του γαμπρού του επίσης αρχιτέκτονα Α. Παπαγεωργίου.

24 Μαρτίου: Ανακοινώνεται η σύνταξη νομοσχεδίου, το οποίο προβλέπει την πρόσληψη γυναικών σε όλες σχεδόν τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα.

1 Απριλίου: Δολιοφθορές σε βρετανικών συμφερόντων στόχους στην Κύπρο σηματοδοτούν την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ.

23 Μαΐου: Δημιουργείται το υπουργείο Βόρειας Ελλάδας με πρώτο υπουργό το οτρατηγό Κοσμά.

24 Μαΐου: Η βρετανική κυβέρνηση επικηρύσσει με το ποσό των 100.000 λιρών Αγγλίας τον αρχηγό της ΕΟΚΑ Γεώργιο Γρίβα Διγενή.

12 Ιουνίου: Με ενέργειες του υπουργού Συγκοινωνιών Κ. Καραμανλή αρχίζει η απομάκρυνση των τροχιοδρόμων από την Αθήνα, οι οποίοι αντικαθίστανται από τα τρόλεϊ.

17 Ιουλίου: Εντυπωσιακή απόδραση 27 κρατουμένων κομμουνιστών από τις φυλακές των Βούρλων στον Πειραιά.

29 Αυγούστου: Αρχίζει στο Λονδίνο τριμερής συνδιάσκεψη (Μ. Βρετανία, Ελλάδα και Τουρκία) για το Κυπριακό. Η συνδιάσκεψη γρήγορα καταλήγει σε αδιέξοδο. Επιδεινώνονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

6 Σεπτεμβρίου: Κατευθυνόμενος από πράκτορες της τουρκικής κυβέρνησης, όχλος καταστρέφει και λεηλατεί καταστήματα και οικίες Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Δύο νεκροί και τριακόσιοι τραυματίες θα είναι ο τελικός τραγικός απολογισμός των θλιβερών γεγονότων. Μεγάλο κύμα προσφύγων προς την Ελλάδα.

3 Οκτωβρίου: Ο Τζον Χάρτινγκ τοποθετείται από τη βρετανική κυβέρνηση στη θέση του ύπατου αρμοστή της Κύπρου.

5 Οκτωβρίου: Ο βασιλιάς Παύλος αιφνιδιάζει τον πολιτικό κόσμο της χώρας αναθέτοντας την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης -μετά το θάνατο του πρωθυπουργού στρατάρχη Παπάγου (4 Οκτωβρίου)- στον Κ. Καραμανλή και όχι σε έναν από τους δύο αντιπροέδρους της κυβέρνησης, Σ. Στεφανόπουλο και Π. Κανελλόπουλο.

17 Οκτωβρίου: Θάνατος του πρώην πρωθυπουργού και τέως διοικητή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας Δ. Μάξιμου.
* McsEngl.{socGrc'1955},

socGrc'time1956 3 Ιανουαρίου; Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ιδρύει την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ). Στην ενέργειά του αυτή τον ακολουθεί το σύνολο σχεδόν των βουλευτών του Συναγερμού του στρατάρχη Παπάγου.

24 Ιανουαρίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου και άλλοι πολιτικοί του κεντρώου χώρου αλλά και η ΕΔΑ συγκροτούν τη Δημοκρατικήν Ένωσιν.

19 Φεβρουαρίου: Το κόμμα της ΕΡΕ υπό την ηγεσία του Κ. Καραμανλή, αν και λαμβάνει 26.000 ψήφους λιγότερες από το συνασπισμό κομμάτων Δημοκρατική Ένωση, σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση (165 βουλευτές) λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος (τριφασικό). Στις εκλογές αυτές ψηφίζουν για πρώτη φορά γυναίκες (παραίτηση στις 5 Μαρτίου του 1958).

29 Φεβρουαρίου: Η Λίνα Τσαλδάρη (γεννήθηκε το 1887) αναλαμβάνει το υπουργείο Πρόνοιας και γίνεται έτσι η πρώτη Ελληνίδα υπουργός. Η Λίνα Τσαλδάρη είναι χήρα του πρώην πρωθυπουργού Παναγή Τσαλδάρη (1868-1936).

9 Μαρτίου: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος συλλαμβάνεται από τις βρετανικές αποικιοκρατικές αρχές της Κύπρου και εξορίζεται μαζί με τρεις άλλους Ελληνοκυπρίους στις Σεϊχέλες μέχρι το Μάρτιο του 1957.

17 Μαρτίου: Η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ καθαιρεί τον Νίκο Ζαχαριάδη.

18 Απριλίου: Η πρώτη Ελληνίδα δήμαρχος εκλέγεται στην Κέρκυρα. Ονομάζεται Μ. Δεσύλλα.

9 Μαΐου: Ογκώδες συλλαλητήριο στην Αθήνα για τις αναγγελθείσες εκτελέσεις των Κυπρίων αγωνιστών Καραολή και Δημητρίου καταλήγει σε αιματηρά επεισόδια με τέσσερις νεκρούς και 164 τραυματίες.

10 Μαΐου: Εκτελούνται με απαγχονισμό στις φυλακές της Λευκωσίας από τις βρετανικές αποικιακές Αρχές οι ήρωες του Αγώνα των Κυπρίων για αυτοδιάθεση, Μιχάλης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου.

21 Μαΐου: Αναλαμβάνουν υπηρεσία οι δύο πρώτες γυναίκες ειρηνοδίκες ύστερα από σχετικό διαγωνισμό.

9 Ιουλίου: Ισχυρότατος τεκτονικός σεισμός στη Θήρα αφήνει πίσω του 53 νεκρούς.
* McsEngl.{socGrc'1956},

socGrc'time1957 13 Φεβρουαρίου: Στις 12 το μεσημέρι τα πάντα νεκρώνουν στην Ελλάδα. Με αυτό τον τρόπο ο ελληνικός λαός αποφασίζει να διαμαρτυρηθεί για τη στάση της Βρετανίας αλλά και άλλων χωρών στο Κυπριακό Ζήτημα. Το σύνθημα δίνουν οι καμπάνες των εκκλησιών και οι σειρήνες συναγερμού.

4 Μαρτίου: Ο Γρηγόρης Αυξεντίου πέφτει νεκρός, ηρωικά μαχόμενος εναντίον πολλαπλάσιων βρετανικών δυνάμεων στο κρησφύγετό του στο όρος Τροόδος.

14 Μαρτίου: Οι Βρετανοί απαγχονίζουν στην Κύπρο τον ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα Ε. Παλληκαρίδη, αφού προηγουμένως τον είχαν υποβάλει σε φρικτά βασανιστήρια.

31 Μαΐου: Φονεύεται από αυτοκίνητο που οδηγούσε Αμερικανός λοχίας της βάσης του Ελληνικού ο πρώην αρχηγός του ΕΛΑΣ και βουλευτής της ΕΔΑ Στέφανος Σαράφης. Η ΕΔΑ κάνει λόγο για «προσχεδιασμένο» ατύχημα.

17 Αυγούστου: Αρχίζει να λειτουργεί η ηλεκτρική σιδηροδρομική γραμμή Αθήνα-Κηφισιά.

26 Αυγούστου: Αρχίζουν τα έργα ενίσχυσης των υδάτινων αποθεμάτων της λίμνης του Μαραθώνα με τα νερά της λίμνης Υλίκης.

19 Σεπτεμβρίου: Η κυβέρνηση Καραμανλή ανακοινώνει ότι έχουν ξεκινήσει μελέτες για τη μεταφορά του αεροδρομίου του Ελληνικού σε άλλο σημείο του Λεκανοπεδίου.

27 Σεπτεμβρίου: Πεθαίνει ο αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος του Εργαζομένου Λαού Γεώργιος Κάρταλης (γεννήθηκε το 1908).

2 Οκτωβρίου: Πεθαίνει ο κορυφαίος πεζογράφος, ποιητής και πάνω από όλα διανοητής Νίκος Καζαντζάκης.

10 Δεκεμβρίου: Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφαίνεται υπέρ της αυτοδιάθεσης της Κύπρου.
* McsEngl.{socGrc'1957},

socGrc'time1958 2 Μαρτίου: Μετά την αποχώρηση 15 βουλευτών από την ΕΡΕ, ανάμεσα στους οποίους είναι οι Γ. Ράλλης και Π. Παπαληγούρας, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής υποβάλλει την παραίτηση της κυβέρνησής του. Προκηρύσσονται εκλογές για την 11η Μαΐου.

5 Μαρτίου: Υπηρεσιακή κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γεωργακόπουλου (παραίτηση στις 17 Μαΐου του 1968).

11 Μαΐου: Στις εθνικές εκλογές που διεξάγονται η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά αναδεικνύεται με ποσοστό-έκπληξη 24,42% δεύτερο κόμμα. Νικητής των εκλογών είναι η Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση του Κ. Καραμανλή με ποσοστό 41,16%.

17 Μαΐου: Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (παραίτηση στις 20 Σεπτεμβρίου του 1961).

9 Οκτωβρίου: Ο πληθυσμός της Ελλάδας ανέρχεται σε 7.632.801 κατοίκους.

18 Νοεμβρίου: Πέφτει μαχόμενος ο Κυριάκος Μάτοης, ηγετικό στέλεχος της ΕΟΚΑ.

30 Νοεμβρίου: Υποβάλλεται στον αρμόδιο υπουργό η μελέτη για την κατασκευή του μετρό των Αθηνών, το οποίο θα κατασκευαστεί προσεχώς και κατά τμήματα.
* McsEngl.{socGrc'1958},

socGrc'time1959 14 Ιανουαρίου: Η κυβέρνηση ανακοινώνει τις προθέσεις της για εφαρμογή νέων μέτρων και σταθμών στη χώρα.

11 Φεβρουαρίου: Μονογράφεται στη Ζυρίχη από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Κ. Καραμανλή και τον Τούρκο ομόλογότου Αντνάν Μεντερές η συμφωνία για την Κύπρο. Λίγο αργότερα (19 Φεβρουαρίου του 1959) η συμφωνία θα υπογραφεί από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στο Λονδίνο (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία και οι δύο κοινότητες της Κύπρου).

19 Φεβρουαρίου: Υπογράφεται στο Λονδίνο η συμφωνία για την Κύπρο, με την οποία ιδρύεται ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία που έχει Ελληνοκύπριο πρόεδρο και Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο.

25 Φεβρουαρίου: Η βρετανική κυβέρνηση ανακαλεί τα διατάγματα εκτόπισης του αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο οποίος είναι πλέον ελεύθερος να επιστρέψει στην Κύπρο. Με άλλο διάταγμα δίνεται αμνηστία στο στρατηγό Γρίβα και στους συναγωνιστές του.

13 Μαρτίου: Με την ημερήσια διαταγή του ο αρχηγός της ΕΟΚΑ Γεώργιος Γρίβας Διγενής διατάσσει τη διακοπή του ένοπλου αγώνα και την επιστροφή των μαχητών στις ειρηνικές ασχολίες τους.

24 Αυγούστου: Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφασίζει ομόφωνα να εισηγηθεί στη γενική συνέλευση την ένταξη της Κύπρου στον οργανισμό.

5 Σεπτεμβρίου: Ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα έπειτα από απουσία είκοσι και πλέον ετών στις ΗΠΑ.

13 Δεκεμβρίου: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος εκλέγεται πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

14 Δεκεμβρίου: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ν. Αϊζενχάουερ επισκέπτεται επίσημα την Ελλάδα.

27 Δεκεμβρίου: Οι πρώτες δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ (Ελληνικές Δυνάμεις Κύπρου) φτάνουν στη Μεγαλόνησο σε εφαρμογή των Συνθηκών Λονδίνου και Ζυρίχης.
* McsEngl.{socGrc'1959},

socGrc'time1960 24 Ιουνίου: Διαλύεται η Ελληνοτουρκογιουγκοσλαβική Συμμαχία, περισσότερο γνωστή ως Συμφωνία του Μπλεντ (9 Αυγούστου του 1954).

16 Αυγούστου: Η Κύπρος ανακηρύσσεται επίσημα ανεξάρτητη δημοκρατία.

27 Αυγούστου: Το ελληνικό δημόσιο υπογράφει συμφωνία με τη γαλλική εταιρεία Πεσινέ για τη δημιουργία εργοστασίου αλουμίνας.
* McsEngl.{socGrc'1960},

socGrc'time1961 10 Ιανουαρίου: Τίθενται σε κυκλοφορία νομίσματα ονομαστικής αξίας 20 δραχμών, τα οποία περιέχουν σε μεγάλο ποσοστό ασήμι.

30 Μαρτίου: Μονογράφεται η συμφωνία σύνδεσης Ελλάδας-ΕΟΚ.

19 Απριλίου: To τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκι «Τα παιδιά του Πειραιά» βραβεύεται με Όσκαρ ως το καλύτερο τραγούδι κινηματογραφικής ταινίας.

1 Ιουνίου: Ο Θούριος και το Σύνταγμα του Ρήγα Βελεστινλή-Φεραίου τίθενται υπό απαγόρευση στο στράτευμα.

9 Ιουλίου: Υπογράφεται η συμφωνία σύνδεσης Ελλάδας-ΕΟΚ.

18 Αυγούστου: Διορίζεται από την κυβέρνηση Καραμανλή πρόεδρος και διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών ο καθηγητής Ανδρέας Παπανδρέου.

20 Σεπτεμβρίου: Παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή. Η χώρα οδηγείται σε εκλογές από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του στρατηγού Δόβα. Την ίδια μέρα με πρωτοβουλία του Γεωργίου Παπανδρέου ιδρύεται η Ένωσις Κέντρου, που συνενώνει όλες τις δυνάμεις του ευρύτερου κεντρώου χώρου. Το νέο κόμμα διοικείται από οκταμελή επιτροπή υπό την προεδρία του Γεωργίου Παπανδρέου.

29 Οκτωβρίου: Στις εθνικές εκλογές που διεξάγονται το κόμμα της ΕΡΕ πλειοψηφεί με ποσοστό 50,79% των ψήφων. Το αποτέλεσμα αμφισβητείται από σύσσωμη την αντιπολίτευση.

2 Νοεμβρίου: Ορκίζεται η υπό τον Κ. Καραμανλή νέα κυβέρνηση.

8 Νοεμβρίου: Η Ένωση Κέντρου διά στόματος του αρχηγού της Γεωργίου Παπανδρέου κηρύσσει «Ανένδοτο Αγώνα» για την ανατροπή της υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κυβέρνησης της ΕΡΕ.
* McsEngl.{socGrc'1961},

socGrc'time1962 12 Φεβρουαρίου: Ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε στο διάστημα, ο Σοβιετικός κοσμοναύτης Γιούρι Γκαγκάριν, επισκέπτεται την Αθήνα.

14 Φεβρουαρίου: Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος εκλέγεται ο μητροπολίτης Καβάλας Χρυσόστομος.

20 Ιουνίου: Η ΚΕ του ΚΚΕ αποκαθιστά το όνομα του Άρη Βελουχιώτη (Κλάρας), τον οποίο παλαιότερα είχε αποκηρύξει ως προδότη. Είναι μία από τις πολλές φορές που το κόμμα της μετά τον Ζαχαριάδη εποχής αναγκάστηκε να επανορθώσει για τα λάθη του πρώην ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

22 Ιουνίου: Αρχίζουν στο Άγιον Όρος οι εορτασμοί για τη χιλιετηρίδα του αγιορείτικου μοναχισμού.

29 Αυγούστου: Εγκαινιάζεται η νέα εθνική οδός Αθηνών-Λαμίας από τον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.

30 Αυγούστου: Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον επισκέπτεται την Αθήνα για συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση.

29 Σεπτεμβρίου: Αρχίζει τη λειτουργία του στη Λέρο το άσυλο για παιδιά που πάσχουν από βαριές ψυχικές νόσους.
* McsEngl.{socGrc'1962},

socGrc'time1963 13 Ιανουαρίου: Το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας καταστρέφεται από κατολίσθηση. Οι ποταμοί λάσπης αφήνουν πίσω τους 13 νεκρούς.

21 Φεβρουαρίου: Το κόμμα της ΕΡΕ καταθέτει στη Βουλή πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, με σκοπό την ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου και την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας.

28 Φεβρουαρίου: Ο πρόεδρος της Βουλής Κ. Ροδόπουλος ανακοινώνει ότι τίθεται σε εφαρμογή το απουσιολόγιο των βουλευτών, το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπει την παρακράτηση του 5% της βουλευτικής αποζημίωσης των βουλευτών που απουσιάζουν από πέντε τουλάχιστον συνεδριάσεις το μήνα.

8 Απριλίου: Αρχίζουν οι επίσημες συνομιλίες για την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα.

28 Απριλίου: Το Δ΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο αποφασίζει τη δημιουργία φοιτητικής ένωσης με την επωνυμία ΕΦΕΕ. Πρώτος πρόεδρός της εκλέγεται ο Γ. Τζανετάκος.

18 Μαΐου: Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Σαρλ ντε Γκολ μιλά στη Βουλή των Ελλήνων στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στην Ελλάδα 22 Μαΐου: Δολοφονική επίθεση στη Θεσσαλονίκη κατά του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη από τους παρακρατικούς Σ. Γκοτζαμάνη και Μ. Εμμανουηλίδη. Πέντε μέρες αργότερα ο βουλευτής αφήνει την τελευταία του πνοή.

11 Ιουνίου: Παραιτείται ο Κ. Καραμανλής, αφού αποτυγχάνει να πείσει το βασιλιά Παύλο να μην πραγματοποιήσει το ταξίδι στο Λονδίνο.

17 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναχωρεί από την Ελλάδα για την Ελβετία, όπου θα παραμείνει μέχρι τις εκλογές. Έχει προηγηθεί η παραίτηση της κυβέρνησής του (11 Ιουνίου) λόγω της διαφωνίας του για την επίσκεψη του βασιλικού ζεύγους στο Λονδίνο.

19 Ιουνίου: Κυβέρνηση Παναγιώτη Πιπινέλη (παραίτηση στις 28 Σεπτεμβρίου του 1963).

27 Σεπτεμβρίου: Ορκίζεται ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Σ. Μαυρομιχάλης, για να προετοιμάσει τις εθνικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 3 Νοεμβρίου.

3 Νοεμβρίου: Η Ένωση Κέντρου υπό τον Γ. Παπανδρέου αναδεικνύεται πρώτο κόμμα στις εθνικές εκλογές με ποσοστό επί των ψήφων 42,2%. Τα ποσοστά των υπόλοιπων κομμάτων είναι τα εξής: ΕΡΕ 39,4%, ΕΔΑ 14,7% και Προοδευτικοί 3,7%. Ο Παπανδρέου σχηματίζει κυβέρνηση μειοψηφίας, ενώ συγχρόνως αποκαλύπτει την πρόθεσή του να οδηγήσει τη χώρα σύντομα σε εκλογές, για να ξεκαθαρίσει απόλυτα το πολιτικό τοπίο.

8 Νοεμβρίου: Ορκίζεται η υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου νέα κυβέρνηση της χώρας.

3 Δεκεμβρίου: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ανακοινώνει την πρόθεση της κυβέρνησής του να προχωρήσει στη διανομή δωρεάν βιβλίων στους μαθητές του δημοτικού και του γυμνασίου.

9 Δεκεμβρίου: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτείται αιφνιδιαστικά από την αρχηγία του κόμματος της ΕΡΕ και αναχωρεί για το Παρίσι συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Αμαλία.

10 Δεκεμβρίου: Το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας απονέμεται στον Έλληνα ποιητή Γιώργο Σεφέρη.

24 Δεκεμβρίου: Η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου παραιτείται και προκηρύσσει νέες εκλογές, επιδιώκοντας να επιτύχει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή.

31 Δεκεμβρίου: Υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου (παραίτηση στις 19 Φεβρουαρίου του 1964).
* McsEngl.{socGrc'1963},

socGrc'time1964 7 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών, ενώ ταξίδευε ατμοπλοϊκώς από τα Χανιά στην Αθήνα, ο πρώην πρωθυπουργός Σοφοκλής Βενιζέλος.

15 Φεβρουαρίου: Οι ΗΠΑ θέτουν σε κατάσταση ετοιμότητας τις μονάδες του 6ου Στόλου και συγχρόνως διαμηνύουν σε Ελλάδα και Τουρκία ότι δεν θα ανεχτούν καμιά επέμβασή τους στην Κύπρο.

19 Φεβρουαρίου: Κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου (παραίτηση στις 15 Ιουλίου του 1965).

24 Φεβρουαρίου: Δημοσιεύματα του ελληνοκυπριακού Τύπου αποκαλύπτουν μυστικό σχέδιο των Τούρκων, σύμφωνα με το οποίο στο μελλοντικό τουρκοκυπριακό τομέα θα περιληφθούν η Αμμόχωστος, η Κυρήνεια και η μισή Λευκωσία.

29 Φεβρουαρίου: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου δηλώνει ότι η Ελλάδα θα υπερασπίσει την Κύπρο, εάν η Τουρκία αποφασίσει να εμπλακεί σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μεγαλόνησο.

6 Μαρτίου: Θάνατος του βασιλιά Παύλου.

14 Μαρτίου: Αναχωρεί εσπευσμένα για την Κύπρο η πρώτη ομάδα Καναδών κυανόκρανων, η οποία θα παρεμβληθεί ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

19 Μαρτίου: Κατά την πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου της Βουλής -για το αξίωμα αυτό ο Γ. Παπανδρέου είχε προτείνει τον Γ. Αθανασιάδη-Νόβα- 33 βουλευτές της Ένωσης Κέντρου αρνήθηκαν ψήφο στον υποψήφιο του κόμματος τους. Ο πρωθυπουργός δήλωσε «Εγίναμεν χλεύη των ηττημένων» και προχώρησε στη διαγραφή του Η. Τσιριμώκου και του Σ. Παπαπολίτη.

23 Μαρτίου: Ο Κωνσταντίνος διαδέχεται στο θρόνο τον πατέρα του Παύλο, ο οποίος είχε πεθάνει πριν από λίγες μέρες.

28 Μαρτίου: Η τουρκική κυβέρνηση εξαπολύει κύμα απελάσεων εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, εκμεταλλευόμενη το κλίμα έντασης που επικρατεί στην Κύπρο. Πάνω από 10.000 Έλληνες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την Πόλη.

11 Απριλίου: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου ανακοινώνει τις αποφάσεις της κυβέρνησης για την παιδεία. Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, καθιερώνονται η υποχρεωτική εκπαίδευση για όλα τα παιδιά ηλικίας 6-15 ετών, η διδασκαλία της δημοτικής σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, η δωρεάν διανομή συγγραμμάτων σε άπορους μαθητές και η εφαρμογή του «Ακαδημαϊκού Απολυτηρίου».

17 Απριλίου: Οι πρώτοι Έλληνες στρατιώτες της μεραρχίας που προορίζεται να ενισχύσει την άμυνα της Κύπρου φτάνουν μυστικά στη Μεγαλόνησο.

27 Απριλίου: Η κυβέρνηση εξαγγέλλει την κατάθεση νομοσχεδίου που προβλέπει την άρση των έκτακτων μέτρων ασφαλείας του κράτους, τα οποία χρονολογούνται από την εποχή του Εμφύλιου Πολέμου.

1 Ιουνίου: Καθιερώνεται με νόμο η υποχρεωτική συνταξιοδότηση των δημοσίων υπαλλήλων (πλην στρατιωτικών και σωμάτων ασφαλείας) μετά τη συμπλήρωση 35ετίας.

23 Ιουνίου: Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου συναντάται στο Λευκό Οίκο με τον πρόεδρο Λίντον Τζόνσον και ανθίσταται σθεναρά στις πιέσεις του τελευταίου να δεχτεί υποχωρήσεις στο Κυπριακό.

30 Ιουνίου: Η Τουρκία κλείνει με νόμο τα ελληνικά σχολεία της Ίμβρου και της Τενέδου και προχωρά σε μαζικές απαλλοτριώσεις και εποικισμό των νησιών με Τούρκους εποίκους.

1 Ιουλίου: Η Τουρκία καταργεί τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία της Ίμβρου και της Τενέδου παρά τα όσα προβλέπει η Συνθήκη της Λοζάνης.

7 Αυγούστου: Η τουρκική αεροπορία βομβαρδίζει πόλεις και χωριά της Κύπρου σε απάντηση της απερίσκεπτης προ διημέρου προσπάθειας του στρατηγού Γρίβα να καταλάβει τους τουρκοκυπριακούς θύλακες της Μανσούρας και των Κοκκίνων. Οι βομβαρδισμοί θα σταματήσουν έπειτα από δύο ημέρες ύστερα από απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

14 Αυγούστου: Η ελληνική κυβέρνηση κάνει κατ’ αρχάς δεκτό το σχέδιο Άτσεσον, το οποίο προβλέπει διχοτόμηση της Κύπρου με παραχώρηση περίπου του 20% στους Τούρκους και στο NATO για τη δημιουργία βάσεων. Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος όμως το απορρίπτει.

30 Αυγούστου: Βιαιοπραγίες εναντίον Ελλήνων στην Άγκυρα και στο στρατηγείο του NATO στη Σμύρνη εξαιτίας των γεγονότων στην Κύπρο.

6 Νοεμβρίου: Με απόφαση της Βουλής τερματίζεται, νομικά τουλάχιστον, το μετεμφυλιακό καθεστώς. Καταργούνται το Γ΄ Ψήφισμα, οι εξορίες και τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων.

20 Νοεμβρίου: Ο Ανδρέας Παπανδρέου επισκέπτεται την Κύπρο.
* McsEngl.{socGrc'1964},

socGrc'time1965 9 Ιανουαρίου: Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει επίσημα ότι 4.000 Έλληνες της Κωνσταντινούπολης εγκατέλειψαν την Τουρκία το 1964.

18 Φεβρουαρίου: Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου γνωστοποιεί τις προθέσεις της κυβέρνησης να προχωρήσει στην κατασκευή γέφυρας που θα ενώνει το Ρίο με το Αντίρριο.

23 Φεβρουαρίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου αποκαλύπτει στη Βουλή το σχέδιο εκτροπής από την ομαλότητα «Περικλής». Ταυτόχρονα σχεδόν γίνεται γνωστή η υπόθεση «Ασπίδα».

27 Μαρτίου: Οι ΗΠΑ με αυστηρό διάβημά τους προς την κυπριακή κυβέρνηση ζητούν την ακύρωση της αγοράς σοβιετικών αντιαεροπορικών πυραύλων με τη δικαιολογία ότι μια τέτοια αγορά θα μπορούσε να προκαλέσει τουρκική επίθεση με πρόσχημα την προστασία των Τουρκοκυπρίων.

19 Μαΐου: Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά στην οργάνωση «Ασπίδα» σε δημοσίευμα επαρχιακής εφημερίδας.

1 Ιουνίου: Το πόρισμα του στρατηγού Σίμου για την οργάνωση «Ασπίδα» επιβεβαιώνει την ύπαρξή της αλλά με πολύ μικρότερη εμβέλεια και σκοπό εντελώς διαφορετικό από αυτόν που της απέδιδαν.

25 Ιουνίου: Η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ δημοσιεύει πόρισμα ειδικών εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με το οποίο το δήθεν υποκινούμενο από τους κομμουνιστές σαμποτάζ σε αυτοκίνητα της 117 Μοίρας Πυροβολικού -το οποίο κατήγγειλε ο διοικητής της αντισυνταγματάρχης Γ. Παπαδόπουλος- ήταν «φυσιολογικές βλάβες».

15 Ιουλίου: Ο βασιλιάς αποπέμπει ουσιαστικά τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου λόγω διαφωνίας του με την ανάληψη από τον ίδιο τον πρωθυπουργό του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η συνταγματική-θεσμική αυτή εκτροπή είναι γνωστή ως Ιουλιανά.

15 Ιουλίου: Κυβέρνηση Γεώργιου Αθανασιάδη-Νόβα (πρώτη κυβέρνηση των «αποστατών»).

21 Ιουλίου: Σοβαρά επεισόδια στη διάρκεια μεγάλης παμφοιτητικής διαδήλωσης έχουν ως αποτέλεσμα το θάνατο του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα.

5 Αυγούστου: Καταψηφίζεται στη Βουλή η κυβέρνηση Νόβα, η πρώτη κυβέρνηση των «αποστατών». Η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δίνεται από το βασιλιά στον Ηλία Τσιριμώκο, ο οποίος την καταθέτει ύστερα από λίγες μέρες, αφού καταψηφιστεί στη Βουλή.

20 Αυγούστου: Κυβέρνηση Ηλία Τσιριμώκου (δεύτερη κυβέρνηση των «αποστατών»).

17 Σεπτεμβρίου: Ο Σ. Στεφανόπουλος σχηματίζει με την υποστήριξη της ΕΡΕ την τρίτη στη σειρά κυβέρνηση αποστατών.
* McsEngl.{socGrc'1965},

socGrc'time1966 3 Φεβρουαρίου: Η τουρκική κυβέρνηση ανακοινώνει την πρόθεσή της να συνεχίσει την απέλαση και άλλων ομογενών της Κωνσταντινούπολης από τους 12.000 που έχουν απομείνει.

7 Φεβρουαρίου: Παραπέμπονται σε δίκη για την υπόθεση της δολοφονίας του βουλευτή της ΕΔΑ Γ. Λαμπράκη ως ηθικός αυτουργός μοίραρχος της Χωροφυλακής και ως φυσικοί αυτουργοί οι Γκοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης, ενώ για παράβαση καθήκοντος ανώτεροι αξιωματικοί της Χωροφυλακής.

18 Μαρτίου: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος ζητά από την κυβέρνηση των Αθηνών την αντικατάσταση του στρατηγού Γρίβα, αρχηγού των ελληνοκυπριακών δυνάμεων, από τον απόστρατο στρατηγό Γεννηματά.

26 Απριλίου: Απορρίπτεται πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης Στεφανόπουλου.

8 Ιουνίου: Εγκαινιάζεται το Ευγενίδειο Πλανητάριο.

14 Ιουνίου: Εγκαινιάζεται στα Άσπρα Χώματα Βοιωτίας το εργοστάσιο αλουμίνας, μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στην Ελλάδα.

30 Ιουνίου: Εγκαινιάζεται το νοσοκομείο ΚΑΤ στην Κηφισιά.

1 Οκτωβρίου: Αρχίζει στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης η δίκη των κατηγορουμένων για τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρ. Λαμπράκη.

14 Νοεμβρίου: Αρχίζει στην Αθήνα η δίκη για την υπόθεση «Ασπίδα».

8 Δεκεμβρίου: Σε 13 λεπτά βυθίζεται πλησίον της Φαλκονέρας στις 2:30 π.μ. το οχηματαγωγό «ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ» συμπαρασύροντας στον υγρό του τάφο πάνω από 200 επιβάτες.

22 Δεκεμβρίου: Κυβέρνηση του Ιωάννη Παρασκευόπουλου.

29 Δεκεμβρίου: Το Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης εκδίδει καταδικαστική απόφαση για όλους τους κατηγορουμένους της δίκης για τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γ. Λαμπράκη.
* McsEngl.{socGrc'1966},

socGrc'time1967 14 Ιανουαρίου: Η κυβέρνηση Παρασκευόπουλου παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.

3 Απριλίου: Παραίτηση της κυβέρνησης Παρασκευόπουλου. Λίγες μέρες αργότερα η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης δίνεται στον αρχηγό της ΕΡΕ Παναγιώτη Κανελλόπουλο με τη σύμφωνη γνώμη του αρχηγού της Ένωσης Κέντρου Γ. Παπανδρέου.

21 Απριλίου: Εκδήλωση στρατιωτικού πραξικοπήματος. Δικτατορική κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια.

4 Μαΐου: Το καθεστώς των συνταγματαρχών εκτοπίζει 6.000 αριστερών κυρίως πεποιθήσεων πολίτες στη Γυάρο.

22 Μαΐου: Σε παραλία της Ρόδου ανακαλύπτεται το πτώμα του καταζητούμενου από τις αρχές ασφαλείας του δικτατορικού καθεστώτος Νικηφόρου Μανδηλαρά, συνηγόρου υπεράσπισης στη δίκη για την υπόθεση «Ασπίδα». Αν και οι Αρχές κάνουν λόγο για πνιγμό, θεωρείται βέβαιη η δολοφονία του από όργανα του καθεστώτος.

6 Ιουνίου: Το καθεστώς των συνταγματαρχών απαγορεύει την πώληση δίσκων του Μ. Θεοδωράκη, καθώς και την αναμετάδοση της μουσικής του.

26 Ιουλίου: Ιστορική συνάντηση των προκαθημένων της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας και της Καθολικής, πατριάρχη Αθηναγόρα και πάπα Παύλου ΣΤ΄ στο Φανάρι.

2 Νοεμβρίου: Στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός πραγματοποιείται με απόλυτη επιτυχία η πρώτη στην Ελλάδα εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, 15 Νοεμβρίου: Επεισόδια μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων στα χωριά Κοφινού και Άγιος Θεόδωρος, με πρωτοβουλία του στρατηγού Γρίβα, δημιουργούν φοβερή αναταραχή στην Τουρκία. Η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση σε μυστική ψηφοφορία αποφασίζει με δύο μόνο αρνητικές ψήφους να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ελλάδας. Οι ΗΠΑ στέλνουν εσπευσμένα στην περιοχή το μεσολαβητή Σ. Βανς. Η Ελλάδα σύρεται στη λεόντειο Συμφωνία Πιπινέλη-Τσαγλαγιαγκίλ (στις 29 Νοεμβρίου του 1967), η οποία αφήνει την Κύπρο ανυπεράσπιστη.

3 Δεκεμβρίου: Οι τελευταίες μονάδες της ελληνικής μεραρχίας, η οποία είχε σταλεί στην Κύπρο επί Γεώργιου Παπανδρέου, εγκαταλείπουν το νησί ανυπεράσπιστο σε εφαρμογή της Συμφωνίας Παπαδόπουλου-Τσαγλαγιαγκίλ.

13 Δεκεμβρίου: Βασιλικό αντιπραξικόπημα κατά του καθεστώτος των συνταγματαρχών αποτυγχάνει. Ο Κωνσταντίνος και η υπόλοιπη βασιλική οικογένεια αναχωρούν για το εξωτερικό. Δικτατορική κυβέρνηση του Γεώργιου Παπαδόπουλου (παραίτηση στις 8 Οκτωβρίου του 1973).
* McsEngl.{socGrc'1967},

socGrc'time1968 16 Ιανουαρίου: Αρχίζει η αποχώρηση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο και έτσι αποδυναμώνεται η άμυνα του νησιού, Ο δρόμος πλέον για την Τουρκία είναι ανοιχτός.

17 Φεβρουαρίου; Σύγκληση της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι. Στη διάρκεια των εργασιών της ολομέλειας οι αντιθέσεις που αναφύονται ανάμεσα στην «ορθόδοξη» και την «ανανεωτική» πτέρυγα του κόμματος προδικάζουν τη διάσπασή του.

29 Μαρτίου: Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος μιλώντας στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιεί για πρώτη φορά το σύνθημα «Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών».

13 Αυγούστου: Απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου από τον Αλέξανδρο Παναγούλη αποτυγχάνει. Ο Παναγούλης συλλαμβάνεται και βασανίζεται.

29 Σεπτεμβρίου: Νόθο δημοψήφισμα «επικυρώνει» το Σύνταγμα που συντάχθηκε από τη δικτατορία και τους συνεργάτες της (91,87% υπέρ).

23 Οκτωβρίου: Ο Γεώργιος Παπανδρέου εισάγεται εκτάκτως στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με γαστρορραγία. Η κατάστασή του επιδεινώνεται ραγδαία. Αφήνει την τελευταία του πνοή την 1η Νοεμβρίου. Η κηδεία του, που γίνεται στις 3 Νοεμβρίου, θα αποτελέσει την πρώτη πάνδημη διαμαρτυρία του ελληνικού λαού εναντίον της Δικτατορίας.

1 Νοεμβρίου: Θάνατος του τέως πρωθυπουργού Γεώργιου Παπανδρέου.

3 Νοεμβρίου: Η κηδεία του Γεώργιου Παπανδρέου μετατρέπεται σε αντιδικτατορική διαδήλωση.

12 Δεκεμβρίου: Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποπέμπει την Ελλάδα.
* McsEngl.{socGrc'1968},

socGrc'time1969 10 Ιανουαρίου: Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης ανακοινώνει την πρόσληψη για πρώτη φορά γυναικών αστυνομικών.

19 Μαρτίου: Ανακοινώνεται η κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης στις πλατείες Κοτζιά και Κλαυθμώνος.

29 Σεπτεμβρίου: Εγκαινιάζεται η σήραγγα που θα τροφοδοτεί το Λεκανοπέδιο με τα νερά του ποταμού Μόρνου.

5 Δεκεμβρίου: Πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα εμφύτευση συσκευής βηματοδότη στην καρδιά ασθενούς.
* McsEngl.{socGrc'1969},

socGrc'time1970 12 Ιανουαρίου: Στρατιωτικό αεροσκάφος τύπου Ντακότα συντρίβεται στις υπώρειες του όρους Κιθαιρώνας και σκοτώνονται 23 από τους συνολικά 27 επιβαίνοντες.

3 Φεβρουαρίου: Διακόπτονται οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την ΕΟΚ.

8 Μαρτίου: Δολοφονική απόπειρα κατά του αρχιεπισκόπου Μακάριου, ο οποίος βρισκόταν σε ελικόπτερο που μόλις είχε απογειωθεί, αποτυγχάνει. Οι δράστες ανήκουν πιθανόν στο χώρο των σκληροπυρηνικών ενωτικών.

15 Μαρτίου: Δολοφονείται στην Κύπρο από αγνώστους ο στενός συνεργάτης του Μακάριου Πολύκαρπος Γεωργακάτζης.

27 Μαρτίου: Αρχίζει η δίκη των μελών της Δημοκρατικής Άμυνας, οι περισσότεροι από τους οποίους κατηγορούνται για δυναμιτιστικές ενέργειες, Ανάμεσά τους ο Σάκης Καράγιωργας, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο στρατηγός Ιορδανίδης κ.ά.
* McsEngl.{socGrc'1970},

socGrc'time1971 28 Απριλίου: Ο Παναθηναϊκός κατορθώνει να ανατρέψει το σε βάρος του 4-1 του πρώτου αγώνα με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου και να προκριθεί στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης, όπου θα αντιμετωπίσει την πρωταθλήτρια ομάδα της Ολλανδίας Άγιαξ του Άμστερνταμ. Η ομάδα του ΠΑΟ επιβλήθηκε της πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας με σκορ 3-0. Τα τέρματα πέτυχαν οι Αντωνιάδης (1΄ και 54΄) και Καμάρας (68΄). Στον τελικό ο ΠΑΟ ηττήθηκε από τον Άγιαξ με σκορ 2-0.

11 Δεκεμβρίου: Ανακοινώνεται ότι η τηλεόραση από το 1972 θα καλύπτει με το σήμα της το σύνολο της ελληνικής επικράτειας.
* McsEngl.{socGrc'1971},

socGrc'time1972 19 Ιανουαρίου: Ο υπουργός Μεταφορών ανακοινώνει ότι το νέο αεροδρόμιο της Αθήνας στα Σπάτα θα είναι έτοιμο το 1980.

2 Μαρτίου: Οι μητροπολίτες Κιτίου Άνθιμος, Πάφου Γεννάδιος και Κυρήνειας Κυπριανός ζητούν την παραίτηση του αρχιεπισκόπου Μακάριου από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Άμεση κινητοποίηση των υποστηρικτών του Μακάριου, οι οποίοι διαδηλώνουν υπέρ του αρχιεπισκόπου.

7 Ιουλίου: Θάνατος του οικουμενικού πατριάρχη Αθηναγόρα. Λίγες μέρες μετά εκλέγεται νέος πατριάρχης ο Δημήτριος.

29 Σεπτεμβρίου: Κυκλοφορεί παράνομα το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Πανσπουδαστική», όργανο της αντιδικτατορικής Αντι-ΕΦΕΕ.
* McsEngl.{socGrc'1972},

socGrc'time1973 7 Φεβρουαρίου: Εντυπωσιακή εμφάνιση της ΕΟΚΑ Β΄ στην Κύπρο. Δεκαεννέα αστυνομικοί σταθμοί στην Κύπρο δέχονται την επίθεση ομάδων πιστών στο στρατηγό Γρίβα.

8 Φεβρουαρίου: Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος εκλέγεται -χωρίς αντίπαλο- για τρίτη συνεχή φορά πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

22 Φεβρουαρίου: Η Νομική Σχολή Αθηνών καταλαμβάνεται από φοιτητές που αντιδρούν στο δικτατορικό καθεστώς.

23 Μαρτίου: Το καθεστώς διατάσσει την κατάσχεση των φύλλων των εφημερίδων «Βραδυνή» και «Θεσσαλονίκη», τα οποία φιλοξενούν δήλωση του Κ. Καραμανλή εναντίον της Δικτατορίας.

27 Μαΐου: Το αντιτορπιλικό «ΒΕΛΟΣ» με κυβερνήτη τον αντ/χο Νικόλαο Παππά, ενώ συμμετέχει σε άσκηση του NATO, καταπλέει στο Φιουμιτσίνο της Ιταλίας. Εκεί ένα μέρος του πληρώματος ζητά πολιτικό άσυλο εκδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την αντίθεσή του στο δικτατορικό καθεστώς.

19 Αυγούστου: Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος ορκίζεται πρόεδρος της Δημοκρατίας, χορηγεί γενική αμνηστία, ενώ με νόμο αμνηστεύει τα αδικήματα που διέπραξαν με τους βασανισμούς ανακριτικά όργανα του καθεστώτος.

23 Αυγούστου: Το δικτατορικό καθεστώς προωθεί τη λύση του σχηματισμού κυβέρνησης από τον παλιό πολιτικό Σ. Μαρκεζίνη.

7 Οκτωβρίου: Αποτυγχάνει δολοφονική απόπειρα εναντίον του προέδρου της Κύπρου αρχιεπισκόπου Μακαρίου.

8 Οκτωβρίου: Κυβέρνηση του Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη (παραίτηση στις 25 Νοεμβρίου του 1973).

17 Νοεμβρίου: Βίαιη καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο από το στρατό και την αστυνομία με πάνω από δεκαπέντε νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Εκατοντάδες συλλήψεις γίνονται από όργανα του δικτατορικού καθεστώτος.

25 Νοεμβρίου: Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης ανατρέπει τον Γ. Παπαδόπουλο και επιβάλλει προσωπική δικτατορία με κυβέρνηση ανδρείκελων.
* McsEngl.{socGrc'1973},

socGrc'time1974 27 Ιανουαρίου: Πεθαίνει στο κρησφύγετό του στην Κύπρο ο Γεώργιος Γρίβας-Διγενής.

Οι διάδοχοί του αποφασίζουν αναστολή της δράσης της ΕΟΚΑ Β΄.

14 Φεβρουαρίου: Ανακοινώνεται επίσημα ο εντοπισμός στην υποθαλάσσια περιοχή πλησίον της Θάσου κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Η ημερήσια παραγωγή υπολογίζεται σε 10.000 βαρέλια πετρελαίου.

10 Απριλίου: Η τουρκική κυβέρνηση ανακοινώνει επίσημα τις προθέσεις της να προχωρήσει σε υποθαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες σε περιοχές που βρίσκονται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

15 Ιουλίου: Η Κυπριακή Εθνοφρουρά με την υποστήριξη μονάδων της ΕΛΔΥΚ ανατρέπει το νόμιμο ηγέτη της Κύπρου αρχιεπίσκοπο Μακάριο, εγκαθιστώντας στο προεδρικό αξίωμα τον Ν. Σαμψών. Ανοίγει ο δρόμος για τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο.

20 Ιουλίου: Αρχίζει η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Άγριος αεροπορικός βομβαρδισμός του νησιού.

22 Ιουλίου: Με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ επιβάλλεται κατάπαυση του πυρός στην Κύπρο.

24 Ιουλίου: De facto κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή - Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος (παραίτηση στις 21 Νοεμβρίου του 1974). Αποκαθίστανται οι δημοκρατικοί θεσμοί στην Ελλάδα έπειτα από επτά χρόνια Δικτατορίας. Επιστρέφει ύστερα από δέκα χρόνια αυτοεξορίας στη Γαλλία ο Κ. Καραμανλής.

1 Αυγούστου: Επαναφέρεται σε ισχύ το Σύνταγμα του 1952, εκτός των διατάξεων που αφορούν στη μορφή του πολιτεύματος, η οποία θα κριθεί με σχετικό δημοψήφισμα.

16 Αυγούστου: Οι Τούρκοι εξαπολύουν στην Κύπρο τον Αττίλα II και πετυχαίνουν να καταλάβουν το 40% περίπου του εδάφους του νησιού. Μετά τον Αττίλα II η κυβέρνηση Καραμανλή αποσύρει την Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του NATO.

3 Σεπτεμβρίου: Ο Α. Παπανδρέου ανακοινώνει την ιδρυτική διακήρυξη του ΠαΣοΚ.

4 Σεπτεμβρίου: Παραπέμπονται σε πειθαρχικά συμβούλια όλοι οι πανεπιστημιακοί που συνεργάστηκαν με τη χούντα.

23 Σεπτεμβρίου: Αρχίζει στη Λευκωσία ανταλλαγή αιχμαλώτων ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους υπό την εποπτεία του ΟΗΕ.

25 Σεπτεμβρίου: Επανακυκλοφορεί έπειτα από 27 χρόνια νόμιμα η εφημερίδα «Ριζοσπάστης».

1 Νοεμβρίου: Ο προϊστάμενος της εισαγγελίας Εφετών Αθηνών ασκεί ποινική δίωξη εναντίον των Γ. Παπαδόπουλου, Σ. Παττακού, Ν. Μακαρέζου και 62 ακόμη πραξικοπηματιών για εσχάτη προδοσία.

17 Νοεμβρίου: Σαρωτική νίκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του κόμματός του (Νέα Δημοκρατία) στις εθνικές εκλογές (ΝΔ 54,4%, ΕΚ-ΝΔ 20,5%, ΠαΣοΚ 13,5%, Ενωμένη Αριστερά 9%).

21 Νοεμβρίου: Κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή (παραίτηση στις 28 Νοεμβρίου του 1977).

8 Δεκεμβρίου: Ο λαός αποφαίνεται οριστικά για το πολιτειακό. Σε δημοψήφισμα που διεξάγεται το 69% του ελληνικού λαού τάσσεται υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας.

11 Δεκεμβρίου: Μετά την παραίτηση του στρατηγού Φ. Γκιζίκη, πρόεδρος της Δημοκρατίας αναλαμβάνει ο Μ. Στασινόπουλος, ένας από τους λίγους δικαστικούς που είχαν αντιταχθεί στη Δικτατορία.
* McsEngl.{socGrc'1974},

socGrc'time1975 27 Ιανουαρίου: Η Ελλάδα προτείνει την παραπομπή του ζητήματος της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η Τουρκία απορρίπτει την ελληνική πρόταση.

Φεβρουάριος: Ανακηρύσσεται το «Τουρκικό Ομόσπονδο Κράτος της Βόρειας Κύπρου» στις περιοχές που βρίσκονται υπό τουρκική κατοχή.

9 Φεβρουαρίου: Η Ελλάδα υποβάλλει αίτηση για την είσοδό της στην ΕΟΚ.

24 Φεβρουαρίου: Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Αβέρωφ ανακοινώνει την καταστολή συνωμοτικής κίνησης στο στράτευμα (πιτζάμα πραξικόπημα).

14 Μαρτίου: Αρχίζουν έρευνες για την ανεύρεση υδρογονανθράκων στο Δέλτα του Νέστου.

22 Μαρτίου: Παραπέμπονται σε δίκη οι πρωταίτιοι του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου του 1967 με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

11 Ιουνίου: Ψηφίζεται από τη Βουλή το νέο Σύνταγμα, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι οι υπερεξουσίες του προέδρου της Δημοκρατίας.

12 Ιουνίου: Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής υποβάλλει την αίτηση ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ.

19 Ιουνίου: Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατίας - διαδέχεται τον Μιχαήλ Στασινόπουλο.

28 Ιουλίου: Αρχίζει στον Κορυδαλλό η δίκη των πρωταίτιων του πραξικοπήματος του 1967.

9 Αυγούστου: Συλλαμβάνονται και φυλακίζονται οι υπεύθυνοι για τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου.

23 Αυγούστου: Ολοκληρώνεται η δίκη των αρχιπραξικοπηματιών και με απόφαση του δικαστηρίου επιβάλλεται η ποινή του θανάτου στους Παπαδόπουλο, Μακαρέζο και Παττακό.

25 Αυγούστου: Το υπουργικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Κ. Καραμανλή μετατρέπει με απόφασή του τη θανατική καταδίκη των υπευθύνων του πραξικοπήματος του 1967 σε ισόβια δεσμά, προκαλώντας την αντίδραση της αντιπολίτευσης.

24 Δεκεμβρίου: Η οργάνωση 17 Νοέμβρη κάνει την εμφάνισή της. Δολοφονείται ο φερόμενος ως σταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα Ρ. Ουέλς.

30 Δεκεμβρίου: Ολοκληρώνεται η δίκη για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Εκδίδεται καταδικαστική απόφαση για το σύνολο σχεδόν των κατηγορουμένων.
* McsEngl.{socGrc'1975},

socGrc'time1976 17 Ιανουαρίου: Δημιουργείται υφυπουργείο Απόδημου Ελληνισμού.

28 Ιανουαρίου: Η κυβέρνηση δια του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και του υπουργού παιδείας Γ. Ράλλη ανακοινώνει την απόφασή της για την εισαγωγή της δημοτικής γλώσσας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ενώ εξαγγέλλονται ευρείες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Η γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι κατ’ αρχάς θετική για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, αλλά περιλαμβάνει και κάποιες ασαφείς επιφυλάξεις.

13 Φεβρουαρίου: Σοβαρά επεισόδια στα Σπάτα της Αττικής ανάμεσα σε κατοίκους της περιοχής που διαδηλώνουν κατά της εγκατάστασης του νέου αεροδρομίου των Αθηνών και την αστυνομία. Σημειώνονται μικροτραυματισμοί και αρκετοί διαδηλωτές συλλαμβάνονται.

1 Μαΐου: Σκοτώνεται σε τροχαίο και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ο Αλέκος Παναγούλης, ο οποίος στη διάρκεια της Δικτατορίας είχε αναπτύξει σημαντική αντιστασιακή δράση (απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου).

26 Ιουλίου: Μετά τη δυναμική αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης στις επιφυλάξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρχίζει τις εργασίες της η πρώτη Σύνοδος της Διακυβερνητικής Επιτροπής των υπουργών των κρατών-μελών της ΕΟΚ και της Ελλάδας.

8 Αυγούστου: Το σκάφος πετρελαϊκών ερευνών της Τουρκίας «Σισμίκ 1», πρώην «Χόρα», διεξάγει έρευνες κοντά και επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον πρωθυπουργό Καραμανλή για ενδοτισμό και του ζητούν να βυθίσει το τουρκικό πλοίο.

22 Σεπτεμβρίου: Καθιερώνεται το βιβλιάριο υγείας για τα παιδιά.

31 Οκτωβρίου: Διεθνής εκστρατεία για τη σωτηρία των μνημείων της Ακρόπολης.

23 Νοεμβρίου: Αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας τύπου YS-11 με 46 επιβάτες και τετραμελές πλήρωμα πέφτει και συντρίβεται κοντά στην Κοζάνη. Δεν σώζεται κανένας.
* McsEngl.{socGrc'1976},

socGrc'time1977 5 Φεβρουαρίου: Αρχίζουν οι εργασίες ανέγερσης των εγκαταστάσεων της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) στην περιοχή της Τανάγρας. Με το εργοστάσιο αυτό η ελληνική Πολεμική Αεροπορία έχει πλέον τη δυνατότητα να κάνει εργασίες συντήρησης στα αεροσκάφη της.

2 Μαΐου: Απονέμεται στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο το βραβείο Λένιν για την ειρήνη.

14 Ιουνίου: Πεθαίνει στη Νέα Υόρκη ο ερευνητής-γιατρός Γ. Κοτζιάς, γνωστός για τις έρευνες του για το πάρκινσον.

28 Ιουνίου: Η ελληνική Βουλή με 193 ψήφους υπέρ και απουσία των βουλευτών του ΠαΣοΚ και του ΚΚΕ επικυρώνει τη συμφωνία ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ.

3 Αυγούστου: Πεθαίνει ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Τον διαδέχεται στην προεδρία ο Σπύρος Κυπριανού. Νέος αρχιεπίσκοπος Κύπρου γίνεται ο Χρυσόστομος.

13 Αυγούστου: Αναγγέλλεται η λειτουργία της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης.

2 Νοεμβρίου: Καταρρακτώδης βροχή, σε συνδυασμό με το κλείσιμο χειμάρρων και την υπερχείλιση του Κηφισού, έχει ως αποτέλεσμα εκτεταμένες καταστροφές και πάνω από 12 νεκρούς στην Αθήνα και κυρίως στις συνοικίες του Πειραιά.

27 Νοεμβρίου: Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές με ποσοστό 42%. Το ΠαΣοΚ είναι αξιωματική αντιπολίτευση με 25%.

28 Νοεμβρίου: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής σχηματίζει κυβέρνηση (η οποία παραιτείται στις 10 Μαΐου του 1980).

5 Δεκεμβρίου: Αποφασίζονται σημαντικές παρεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης με σκοπό τη διάσωση των μνημείων, κυρίως από την ατμοσφαιρική ρύπανση.
* McsEngl.{socGrc'1977},

socGrc'time1978 19 Φεβρουαρίου: Προσπάθεια Αιγυπτίων κομάντος -χωρίς να έχουν την άδεια της Κυπριακής Κυβέρνησης- να απελευθερώσουν τους επιβάτες αεροσκάφους των αιγυπτιακών αερογραμμών που κρατούν ομήρους αεροπειρατές στο αεροδρόμιο της Λάρνακας, καταλήγει σε σύγκρουση με τις κυπριακές αρχές ασφαλείας. Ο τελικός απολογισμός είναι 17 νεκροί, κυρίως κομάντος.

9 Μαρτίου: Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής αναχωρεί για το Μοντρέ της Ελβετίας όπου συναντιέται με τον ομόλογό του, Μ. Ετσεβίτ. Οι συνομιλίες που ακολουθούν τις επόμενες ημέρες χαρακτηρίζονται «εποικοδομητικές».

10 Μαρτίου: Απαγορεύεται η διαφήμιση τσιγάρων στην τηλεόραση.

24 Απριλίου: Η τουρκική κυβέρνηση δεν αποδέχεται την αρμοδιότητα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να αποφασίζει για τις ελληνοτουρκικές διαφορές.

21 Ιουνίου: Σεισμική δόνηση εντάσεως 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλονίζει την πόλη της Θεσσαλονίκης (35 νεκροί και δεκάδες τραυματίες).

22 Αυγούστου: Καλούνται οι πρώτες Ελληνίδες να καταταγούν στις τάξεις του ελληνικού Στρατού.

16 Σεπτεμβρίου: Νομιμοποιούνται οι αμβλώσεις μέχρι τον πέμπτο μήνα.

15 Δεκεμβρίου: Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κηρύσσει εαυτό αναρμόδιο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.
* McsEngl.{socGrc'1978},

socGrc'time1979 27 Ιανουαρίου: Καθορίζεται με διάταγμα ως εθνική σημαία αυτή που φέρει τις εννέα οριζόντιες εναλλάξ λευκές και γαλάζιες ταινίες και στο άνω αριστερά μέρος το λευκό σταυρό σε γαλάζιο φόντο.

6 Απριλίου: Αποφασίζεται η εκ περιτροπής κυκλοφορία των αυτοκινήτων IX στο κέντρο της Αθήνας.

28 Μαΐου: Υπογράφεται στο Ζάππειο Μέγαρο από τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και ηγέτες χωρών-μελών της ΕΟΚ η συμφωνία για την ένταξη της Ελλάδας στην Κοινότητα.

3 Ιουνίου: Σύμφωνα με δική της επιθυμία, η τέφρα της Μαρίας Κάλλας σκορπίζεται στο Αιγαίο.

13 Ιουνίου: Αποκαλύπτεται διαρροή θεμάτων κατά τη διεξαγωγή των πανελλήνιων εξετάσεων. Οι εξετάσεις στα μαθήματα όπου υπήρξε διαρροή ακυρώνονται.

18 Οκτωβρίου: Το Νόμπελ λογοτεχνίας απονέμεται στον ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη.
* McsEngl.{socGrc'1979},

socGrc'time1980 3 Ιανουαρίου: Εφαρμόζεται το πενθήμερο στις υπηρεσίες του Δημοσίου.

8 Ιανουαρίου: Θεμελιώνεται το Ολυμπιακό Στάδιο των Αθηνών.

28 Ιανουαρίου: Επανεκδίδεται η εφημερίδα «Μεσημβρινή» που είχε διακόψει την κυκλοφορία της λίγο μετά την επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος τον Απρίλιο του 1967.

2 Φεβρουαρίου: Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής με επιστολή του στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή προτείνει τη μόνιμη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα.

8 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει χτυπημένος από τον καρκίνο ο έξοχος τραγουδιστής και λυράρης Νίκος Ξυλούρης (γεννήθηκε το 1938).

25 Φεβρουαρίου: Μεγάλη οικολογική καταστροφή στο λιμάνι της Πύλου από την έκρηξη που σημειώνεται σε ένα δεξαμενόπλοιο, το οποίο τελικά βυθίζεται.

5 Μαΐου: Εκλέγεται από τη Βουλή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πρόεδρος της Δημοκρατίας - διαδέχεται τον Κωνσταντίνο Τσάτσο.

8 Μαΐου: Μετά την ανάληψη της προεδρίας της Δημοκρατίας από τον Κ. Καραμανλή η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ εκλέγει τον Γ. Ράλλη ως αρχηγό του κόμματος και ως πρωθυπουργό με 88 ψήφους υπέρ (σχηματίζει κυβέρνηση δύο μέρες αργότερα). Ο αντίπαλός του, Ε. Αβέρωφ, παίρνει 84 ψήφους.

3 Ιουνίου: Άγνωστοι πυρπολούν τα πολυκαταστήματα Κλαουδάτος και Ατενέ στην Αθήνα.

5 Ιουλίου: Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει την απόφασή της να πάρουν μέρος οι Έλληνες αθλητές στην Ολυμπιάδα της Μόσχας, μη συμμετέχοντας στο μποϊκοτάζ των Αγώνων που έχουν εξαγγείλει οι ΗΠΑ, οι οποίες είχαν αντιδράσει με αυτό τον τρόπο στη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν.

7 Ιουλίου: Άγνωστοι πυρπολούν τα πολυκαταστήματα Δραγώνας στην Αθήνα και Λαμπρόπουλος στον Πειραιά.

19 Ιουλίου: Ο καθηγητής Μανόλης Ανδρόνικος ανακοινώνει την ανακάλυψη και άλλου σημαντικού τάφου στη Βεργίνα.

4 Νοεμβρίου: Καθιερώνεται η πενθήμερη εργασία.

19 Δεκεμβρίου: Η Ελλάδα επιστρέφει πάλι στο στρατιωτικό σκέλος του NATO από το οποίο είχε αποχωρήσει τον Αύγουστο του 1974, μετά τον Αττίλα II.

Άγνωστοι πυρπολούν στην Αθήνα τα πολυκαταστήματα ΜΙΝΙΟΝ και ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ.
* McsEngl.{socGrc'1980},

socGrc'time1981 1 Ιανουαρίου: Η Ελλάδα γίνεται το δέκατο κράτος-μέλος της Κοινότητας. Οι βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πλέον ανέρχονται στους 434.

4 Ιανουαρίου: Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν παίρνουν μέρος στην επίσημη τελετή ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ.

7 Φεβρουαρίου: Ο θάνατος της τέως βασιλομήτορος Φρειδερίκης δημιουργεί προβλήματα στην κυβέρνηση Γ. Ράλλη, η οποία τελικά δίνει άδεια για να ταφεί η εκλιπούσα στη Δεκέλεια.

8 Φεβρουαρίου: Τραγικό ατύχημα μετά τον ποδοσφαιρικό αγώνα ΟΣΦΠ-ΑΕΚ στο στάδιο Καραϊσκάκη. Φίλαθλοι ποδοπατούνται στην έξοδο της θύρας 7. Συνολικά 19 άτομα χάνουν τη ζωή τους.

24 Φεβρουαρίου: Σφοδρός σεισμός εντάσεως 6,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλονίζει την Κόρινθο και το Λεκανοπέδιο (επίκεντρο τα νησιά Αλκυονίδες στον Κορινθιακό). Δέκα νεκροί, οι περισσότεροι από την κατάρρευση ξενοδοχείου στην Περαχώρα Κορινθίας, και δεκάδες τραυματίες είναι ο τραγικός απολογισμός.

Φορτώνεται στον Πρίνο της Θάσου το πρώτο φορτίο ελληνικού αργού πετρελαίου.

14 Σεπτεμβρίου: Επανεκδίδεται η εφημερίδα το «Έθνος», που είχε διακόψει την κυκλοφορία της λίγο μετά την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1967.

18 Οκτωβρίου: Νίκη του ΠαΣοΚ στις εκλογές με ποσοστό 48,06%. Η ΝΔ λαμβάνει 35,86% και το ΚΚΕ 10,93%. Την ίδια μέρα γίνονται και οι πρώτες ευρωεκλογές στην Ελλάδα, τις οποίες κερδίζει πάλι το ΠαΣοΚ.

5 Δεκεμβρίου: Αποποινικοποιείται η μοιχεία.

9 Δεκεμβρίου: Η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας εκλέγει νέο αρχηγό του κόμματος τον Ευάγγελο Αβέρωφ με 67 ψήφους έναντι 32 του Κωστή Στεφανόπουλου και 12 του Ιωάννη Μπούτου.

15 Δεκεμβρίου: Ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ επισκέπτεται την Αθήνα προσκεκλημένος της κυβέρνησης Παπανδρέου.
* McsEngl.{socGrc'1981},

socGrc'time1982 27 Φεβρουαρίου: Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου επισκέπτεται την Κύπρο.

31 Μαρτίου: Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου κερδίζει Όσκαρ για τη μουσική που έγραψε για την ταινία «Οι Δρόμοι της Φωτιάς».

30 Απριλίου: Αναγνωρίζεται επίσημα με νόμο η Εθνική Αντίσταση.

14 Μαΐου: Πεθαίνει η Δέσποινα Αχλαδιώτη, περισσότερο γνωστή ως Κυρά της Ρω (μικρή βραχονησίδα του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων).

1 Ιουνίου: Η Ελλάδα για πρώτη φορά μετά την ένταξή της στην ΕΟΚ αναλαμβάνει για ένα εξάμηνο την προεδρία της Κοινότητας.

24 Ιουνίου: Αποπέμπεται από τον πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου ο υπουργός οικονομικών Μ. Δρεττάκης, εισηγητής του ΦΑΠ (Φόρου Ακίνητης Περιουσίας).

3 Αυγούστου: Η ΥΕΝΕΔ μετονομάζεται σε ΕΡΤ-2.
* McsEngl.{socGrc'1982},

socGrc'time1983 10 Ιανουαρίου: Η δραχμή υποτιμάται κατά 15% έναντι των άλλων ξένων νομισμάτων.

16 Ιανουαρίου: Η ελληνική κυβέρνηση κάνει γνωστή την πρόθεσή της να αγοράσει 120 αεροσκάφη τρίτης γενιάς για την ενίσχυση της Πολεμικής Αεροπορίας (η αγορά του αιώνα).

5 Φεβρουαρίου: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 1981, ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 9.740.411 άτομα.

1 Μαΐου: Απονέμεται στο συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη το βραβείο Λένιν για την ειρήνη.

26 Αυγούστου: Ψηφίζεται από τη Βουλή ο ιδρυτικός νόμος του ΕΣΥ.

20 Σεπτεμβρίου: Ο υπουργός Παιδείας Α. Κακλαμάνης καταθέτει στη Βουλή νομοσχέδιο το οποίο προβλέπει την κατάργηση των ΚΑΤΕΕ και τη δημιουργία των ΤΕΙ.

15 Νοεμβρίου: Ο Ραούφ Ντενκτάς ανακηρύσσει με την υποστήριξη της Αγκύρας το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου σε «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Λίγες μέρες αργότερα το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με το ψήφισμα 541/83 καταδικάζει τη συγκεκριμένη ενέργεια.
* McsEngl.{socGrc'1983},

socGrc'time1984 18 Ιανουαρίου: Πεθαίνει στο Λονδίνο σε ηλικία 68 ετών ο δάσκαλος του λαϊκού τραγουδιού Βασίλης Τσιτσάνης.

17 Απριλίου: Η Τουρκία και το ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου ανταλλάσσουν πρέσβεις.

2 Μαΐου: Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου ανακοινώνει την πρόθεσή της να καταστρέψει τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων.

11 Μαΐου: Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με το ψήφισμα 550/84 καταδικάζει τη διαπίστευση Τούρκου πρέσβη στα Κατεχόμενα και ζητά την επιστροφή των Βαροσίων στη διοίκηση του ΟΗΕ.

19 Ιουλίου: Καταργούνται οι 19 από τις 108 συμφωνίες που είχαν συναφθεί μεταξύ της Ελλάδας και των Η ΠΑ.

31 Ιουλίου: Η κυβέρνηση ανακοινώνει την απόφασή της να προχωρήσει στην αγορά μαχητικών Mirage-2000 και F-16 για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία (αγορά του αιώνα).

1 Σεπτεμβρίου: Παραιτείται για λόγους υγείας από την αρχηγία της ΝΔ ο Ε. Αβέρωφ. Νέος αρχηγός του κόμματος εκλέγεται ο Κ. Μητσοτάκης.

9 Σεπτεμβρίου: Ενοποίηση των σωμάτων Ασφαλείας, Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων.

15 Δεκεμβρίου: Η δραχμή συμπεριλαμβάνεται στο σύστημα του ECU, το οποίο δεν έχει υλική υπόσταση αλλά παίζει το ρόλο αποθεματικού νομίσματος και λογιστικής μονάδας για τους λογαριασμούς της Κοινότητας. Η ισοτιμία διαμορφώνεται ως εξής: 1 ECU = 91,043 δραχμές.
* McsEngl.{socGrc'1984},

socGrc'time1985 25 Ιανουαρίου: Πεθαίνει ο Ηλίας Ηλιού, πρόεδρος της ΕΔΑ, σημαντική προσωπικότητα της Αριστεράς.

10 Μαρτίου: Παρά τις ενδείξεις ότι το ΠαΣοΚ θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα Καραμανλή για το προεδρικό αξίωμα, η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος προτείνει τελικά τον Χρήστο Σαρτζετάκη. Ο Καραμανλής παραιτείται και καθήκοντα προέδρου της Δημοκρατίας ασκεί ο πρόεδρος της Βουλής, Γιάννης Αλευράς, μέχρι τις 29 Μαρτίου, όποτε και εκλέγεται ο Σαρτζετάκης.

15 Μαρτίου: Σε ανταλλαγή πυρών ανάμεσα σε ομάδα τρομοκρατών με αστυνομικούς σκοτώνονται ένας τρομοκράτης, ο Χ. Τσουτσουβής, και τρεις αστυνομικοί.

28 Μαρτίου: Ο αρεοπαγίτης Χρήστος Σαρτζετάκης εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατίας με την οριακή πλειοψηφία των 180 ψήφων.

2 Ιουνίου: Το ΠαΣοΚ κερδίζει τις εκλογές με ποσοστό 45,25%. Η ΝΔ λαμβάνει 40,85 %, το ΚΚΕ 9,89% και το ΚΚΕ εσ. 1,89%. Ο Ανδρέας Παπανδρέου σχηματίζει κυβέρνηση (παραίτηση στις 2 Ιουλίου του 1989).

27 Ιουνίου: Η Αθήνα γίνεται πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για ένα χρόνο.

19 Αυγούστου: Πεθαίνει ο Σάκης Καράγιωργας, μία από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες του αντιδικτατορικού αγώνα.

16 Δεκεμβρίου: Ψηφίζεται από τη Βουλή ο πρώτος νόμος για το ΕΣΥ.
* McsEngl.{socGrc'1985},

socGrc'time1986 17 Ιανουαρίου: Εγκαινιάζεται το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης στην Αθήνα.

17 Φεβρουαρίου: Οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Κοινότητας υπογράφουν την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. Με αυτή οι 12 δεσμεύονται να δημιουργήσουν το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του 1992 μια πραγματικά ενοποιημένη αγορά στην οποία θα διακινούνται ελεύθερα τα πρόσωπα, τα κεφάλαια, τα αγαθά και οι υπηρεσίες.

21 Φεβρουαρίου: Αρχίζει στη Βουλή η συζήτηση για το φάκελο της Κύπρου.

26 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει στην Αθήνα σε ηλικία 74 ετών η Αμαλία Φλέμιγκ. Η εκλιπούσα υπήρξε σύζυγος και επιστημονική συνεργάτιδα του μεγάλου Βρετανού επιστήμονα Αλεξάντερ Φλέμιγκ που ανακάλυψε την πενικιλίνη. Η Φλέμιγκ είχε εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠαΣοΚ.

7 Μαρτίου: Ολοκληρώνεται η αναθεώρηση του Συντάγματος του 1975 στις μη θεμελιώδεις διατάξεις. Σύμφωνα με αυτή, αρκετές από τις εξουσίες του προέδρου της Δημοκρατίας μεταβιβάζονται στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση.

17 Μαρτίου: Πεθαίνει σε ηλικία 77 ετών ο συγγραφέας Παντελής Πρεβελάκης.

2 Απριλίου: Έκρηξη βόμβας σε αεροσκάφος της TWA ενώ πετά πάνω από το Ιόνιο έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο τεσσάρων ατόμων. Τη βόμβα είχε τοποθετήσει αραβική τρομοκρατική οργάνωση.

15 Απριλίου: Η ελληνική Βουλή αποφασίζει σχεδόν ομόφωνα τη διεκδίκηση της τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 στην Αθήνα.

6 Μαΐου: Σοβαρά προβλήματα προκαλεί στη χώρα η ραδιενεργός μόλυνση που οφείλεται στο πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνομπίλ της Ουκρανίας.

11 Σεπτεμβρίου: Πεθαίνει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, σημαντικός πολιτικός με πλούσια πνευματική δράση.

13 Σεπτεμβρίου: Σφοδρός σεισμός εντάσεως 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ πλήττει την Καλαμάτα. Πολλά κτίρια καταρρέουν και στα ερείπιά τους βρίσκουν τραγικό θάνατο είκοσι πέντε άτομα, ενώ τραυματίζονται πάνω από εκατό.

12 Οκτωβρίου: Εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές οι υποψήφιοι που υποστηρίζει η ΝΔ στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας: Μ. Έβερτ στην Αθήνα, Α. Ανδριανόπουλος στον Πειραιά και Σ. Κούβελας στη Θεσσαλονίκη.
* McsEngl.{socGrc'1986},

socGrc'time1987 1 Ιανουαρίου: Μεγάλη αύξηση των τιμών εξαιτίας της εφαρμογής του μέτρου είσπραξης του ΦΠΑ.

14 Φεβρουαρίου: Πεθαίνει σε ηλικία 79 ετών ο μεγάλος δάσκαλος του θεάτρου και σπουδαίος σκηνοθέτης Κάρολος Κουν.

26 Φεβρουαρίου: Ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος εκλέγεται μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Η εκλογή αυτή θέτει τέλος στον αποκλεισμό από αυτό το πνευματικό ίδρυμα των διανοητών με προοδευτικές ιδέες.

27 Μαρτίου: Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας τίθενται σε κατάσταση ύψιστης ετοιμότητας, απαντώντας με αυτό τον τρόπο στις προθέσεις της Άγκυρας να προβεί σε έρευνες για πετρέλαιο επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Την επόμενη μέρα ο Τούρκος πρωθυπουργός Τ. Οζάλ δηλώνει ότι δεν πρόκειται να γίνουν τέτοιου είδους έρευνες, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην εκτόνωση της κατάστασης.

11 Μαΐου: Αρχίζουν να εκπέμπουν οι δημοτικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί 9.84 της Αθήνας και Κανάλι 1 του Πειραιά. Μια νέα εποχή για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία ξεκινά.

14 Ιουνίου: Η εθνική ομάδα του μπάσκετ αναδεικνύεται νικήτρια στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Νικά στον τελικό την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης.

22 Ιουλίου: Πρωτοφανής καύσωνας (συνδυασμός υψηλής θερμοκρασίας και πολλής υγρασίας) πλήττει τη χώρα. Δεκάδες άτομα χάνουν τη ζωή τους.

8 Αυγούστου: Πεθαίνει ο διαπρεπής πολιτικός και φιλόσοφος Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899-1987), τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας (1975-1980).

28 Αυγούστου: Αίρεται με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου η εμπόλεμη κατάσταση με την Αλβανία.

22 Οκτωβρίου: Επιστρέφει στην Ελλάδα μετά την επιτυχή εγχείρηση στο Χέρφλντ της Αγγλίας ο Ανδρέας Παπανδρέου.

24 Νοεμβρίου: Παραιτείται μετά την αλλαγή της εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης για την οποία δεν είχε ενημερωθεί ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Κ. Σημίτης.

28 Δεκεμβρίου: Συνεχείς εκρήξεις σε στρατιωτικές αποθήκες στη Μαλακάσα έχουν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων.
* McsEngl.{socGrc'1987},

socGrc'time1988 30 Ιανουαρίου: Οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και της Τουρκίας Α. Παπανδρέου και Τ. Οζάλ συναντώνται στο Νταβός της Ελβετίας. Αναθερμαίνονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.

21 Φεβρουαρίου: Ο Γιώργος Βασιλείου εκλέγεται πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

16 Απριλίου: Πεθαίνει στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών ο αρχαιολόγος Γεώργιος Μυλωνάς, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ο Μυλωνάς υπήρξε υποδειγματικός ανασκαφέας των Μυκηνών και του πρωτοελλαδικού νεκροταφείου του Αγίου Κοσμά Αττικής.

26 Μαΐου: Οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης αρχίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις στη διάρκεια των προαγωγικών και των γενικών εξετάσεων. Η απεργία δημιουργεί μεγάλη αναστάτωση στην παιδεία και αναστέλλεται έπειτα από ένα μήνα.

13 Ιουνίου: Ο Τούρκος πρωθυπουργός Τουργούτ Οζάλ επισκέπτεται την Αθήνα στο πλαίσιο του φιλικού κλίματος που επικράτησε στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά τη συνάντηση στο Νταβός.

10 Ιουλίου: Δεκάδες φωτιές κατακαίουν πολλές περιοχές της χώρας.

11 Ιουλίου: Άραβες τρομοκράτες πλήττουν το ελληνικό κρουαζιερόπλοιο «Σίτι οφ Πόρος».

24 Αυγούστου: Ο εκλεγμένος τον περασμένο Φεβρουάριο πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου συναντάται με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς στη Γενεύη. Οι συζητήσεις που ακολουθούν αποβαίνουν άκαρπες.

25 Αυγούστου: Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου μεταβαίνει αιφνιδιαστικά στο Λονδίνο, όπου υποβάλλεται σε εγχείρηση καρδιάς (μπαϊπάς και μεταμόσχευση βαλβίδων).

20 Οκτωβρίου: Ασκείται ποινική δίωξη κατά του επιχειρηματία Γ. Κοσκωτά.

20 Νοεμβρίου: Σύμφωνα με το πόρισμα του επιτρόπου στην Τράπεζα Κρήτης, διαπιστώνεται υπεξαίρεση 40 δισεκατομμυρίων δραχμών.

31 Δεκεμβρίου: Εκπέμπει η πρώτη μη κρατική τηλεόραση στη Θεσσαλονίκη. Είναι ο δημοτικός τηλεοπτικός σταθμός της πόλης της Θεσσαλονίκης, TV-100.
* McsEngl.{socGrc'1988},

socGrc'time1989 11 Ιανουαρίου: Ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, αναφερόμενος στην πολιτική κατάσταση, δηλώνει: «Η Ελλάδα μεταβλήθηκε σε ένα απέραντο φρενοκομείο».

21 Ιανουαρίου: Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία παραλαμβάνει τα πρώτα αεροσκάφη F-16 C Fighting Falcon.

18 Ιουνίου: Γίνονται βουλευτικές εκλογές στις οποίες κυριαρχεί το αίτημα για «κάθαρση».

Πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η ΝΔ με ποσοστό 44,25%, δεύτερο το ΠαΣοΚ με 39,15% και τρίτος ο Συνασπισμός με 13,12%. Λόγω του ισχύοντος εκλογικού νόμου, το πρώτο κόμμα αδυνατεί να σχηματίσει κυβέρνηση.

1 Ιουλίου: Σχηματίζεται κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ και Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου με πρωθυπουργό τον προερχόμενο από τη ΝΔ Τζαννή Τζαννετάκη.

2 Ιουλίου: Ορκίζεται η κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη (παραίτηση στις 12 Οκτωβρίου του 1989).

26 Σεπτεμβρίου: Δολοφονείται από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη ο βουλευτής της ΝΔ και θερμός υποστηρικτής της συγκυβέρνησης με το Συνασπισμό Παύλος Μπακογιάννης. Είχε αναπτύξει σημαντική αντιδικτατορική δράση και στη διάρκεια της Επταετίας υπήρξε διευθυντής του ελληνικού προγράμματος της Ντόιτσε Βέλε.

12 Οκτωβρίου: Ο Ιωάννης Γρίβας σχηματίζει υπηρεσιακή κυβέρνηση (η οποία παραιτείται στις 23 Νοεμβρίου του 1989).

5 Νοεμβρίου: Παρά τη νίκη της με 46,2% στις εκλογές, η ΝΔ λόγω του ισχύοντος εκλογικού συστήματος αδυνατεί να σχηματίσει κυβέρνηση (ΠαΣοΚ 40,70%, Συνασπισμός 11%).

23 Νοεμβρίου: Το ΠαΣοΚ, η ΝΔ και ο Συνασπισμός συμφωνούν να στηρίξουν οικουμενική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ξ. Ζολώτα.
* McsEngl.{socGrc'1989},

socGrc'time1990 2 Ιανουαρίου: Πεθαίνει ο πολιτικός Ευάγγελος Αβέρωφ. Ο εκλιπών είχε συγγράψει πολλές μελέτες ιστορικού και πολιτικού ενδιαφέροντος καθώς και θεατρικά έργα. Υπήρξε ο πρώτος επιφανής πολιτικός της συντηρητικής παράταξης που μίλησε για εμφύλιο πόλεμο και όχι για «συμμοριτοπόλεμο».

8 Απριλίου: Η ΝΔ υπό τον Κ. Μητσοτάκη με ποσοστό 46,88% και με 150 έδρες σχηματίζει κυβέρνηση με τη στήριξη του ενός βουλευτή που εκλέγει η ΔΗΑΝΑ. Το ΠαΣοΚ με 38,61% εκλέγει 123 βουλευτές.

4 Μαΐου: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εκλέγεται για δεύτερη φορά πρόεδρος της Δημοκρατίας - διαδέχεται τον Χρήστο Σαρτζετάκη.

21 Μαΐου: Η Ελλάδα αναγνωρίζει διπλωματικά το κράτος του Ισραήλ και αναβαθμίζει τις σχέσεις της με τους Παλαιστίνιους.

4 Ιουλίου: Η κυπριακή κυβέρνηση υποβάλλει αίτηση για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

3 Αυγούστου: Η ελληνική κυβέρνηση διακηρύσσει την αντίθεσή της στην ιρακινή εισβολή στο Κουβέιτ, ενώ συγχρόνως ανακοινώνει ότι θα παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια στις συμμαχικές δυνάμεις οι οποίες ετοιμάζουν ανακατάληψή του.
* McsEngl.{socGrc'1990},

socGrc'time1991 9 Ιανουαρίου: Σκοτώνεται ο εκπαιδευτικός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Νίκος Τεμπονέρας στη διάρκεια επεισοδίων σε σχολικό συγκρότημα της Πάτρας ανάμεσα σε καταληψίες και εξωσχολικούς. Οι μαθητικές κινητοποιήσεις στρέφονται εναντίον των μέτρων της κυβέρνησης του Κ. Μητσοτάκη (υπουργός Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλος) για την παιδεία.

20 Φεβρουαρίου: Η Αλέκα Παπαρήγα εκλέγεται Γενική Γραμματέας του ΚΚΕ.

11 Μαρτίου: Αρχίζει στο Ειδικό Δικαστήριο η δίκη του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργών της κυβέρνησης του με την κατηγορία ότι εμπλέκονται στο «σκάνδαλο Κοσκωτα». Η δίκη θα τελειώσει μετά από εννιά μήνες με την αθώωση του πρώην πρωθυπουργού.

19 Απριλίου: Έκρηξη βόμβας στα χέρια Παλαιστίνιου τρομοκράτη στο κέντρο της Πάτρας στοιχίζει τη ζωή σε επτά ανθρώπους.

19 Ιουλίου: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους επισκέπτεται την Αθήνα. Από το βήμα της ελληνικής Βουλής διακηρύσσει την πεποίθησή του ότι σύντομα το Κυπριακό θα οδηγηθεί σε μια λύση που θα είναι αποδεκτή και βιώσιμη.

10 Δεκεμβρίου: Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΟΚ στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας υπογράφεται η ομώνυμη συνθήκη, η οποία προβλέπει κοινό νόμισμα και κοινή αμυντική πολιτική μέχρι το τέλος του 1999. Λίγες μέρες μετά ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Χαβιέ Περέζ ντε Κουέγιαρ, στην ετήσια έκθεσή του για το Κυπριακό επισημαίνει: «Η διατήρηση του status quo δεν αποτελεί λύση».
* McsEngl.{socGrc'1991},

socGrc'time1992 14 Φεβρουαρίου: Εκατοντάδες χιλιάδες άτομα διαδηλώνουν στη Θεσσαλονίκη για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

12 Μαρτίου: Η πώληση της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ στην ιταλική εταιρεία ΚΑΛΤΣΕΣΤΡΟΥΤΣΙ ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠαΣοΚ). Ο αρχηγός της δηλώνει ότι δεν θα αναγνωρίσει τη νομιμότητα της πώλησης όταν θα γίνει κυβέρνηση.

26 Ιουνίου: Η Διάσκεψη Κορυφής της ΕΟΚ στη Λισαβόνα αποφασίζει να μην αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, αποδεχόμενη τις ελληνικές θέσεις-προτάσεις.

15 Ιουλίου: Έναρξη νέου κύκλου συνομιλιών στη Νέα Υόρκη ανάμεσα στις δύο κυπριακές κοινότητες, πάνω σε «δέσμη ιδεών» του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Μπούτρος Γκάλι. Η προσπάθεια ναυαγεί στο τέλος Αυγούστου.

31 Ιουλίου: Ψηφίζεται από την ελληνική Βουλή η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Υπέρ της συνθήκης τάσσονται η ΝΔ και το ΠαΣοΚ.

6 Αυγούστου: Η Βούλα Πατουλίδου κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο δρόμο των 100 μέτρων μετ’ εμποδίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελόνης. Είναι το πρώτο χρυσό μετάλλιο που κερδίζει η Ελλάδα στο στίβο σε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 1912 και την επιτυχία του Κώστα Τσικλητήρα στο άλμα εις μήκος άνευ φοράς.

11 Οκτωβρίου: Η αδιαλλαξία της τουρκοκυπριακής πλευράς οδηγεί σε ναυάγιο τις συνομιλίες ανάμεσα στις δύο κοινότητες. Ο πρόεδρος της Κύπρου Γιώργος Βασιλείου και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ραούφ Ντεκτάς συμφωνούν οι συνομιλίες να συνεχιστούν μετά τις επικείμενες κυπριακές εκλογές.
* McsEngl.{socGrc'1992},

socGrc'time1993 14 Φεβρουαρίου: Ο Γλαύκος Κληρίδης εκλέγεται πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έπειτα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες.

1 Μαΐου: Η Διεθνής Διάσκεψη στη Βουλιαγμένη για το Βοσνιακό καταλήγει σε αποτυχία, παρά την κατ’ αρχάς θετική στάση του Ράντοβαν Κάρατζιτζ απέναντι στο Σχέδιο Βανς-Όουεν.

10 Οκτωβρίου: Το ΠαΣοΚ επιστρέφει στην εξουσία ύστερα από ένα διάλειμμα τεσσάρων ετών. Κερδίζει τις εκλογές που προκηρύσσονται πρόωρα επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχασε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία (46,7% έναντι 39,8% της Νέας Δημοκρατίας).

16 Οκτωβρίου: Ο Κληρίδης και ο Παπανδρέου αποφασίζουν στην Αθήνα για τη δημιουργία του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας και Κύπρου.

1 Νοεμβρίου: Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα μετονομάζεται σε Ευρωπαϊκή Ένωση.

3 Νοεμβρίου: Ο Κ. Μητσοτάκης παραιτείται από την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας. Νέος αρχηγός γίνεται ο Μιλτιάδης Έβερτ.

16 Δεκεμβρίου: Οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνάπτουν διπλωματικές σχέσεις με τα Σκόπια παρακάμπτοντας τις ελληνικές αντιρρήσεις.
* McsEngl.{socGrc'1993},

socGrc'time1994 1 Ιανουαρίου: Αρχίζει τη λειτουργία του το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα το οποίο προετοιμάζει το έργο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

4 Φεβρουαρίου: Με απόφαση του υπουργού Δημόσιας Τάξης Στέλιου Παπαθεμελή απαγορεύεται η παράταση του ωραρίου λειτουργίας των νυχτερινών καταστημάτων πέραν της 2ας πρωινής. Το μέτρο αρχίζει να ισχύει από τις 16 Μαρτίου.

9 Φεβρουαρίου: Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν επίσημα τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM).

16 Φεβρουαρίου: Η Ελλάδα επιβάλλει οικονομικό αποκλεισμό στα Σκόπια (εμπάργκο). Σε σύντομο χρονικό διάστημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπέμπει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γι’ αυτή της την ενέργεια (6 Απριλίου του 1994).

6 Μαρτίου: Πεθαίνει στις ΗΠΑ όπου νοσηλεύεται η υπουργός πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη.

2 Απριλίου: Με νομοσχέδιο, το περιεχόμενο του οποίου δημοσιεύουν εφημερίδες των Αθηνών, δημεύεται το σύνολο της λεγόμενης «βασιλικής περιουσίας».

10 Απριλίου: Αλβανικό φυλάκιο στην περιοχή της Επισκοπής δέχεται επίθεση από αγνώστους. Σκοτώνονται δύο Αλβανοί στρατιώτες. Η αλβανική κυβέρνηση κατηγορεί την Ελλάδα ως υποκινητή της «τρομοκρατικής ενέργειας», όπως την αποκάλεσε ο εκπρόσωπός της.

25 Απριλίου: Πεθαίνει ο Γιώργος Γεννηματάς, ιδρυτικό στέλεχος του ΠαΣοΚ.

4 Μαΐου: Ο πρώτος «μετροπόντικας» αρχίζει τη διάνοιξη της σήραγγας του υπόγειου σιδηροδρόμου στην περιοχή του σταθμού Λαρίσης.

12 Ιουνίου: Στις εκλογές που διεξάγονται για την ανάδειξη των Ελλήνων ευρωβουλευτών το ΠαΣοΚ και η Νέα Δημοκρατία χάνουν μεγάλο μέρος της δύναμής τους και επωφελούνται από αυτό τα μικρότερα κόμματα, ΚΚΕ, Πολιτική Άνοιξη και Συνασπισμός.

15 Ιουνίου: Με απόφαση του Πολιτικού της Συμβουλίου, η ΔΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου αποφασίζει να διαλυθεί, εξαιτίας της αποτυχίας που σημείωσε στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο.

Πεθαίνει στην Αθήνα σε ηλικία 70 ετών ο μουσικοσυνθέτης Μάνος Χατζιδάκις.

25 Ιουνίου: Στη Διάσκεψη Κορυφής της Κέρκυρας αποφασίζεται να συμπεριληφθεί η Κύπρος στα κράτη που θα ενταχθούν στο μέλλον στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

29 Ιουνίου: Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαιώνει εν μέρει την Ελλάδα σχετικά με την υπόθεση του εμπάργκο κατά των Σκοπίων.

11 Ιουλίου: Βομβιστική επίθεση στη Ρόδο χαρακτηρίζεται από έγκυρες πηγές του υπουργείου Δημόσιας Τάξης προβοκατόρικη ενέργεια ξένων πρακτόρων.

30 Ιουλίου: Η Ελλάδα υπογράφει μαζί με άλλες χώρες τη διεθνή σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, η οποία της δίνει το δικαίωμα για μονομερή επέκταση των χωρικών της υδάτων από έξι σε δώδεκα ναυτικά μίλια. Η Τουρκία λίγους μήνες μετά (16 Νοεμβρίου του 1994) ανακοινώνει ότι θεωρεί αιτία πολέμου ενδεχόμενη επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.

16 Αυγούστου: Αρχίζει στα Τίρανα η δίκη πέντε μελών της Ομόνοιας που κατηγορούνται για ενέργειες εναντίον των Αλβανών. Η δίκη γίνεται παρουσία Ελλήνων και ξένων παρατηρητών κάτω από συνθήκες τρομοκρατίας και ολοκληρώνεται στις 7 Σεπτεμβρίου με την έκδοση της καταδικαστικής για τα μέλη της Ομόνοιας απόφασης. Εντονότατο διάβημα προς την αλβανική ηγεσία της ελληνικής κυβέρνησης.

13 Σεπτεμβρίου: Το κράτος των Σκοπίων εγκαταλείπει το άστρο της Βεργίνας ως εθνικό του σύμβολο και υιοθετεί τον ακτινοφόρο Ήλιο σε κόκκινο φόντο.

16 Οκτωβρίου: Στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών στην Αθήνα ο πρώην διπλωμάτης Δημήτρης Αβραμόπουλος, τον οποίο υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία, νικά με ποσοστό 44,3% τον Θεόδωρο Πάγκαλο, που τον υποστηρίζει το ΠαΣοΚ. Την επόμενη Κυριακή (23 Οκτωβρίου) εκλέγεται δήμαρχος Αθηναίων. Το ΠαΣοΚ κερδίζει πολλές νομαρχίες, διατηρώντας απόσταση πέντε τουλάχιστον ποσοστιαίων μονάδων από τη Νέα Δημοκρατία.

9 Νοεμβρίου: Ο Γιώργος Κοσκωτάς καταδικάζεται σε κάθειρξη 25 ετών για το σκάνδαλο της Τράπεζας Κρήτης.
* McsEngl.{socGrc'1994},

socGrc'time1995 8 Μαρτίου: Το ΠαΣοΚ και η Πολιτική Άνοιξη συμπράττουν και εκλέγουν πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κωστή Στεφανόπουλο.

15 Ιουνίου: Σφοδρή σεισμική δόνηση στην περιοχή του Αιγίου εντάσεως 6,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έχει ως αποτέλεσμα την κατάρρευση πολλών κτιρίων και το θάνατο 16 ανθρώπων. Για πρώτη φορά μετέχει στη διάσωση των εγκλωβισμένων η Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών της Πυροσβεστικής, η οποία κατορθώνει να βγάλει ένα μικρό παιδί από τα ερείπια μιας πολυκατοικίας που έχει καταρρεύσει.
* McsEngl.{socGrc'1995},

socGrc'time1996 15 Ιανουαρίου: Ο Ανδρέας Παπανδρέου παραιτείται από πρόεδρος του ΠαΣοΚ και πρωθυπουργός λόγω της αδυναμίας του να ασκήσει τα καθήκοντά του. Η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠαΣοΚ εκλέγει τον Κώστα Σημίτη στη θέση του πρωθυπουργού.

22 Ιανουαρίου: Ο Κώστας Σημίτης εκλέγεται από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠαΣοΚ πρωθυπουργός - διαδέχεται τον Ανδρέα Παπανδρέου που νοσηλεύεται στο Ωνάσειο.

28 Ιανουαρίου: Σε ανακοίνωση του το υπουργείο Εθνικής Άμυνας αναφέρει ότι οι ελληνικές δυνάμεις επανατοποθέτησαν στη νησίδα Ίμια την ελληνική σημαία την οποία Τούρκοι δημοσιογράφοι είχαν αντικαταστήσει με την Ημισέληνο.

31 Ιανουαρίου: Οι ελληνικές και οι τουρκικές δυνάμεις αποσύρονται από τη βραχονησίδα Ίμια με αμερικανική παρέμβαση. Στη διάρκεια της επιχείρησης ελληνικό ελικόπτερο του ΠΝ πέφτει και βυθίζεται. Σκοτώνονται τα τρία μέλη του πληρώματός του.

18 Μαρτίου: Πεθαίνει ο τιμημένος με το Νόμπελ λογοτεχνίας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης.

23 Ιουνίου: Πεθαίνει ο Ανδρέας Παπανδρέου λίγο πριν από την έναρξη του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.

23 Ιουλίου: Πεθαίνει η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη (γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934).

11 Αυγούστου: Ειρηνικές διαδηλώσεις Κυπρίων στην Πράσινη Γραμμή βάφονται με αίμα. Τουρκοκύπριοι και Τούρκοι Γκρίζοι Λύκοι ξυλοκοπούν μέχρι θανάτου τον Κύπριο διαδηλωτή Τάσο Ισαάκ. Σε νέα επεισόδια που γίνονται λίγες μέρες αργότερα ένας άλλος Κύπριος διαδηλωτής, ο Σολωμός Σολωμού, εκτελείται από όργανα της Τουρκοκυπριακής Διοίκησης.

12 Σεπτεμβρίου: Στις εθνικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ παίρνει 41,49% και 162 έδρες, η ΝΔ 38,12% και 108 έδρες, το ΚΚΕ 5,61% και 11 έδρες, ο Συνασπισμός 5,12% και 10 έδρες και τέλος το ΔΗΚΚΙ 4,45% και 9 έδρες.

13 Σεπτεμβρίου: Ο Κώστας Σημίτης σχηματίζει κυβέρνηση (παραίτηση στις 10 Απριλίου του 2000).

18 Δεκεμβρίου: Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφαίνεται ότι η Τουρκία παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κύπρο, επειδή δεν επιτρέπει σε πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας να εκμεταλλευτούν τις περιουσίες τους. Το δικαστήριο επιδικάζει χρηματική αποζημίωση στην ενάγουσα Τιτίνα Λοϊζίδου από την Κερύνεια.
* McsEngl.{socGrc'1996},

socGrc'time1997 21 Μαρτίου: Ο Κώστας Καραμανλής εκλέγεται από το συνέδριο του κόμματος αρχηγός της ΝΔ -διαδέχεται τον Μ. Έβερτ.

1 Ιουνίου: Κυκλοφορεί ανασχεδιασμένο το χαρτονόμισμα των 5.000 δραχμών. Η έκδοση αυτή κρίνεται απολύτως αναγκαία για να αποφευχθούν τα πολλά και συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα παραχάραξης του παλαιότερου χαλκογραφικού χαρτονομίσματος.

11 Αυγούστου: Αρχίζουν νέες διακοινοτικές συνομιλίες για την Κύπρο στην Ελβετία. Ναυαγούν όμως διότι η ελληνοκυπριακή πλευρά απορρίπτει την αξίωση του Ντενκτάς να αποσύρει την αίτηση ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

22 Αυγούστου: Ο υπουργός Παιδείας Γεράσιμος Αρσένης καταθέτει για ψήφιση στη Βουλή πολυνομοσχέδιο, το οποίο συνθέτει το θεσμικό πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

5 Σεπτεμβρίου: Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αναθέτει στην Ελλάδα τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.

2 Οκτωβρίου: Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπογράφουν στο Άμστερνταμ την αναθεώρηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ (Συνθήκη του Άμστερνταμ).

7 Νοεμβρίου: Η Βουλή ψηφίζει το Σχέδιο Καποδίστριας, το οποίο προβλέπει εκτεταμένη συνένωση κοινοτήτων και δημιουργία πολλών νέων δήμων.
* McsEngl.{socGrc'1997},

socGrc'time1998 16 Ιανουαρίου: Πεθαίνει ο ηθοποιός Δημήτρης Χορν (γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου του 1921). Ο ίδιος είπε: «Εγώ δεν αγάπησα τον εαυτό μου, ούτε την τέχνη μου. Είναι φορές που περνάω νύχτες ολόκληρες με την εφιαλτική ερώτηση, αν πρέπει να βγω στο θέατρο...».

15 Φεβρουαρίου: Ο Γλαύκος Κληρίδης επανεκλέγεται στο αξίωμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

23 Απριλίου: Πεθαίνει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο οποίος χρημάτισε δεκατρία χρόνια πρωθυπουργός και δέκα πρόεδρος της Δημοκρατίας.

28 Απριλίου: Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος -μετά το θάνατο του Σεραφείμ στις 10 Απριλίου- εκλέγει στη χηρεύουσα θέση του αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος το μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Χριστόδουλο.

12 Ιουνίου: Σοβαρά επεισόδια σημειώνονται ανάμεσα στα ΜΑΤ και σε αδιόριστους εκπαιδευτικούς έξω από τα εξεταστικά κέντρα κατά τη διεξαγωγή των εξετάσεων για την πρόσληψη εκπαιδευτικών.

3 Δεκεμβρίου: Αρχίζει στη Νέα Υόρκη ο πρώτος γύρος των εκ του σύνεγγυς συνομιλιών για το Κυπριακό, υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν.

29 Δεκεμβρίου: Η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση αποφασίζουν μετά τις έντονες αντιδράσεις της Άγκυρας να εγκαταστήσουν τους ρωσικής κατασκευής αντιβαλλιστικούς πυραύλους S-300 στην Κρήτη.

31 Δεκεμβρίου: Καταργείται με νόμο η ειδικότητα του ασυρματιστή (μαρκόνη) του Εμπορικού Ναυτικού.
* McsEngl.{socGrc'1998},

socGrc'time1999 1 Ιανουαρίου: Έντεκα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισέρχονται στη Ζώνη του Ευρώ. Η ισοτιμία καθορίζεται σε 1 ευρώ για 1 ECU (1 ευρώ = 340,750 δραχμές). Η Ελλάδα μπαίνει στη Ζώνη με δύο χρόνια καθυστέρηση, το 2001.

15 Φεβρουαρίου: Ο αρχηγός των Κούρδων ανταρτών που μάχονται εναντίον του τουρκικού καθεστώτος, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, παραδίδεται κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα.

18 Μαρτίου: Ο Κώστας Σημίτης επανεκλέγεται πρόεδρος του ΠαΣοΚ από το συνέδριο του κόμματος.

24 Μαρτίου: Η έναρξη των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα.

29 Απριλίου: Ο Στέφανος Μάνος ανακοινώνει την ίδρυση κόμματος με την επωνυμία «οι Φιλελεύθεροι».

17 Αυγούστου: Ισχυρός σεισμός στη βορειοδυτική Τουρκία με χιλιάδες νεκρούς. Η Ελλάδα αποστέλλει αμέσως μεγάλης κλίμακας βοήθεια.

7 Σεπτεμβρίου: Ισχυρός σεισμός εντάσεως 5,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ με επίκεντρο την Πάρνηθα συγκλονίζει το Λεκανοπέδιο και αφήνει πίσω του 86 νεκρούς και χιλιάδες άστεγους. Κύριο χαρακτηριστικό αυτού του σεισμού ήταν η πολύ μεγάλη οριζόντια επιτάχυνσή του.

14 Σεπτεμβρίου: Ο αναπληρωτής υπουργός των εξωτερικών Γιάννος Κρανιδιώτης και άλλα τέσσερα άτομα σκοτώνονται εν πτήσει, μέσα στο Φάλκον το οποίο χρησιμοποιείται για τις μετακινήσεις επισήμων.

19 Νοεμβρίου: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μ. Κλίντον επισκέπτεται την Αθήνα εν μέσω επεισοδίων.

11 Δεκεμβρίου: Στο Ελσίνκι, στη διάσκεψη των ηγετών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφασίζεται η προσέγγιση της Ευρώπης με την Τουρκία, αποσυνδέεται το Κυπριακό από την ένταξη της Κύπρου, καλείται η Τουρκία να εκδημοκρατιστεί και να παραπέμψει την επίλυση των τυχόν διαφορών της με την Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

27 Δεκεμβρίου: Στη Διάσκεψη Κορυφής στο Ελσίνκι αποφασίζεται η Τουρκία να γίνει δεκτή ως υποψήφιο κράτος-μέλος, ενώ συγχρόνως εξασφαλίζεται η ενταξιακή προοπτική της Κύπρου.
* McsEngl.{socGrc'1999},

socGrc'time2000
1 Ιανουαρίου: Η έλευση της νέας χιλιετίας γίνεται δεκτή με εντυπωσιακές εορταστικές εκδηλώσεις στην Αθήνα.

2 Ιανουαρίου: Αρχίζουν τα έργα πεζοδρόμησης της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

28 Ιανουαρίου: Εγκαινιάζεται η πρώτη γραμμή του μετρό της Αθήνας, η οποία συνδέει τη Δάφνη με τα Σεπόλια. Σύντομα θα λειτουργήσει και η γραμμή Σύνταγμα-Εθνική Άμυνα.

31 Ιανουαρίου: Αρχίζει στη Γενεύη ο δεύτερος γύρος των εκ του σύνεγγυς συνομιλιών για το Κυπριακό. Ο ειδικός εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Αλβάρο ντε Σότο, δηλώνει αισιόδοξος.

4 Φεβρουαρίου: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανακοινώνει την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

1 Μαρτίου: Η συνεχής πτώση του δείκτη τιμών του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών πυροδοτεί πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠαΣοΚ. Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι μικροεπενδυτές χάνουν πολλά δισεκατομμύρια - οι περισσότεροι από αυτούς δανείζονται χρήματα για την αγορά των μετοχών όταν ο δείκτης είναι ακόμη ψηλά.

10 Απριλίου: Το ΠαΣοΚ νικά στις εκλογές που διεξάγονται με διαφορά περίπου 1% επί του συνόλου των ψήφων από τη ΝΔ. Ο Κώστας Σημίτης σχηματίζει κυβέρνηση (70.000 ψήφοι).

15 Μαΐου: Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έπειτα από αίτημα του υπουργού Δικαιοσύνης Μ. Σταθόπουλου αποφαίνεται εναντίον της αναγραφής του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες. Η απόφαση της κυβέρνησης να αφαιρέσει το θρήσκευμα από τις ταυτότητες προκαλεί την αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία απαντά με λαοσυνάξεις στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη και με τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

8 Ιουνίου: Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη διαπράττει μεγάλο σφάλμα τακτικής με τη δολοφονία του Βρετανού στρατιωτικού ακολούθου Στίβεν Σόντερς. Η εμπλοκή της ιδιαίτερα μεθοδικής βρετανικής Σκότλαντ Γιαρντ στις έρευνες και η αναδιάρθρωση των εντεταλμένων για τη δίωξη των τρομοκρατών υπηρεσιών του κράτους σύντομα οδηγούν στην εξάρθρωση των τρομοκρατικών δικτύων στην Ελλάδα.

23 Σεπτεμβρίου: Τοποθετείται στη θέση του το πέλμα του πρώτου πυλώνα της γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου. Το πέλμα έχει διάμετρο 90 μέτρα και βάρος 70.000 τόνους.

26 Σεπτεμβρίου: Το επιβατηγό πλοίο «Εξπρές Σάμινα» ναυαγεί κοντά στην Πάρο. Ογδόντα άτομα χάνουν τη ζωή τους.
* McsEngl.{socGrc'2000},

socGrc'time2001
1 Ιανουαρίου: Η Ελλάδα γίνεται η 12η χώρα της Ζώνης του Ευρώ.

27 Μαρτίου: Εγκαινιάζεται ο νέος αερολιμένας της Αθήνας «Ελευθέριος Βενιζέλος».

1 Απριλίου: Ο Γιώργος Σουφλιάς επιστρέφει στη Νέα Δημοκρατία στη διάρκεια των εργασιών του πέμπτου συνεδρίου, τριάντα και πλέον μήνες μετά τη διαγραφή του από το κόμμα.

10 Οκτωβρίου: Ο Κώστας Σημίτης με ποσοστό 71, 6% επανεκλέγεται πρόεδρος του ΠαΣοΚ από το έκτο συνέδριο του κόμματος.
* McsEngl.{socGrc'2001},

socGrc'time2002 1 Ιανουαρίου: Αρχίζει η κυκλοφορία του ευρώ στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δραχμή εγκαταλείπεται οριστικά στις 28 Φεβρουαρίου του 2002.

29 Ιουνίου: Εκρήγνυται βόμβα στα χέρια επίδοξου βομβιστή στο λιμάνι του Πειραιά ο οποίος τραυματίζεται. Ονομάζεται Σάββας Ξηρός και οι διωκτικές αρχές τον συνδέουν ευθέως με τη 17η Νοέμβρη. Λίγες μέρες αργότερα ανακαλύπτονται δύο γιάφκες της οργάνωσης και αρχίζει σιγά σιγά να ξετυλίγεται το κουβάρι που οδηγεί στον αρχηγό της οργάνωσης που δρα από το 1975.

13 και 20 Οκτωβρίου: Στις δημοτικές και τις νομαρχιακές εκλογές που το ΠαΣοΚ επανακτά την υπεροναμαρχία Αθηνών, αν και είναι εμφανής η μείωση των δυνάμεών του σε όλη σχεδόν τη χώρα. Η Νέα Δημοκρατία αναδεικνύεται πρώτη δύναμη σε δήμους της Β΄ Αθηνών για πρώτη φορά μετά το 1974.

13 Δεκεμβρίου: Στη συνάντηση κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κοπεγχάγη αποφασίζεται η διεύρυνση της Ένωσης με δέκα νέα κράτη-μέλη στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η Κύπρος.
* McsEngl.{socGrc'2002},

socGrc'time2003

1 Ιανουαρίου: Η Ελλάδα αναλαμβάνει για ένα εξάμηνο την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3 Μαρτίου: Αρχίζει σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των Δικαστικών Φυλακών του Κορυδαλλού η δίκη των φερόμενων ως μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Η δίκη διαρκεί μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του 2003. Στη διάρκειά της εξετάζονται περίπου 700 μάρτυρες, ενώ οι συνήγοροι της πολιτικής αγωγής και της υπεράσπισης αγορεύουν για δύο τουλάχιστον μήνες. Το δικαστήριο συνεδριάζει 162 φορές. Αθωώνονται τέσσερις κατηγορούμενοι -για δύο από αυτούς ασκείται από τον εισαγγελέα έφεση- και 15 καταδικάζονται σε βαρύτατες ποινές. Ο Α. Γιωτόπουλος, μάλιστα, καταδικάζεται 21 φορές ισόβια.

16 Απριλίου: Υπογράφεται στην Αθήνα η συνθήκη προσχώρησης των δέκα νέων μελών της ΕΕ.

19 Ιουνίου: Με τη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών στη Χαλκιδική ολοκληρώνεται η ελληνική προεδρία της ΕΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2003.
* McsEngl.{socGrc'2003},

socGrc'time2004:
7 Μαρτίου: Στις εκλογές που διενεργούνται πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η ΝΔ (45,36%). Ακολουθούν το ΠΑΣΟΚ με 40,55%, το ΚΚΕ με 5,90% και, τέλος, ο Συνασπισμός με 3,26%. Ο αρχηγός της ΝΔ, Κώστας Καραμανλής, σχηματίζει έπειτα από δύο μέρες κυβέρνηση.

13 Ιουνίου: Στις εκλογές που γίνονται για την ανάδειξη των Ελλήνων εκπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πλειοψηφεί το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο εκλέγει 11 βουλευτές. Το ΠΑΣΟΚ εκλέγει οκτώ, το ΚΚΕ δύο και ο Συνασπισμός και το ΛΑΟΣ από ένα βουλευτή.
* McsEngl.{socGrc'2004},

resource

_ADDRESS.WPG:
* 1944: Return To Greece (1944)
- 3:55 Shows "εμπρος για κατάχτηση της λαϊκής δημοκρατίας"
- https://www.youtube.com/watch?v=6Z541dU1O78,
* Liberation Celebration In Greece (1944)
- https://www.youtube.com/watch?v=bq7Am-XrZdQ,
* 1944: https://www.youtube.com/watch?v=mHVLV7c0zt0, παπανδρέου, Σκόμπυ, αντάρτες
* 1947: War Front In Northern Greece (1947)
- https://www.youtube.com/watch?v=RYl3J3MyNZw,
* Britain and America's War Against the Left in Greece
Published on Feb 12, 2013
This very informative documentary aired just once in 1986 and never shown again. It tells the important history of how Britain and then America (Truman Doctrine) waged war against Greek civilians following WWII. The same Greeks who had fought along side the UK and the US against the Nazis.
- https://www.youtube.com/watch?v=R0xlMdvmeHA,

FvMcs.socEUROPEAN-UNION-{1950|1993 - }

toc#ql:[Level CONCEPT:conceptCore13 rl*]#

name::
* McsEngl.socEUROPEAN-UNION-{1950|1993 - },
* McsEngl.FvMcs.socEUROPEAN-UNION-{1950|1993 - },
* McsEngl.european community,
* McsEngl.european-project, {2014-05-17}
* McsEngl.european-union@cptCore13, {2012-05-04} {1993-11-01}
* McsEngl.society.human.EU@cptCore13, {2012-05-04}
* McsEngl.socEus,
* McsEngl.sctEu,
* McsEngl.sctEu,
* McsEngl.EC,
* McsEngl.EEC,
* McsEngl.EU,
* McsEngl.socEus,
* McsElln.ΕΕ@cptCore13,
* McsElln.ΕΟΚ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,
* McsElln.ΗΝΩΜΕΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ-ΤΗΣ-ΕΥΡΩΠΗΣ,

DEFINITION

analytic

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ είναι ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]

a complex multinational structure like the EU.
[http://www.project-syndicate.org/commentary/why-the-greek-deal-will-work-by-anatole-kaletsky-2015-07]

The feature that is completely new in the EU and distinguishes it from the usual type of international association of states is that the Member States have ceded some of their sovereign rights to the EU and have conferred on the Union powers to act independently. In exercising these powers, the EU is able to issue sovereign acts which have the same force as laws in individual states.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf] 2011-01-13

European Community, the collective name given to the consolidation (1967) of three supranational groups:
the European Coal and Steel Community (or Schuman Plan), established (1952) when six nations pooled their coal and steel resources to create unified products and labor markets;
the COMMON MARKET (or European Economic Community, est. 1958);
and the European Atomic Energy Community, or Euratom (est. 1958), pledged to the common development of Europe's nuclear resources.
The European Community grew out the efforts of such statesmen as Jean MONNET and Robert SCHUMAN of France and Paul Henri SPAAK of Belgium, who envisioned a unified Europe.
It consists of
a Council of Ministers of its member nations,
an Executive Commission,
a European Parliament (whose members were directly elected by voters in the member states for the first time in 1979), and
a Court of Justice.
Concise Columbia Encyclopedia
Copyright (c) 1983, 1989
Columbia University Press
All Rights Reserved.

EUROPEAN COMMUNITIES.
World War II all but destroyed the European economy and seriously endangered the stability of existing social and political institutions. To the statesmen who were forced to rebuild from the ruins, it was essential that new forms of economic and political cooperation be forged in order to reestablish prosperity and peace. At first the concept of mutual support in trade relations among longtime competitors seemed impossibly idealistic. Nevertheless, the European Communities (EC) that grew out of this ideal attained enviable success.

In April 1990 the economic bloc vowed a "commitment to political union"**including a common foreign and defense policy**by Dec. 31, 1992. Previously the EC had pledged a true common market through the enactment of about 300 initiatives to eliminate internal trade barriers and tariffs, also to be achieved by the end of 1992. A proposed monetary union, with the introduction of a single European currency, has proved a controversial issue.

The overthrow of Communism in Eastern Europe in 1989 and the movement toward reunification of the two Germanys complicated the EC's goal of allowing free movement of people and capital among the 12 member nations. In 1990 the members agreed to grant East Germany membership as soon as it reunited with West Germany. They also considered associate memberships for former Eastern-bloc states that adopt democratic policies, as well as the establishment of a special development bank for the reforming nations.
[Copyright 1991 Compton's Learning Company]

socEus'member-state (27)

name::
* McsEngl.socEus'member-state (27),
* McsEngl.conceptCore13.8,
* McsEngl.eu'member@cptCore13.8, {2012-03-20}
* McsEngl.MemberStateOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'colony,

_GENERIC:
* colony#cptCore307#

ALPHABETICALLY:
eu01.Austria-1995-euz01 Republic of Austria 1 January 1995 Vienna
eu02.Belgium-1957-euz02 Kingdom of Belgium 25 March 1957 Brussels
eu03.Bulgaria-2007 Republic of Bulgaria 1 January 2007 Sofia
eu04.Croatia-2013 2013-07-01
eu05.Cyprus2004-euz14 Republic of Cyprus 1 May 2004 Nicosia
eu06.Czech_Republic-2004 Czech Republic 1 May 2004 Prague
eu07.Denmark-1973 Kingdom of Denmark 1 January 1973 Copenhagen
eu08.Estonia-2004-euz17 Republic of Estonia 1 May 2004 Tallinn
eu09.Finland-1995-euz03 Republic of Finland 1 January 1995 Helsinki
eu10.France-1957-euz04 French Republic 25 March 1957 Paris
eu11.Germany-1957-euz05 Federal Republic of Germany 25 March 1957 Berlin
eu12.Greece-1981-euz12 Hellenic Republic 1 January 1981 Athens
eu13.Hungary-2004 Republic of Hungary 1 May 2004 Budapest
eu14.Ireland-1973-euz06 Ireland 1 January 1973 Dublin
eu15.Italy-1957-euz07 Italian Republic 25 March 1957 Rome
eu16.Latvia-2004-euz18 Republic of Latvia 1 May 2004 Riga
eu17.Lithuania-2004-euz19 Republic of Lithuania 1 May 2004 Vilnius
eu18.Luxembourg-1957-euz08 Grand Duchy of Luxembourg 25 March 1957 Luxembourg
eu19.Malta-2004-euz15 Republic of Malta 1 May 2004 Valletta
eu20.Netherlands-1957-euz09 Kingdom of the Netherlands 25 March 1957 Amsterdam
eu21.Poland-2004 Republic of Poland 1 May 2004 Warsaw
eu22.Portugal-1986-euz10 Portuguese Republic 1 January 1986 Lisbon
eu23.Romania-2007 Romania 1 January 2007 Bucharest
eu24.Slovakia-2004-euz16 Slovak Republic 1 May 2004 Bratislava
eu25.Slovenia-2004-euz13 Republic of Slovenia 1 May 2004 Ljubljana –
eu26.Spain-1986-euz11 Kingdom of Spain 1 January 1986 Madrid –
eu27.Sweden1995 Kingdom of Sweden 1 January 1995 Stockholm –
eu28.United_Kingdom1973 United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland 1 January 1973

TIMELY:
28.Croatia 2013-07-01

27.Bulgaria Republic of Bulgaria 1 January 2007 Sofia
26.Romania Romania 1 January 2007 Bucharest

25.Cyprus Republic of Cyprus 1 May 2004 Nicosia
24.Czech_Republic Czech Republic 1 May 2004 Prague
23.Estonia Republic of Estonia 1 May 2004 Tallinn
22.Hungary Republic of Hungary 1 May 2004 Budapest
21.Latvia Republic of Latvia 1 May 2004 Riga
20.Lithuania Republic of Lithuania 1 May 2004 Vilnius
19.Malta Republic of Malta 1 May 2004 Valletta
18.Poland Republic of Poland 1 May 2004 Warsaw
17.Slovakia Slovak Republic 1 May 2004 Bratislava
16.Slovenia Republic of Slovenia 1 May 2004 Ljubljana –

15.Austria Republic of Austria 1 January 1995 Vienna
14.Finland Republic of Finland 1 January 1995 Helsinki
13.Sweden Kingdom of Sweden 1 January 1995 Stockholm –

12.Portugal Portuguese Republic 1 January 1986 Lisbon
11.Spain Kingdom of Spain 1 January 1986 Madrid –

10.Greece Hellenic Republic 1 January 1981 Athens

09.Denmark Kingdom of Denmark 1 January 1973 Copenhagen
08.Ireland Ireland 1 January 1973 Dublin
07.United_Kingdom United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland 1 January 1973

06.Belgium Kingdom of Belgium 25 March 1957 Brussels
05.France French Republic 25 March 1957 Paris
04.Germany Federal Republic of Germany 25 March 1957 Berlin
03.Italy Italian Republic 25 March 1957 Rome
02.Luxembourg Grand Duchy of Luxembourg 25 March 1957 Luxembourg
01.Netherlands Kingdom of the Netherlands 25 March 1957 Amsterdam

{time.2013}: 27+1=28
Croatia 2013-07-01

{time.2007}: 25+2=27
Bulgaria Republic of Bulgaria
Romania Romania

{time.2004}: 15+10=25
Cyprus Republic of Cyprus
Czech Republic Czech Republic
Estonia Republic of Estonia
Hungary Republic of Hungary
Latvia Republic of Latvia
Lithuania Republic of Lithuania
Malta Republic of Malta
Poland Republic of Poland
Slovakia Slovak Republic
Slovenia Republic of Slovenia

{time.1995}: 12+3=15
αυστρια#cptCore108#,
φινλανδια#cptCore135#,
σουηδια#cptCore133#

{time.1986}: 10+2=12
Spain#cptCore119#,
Portugal#cptCore128#

{time.1981}: 9+1=10
Greece#cptCore18#

{time.1973}: 6+3=9
Denmark#cptCore114#,
United Kingdom#cptCore126#
Ireland#cptCore116#

{time.1951}: 6
Belgium#cptCore109#,
France#cptCore111#,
West Germany#cptCore112#,
Italy#cptCore120#,
Luxembourg#cptCore123#,
The Netherlands#cptCore127#

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ:
* Turkey's bid for membership, launched in 1987, was rejected in late 1989 because of human rights violations.
* ΝΟΡΒΗΓΙΑ,

socEus'Citizen

name::
* McsEngl.socEus'Citizen,
* McsEngl.eu'population@cptCore13i,
* McsEngl.EuCitizen@cptCore13i,
* McsElln.ΠΟΛΙΤΗΣεΕ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Every national of a Member State shall be a citizen of the Union.
Citizenship of the Union shall be additional to national citizenship and shall not replace it.
Πολίτης της Ένωσης είναι κάθε πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα κράτους μέλους. Η ιθαγένεια της Ένωσης προστίθεται στην εθνική ιθαγένεια και δεν την αντικαθιστά.
[teu2008a9]

socEus'CITIZENSHIP

name::
* McsEngl.socEus'CITIZENSHIP,
* McsEngl.EuCitizenship@cptCore13i,
* McsElln.ΙΘΑΓΕΝΕΙΑεΕ@cptCore13ι,

socEus'ECONOMY

_CREATED: {2011-03-18}

name::
* McsEngl.socEus'ECONOMY,
* McsEngl.conceptCore13.7,
* McsEngl.conceptEconomy497,
* McsEngl.economy.eu@cptCore13.7,
* McsEngl.eu-economy@cptCore13.7,
* McsEngl.eu'economy@cptCore13.7,

_QUERY:
* modelCptEconomy#ql:[Partition relation1] rl1economy cptepistem13##[Partition relation1] rl1-economy cptepistem13#

_GENERIC:
* entity.whole.systemHumans.economy#cptEconomy323#

_DEFINITION:
The Union shall establish an internal market. It shall work for the sustainable development of Europe based on balanced economic growth and price stability, a highly competitive social market economy, aiming at full employment and social progress, and a high level of protection and improvement of the quality of the environment.
[teu2008a3]

WorkPlace:
* ProducerPlace:
* ManagmentPlace:

ConsumerPlace:

Euecon'PART

_PART:
* eurozone#cptEconomy497.1#
* sector-financial#cptEconomy71.1#

Euecon'Goal

name::
* McsEngl.Euecon'Goal,
* McsEngl.eu'economy'aim,
* McsEngl.eu'economy'objective,
* McsEngl.eu'economy'where-to-go,
* McsEngl.eu'goal.economy,

_KNOWLEDGE_BASED_ECONOMY:
Recently, the Bank has also been actively supporting European R&D projects as part of EU's objective of building the world's leading knowledge-based economy.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Investment_Bank]

Improving the Quality of Life for all Europeans:

welfare| ευημερία:

Standards of living:

to boost Europe’s social and economic performance.

SOLVE-WORK-PROBLEMS:
- fight unemployment,
- fight uncertainty and insecurity of work,
- secure employees and empoyers.

SOLVE-INCOME-PROBLEMS:
- DESTRIBUTION-OF-WEALTH:
- decrease the gap between poor and rich citizens.

SOLVE-HEALTH-PROBLEMS:
- HEALTHCARE:
- product-healthy-safe,
- environment-healthy,

ENVIRONMENTAL-PROTECTION:
- energy efficiency
- better monitoring and modelling of natural systems

PUBLIC-SERVICE:
- eGovernment,

MANAGING-EMERGENCIES (natural and manmade disasters):
- Floods,
- landslides,
- storms,
- fires,
- industrial and transport accidents,
- earthquakes,

Euecon'Impediment (where are we)

name::
* McsEngl.Euecon'Impediment (where are we),
* McsEngl.shortcoming-of-eu-economy,
* McsEngl.problem-area-of-eu-economy,

1) UNEMPLOYMENT & INSECURITY-OF-JOB | Uncertainty|ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ:
- UNCERTAINTY-OF-JOB:
- the uncertainties of modern life.
- INSECURITY-ANXIETY FOR THE FUTURE:
- threaten their own position in the labour market

2) UNFRAIR-PRICES:
- ARBITRARY-PRODUCT-PRICE:
- right-price,
- fair-price,

3) HARMFUL-PRODUCTS:
- consumer protection

4) ENVIRONMENT-DESTRUCTION:
- climate change and other pressures on our environment,

GAP-POOR-RICH:

an ageing population and rising health costs,

developing more efficient public services and integrating people with disabilities,

digitising Europe's cultural heritage and making it available to this and future generations,

Euecon'Competitiveness

name::
* McsEngl.Euecon'Competitiveness,

Better competitiveness, Better compensation.

Euecon.Policy

name::
* McsEngl.Euecon.Policy,
* McsEngl.eu'economy'Method,
* McsEngl.eu'Economic-policy,

_DESCRIPTION:
The EU’s task in economic policy is not, however, to lay down and operate
a European economic policy, but to coordinate the national economic policies so that the policy decisions of one or more Member States do not have
negative repercussions for the operation of the single market.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p34]

_COORDINATION:
better coordinating and pooling of resources,

socEus'INFORMATION-NETWORK

name::
* McsEngl.socEus'INFORMATION-NETWORK,

The development of high-speed networks today is having the same revolutionary impact as the development of electricity and transportation networks had a century ago.
[http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0245:REV1:EN:HTML] DigitalAgenta.

that will be the arteries of a future economy.

systematically tackle these seven problem areas,

Euecon'Cohesion-fund

name::
* McsEngl.Euecon'Cohesion-fund,
* McsEngl.conceptEconomy19,
* McsElln.ΕΕ-ΤΑΜΕΙΟ-ΣΥΝΟΧΗΣ,

_DESCRIPTION:
The Cohesion Fund aims to strengthen the economic and social cohesion of the Community through the balanced financing of projects, technically and financially independent project stages and groups of projects forming a coherent whole, in the fields of the environment and trans-European transport infrastructure networks.
[http://europa.eu/legislation_summaries/regional_policy/provisions_and_instruments/l60018_en.htm]
===
EINAI ΤΟ 4ο ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ.
===
Θα σχηματισθει μεχρι το τελος του 1993.
Θα χρηματοδοτει απ'ευθειας προγραμματα σε τομεις οπως το περιβαλλον και οι μεταφορες.
Επαναπροσδιορισμος των πορων και της λειτουργιας των ηδη υπαρχοντων ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ.

Greece#cptCore18#

ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ 810,6 ΔΙΣ. ΔΡΧ. ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΥΝΟΧΗΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ 1999 ΠΡΟΣΔΟΚΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΛΠΙΖΕΙ ΟΤΙ 272,2 ΔΙΣ. ΔΡΧ. ΘΑ ΕΙΣΡΕΥΣΟΥΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 1994.
[ΒΗΜΑ, 21 ΝΟΕΜ 1993, Ε1]

Euecon'CONSUMER

name::
* McsEngl.Euecon'CONSUMER,

Euecon'Excessive-Deficit-Procedure (EDP)

name::
* McsEngl.Euecon'Excessive-Deficit-Procedure (EDP),
* McsEngl.eu'economy'EDP,

Euecon'PRODUCER

name::
* McsEngl.Euecon'PRODUCER,

Employer - Employee

Self-Employer.

Euecon'Product

name::
* McsEngl.Euecon'Product,

SPECIFIC:
* Good,
* Service.

PUBLIC-SERVICE

Euecon'CONSUMER-PLACE

name::
* McsEngl.Euecon'CONSUMER-PLACE,
* McsEngl.eu'Household,

Euecon'PRODUCER-PLACE

name::
* McsEngl.Euecon'PRODUCER-PLACE,
* McsEngl.business,
* McsEngl.company.eu,
* McsEngl.enterprise,
* McsEngl.undertaking,
* McsEngl.firm,

SME:
The typical European firm is an SME, nine times out of ten consisting of a
micro-enterprise with less than 10 employees. The 20 million EU medium, small
and micro-enterprises are the backbone of the European economy, generating an
increasing share of value added and giving a crucial contribution to employment
generation.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p42]

Euecon'EMPLOYER

name::
* McsEngl.Euecon'EMPLOYER,
* McsEngl.entrepreneur,

Euecon'SELF-EMPLOYER

name::
* McsEngl.Euecon'SELF-EMPLOYER,

Euecon'EMPLOYEE

name::
* McsEngl.Euecon'EMPLOYEE,

Euecon'ADMINISTRATION-PLACE-OF-ECONOMY

name::
* McsEngl.Euecon'ADMINISTRATION-PLACE-OF-ECONOMY,

Euecon'SingleMarket

name::
* McsEngl.Euecon'SingleMarket,
* McsEngl.eu'InternalMarket,
* McsEngl.eu'Single-market,

REGULATION:
When the market is regarded as a superior entity, as if it were always able to deliver efficiently and did not need appropriate regulation and rigorous supervision, dangers are likely to lie ahead, as shown by the financial crisis.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p12]

EVOLUTION

2008:
the crisis erupted in 2008,
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p23]

1999:
"Financial Services Action Plan", launched in May 1999.

1997:
"Single Market Action Plan", launched in June 1997,

1993:

1992:

1985:
Exactly 25 years ago Jacques Delors, then President of the Commission,
launched with Lord Cockfield, Vice President and Commissioner for the internal
market, the single market project with the White Paper on "Completing the
Internal Market" for the European Council of June 1985, held in Milan.1 The
Commission asked "the European Council to pledge itself to completion of a
fully unified internal market by 1992 and to approve the necessary programme
together with a realistic and binding timetable". The European Council did so.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p13]

IMPROVEMENT-METHOD

Profit-Mechanism.

COMPETITION:
"There has also been a continuous
commitment of competition policy, to ensure that the market in the EU be not
only single, but also working under conditions of vigorous competition."
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p14]

Monti-Report-2010-05-09

TIME:
* in October 2009 he [Barroso] commissioned this report.

AIM-OF-REPORT:
- This report, however, aims at capturing the broad picture of the single market today and to suggest a comprehensive strategy for its relaunch.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p19]

- The report aims at identifying whether, and how, the single market may be turned from a perception of being "yesterday's business" into a key political priority, to meet the growing challenges of European integration.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p13]

WHAT-TO-DO:
- a highly competitive social market economy" (article 3, Treaty on the Functioning of the European Union).
- no project to relaunch the single market will have the necessary
political energy to succeed, if it fails to show citizens, consumers and SMEs that
it works first and foremost for them.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p37]
- to ensure a competitive single market, να διασφαλίσει μια ανταγωνιστική ενιαία αγορά,
- a satisfactory single market.
- process of financial liberalization.
- Consensus building – fully engaging the European Parliament, Member States,
the Council, stakeholders - will thus be a crucial component of a new strategy for the single market.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p22]

WHAT-IS-WRONG:
- concerns | ανησυχιες:
- the single market is less popular than ever, yet it is more needed than ever.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p20]
- the inadequate competitiveness of the real economy.
- a sense of complacency, as if the single market had really been "completed"
- The limits to what the market can deliver have become more visible
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p24]
- INEFFICIENCY: inefficient, having attracted massive resources into financial activities whose contribution to the economy is questioned.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p24]
- INEQUALITY: The market is now seen by many as unfair, having generated unacceptable inequalities;
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p24]
- Market opening would widen the horizons for big business, but would not work for the many and the small: citizens, consumers, or SMEs.
[http://ec.europa.eu/internal_market/strategy/docs/monti_report_final_10_05_2010_en.pdf, p38]
- rejecting protectionism

Euecon'Budget

name::
* McsEngl.Euecon'Budget,
* McsEngl.eu'economy'budget,

Euecon'CENTRAL-BANK#cptEconomy258.4#

name::
* McsEngl.Euecon'CENTRAL-BANK,

Euecon'IMI (Internal-Market-Information-System)

name::
* McsEngl.Euecon'IMI (Internal-Market-Information-System),
* McsEngl.eu'IMI,
* McsEngl.IMI-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.Internal-Market-Information-System@cptCore13i,

_DESCRIPTION:
IMI is a multilingual IT tool for exchange of information between Competent Authorities throughout the European Economic Area
... IMI facilitates communication between public administrators at national, regional and local level
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/imi_presentation_112007_en.pdf]
===
IMI is an IT-based information network that is accessible via the Internet. You do not need to install any additional software
... IMI is designed as a flexible system that can be used for administrative cooperation called for by all sorts of internal market legislation
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/imi_brochure_en.pdf]

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/index_en.html

imi'Creator

name::
* McsEngl.imi'Creator,

IMI is developed by the European Commission in partnership with EU Member States
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/imi_presentation_112007_en.pdf]

The development of IMI was funded under the IDABC programme (Interoperable Delivery of European eGovernment Services to public administrations, businesses and citizens) with a total budget of € 1,300,000 over a period of five years (2005-2009).
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/about_en.html]

imi'Part

name::
* McsEngl.imi'Part,

_AUTHORITY:
because it is a strong and secure network of more than 5600 authorities and it is growing bigger every day
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/imi_brochure_en.pdf]

imi'Profession

name::
* McsEngl.imi'Profession,

Currently, IMI covers 11 professions:
Accountants Radiographers
Architects Pharmacists
Dentists Physiotherapists
Doctors Secondary school teachers
Midwives Veterinary surgeons
Nurse
[http://ec.europa.eu/internal_market/imi-net/docs/imi_brochure_en.pdf]

Euecon'INVESTEMENT-FUND

name::
* McsEngl.Euecon'INVESTEMENT-FUND,
* McsEngl.EIF@cptCore13i,
* McsEngl.european-investment-fund@cptCore13i,

_DEFINITION:

_GENERIC:
* FINANCIAL-BODY#ql:eu'financial_body###

Euecon'Economic-And-Financial-Committee

name::
* McsEngl.Euecon'Economic-And-Financial-Committee,
* McsEngl.eu'Economic-And-Financial-Committee@cptCore13i,

_DEFINITION:
1. In order to promote coordination of the policies of Member_States to the full extent needed for the functioning of the internal_market, an Economic_and_Financial_Committee is hereby set_up.
2. The_Economic_and_Financial_Committee shall have the following tasks:
- to deliver opinions at the request of the_Council or of the_Commission, or on its own initiative for submission to those institutions,
- to keep under review the economic and financial situation of the_Member_States and of the_Union and to report regularly thereon to the_Council and to the_Commission, in particular on financial relations with third_countries and international institutions,
- without prejudice to Article_240, to contribute to the preparation of the work of the_Council referred_to in Articles 66, 75, 121(2), (3), (4) and (6), 122, 124, 125, 126, 127(6), 128(2), 129(3) and (4), 138, 140(2) and (3), 143, 144(2) and (3), and in Article_219, and to carry out other advisory and preparatory tasks assigned to it by the_Council,
- to examine, at least once a year, the situation regarding the movement_of_capital and the freedom of payments, as they result from the application of the_Treaties and of measures adopted by the_Council; the examination shall cover all measures relating to capital_movements and payments; the_Committee shall report to the_Commission and to the_Council on the outcome of this examination.
The Member_States, the_Commission and the_European_Central_Bank shall each appoint no more than two members of the_Committee.
[tfeu2008a134]

Euecon'ECOFIN

name::
* McsEngl.Euecon'ECOFIN,
* McsEngl.ECOFIN@cptCore13i,
* McsEngl.Economic-and-Financial-Affairs-Council@cptCore13i,
* McsEngl.Council-of-Economy-and-Finances@cptCore13i,
* McsEngl.eu'ECOFIN,

_DEFINITION:
* The Economic and Financial Affairs Council (ECOFIN) is one of the oldest configurations of the Council of the European Union[1] and is composed of the Economics and Finance Ministers of the 27 European Union member states, as well as Budget Ministers when budgetary issues are discussed.
[http://en.wikipedia.org/wiki/ECOFIN] 2010-02-14

_GENERIC:
* FINANCIAL-BODY#ql:eu'financial_body###

ecofin'SOURCE:
* http://en.wikipedia.org/wiki/ECOFIN

Euecon'evoluting

name::
* McsEngl.Euecon'evoluting,

{time.2015}:
=== European Central Bank unleashes quantitative easing
The ECB finally embarked on a large-scale sovereign bond-buying programme on Thursday, after months of intense speculation on whether bank president Mario Draghi could overcome political debate and divisions among policy makers on the central bank’s governing council to win convincing support for a QE package.
The €60bn monthly asset purchases include asset-backed securities and covered bonds.
The government bond-buying scheme will commence in March and last until the end of September 2016, Mr Draghi said. The scheme would continue until there was a “sustained adjustment in the path of inflations that is consistent with our aim of achieving inflation of close to 2 per cent”.
[FINANCIAL TIMES, Thursday January 22 2015, BREAKING NEWS]

Euecon'EuroZone (19)

name::
* McsEngl.Euecon'EuroZone (19),
* McsEngl.conceptCore13.10,
* McsEngl.EuroZone@cptCore13i,
* McsEngl.Euro-Area@cptCore13i,
* McsEngl.ecnEuz@cptCore13.10, {2012-05-15}
* McsEngl.EA,
* McsEngl.eurozone@cptEconomy497.1,
* McsEngl.euro-area@cptEconomy497.1,
====== lagoGreek:
* McsElln.Ευρωζώνη-497.1,

_WHOLE:
* eu-economy#cptCore13.7#

_DESCRIPTION:
The eurozone ( pronunciation (help·info)), officially the euro area,[7] is an economic and monetary union (EMU) of 17 European Union (EU) member states that have adopted the euro (€) as their common currency and sole legal tender. The eurozone currently consists of Austria, Belgium, Cyprus, Estonia, Finland, France, Germany, Greece, Ireland, Italy, Luxembourg, Malta, the Netherlands, Portugal, Slovakia, Slovenia, and Spain. Of the 10 EU member states outside the eurozone, seven states are obliged to join, once they fulfil the strict entrance requirements. Three EU member states have exceptions (that is, states not obligated to join the Zone), including Sweden, which has a de facto opt out; Denmark, which has an opt out that may be abolished in the future; and the United Kingdom, which also has an opt out provision.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Eurozone]
===
The eurozone, officially the euro area,[2][3] is an economic and monetary union (EMU) of 16 European Union (EU) member states which have adopted the euro currency as their sole legal tender. It currently consists of Austria, Belgium, Cyprus, Finland, France, Germany, Greece, Ireland, Italy, Luxembourg, Malta, the Netherlands, Portugal, Slovakia, Slovenia and Spain. Eight (not including Sweden, which has a de facto opt out) other states are obliged to join the zone once they fulfil the strict entry criteria.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Eurozone]

eurozone'Economic-and-Monetarty-Union

name::
* McsEngl.eurozone'Economic-and-Monetarty-Union,
* McsEngl.conceptEconomy497.2,
* McsEngl.conceptEconomy70,
* McsEngl.EMU.EU@cptEconomy497.2,
* McsElln.ΟΝΕ,
* McsElln.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΚΑΙ-ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ,

_GENERIC:
* EMU#cptCore321.3.18#

_DESCRIPTION:
The Economic and Monetary Union or EMU[1] is an umbrella term for the group of policies aimed at converging the economies of members of the European Union in three stages so as to allow them to adopt a single currency, the euro. As such, it is largely synonymous with the Eurozone.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Monetary_Union]

Evolution#cptCore546.171#

1ο Σταδιο > 1/7/90 - 31/12/93. Απελευθερωση αγορας.

2ο Σταδιο > 1/1/94 - 31/12/96. Τα εθνικα νομισματα θα εισέλθουν στην κανονικη ζωνη του Μηχανισμου Συναλλαγματικών Ισοτιμιών.
ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΔΡΑΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ.

3ο Στάδιο > 1/1/97 με ορους. Αυτοματα το 1999

CAUSE

ΟΡΟΙ ΣΥΓΚΛΙΣΗΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ:
- το ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΑ να ισοδυναμεί με το 3% του ακαθαριστου εθνικού προϊοντος
- το ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ δεν πρεπει να ξεπερνά το 60% του ΑΕΠ
- ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερος κατα 1,5% απο το μέσο όρο των τριών χωρών με το μικρότερο πληθωρισμό και
- τα μακροπρόθεσμα ΕΠΙΤΟΚΙΑ δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες απο τον μέσο όρο των τριων χωρών με τα χαμηλότερα επιτόκια.
[ΒΗΜΑ, 5 ΦΕΒ. 1995, Ε6]

eurozone'Euro#cptEconomy541.115.28#

name::
* McsEngl.eurozone'Euro,

eurozone'Eurogoup

name::
* McsEngl.eurozone'Eurogoup,
* McsEngl.conceptCore13.12,
* McsEngl.EuroGroup@cptCore13.12,
* McsEngl.Euro-Group@cptCore13.12,
====== lagoGreek:
* McsElln.ευρωομάδα,
* McsElln.ευρωομαδα@cptCore13.12,

_GENERIC:
* meeting of the finance ministers of the eurozone,
* FINANCIAL-BODY#ql:eu'financial_body###

_WHOLE:
* eurozone#ql:eurozone@cptEconomy497.1#

_DEFINITION:
The Euro Group or Eurogroup is a meeting of the finance ministers of the eurozone (i.e. those Member states of the European Union (EU) who have adopted the euro as their official currency). It is the political control over the euro currency and related aspects of the EU's monetary union such as the Stability and Growth Pact. Its current President is Jean-Claude Juncker.
The ministers meet a day before a meeting of the Economic and Financial Affairs Council (Ecofin) of the Council of the European Union. This group is related to the Council of the European Union (only eurogroup states vote on issues relating to the euro in Ecofin) and was formalised under the Lisbon Treaty.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Euro_Group]
===
Consider three moments from the last fortnight. Firstly, the (now former) Greek finance minister, Yanis Varoufakis, was excluded from the eurogroup of finance ministers. When he sought legal advice on what rules allowed the group to exclude him, he was told: “The eurogroup is an informal group. Thus it is not bound by treaties or written regulations. While unanimity is conventionally adhered to, the eurogroup president is not bound to explicit rules.”
This is the very definition of arbitrary rule – decisions of vast consequence are being taken by a group that does not consider itself bound by treaties or regulations.
[http://www.irishtimes.com/opinion/editorial/fintan-o-toole-eu-has-taken-decisive-turn-from-democracy-1.2275438]

eurogroup'Resource:
* 2015-05-07: http://www.nooz.gr/economy/euobserver-h-anatoli-tou-skoteinoi-eurogroup,
* http://en.wikipedia.org/wiki/Euro_Group,

Euobserver: H άνοδος του σκοτεινού Eurogroup
ΑΘΗΝΑ 07/05/2015
Το Eurogroup είναι το σώμα εκείνο που αναδείχτηκε ως κυρίαρχο και κομβικής σημασίας στις συνομιλίες μεταξύ Ελλάδας και δανειστών ωστόσο δεν ελέγχεται δημοκρατικά από κανέναν φορέα, αναφέρει έρευνα της διαδικτυακής πύλης Euobserver, με τίτλο "η άνοδος του αδιαφανούς Eurogroup".

Από νομικής άποψης, το μηνιαίο φόρουμ των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης δεν είναι θεσμός της ΕΕ και δεν μπορεί να επιβάλει νομικά δεσμευτικές αποφάσεις, ωστόσο στο περιβάλλον της κρίσης, έγινε βασικός "παίκτης" και καθοριστικός παράγοντας των εξελίξεων.

Ο ρόλος του ενισχύθηκε από νόμους που θεσπίστηκαν για την ισχυροποίηση του ευρώ και την αύξηση της κεντρικής εποπτείας και στις συνεδριάσεις του συζητούνται προσχέδια κρατικών προϋπολογισμών και προγράμματα δανεισμού, ενώ συμμετέχουν ο πρόεδρος της Κομισιόν και στελέχη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Τελευταίο δείγμα της δύναμής του είναι ο ρόλος του στη μάχη μεταξύ Ελλάδας και δανειστών για τις μεταρρυθμίσεις που θα πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να λάβει τα τελευταία χρήματα του δανείου, επί του οποίου το πράσινο φως θα δώσει το Eurogroup.

Παρά το γεγονός πως στο πλαίσιο του Eurogroup θα ληφθούν οι αποφάσεις, αυτές νομικά δεν είναι δεσμευτικές, κάτι που κατέδειξε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αφορούσε το πρόγραμμα δανεισμού της Κύπρου και τους όρους του, δηλαδή κυρίως το χωρίς προηγούμενο "κούρεμα" των καταθέσεων, μία από τις πρώτες κινήσεις του σώματος, υπό την προεδρία του ολλανδού υπουργού Οικονομικών, Γερούν Ντάισελμπλουμ.

O καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Leiden, Ρενέ Ρεπάσι κάνει λόγο για ένα κενό διαφάνειας που υπάρχει όσον αφορά τις αποφάσεις του Σώματος. "Δεν υπάρχει καμία νομική δέσμευση εκ μέρους του Eurogroup να ενημερώνει το κοινό ή άλλους θεσμούς για τις ενέργειές του. Δεν υπάρχουν κανόνες διαφάνειας για το Eurogroup, δεν υπάρχουν πρακτικά των συνεδριάσεών του", τονίζει.

Επίσης, ο ίδιος μιλώντας σε Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου, την Τετάρτη, δήλωσε πως ο ίδιος ο Ντάισελμπλουμ "δεν είναι υποχρεωμένος" να εμφανίζεται ενώπιον οποιουδήποτε κοινοβουλίου ή σώματος κοινοβουλευτικών, ούτε έχει να ανησυχεί για ενδεχόμενες "συνέπειες" αν το Eurogroup λάβει κάποια απόφαση που αποδειχτεί λάθος.
[http://www.nooz.gr/economy/euobserver-h-anatoli-tou-skoteinoi-eurogroup]

eurogroup'power

name::
* McsEngl.eurogroup'power,

_DESCRIPTION:
An informal body, the Eurogroup, that keeps no minutes, abides by no written rules, and is answerable to precisely no one, is running the world’s largest macro-economy, with a Central Bank struggling to stay within vague rules that it creates as it goes along, and no body politic to provide the necessary bedrock of political legitimacy on which fiscal and monetary decisions may rest.
[http://yanisvaroufakis.eu/2015/07/17/dr-schaubles-plan-for-europe-do-europeans-approve-english-version-of-my-article-in-die-zeit/]

eurogroup'resource

name::
* McsEngl.eurogroup'resource,

_ADDRESS.WPG:
* http://yanisvaroufakis.eu/2016/03/30/the-eurogroup-made-simple//

eurozone'European-Stability-Mechanism {2012}

name::
* McsEngl.eurozone'European-Stability-Mechanism {2012},
* McsEngl.eu'ESM,
* McsEngl.european-stability-mechanism@cptEconomy497i,
* McsEngl.ESM@cptEconomy497i,
====== lagoGreek:
* McsElln.Ευρωπαϊκός-Μηχανισμός-Σταθερότητας,

_DESCRIPTION:
The European Stability Mechanism (ESM) is a permanent rescue funding programme to succeed the temporary European Financial Stability Facility and European Financial Stabilisation Mechanism in the 17-member Eurozone. The ESM is due to be launched as soon as Member States representing 90% of the capital commitments have ratified it, which is expected in July 2012.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Stability_Mechanism]
===
Σε συμφωνία για την τροποποίηση της Συνθήκης της Λισαβόνας - απαραίτητη για τη δημιουργία ενός μόνιμου ταμείου στήριξης που θα διαχειρίζεται 500 δισ. ευρώ για τις χώρες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες - κατέληξαν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ.
«Συμφωνήσαμε (...) για τη συνθήκη μεταξύ των χωρών μελών της ευρωζώνης που ιδρύει τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)», δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Λουξεμβούργο.
Ο μηχανισμός είναι ένα είδος Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και θα αντικαταστήσει το Μόνιμο Ταμείο που είχε συσταθεί πέρσι για τρία χρόνια και ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ήδη για δύο χώρες, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
Αν και κατά βάση πρόκειται για ένα όργανο των χωρών του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, «οι χώρες εκτός της ευρωζώνης θα μπορούν επίσης να συμμετέχουν» στο ταμείο αυτό, διευκρίνισε ο Γιούνκερ.
[http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1997987] 2011-06-20
===
Ίδια κεφάλαια ύψους 80 δισ. ευρώ θα μπορούσε να έχει ο μόνιμος μηχανισμός διάσωσης της Ευρωζώνης ESM που θα τεθεί σε ισχύ μετά το 2013, σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφαγκανγκ Σόιμπλε.
Σε δηλώσεις του στη γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ανέφερε ότι εάν ο μηχανισμός διαθέτει τα παραπάνω κεφάλαια, τότε η συμβολή της Γερμανίας θα ανέλθει στα 22 δισ. ευρώ, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters. Επεσήμανε ωστόσο ότι δεν έχει ακόμη αποφασιστεί το ακριβές μέγεθος του ποσού. Σημειώνεται ότι οι συνολικοί πόροι του ESM θα πρέπει να φθάνουν τα 500 δισ. ευρώ.
[http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1946020]

resource

Τι είναι και πώς λειτουργεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM)
Ξεκίνησε από το 2012 ως λενα στοιχείο -κλιεδί στις άμυνες της ευρωζώνης εναντίον κρίσεων χρέους
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 10/07/2015 06:00

Η Ελλάδα αναζητά χρηματοοικονομική υποστήριξη από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), το μόνιμο ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης για τις οικονομίες που παλεύουν. Ξεκίνησε το 2012 ως ένα από τα στοιχεία κλειδιά στις άμυνες της ευρωζώνης εναντίον μια κρίσης χρέους που γίνεται πιο βαθιά. Αλλά τι είναι ακριβώς ο ESM και πώς λειτουργεί;

Τι είναι ο ESM;

Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που παρέχει χρηματοοικονομική βοήθεια, με τη μορφή δανείων, σε χώρες της ευρωζώνης ή με τη μορφή νέου κεφαλαίου σε τράπεζες που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Είναι ένας μόνιμος οργανισμός, με βάση το Λουξεμβούργο, και έχει αντικαταστήσει το μόνιμο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Πόση οικονομική βοήθεια μπορεί να παρέχει;

Ο ESM έχει μέγιστη δανειοδοτική ικανότητα 500 δις ευρώ.

Πώς παίρνει τα χρήματα ο ESM;

Δανείζεται από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, πουλώντας ομόλογα, με την ίδια μέθοδο που οι κυβερνήσεις ικανοποιούν τις περισσότερες δανειακές τους ανάγκες.

Υπάρχει μια συμβολή από κυβερνήσεις;

Η χρηματοπιστωτική βάση του ESM είναι κεφάλαια που παρέρχονται από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης. Έχουν δεσμευθεί θεωρητικώς για έως και 500 δις ευρώ, αν και έχουν πληρώσει στην πραγματικότητα μόνο 60 δις ευρώ. Το πρόσθετο κεφάλαιο μπορεί να κληθεί εάν χρειάζεται. Ο ESM αφομοιώνει πιθανές απώλειες εάν οι χώρες που δέχονται βοήθεια αποτύχουν να την αποπληρώσουν. Παρέχει μια διαβεβαίωση στους επενδυτές στις χρηματοπιστωτικές αγορές ότι μπορούν να δανείζουν χρήματα στον ESM (αγοράζοντας τα ομόλογά του) και να είναι βέβαιοι ότι θα επιστραφούν. Αυτή βεβαιότητα είναι ζωτικής σημασίας για να παραμείνει υψηλή η πιστοληπτική ικανότητα του ESM και χαμηλό το κόστος δανεισμού.

Ποιες χώρες είναι οι μεγαλύτεροι συνεισφέροντες;

Η Γερμανία παρέχει το 27% του κεφαλαίου, η Γαλλία το 20% και η Ιταλία το 18%.

Κάτι από το Ηνωμένο Βασίλειο;

Όχι. Το Ηνωμένο Βασίλειο συνεισφέρει, ωστόσο, έμμεσα στις διασώσεις της ευρωζώνης όπου υπάρχει συνεισφορά από το ΔΝΤ. Έκανε, επίσης, μια αμφίπλευρη συνεισφορά στην περίπτωση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο επηρεάζεται πιθανώς , επίσης έμμεσα, από πιθανές απώλειες του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSM). Συνέβαλε στις διασώσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.

Τι είδους μορφή παίρνει η χρηματοοικονομική βοήθεια στις κυβερνήσεις της ευρωζώνης;

Ο ESM μπορεί να δανείσει απευθείας στις κυβερνήσεις. Μπορεί να αγοράσει επίσης τα χρέη τους (δηλαδή κρατικά ομόλογα) είτε άμεσα όταν εκδίδονται είτε στις αγορές. Επιπλέον, ο ESM μπορεί να υποστηρίξει τις τράπεζες άμεσα. Αυτή η υποστήριξη μπορεί να είναι 'ανακεφαλαιοποίηση', συνήθως παρέχοντας χρήματα σε αντάλλαγμα με συμμετοχή στην μετοχική σύνθεση.

Τι υποστήριξη έχει ήδη παράσχει ο ESM;

Το πρώτο πρόγραμμα του ESM είναι ένα δάνειο προς την Ισπανία για να βοηθήσει την ενδυνάμωση των τραπεζών της χώρας. Ο ESM πλήρωσε ένα σύνολο 41,3 δις ευρώ το Δεκέμβριο του 2012 και το Φεβρουάριο της επόμενης χρονιάς. Η τελική αποπληρωμή οφείλεται στο τέλος του 2027. Το μόνο άλλο πρόγραμμα του ESM μέχρι στιγμής ήταν για την Κύπρο. Το συνολικό διαθέσιμο είναι κάτω από 9 δις ευρώ, για τις χρηματοοικονομικές ανάγκες της κυβέρνησης και για την ανακεφαλαιοποίηση του χρηματοοικονομικού τομέα.

Υπάρχουν όροι που συνοδεύουν την οικονομική βοήθεια;

Ναι. Οι πολιτικές που η χώρα δανεισμού καλείται να ακολουθήσει αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης κατά περίπτωση. Για την Ισπανία οι όροι επικεντρώνονται στις τράπεζες. Για την Κύπρο οι όροι ήταν ευρύτεροι και κάλυπταν τη φορολογία, τις κυβερνητικές δαπάνες και τη μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας και του συνταξιοδοτικού.
[http://www.tovima.gr/world/article/?aid=721052]

eurozone'European-Financial-Stabilisation-Mechanism

name::
* McsEngl.eurozone'European-Financial-Stabilisation-Mechanism,
* McsEngl.EFSM@cptEconomy497i,
* McsEngl.European-Financial-Stabilisation-Mechanism,
====== lagoGreek:
* McsElln.Ευρωπαϊκός-Μηχανισμός-Χρηματοπιστωτικής-Σταθερότητας,

_DESCRIPTION:
The European Financial Stabilisation Mechanism (EFSM) is an emergency funding programme reliant upon funds raised on the financial markets and guaranteed by the European Commission using the budget of the European Union as collateral.[1] It runs under the supervision of the Commission[2] and aims at preserving financial stability in Europe by providing financial assistance to member states of the European Union in economic difficulty.[3]

The Commission fund, backed by all 27 European Union members, has the authority to raise up to 60 billion euros. A separate entity, the European Financial Stability Facility, is authorized to borrow up to 440 billion euros.[4]

The EFSM is rated AAA by Fitch, Moody's and Standard & Poor's.[5][6]
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Financial_Stabilisation_Mechanism]

eurozone'European-Financial-Stability-Facility

name::
* McsEngl.eurozone'European-Financial-Stability-Facility,
* McsEngl.EFSF@cptCore13i,
* McsEngl.European-Financial-Stability-Facility,
* McsEngl.eu'EFSF,
* McsEngl.EFSF@cptCore13i,
* McsEngl.eu'economy'EFSF,
* McsEngl.eu'European-Financial-Stability-Facility,
====== lagoGreek:
* McsElln.Ευρωπαϊκό-Ταμείο-Χρηματοπιστωτικής-Σταθερότητας,
* McsElln.Ευρωπαϊκος-Μηχανισμός-Διευκόλυνσης-της-Χρηματοπιστωτικής-Σταθερότητας,

_DESCRIPTION:
The European Financial Stability Facility (EFSF) is a special purpose vehicle[1] agreed by the 27 member states of the European Union on 9 May 2010, aiming at preserving financial stability in Europe by providing financial assistance to eurozone states in economic difficulty.[2] The Facility is headquartered in Luxembourg City,[3] and the European Investment Bank provides treasury management services and administrative support to it through a service level contract.[4]
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Financial_Stability_Facility]
===
On 9 May 2010 the 27 member states of the European Union agree to create the European Financial Stability Facility (EFSF), a legal instrument[155] aiming at preserving financial stability in Europe by providing financial assistance to eurozone states in difficulty.
[http://en.wikipedia.org/wiki/2010_European_sovereign_debt_crisis] 2011-01-09

eurozone'EVOLUTION#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.eurozone'EVOLUTION,

{time.2015}:
=== 19th Lithuania 2015-01-01:
Η Λιθουανία γίνεται την 1η Ιανουαρίου 2015 ο 19ο μέλος της Ευρωζώνης. Την ώρα που μόλις το 50% των πολιτών εγκρίνει το ενιαίο νόμισμα, ο Λιθουανός υπουργός Οικονομικών Ριμάντας Σάτζιους διαφημίζει τα πλεονεκτήματα του ευρώ.
[http://www.naftemporiki.gr/ 2014-12-31]

{time.2014}:
=== 2014-01-01
18th Letonia member

{time.2012}:
=== 2012.06:
change in president of eurogroup.

{time.2011}:
2011-01-01: (17-members)
Beginning January 1, 2011, Estonia adopted the euro and became the 17th eurozone member state.

{time.2009}:
=== 2009-01-01:
Slovakia (1 January 2009)

{time.2008}:
=== 2008-01-01:
Cyprus (1 January 2008), Malta (1 January 2008) and Slovakia (1 January
2009) have already achieved this, extending the ‘euro area’ — countries which
have the euro as their currency — to a current total of 16 Member States.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf]

{time.2007}:
=== 2007-01-01:
Slovenia (1 January 2007),

{time.2001}:
=== GREECE

{time.1999}:
=== CREATION
01) Austria#ql:austria@cptCore108# 1 January 1999 8,404,252 384,908 3.09%
02) Belgium#ql:belgium@cptCore109# 1 January 1999 10,918,405 468,522 3.76%
03) Finland#ql:finland@cptCore135# 1 January 1999 5,375,276 237,512 1.91%
04) France#ql:france@cptCore111# 1 January 1999 65,075,373 2,649,390 21.26%
05) Germany#ql:germany@cptCore112# 1 January 1999 81,751,602 3,330,032 26.73%
06) Ireland#ql:ireland@cptCore116# 1 January 1999 4,480,858 227,193 1.82%
07) Italy#ql:italy@cptCore120# 1 January 1999 60,626,442 2,112,780 16.96%
08) Luxembourg#ql:louxembourg@cptCore123# 1 January 1999 511,840 52,449 0.42%
09) Netherlands#ql:netherlands@cptCore127# 1 January 1999 16,655,799 792,128 6.36%
10) Portugal#ql:portugal@cptCore128# 1 January 1999 10,636,979 227,676 1.83%
11) Spain#ql:spain@cptCore119# 1 January 1999 46,152,926 1,460,250 11.72%

eurozone'Member

_CREATED: {2012-06-01}

name::
* McsEngl.eurozone'Member,
* McsEngl.conceptCore13.19,

_SPECIFIC:
01) Austria, 1999-01-01,
02) Belgium, 1999-01-01,
03) Cyprus, 2008-01-01,
04) Estonia, 2011-01-01,
05) Finland, 1999-01-01,
06) France, 1999-01-01,
07) Germany, 1999-01-01,
08) Greece, 2001-01-01,
09) Ireland, 1999-01-01,
10) Italy, 1999-01-01,
11) Letonia, 2014-01-01,
12) Lithuania 2015-01-01,
13) Luxembourg, 1999-01-01,
14) Malta, 2008-01-01,
15) Netherlands, 1999-01-01,
16) Portugal, 1999-01-01,
17) Slovakia, 2009-01-01,
18) Slovenia, 2007-01-01,
19) Spain, 1999-01-01,

_SPECIFIC: _TIME:
01) Eurozone01Austria-1999#ql:austria@cptCore108#,
02) Eurozone02Belgium-1999#ql:belgium@cptCore109#,
03) Eurozone03Finland-1999#ql:finland@cptCore135#,
04) Eurozone04France-1999#ql:france@cptCore111#,
05) Eurozone05Germany-1999#ql:germany@cptCore112#,
06) Eurozone06Ireland-1999#ql:ireland@cptCore116#,
07) Eurozone07Italy-1999#ql:italy@cptCore120#,
08) Eurozone08Luxembourg-1999#ql:louxembourg@cptCore123#,
09) Eurozone09Netherlands-1999#ql:netherlands@cptCore127#,
10) Eurozone10Portugal-1999#ql:portugal@cptCore128#,
11) Eurozone11Spain-1999#ql:spain@cptCore119#,
12) Eurozone12Greece-2001#ql:greece@cptCore18#,
13) Eurozone13Slovenia-2007#ql:slovenia@cptCore808#,
14) Eurozone14Cyprus-2008#ql:cyprus@cptCore121#,
15) Eurozone15Malta-2008#ql:malta@cptCore124#,
16) Eurozone16Slovakia-2009#ql:slovakia@cptCore807#,
17) Eurozone17Estonia-2011#ql:estonia@cptCore750#,
18) Eurozone18Latvia-2014#ql:latvia@cptCore804#,
19) Eurozone19Lithuania-20015#ql:lithuania@cptCore177#,
===
State Adopted Population Nominal GDP Relative GDP
01) AustriaEuz01-1999#ql:austria@cptCore108# 1 January 1999 8,404,252 384,908 3.09%
02) BelgiumEuz02-1999#ql:belgium@cptCore109# 1 January 1999 10,918,405 468,522 3.76%
03) FinlandEuz03-1999#ql:finland@cptCore135# 1 January 1999 5,375,276 237,512 1.91%
04) FranceEuz04-1999#ql:france@cptCore111# 1 January 1999 65,075,373 2,649,390 21.26%
05) GermanyEuz05-1999#ql:germany@cptCore112# 1 January 1999 81,751,602 3,330,032 26.73%
06) IrelandEuz06-1999#ql:ireland@cptCore116# 1 January 1999 4,480,858 227,193 1.82%
07) ItalyEuz07-1999#ql:italy@cptCore120# 1 January 1999 60,626,442 2,112,780 16.96%
08) LuxembourgEuz08-1999-#ql:louxembourg@cptCore123#1 January 1999 511,840 52,449 0.42%
09) NetherlandsEuz09-1999-#ql:netherlands@cptCore127#1 January 1999 16,655,799 792,128 6.36%
10) PortugalEuz10-1999#ql:portugal@cptCore128# 1 January 1999 10,636,979 227,676 1.83%
11) SpainEuz11-1999#ql:spain@cptCore119# 1 January 1999 46,152,926 1,460,250 11.72%

12) GreeceEuz12-2001#ql:greece@cptCore18# 1 January 2001 11,325,897 329,924 2.65%
13) SloveniaEuz13-2007#ql:slovenia@cptCore808# 1 January 2007 2,050,189 48,477 0.39%
14) CyprusEuz14-2008#ql:cyprus@cptCore121# 1 January 2008 804,435 24,910 0.20%
15) MaltaEuz15-2008#ql:malta@cptCore124# 1 January 2008 417,617 7,449 0.06%
16) SlovakiaEuz16-2009#ql:slovakia@cptCore807# 1 January 2009 5,435,273 87,642 0.70%
17) EstoniaEuz17-2011#ql:estonia@cptCore750# 1 January 2011 1,340,194 19,120 0.15%
[http://en.wikipedia.org/wiki/Eurozone]
18) LatviaEuz18-2014, 2014-01-01,
19) LithuaniaEuz19-20015 2015-01-01:
Η Λιθουανία γίνεται την 1η Ιανουαρίου 2015 ο 19ο μέλος της Ευρωζώνης. Την ώρα που μόλις το 50% των πολιτών εγκρίνει το ενιαίο νόμισμα, ο Λιθουανός υπουργός Οικονομικών Ριμάντας Σάτζιους διαφημίζει τα πλεονεκτήματα του ευρώ.
[http://www.naftemporiki.gr/ 2014-12-31]

{time.2014-01-01}
Letonia

eurozone'resourceInfHmn#cptResource843#

name::
* McsEngl.eurozone'resourceInfHmn,

_ADDRESS.WPG:
* https://www.weforum.org/agenda/2016/04/was-the-eurozone-crisis-a-government-or-market-failure//
* {2015-07-29} http://www.nooz.gr/economy/ekt-apoklinoun-oikonomika-oi-protes-xores-tou-euro,
* http://www.academia.edu/9391076/Eurozone_crisis_Propaganda_The_EU_s_use_of_information_campaigns,
* http://www.eurointelligence.com/

eurozone'Stability-and-Growth-Pact

name::
* McsEngl.eurozone'Stability-and-Growth-Pact,

_DEFINITION:
The Stability and Growth Pact (SGP) is an agreement among the 17 members of the European Union (EU) that take part in the Eurozone, to facilitate and maintain the stability of the Economic and Monetary Union. Based primarily on Articles 99[1] and 104[2] of the Treaty Establishing the European Community, it consists of fiscal monitoring of members by the European Commission and the Council of Ministers and, after multiple warnings, sanctions[3] against offending members.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Stability_and_Growth_Pact]

_TIME:
* 1997:
The pact was adopted in 1997,[4] so that fiscal discipline would be maintained and enforced in the EMU.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Stability_and_Growth_Pact]

socEus'evaluation

name::
* McsEngl.socEus'evaluation,
* McsEngl.sctEu'evaluation,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.project-syndicate.org/commentary/brexit-debate-future-of-european-union-by-jean-pisani-ferry-2016-03,

"H κρίση αποκάλυψε το αληθινό πρόσωπο της Ευρώπης"
ΑΘΗΝΑ 29/08/2015

του Ζαν- Πιερ Σεβενεμάν *

H ελληνική κρίση είναι ένα μάθημα για όλους τους Ευρωπαίους. Τους αποκαλύπτει, αν δεν το είχαν ακόμη αντιληφθεί, το αληθινό πρόσωπο της Ευρώπης όπως οικοδομήθηκε τις τρεις τελευταίες δεκαετίες: Ένα τρομακτικό εργαλείο ελέγχου των πιο αδύναμων οικονομιών και κηδεμονίας της δημοκρατίας στο εθνικό πλαίσιο, το μοναδικό πλαίσιο στο οποίο μπορεί να εκφραστεί πραγματικά.

Ο Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ το είπε καθαρά: «Δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία ενάντια στις ευρωπαϊκές συνθήκες».

Η ένταξη της ελληνικής οικονομίας στην Κοινή Αγορά, την 1η Ιανουαρίου 1981, την έφερε αμέσως αντιμέτωπη με μια συγκυρία την οποία για συγκεκριμένους λόγους – εμφύλιος πόλεμος μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χούντα των συνταγματαρχών από το 1967 ως το 1974 – δεν μπορούσε να αντέξει: Ενιαία αγορά (1987), συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (1994), ένταξη στο ευρώ (2000), διεύρυνση της τελωνειακής ένωσης προς τις χώρες με φτηνή εργατική δύναμη μετά την πτώση του κομμουνισμού.

Η ελληνική οικονομία βαθμιαία έπαθε ασφυξία, η βιομηχανία της διαλύθηκε, η γεωργία δέχθηκε αποφασιστικό πλήγμα από το απότομο άνοιγμα στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και ο δανεισμός με χαμηλά επιτόκια έκαναν αυτή τη διαδικασία να φαίνεται στην αρχή ανώδυνη.

Δεν πρέπει κανείς να ξεχνά εδώ, τη διαφθορά και την πελατειοκρατία, προϊόντα ενός αρχαϊκού πολιτικού συστήματος. Όμως η Ελλάδα είναι το δέντρο που κρύβει το δάσος.

Το δάσος είναι ένα ενιαίο νόμισμα που προκαλεί αναιμία στις περισσότερες ευρωπαϊκές οικονομίες και που αντί να οδηγεί στη σύγκλισή τους, αυξάνει τις διαφορές τους και δεν μπορεί να επιζήσει παρά με όλο και μεγαλύτερες μεταφορές πόρων, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων δεν θα επιστραφεί ποτέ.

Η ελληνική κρίση αποκαλύπτει τα όρια της χρηματοπιστωτικής αλληλεγγύης που οι ευρωπαϊκοί λαοί, και πρώτα απ' όλους οι Γερμανοί, είναι διατεθειμένοι να δείξουν απέναντι σ’ εκείνους που αφέθηκαν να παγιδευτούν από τον δανεισμό. Πράγματι, οι φορολογούμενοι έχουν βγει στην πρώτη γραμμή στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία ή στην Ισπανία, καθώς γνωρίζουν ή διαισθάνονται ότι θα χάσουν συνολικά τουλάχιστον 500 δισεκατομμύρια ευρώ.

Τα ποσά αυτά πρέπει φυσικά να υπολογίζονται σε σχέση με το συνολικό ΑΕΠ της ευρωζώνης, που είναι 7 τρισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικά, αν τα προσθέσουμε στα χρέη που έχουν ήδη δημιουργηθεί για να στηριχθεί το ευρώ. Προκειμένου να υποστηρίξει, για παράδειγμα, η Γαλλία την Ελλάδα, επιβαρύνει με 85 δισεκατομμύρια ένα χρέος που είναι ήδη 2,03 τρισεκατομμύρια ευρώ.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα απ' όλα όμως, είναι η επιβράδυνση της ανάπτυξης της ευρωζώνης (στάσιμο ΑΕΠ από το 2007, έναντι ετήσιας αύξησης 2% του ΑΕΠ των Ηνωμένων Πολιτειών). Από τότε που δημιουργήθηκε το ευρώ, η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε στη Γαλλία κατά 12% και στην Ιταλία και την Ελλάδα κατά 20%, ενώ αυξήθηκε στη Γερμανία κατά 34%. Το χάσμα που δημιουργείται στην Ευρώπη είναι αφόρητο.

Αντί να φέρνει πιο κοντά τους λαούς, το ευρώ τους απομακρύνει και τους διχάζει.

Η κηδεμονία της Ελλάδας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι λαοί θέλουν να παραμείνουν κυρίαρχοι. Η άρνηση της δημοκρατίας από την πλευρά των ευρωπαϊκών θεσμών οδηγεί σε επανειλημμένες πολιτικές κρίσεις. Η ελληνική κρίση αποκαλύπτει το πραγματικό και ανελέητο πρόσωπο των ολιγαρχιών που κυριαρχούν στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στο Βερολίνο.

Ο καθαρά τεχνοκρατικός χαρακτήρας αυτών των θεσμών έρχεται στο φως όταν κανείς στο ίδιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν τολμά να τα βάλει με τη μοναδική δύναμη που λαμβάνει αποφάσεις: Τη Γερμανία.

Τα περιθώρια ελιγμών του Αλέξη Τσίπρα περιορίστηκαν ανάμεσα στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και την Άγκελα Μέρκελ.

Η Γαλλία το μόνο που έκανε ήταν να ταχθεί εναντίον ενός μη οργανωμένου Grexit. Απομονωμένη, η Ελλάδα δέχθηκε έναν πραγματικό οικονομικό πόλεμο από τη Γερμανία και τους δορυφόρους της. Μέσω της Ελλάδας, οι «ευρωπαϊκοί θεσμοί» θέλησαν να παραδειγματίσουν άλλους λαούς, και πρώτα από όλους τον ισπανικό που ετοιμάζεται να ψηφίσει το Podemos.

Ο οικονομικός αυτός πόλεμος δικαιώνει μια φράση του Τζον Ανταμς, δεύτερου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών: «Υπάρχουν δύο τρόποι να αφαιρέσεις την εθνική κυριαρχία μιας χώρας, το σπαθί και το χρέος».

Το κουτί της Πανδώρας που άνοιξε με την ελληνική κρίση δεν θα κλείσει σύντομα. Ο κίνδυνος για τη Γαλλία είναι να παγιδευτεί στον «σκληρό πυρήνα» για τον οποίο ο Σόιμπλε και ο Λάμερς μιλούσαν από το 1994: Μία ευρωζώνη που θα περιορίζεται στη Γερμανία, τη Γαλλία και τις χώρες της Μπενελούξ. Αυτό που πρέπει να κάνει, αντίθετα, είναι να εργαστεί για μια Ευρώπη πιο ευέλικτη, που σέβεται τους λαούς που την απαρτίζουν.

Πηγή: Marianne, Αθηναϊκό Πρακτορείο, mignatiou

* O Ζαν- Πιερ Σεβενεμάν υπήρξε υπουργός σε σειρά κυβερνήσεων της Γαλλίας και ιδρυτής του Κινήματος Πολιτών
[http://www.nooz.gr/economy/h-krisi-apokalupse-to-ali8ino-prosopo-tis-europis]

socEus'FRAMEWORK-PROGRAMME

_CREATED: {2010-02-09}

name::
* McsEngl.socEus'FRAMEWORK-PROGRAMME,

DEFINITION

analytic

The Framework Programmes for Research and Technological Development, also called Framework Programmes or abbreviated FP, are funding programmes created by the European Union in order to support and encourage research in the European Research Area (ERA). The specific objectives and actions vary between funding periods.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Framework_programme]

Since their launch in 1984, the Framework Programmes have played a lead role in multidisciplinary research and cooperative activities in Europe and beyond. FP7 continues that task, and is both larger and more comprehensive than earlier Framework Programmes. Running from 2007 to 2013, the programme has a budget of 53.2 billion euros over its seven-year lifespan, the largest funding allocation yet for such programmes.

In carrying out the various tasks the Directorate General works closely with other Commission departments such as the Joint Research Centre, which also falls under the responsibility of Commissioner Janez Potoc(nik, the Directorates General for the Information Society, Energy and Transport, the Environment, Enterprise, and others.
[http://ec.europa.eu/dgs/research/index_en.html]

Framework Programmes are instruments which reflect the scientific and technological priorities of their particular time, as well as the prevailing economic and political circumstances.
[http://www.cordis.lu/cordis/01.html 1996jul]

eufp'EUROPEAN-RESEARCH-COUNCIL

name::
* McsEngl.eufp'EUROPEAN-RESEARCH-COUNCIL,
* McsEngl.european-research-council@cptCore625i,
* McsEngl.erc@cptCore625i,

erc'MISSION

name::
* McsEngl.erc'MISSION,

The European Research Council (ERC) is the first European funding body set up to support investigator-driven frontier research.

Its main aim is to stimulate scientific excellence by supporting and encouraging the very best, truly creative scientists, scholars and engineers to be adventurous and take risks in their research. The scientists are encouraged to go beyond established frontiers of knowledge and the boundaries of disciplines.

The ERC complements other funding activities in Europe such as those of the national research funding agencies, and is a flagship component of the 'Ideas Programme' of the European Union's Seventh Research Framework Programme (FP7).

erc'PRESIDENT

name::
* McsEngl.erc'PRESIDENT,

ANNOUNCEMENT BY PROF. FOTIS C. KAFATOS, ERC PRESIDENT
After considerable reflection, I have decided to step down on the 1st of March
2010 from the position of Scientific Council Chair and President of the
European Research Council. My commitment to the ERC and its Scientific
Council, where I will continue to serve as a member, remains as strong as ever.
However, it is now appropriate for me to focus on the continuity of the ERC,
and to pass on the leadership of this outstanding organisation to another member
of the Scientific Council.
As the founding President of the ERC, I have devoted to it much of the last 3
years – much more time and volunteer effort than what I had planned or
expected. Correspondingly, I would like now to devote more time to my
research laboratory at Imperial College, together with my scientific co-workers
and colleagues there.
Of course I am delighted and proud by how much we have all achieved together
already, for the ERC and for the European Research Area. I look forward to the
continuing major accomplishments of the ERC. I take this opportunity to offer
special thanks to the many persons who made possible the great success of our
Research Council during these demanding and pioneer years. I am certain that
these efforts and achievements will lead to the ERC consolidating its place as a
world-class frontier research funding organisation, and to Europe becoming an
even more attractive place to pursue research at the frontier of knowledge.
Prof. Fotis C. Kafatos
London, January 22, 2010

erc'Resource

name::
* McsEngl.erc'Resource,

* http://erc.europa.eu/index.cfmm

erc'EVOLUTION

name::
* McsEngl.erc'EVOLUTION,

2009-07-15:
The Dedicated Implementation Structure has been legally established as the ERC Executive Agency and is fully operational since 15 July 2009.
[http://erc.europa.eu/index.cfm?fuseaction=page.display&topicID=15]

2007.02: officially launched
On 27/28 February 2007, the European Research Council was officially launched at an inaugural conference in Berlin hosted by the German EU Presidency and organised jointly by the German Research Foundation DFG and the European Commission. Researchers and stakeholders from over 30 countries were attending the ERC launch to celebrate its establishment and discuss its strategic and programmatic objectives.
[http://erc.europa.eu/index.cfm?fuseaction=page.display&topicID=14]

2006:
In its first meetings in 2006, the Scientific Council has extensively debated the scientific strategy to be adopted by the ERC, in particular in its start-up phase.
[http://erc.europa.eu/index.cfm?fuseaction=page.display&topicID=13]

2005.07: Scientific-Council:
Following a consultation with representative bodies of the scientific community in Europe, 22 renowned researchers were selected as the founding members of the ERC Scientific Council. Their appointment was announced in July 2005 by the European Commissioner for Science and Research, Janez Potocnik.

eufp'ERA

name::
* McsEngl.eufp'ERA,
* McsEngl.european-research-area-625i,
* McsEngl.era-625i,

era'DEFINEFINO:
What is the European Research Area?

In 2000, the EU decided to create the European Research Area (ERA). This means creating a unified area all across Europe, in which we should:

* Enable researchers to move and interact seamlessly, benefit from world-class infrastructures and work with excellent networks of research institutions;
* Share, teach, value and use knowledge effectively for social, business and policy purposes;
* Optimise and open European, national and regional research programmes in order to support the best research throughout Europe and coordinate these programmes to address major challenges together;
* Develop strong links with partners around the world so that Europe benefits from the worldwide progress of knowledge, contributes to global development and takes a leading role in international initiatives to solve global issues.

What is it for?

Such an ERA should inspire the best talents to enter research careers in Europe, incite industry to invest more in European research – contributing to the EU objective to devote 3% of GDP for research, and strongly contribute to the creation of sustainable growth and jobs.

Seven years on, the creation of ERA has become a central pillar of the EU 'Lisbon Strategy' for growth and jobs, together with the completion of the Single Market, the European 'broad-based innovation strategy' and the creation of a European Higher Education Area.
Where do we stand?

Many initiatives have been taken by the EU and Member States. But there are still strong national and institutional barriers which prevent ERA from becoming a reality.

For this reason, The European Commission has published a Green Paper on ERA reviewing progress made, where it still needs to be made and raising questions for debate. The Commission sought answers to these questions and solicited further new ideas in a public consultation which lasted from 1 May 2007 until 31 August 2007.

Following the public consultation results, the Commission and Member States are launching in 2008 new initiatives to develop ERA, including an enhanced political governance of ERA, called the "Ljubljana Process", and five initiatives on specific areas of the ERA Green Paper.
[http://ec.europa.eu/research/era/index_en.html]

era'EVOLUTION

name::
* McsEngl.era'EVOLUTION,

2008-12-02: 2020 vision
The Council-of-the-EU#ql:council_of_eu@cptCore13.4#, representing the 27 member states, has adopted on 2 December 2008 a common 2020 vision for the European Research Area. This is part of the Ljubljana Process of governance of ERA launched by the Commission and the Council on May 2008.
[http://ec.europa.eu/research/era/2020_era_vision_en.html]

2000: creation
The creation of a European Research Area (ERA) was proposed by the European Commission in its communication 'Towards a European Research Area' of January 2000, which remains a main reference on the subject.

The objective of creating ERA was endorsed by the EU shortly afterwards at the March 2000 Lisbon European Council.
[http://ec.europa.eu/research/era/era-history_en.html]

era'Resource

name::
* McsEngl.era'Resource,

* home-webpage:
http://ec.europa.eu/research/era/index_en.htmll

* Green Paper 04.04.2007
* http://ec.europa.eu/research/era/pdf/era-greenpaper_en.pdff
Summary 5
1. A new look at the European Research Area 6
2. The European Research Area vision 9
3. Making ERA a reality 12
3.1 Realising a single labour market for researchers 12
3.2 Developing world-class research infrastructures 15
3.3. Strengthening research institutions 17
3.4. Sharing knowledge 20
3.5. Optimising research programmes and priorities 22
3.6. Opening to the world: international cooperation in S&T 25
4. Moving ahead: public debate and further steps 28

eufp'EVOLUTION-RELATION

name::
* McsEngl.eufp'EVOLUTION-RELATION,

It was cpt-it.875

eufp'PROJECT

name::
* McsEngl.eufp'PROJECT,

To date, over 7,000 projects across a wide variety of sectors have been financed under the Framework Programmes. These have involved thousands of European companies, research centres and universities.
[http://www.cordis.lu/cordis/01.html 1996jul]

eufp'resourceInfHmn#cptResource843#

name::
* McsEngl.eufp'resourceInfHmn,

CORDIS:
http://www.cordis.lu/cordis/01.html

eufp'WHOLE

_WHOLE:
* EU-RESEARCH#ql:eu'research###

SPECIFIC

eufp.8th (2014-2020

name::
* McsEngl.eufp.8th (2014-2020,

eufp.7th (2007-2013)

name::
* McsEngl.eufp.7th (2007-2013),

fp7'_NAME:
fp7-625i,

fp7'SOURCE:
* http://ec.europa.eu/research/fp7/understanding/fp7inbrief/home_el.htmll

eufp.5ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΠΛΑΙΣΙΟ (1998-2002)

name::
* McsEngl.eufp.5ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΠΛΑΙΣΙΟ (1998-2002),

SOURCE:
http://europa.eu.int/comm/dg12/fp5.html

{1997-04-09}:
On the initiative of Mrs Edith Cresson (Commissioner responsible for research, education, training and youth), the Commission adopted its proposal for the 5th RTD Framework Programme on 9th April 1997.
[http://www.cordis.lu/fifth/home.html]

{1996-11-20}
The first working paper

eufp.4ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1993-1997/1994-1998

name::
* McsEngl.eufp.4ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1993-1997/1994-1998,

DEZIGNEINO:
4o/Δ' ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ Ε&Τ,

ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ
20 ερευνητικά προγράμματα.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ:
- 130-190 ΔΙΣ ΔΡΧ.
- ΕΓΚΡΙΘΗΚΑΝ 12,9 ΔΙΣ ECU.
- Το ποσό που θα απορροφήσει κάθε χώρα εξαρτάται από τη ποιότητα των ερευνητικών ομάδων.

ΚΥΛΙΟΜΕΝΟ ΚΑΘΕ 2,5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ. ΙΤ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ 45% ΤΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ.

ΕΧΕΙ 4 ΑΞΟΝΕΣ ΔΡΑΣΗΣ.
Α. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Ε&ΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ
Β. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ.
Γ. ΔΙΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ.
Δ. ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ.

BRITE/EURAM

Είναι προγραμα που αφορά στις βιομηχανικες τεχνολογίες και τις τεχνολογίες των υλικών.

ESPRIT#cptIt2020: attPar#

RACE

Αφορά στις προηγμένες τεχνολογίες των επικοινωνιών.

eufp.3o Προγραμμα Πλαίσιο (1990-1994)

name::
* McsEngl.eufp.3o Προγραμμα Πλαίσιο (1990-1994),

the Third Framework Programme (1990-94) broadly followed the same lines as its predecessors, an increased emphasis was placed on activities relating to the dissemination of research findings, life sciences and technologies and the training and mobility of researchers.
[http://www.cordis.lu/cordis/01.html 1996jul]

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ:
- Η ελληνική συμμετοχή απέσπασε το 3,6% του συνόλου.

eufp.2ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1987-1991

name::
* McsEngl.eufp.2ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1987-1991,

the main aim of the Second Framework Programme (1987-91) was to develop the technologies of the future, in particular in the area of information technology and electronics, and materials and industrial technologies.
[http://www.cordis.lu/cordis/01.html 1996jul]

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ:
- Η ελληνική συμμετοχή ήταν 2,5%.

eufp.1ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1984-1987

name::
* McsEngl.eufp.1ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΛΑΙΣΙΟ 1984-1987,

the grouping of Community research activities under the First Framework Programme (1984-87),
[http://www.cordis.lu/cordis/01.html 1996jul]

socEus'Language

name::
* McsEngl.socEus'Language,

Among the many languages and dialects used in the EU, it has 23 official and working languages: Bulgarian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hungarian, Italian, Irish, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish, Portuguese, Romanian, Slovak, Slovene, Spanish, and Swedish.
[http://en.wikipedia.org/wiki/EU#Languages]

CODE:
eu'bg Bulgarian, ?????????
eu'cs Czech, cestina
eu'da Danish, dansk
eu'de German, Deutsch
eu'el Greek, Ελληνικά
eu'en English,
eu'es Spanish, espanol
eu'et Estonian, eesti
eu'fi Finnish, suomi
eu'fr French, francais
eu'ga Irish, Gaeilge
eu'hu Hungarian, magyar
eu'it Italian, italiano
eu'lt Lithuanian, lietuviu kalba
eu'lv Latvian, latviesu valoda
eu'mt Maltese, Malti
eu'nl Dutch, Nederlands
eu'pl Polish, polski
eu'pt Portuguese, portugues
eu'ro Romanian, Romana
eu'sl Slovene, slovenscina
eu'sk Slovak, slovencina
eu'sv Swedish, Svenska

socEus'law (lawEus)

name::
* McsEngl.socEus'law (lawEus),
* McsEngl.conceptCore13.6,
* McsEngl.eu'legal-system,
* McsEngl.EU-legislative-system,
* McsEngl.law.eu@cptCore13.6,
* McsEngl.Eulaw,
* McsEngl.euLaw@cptCore13.6, {2010-02-11}
* McsEngl.eu-law@cptCore13.6,
* McsEngl.eu-lagislation@cptCore13i,
* McsEngl.lawEus,
* McsEngl.law-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'Legal-Order,
* McsEngl.CommunityLaw@cptCore13.6,
* McsEngl.Community-legislation@cptCore13.6,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟδΙΚΑΙΟ@cptCore13.6,
* McsElln.ευρωπαικο-δικαιο,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΤΙΚΟδΙΚΑΙΟ@cptCore13.6,
* McsElln.ΔΙΚΑΙΟεΥΡΩΠΑΙΚΗΣεΝΩΣΗΣ@cptCore13.6,
* McsElln.ΕΕ'ΔΙΚΑΙΟ,
* McsElln.ΕΕ'ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ-ΔΙΚΑΙΟ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΗ-ΤΩΝ-ΠΟΛΙΤΩΝ,
* McsElln.ΔΙΚΑΙΟ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ,
* McsElln.ΔΙΚΑΙΟ'ΕΕ@cptCore13,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ-ΔΙΚΑΙΟ,

Eulaw'GENERIC:
* law#cptCore23#

_DEFINITION:
Κοινοτικό δίκαιο
Με τη στενή έννοια του όρου, το κοινοτικό δίκαιο αποτελείται από
- τις ιδρυτικές Συνθήκες (πρωτογενές δίκαιο) καθώς και
- από τους κανόνες που περιλαμβάνονται στις πράξεις τις οποίες θέσπισαν τα κοινοτικά όργανα κατ' εφαρμογή των Συνθηκών αυτών (παράγωγο δίκαιο).

Με την ευρεία έννοια, το κοινοτικό δίκαιο συμπεριλαμβάνει το σύνολο των κανόνων δικαίου που είναι εφαρμοστέοι στην κοινοτική έννομη τάξη. Περιλαμβάνει επομένως εξίσου
- τις γενικές αρχές δικαίου,
- τη νομολογία του Δικαστηρίου,
- το δίκαιο που έχει προκύψει από τις εξωτερικές σχέσεις των Κοινοτήτων ή ακόμη το συμπληρωματικό δίκαιο που έχει προκύψει από τις συμβατικές πράξεις οι οποίες συνήφθησαν μεταξύ των κρατών μελών για την εφαρμογή των Συνθηκών.
Εξάλλου, οι κανόνες αυτοί δικαίου αποτελούν μέρος αυτού που καλούμε κοινοτικό κεκτημένο.

Κοινοτικό κεκτημένο:
Το κοινοτικό κεκτημένο συνιστά το κοινό υπόβαθρο των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέει το σύνολο των κρατών μελών ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Το εν λόγω κεκτημένο βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και περιλαμβάνει:
- το περιεχόμενο, τις αρχές και τους πολιτικούς στόχους των συνθηκών,
- τη νομοθεσία που έχει εκδοθεί σε εφαρμογή των συνθηκών και την νομολογία του Δικαστηρίου,
- τις δηλώσεις και τα ψηφίσματα που έχουν εκδοθεί στο πλαίσιο της Ένωσης,
- τις πράξεις που αφορούν την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας,
- τις πράξεις που έχουν συναφθεί στα πλαίσια της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων,
- τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Κοινότητα και εκείνες που έχουν συναφθεί από τα κράτη μέλη μεταξύ τους στον τομέα των δραστηριοτήτων της Ένωσης.
Εκτός από το κοινοτικό δίκαιο καθεαυτό, το κοινοτικό κεκτημένο αποτελείται λοιπόν από όλες τις πράξεις που έχουν εγκριθεί στα πλαίσια του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως από τους κοινούς στόχους που καθορίζονται από τις συνθήκες.
Οι υποψήφιες χώρες οφείλουν να αποδεχτούν το κοινοτικό κεκτημένο πριν προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εξαιρέσεις και οι παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο αποτελούν την εξαίρεση και είναι περιορισμένης έκτασης.
Υπό την προοπτική της προσχώρησης νέων κρατών μελών η Επιτροπή και οι υποψήφιες χώρες μελετούν επί του παρόντος την αντιστοιχία της νομοθεσίας των εν λόγω χωρών με το κοινοτικό κεκτημένο.
[Glossary 2001-08-18]

Eulaw'IMPORTANCE:
The legal order is the true foundation of the Community, giving it a common system of law under which to operate. Only by creating new law and upholding it can the Community’s underlying objectives be achieved.
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 103 ]

Eulaw'EASY_READING:
Το ευανάγνωστο των Συνθηκών (Απλούστευση των Συνθηκών)
Στο πλαίσιο της διακυβερνητικής διάσκεψης (ΔΚΔ) τέθηκε έντονα το θέμα του ευανάγνωστου των Συνθηκών λόγω του χαρακτήρα του κοινοτικού νομοθετικού μηχανισμού που προέκυψε από διαδοχικές τροποποιήσεις των εν λόγω Συνθηκών. Η ανάγκη απλούστευσης της συνθήκης διατυπώθηκε επίσης προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημα του πολίτη για την κατανόησή της.
Στα πλαίσια αυτά πρέπει να σημειωθεί ότι η συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προσθέσει μια νέα δομή που τροποποιεί και συμπληρώνει τις ήδη υπάρχουσες, αφήνοντας υπό αμφισβήτηση ορισμένες διατάξεις προηγουμένων συνθηκών τις οποίες ούτε συμπεριλαμβάνει ούτε καταργεί επίσημα.
Για να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση στην οποία η δυσκολία κατανόησης των βασικών κειμένων της Ένωσης μπορεί να δημιουργήσει χάσμα μεταξύ της Ένωσης και του πολίτη, η Επιτροπή πρότεινε την συντακτική ενοποίηση τους.
Σε κοινή δήλωση, επισυναπτόμενη στη συνθήκη του Άμστερνταμ, αποφασίστηκε ότι θα συνεχιστούν ταχέως οι εργασίες ενοποίησης όλων των συνθηκών (περιλαμβανομένης της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση) προκειμένου να ενσωματωθούν οι αλλαγές που επιφέρονται από τη συνθήκη του Άμστερνταμ στις προηγούμενες συνθήκες. Η ενέργεια αυτή θα συμβάλει κυρίως στην εκπόνηση κειμένων ξεκάθαρων και κατανοητών για όλους. Το αποτέλεσμα δεν θα έχει νομική αξία.
Παράλληλα πραγματοποιήθηκε νέα αρίθμηση των άρθρων των συνθηκών προκειμένου να καταστεί ευκολότερη η χρήση τους.

Ενοποίηση των νομοθετικών κειμένων:
Η ενοποίηση των νομοθετικών κειμένων ανταποκρίνεται σε μια καθαρά δηλωτική και ανεπίσημη απλούστευση των νομοθετικών πράξεων. Η ενσωμάτωση των διαφόρων τροποποιήσεων στη βασική πράξη δεν συνεπάγεται τη θέσπιση νέας πράξης. Το κείμενο που προκύπτει έτσι, δεν παράγει νομικά αποτελέσματα, αλλά μπορεί, ενδεχομένως, να δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα (σειρά C), χωρίς «υπόψη» ή«εκτιμώντας».
[Glossary 2001-08-18]

lawEus'Govs-judiciary#cptCore27#

name::
* McsEngl.lawEus'Govs-judiciary,

lawEus'Court-of-justice (ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Ευρ. Κοινοτήτων)

name::
* McsEngl.lawEus'Court-of-justice (ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Ευρ. Κοινοτήτων),
* McsEngl.CourtOfJustice@cptCore13i,
* McsEngl.ec-court,
* McsEngl.eu'courtOfJustice@cptCore13,
* McsEngl.european-court-of-justice@cptCore13i,
* McsEngl.court-of-justice-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΔΕΚ,
* McsElln.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
* McsElln.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ-ΤΩΝ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,
* McsElln.ΕΕ'ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ'ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ@cptCore13,
* McsElln.ΕΕ'ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ-ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟδΙΚΑΣΤΗΡΙΟ@cptCore13,

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###

_DEFINITION:
The European Court of Justice (officially the Court of Justice) is the highest court in the European Union in matters of European Union law. As a part of the Court of Justice of the European Union institution it is tasked with interpreting EU law and ensuring its equal application across all EU member states.[1] The Court was established in 1952 and is based in Luxembourg. It is composed of one judge per member state — currently 27 — although it normally hears cases in panels of three, five or thirteen judges. The court has been led by President Vassilios Skouris since 2003.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Court_of_Justice]
===
ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ είναι 'δικαστηριο' της 'ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#'.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Δικαστήριο: 15 δικαστές και 9 γενικοί εισαγγελείς.
Πρωτοδικείο: 15 δικαστές.
Τα μέλη του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου διορίζονται από τα κράτη-μέλη, η θητεία τους είναι εξαετής και ανανεώσιμη.
Διεύθυνση: L-2925 Luxembourg
Τηλ. : (352) 4303
[http://www.ee.gr/b/ba.htm]

The Court of Justice, founded in 1958,
reviews the legality of the acts of the
Commission and the Council of Ministers. It
may also hear cases involving disputes
between member states. There are 13 judges
and six advocates-general.

11 ΜΕΛΗ ΜΕ 6ΕΤΗ ΘΗΤΕΙΑ. ΑΝΕΚΛΗΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΤΟ 1958 ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 13 ΔΙΚΑΣΤΕΣ (ΕΝΑΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ + ΕΝΑΝ) ΠΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΘΗΤΕΙΑ 6 ΕΤΩΝ. ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΤΟΣΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ. ΕΧΕΙ ΕΔΡΑ ΤΟ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ.
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

advocate-general

name::
* McsEngl.AdvocateGeneral@cptCore13i,
* McsElln.ΓΕΝΙΚΟΣεΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ@cptCore13ι,

The Court is assisted in its work by advocates-general, who draw up opinions.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ:
Ο έλληνας πολίτης που δεν μπορεί να προσφύγει στα ελληνικα διοικητικα δικαστήρια. Πρέπει όμως να μπορεί να επικαλεσθει ότι η εναντίον του ποινή στηρίζεται σε στοιχεια τα οποία δεν είχε τη δυνατότητα να αντικρούσει ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου.
[ΒΗΜΑ, 4 ΔΕΚ. 1994, Ε2]

lawEus'Court-of-first-instance (ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ)

name::
* McsEngl.lawEus'Court-of-first-instance (ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ),
* McsEngl.court-of-first-instance-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΕΕπΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ,
* McsElln.ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟτΩΝεΥΡΩΠΑΙΚΩΝκΟΙΝΟΤΗΤΩΝ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '90 και έγινε σε αυτό μεταβίβαση πλήθους αρμοδιοτήτων του ΔΕΚ.
[ΒΗΜΑ, 21 ΙΑΝ. 1996, Ε4]

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###

lawEus'CivilServiceTribunal

name::
* McsEngl.lawEus'CivilServiceTribunal,
* McsEngl.The-European-Union-Civil-Service-Tribunal@cptCore13i,
* McsEngl.Civil-Service-Tribunal-of-EU@cptCore13i,
* McsElln.Δικαστήριο-Δημόσιας-Διοίκησης@cptCore13ι,
* McsElln.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ-ΔΗΜΟΣΙΑΣ-ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ@cptCore13ι,

lawEus'Subject

name::
* McsEngl.lawEus'Subject,

lawEus'Addressee

name::
* McsEngl.lawEus'Addressee,

SPECIFIC:
* All Member States, natural and legal persons
* All or specific Member States; specific natural or legal persons
* Not specified
* other EU bodies,
* individuals

lawEus'Effect

name::
* McsEngl.lawEus'Effect,

SPECIFIC:
* Directly applicable and binding in their entirety
* Directly applicable only under particular circumstances
* Binding with respect to the intended result.
* Not binding

lawEus'Importance

name::
* McsEngl.lawEus'Importance,

However, the EU is not merely a creation of law but also pursues its objectives purely by means of law. It is a community based on law.
Τhe common economic and social life of the peoples of the Member States is governed not by the threat of force but by the law of the Union.
Τhis is the basis of the institutional system.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p79]

lawEus'Legal-protection

name::
* McsEngl.lawEus'Legal-protection,
* McsEngl.eu'system-of-legal'protection,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΣΤΗΜΑ'ΕΝΝΟΜΗΣ'ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ,

The system of legal protection in the EC offers the following possibilities of recourse to the law:
- Treaty infringement proceedings (Article 226 EC) (διαδικασία λόγω παράβασης των συνθηκών).
- Actions for annulment (Article 230 EC) (προσφυγή ακύρωσης)
- Complaints for failure to act (Article 232 EC) (προσφυγή κατά παράλειψης)
- Actions for damages (Articles 235 and 288(2) EC) (αγωγή αποζημίωσης)
- Actions by Community staff (Article 236 EC) (προσφυγές υπαλλήλων)
- Appeals procedure (Article 225(1) EC, Art. 110 ff. of the rules of procedure of the Court of Justice) (διαδικασία αναίρεσης)
- Provisional legal protection (Articles 242 and 243 EC) (προσωρινή δικαστική προστασία)
- Preliminary rulings (Article 234 EC) (διαδικασία έκδοσης προδικαστικής απόφασης)

lawEus'Legal-value

name::
* McsEngl.lawEus'Legal-value,

The Union recognises the rights, freedoms and principles set out in the Charter of Fundamental Rights of the European Union of 7 December 2000, as adapted at Strasbourg, on 12 December 2007, which shall have the same legal value as the Treaties.
[teu2008a6]

lawEus'Notation

name::
* McsEngl.lawEus'Notation,

ID:
- idP22An (Annex)

Article:
- <a href="#idA103">Article 103</a>

Paragraph:
- <a href="#idA103P2">Article 103(2)</a>
- in Article 3.1, first indent, Articles 19.1, 22 and 25.2 of the Statute of the ESCB
[tfeu2010132]

- The paragraphs are numbered.

SubParagraph:
- Empty line, without number.
- <a href="#idA103P2Spb">Article 103(2)(b)</a>
- INDENT:
"2. The basic tasks to be carried out through the ESCB shall be:
— to define and implement the monetary policy of the Union,
— to conduct foreign-exchange operations consistent with the provisions of Article 219,
— to hold and manage the official foreign reserves of the Member States,
— to promote the smooth operation of payment systems.
3. The third indent of paragraph 2"
[tfeu2010A127]

Structure:
- TITLE
- CHAPTER
- SECTION
- ARTICLE
==========
- PART
- TITLE
- CHAPTER
- SECTION
- ARTICLE

lawEus'Principle

name::
* McsEngl.lawEus'Principle,

3. Fundamental rights, as guaranteed by the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms and as they result from the constitutional traditions common to the Member States, shall constitute general principles of the Union's law.
[teu2008a6]

lawEus'Relation-to-international-law

name::
* McsEngl.lawEus'Relation-to-international-law,

_DESCRIPTION:
Το ευρωπαϊκό Δίκαιο συνιστά υπερεθνικό και όχι διεθνές Δίκαιο strictο sensu (με τη στενή έννοια).
... «Ο όρος “διεθνές ευρωπαϊκό Δίκαιο” επιστημονικά δεν υφίσταται. Ο επιστημονικά δόκιμος όρος είναι ο όρος “ευρωπαϊκό” και, κατά νομική ακριβολογία, “ενωσιακό” Δίκαιο.
[http://www.efsyn.gr/arthro/se-ti-diaferei-aggliko-apo-eyropaiko-dikaio]

lawEus'Relation-to-national-law

name::
* McsEngl.lawEus'Relation-to-national-law,

None of the Union Treaties contains a provision stating, for example, that Union law overrides or is subordinate to national law.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p120]

Against the backdrop of this concept of the autonomy of the Community legal order, what is the relationship between Community law and national law?
Even if Community law constitutes a legal order that is self-sufficient in relation to the legal orders of the Member States, this situation must not be regarded as one in which the Community legal order and the legal systems of the Member States are superimposed on one another like layers of bedrock. The fact that they are applicable to the same people, who thus simultaneously become citizens of a national State and of the EU, negates such a rigid demarcation of these legal orders.
Secondly, such an approach disregards the fact that Community law can become operational only if it forms part of the legal orders of the Member States. The truth is that the Community legal order and the national legal orders are interlocked and interdependent (είναι αλληλένδετες και βρίσκονται σε αµοιβαία εξάρτηση).
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 95 ]

Μόνο με νόμο θα ισχύει το κοινοτικό δίκαιο

ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΝΔΡΟΥ «ΣΥΝ Αθηνά και χείρα κίνει» έλεγαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και είχαν δίκιο. Η ρήση τους επιβεβαιώνεται πλήρως στην εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου που μας αφορά όλους, αλλά για να ισχύσει απαιτούνται ορισμένες ενέργειες από τα κράτη - μέλη. Οι κοινοτικές ρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται από μόνες τους και δεν παράγουν αποτελέσματα στην καθημερινή μας ζωή, δικαιώματα και υποχρεώσεις δίχως ο εθνικός νομοθέτης να κινήσει «το χεράκι του».
Ακόμη και στις περιπτώσεις εκείνες που το κοινοτικό δίκαιο προβλέπεται να έχει άμεση εφαρμογή και οι διατάξεις του είναι αντίθετες με ρυθμίσεις μιας εθνικής νομοθεσίας, η εφαρμογή του δεν γίνεται χωρίς να υπάρξει νόμος που να το ορίζει ρητά. Μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου, που εκδόθηκε πρόσφατα, στο σκεπτικό της έδωσε απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα πότε εφαρμόζεται στην πράξη και πώς το κοινοτικό δίκαιο στις χώρες της Ενωσης. Η απόφαση εκδόθηκε από το Ε' Τμήμα και αναφερόταν σε προσφυγή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, για παραβάσεις κοινοτικής οδηγίας σχετικά με την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας στις γυναίκες.
Προτού όμως αναφερθούμε στην υπόθεση που στάθηκε η αφορμή για να αποφανθούν οι ευρωδικαστές μας πότε ισχύει στην πράξη το κοινοτικό δίκαιο, ας παραθέσουμε το ενδιαφέρον, έτσι και αλλιώς, απόσπασμα από το σκεπτικό της αποφάσεώς τους: «Το ασυμβίβαστο μιας εθνικής νομοθεσίας με τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου, ακόμα και με αυτές που έχουν απευθείας εφαρμογή, δεν μπορεί να αρθεί οριστικά παρά μόνο με εσωτερικές διατάξεις δεσμευτικού χαρακτήρα που έχουν την ίδια τυπική ισχύ με αυτές που πρέπει να τροποποιηθούν και, αφετέρου, οι διατάξεις μιας οδηγίας πρέπει να εφαρμόζονται μέσω κανόνων αναμφισβήτητης δεσμευτικότητας, με την απαιτούμενη ακρίβεια και σαφήνεια, ώστε να πληρούνται η απαίτηση της ασφάλειας δικαίου η οποία επιβάλλει, στην περίπτωση όπου μια οδηγία σκοπεί στη γένεση δικαιωμάτων για τους ιδιώτες, να μπορούν οι δικαιούχοι να έχουν πλήρη γνώση των δικαιωμάτων τους».
Αυτά απεφάνθη το Ευρωδικαστήριο, ξεκαθαρίζοντας πως οι εθνικοί νομοθέτες οφείλουν κάθε φορά να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε το κοινοτικό δίκαιο να ισχύει και να ρυθμίζει την καθημερινότητά μας. Αλλιώς οι κοινοτικές διατάξεις δεν ισχύουν από μόνες τους και η χώρα που παραλείπει να λάβει τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα κινδυνεύει να καταδικαστεί από το Ευρωδικαστήριο για παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου.
Η απόφαση που παραθέτουμε επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε προσφυγή κατά της Ιταλίας, υποστηρίζοντας πως σε αντίθεση με την οδηγία 76/207/ΕΟΚ του Συμβουλίου διατηρεί ακόμη σε ισχύ εθνικές διατάξεις που απαγορεύουν τη νυκτερινή εργασία στις γυναίκες, ενώ ουδεμία υφίσταται απαγόρευση όσον αφορά τη νυκτερινή εργασία των ανδρών.
Η ιταλική κυβέρνηση προκειμένου να αποφύγει την καταδίκη, υποστήριξε πως είχε εφαρμόσει το κοινοτικό δίκαιο καταγγέλλοντας τη Διεθνή Σύμβαση με αριθμό 89, που είχε υπογράψει στο παρελθόν για την απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας στις γυναίκες. Για το δικαστήριο όμως αυτό δεν αρκούσε. Οφειλε, για να εφαρμοστεί το κοινοτικό δίκαιο, να έχει λάβει και τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα, δεσμευτικού χαρακτήρα μάλιστα, σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα της οδηγίας για τη νυκτερινή εργασία ανδρών και γυναικών.
Ετσι η Ιταλία καταδικάστηκε και για μια ακόμη φορά δόθηκε απάντηση από το ΔΕΚ στο ερώτημα: πώς εφαρμόζεται στην πράξη το κοινοτικό δίκαιο και τι πρέπει να κάνει γι' αυτό ο εθνικός νομοθέτης. Ο γενικός εισαγγελέας κ. C. Ο. Lenz ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά την ημέρα της δίκης που έγινε στις 30 Σεπτεμβρίου 1997 και υποστήριξε ό,τι στη συνέχεια αποτέλεσε το «διά ταύτα» της αποφάσεως.
Υπόθεση C-207/96. Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιταλικής Δημοκρατίας. Παράβαση κράτους - μέλους. Ιση μεταχείριση ανδρών και γυναικών. Απαγόρευση νυκτερινής εργασίας. (Ε/ Τμήμα).
[ΒΗΜΑ 1998-02-01]

ΥΠΟΘΕΣΗ C-433/93. Με απόφαση της ολεμέλειας του ΕΔ οι πολίτες μπορούν να επικαλούνται και τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου στα εθνικά δικαστήρια.
[ΒΗΜΑ, 5 ΝΟΕΜ. 1995, Ε7]

CONFLICT BETWEEN COMMUNITY LAW AND NATIONAL LAW

Concealed behind this apparently simple problem area are two fundamental questions underlying the construction of the Community, the answers to which were destined to become the acid test for the existence of the Community legal order, namely:
(i) the direct applicability of Community law and
(ii) the primacy of Community law over conflicting national law.

Primacy of Community law
The direct applicability of a provision of Community law leads to a second, equally fundamental question: what happens if a provision of Community law gives rise to direct rights and obligations for the Community citizen and thereby conflicts with a rule of national law?
Such a conflict between Community law and national law can be settled only if one gives way to the other. Community legislation contains no express provision on the question. None of the Community treaties contains a provision stating, for example, that Community law overrides, or is subordinate to, national law. Nevertheless, the only way of settling conflicts between Community law and national law is to grant Community law primacy and allow it to supersede all national provisions that diverge from a Community rule and take their place in the national legal orders. After all, precious little would remain of the Community legal order if it were to be subordinated to national law. Community rules could be set aside by any national law. There would no longer be any question of the uniform and equal application of Community law in all Member States. Nor would the Community be able to perform the tasks entrusted to it by the Member States. The Community’s ability to function would be jeopardised, and the construction of a united Europe on which so many hopes rest would never be achieved.
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 100 ]

lawEus'ResourceInfHmnn#cptResource843#

name::
* McsEngl.lawEus'ResourceInfHmnn,

_ADDRESS.WPG:
* eur-lex: http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm,
* treaties: http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/index.htm,

_DEFINITION:
The term ‘legal source’ has two meanings: in its original meaning, it refers to
the reason for the emergence of a legal provision, i.e. the motivation behind
the creation of a legal construct. According to this deinition, the ‘legal source’
of Union law is the will to preserve peace and create a better Europe through
closer economic ties, two cornerstones of the EC. In legal parlance, on the
other hand, ‘legal source’ refers to the origin and embodiment of the law.
1. PRIMARY LEGISLATION
Union Treaties — General principles of law
2. THE EU’S INTERNATIONAL AGREEMENTS
3. SECONDARY LEGISLATION
Legislative acts
Regulations — Directives — Decisions
Non-legislative acts
Delegated acts — Implementing acts
Other acts
Recommendations and opinions — Interinstitutional agreements —
Resolutions, declarations and action programmes
4. GENERAL PRINCIPLES OF LAW
5. CONVENTIONS BETWEEN THE MEMBER STATES
Coreper decisions — International agreement
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p80]

* http://europa.eu/legislation_summaries/index_en.htmm
The “Summaries of EU legislation” website presents the main aspects of European Union (EU) legislation in a concise, easy-to-read and unbiased way. It provides approximately 3 000 summaries of European legislation, divided into 32 subject areas corresponding to the activities of the European Union.

Sources of Community law
1. Primary legislation: – Treaties establishing the Communities – General principles of law
2. The EC’s international agreements
3. Secondary legislation: – (Implementing) regulations – Directives/ECSC recommendations – General and individual decisions
4. General principles of administrative law
5. Conventions between the Member States
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 58 ]

Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000.

ΑΘΗΝΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ:
ΕΛ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΕΠΙΤΡΟΠΗ Ε.Κ. ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ 4-6μμ..

lawEus'EUR-Lex

name::
* McsEngl.lawEus'EUR-Lex,
* McsEngl.eu'EurLex-13i,
* McsEngl.EurLex,

eurLex'DEFINITION:
===
The EUR-Lex website provides entirely free access to the world’s largest
documentary repository on European Union law. It is designed for those who
are interested in EU law and exists in all the o? cial languages of the European
Union. It gives users access to EU documents in PDF, HTML, TIFF or DOC format.
The content of the site dates back to 1951 and amounts to some
3 650 000 documents. The database is updated daily and every year
some 15 000 documents are added.
[http://europa.eu/documentation/faq/pdf/oa7809701d_002_en.pdf] 2011-01-16
===
- EUR-Lex provides free access to European Union law and other documents considered to be public. The website is available in 23 official languages of the European Union; choose your preferred language from the language bar at the top of the homepage.
The contents of the site amount to some 2 815 000 documents with texts dating back to 1951. The database is updated daily and every year around 12 000 documents are added.
[http://eur-lex.europa.eu/en/tools/about.htm] 2010-02-10

euLex'GENERIC:
* To see the full texts of EU legislation, please consult Eur-Lex, the portal to European Union Law. The texts published in the Official Journal (EUR-Lex) are the only authentic versions.
[http://europa.eu/abc/treaties/index_en.htm]

eurLex'Resource:
* http://eur-lex.europa.eu/css/eurlex.css,
* http://eur-lex.europa.eu/en/index.htm: (http.eur_lex)

lawEus'CELEX

name::
* McsEngl.lawEus'CELEX,
* McsEngl.CELEX@cptCore13i,

_DEFINITION:
EUR-Lex is a service providing legal texts of the European Union on its official website europa.eu. Replacing the earlier service CELEX, EUR-Lex provides direct free access to European Union law.
[http://en.wikipedia.org/wiki/CELEX]

* The CELEX (Communitatis Europeae Lex) group of databases was the computerised documentation system for European Union law that was used by all of the institutions of the Union. It was originally intended only for in-house use by EU institutions and EU civil servants, but has been available to the public since 1981
Each document in the CELEX databases has been assigned a unique document number (e.g. 31997L0044), which usually contains ten characters
Document numbers are constructed using the following format:
Sector + Year + Document Type + Document Identifier (usually a four digit number)
[http://www.innertemplelibrary.org.uk/news/eufaq/CelexNumbers.htm] 2010-02-20

lawEus'System

_CREATED: {2012-05-22}

name::
* McsEngl.lawEus'System,
* McsEngl.conceptCore13.18,

_GENERIC:
* system.law#cptCore23.8#

lawEus'Doing

name::
* McsEngl.lawEus'Doing,
* McsEngl.Eulaw'Procedure,
* McsEngl.eu-legislative-procudure@cptCore13i,
* McsEngl.eu-law-making@cptCore13i,
* McsEngl.legislative-procudure-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'legislative'process,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗδΙΑΔΙΚΑΣΙΑεΕ@cptCore13ι,
* McsElln.ΕΕδΙΑΔΙΚΑΣΙΑνΟΜΟΘΕΤΗΣΗΣ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
* It is LAW that defines HOW (process) law is created.
[hmnSngo.2010-01-11]

* The long-established principle of division of powers used in the Member States has not, however, been applied to the EC’s legislative system, which is instead based on the ‘principle of institutional balance’, which ensures that all the Community institutions involved in expressing the will of the EC participate in the legislative process to an equal degree.
The EC legislative process operates on four main levels, with different procedures applying at each of them:
1. for instruments of general validity (regulations and directives), there is the consultation procedure, the cooperation procedure, the co-decision procedure and the approval procedure;
2. implementing measures are adopted by specific procedures;
3. there is a simplified procedure for binding individual decisions and nonmandatory instruments;
4. ECSC instruments are subject to their own specific procedures.
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 72 ]

PROCESS

1. preparation of the proposal

2. adoption

3. implementation

Simplifying legislation requires a strong political commitment on the part of all the European institutions and Member States, maintained throughout the legislation process from the preparation of the proposal by the Commission through adoption by the Council and, where appropriate, by the European Parliament to implementation by the Member States.
[http://europa.eu/legislation_summaries/institutional_affairs/decisionmaking_process/l10116_en.htm]

resourceInfHmn#cptResource843#

* http://europa.eu/legislation_summaries/institutional_affairs/decisionmaking_process/l10116_en.htm

ORIGINATION

It [commission] is the only institution that can propose legislation in European Community law, and as such, a large proportion of its documents relate to the legislative process.
Proposals in European Union law (relating to foreign and security policy or to judicial and police cooperation) normally originate either in the member states or in the Council of the European Union.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

SPECIFIC

_SPECIFIC:
- Consultation procedure (διαδικασία διαβούλευσης)
- Cooperation procedure (Article 252 EC) (διαδικασία συνεργασίας)
- Co-decision procedure (Article 251 EC) (συναπόφασης)
- Approval procedure (σύμφωνης γνώμης)
- Simplified procedure (απλοποιημένη)
- Procedure for implementing measures (έκδοσης των μέτρων εκτέλεσης)

SPECIFEFINO (wikipedia):
* ORDINARY (codecision)##
* Special legislative procedures:
The treaties have provision for special legislative procedures to be used in sensitive areas. These see the Council or Parliament adopts alone with just the involvement of the other. Notable procedures are the consultation and consent procedures, though various others are used for specific cases.
- Consultation procedure
- Consent procedure
- Commission and Council acting alone:
Under this procedure the Council can adopt laws proposed by the Commission without requiring the opinion of Parliament. The procedure is used when setting the common external tariff (Article 31 (ex Article 26)) and for negotiating trade agreements under the Common Commercial Policy (Article 207(3)).
- Commission acting alone
Contrary to popular belief, the vast majority of EU laws are not dictates from the Commission. However the Commission does have the ability to adopt legislation without consulting or obtaining the consent of anyone. The Commission can adopt laws on its own initiative concerning monopolies and concessions granted to companies by Member States (Article 106(3) (ex Article 86(3))) and concerning the right of workers to remain in a Member State after having been employed there
(Article 45(3)(d) (ex Article 39(3)(d))). Two directives have been adopted using this procedure: one on transparency between Member States and companies[13] and another on competition in the telecommunications sector. [14]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Legislature_of_the_European_Union] 2010-02-11

lawEus'ASSENTpROCEDURE | consent

name::
* McsEngl.lawEus'ASSENTpROCEDURE | consent,
* McsEngl.consent-procedure@cptCore13i,
* McsEngl.eu'assent@cptCore13i,
* McsEngl.assent-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.Διαδικασία-σύμφωνης-γνώμης,

_DEFINITION:
* In the consent procedure (formerly assent procedure), the Council can adopt legislation based on a proposal by the European Commission after obtaining the consent of Parliament. Thus Parliament has the legal power to accept or reject any proposal but no legal mechanism exists for proposing amendments. Parliament has however provided for conciliation committee and a procedure for giving interim reports where it can address its concerns to the Council and threaten to withhold its consent unless its concerns are met.[12] This applies to admission of members, methods of withdrawal, subsidiary general legal basis provision and combating discrimination.[11]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Legislature_of_the_European_Union] 2010-02-11

The assent procedure means that the Council has to obtain the European Parliament's assent before certain very important decisions are taken.

The procedure is the same as in the case of consultation, except that Parliament cannot amend a proposal: it must either accept or reject it. Acceptance (‘assent’) requires an absolute majority of the vote cast.

The assent procedure is mostly used for agreements with other countries, including the agreements allowing new countries to join the EU.
[http://europa.eu/institutions/decision-making/index_en.htm]

_GENERIC:
* EU--LAGISLATIVE-PROCEDURE##

lawEus.OrdinaryLegislativeProcedure (CODECISION)

name::
* McsEngl.lawEus.OrdinaryLegislativeProcedure (CODECISION),
* McsEngl.eu'ordinary-legislative-procedure-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.ordinary-legislative-procedure-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'codecision@cptCore13i,
* McsEngl.codecision-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
* The ordinary legislative procedure,[5] formerly known as Codecision procedure, is the main legislative procedure by which directives and regulations are adopted.[6]

Article 294[7] outlines ordinary legislative procedure in the following manner. The Commission submits a legislative proposal to the Parliament and Council. At the first reading Parliament adopts its position. If the Council approves the Parliament's wording then the act is adopted. If not, it shall adopt its own position and pass it back to Parliament with explanations. The Commission also informs Parliament of its position on the matter. At the second reading, the act is adopted if Parliament approves the Council's text or fails to take a decision. The Parliament may reject the Council's text, leading to a failure of the law, or modify it and pass it back to the Council. The Commission gives its opinion once more. Where the Commission has rejected amendments in its opinion, the Council must act unanimously rather than by majority.[3]

If, within three months of receiving Parliament's new text the Council approves it, then it is adopted. If it does not then the Council President, with the agreement of the Parliament President, convenes the Conciliation Committee composed of the Council and an equal number of MEPs (with the attendance and moderate of the Commission). The committee draws up a joint text on the basis of the two positions. If within six weeks it fails to agree a common text, then the act has failed. If it succeeds and the committee approves the text, then the Council and Parliament (acting by majority) must then approve said text. If either fails to do so, the act is not adopted.[3]

The procedure was introduced with the Maastricht Treaty as the codecision procedure[8] and was initially intended to replace the Cooperation procedure (see below). The codecision procedure was amended by the Treaty of Amsterdam[9] and the number of legal bases where the procedure applies was greatly increased by both the latter treaty and the Treaty of Nice. It was renamed the ordinary legislative procedure and extended to nearly all areas (such as agriculture, fisheries, transport, structural funds, the entire budget and the former third pillar by the Treaty of Lisbon.[5]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Legislature_of_the_European_Union] 2010-02-11

Codecision
This is the procedure now used for most EU law-making. In the codecision procedure, Parliament does not merely give its opinion: it shares legislative power equally with the Council. If Council and Parliament cannot agree on a piece of proposed legislation, it is put before a conciliation committee, composed of equal numbers of Council and Parliament representatives. Once this committee has reached an agreement, the text is sent once again to Parliament and the Council so that they can finally adopt it as law. Conciliation is becoming increasingly rare. Most laws passed in co-decision are, in fact, adopted either at the first or second reading as a result of good cooperation between the three institutions.
[http://europa.eu/institutions/decision-making/index_en.htm]

lawEus.CONSULTATION

name::
* McsEngl.lawEus.CONSULTATION,
* McsEngl.consultation-procedure-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu-consultation-procedure@cptCore13i,
* McsEngl.eu'consultation@cptCore13i,
* McsEngl.consultation-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
* The Consultation procedure is one of the legislative procedures of the European Community, the 1st of the three pillars of the European Union.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Consultation_procedure] 2010-02-11

The consultation procedure is used in areas such as agriculture, taxation and competition. Based on a proposal from the Commission, the Council consults Parliament, the European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions.
Parliament can:
* approve the Commission proposal,
* reject it,
* or ask for amendments.

If Parliament asks for amendments, the Commission will consider all the changes Parliament suggests. If it accepts any of these suggestions it will send the Council an amended proposal.

The Council examines the amended proposal and either adopts it or amends it further. In this procedure, as in all others, if the Council amends a Commission proposal it must do so unanimously.
[http://europa.eu/institutions/decision-making/index_en.htm]

lawEus.SIMPLIFICATION

name::
* McsEngl.lawEus.SIMPLIFICATION,

* http://europa.eu/scadplus/glossary/legislation_simplification_en.htm

Simplifying legislation means weeding out the superfluous by rigorously applying the principles of necessity and proportionality. The exercise mainly involves the recasting and formal or informal consolidation of legislation.
Η απλούστευση της νομοθεσίας αποβλέπει στην ελάφρυνση των νομοθετικών μηχανισμών μέσω της αυστηρής εφαρμογής των αρχών της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας. Η ανασύνταξη, η κωδικοποίηση και η ενοποίηση των νομοθετικών κειμένων διαδραματίζουν πρωταρχικό ρόλο στη διαδικασία απλούστευσης.

lawEus.CODIFICATION

name::
* McsEngl.lawEus.CODIFICATION,

Codification (or consolidation) is a procedure that consists of repealing the acts concerned and replacing them with a single act containing the unchanged substance of those acts.
[http://europa.eu/legislation_summaries/institutional_affairs/decisionmaking_process/l10116_en.htm]

lawEus.RECASTING (ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ)

name::
* McsEngl.lawEus.RECASTING (ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ),

Recasting consists of the adoption of a new legal act incorporating in a single text both the substantive amendments it makes to an earlier act and the unchanged provisions of that act. The new legal act replaces and repeals the earlier act.
[http://europa.eu/legislation_summaries/institutional_affairs/decisionmaking_process/l10116_en.htm]

lawEus.REPEALING

name::
* McsEngl.lawEus.REPEALING,

legislation can be simplified in various ways: by repealing acts that are no longer applied
[http://europa.eu/legislation_summaries/institutional_affairs/decisionmaking_process/l10116_en.htm]

lawEus'EVOLUTION#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.lawEus'EVOLUTION,
* McsEngl.Eulaw'evoluting,

{time.2012}:
=== 2012-05-22 LAW, LAW-SYSTEM:
I began to see cleary their difference.

SPECIFIC

name::
* McsEngl.Eulaw.specific,

Γενικά, το κοινοτικό δίκαιο διακρίνεται σε τρεις διαφορετικούς, αλλά αλληλένδετους, τύπους νομοθεσίας.
ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΔIΚΑΙΟ
Το πρωτογενές δίκαιο περιλαμβάνει ιδίως τις Συνθήκες και άλλες συμφωνίες παρόμοιας φύσης. Το πρωτογενές δίκαιο συμφωνείται βάσει άμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Οι συμφωνίες αυτές λαμβάνουν τη μορφή συνθηκών οι οποίες επικυρώνονται στη συνέχεια από τα εθνικά κοινοβούλια. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται για οποιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση των Συνθηκών.
Οι συνθήκες ίδρυσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχουν αναθεωρηθεί επανειλημμένως μέσω των ακόλουθων κειμένων:
Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1987),
Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση -«Συνθήκη του Μάαστριχτ» (1992),
Συνθήκη του Άμστερνταμ (1997), η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999.
Οι Συνθήκες καθορίζουν επίσης το ρόλο και τις αρμοδιότητες των θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ που εμπλέκονται στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και στις νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαιοδοτικές διαδικασίες που χαρακτηρίζουν το κοινοτικό δίκαιο και την εφαρμογή του.
ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΔΙΚΑΙΟ
Το παράγωγο δίκαιο βασίζεται στις Συνθήκες και ενέχει ποικίλες διαδικασίες οι οποίες καθορίζονται σε διάφορες διατάξεις αυτού. Βάσει των συνθηκών ίδρυσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το κοινοτικό δίκαιο μπορεί να λάβει τις ακόλουθες μορφές:
- κανονισμοί: εφαρμόζονται άμεσα και είναι άμεσα δεσμευτικοί για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ χωρίς να απαιτείται θέσπιση εθνικών νομοθετικών διατάξεων για την εφαρμογή τους·
- οδηγίες: δεσμεύουν τα κράτη μέλη ως προς τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής προθεσμίας, αφήνοντας όμως στις εθνικές αρχές την επιλογή του τύπου και των μέσων υλοποίησης των στόχων αυτών. Οι οδηγίες πρέπει να μεταφέρονται στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν στα επιμέρους κράτη μέλη·
- αποφάσεις: είναι δεσμευτικές, ως προς όλα τα μέρη τους, για τους αποδέκτες τους. Κατά συνέπεια, δεν απαιτείται θέσπιση εθνικών νομοθετικών διατάξεων για την εφαρμογή των αποφάσεων. Μια απόφαση μπορεί να απευθύνεται σε ένα ή περισσότερα ή σε όλα τα κράτη μέλη, σε επιχειρήσεις ή σε άτομα·
- συστάσεις και γνώμες: δεν είναι δεσμευτικές.
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ
Η νομολογία περιλαμβάνει τις αποφάσεις που εκδίδουν το Δικαστήριο και το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων π.χ. κατόπιν προσφυγής εκ μέρους της Επιτροπής, εθνικών δικαστηρίων των κρατών μελών ή ατόμων.
Αυτοί οι τύποι νομοθεσίας συνιστούν το κοινοτικό κεκτημένο.
[http://europa.eu.int/eur-lex/el/about/pap/process_and_players2.html 2001-08-18]

If we look at the range of Community legal instruments in terms of the person to whom they are addressed and their practical effects in the Member States, they can be broken down as follows:
ECSC Treaty EC Treaty Euratom Treaty
Article 14 Article 249 Article 161
Decisions (general) Regulation Regulation
Recommendation Directive Directive
Decision (individual) Decision Decision
Recommendation Recommendation
Opinion Opinion Opinion
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 64 ]

ΤΥΠΟΙ ΝΟΜΙΚΩΝ/ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΩΝ-ΠΡΑΞΕΩΝ:
Κανονισμός (Regulation): Έχει άμεση εφαρμογή και άμεσο αποτέλεσμα και ισχύει από της δημοσιεύσεώς του στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ (η αντίστοιχη με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στην Ελλάδα) σε ολόκληρη την Ευρωπαική Ένωση. Καθίσταται αυτομάτως μέρος των εθνικών νομοθεσιών χωρίς την παραμικρή παρεμβολή της Ελληνικής (η οποιασδήποτε άλλης)Βουλής.

Οδηγία (Directive): Ειναι δεσμευτική μόνον ως προς το αποτέλεσμα στα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται.

Απόφαση (Decision): Εξειδικευμένες Διοικητικού Χαρακτήρα Πράξεις οι οποίες είναι δεσμευτικές στο σύνολό τους μόνον σε εκείνους πρός τούς οποίους απευθύνονται.

Σύσταση (Recommendation): Δέν είναι δεσμευτική Πράξη

Γνώμη (Opinion): Δέν είναι δεσμευτική Πράξη.
[http://www.ee.gr/b/bce.htm]

Εκτός από τις πράξεις που απαριθµούνται στις κοινοτικές συνθήκες, τα κοινοτικά όργανα έχουν στη διάθεσή τους και άλλες ποικίλες µορφές δράσης για να διαµορφώνουν την κοινοτική έννοµη τάξη. Πρακτική σηµασία έχουν προπαντός
- τα ψηφίσµατα (resolutions),
- οι δηλώσεις (declarations) και
- τα προγράµµατα δράσης (action programmes).

Action programmes. These programmes are drawn up by the Council and the Commission on their own initiative and serve to put into practice the legislative programmes and general objectives laid down in the Treaties. If a programme is specifically provided for in the Treaties, the Community institutions are bound by those provisions when planning it. Other programmes are in practice merely regarded as general guidelines with no legally binding effect. They are, however, an indication of the Community institutions’ intended actions.

lawEus.SPECIFIC-DIVISION.SOURCE

name::
* McsEngl.lawEus.SPECIFIC-DIVISION.SOURCE,

lawEus.Treaty (ΣΥΝΘΗΚΗ)

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty (ΣΥΝΘΗΚΗ),
* McsEngl.EuTreaty@cptCore13i,
* McsEngl.Eu'Treaty@cptCore13i,
* McsEngl.TreatyOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.treaty-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'primary-lagislation@cptCore13i,
* McsEngl.primary-lagislation-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΣΥΝΘΗΚΗεΕ@cptCore13ι,
* McsElln.ΣΥΝΘΗΚΗ-ΤΗΣ-ΕΕ@cptCore13ι,

_DESCRIPTION:
European integration is based on the three founding treaties:
- the Treaty establishing the European Coal and Steel Community (ECSC), which was signed in Paris and entered into force on 23 July 1952;
- the Treaty establishing the European Community, which was signed in Rome and entered into force on 1 January 1958;
- the Treaty establishing the European Atomic Energy Community (Euratom), which was signed in Rome and entered into force on 1 January 1958.

The founding treaties have been amended on several occasions, in particular when new Member States acceded in 1973, 1981, 1986 and 1995. There have also been three more far-reaching reforms bringing major institutional changes and introducing new areas of responsibility for the European institutions:
- the Single European Act (SEA), which was signed in Luxembourg and The Hague and entered into force on 1 July 1987;
- the Treaty on European Union, which was signed in Maastricht and entered into force on 1 November 1993;
- the Treaty of Amsterdam, which entered into force on 1 May 1999.

The Treaty of Nice, agreed at the European Council on 7-9 December 2000 and signed on 26 February 2001, will amend the existing Treaties. It will enter into force once it has been ratified by the 15 Member States in accordance with their respective constitutional procedures. The ratification process is already under way and will continue into 2002.
[http://europa.eu.int/abc/treaties_en.htm, 2001-08-20]

_GENERIC:
* LEGAL-ACT#ql:legalactofeu-13i###

_APPLICATION:

_IMPLEMENTATION:

_INTERPRETATION:

_OBJECTIVE:
* [tfeu2008a90]

_PART:
Articles, sections, chapters, titles and parts of the "Treaty on European Union" and of the "Treaty on the Functioning of the European Union" are renumbered (Treaty of Lisbon article 5 and Annex).

_ADDRESS.WPG:
* http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/index.htm:

_SPECIFIC:
* Founding treaties:
# Treaty-on-European-Union#ql:treaty_on_european_union-13i# (1992)
# Treaty establishing the European Economic Community (1957)
# Treaty establishing the European Atomic Energy Community (1957)
# Treaty establishing the European Coal and Steel Community (1951)

* Accession treaties

* Other treaties and protocols

lawEus.THE-TREATIES

name::
* McsEngl.lawEus.THE-TREATIES,
* McsEngl.TheTreaties@cptCore13i,

_DEFINITION:
Η Ένωση βασίζεται στην παρούσα Συνθήκη και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (οι οποίες ορίζονται εφεξής ως "οι Συνθήκες"). Οι δύο αυτές Συνθήκες έχουν το ίδιο νομικό κύρος.
[teu2008a1]

lawEus.TreatyOnEu {1993-1999-2001-2009} MAASTRICHT

name::
* McsEngl.lawEus.TreatyOnEu {1993-1999-2001-2009} MAASTRICHT,
* McsEngl.TEU@cptCore13i,
* McsEngl.eu-treaty@cptCore13i,
* McsEngl.ToEu@cptCore13i,
* McsEngl.TreatyOnEu@cptCore13i,
* McsEngl.Treaty-on-European-Union@cptCore13i,
* McsEngl.eu'treaty.Maastricht@cptCore13i,
* McsEngl.Maastricht-Treaty@cptCore13i,
* McsEngl.eu'Maastricht'Treaty,
* McsEngl.eu'Treaty-of-Maastricht,
* McsEngl.eu'eu'treaty,
* McsEngl.Eulaw.treaty'on'eu,
* McsEngl.eu'Treaty'on'eu,
* McsEngl.treaty-on-european-union-13i,
* McsElln.ΣΕΕ@cptCore13ι,
* McsElln.ΕΕ'ΣΕΕ,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΝΘΗΚΗ'ΤΗΣ'ΕΕ,
* McsElln.ΣΥΝΘΗΚΗ-ΤΗΣ-ΕΕ,
* McsElln.ΣΥΝΘΗΚΗ-ΤΟΥ-ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Maastricht Treaty
Signed 7 February 1992
Location Maastricht, Netherlands
Effective 1 November 1993
Signatories 1992 EC members
Languages 10
Source Official Journal C 191 of 29 July 1992
* The Maastricht Treaty (formally, the Treaty on European Union, TEU) was signed on 7 February 1992 in Maastricht, the Netherlands after final negotiations on 9 December 1991 between the members of the European Community and entered into force on 1 November 1993 during the Delors Commission. It created the European Union and led to the creation of the euro. The Maastricht Treaty has been amended to a degree by later treaties.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Maastricht_Treaty]

Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) µε την Συνθήκη του Μάαστριχτ εγκαινίασε ένα νέο στάδιο στη διαδικασία πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Η συνθήκη, η οποία είχε υπογραφεί στο Μάαστριχτ ήδη στις 7 Φεβρουαρίου 1992, αλλά µπόρεσε να τεθεί σε ισχύ µόλις την 1η Νοεµβρίου 1993 εξαιτίας εµποδίων κατά τη διαδικασία επικύρωσής της (το εκλογικό σώµα της Δανίας έδωσε τη συναίνεσή του µόνο µετά από ένα δεύτερο δηµοψήφισµα· η κύρωση της συνθήκης από το κοινοβούλιο προσβλήθηκε στη Γερµανία µε συνταγµατική προσφυγή), αυτοπροσδιορίζεται ως «µια νέα φάση στη διαδικασία µιας διαρκώς στενότερης ένωσης των λαών της Ευρώπης».
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 8]

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ ΠΟΥ ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΙΣ 7.3.1992 ΔΙΝΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΔΩΔΕΚΑ ΧΩΡΕΣ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΟΝΕ) ΠΡΟΣ ΜΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ.
Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΙΧΤ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΤΟΜΕΙΣ, ΟΠΩΣ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ, Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ, Η ΕΡΕΥΝΑ, ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, Η ΥΓΕΙΑ ΚΛΠ. ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ.
[ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, ΣΕΠΤ 1993, 32]

toeu'IN_FORCE:
1 ΝΟΕΜ 1993.

toeu'AMENDMENT:
- 2009 Lisbon
- 2001 Nice
- 1999 συνθήκη του Αμστερνταμ. Εισήγαγε νέα αρίθμηση.

toeu'Resource

name::
* McsEngl.toeu'Resource,

* http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/dat/11992M/tif/JOC_1992_191__1_EN_0001.pdf:

* http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/dat/11992M/htm/11992M.html:

FolioViews-version:
* Treaty-on-Eu-1993:
* CONSOLIDATED VERSION OF THE TREATY ON EU (1999)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
1. Διακυβερνητική εξωτερική και αμυντική πολιτική
2. Ευρωπαϊκή υπηκοότητα.
3. επέκταση της κοινωνικής πολιτικής.
4. ενίσχυση της αρχης της επικουρικότητας (αποκεντρωμένες αποφάσεις)
5. διακυβερνητική συνεργασια σε εσωτερικές και δικαστικές αποφάσεις.
6. ενύσχιση ερωκοινοβουλίου.

ΟΝΕ
1. σύγκλιση ΟΝΕ μέχρι το 1999 για όσους εκπληρούν κριτήρια.
2. σταθερές συναλαγματικές ισοτιμίες στο ΕΝΣ.
3. ιδρυση ταμείου συνοχης για ασθενεστερες χώρες.
4. ίδρυση το 1994 του Ευρ. Νομ. Ινστιτούτου ως προδρόμου της Κεντρικής Ευρωπαϊκής τράπεζας.

ΠΕΡΙEΧΟΜΕΝΑ:
ΑΡΘΡΟ 3Β:
ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΑΡΘΡΟ 6
"Η ΕΝΩΣΗ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ, ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ".

ΑΡΘΡΟ 8
ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2
"ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ "ΕΝΩΣΗΣ" ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΜΕΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΥΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΥΣΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ".

ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΛΕΙΔΙΑ:
ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΓΟΡΑ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ.

TREATY ON EUROPEAN UNION
Consolidated version
Preamble
Title I — Common provisions
Title II — Provisions amending the Treaty establishing the European Economic Community with a view to establishing the European Community
Title III — Provisions amending the Treaty establishing the European Coal and Steel Community
Title IV — Provisions amending the Treaty establishing the European Atomic Energy Community
Title V — Provisions on a common foreign and security policy
Title VI — Provisions on police and judicial cooperation in criminal matters
Title VII — Provisions on closer cooperation
Title VIII — Final provisions

lawEus.TreatyOnFunctioningEu (1958-1987-1993-1999-2003-2009)

name::
* McsEngl.lawEus.TreatyOnFunctioningEu (1958-1987-1993-1999-2003-2009),
* McsEngl.TFEU@cptCore13i,
* McsEngl.TreatyOnEc@cptCore13i,
* McsEngl.toec@cptCore13i,
* McsEngl.treaty-on-the-functioning-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.treaty-on-functioning-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.ec-treaty@cptCore13i,
* McsEngl.eec-treaty@cptCore13i,
* McsEngl.eu'ec'treaty,
* McsEngl.Treaty-establishing-the-European-Community@cptCore13i,
* McsEngl.eu'european'community'treaty,
* McsEngl.eu'treaty'establishing'the'european'community,
* McsEngl.Eulaw.treaty'on'ec,

_DEFINITION:
the Treaty establishing the European Community, which was signed in Rome and entered into force on 1 January 1958;
===
* 1.1.3. Treaty establishing the European Community (EC Treaty)
The main purpose of the Treaty establishing the European Community (EC Treaty) was to bring about the gradual integration of the States of Europe and to establish a common market founded on the four freedoms of movement (for goods, services, people and capital) and on the gradual approximation of economic policies. To this end the Member States surrendered part of their sovereignty and gave the Community institutions the power to adopt legislation that would be directly applicable in the Member States (regulation, directive, decision) and take precedence over national law.
The present EC Treaty results from the amendments made to the Treaty establishing the European Economic Community (EEC Treaty), which was signed in Rome in 1957 and came into force on 1 January 1958. That treaty has been amended several times, in particular
- by the Single European Act, which came into force in 1987,
- the Treaty of Maastricht (Treaty on European Union), which came into force in 1993,
- the Treaty of Amsterdam, which came into force in 1999, and
- the Treaty of Nice, which came into force on 1 February 2003. As a result of these amendments, the sectors falling under the EC Treaty have been extended so that they now include nearly all aspects of the economy and certain more specifically political matters, such as the right of asylum and immigration (see the Treaty of Amsterdam).
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-14

lawEus.Treaty-on-European'Coal'and'Steel'Community (1952-2002)

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty-on-European'Coal'and'Steel'Community (1952-2002),
* McsEngl.treaty-of-Paris@cptCore13i,
* McsEngl.EU-Treaty-establishing-the-European-Coal-and-Steel-Community,
* McsEngl.eu'treaty'on'ecsc,

_DEFINITION:
* Treaty of Paris
Signed 18 April 1951
Location Paris, France
Effective 23 July 1952
Expiration 23 July 2002
Signatories "The Six";Belgium, France, West Germany, Italy, Luxembourg, The Netherlands
The Treaty of Paris on 18 April 1951 between France, West Germany, Italy and the three Benelux countries (Belgium, Luxembourg, and the Netherlands) established the European Coal and Steel Community (ECSC), which subsequently became part of the European Union. The treaty came into force on 23 July 1952 and expired on 23 July 2002, exactly fifty years after it came into effect.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Paris_%281951%29]

* the Treaty establishing the European Coal and Steel Community (ECSC), which was signed in Paris and entered into force on 23 July 1952;

lawEus.Treaties-of-ROME (1958) ON-FUNCTIONING-OF-EU

name::
* McsEngl.lawEus.Treaties-of-ROME (1958) ON-FUNCTIONING-OF-EU,
* McsEngl.treaty-of-rome-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
Treaty of Rome
Treaty on the Functioning of the European Union
Signed 25 March 1957
Location Rome, Italy
Effective 1 January 1958
Signatories "The Six":

The Treaties of Rome are two of the treaties of the European Union signed on 25 March 1957. Both treaties were signed by The Six: Belgium, France, Italy, Luxembourg, the Netherlands and West Germany.

The first established the European Economic Community (EEC) and the second established the European Atomic Energy Community (EAEC or Euratom). They were the first international organisations to be based on supranationalism, after the European Coal and Steel Community (ECSC) established a few years prior.

The treaties came into force on 1 January 1958 and the EEC treaty has been amended many times (see Treaties of the European Union). The updated Treaty of Rome is now called the Treaty on the Functioning of the European Union.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Rome]

lawEus.Treaty-on-European'Atomic'Energy'Community (1958)

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty-on-European'Atomic'Energy'Community (1958),
* McsEngl.eaec-treaty@cptCore13i,
* McsEngl.eu'treaty'on'eaec,
* McsEngl.eu'Treaty'ΟΝ'European'Atomic'Energy'Community,

_DEFINITION:
the Treaty establishing the European Atomic Energy Community (Euratom), which was signed in Rome and entered into force on 1 January 1958.

lawEus.MERGER-TREATY {1967}

name::
* McsEngl.lawEus.MERGER-TREATY {1967},
* McsEngl.Merger-Treaty-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.Treaty-establishing-a-Single-Council-and-a-Single-Commission-of-the-European-Communities,
* McsEngl.Brussels-treaty-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
Type of treaty Merging the judicial, legislative and administrative bodies of the three European communities
Signed 8 April 1965
Location Brussels, Belgium
Effective 1 July 1967
Signatories "The Six"
The Merger Treaty (or Brussels Treaty[1]) was a European treaty which combined the executive bodies of the European Coal and Steel Community (ECSC), European Atomic Energy Community (Euratom) and the European Economic Community (EEC) into a single institutional structure.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Merger_Treaty]

lawEus.Treaty-of-AMSTERDAM (1999)

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty-of-AMSTERDAM (1999),
* McsEngl.treaty-of-amsterdam@cptCore13i,
* McsEngl.eu'Amsterdam'Treaty,
* McsEngl.Eulaw.Amsterdam'Treaty,
* McsEngl.eu'Treaty-of-Amsterdam,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΝΘΗΚΗ'ΤΟΥ'ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ,

_DEFINITION:
Η συνθήκη του Άμστερνταμ είναι το αποτέλεσμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης που ξεκίνησε στις 29 Μαρτίου 1996 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τορίνο. Εγκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ (16 και 17 Ιουνίου 1997) και στη συνέχεια υπεγράφη στις 2 Οκτωβρίου 1997 από τους Υπουργούς Εξωτερικών των 15 κρατών μελών. Τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999 (την πρώτη μέρα του δεύτερου μήνα που έπεται της κύρωσής της από το τελευταίο κράτος μέλος) μετά την κύρωσή της από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.
Στο νομοθετικό επίπεδο, η συνθήκη του Άμστερνταμ τροποποιεί
- ορισμένες διατάξεις της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,
- διατάξεις για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και
- ορισμένες συναφείς πράξεις.
Η εν λόγω συνθήκη δεν υποκαθιστά τις υπόλοιπες αλλά προστίθεται σε αυτές.
[Glossary 2001-08-18]
* The Treaty of Amsterdam was signed on 2 October 1997 and came into force on 1 May 1999.
The were two significant changes:
* application of the co-decision procedure to new areas, together with an increase in the cases in which the Council of the European Union can take decisions by qualified majority instead of unanimously;
* the transfer to the EC Treaty of certain matters covered by the EU Treaty (visa policy, granting asylum and in general all questions concerning free movement); following this transfer the heading of Title VI in the EU Treaty (third pillar) was changed to ‘Provisions on police and judicial cooperation in criminal matters’.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.Treaty-of-NICE (2001)

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty-of-NICE (2001),
* McsEngl.eu'Nice'Treaty,
* McsEngl.Eulaw.Nice'Treaty,
* McsEngl.eu'Treaty-of-Nice,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΝΘΗΚΗ'ΤΗΣ'ΝΙΚΑΙΑΣ,
* McsElln.ΕΕ'ΔΙΚΑΙΟ.ΣΥΝΘΗΚΗ'ΤΗΣ'ΝΙΚΑΙΑΣ,

2001-02-26: Υπογράφεται η συνθήκη της Νίκαιας.
Η Συνθήκη της Νίκαιας, η οποία συνήφθη κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 7-9 Δεκεμβρίου 2000 και υπεγράφη στις 26 Φεβρουαρίου 2001, έχει στόχο την τροποποίηση των ισχυουσών Συνθηκών. Θα αρχίσει να ισχύει μετά την κύρωσή της από τα 15 κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Η διαδικασία κύρωσης θα συνεχισθεί έως το 2002.
[http://europa.eu.int/abc/treaties_el.htm, 2001-08-18]

FINAL ACT

The CONFERENCE OF THE REPRESENTATIVES OF THE GOVERNMENTS OF THE MEMBER STATES convened in Brussels on 14 February 2000 to adopt by common accord the amendments to be made to the Treaty on European Union, the Treaties establishing respectively the European Community, the European Atomic Energy Community and the European Coal and Steel Community and certain related Acts has adopted the following texts:

I. Treaty-of-Nice-amending-the-Treaty-on-European-Union,-the-Treaties-establishing-the-European-Communities-and-certain-related-Acts-#ql::LawText.nfo:treaty'of'nice rl3#

II. Protocols
A. Protocol annexed to the Treaty on European Union and to the Treaties establishing the European Communities: σ Protocol on the enlargement of the European Union
B. Protocol annexed to the Treaty on European Union, to the Treaty establishing the European Community and to the Treaty establishing the European Atomic Energy Community: σ Protocol on the Statute of the Court of Justice
C. Protocols annexed to the Treaty establishing the European Community:
σ Protocol on the financial consequences of the expiry of the ECSC Treaty and on the Research Fund for Coal and Steel
σ Protocol on Article 67 of the Treaty establishing the European Community

The Conference adopted the following declarations annexed to this Final Act: 1. Declaration on the European security and defence policy 2. Declaration on Article 31(2) of the Treaty on European Union 3. Declaration on Article 10 of the Treaty establishing the European Community 4. Declaration on the third paragraph of Article 21 of the Treaty establishing the European Community 5. Declaration on Article 67 of the Treaty establishing the European Community 6. Declaration on Article 100 of the Treaty establishing the European Community 7. Declaration on Article 111 of the Treaty establishing the European Community 8. Declaration on Article 137 of the Treaty establishing the European Community 9. Declaration on Article 175 of the Treaty establishing the European Community 10. Declaration on Article 181a of the Treaty establishing the European Community 11. Declaration on Article 191 of the Treaty establishing the European Community 12. Declaration on Article 225 of the Treaty establishing the European Community 13. Declaration on Article 225(2) and (3) of the Treaty establishing the European Community 14. Declaration on Article 225(2) and (3) of the Treaty establishing the European Community 15. Declaration on Article 225(3) of the Treaty establishing the European Community 16. Declaration on Article 225a of the Treaty establishing the European Community 17. Declaration on Article 229a of the Treaty establishing the European Community 18. Declaration on the Court of Auditors 19. Declaration on Article 10.6 of the Statute of the European System of Central Banks and of the European Central Bank 20. Declaration on the enlargement of the European Union 21. Declaration on the qualified majority threshold and the number of votes for a blocking minority in an enlarged Union 22. Declaration on the venue for European Councils 23. Declaration on the future of the Union 24. Declaration on Article 2 of the Protocol on the financial consequences of the expiry of the ECSC Treaty and on the Research Fund for Coal and Steel

The Conference took note of the following declarations annexed to this Final Act:
1. Declaration by Luxembourg
2. Declaration by Greece, Spain and Portugal on Article 161 of the Treaty establishing the European Community
3. Declaration by Denmark, Germany, the Netherlands and Austria on Article 161 of the Treaty establishing the European Community EN 10.3.2001 Official Journal of the European Communities C 80/71

lawEus.Treaty-of-LISBON

_CREATED: {2009-12-01}

name::
* McsEngl.lawEus.Treaty-of-LISBON,
* McsEngl.eu'treaty-of-lisbon@cptCore13i,
* McsEngl.lisbon-treaty@cptCore13i,
* McsEngl.TreatyOfLisbon@cptCore13i,
* McsEngl.treaty-of-lisbon@cptCore13i,
* McsEngl.reform-treaty-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
Type of treaty Amends existing treaties
Signed 13 December 2007
Location Lisbon, Portugal
Sealed 18 December 2007
Effective 1 December 2009
Signatories EU Member States
Depositary Government of Italy
Languages 23 EU languages
The Treaty of Lisbon (initially known as the Reform Treaty) is a treaty that was signed by the European Union (EU) member states on 13 December 2007, and entered into force on 1 December 2009. It amends the Treaty on European Union (TEU, Maastricht; 1992) and the Treaty establishing the European Community (TEC, Rome; 1957). In this process, the TEC was renamed to Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU).
Treaty of Lisbon amending the Treaty on European Union and the Treaty establishing the European Community
[http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Lisbon]

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu/lisbon_treaty/index_en.htmm
* http://eur-lex.europa.eu/JOHtml.do?uri=OJ:C:2007:306:SOM:EN:HTML
* http://eur-lex.europa.eu/en/treaties/dat/12007L/htm/12007L.html
* http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Lisbonn

Διακυβερνητική Διάσκεψη 2007
Υπό το φως των αποτελεσμάτων της ΔΚΔ του 2000 η οποία οδήγησε στη Συνθήκη της Νίκαιας, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε στα τέλη του 2001 να διοργανώσει μια Συνέλευση η οποία θα εξέταζε το πώς θα μπορούσε η Ένωση να καταστεί περισσότερο δημοκρατική, διαφανής και αποτελεσματική. Η Συνέλευση αυτή, η οποία διεξήγαγε τις εργασίες της μεταξύ Μαρτίου 2002 και Ιουλίου 2003, συνέταξε μια Συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης, η οποία επρόκειτο να αντικαταστήσει τις υπάρχουσες Συνθήκες. Εν συνεχεία η Συνθήκη αυτή υποβλήθηκε σε μια ΔΚΔ όπου και εγκρίθηκε, ελαφρώς τροποποιημένη, τον Ιούνιο του 2004 και υπεγράφη τον Οκτώβριο του ιδίου έτους.
Tα προβλήματα που προέκυψαν το 2005 κατά τη διαδικασία κύρωσης της Συνταγματικής Συνθήκης οδήγησαν την Ένωση στο να κινήσει μια διαδικασία προβληματισμού για τις μελλοντικές μεταρρυθμίσεις. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν η πρόσκληση στην οποία προέβη το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, τον Ιούνιο του 2006, προς τη μελλοντική γερμανική Προεδρία να προετοιμάσει μια έκθεση για τις επόμενες ενέργειες.
Η εν λόγω έκθεση, μαζί με τις εργασίες που διεξήγαγε η γερμανική Προεδρία, έδωσαν τη δυνατότητα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη σύνοδό του στις 21-22 Ιουνίου 2007, να συμφωνήσει για τη σύγκληση μιας ακόμη ΔΚΔ και να εγκρίνει λεπτομερή εντολή ως βάση των εργασιών της.
Όπως συμφώνησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κάλεσε επίσης την προσεχή πορτογαλική Προεδρία να συντάξει σχέδιο κειμένου Συνθήκης σύμφωνα με τα οριζόμενα στην εντολή και να το υποβάλει στη ΔΚΔ αμέσως μόλις αυτή αρχίσει τις εργασίες της.
Η ΔΚΔ άρχισε την 23η Ιουλίου 2007 και περάτωσε τις εργασίες της την 18η Οκτωβρίου. Η συνθήκη που προέκυψε υπεγράφη στη Λισαβώνα στις 18 Δεκεμβρίου 2007.
[http://www.consilium.europa.eu/showPage.aspx?id=1297&lang=el]

How the European Union will change with the Lisbon Treaty:

1. The European Council (a body composed of the leaders of the Member States, such as the Irish Taoiseach, the French President and the Swedish Prime Minister) becomes a formal EU institution – its role is to provide the EU with a political motor, driving forward its activities and defining its political goals. It will have an independent President, appointed by the presidents and prime ministers of the Member States for a term of office of two-and-a-half years, renewable once. The president will act as a consensus-builder and ‘umpire’ among these leaders.
2. The European Parliament becomes an equal co-legislator with the Council of Ministers in the vast majority of cases. This applies notably to EU laws in the area of judicial and police cooperation and adoption of the EU budget. See here for a graphic on the EU decision-making process.
3. The European Parliament will increase in size to 751 members. Although this change does not affect Ireland, it is important for a number of countries, such as Spain and Malta.
4. Some EU competences (which are national powers delegated to the EU institutions but adopted by national governments and, where appropriate, by the European Parliament) are expanded, meaning the EU can work in a wider range of areas that before. This applies, for example, to international trade, energy policy, judicial and police cooperation, innovation policy and tourism.
5. The EU’s foreign policy is given new institutions in an attempt to make it more coherent and relevant on the world stage. To this end, a High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy is created; a post which is based both in the Council of Ministers and in the European Commission so that EU foreign policy can become more coherent. To support the work of the High Representative, a network of EU ‘embassies’ will be created across the globe, called the European External Action Service (EEAS). The EEAS will be staffed by national diplomats, staff from the European Commission and from the Council of Ministers, in equal proportion.
6. National parliaments will have a greater say in EU affairs, such as a power to contest draft EU laws that are considered unneccessary; a power to block changes from unanimous decision-making to majority decision-making in the Council of Ministers. The job of scrutinising EU activities, however, is something national parliaments will have to organise themselves. Some national parliaments are better at scrutiny than others. In Ireland, the main responsibility for scrutiny of EU affairs is carried out by the Joint Committee on European Affairs and by the Joint Committee on European Scrutiny.
7. The protection of human rights in EU law will be subject to two new texts. First, the EU Charter of Fundamental Rights, which makes EU law subject to the fundamental rights and freedoms shared by all Member States. Second, the EU will join the European Convention on Human Rights (ECHR), which means that all EU institutions and its laws will be subject to the application of the ECHR. Ireland has been a member of the ECHR in its own right since 1953.
8. European citizens will be able to propose EU laws through an instrument called the Citizens’ Initiative. This instrument, a type of direct democracy, allows at least one million citizens from across the EU Member States to submit proposals to the European Commission.
9. EU defence policy remains subject to national vetoes, except in a limited number of areas such as the decision to create permanent structured cooperation (a type of ‘enhanced cooperation’ that allows a group of Member States to work closely and share burdens in military matters). The decision to initiate a European defence mission still requires a unanimous decision of national defence ministers.
10. Social protection is present in a number of provisions, not only in the Charter of Fundamental Rights, but also in the protection of services of general interest (i.e. public services), the provision for social dialogue (talks between trade unions and employers’ organisations) at EU level, and a number of clauses relating to equality between men and women and the prohibition of discrimination.
11. A new voting system for decision-making among national governments on EU affairs will enter into force in 2014 or 2017 (the date depends on the Member States). The system removes the current ‘weighting’ of votes, whereby each Member State is given a number of votes. Presently, Ireland has 7 votes and Germany has 29 (the number of votes is based on the size of a country’s population). Under the new system, each Member State will have one vote each. For a decision to be passed, two criteria must be met: at least half of the Member States must be in favour of a proposal, and that half must represent at least 65% of the EU’s total population. To see how the system works in practice, see this calculator for voting in the Council of Ministers.
12. The European Union becomes a single organisation: there will be no more European Community and no more pillar structure; just one organisation.
[http://www.iiea.com/blogosphere/lisbon-treaty-enters-into-force-a-brave-new-europe-is-born?gclid=CKaCwNHssKACFd1r4wodPWa3Tw]

lawEus.Single-European-Act {1987}

name::
* McsEngl.lawEus.Single-European-Act {1987},
* McsEngl.eu'SEA,
* McsEngl.eu'Single-European-Act,
* McsElln.ΕΕ'ΕΝΙΑΙΑ'ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ'ΠΡΑΞΗ,

_DEFINITION:
The Single European Act was signed on 28 February 1986 and came into force on 1 July 1987.
Its purpose was the completion, by 31 December 1992 at the latest, of the Single European Market, i.e. an area within which there were to be no restrictions on the movement of persons, capital, goods and services. Ad hoc procedures were introduced into the EC Treaty to achieve this.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.Charter'of'fundamental'rights'of'EU-{2000}

name::
* McsEngl.lawEus.Charter'of'fundamental'rights'of'EU-{2000},
* McsEngl.Charter-of-Fundamental-Rights-of-the-European-Union,
* McsEngl.eu'Charter-of-fundamental-rights-of-the-European-Union,
* McsElln.ΕΕ-ΧΑΡΤΗΣ-ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ,

_TIME:
Done at Nice on the seventh day of December in the year two thousand.

_LEGALvALUE:
1. The Union recognises the rights, freedoms and principles set out in the Charter of Fundamental Rights of the European Union of 7 December 2000, as adapted at Strasbourg, on 12 December 2007, which shall have the same legal value as the Treaties.
[teu2008a6]

_ADDRESS.WPG:
* http:.//www.europa.eu.int/comm/justice_home/unit/charte/index_en.html

lawEus.SECONDARY-LEGISLATION

name::
* McsEngl.lawEus.SECONDARY-LEGISLATION,
* McsEngl.secondary-legislation-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΠΑΡΑΓΩΓΟδΙΚΑΙΟεΕ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The ‘secondary legislation’ is the third major source of Community law after the treaties (primary legislation) and international agreements. It can be defined as the totality of the legislative instruments adopted by the European institutions pursuant to the provisions of the treaties. Secondary legislation comprises the binding legal instruments (regulations, directives and decisions) and non-binding instruments (resolutions, opinions) provided for in the EC Treaty, together with a whole series of other instruments such as the institutions’ internal regulations and Community action programmes.
The legal instruments associated with the second and third pillars, which do not, strictly speaking, form part of secondary legislation since they continue to be governed by intergovernmental relations, have been included in this category for reasons of proper documentation.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-14

Law made by the Union institutions through exercising the powers conferred
on them is referred to as secondary legislation, the second important source of
EU law.
It consists of legislative acts, delegated acts, implementing acts and other legal acts.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p81]

_GENERIC:
* LEGAL-ACT#ql:eulaw.legal_act###

_SPECIFIC:
* BINDING-LEGAL-INSTRUMENT
* REGULATION
* DIRECTIVE
* DECISION
* NON-BINDING-LEGAL-INSTRUMENT
* RESOLUTION
* OPINION
* INSTITUTION'S-INTERNAL-REGULATION
* COMMUNITY-ACTION-PROGRAM

lawEus.binding-legal-instrument

name::
* McsEngl.lawEus.binding-legal-instrument,
* McsEngl.BindingLegalInstrument@cptCore13i,
* McsElln.ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗνΟΜΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Secondary legislation comprises the binding legal instruments (regulations, directives and decisions) and non-binding instruments (resolutions, opinions) provided for in the EC Treaty, together with a whole series of other instruments such as the institutions’ internal regulations and Community action programmes.
The legal instruments associated with the second and third pillars, which do not, strictly speaking, form part of secondary legislation since they continue to be governed by intergovernmental relations, have been included in this category for reasons of proper documentation.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-14

_GENERIC:
* EU-SECONDARY-LAGISLATION#ql:eulaw.secondarylegislation###

_SPECIFIC:
* REGULATION#ql:eulaw.regulation###
* DIRECTIVE#ql:directive_of_eu-13i###
* DECISION#ql:decision_of_eu-13i###

lawEus.NonBindingLegalInstrument

name::
* McsEngl.lawEus.NonBindingLegalInstrument,
* McsEngl.NonBindingLegalInstrument@cptCore13i,
* McsElln.ΜΗδΕΣΜΕΥΤΙΚΗνΟΜΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:

_GENERIC:
* EU-SECONDARY-LAGISLATION#ql:eulaw.secondarylegislation###

_SPECIFIC:
non-binding instruments (resolutions, opinions)
===
Recommendations
Opinions
Communications
Declarations
Notices
Resolutions
Policy papers
Some non-binding, but important EU policy documents, such as SEC documents and COM documents may be found under the link "Preparatory Acts" at EUR-Lex at http://eur-lex.europa.eu/en/prep/index.htm
[http://lepo.it.da.ut.ee/~yana/eu_as_a_multi_level_legal_system/5_nonbinding_softlaw.html]

lawEus.REGULATION (ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ)

name::
* McsEngl.lawEus.REGULATION (ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ),
* McsEngl.eu'regulation@cptCore13i,
* McsEngl.regulation-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣεΕ@cptCore13ι,

_ADDRESS.WPG:
* http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:32009R0924,

_DEFINITION:
* a regulation, which is a directly applicable law;
a directive, which constitutes a framework of objectives which a national law must be based on to meet the stated aims; and
a decision which applies only to a particular issue.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Politics_of_the_European_Union] 2010-02-11
===
* 1.3.2. Regulation
Adopted by the Council in conjunction with the European Parliament or by the Commission alone, a regulation is a general measure that is binding in all its parts. Unlike directives, which are addressed to the Member States, and decisions, which are for specified recipients, regulations are addressed to everyone.
A regulation is directly applicable, which means that it creates law which takes immediate effect in all the Member States in the same way as a national instrument, without any further action on the part of the national authorities.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm#1.3.2]
===
The legal acts that enable the Union institutions to impinge furthest on the domestic legal systems are the regulations.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p88]

_GENERIC:
* BINDING-LEGAL-INSTRUMENT#ql:bindinglegalinstrument-13i###

NUMBERING:
Regulations are numbered as follows:
• Regulation 139/2004 of 20 January 2004 on the control of concentrations between
undertakings.
2004 stands for the year 2004 in which the regulation was enacted. The number 139 indicates that it is the 139 th regulation adopted in the year 2004.

_SPECIFIC:
* CommissionRegulation:
* CouncilRegulation

lawEus.LEGISLATIVEaCT

name::
* McsEngl.lawEus.LEGISLATIVEaCT,
* McsEngl.LegislativeActOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'LegislativeAct@cptCore13i,
* McsElln.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Legal acts adopted by legislative procedure shall constitute legislative acts.
Οι νομικές πράξεις που εκδίδονται με νομοθετική διαδικασία αποτελούν νομοθετικές πράξεις.
[tfeu2008a289]
===
‘Legislative acts’ are legal acts adopted by ordinary or special legislative procedure (Article 289 TFEU).
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p81]

_GENERIC:
* EU-LEGAL-ACT#ql:eulaw.legalact###

_SPECIFIC:
* DRAFT-LEGISLATIVE-ACT##

lawEus.LegislativeAct.Draft

name::
* McsEngl.lawEus.LegislativeAct.Draft,
* McsEngl.DraftLegislativeActOfEu@cptCore13i,

_SPECIFIC:
For the purposes of this Protocol, "draft_legislative_acts" shall mean
- proposals from the_Commission,
- initiatives from a group of Member_States,
- initiatives from the_European_Parliament,
- requests from the_Court_of_Justice,
- recommendations from the_European_Central_Bank and
- requests from the_European_Investment_Bank for the adoption of a legislative_act.
[treaties2008pr1a2][treaties2008pr2a3]

lawEus.NonLegislativeAct

name::
* McsEngl.lawEus.NonLegislativeAct,
* McsEngl.NonLegislativeAct@cptCore13i,
* McsElln.ΜΗνΟΜΟΘΕΤΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
"1. A legislative_act may delegate[εξουσιοδοτεί] to the_Commission the power to adopt non_legislative_acts of general_application to supplement or amend certain non_essential elements of the legislative_act.

The objectives, content, scope and duration of the delegation_of_power shall be explicitly defined in the legislative_acts. The essential elements of an area shall be reserved for the legislative_act and accordingly shall not be the subject of a delegation_of_power."
[tfeu2008a290]
===
Non-legislative acts adopted in the form of regulations, directives or decisions, when the latter do not specify to whom they are addressed, are signed by the President of the institution which adopted them.
They are published in the Oficial Journal (Series C = Communication).
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p97]

_GENERIC:
* LEGAL-ACT#ql:legalactofeu-13i###

SPECIFIC:
* Delegated acts
* Implementing acts

lawEus.DELEGATED-ACT

name::
* McsEngl.lawEus.DELEGATED-ACT,
* McsEngl.Delegated-act-of-eu,

_DEFINITION:
‘Delegated acts’ are non-legislative acts of general and binding application to supplement or amend certain non-essential elem ents of a legislative act. They are adopted by the Commission; a legislative act must be drawn up explicitly delegating power to the Commission for this purpose. The objectives, content, scope and duration of the delegation of power are explicitly deined in the legislative act concerned. his delegation of
power can be revoked by the Council or the European Parliament at any time.
A delegated act may enter into force only if no objection has been raised by
the European Parliament or the Council within a period set by the legislative
act (Article 290 TFEU).
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p81]

lawEus.RECOMMENDATION (ΣΥΣΤΑΣΗ)

name::
* McsEngl.lawEus.RECOMMENDATION (ΣΥΣΤΑΣΗ),
* McsEngl.recommendation@cptCore13i,
* McsElln.ΣΥΣΤΑΣΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
* A recommendation allows the institutions to make their views known and to suggest a line of action without imposing any legal obligation on those to whom it is addressed (the Member States, other institutions, or in certain cases the citizens of the Union).
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-19
* Η σύσταση επιτρέπει στα θεσμικά όργανα να αποφαίνονται κατά μη δεσμευτικό τρόπο, προτείνοντας μια γραμμή συμπεριφοράς χωρίς να δημιουργούν νομική υποχρέωση για τους αποδέκτες (τα κράτη μέλη, λοιπά κοινοτικά όργανα, σε ορισμένες περιπτώσεις πολίτες της Ένωσης).

_GENERIC:
* NON-BINDING--LEGAL-INSTRUMENT#ql:nonbindinglegalinstrument-13i###
* DRAFT-LEGISLATIVE-ACT#ql:eulaw.legislativeact.draft###

lawEus.OPINION

name::
* McsEngl.lawEus.OPINION,
* McsEngl.opinion@cptCore13i,
* McsElln.ΓΝΩΜΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
An opinion is an instrument that allows the institutions to make a statement in a non-binding fashion, in other words without imposing any legal obligation on those to whom it is addressed. The aim is to set out an institution’s point of view on a question.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-19

_GENERIC:
* NON-BINDING--LEGAL-INSTRUMENT#ql:nonbindinglegalinstrument-13i###

lawEus.OPINION-COURT

name::
* McsEngl.lawEus.OPINION-COURT,
* McsEngl.CourtOpinion@cptCore13i,
* McsElln.ΓΝΩΜΗδΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, η Επιτροπή ή ένα κράτος μέλος μπορούν να ζητήσουν τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τη συμβατότητα, με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ, μιας συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών ή διεθνών οργανισμών. Η συμφωνία που αποτέλεσε αντικείμενο αρνητικής γνώμης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ παρά μόνον υπό τις συνθήκες που καθορίζονται στο άρθρο 48 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (διαδικασία τροποποίησης των Συνθηκών).
[http://eur-lex.europa.eu/el/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.ACTION-PROGRAMME (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΔΡΑΣΗΣ)

name::
* McsEngl.lawEus.ACTION-PROGRAMME (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΔΡΑΣΗΣ),
* McsEngl.eu'action-programme,
* McsElln.ΕΕ'ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΔΡΑΣΗΣ,

_DEFINITION:
Εκτός από τις πράξεις που απαριθµούνται στις κοινοτικές συνθήκες, τα κοινοτικά όργανα έχουν στη διάθεσή τους και άλλες ποικίλες µορφές δράσης για να διαµορφώνουν την κοινοτική έννοµη τάξη. Πρακτική σηµασία έχουν προπαντός
- τα ψηφίσµατα (resolutions),
- οι δηλώσεις (declarations) και
- τα προγράµµατα δράσης (action programmes).
===
Action programmes:
these programmes are drawn up by the Council and the Commission on their own initiative or at the instigation of the European Council and serve to put into practice the legislative programmes and general objectives laid down in the Treaties.
If a programme is speciically provided for in the Treaties, the Union institutions are bound by those provisions when planning it.
In the Union, these programmes are published in the form of White Papers.
On the other hand, other programmes are in practice merely regarded as general guidelines with no legally binding efect.
they are, however, an indication of the Union institutions’ intended actions.
Such programmes are published in the Union as Green Papers.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p97]

lawEus.DECLARATION (ΔΗΛΩΣΗ)

name::
* McsEngl.lawEus.DECLARATION (ΔΗΛΩΣΗ),
* McsEngl.eu'declaration,
* McsEngl.declaration@cptCore13i,
* McsElln.ΕΕ'ΔΗΛΩΣΗ,
* McsElln.ΔΗΛΩΣΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Εκτός από τις πράξεις που απαριθµούνται στις κοινοτικές συνθήκες, τα κοινοτικά όργανα έχουν στη διάθεσή τους και άλλες ποικίλες µορφές δράσης για να διαµορφώνουν την κοινοτική έννοµη τάξη. Πρακτική σηµασία έχουν προπαντός
- τα ψηφίσµατα (resolutions),
- οι δηλώσεις (declarations) και
- τα προγράµµατα δράσης (action programmes).
===
Declarations: here are two diferent kinds of declaration. If a declaration
is concerned with the further development of the Union, such as the Declaration on the EU, the Declaration on Democracy and the Declaration on Fundamental Rights and Freedoms, it is more or less equivalent to a resolution. Declarations of this type are mainly used to reach a wide audience or a specific group of addressees.
The other type of declaration is issued in the context of the Council’s decision-making process and sets out the views of all or individual Council members regarding the interpretation of the Council’s decisions. Interpretative declarations of this kind are standard practice in the Council and are an essential means of achieving compromises. Their legal significance should be assessed under the basic principles of interpretation,
according to which the key factor when interpreting the meaning of a legal
provision should in all cases be the underlying intention of its originator.
This principle is only valid, however, if the declaration receives the necessary
public attention; this is because, for example, secondary Union legislation
granting direct rights to individuals cannot be restricted by secondary agreements that have not been made public.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p96]

lawEus.RESOLUTION (ΨΗΦΙΣΜΑ)

name::
* McsEngl.lawEus.RESOLUTION (ΨΗΦΙΣΜΑ),
* McsEngl.eu'resolution,
* McsElln.ΕΕ'ΨΗΦΙΣΜΑ,

DEFINTION:
Εκτός από τις πράξεις που απαριθµούνται στις κοινοτικές συνθήκες, τα κοινοτικά όργανα έχουν στη διάθεσή τους και άλλες ποικίλες µορφές δράσης για να διαµορφώνουν την κοινοτική έννοµη τάξη. Πρακτική σηµασία έχουν προπαντός
- τα ψηφίσµατα (resolutions),
- οι δηλώσεις (declarations) και
- τα προγράµµατα δράσης (action programmes).
===
Resolutions: hese may be issued by the European Council, the Council and
the European Parliament. hey set out jointly held views and intentions regarding the overall process of integration and speciic tasks within and outside the EU. Resolutions relating to the internal working of the EU are concerned, for example, with basic questions regarding political union, regional
policy, energy policy and economic and monetary union (particularly the
European Monetary System). he primary signiicance of these resolutions
is that they help to give the future work of the Council a political direction.
As manifestations of a commonly held political will, resolutions make it considerably easier to achieve a consensus in the Council, in addition to which
they guarantee at least a minimum degree of correlation between decisionmaking hierarchies in the Community and the Member States. Any assessment of their legal signiicance must also take account of these functions, i.e.
they should remain a lexible instrument and not be tied down by too many
legal requirements and obligations.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p96]

lawEus.provision

name::
* McsEngl.lawEus.provision,
* McsElln.ΔΙΑΤΑΞΗ-ΕΕ-επιστημ13ε,

_SPECIFIC:
laws, regulations or administrative_provisions
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων
[tfeu2008a115]

the provisions laid_down by law, regulation or administrative_action
[tfeu2008a116]

lawEus.ARTICLE

name::
* McsEngl.lawEus.ARTICLE,
* McsEngl.EuArticle@cptCore13i,
* McsEngl.ArticleOfEu@cptCore13i,

_GENERIC:
* PART-OF-LEGAL-ACT##

_WHOLE:
* SECTION
* CHAPTER
* TITLE
* PROTOCOLE

_PROVISION:

lawEus.ANNEX

name::
* McsEngl.lawEus.ANNEX,
* McsEngl.EuAnnex@cptCore13i,
* McsEngl.AnnexOfEu@cptCore13i,

The Protocols and Annexes to the_Treaties shall form an integral part thereof.
[teu2008a51]

lawEus.CASE

name::
* McsEngl.lawEus.CASE,
* McsEngl.CaseLawOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.EuCaseLaw@cptCore13i,
* McsElln.ΝΟΜΟΛΟΓΙΑεΕ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
All the decisions handed down by bodies exercising judicial powers constitute case-law.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

_SPECIFIC:
Judgments
Opinions
Orders

lawEus.COMMISSIONcOMMUNICATION

name::
* McsEngl.lawEus.COMMISSIONcOMMUNICATION,
* McsEngl.ComDocument@cptCore13i,
* McsEngl.ConsolidatedLegislation@cptCore13i,
* McsElln.ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗεΠΙΤΡΟΠΗΣ@cptCore13ι,
* McsElln.ΕΓΓΡΑΦΟcOM@cptCore13i,
* McsEngl.ComΕΓΓΡΑΦΟ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The vast majority of communications from the Commission (COM documents) are legislative proposals. The other most important COM documents are listed below.
* White Papers, which contain a set of proposals for action by the Community in a particular field. They sometimes follow on from Green Papers, the purpose of which is to launch a consultation process at European level. If a White Paper is favourably received by the Council, it can lead, if appropriate, to an EU action programme in the field concerned.
* Green Papers, which are intended to stimulate thinking and launch consultation at European level on a particular subject. The consultations resulting from a Green Paper can then lead to the publication of a White Paper that will propose a set of concrete measures for Community action.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm#1.5.2.1]

Η μεγάλη πλειονότητα των ανακοινώσεων της Επιτροπής (έγγραφα COM) είναι νομοθετικές προτάσεις. Μεταξύ των άλλων εγγράφων COM, τα πιο σημαντικά είναι:

_GENERIC:
* EU-PREPARATORY-MATERIAL#ql:preparatorymaterial-13i###

lawEus.GREENpAPER

name::
* McsEngl.lawEus.GREENpAPER,
* McsEngl.GreenPaper@cptCore13i,
* McsElln.ΠΡΑΣΙΝΗβΙΒΛΟΣ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
* τα πράσινα βιβλία έχουν ως στόχο να προκαλέσουν έναν προβληματισμό και να ξεκινήσουν μια διαβούλευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με ένα συγκεκριμένο θέμα. Οι διαβουλεύσεις που πηγάζουν από ένα πράσινο βιβλίο μπορούν στη συνέχεια να οδηγήσουν στη δημοσίευση ενός λευκού βιβλίου, το οποίο θα προτείνει ένα σύνολο συγκεκριμένων μέτρων κοινοτικής δράσης.
[http://eur-lex.europa.eu/el/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]
===
Οι Πράσινες βίβλοι που δημοσιεύονται από την Επιτροπή είναι έγγραφα που αποσκοπούν στην προώθηση του προβληματισμού και στην έναρξη διαβουλεύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο επί συγκεκριμένου θέματος (π.χ. : κοινωνική πολιτική, ενιαίο νόμισμα, τηλεπικοινωνίες, κλπ.). Οι διαβουλεύσεις που πραγματοποιούνται στα πλαίσια πράσινης βίβλου μπορούν στη συνέχεια να αποτελέσουν το έναυσμα της έκδοσης λευκής βίβλου προκειμένου να μετατραπούν οι καρποί του προβληματισμού σε συγκεκριμένα μέτρα κοινοτικής δράσης.
[Glossary 2001-08-18]

_GENERIC:
* COM-DOCUMENT#ql:comdocument-13i###

lawEus.WHITEpAPER

name::
* McsEngl.lawEus.WHITEpAPER,
* McsEngl.WhitePaper@cptCore13i,
* McsElln.ΛΕΥΚΗβΙΒΛΟΣ@cptCore13ι,
* McsElln.ΛΕΥΚΗβΙΒΛΙΟ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
* τα λευκά βιβλία, που περιέχουν ένα σύνολο προτάσεων κοινοτικής δράσης σ’ έναν συγκεκριμένο τομέα. Συνιστούν ορισμένες φορές επέκταση των πράσινων βιβλίων, σκοπός των οποίων είναι η εκκίνηση μιας διαδικασίας διαβούλευσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Εφόσον ένα λευκό βιβλίο τύχει ευνοϊκής υποδοχής από το Συμβούλιο, μπορεί να οδηγήσει, ενδεχομένως, σε ένα πρόγραμμα δράσης της Ένωσης στον εν λόγω τομέα•
[http://eur-lex.europa.eu/el/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]
===
Οι Λευκές βίβλοι που εκδίδονται από την Επιτροπή είναι έγγραφα που περιλαμβάνουν προτάσεις κοινοτικής δράσης σε συγκεκριμένους τομείς. Σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν προέκταση των πρασίνων βίβλων σκοπός των οποίων είναι η έναρξη διαδικασίας διαβουλεύσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μπορούν να αναφερθούν ως παράδειγμα οι λευκές βίβλοι για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, την "ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα και απασχόληση" ή ακόμη για την προσέγγιση των νομοθεσιών των συνδεδεμένων κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης στους τομείς που έχουν σχέση με την εσωτερική αγορά. Εφόσον διατυπωθεί ευνοϊκή γνώμη για τη λευκή βίβλο από το Συμβούλιο, μπορεί, ενδεχομένως, να αποτελέσει πρόγραμμα δράσης της Ένωσης στο συγκεκριμένο τομέα.
[Glossary 2001-08-18]

_GENERIC:
* COM-DOCUMENT#ql:comdocument-13i###

lawEus.CONSOLIDATED

name::
* McsEngl.lawEus.CONSOLIDATED,
* McsEngl.ConsolidatedLegislation@cptCore13i,
* McsElln.ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΗνΟΜΟΘΕΣΙΑ,

_DEFINITION:
* Consolidation consists of incorporating into a single text, with no official authenticity, a basic instrument (a Treaty or piece of Community legislation) and the amendments and corrections subsequently made to it. A consolidated version of the Treaty establishing the European Community is available in EUR-Lex.
All the secondary legislation in force has been consolidated and can be consulted in EUR-Lex. These texts are intended to be used purely for documentation purposes, and the institutions do not accept any liability for their content.
On the basis of consolidated texts, the Commission may undertake a legislative consolidation (κωδικοποίηση) or recasting (αναδιατύπωση). Legislative consolidation consists of getting the consolidated text, with a certain amount of redrafting, adopted through a legislative procedure. The new text is then published in the Official Journal as a legislative instrument and becomes authentic.
The Commission can also take the initiative of recasting a text where it considers it necessary to thoroughly overhaul the legislation in a particular field. In that case it launches a new legislative procedure.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.DIRECTIVE (ΟΔΗΓΙΑ)

name::
* McsEngl.lawEus.DIRECTIVE (ΟΔΗΓΙΑ),
* McsEngl.eu'directive@cptCore13i,
* McsEngl.directive-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΟΔΗΓΙΑεΕ@cptCore13ι,

_ADDRESS.WPG:
* Directive 2005/60/EC:
all: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX:32005L0060,
about: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/NOT/?uri=CELEX:32005L0060,
text: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:32005L0060,
summary: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/LSU/?uri=CELEX:32005L0060,
procudure: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/HIS/?uri=CELEX:32005L0060,
linked-docs: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/LKD/?uri=CELEX:32005L0060,
NationImplMeasures: http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/NIM/?uri=CELEX:32005L0060,

_INDIVIDUAL-NAME:
Directive 2000/46/EC ===> DirectiveEC2000/46 [2015-08-10]
===
Directive2007.65.EU
===
NUMBERING:
Directive 89/552/EEC, of 3 October 1989 on the coordination of certain provisions laid down by law, regulation or administrative action in Member States concerning the pursuit of
television broadcasting activities.
Here the numbering is the exact opposite as for regulations. The first number 89 indicates the year and the second indicates that it is the 552nd directive adopted by the Community that year.
Legislation before the entry into force of the Maastricht Treaty (1993) was indicated by inserting the letter EEC. After Maastricht, the abbreviation EC is used. Citations should always refer to the OJ.

_DEFINITION:
Η οδηγία, που εκδίδεται από το Συμβούλιο μαζί με το Κοινοβούλιο ή μόνον από την Επιτροπή, απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Ο κύριος στόχος της είναι η προσέγγιση των νομοθεσιών.
Η οδηγία δεσμεύει τα κράτη μέλη ως προς το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί, αφήνει όμως στις εθνικές αρχές την επιλογή του τύπου και των μέσων υλοποίησης των κοινοτικών στόχων σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν στα επιμέρους κράτη μέλη.
Εάν η οδηγία δεν έχει μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία από τα κράτη μέλη ή αν έχει μεταφερθεί κατά τρόπο πλημμελή ή με καθυστέρηση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικαλεστούν απευθείας την εν λόγω οδηγία ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.
[http://eur-lex.europa.eu/el/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

* - a regulation, which is a directly applicable law;
- a directive, which constitutes a framework of objectives which a national law must be based on to meet the stated aims; and
- a decision which applies only to a particular issue.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Politics_of_the_European_Union] 2010-02-11

* 1.3.3. Directive
Adopted by the Council in conjunction with the European Parliament or by the Commission alone, a directive is addressed to the Member States. Its main purpose is to align national legislation.
A directive is binding on the Member States as to the result to be achieved but leaves them the choice of the form and method they adopt to realise the Community objectives within the framework of their internal legal order.
If a directive has not been transposed into national legislation in a Member State, if it has been transposed incompletely or if there is a delay in transposing it, citizens can directly invoke the directive in question before the national courts.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm#1.3.3]

_GENERIC:
* BINDING-LEGAL-INSTRUMENT#ql:bindinglegalinstrument-13i###

_SPECIFIC:
* Council Directive 65/65/EEC of 26 January 1965 on the approximation of provisions laid down by Law, Regulation or Administrative Action relating to proprietary medicinal products

lawEus.DECISION (ΑΠΟΦΑΣΗ)

name::
* McsEngl.lawEus.DECISION (ΑΠΟΦΑΣΗ),
* McsEngl.eu'decision@cptCore13i,
* McsEngl.decision-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΑΠΟΦΑΣΗτΗΣεΕ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
a regulation, which is a directly applicable law;
a directive, which constitutes a framework of objectives which a national law must be based on to meet the stated aims; and
a decision which applies only to a particular issue.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Politics_of_the_European_Union] 2010-02-11

1.3.4. Decision
Adopted either by the Council, by the Council in conjunction with the European Parliament or by the Commission, a decision is the instrument by which the Community institutions give a ruling on a particular matter. By means of a decision, the institutions can require a Member State or a citizen of the Union to take or refrain from taking a particular action, or confer rights or impose obligations on a Member State or a citizen.
A decision is:
* an individual measure, and the persons to whom it is addressed must be specified individually, which distinguishes a decision from a regulation,
* binding in its entirety.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm#1.3.4]

_GENERIC:
* BINDING-LEGAL-INSTRUMENT#ql:bindinglegalinstrument-13i###

_SPECIFIC:
* CouncilDecision:

DECISION No 922/2009/EC OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL
of 16 September 2009
on interoperability solutions for European public administrations (ISA)
* http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2009:260:0020:0027:EN:PDF,

lawEus.JUDGMENT | ΑΠΟΦΑΣΗ

name::
* McsEngl.lawEus.JUDGMENT | ΑΠΟΦΑΣΗ,
* McsEngl.judgment@cptCore13i,
* McsElln.ΑΠΟΦΑΣΗδΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The Court of Justice and the Court of First Instance hand down judgments, which are decisions that conclude a litigation procedure.
There is no appeal [προσφυγή] against judgments of the Court of Justice.
An appeal against a judgment of the Court of First Instance can be brought before the Court of Justice.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]
Το Δικαστήριο και το Πρωτοδικείο εκδίδουν αποφάσεις οι οποίες θέτουν τέλος σε μια νομική διαδικασία.
Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο καμιάς προσφυγής.
Οι αποφάσεις του Πρωτοδικείου μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (αναίρεση).

ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

Υποθεση ψ-457/93.
Να πληρώνεται η επιμόρφωση.
[ΒΗΜΑ, 14 ΑΠΡ. 1996, Ε7]

ΑΛΛΑΓΗ ΓΝΩΜΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όμως εξέδωσε απόφαση πρωτοποριακή και ρηξικέλευθη. Εκρινε ότι μια διοικητική αρχή δεν μπορεί, παρά μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να ανακαλέσει προηγούμενη ευνοϊκή για κάποιον πολίτη απόφασή της. Μπορεί να αλλάξει γνώμη αν ο ενδιαφερόμενος δεν είχε λάβει γνώση της απόφασης. Αν όμως γνώριζε δεν μπορεί στη συνέχεια να του κοινοποιηθεί απόφαση που να «λέει άλλα». Γιατί αυτό; Διότι, σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, σε αντίθετη περίπτωση η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των πολιτών στη νομιμότητα θα κλονιζόταν, αν μια δημόσια υπηρεσία σήμερα έλεγε αυτά και αύριο έλεγε άλλα.
Η απόφαση εκδόθηκε στις 17 Απριλίου του 1997.
Υπόθεση C- 90/95.
[ΒΗΜΑ 1997-10-12]

ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

Σύμφωνα με την απόφαση της υπόθεσης C-364/93 που εκδόθηκε στις 19 Σεπτ. 1995 ορίζει ότι ο ΤΟΠΟΣ όπου έγινε ένα γεγονός θεμελιώνει δικαίωμα στο δικαστήριο να δικάσει την υπόθεση. Στην έννοια του τόπου ΔΕΝ περιλαμβάνεται ο τόπος όπου επήλθαν οι συνέπειες του ζημιογόνου γεγονότος.
[ΒΗΜΑ, 17 ΔΕΚ. 1995, Ε7]

lawEus.IMPLEMENTING

name::
* McsEngl.lawEus.IMPLEMENTING,
* McsEngl.ImplementingActOfEu@cptCore13i,
* McsElln.ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗπΡΑΞΗεΕ@cptCore13ι,

The word ‘implementing’ shall be inserted in the title of implementing acts.
[tfeu2008a291]

lawEus.IN-FORCE

name::
* McsEngl.lawEus.IN-FORCE,
* McsEngl.Eulaw.effective@cptCore13i,
* McsEngl.eu'legislation-in-force@cptCore13i,

lawEus.IN-PREPARATION

name::
* McsEngl.lawEus.IN-PREPARATION,
* McsEngl.PreparatoryActOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.legislative-proposal-in-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'legislation-in-preparation@cptCore13i,

_GENERIC:
* LEGAL-ACT#ql:legalactofeu-13i###

lawEus.international-agreement

name::
* McsEngl.lawEus.international-agreement,
* McsEngl.international-agreement-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΔΙΕΘΝΗσΥΜΦΩΝΙΑ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
International agreements are the second source of EU law, allowing the European Union to develop its economic, social and political relations with the rest of the world. These are always agreements concluded between subjects of international law (Member States or organisations) for the purpose of establishing cooperation at international level. Agreements concluded by the European Union under the first pillar are binding on the institutions of the Union and the Member States; those concluded by the Union under the second and third pillars are binding on the institutions but not always on the Member States (see paragraph 1.3.5.7).
The former comprise two main types of agreement:
* international agreements with third countries or international organisations,
* agreements and conventions between the Member States.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm] 2010-02-14
===
INTERNATIONAL AGREEMENTS OF THE EU
A third source of Union law is connected with the EU’s role at the international
level. As one of the focal points of the world, Europe cannot conine itself to
managing its own internal afairs; it has to concern itself with economic, social and political relations with the world outside. he EU therefore concludes
agreements in international law with non-member countries (‘third countries’)
and with other international organisations; these range from treaties providing for extensive cooperation in trade or in the industrial, technical and social fields, to agreements on trade in particular products.
Three kinds of agreement between the EU and non-member countries are particularly worth mentioning.
- Association agreements
- Cooperation agreements
- Trade agreements
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p82]

_GENERIC:
* LEGAL-ACT#ql:legalactofeu-13i###

lawEus.ORDER

name::
* McsEngl.lawEus.ORDER,
* McsEngl.order@cptCore13i,
* McsElln.ΔΙΑΤΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The Court of Justice and the Court of First Instance issue orders in a variety of instances, as laid down in the Rules of Procedure, which fall broadly into three groups:
* instances during the investigation of a case (for example, acts ordering the preservation of evidence, or separating, joining or suspending cases);
* instances where the Court takes a decision without considering the substance of the case (for example, in the event of manifest inadmissibility of the case or lack of jurisdiction);
* instances where the Court takes a decision on the substance of the case; here, the orders are in fact simplified judgments that are used when the case is identical to others on which a judgment has already been handed down.
Orders can in principle be amended (τροποποιήσιμες) or revoked (ανακλητές).
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.PARLIAMENTARYqUESTION

name::
* McsEngl.lawEus.PARLIAMENTARYqUESTION,
* McsEngl.ParliamentaryQuestion@cptCore13i,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗεΡΩΤΗΣΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
* Parliamentary questions represent a way for Members of Parliament to keep a check on the activities of the Commission and the Council. Each Member of Parliament can address to the Council and the Commission:
* written questions (requesting a written reply),
* oral questions (asked in the chamber) and
* questions during Question Time (the period reserved for questions in each part-session of Parliament).
These questions are a much-used means of keeping check. The written questions and the replies given are published in the Official Journal, C series. They are incorporated into EUR-Lex.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.PREPARATORYaCT

name::
* McsEngl.lawEus.PREPARATORYaCT,
* McsEngl.PreparatoryAct@cptCore13i,
* McsElln.ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:

_GENERIC:
* PREPARATORY-MATERIAL#ql:preparatorymaterial-13i###

lawEus.PREPARATORYmATERIAL

name::
* McsEngl.lawEus.PREPARATORYmATERIAL,
* McsEngl.PreparatoryMaterial@cptCore13i,
* McsElln.ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗεΡΓΑΣΙΑ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
Preparatory material comprises all the documents issued by the institutions in connection with a legislative procedure. Also included in this category are some documents of more general significance.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

_SPECIFIC:
* Preparatory-act#ql:preparatoryact-13i###
* Commission-communication#ql:comdocument-13i###
* Report-from-the-European-Court-of-Auditors#ql:reportofeuropeancourtofauditors-13i###

lawEus.PROPOSAL

name::
* McsEngl.lawEus.PROPOSAL,
* McsEngl.EuProposal@cptCore13i,
* McsEngl.Eu'Proposal@cptCore13i,
* McsEngl.ProposalOfEu@cptCore13i,

_DEFINITION:
Before proposing legislative_acts, the_Commission shall consult widely. Such consultations shall, where appropriate, take_into_account the regional and local dimension of the action envisaged. In cases of exceptional urgency, the_Commission shall not conduct such consultations. It shall give reasons for its decision in its proposal.
[treaties2008pr2a2]

_GENERIC:
* DRAFT-LEGISLATIVE-ACT#ql:eulaw.legislativeact.draft###

lawEus.PROTOCOL

name::
* McsEngl.lawEus.PROTOCOL,
* McsEngl.EuProtocol@cptCore13i,
* McsEngl.ProtocolOfEu@cptCore13i,

The Protocols and Annexes to the_Treaties shall form an integral part thereof.
[teu2008a51]

lawEus.COMMUNITYrESOLUTION (ΨΗΦΙΣΜΑ)

name::
* McsEngl.lawEus.COMMUNITYrESOLUTION (ΨΗΦΙΣΜΑ),
* McsEngl.CommunityResolution@cptCore13i,
* McsEngl.resolution-of-eu@cptCore13i,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΤΙΚΟψΗΦΙΣΜΑ@cptCore13ι,

_GENERIC:
* NON-BINDING--LEGAL-INSTRUMENT#ql:nonbindinglegalinstrument-13i###

lawEus.REPORToFcOURoFaUDITORS

name::
* McsEngl.lawEus.REPORToFcOURoFaUDITORS,
* McsEngl.ReportOfEuropeanCourtOfAuditors@cptCore13i,
* McsElln.ΕΚΘΕΣΗεΥΡΩΠΑΙΚΟΥεΛΕΓΚΤΙΚΟΥσΥΝΕΔΡΙΟΥ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The annual report of the Court of Auditors presents the Court’s comments on the handling of the Community’s finances. It is forwarded to the Community institutions and published in the Official Journal. The report highlights the points where improvement would be possible, or indeed desirable. The institutions then reply to the Court of Auditors’ observations.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm#1.5.2.1]

_GENERIC:
* EU-PREPARATORY-MATERIAL#ql:preparatorymaterial-13i###

lawEus.SUBMISSIONoFaDVOCATEgENERAL

name::
* McsEngl.lawEus.SUBMISSIONoFaDVOCATEgENERAL,
* McsEngl.SubmissionsOfAdvocateGeneral@cptCore13i,
* McsElln.ΠΡΟΤΑΣΗγΕΝΙΚΟΥεΙΣΑΓΓΕΛΕΑ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
The advocates-general have the duty of assisting the Court in its work. They present in open court, acting with complete impartiality and independence, reasoned submissions on cases before the Court. In these submissions the advocate-general thus proposes a solution to the dispute, but the submissions do not bind the judges. They are an integral part of the oral procedure and are published together with the judgment in the Court Reports.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

lawEus.WRITTEN#cptCore768#

name::
* McsEngl.lawEus.WRITTEN,
* McsEngl.Eulaw'legal-act,
* McsEngl.Eulaw'Legal-act@cptCore13i,
* McsEngl.eu'doc.law@cptCore13i,
* McsEngl.Eulaw'Instrument@cptCore13i,
* McsEngl.eu'Legal-Instrument@cptCore13i,
* McsEngl.LegalActOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.LegalInstrument@cptCore13i,
* McsEngl.LegislativeInstrument@cptCore13i,
* McsEngl.Eulaw.written,
* McsElln.ΝΟΜΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,
* McsElln.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,
* McsElln.ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟμΕΣΟ@cptCore13ι,
* McsElln.ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗπΡΑΞΗ@cptCore13ι,
* McsEngl.legalactofeu-13i,

_PART:
* PART
* TITLE
* CHAPTER
* SECTION
* ARTICLE
* PARAGRAPH
* SUBPARAGRAPH

_SPECIFIC:
* This list of acts is not exhaustive, however. Many other legal acts do not fit into specific categories.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p82]

* The documentary holdings in the EUR-Lex system comprise more than 410 000 documents and allow multilingual access to legal acts of many different types, such as
- treaties,
- secondary legislation,
- international agreements,
- preparatory acts,
- case-law and
- parliamentary questions.
[http://eur-lex.europa.eu/en/droit_communautaire/droit_communautaire.htm]

* The main legal acts of the EU come in three forms:
- regulations,
- directives, and
- decisions.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Union#Legal_system] 2010-02-11

lawEus.WRITTEN.NO

name::
* McsEngl.lawEus.WRITTEN.NO,

_DEFINITION:
SOURCES OF UNWRITTEN LAW
the sources of Union law described so far share a common feature in that they all produce written law.
Like all systems of law, however, the EU legal order cannot consist entirely of written rules: there will always be gaps which have to be illed by unwritten law
- General principles of law
- Legal custom
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf, p85]

lawEus.SPECIFIC-DIVISION.SUBJECT

name::
* McsEngl.lawEus.SPECIFIC-DIVISION.SUBJECT,

lawEus.EU {2009}

name::
* McsEngl.lawEus.EU {2009},
* McsEngl.eu-in-euLaw@cptCore13i,

_DEFINITION:
Between 1993 and 2009, the European Union (EU) legally comprised three pillars. This structure was introduced with the Treaty of Maastricht in 1993, and was eventually abandoned on 1 December 2009 with the entry into force of the Treaty of Lisbon, when the EU obtained a consolidated legal personality.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Three_pillars_of_the_European_Union] 2010-02-11

Νομική προσωπικότητα της Ένωσης:
Το θέμα της νομικής προσωπικότητας της Ένωσης τίθεται κυρίως όσον αφορά τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνάπτει συνθήκες ή να προσχωρεί σε συμβάσεις. Πράγματι, η Ένωση που περιλαμβάνει τρεις ξεχωριστές κοινότητες η καθεμία από τις οποίες διαθέτει νομική προσωπικότητα (Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) και δύο τομείς διακυβερνητικού χαρακτήρα, δεν διαθέτει αυτό που αποκαλούμε στο διεθνές δίκαιο "treaty making power" δηλαδή τη διεθνή δυνατότητα να συνάπτει συμφωνίες με τρίτα κράτη.
Κατά τη Διακυβερνητική Διάσκεψη τα κράτη μέλη δεν κατέληξαν σε συμφωνία και συνεπώς η συνθήκη του Άμστερνταμ δεν περιλαμβάνει νέα διάταξη για το θέμα αυτό το οποίο αποτελεί για ορισμένους πλαστό πρόβλημα καθόσον δεν εμποδίζεται η Ένωση να συνάψει συμφωνίες και να προωθήσει τις θέσεις της στη διεθνή σκηνή.
[Glossary 2001-08-18]

lawEus.THREE-PILLARS

_CREATED: {1993-2009}

name::
* McsEngl.lawEus.THREE-PILLARS,
* McsEngl.three-pillars-of-eu@cptCore13i,

lawEus.TRAVELING-ΤΑΞΙΔΙΑ

name::
* McsEngl.lawEus.TRAVELING-ΤΑΞΙΔΙΑ,

ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ:
ΕΝΤΥΠΟ Ε 111:
ΣΕ ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΙΣΧΥΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΣΤΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ. ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ...
- ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ.
- ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΕΚΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ.
- ΕΚΔΟΣΗ ΑΠΟ: ΑΦΑΛ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΕ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ. ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΤΑΞΙΔΙ.
- ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ: Η ΑΓΓΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

lawEus.WORKING

name::
* McsEngl.lawEus.WORKING,

ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΔΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ..
ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΔΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 3 ΜΗΝΕΣ ΔΙΑΜΟΝΗ, ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΝ Ο ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΒΡΗΚΕ ΕΡΓΑΣΙΑ..
ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΣΥΜΕΡΑ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ..

ΟΔΗΓΙΑ 89/46/ΕΟΚ:
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ..

ΟΔΗΓΙΑ 92/51/ΕΟΚ:
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ..

lawEus.RESIDING-ΔΙΑΜΟΝΗ

name::
* McsEngl.lawEus.RESIDING-ΔΙΑΜΟΝΗ,

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΠΕΞΕΤΕΙΝΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΗ ΕΝΕΡΓΟ ΠΛΥΘΗΣΜΟ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΙ..

lawEus.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

name::
* McsEngl.lawEus.ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ,

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΥΓΕΙ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ..
ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΤΟΥΣ ΘΙΓΕΙ ΑΜΕΣΑ..

lawEus.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ'ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

name::
* McsEngl.lawEus.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ'ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ,

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΟΞΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΑ ΟΠΟΥ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ.
[ΒΗΜΑ, 7 ΝΟΕΜ 1993, Ε6]

lawEus.ΕΚΛΟΓΕΣ

name::
* McsEngl.lawEus.ΕΚΛΟΓΕΣ,

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΛΕΓΕΙΝ ΚΑΙ ΕΚΛΕΓΕΣΘΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΑ.
ΑΠΟ ΤΟ 1995 ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΔΙΑΜΟΝΗΣ.
[ΒΗΜΑ, 7 ΝΟΕΜ 1993, Ε6]

lawEus.ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ'ΑΣΦΑΛΙΣΗ

name::
* McsEngl.lawEus.ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ'ΑΣΦΑΛΙΣΗ,

ΙΣΧΥΟΥΝ ΙΔΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ..
ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΝΑ ΣΥΝΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΡΓΑΣΘΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΘΕΙ..

ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ: ΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ..

ΕΝΤΥΠΟ Ε 112:
ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ..

lawEus.CONSTITUTION (ΣΥΝΤΑΓΜΑ)

name::
* McsEngl.lawEus.CONSTITUTION (ΣΥΝΤΑΓΜΑ),
* McsEngl.Treaty-establishing-a-Constitution-for-Europe@cptCore13i,
* McsEngl.eu'constitution,
* McsElln.ΕΕ'ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΣ'ΧΑΡΤΗΣ,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΝΤΑΓΜΑ,

Κάθε ένωση προσώπων έχει έναν καταστατικό χάρτη. Ο χάρτης αυτός καθορίζει τη δοµή ενός πολιτικού συστήµατος, δηλαδή ρυθµίζει τις σχέσεις των µελών της Ένωσης µεταξύ τους και ως προς το σύνολο και καθορίζει τους κοινούς στόχους και τους κανόνες του παιχνιδιού σύµφωνα µε τους οποίους λαµβάνονται υποχρεωτικά οι αποφάσεις. Ο καταστατικός χάρτης της ΕΕ ως ένωσης κρατών, στην οποία έχουν ανατεθεί ορισµένα καθήκοντα και λειτουργίες, πρέπει για το λόγο αυτό να είναι σε θέση να απαντά στα ίδια ερωτήµατα όπως και το σύνταγµα ενός κράτους.

Ο καταστατικός χάρτης της ΕΕ δεν έχει καταγραφεί σε ενιαίο επίσηµο έγγραφο, όπως τα περισσότερα συντάγµατα των κρατών µελών της, αλλά προκύπτει από το σύνολο των κανόνων και θεµελιωδών αξιών, από τους οποίους οι υπεύθυνοι θεωρούν ότι δεσµεύονται. Οι κανόνες αυτοί εν µέρει εµπεριέχονται στις ιδρυτικές συνθήκες ή τις νοµικές πράξεις που εκδίδουν τα κοινπτικά όργανα και εν µέρει απορρέουν από έθιµα.

Τα κράτη διέπονται από δύο υπέρτερες οργανωτικές αρχές: την κυριαρχία του δικαίου («rule of law») και τη δηµοκρατία.

Every social organisation has a constitution. A constitution is the means by which the structure of a political system is defined, i.e. the relationship of the various parts to each other and to the whole is specified, the common objectives are defined and the rules for making binding decisions are laid down. The constitution of the EU, as an association of States to which quite specific tasks and functions have been allotted, must thus be able to answer the same questions as the constitution of a State.
Unlike most of the constitutions of its Member States, the EU constitution is not laid down in a comprehensive constitutional document, but arises from the totality of rules and fundamental values by which those in authority perceive themselves to be bound. These rules are to be found partly in the founding Treaties or in the legal instruments produced by the Community institutions, but they also rest partly on custom.
In the Member States the body politic is shaped by two overriding principles: the rule of law and democracy.
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 18]

ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ:
ΕΝΑ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΤΙΣΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ <ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ> ΠΕΡΑΣΕ ΜΕΤΑ ΔΙΣΚΟΛΙΑΣ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.
[ΒΗΜΑ, 7-13 ΦΕΒΡ 1994, Ε4]

SOURCE:
* http://eur-lex.europa.eu/JOHtml.do?uri=OJ:C:2004:310:SOM:EN:HTMLL

OJ2004.C310.01

Treaty establishing a Constitution for Europe 1

PREAMBLE 3

PART I 11
PART II — THE CHARTER OF FUNDAMENTAL RIGHTS OF THE UNION
41
PART III — THE POLICIES AND FUNCTIONING OF THE UNION
55
PART IV — GENERAL AND FINAL PROVISIONS
186
PROTOCOLS AND ANNEXES 203
A. Protocols annexed to the Treaty establishing a Constitution for Europe 203
1. Protocol on the role of national Parliaments in the European Union 204
2. Protocol on the application of the principles of subsidiarity and proportionality 207
3. Protocol on the Statute of the Court of Justice of the European Union 210
4. Protocol on the Statute of the European System of Central Banks and of the European Central Bank 225
5. Protocol on the Statute of the European Investment Bank 247
6. Protocol on the location of the seats of the institutions and of certain bodies, offices, agencies and departments of the European Union 260
7. Protocol on the privileges and immunities of the European Union 261
8. Protocol on the Treaties and Acts of Accession of the Kingdom of Denmark, Ireland and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, of the Hellenic Republic, of the Kingdom of Spain and the Portuguese Republic, and of the Republic of Austria, the Republic of Finland and the Kingdom of Sweden 267
9. Protocol on the Treaty and the Act of Accession of the Czech Republic, the Republic of Estonia, the Republic of Cyprus, the Republic of Latvia, the Republic of Lithuania, the Republic of Hungary, the Republic of Malta, the Republic of Poland, the Republic of Slovenia and the Slovak Republic 297
10. Protocol on the excessive deficit procedure 337
11. Protocol on the convergence criteria 339
12. Protocol on the Euro Group 341
13. Protocol on certain provisions relating to the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland as regards economic and monetary union 342
14. Protocol on certain provisions relating to Denmark as regards economic and monetary union 345
15. Protocol on certain tasks of the National Bank of Denmark 346
16. Protocol on the Pacific Financial Community franc system 347
17. Protocol on the Schengen acquis integrated into the framework of the European Union 348
18. Protocol on the application of certain aspects of Article III-130 of the Constitution to the United Kingdom and to Ireland 351
19. Protocol on the position of the United Kingdom and Ireland on policies in respect of border controls, asylum and immigration, judicial cooperation in civil matters and on police cooperation 353
20. Protocol on the position of Denmark 356
21. Protocol on external relations of the Member States with regard to the crossing of external borders 361
22. Protocol on asylum for nationals of Member States 362
23. Protocol on permanent structured cooperation established by Article I-41(6) and Article III-312 of the Constitution 364
24. Protocol on Article I-41(2) of the Constitution 367
25. Protocol concerning imports into the European Union of petroleum products refined in the Netherlands Antilles 368
26. Protocol on the acquisition of property in Denmark 371
27. Protocol on the system of public broadcasting in the Member States 372
28. Protocol concerning Article III-214 of the Constitution 373
29. Protocol on economic, social and territorial cohesion 374
30. Protocol on special arrangements for Greenland 376
31. Protocol on Article 40.3.3 of the Constitution of Ireland 377
32. Protocol relating to Article I-9(2) of the Constitution on the accession of the Union to the European Convention on the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms 378
33. Protocol on the Acts and Treaties which have supplemented or amended the Treaty establishing the European Community and the Treaty on European Union 379
34. Protocol on the transitional provisions relating to the institutions and bodies of the Union 382
35. Protocol on the financial consequences of the expiry of the Treaty establishing the European Coal and Steel Community and on the Research Fund for Coal and Steel 389
36. Protocol amending the Treaty establishing the European Atomic Energy Community 391
B. Annexes to the Treaty establishing a Constitution for Europe 395
Annex I — List referred to in Article III–226 of the Constitution 396
Annex II — Overseas countries and territories to which Title IV of Part III of the Constitution applies 400
FINAL ACT 401
A. Declarations concerning provisions of the Constitution 420
B. Declarations concerning Protocols annexed to the Constitution 465

lawEus.Citizen-proposal

_CREATED: {2012-03-28}

name::
* McsEngl.lawEus.Citizen-proposal,
* McsEngl.conceptCore13.11,

_DESCRIPTION:
ΕΕ: Πολίτες θα μπορούν να προτείνουν νόμους
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012
Τελευταία ενημέρωση: 28/03/2012 16:11
Web-Only

Πρόγραμμα που θα επιτρέπει στους πολίτες να προτείνουν νόμους εφόσον μπορέσουν να συγκεντρώσουν στο σχετικό αίτημά τους ένα εκατομμύριο υπογραφές αναμένεται να θέσει σε εφαρμογή την επόμενη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το πρόγραμμα ξεκινάει από την 1η Απριλίου και η ΕΕ θα είναι υποχρεωμένη να εξετάζει νομοθετικές προτάσεις που έχουν αρκετές υπογραφές και υποστήριξη σε τουλάχιστον επτά από τις 27 χώρες μέλη της Ένωσης.

Το πρόγραμμα εκπονήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως τρόπος για να καταστεί η ένωση περισσότερο δημοκρατικά υπόλογη. Οι έρευνες δείχνουν συχνά πως οι πολίτες της ΕΕ πιστεύουν πως υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας.

«Αυτό το νέο δικαίωμα θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη δημοκρατική ζωή της ΕΕ», δήλωσε ο επίτροπος Μάρος Σέφτσοβιτς, ο επικεφαλής της πρωτοβουλίας, στην οποία γινόταν αναφορά στη Συνθήκη της Λισαβόνας όταν αυτή τέθηκε σε ισχύ το Δεκέμβριο του 2009.

«Όχι μόνο θα προσφέρει στους πολίτες μια άμεση οδό για να κάνουν τη φωνή τους να ακούγεται στις Βρυξέλλες, αλλά ενθαρρύνει επίσης πραγματικές διασυνοριακές συζητήσεις για τα θέματα της ΕΕ».

Ωστόσο επικριτές εκφράζουν ανησυχίες για τους αυστηρούς όρους που επιβάλλονται από την Επιτροπή στη διαδικασία, οι οποίοι πιστεύουν πως θα δυσχεράνουν υπερβολικά την πραγματική συμμετοχή των πολιτών.

Τα αιτήματα θα απορρίπτονται αν κρίνεται ότι είναι «πέραν των εξουσιών των Βρυξελλών» ή «καταχρηστικά, επιπόλαια ή οχληρά». Απαγορεύεται επίσης να είναι «αντίθετα προς τις αξίες της ΕΕ» και δεν επιτρέπεται να αιτούνται πολιτικές που θα οδηγούσαν σε αλλαγή των ιδρυτικών συνθηκών της ΕΕ.

Αυτό σημαίνει πως συστάσεις για μεγαλύτερα ή πιο θεωρητικά ζητήματα, όπως το μέλλον της Ευρώπης ή οι μακροοικονομικές πολιτικές στην ευρωζώνη, δεν θα καλύπτονται από την πρωτοβουλία.

«Είμαι επιφυλακτικός για την πρωτοβουλία, αν όχι ανήσυχος», δήλωσε ο Μάρο Ιντσέρτι, ερευνητής στο Κέντρο Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής, μιας «δεξαμενής σκέψης» με έδρα τις Βρυξέλλες. «Υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσει προσδοκίες στις οποίες δεν μπορεί να ανταποκριθεί», προειδοποίησε προσθέτοντας ότι μπορεί τελικά να βαθύνει το δημοκρατικό έλλειμμα, αν οι πολίτες αισθανθούν απογοητευμένοι ή αποκομμένοι από τη διαδικασία.

Εκπρόσωπος της εκστρατείας «Ενιαία Έδρα», που ζητάει η έδρα του Ευρωκοινοβουλίου να βρίσκεται σε μία μόνο πόλη, αντί για τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, δήλωσε πως η πρωτοβουλία δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα «φύλλο συκής» για να καλυφθούν τα ευρύτερα προβλήματα της δημόσιας εικόνας της ΕΕ.
[http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4706546]

socEus'Integrity

name::
* McsEngl.socEus'Integrity,

socEus'Interest

name::
* McsEngl.socEus'Interest,

_SPECIFIC:
* FUNDAMENTAL-INTEREST
* strategic interests

socEus'GOVERANCE

name::
* McsEngl.socEus'GOVERANCE,
* McsEngl.conceptCore13.9,
* McsEngl.eu'Governance-system,
* McsEngl.eu'administration@cptCore13i,
* McsEngl.eu'gov@cptCore13.9, {2012-04-11}
* McsEngl.eu'governance@cptCore13.9, {2012-03-21}
* McsEngl.EuFunctionAndAction@cptCore13i,
* McsEngl.EU's-system-of-governance@cptCore13i,
* McsEngl.eu'management@cptCore13i,
* McsEngl.EC-government,
* McsEngl.government.EC,
* McsEngl.sctEu'state,
* McsEngl.eustate, {2015-07-16}
* McsEngl.eugov@cptCore13.9, {2012-12-31}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΔΙΟΙΚΗΣΗ-ΤΗΣ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ,

_GENERIC:
* society.human'administrating_system#cptCore999.6#

The European Union is a supranational polity, and is neither a country nor a federation; but as the EU wields political power and is fully aware of its "democratic deficit", it attempts to comply with the principle of separation of powers.[citation needed] There are seven institutions of the European Union. In intergovernmental matters, most power is concentrated in the Council of the European Union – giving it the characteristics of a normal international organization[citation needed]. Here, all power at the EU level is in one branch. In the latter there are four main actors. The European Commission acts as an independent executive which is appointed by the Council in conjunction with the European Parliament; but the Commission also has a legislative role as the sole initiator of EU legislation[citation needed]. An early maxim was: "The Commission proposes and the Council disposes"; and although the EU's lawmaking procedure is now much more complicated, this simple maxim still holds some truth[citation needed]. As well as both executive and legislative functions, the Commission arguably exercises a third, quasi-judicial, function under Articles 101 & 102 TFEU (competition law ); although the ECJ remains the final arbiter[citation needed]. The European Parliament is one half of the legislative branch and is directly elected. The Council itself acts both as the second half of the legislative branch and also holds some executive functions[citation needed] (some of which are exercised by the related European Council in practice). The European Court of Justice acts as the independent judicial branch, interpreting EU law and treaties. The remaining institution, the European Court of Auditors, is an independent audit authority (due to the sensitive nature of fraud in the EU).
Council of the European Union – legislative and executive
European Commission – executive, legislative and quasi-judicial
European Council – executive
European Court of Auditors – audit
European Court of Justice – judicial
European Parliament – legislative
[http://en.wikipedia.org/wiki/Separation_of_powers]

gvcEus'PART

name::
* McsEngl.eugov'part,

_PART:
* eGovernance#ql:egov.eu#,
The European Union (EU) is governed by seven institutions. Article 13 of Treaty on European Union lists them in the following order:
1) the European Parliament,
2) the European Council,
3) the Council of the European Union (the Council);
4) the European Commission,
5) the Court of Justice of the European Union,
6) the European Central Bank and
7) the Court of Auditors.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Institutions_of_the_European_Union] 2010-02-09

gvcEus'budget

name::
* McsEngl.gvcEus'budget,
* McsEngl.Eubudget,

_LAW:
* tfeu2008p6t2c3.el

gvcEus'spending

name::
* McsEngl.gvcEus'spending,

The EU spends a lot. In 2015 its budget amounts to €141 billion ($155 billion). But this is the equivalent of only about 1% of European GDP, compared with the 40-50% of GDP spent by most national governments. The largest single planned expenditure over the next five years, 38% of the total, is for agriculture subsidies. Almost all of the EU’s spending on infrastructure and other projects is disbursed as grants to national governments. The biggest-ticket items for most governments, social benefits like unemployment insurance and health care, are still in the hands of the member-states.
[http://www.economist.com/blogs/economist-explains/2015/07/economist-explains-20]

gvcEus'Act

name::
* McsEngl.gvcEus'Act,

gvcEus'Action (ΠΡΑΞΗ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Action (ΠΡΑΞΗ),

_SPECIFIC:
* internal_action

gvcEus'Activity (ΔΡΑΣΗ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Activity (ΔΡΑΣΗ),

gvcEus'Measure

name::
* McsEngl.gvcEus'Measure,

_SPECIFIC:
* provisional measure

gvcEus'human

name::
* McsEngl.gvcEus'human,

_ADDRESS.WPG:
* http://info-war.gr/2014/05/μπαρόζο-ο-κομισάριος-των-πολυεθνικών//

gvcEus'Governance-Broad

name::
* McsEngl.gvcEus'Governance-Broad,
* McsEngl.conceptCore13.16,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.eupan.eu//

gvcEus'European-council (ΑΡΧΗΓΟΙ-ΚΡΑΤΩΝ) {2009}

name::
* McsEngl.gvcEus'European-council (ΑΡΧΗΓΟΙ-ΚΡΑΤΩΝ) {2009},
* McsEngl.conceptCore13.1,
* McsEngl.eu'council-of-europe,
* McsEngl.eu'council-of-heads,
* McsEngl.euCoH@cptCore13.1, {2010-02-14}
* McsEngl.council-of-heads@cptCore13.1, {2010-02-14}
* McsEngl.european-council@cptCore13.1,
* McsElln.εε'συμβουλιο-κορυφης@cptCore13.1,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ-ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ@cptCore13.1,
* McsElln.ευρωπαϊκό-συμβούλιο@cptCore13.1,
* McsElln.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΑΡΧΗΓΩΝ@cptCore13.1,
* McsElln.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΚΟΡΥΦΗΣ,
* McsElln.ΣΥΝΟΔΟ-ΚΟΡΥΦΗΣ,

_GENERIC:
* eu'institution#cptCore13.15#

euCoH'DEFINEFINO:
* The European Council defines the general political direction and priorities of the European Union. With the entry into force of the Treaty of Lisbon on 1 December 2009, it has become an institution. Its President is Herman Van Rompuy.
[http://www.european-council.europa.eu/the-institution.aspx] 2010-02-14

The European Council brings together the Heads of State or Government of the fifteen Member States of the European Union and the President of the European Commission. It should not be confused with the Council of Europe (which is an international organisation) or with the Council of the European Union (which consists of the Ministers of the fifteen Member States).
The European Council is hosted by and takes place in the Member State holding the Presidency of the Council, and punctuates the political life and development of the European Union by meeting at least twice a year (generally in June and December). It is an important event: the presence in a European city of fifteen representatives with unimpeachable democratic credentials, accompanied by other Ministers and close collaborators, has for almost twenty-five years now been an eagerly awaited political event.
[http://ue.eu.int/en/info/eurocouncil/index.htm, 2001-08-20]

Το ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ είναι μέρος της 'δημοσιας διοίκησης' της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

TΟ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΑΡΧΗΓΟΙ ΚΡΑΤΩΝ. ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ 3 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ. ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΗΝΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ..

Policy making on the highest level is the responsibility of the European Council, which is composed of the heads of state or government of each member country. It has met regularly since 1974.

ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΣΥΓΚΑΛΕΙΤΑΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ. ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΓΗΓΟΥΣ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ. ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ-ΜΕΛΩΝ.
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

euCoH'ADDRESS

name::
* McsEngl.euCoH'ADDRESS,

euCoH'EVOLUTION#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.euCoH'EVOLUTION,

The European Council occupies a unique place in European Union decision-making. This is largely due to the fact that the first Treaties, which explicitly mentioned the creation of the European Commission (or High Authority), the Council, the European Parliament (or Assembly) and the Court of Justice, did not foresee there being a meeting of the Heads of State or Government. These Summits were therefore established by practice in the early 1960s, before becoming more regular in the early 1970s and being named European Councils at the last Paris Summit in 1974.
[http://ue.eu.int/en/info/eurocouncil/sommet.htm, 2001-08-18]

1974.12: ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ
Κατά τη διάσκεψη των Παρισίων τον Δεκέµβρι του 1974 οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων αποφάσισαν να συνέρχονται στο εξής τρις ετησίως ως Ευρωπαϊκό Συµβούλιο.
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 31]

1975.03: FIRST
the first European Council in Dublin in March 1975.

1987: ΝΟΜΙΚΗ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ (formal recognition)
Με την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1987 το Ευρωπαϊκό Συµβούλιο ενσωµατώθηκε κατ’ αρχήν στη θεσµική διάρθρωση της ΕΚ (άρθρο 23 EEΠ).
Σήµερα αποτελεί όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 4 της συνθήκης ΕΕ).
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 31]

1992: TREATY RECOGNITION:
It was not until the Treaty on European Union, signed in Maastricht in 1992, that its role was described in an Article of the Treaty.

1993.06:
The Copenhagen European Council in June 1993 set out the criteria and conditions for accession.

1993-12-10/11:

1994.06:
Ενα απο τα κύρια θέματα η κοινωνία της πληροφορίας.
[ΒΗΜΑ, 19 ΙΟΥΝ. 1994, Α18]

1994.12:
That in Essen in December 1994 finalised the pre-accession strategies.

1995.12:
ΜΑΔΡΙΤΗ. Προετοιμασία της διακυβερνητικής του 1996. Πρότεινε το όνομα του νομίσματος ως Euro-Ευρω.

1999-03-24-25:
when the European Commission resigned on 16 March 1999, the Extraordinary Berlin European Council of 24 and 25 March nominated a new Commission President and set out, in broad outline and with due respect for the Treaties, the procedure for nominating the new members of the Commission, thereby putting the European Union back on track.

euCoH'Resource:

name::
* McsEngl.euCoH'Resource:,

* http://www.european-council.europa.eu/home-page.aspx?lang=en
* http://europa.eu/european-council/index_en.htm:
* http://ue.eu.int/en/info/eurocouncil/sommet.htm

euCoH'PRESIDENT-OF-European-Council

name::
* McsEngl.euCoH'PRESIDENT-OF-European-Council,
* McsEngl.President-of-European-Council@cptCore13i,

A President of the European Council
A new political figure has come on the scene: the fixed full-time President of the European Council. The President's main task is to ensure the preparation and continuity of the work of the European Council – which becomes an institution in its own right – and to facilitate consensus. He will, at his level and in that capacity, ensure the external representation of the Union on issues concerning its common foreign and security policy. The role of President of the European Council is not compatible with other national offices. The European Council has elected Mr Van Rompuy to this post for a term of two and a half years, renewable once.
[http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ec/111652.pdf]

gvcEus'Council-of-ministers (ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΥΠΟΥΡΓΩΝ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Council-of-ministers (ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΥΠΟΥΡΓΩΝ),
* McsEngl.conceptCore13.4,
* McsEngl.council-of-eu@cptCore13.4,
* McsEngl.eu'Council-of-the-European-Union,
* McsEngl.eu'council@cptCore13.4,
* McsEngl.eu'council-of-ministers@cptCore13.4,
* McsEngl.minister-council,
* McsEngl.council-of-ministers-of-ec,
====== lagoGreek:
* McsElln.εε'συμβούλιο-της-Ευρωπαϊκής-Ενωσης-ενΕπιστημη,
* McsElln.συμβούλιο-της-Ευρωπαϊκής-Ενωσης,
* McsElln.εε'συμβουλιο@cptCore13.4,
* McsElln.ΕΕ'ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΥΠΟΥΡΓΩΝ@cptCore13.4,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ-ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΥΠΟΥΡΓΩΝ,
* McsElln.ΠΡΟΕΔΡΙΑ-ΕΕ,

=== _NOTES: It is generally referred to as the Council of Ministers and should not be confused with the Council of Europe, which is not an institution of the European Union.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

_DEFINITION:
Type Upper house
Leadership
Presidency Greece Greece
Since 1 January 2014
Secretary General Uwe Corsepius
Since 26 June 2011
Structure
Seats 28 (varying representatives of 28 states)
Political groups No official division by political parties
Elections
Voting system Double majority or unanimity
Meeting place
Justus Lipsius: Brussels, Belgium
Website
consilium.europa.eu
[http://en.wikipedia.org/wiki/Council_of_the_European_Union] 2014-01-01
===
The Council is the EU's main decision-making body. It is the embodiment of the Member States, whose representatives it brings together regularly at ministerial level.
According to the matters on the agenda, the Council meets in different compositions: foreign affairs, finance, education, telecommunications, etc.
The Council has a number of key responsibilities:
It is the Union's legislative body; for a wide range of EU issues, it exercises that legislative power in co-decision with the European Parliament; It coordinates the broad economic policies of the Member States; It concludes, on behalf of the EU, international agreements with one or more States or international organisations; It shares budgetary authority with Parliament; It takes the decisions necessary for framing and implementing the common foreign and security policy, on the basis of general guidelines established by the European Council; It coordinates the activities of Member States and adopts measures in the field of police and judicial cooperation in criminal matters.
[http://europa.eu.int/inst-en.htm, 2001-08-18]

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΕ είναι μέρος της 'ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ' της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

The Council of Ministers, which has one representative from each member nation, has the real power of decision for the EC. It determines how the treaties are to be carried out and how the separate economic policies of the member nations are coordinated.

ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ. ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΕ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ..

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###

Presidency (ΠΡΟΕΔΡΙΑ):
ΚΑΘΕ ΕΞΑΜΗΝΟ ΑΛΛΟ ΚΡΑΤΟΣ.
1983: - Greece (1st time)
1984:
1985:
1986:
1987:
1988: - ΕΛΛΑΔΑ.
1989:
1990
1991:
1992:
1993: ΒΕΛΓΙΟ.
1994: ΕΛΛΑΔΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ.
1995: - ΙΣΠΑΝΙΑ
1996: ΙΤΑΛΙΑ
1997: Netherlands Luxembourg
1998: United Kingdom Austria
1999: Germany Finland
2000: Portugal France
2001: Sweden Belgium (Nice treaty)
2002: Spain Denmark
2003: Greece
The Presidency of the Council plays a vital part in the organisation of the work of the institution, notably as the driving force in the legislative and political decision-making process. It has to organise and chair all meetings and work out compromises capable of resolving difficulties. The Presidency, assisted by the Secretary-General of the Council, who acts as High Representative for the Common Foreign and Security Policy, also represents the Union for matters covered by that policy.

_ADDRESS.WPG:
* http://ue.eu.int/en/summ.htm

ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ:
ΑΤΥΠΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ (7 ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ)

ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ
ΓΕΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ,
ECO/FIN
ΓΕΩΡΓΙΑΣ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ,

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ,
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ,

gvcEus'GeneralAffairsCouncil

name::
* McsEngl.gvcEus'GeneralAffairsCouncil,
* McsEngl.GeneralAffairsCouncil@cptCore13i,

The General Affairs Council shall ensure consistency in the work of the different Council configurations. It shall prepare and ensure the follow-up to meetings of the European Council, in liaison with the President of the European Council and the Commission.
[teu2008a16]

gvcEus'ForeignAffairsCouncil

name::
* McsEngl.gvcEus'ForeignAffairsCouncil,
* McsEngl.TheForeignAffairsCouncil@cptCore13i,
* McsEngl.ForeignAffairsCouncil@cptCore13i,

The Foreign Affairs Council shall elaborate the Union's external action on the basis of strategic guidelines laid down by the European Council and ensure that the Union's action is consistent.
[teu2008a16]

gvcEus'parliament

name::
* McsEngl.gvcEus'parliament,
* McsEngl.conceptCore13.2,
* McsEngl.eu'gov'parliament,
* McsEngl.eu-parliament,
* McsEngl.european-parliament,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΕΕ'ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,
* McsElln.ΕΚ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ-ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.europarl.europa.eu//
* Political Memory is a tool to help citizens reaching out to their representatives and track their voting records on a specific subject: https://memopol.lqdn.fr/representatives/?country=134&search=&scoremax=&scoremin=&page=2,
* http://www.lifo.gr/mag/columns/6805, 5.11.2014 varoufakis,

_DEFINITION:
ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ είναι η 'βουλή' της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

434 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΜΕ 5ΕΤΗ ΘΗΤΕΙΑ.
ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ
ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ..

518 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ (ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ), ΑΠΟ ΤΟ 1979. ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΤΟΥ ΟΛΟΜΕΛΕΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ.

The European Parliament was inaugurated in 1958 as an assembly of members appointed by the national legislatures of the EC. In 1979 it became a 434-member legislature whose numbers were apportioned among member countries. Members are elected by the direct vote of citizens and have party affiliations much the same as those held by other European legislators. In 1986 the Parliament was enlarged to 518. It is primarily a public forum for the discussion of issues that are significant for the EC as a whole.
[Copyright 1991 Compton's Learning Company]

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###
* govs-legislature#cptCore94.36#

_EVOLUTING:
2009:
Εγγεγραμμένοι 9,994,849
Ενσωμάτωση 99.99 %
Ψήφισαν 52.63 %
Ακυρα/Λευκά 2.54 %
ΠΑ.ΣΟ.Κ 36.65 % 1,878,696 8 34.03 %
Νέα Δημοκρατία 32.29 % 1,655,461 8 43.01 %
Κ.Κ.Ε. 8.35 % 428,209 2 9.48 %
ΛΑ.Ο.Σ 7.15 % 366,562 2 4.12 %
ΣΥ.ΡΙΖ.Α 4.70 % 240,865 1 4.16 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ 3.49 % 178,952 1 0.67 %
Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο 1.27 % 65,170
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση - Κυνήγι - Ψάρεμα - Παράδοση) 1.26 % 64,778
Δράση 0.76 % 38,878
Οικολόγοι Ελλάδας 0.65 % 33,234
Δημ. Βεργής ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 0.61 % 31,183 0.54 % 32,956
Λαικός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή 0.46 % 23,560

1979:
Πρώτη εκλογή βουλευτών.

FUNCTION

ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ:
Είναι ο νομοθέτης της Ένωσης μαζί με το 'Συμβούλιο#cptCore33#'. Η σύμφωνη γνώμη του είναι απαραίτητη για τη διεύρυνση με άλλα κράτη μέλη και για κάθε κατάρτιση διεθνούς σύμβασης.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ:
Εγκρίνει τον Προϋπολογισμό της Ενωσης, μετά την επεξεργασία του μαζί με το Συμβούλιο.

ΕΛΕΓΚΙΚΗ:
Ελεγχει τις δραστηριότητες του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Μεταξύ άλλων, χορηγεί ψήφο εμπιστοσύνης στην Επιτροπή και έχει το δικαίωμα να υποβάλει πρόταση μομφής.
[ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ '94: ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ]

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΠΟΦΑΣΗΣ:
Το ευρωκοινοβούλιο απέκτυσε το δικαίωμα της ΑΡΝΣΗΣΙΚΥΡΙΑΣ σε διάφορους τομείς όπως:
- ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων και υπηρεσιών,
- νομοθετική και κανονιστική εναρμόνιση στους τομείς της αγοράς,
- της παιδείας,
- του πολιτισμού,
- της υγείας στους χώρους εργασίας,
- της προστασίας των καταναλωτών,
- των προγραμμάτων έρευνας και της προστασίας του περιβάλλοντος.
Στους εν λόγω τομείς, οι νέες νομοθεσίες θα πρέπει να εγκρίνονται ταυτόχρονα απο το Συμβούλιο Υπουργών με ειδική πλειοψηφία και από τους ευρωβουλευτές με απόλυτη πλειοψηφία. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των δύο οργάνων, συνέρχεται μια "επιτροπή συμβιβασμού".
[ΒΗΜΑ, 19 ΙΟΥΝ. 1994, Ε8]

gvcEus'ELECTIONS#cptCore999.6.40#

name::
* McsEngl.gvcEus'ELECTIONS,
* McsEngl.eu'elections,
* McsEngl.euelections,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.apotelesmata-ekloges2014.eu/el/election-results-2014.html,

_DESCRIPTION:
Οι ευρωεκλογές πραγματοποιούνται με άμεση καθολική ψηφοφορία κάθε πέντε χρόνια. Οι ευρωεκλογές του 2009 πραγματοποιήθηκαν στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ μεταξύ της 4ης και 7ης Ιουνίου 2009 για την εκλογή 736 ευρωβουλευτών. Περίπου 375 εκατομμύρια πολίτες ήταν εγγεγραμμένοι. Ως εκ τούτου, οι ευρωεκλογές εκείνες ήταν οι μεγαλύτερες διεθνικές εκλογές στην ιστορία.
Οι πρώτες ευρωεκλογές πραγματοποιήθηκαν το 1979. Προηγουμένως, οι ευρωβουλευτές διορίζονταν από τα εθνικά κοινοβούλια και διέθεταν, επομένως, και την ιδιότητα του εθνικού βουλευτή.
Οι νομοθετικές εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για ένα ευρύ φάσμα τομέων πολιτικής, είναι ισότιμες με αυτές του Συμβουλίου Υπουργών των 27 κρατών μελών. Ακόμη και σε τομείς, όπως η γεωργία ή η εξωτερική πολιτική, όπου το Κοινοβούλιο μόνο ενημερώνεται ή γνωμοδοτεί, οι συζητήσεις και τα ψηφίσματά του συχνά δίνουν τον τόνο και επηρεάζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου. Το ΕΚ διαθέτει ακόμη ευρείες δημοσιονομικές εξουσίες, ενώ ασκεί και δημοκρατικό έλεγχο σε όλα τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά όργανα.
[http://el.wikipedia.org/wiki/Ευρωεκλογές_2009]

{time.Eu2014}:
=== 2014-05-25: greece
Εγγεγραμμένοι 9.892.622
Ενσωμάτωση 100,00 %
ψήφισαν 59,96 %
Ακυρα/Λευκά 3,80 %
Εκτός Βουλής 17,13 %
ΣΥΡΙΖΑ 6 26,60 %
ΝΔ 5 22,71 %
ΧΡΥΣΗ-ΑΥΓΗ 3 9,38 %
ΕΛΙΑ(ΠΑΣΟΚ) 2 8,02 %
ΠΟΤΑΜΙ 2 6,61 %
ΚΚΕ 2 6,07 %
ΑΝΕΞ.ΕΛΛΗΝ. 1 3,47 %
ΛΑΟΣ 2,70 %
ΕΛΛ.ΕΥΡ.ΠΟΛ 1,46 %
ΔΗΜ.ΑΡΙΣΤ. 1,21 %
ΕΝΩΣ.ΠΑΤΡ.ΛΑΟ 1,04 %
ΚΥΝΗΓΟΙ 1,00 %
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 0,91 %
ΓΕΦΥΡΕΣ 0,90 %
ΕΠΑΜ 0,86%
[http://ekloges.ypes.gr/may2014/e/public/index.html#{"cls":"level","params":{"level":"epik","id":1}}]

{time.Eu2009}:
Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών του 2009 ήταν μία ξεκάθαρη νίκη των κεντροδεξιών σχηματισμών στην πλειοψηφία των χωρών-μελών της Ε.Ε. Συγκεκριμένα οι κεντροδεξιοί σχηματισμοί υπερίσχυσαν στις 21 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ηττήθηκαν μόνο στις: Ελλάδα, Ρουμανία, Σουηδία, Δανία, Μάλτα, και Εσθονία. Οι κεντροαριστεροί σχηματισμοί αντιθέτως επικράτησαν μόνο σε πέντε χώρες, στην Ελλάδα, στην Ρουμανία, στην Σουηδία, στην Δανία και στην Μάλτα. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα πολυπληθέστερη παράταξη στο νέο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο είναι
* η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού κόμματος(EPP) που καταλαμβάνει 265 από τις 736 έδρες και ακολουθούν
* η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο(PES) με 184 έδρες,
* η ομάδα της συμμαχίας Φιλελευθέρων και δημοκρατών για την Ευρώπη(ALDE) με 84 έδρες,
* η ομάδα των Πράσινων(GREENS/EFA) με 55 έδρες,
* η Ομάδα των Συντηρητικών και μεταρρυθμιστών (ECR) με 55 έδρες,
* η Συνομοσπονδιακή ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς(GUE/NGL) με 35 έδρες και
* η Ομάδα Ευρώπη Ελευθερίας και Δημοκρατίας (EFD) με 30 έδρες.
* Οι υπόλοιποι σχηματισμοί συγκέντρωσαν 28 έδρες[1][2].
Χαρακτηριστικό στοιχείο των Ευρωεκλογών του 2009 ήταν η μεγάλη αποχή καθώς η συμμετοχή έφτασε μόλις το 43%. Μεγαλύτερη συμμετοχή σημειώθηκε στο Βέλγιο και στο Λουξεμβούργο όπου η συμμετοχή έφτασε στο 90,3% καθώς εκεί η ψηφοφορία ήταν υποχρεωτική ενώ η μικρότερη σημειώθηκε στην Σλοβακία με συμμετοχή μόλις 19,36%.
Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Ιουνίου μετά τις 10 μ.μ.(Ώρα Κεντρικής Ευρώπης). Το νέο Κοινοβούλιο θα συνέλθει σε Σώμα στις 14 Ιουλίου. Αναλυτικά τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε..
[http://el.wikipedia.org/wiki/Ευρωεκλογές_2009]
===
12/6 2009 17:17
Εγγεγραμμένοι 10,014,795
Ενσωμάτωση 100.00 %
Ψήφισαν 52.54 %
Ακυρα/Λευκά 2.54 %
ΠΑΣΟΚ 8 36.65 %
ΝΔ 8 32.30 %
ΚΚΕ 2 8.35 %
ΛΑΟΣ 2 7.15 %
ΣΥΡΙΖΑ 1 4.70 %
ΠΡΑΣΙΝΟΙ 1 3.49 %
[http://ekloges-prev.singularlogic.eu/e2009/pages/index.html]

1989, 18 ΙΟΥΝ:
- ΕΛΛΑΔΑ (24): ΝΔ 40,41%(10), ΠΑΣΟΚ 35,96%(9), ΣΥΝ 14,31%(4), ΔΗΜ. ΑΝΑΝ. 1,36%(1).
- ΓΑΛΛΙΑ (81):
- ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ (81):
- ΙΤΑΛΙΑ (81):
- Ο.Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ (81):
- ΙΣΠΑΝΙΑ (60):
- ΟΛΛΑΝΔΙΑ (25):
- ΒΕΛΓΙΟ (24):
- ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΑ (24):
- ΔΑΝΙΑ (16):
- ΙΡΛΑΝΔΙΑ (15):
- ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ (6):

1984, 17 ΙΟΥΝ:
ΕΛΛΑΔΑ: ΠΑΣΟΚ 41,59% (10), ΝΔ 38,05%(9), ΚΚΕ 11,64%(3), ΚΚΕεσ 3,42% (1), ΕΘΝ. ΠΟΛ. ΕΝΩΣΙΣ 2,29%(1).

1981, 18 ΟΚΤ:
ΕΛΛΑΔΑ: ΠΑΣΟΚ 40,12%(10), ΝΔ 31,34%(8), ΚΚΕ 12,84% (3), ΚΚΕεσ 5,30%(1), ΚΟΜΜΑ ΔΗΜ. ΣΟΣ. 4,26%(1), ΚΟΜΜΑ ΠΡΟΟΔ. 1,96% (1).

MEMBERS

1952: 78
1958: 142
1973: 198
1981: 434
1986: 518
1994: 567.

OTHER-VIEW#cptCore505#

ΔΡΕΤΤΑΚΗΣ: ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΘΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙΤΑΙ ΜΕ ΙΣΟ ΑΡΙΘΜΟ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΩΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΙΣΟΤΙΜΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΚΡΑΤΩΝ.
[ΝΕΑ 22 ΔΕΚ 1992]

PARTY#cptCore434.8#

ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, (S).

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ, (LDR).

ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΛΑΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, (PPE)

ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ, (ARC).

ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ. (V).

ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ. (RDE).

ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. (CG).

ΟΜΑΔΑ ΤΕΧΝ. ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡ. ΔΕΞΙΑΣ. (DR).

ΜΗ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ (NI).

ΕΛΚ/ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΚΟΜΑ:
ΠΡΟΕΔΡΟΣ κοινοβουλευτικής ομάδας, ΛΕΟ ΤΙΝΤΕΜΑΝ.
ΕΛΛΑΔΑ: Νεα Δημοκρατία.

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

17 επιτροπές προετοιμάζουν τις εργασίες της ολομέλειας.
1. AFET: επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων, ασφάλειας και αµυντικής πολιτικής
2. BUDG: επιτροπή προϋπολογισµών
3. CONT: επιτροπή ελέγχου του προϋπολογισµού
4. LIBE: επιτροπή ελευθεριών και δικαιωµάτων των πολιτών, δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων
5. ECON: επιτροπή oικονοµικής και νοµισµατικής πολιτικής
6. JURI: επιτροπή νοµικών θεµάτων και εσωτερικής αγοράς
7. INDU: επιτροπή βιοµηχανίας, εξωτερικού εµπορίου, έρευνας και ενέργειας
8. EMPL: επιτροπή απασχόλησης και κοινωνικών υποθέσεων
9. ENVI: επιτροπή περιβάλλοντος, δηµόσιας υγείας και προστασίας των καταναλωτών
10. AGRI: επιτροπή γεωργίας και ανάπτυξης της υπαίθρου
11. PECH: επιτροπή αλιείας
12. REGI: επιτροπή περιφερειακής πολιτικής, µεταφορών και τουρισµού
13. CULT: επιτροπή πολιτισµού, νεότητας, παιδείας, µέσων ενηµέρωσης και αθλητισµού
14. DEVE: επιτροπή ανάπτυξης και συνεργασίας
15. AFCO: επιτροπή θεσµικών θεµάτων
16. FEMM: επιτροπή για τα δικαιώµατα της γυναίκας και τις ίσες ευκαιρίες
17. PETI: επιτροπή αναφoρών

gvcEus'Commission (ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Commission (ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ),
* McsEngl.conceptCore13.5,
* McsEngl.EuropeanCommission@cptCore13.5,
* McsEngl.european-commission@cptCore13.5,
* McsEngl.commission-of-eu@cptCore13.5,
* McsEngl.ec-commission,
* McsEngl.EC-commission,
* McsEngl.eu-commission,
* McsEngl.eu'commission,
* McsElln.ΕΕ'ΕΠΙΤΡΟΠΗ@cptCore13,
* McsElln.ΕΕ'ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ'ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
* McsElln.ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ-ΚΟΙΝΩΝΗΤΩΝ,
* McsElln.ΚΟΜΙΣΙΟΝ@cptCore13,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu//

_DEFINITION:
* The European Commission is the executive of the European Union. The body is responsible for proposing legislation, implementing decisions, upholding the Union's treaties and the general day-to-day running of the Union.[1]
The Commission operates as a cabinet government, with 27 Commissioners. There is one Commissioner per member state, though Commissioners are bound to represent the interests of the EU as a whole rather than their home state. One of the 27 is the Commission President (currently Jose' Manuel Dura~o Barroso) appointed by the European Council. The Council then appoints the other 26 Commissioners in agreement with the nominated President, and then the 27 Commissioners as a single body are subject to a vote of approval by the European Parliament.[2] The present Barroso Commission took office in late 2004[1] and had approval to serve until 2009.

The term "Commission" can mean either the 27 Commissioners themselves (known as the College of Commissioners), or the larger institution that also includes the administrative body of about 25,000 European civil servants who are split into departments called Directorates-General and Services.[3] The internal working languages are English, French and German.[1] The Commissioners and their immediate teams are based in the Berlaymont building of Brussels.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Commission] 2010-02-09

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ είναι μέρος της ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

Before the 1967 merger of the ECSC, the EEC, and Euratom, each had its own commission and council. Today the EC's single Commission is made up of 17 members appointed for four-year terms by the various governments but not answerable to them. It prepares proposals submitted to the Council of Ministers for action and can take other institutions (or countries) before the Court of Justice.

ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. ΕΧΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ.
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΜΕΤΡΑ.
ΕΠΙΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ.

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###

gvcEus'commission'member

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'member,

Commission.Barroso.2010-2014:
Portfolio Commissioner State Party
* President Jose' Manuel Barroso Portugal People's
* First Vice-President; High Representative
Catherine Ashton United Kingdom Socialists
* Vice-President; Justice, Fundamental Rights and Citizenship
Viviane Reding Luxembourg People's
* Vice-President; Competition
Joaqui'n Almunia Spain Socialists
* Vice-President; Transport
Siim Kallas Estonia Liberals
* Vice-President; Digital Agenda
Neelie Kroes Netherlands Liberals
* Vice-President; Industry and Entrepreneurship
Antonio Tajani Italy People's
* Vice-President; Inter-Institutional Relations and Administration
Maros( S(efc(ovic( Slovakia Socialists
* Regional Policy Johannes Hahn Austria People's
* Trade Karel De Gucht Belgium Liberals
* International Cooperation, Humanitarian Aid and Crisis Response
Kristalina Georgieva Bulgaria People's
* Education, Culture, Multilingualism and Youth
Androulla Vassiliou Cyprus Liberals
* Enlargement and European Neighbourhood Policy
S(tefan Fu"le Czech Republic Socialists
* Climate Action Connie Hedegaard Denmark People's
* Economic and Monetary Affairs
Olli Rehn Finland Liberals
* Internal Market and Services
Michel Barnier France People's
* Energy Gu"nther Oettinger Germany People's
* Fisheries and Maritime Affairs
Maria Damanaki Greece Socialists
* Employment, Social Affairs and Inclusion
La'szlo' Andor Hungary Socialists
* Research and Innovation
Ma'ire Geoghegan-Quinn Ireland Liberals
* Development Andris Piebalgs Latvia People's
* Taxation and Customs Union, Audit and Anti-Fraud
Algirdas S(emeta Lithuania People's
* Health and Consumer Policy
DalliJohn Dalli Malta People's
* Financial Programming and Budget
Janusz Lewandowski Poland People's
* Agriculture and Rural Development
Dacian Ciolos, Romania Independent
* Environment Janez Potoc(nik Slovenia Liberals
* Home Affairs Cecilia Malmstro"m Sweden Liberals

gvcEus'commission'president

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'president,

_SPECIFIC:
* 2010-2014: Portuguese Barroso
* 2004-2010: Portuguese Barroso
* 1999-2004: Italian Romano Prodi.
* 1999-1999: Spanish Manuel Mari'n
* 1995-1999: from Luxembourg Jacques Santer Χριστιανικό Κοινωνικό κόμμα.
* 1985-1995: French Jacques Delors

gvcEus'commission'commissioner (ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'commissioner (ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ),
* McsEngl.european-commissioner@cptCore13i,
* McsEngl.eu'commissioner@cptCore13i,
* McsEngl.commissioner-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
A European Commissioner is a member of the 27-member European Commission. Each Member within the college holds a specific portfolio and are led by the President of the European Commission. In simple terms they are the equivalent of national ministers.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Commissioner]

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ:
ΧΕΝΤΙΝΓΚ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡΣΕΝ.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ:
ΜΠΡΟΥΣ ΜΙΛΑΝ.

gvcEus'commission'committee

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'committee,

_SPECIFIC:
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ & ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ

gvcEus'commission'department (DG)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'department (DG),
* McsEngl.commission'Directorate-General-13i,
* McsEngl.Directorate-General-of-eu-commission-13i,
* McsEngl.eu'dg@cptCore13i,
* McsEngl.eu'directorate-general-of-eu@cptCore13i,

=== _NOTES: The Commission is divided into several departments and services. The departments are known as Directorates-General (DGs).
[http://ec.europa.eu/about/ds_en.htm]
====== lagoGreek:
* McsElln.Γενική-Διεύθυνση-ΕΕ,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΩΣΗ,

_DEFINITION:
A Directorate-General is government department in the institutions of the European Union[citation needed]. They are headed
- by a Director-general and,
- in the European Commission, by a political head: a European Commissioner.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Directorate-General]

_SPECIFIC:
* Departments and services: http://ec.europa.eu/about/ds_en.htmm
Policies
* Agriculture and Rural Development
* Competition
* Economic and Financial Affairs
* Education and Culture
* Employment, Social Affairs and Equal Opportunities
* Energy and Transport
* Entreprise and Industry
* Environment
* Executive agencies
* Maritime Affairs and Fisheries
* Health and Consumers
* Information-Society-and-Media#ql:eu'dg.information_society_and_media#:
* Internal Market and Services
* Justice, Freedom and Security
* Regional Policy
* Research#ql:eu'dg.research#:
* Taxation and Customs Union
External relations
* Development
* Enlargement
* EuropeAid - Co-operation Office
* External Relations
* Humanitarian Aid
* Trade
General services
* Communication
* European Anti-Fraud Office
* Eurostat
* Joint-Research-Centre#ql:eu'dg.joint_research_centre###
* Publications Office
* Secretariat General
Internal services
* Budget
* Bureau of European Policy Advisers
* European Commission Data Protection Officer
* Human Resources and Security
* Informatics#ql:eu'dg.informatics###
* Infrastructures and Logistics - Brussels
* Infrastructures and Logistics - Luxembourg
* Internal Audit Service
* Interpretation
* Legal Service
* Office For Administration And Payment Of Individual Entitlements
* Translation

* 12η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΕΠΙΣΤΗΜΗ-ΕΡΕΥΝΑ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Directorate-General XII
Science, Research and Development
rue de la Loi 200/Wetstraat 200
B-1049 Brussels/Brussel
* 13η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
* 16η ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ,

14 ΜΕΛΗ ΜΕ 4ΕΤΗ ΘΗΤΕΙΑ.

ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ 17 ΜΕΛΗ: 2 ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΜΕΓΑΛΕΣ" ΧΩΡΕΣ (ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ) ΚΑΙ 1 ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΜΙΚΡΕΣ" ΧΩΡΕΣ (ΒΕΛΓΙΟ, ΔΑΝΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ)
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

The European Commission: Commission Directorates-General are each headed by a European Commissioner;

SPECIFIC:
* Eurostat: in 1958 it became a Directorate-General (DG) of the European Commission.
* The Directorate-General for Justice, Freedom and Security (de - en - fr) is one of the European Commission's 36 departments.

gvcEus'commission'dg.Agriculture-and-Rural-Development (DG-AGRI)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.Agriculture-and-Rural-Development (DG-AGRI),

Directorate-General for Agriculture and Rural Development

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dgs/agriculture/index_en.htm/

gvcEus'commission'dg.COMMUNICATION

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.COMMUNICATION,
* McsEngl.DG-COMM@cptCore13i,
* McsEngl.Directorate-General-Communication@cptCore13i,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dgs/communication/index_en.htm

_DEFINITION:
* The mission of the Directorate General for Communication is to keep the general public and the media up to date on EU activities.
We coordinate the work of the Commission representation offices in the member countries.
In partnership with member states and other EU institutions, we manage communication projects taking into account national specificities. And we monitor public opinion and organise EU information activities.
[http://ec.europa.eu/dgs/communication/about/what_we_do/index_en.htm] 2010-02-11

The Directorate General Communication works under the authority of the President and Vice President Viviane Reding. Its mission is to:
• inform the media and citizens of the activities of the Commission and to communicate the objectives and goals of its policies and actions;
• inform the Commission of the evolution of opinion in the Member States.
[http://europa.eu/rapid/showInformation.do?pageName=about]

SOURCE:
* http://ec.europa.eu/dgs/communication/index_en.htm:

gvcEus'commission'dg.Economic-and-Financial-Affairs (DG-ECFIN)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.Economic-and-Financial-Affairs (DG-ECFIN),
* McsEngl.DG-ECFIN,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dgs/economy_finance/index_en.htm

_COMMISSIONER:

_STRUCTURE:
DG ECFIN has nearly 550 permanent staff, most - around 440 - based in Brussels and the remainder in Luxembourg.

human.In'tVeld.Jan

name::
* McsEngl.human.In'tVeld.Jan,
* McsEngl.In'tVeld.Jan@cptHuman,

_DESCRIPTION:
Jan in 't Veld

Contents:
Personal Details
Affiliation
Works
Working papers
Articles
Citations (if any)
NEP fields
Statistics
Corrections
This is information that was supplied by Jan in 't Veld in registering through RePEc. If you are Jan in 't Veld , you may change this information at the RePEc Author Service. Or if you are not registered and would like to be listed as well, register at the RePEc Author Service. When you register or update your RePEc registration, you may identify the papers and articles you have authored.
Personal Details

First Name: Jan
Middle Name:
Last Name: in 't Veld
Suffix:

RePEc Short-ID: pin62

Email: [This author has chosen not to make the email address public]
Homepage:
Postal Address:
Phone:

Affiliation

Directorate-General Economic and Financial Affairs
European Commission
Location: Bruxelles/Brussel, Belgium
Homepage: http://ec.europa.eu/economy_finance/
Email:
Phone:
Fax: +32 2 298.08.23
Postal: Coomunivcations Unit, B-1049 Bruxelles / Brussels
Handle: RePEc:edi:dg2ecbe (more details at EDIRC)
[http://ideas.repec.org/e/pin62.html]

gvcEus'commission'dg.Employment-Social-Affairs-and-Equal-Opportunities

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.Employment-Social-Affairs-and-Equal-Opportunities,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/social/home.jsp?langId=en

gvcEus'commission'dg.EuroStat

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.EuroStat,
* McsEngl.eu'eurostat-13i,
* McsEngl.eurostat-13i,

WebAddress.eurostat:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/eurostat/home,
* http://ec.europa.eu/eurostat//

_DESCRIPTION:
As one of the Directorates-General of the European Commission, Eurostat is headed by a Director-General assisted by a Deputy Director General and seven Directors responsible for different sectors of Eurostat activities:
* Cooperation in the European Statistical System; Resources
* Quality, methodology and information systems
* National and European Accounts
* External cooperation, communication and key indicators
* Sectoral and regional statistics
* Social and information society statistics
* Business statistics
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/about_eurostat/corporate/organisation]

eurostat'BUDGET:
The operational budget allocated to Eurostat in 2008 amounted to 45.2 million €. This budget was used for the implementation of the Community Statistical Programme.
In addition to its own budget, Eurostat received subdelegated credits from other DGs, which amounted to 18.5 million € in 2008.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/about_eurostat/corporate/organisation]

eurostat'Headquarter:
Eurostat is the statistical office of the European Union, situated in Luxembourg.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/about_eurostat/corporate/organisation]

eurostat'PEOPLE:
In 2009 there are around 900 posts in Eurostat. Of these, 73% are occupied by officials, 8% by experts from Member States and another 19% are occupied by other staff.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/about_eurostat/corporate/organisation]

gvcEus'commission'dg.INFORMATICS (DG-DIGIT)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.INFORMATICS (DG-DIGIT),
* McsEngl.eu'Informatics-DG,
* McsEngl.DIGIT@cptCore13i,
* McsEngl.Directorate-General-for-Informatics@cptCore13i,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dgs/informatics/index_en.htm:

_DEFINITION:
Mission Statement
The mission of the Directorate-General is to enable the Commission to make effective and efficient use of Information and Communication Technologies in order to achieve its organisational and political objectives.

With this goal in mind, the Directorate-General for Informatics, in partnership with all relevant stakeholders, has the responsibility to :
* define the IT Strategy of the European Commission
* provide the EC and whenever appropriate other European Institutions and bodies with high quality and advanced
IT infrastructure solutions and e-services
support services, and
telecommunications facilities
* deliver information systems required to support EC corporate business processes within the framework of the e-Commission strategy
* promote and facilitate, in full collaboration with European public administrations, the deployment of pan-European e-Government services for citizens and enterprises
[http://ec.europa.eu/dgs/informatics/index_en.htm]

_GENERIC:
* DG--INTERNAL-SERVICES##

gvcEus'commission'dg.Information-Society-and-Media (DG-Infso)

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.Information-Society-and-Media (DG-Infso),

EU Directorate General Information Society and Media or "DG Infso"

Mission Statement
The Information Society and Media Directorate General supports the development and use of Information and Communication Technologies (ICTs) for the benefit of all citizens.

Our role is to:
* Support innovation and competitiveness in Europe through excellence in ICT research and development.
* Define and implement a regulatory environment that enables rapid development of services based on information, communication and audio-visual technologies, so fostering competition that supports investment, growth and jobs.
* Encourage the widespread availability and accessibility of ICT-based services, especially those that have the greatest impact on the quality of life of the citizens.
* Foster the growth of content industries drawing on Europe’s cultural diversity.
* Represent the European Commission in international dialogue and negotiations in these fields, and promote international cooperation in ICT research and development.
[http://ec.europa.eu/dgs/information_society/see_more/index_en.htm]

gvcEus'commission'dg.JOINT-RESEARCH-CENTRE

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.JOINT-RESEARCH-CENTRE,
* McsEngl.jrc@cptCore13i,
* McsEngl.Joint-Research-Centre-of-eu@cptCore13i,

_DEFINITION:
The European Commission's Joint Research Centre (JRC) is a department (Directorate-General, DG) of the European Commission providing independent scientific and technological support for EU policy-making. It works closely on the development of EU legislation with the relevant Commission services, such as the Agricultural, Enterprise, Environment, and Health and Consumer Protection DGs. Knowledge comes from specific application- and issue-oriented research within the seven JRC Institutes and close co-operation with over 1000 public and private organisations in 150 networks in Member State and applicant countries. The JRC also liases with non-EU and global scientific and standard-setting bodies.
[http://ec.europa.eu/dgs/jrc/index.cfm?id=1940]

gvcEus'commission'dg.RESEARCH

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.RESEARCH,
* McsEngl.research-DG-of-eu@cptCore13i,

MISSION:
The Directorate General’s mission is evolving as work on the European Research Area (ERA) continues. It can be summarised as follows:
* to develop the European Union’s policy in the field of research and technological development and thereby contribute to the international competitiveness of European industry;
* to coordinate European research activities with those carried out at the level of the Member States;
* to support the Union’s policies in other fields such as environment, health, energy, regional development etc;
* to promote a better understanding of the role of science in modern societies and stimulate a public debate about research-related issues at European level.

The Seventh Framework Programme for research and technological development (FP7) is the European Union’s main instrument for funding research in Europe. FP7, which applies to the years 2007-2013, is the natural successor to the Sixth Framework Programme (FP6), and is the result of years of consultation with the scientific community, research and policy making institutions, and other interested parties.

Since their launch in 1984, the Framework Programmes have played a lead role in multidisciplinary research and cooperative activities in Europe and beyond. FP7 continues that task, and is both larger and more comprehensive than earlier Framework Programmes. Running from 2007 to 2013, the programme has a budget of 53.2 billion euros over its seven-year lifespan, the largest funding allocation yet for such programmes.

In carrying out the various tasks the Directorate General works closely with other Commission departments such as the Joint Research Centre, which also falls under the responsibility of Commissioner Janez Potoc(nik, the Directorates General for the Information Society, Energy and Transport, the Environment, Enterprise, and others.
[http://ec.europa.eu/dgs/research/index_en.html]

gvcEus'commission'dg.Secretarial-General-DG

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.Secretarial-General-DG,

The Secretariat-General of the European Commission is a Directorate-General of the European Commission. The DG Secretariat-General is based in the Berlaymont in Brussels (Belgium). The DG Secretariat-General supports the whole of the Commission, and in particular the 27 Commissioners. The head of the Secretariat-General is the Secretary-General of the European Commission.

The Secretariat-General, under the remit of the President, has a high degree of importance in the Commission. It organises meetings, controls the agenda and is responsible for the minutes. The President makes use of this power in his running of the Commission.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Secretariat-General_of_the_European_Commission]

gvcEus'commission'dg.TRANSLATION

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'dg.TRANSLATION,
* McsEngl.Translation-DG-of-eu@cptCore13i,

_DESCRIPTION:
DG Translation is the European Commission's in-house translation service. We translate for Europe — working in all the official languages of the European Union.
[http://ec.europa.eu/dgs/translation/index_en.htm]

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dgs/translation/index_en.htm:

How Many Languages Does the European Commission Translator Know?
Ioannis Ikonomou, the European Commission translator as of 2014, is fluent in 32 languages.

The European Commission translator knows 32 different languages – Ioannis
Ikonomou, a Greek who is the commission’s translator as of 2014, is
fluent in the European Commission’s 23 official languages of Bulgarian,
Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek,
Hungarian, Irish, Italian, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish,
Portuguese, Romanian, Slovak, Slovenian, Spanish, and Swedish. Additional
languages he is fluent include Arabic, Russian, Turkish, and Chinese. In
fact, Ikonomou is the only translator entrusted with Chinese in the
European Commission.

Read More: http://www.wisegeek.com/how-many-languages-does-the-european-commission-translator-know.htm?m, {2015-03-24}

gvcEus'commission'doing

name::
* McsEngl.gvcEus'commission'doing,

_DESCRIPTION:
It is the only institution that can propose legislation in European Community law, and as such, a large proportion of its documents relate to the legislative process.
...
The Commission also administers the Community programmes and budget.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

gvcEus'Court-of-auditors (ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ-ΣΥΝΕΔΡΙΟ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Court-of-auditors (ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ-ΣΥΝΕΔΡΙΟ),
* McsEngl.conceptCore13.20,
* McsEngl.conceptCore75,
* McsEngl.court-of-auditors-of-eu,
* McsEngl.EuCourtOfAuditors@cptCore13i,
* McsEngl.european-court-of-auditors@cptCore13i,
* McsEngl.eu'court-of-auditors@cptCore13i,
* McsEngl.ec-court-of-auditors,
* McsElln.ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ-ΣΥΝΕΔΡΙΟ-ΤΗΣ-ΕΟΚ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟεΛΕΓΚΤΙΚΟσΥΝΔΕΔΡΙΟ@cptCore13ι,
* McsElln.ΕΕ'ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ'ΣΥΝΕΔΡΙΟ,

=== _NOTES: Επίσης το «Ελεγκτικό Συνέδριο» µετονοµάσθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1994 σε «Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο».
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 18]

_DEFINITION:
The European Court of Auditors was set up by the Treaty of 22 July 1975 and began work in Luxembourg in 1977. It consists of 15 Members, corresponding to the present number of Member States; they are appointed for six years by the Council following consultation with the European Parliament.
The Court of Auditors’ task is to examine whether all revenue has been received and all expenditure incurred in a lawful and regular manner and whether financial management has been sound. Unlike the courts of auditors or similar bodies in the Member States, it has no jurisdiction to enforce its control measures or to investigate suspicions of irregularity arising from its investigations. However, it is wholly autonomous in its decisions regarding what it examines and how. It can, for instance, examine whether the use made of Community financial support by private individuals is in compliance with Community law.
The chief weapon in armoury of the Court of Auditors is the fact that it can publicise its findings. The results of its investigations are summarised in an annual report at the end of each financial year, which is published in the Official Journal of the European Communities and thus brought to public attention. It may also make special reports on specific areas of financial management, and these are also published.
[Borchardt,K.D. The ABC of Community law 5th ed. Lux: Office for Official Publications of the EC, 2000, 53 ]
===
ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΟΚ είναι μέρος της 'δημοσιας διοικησης' της ΕΟΚ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The Court of Auditors, in effect since 1977 when it replaced the Audit Board, is responsible for the external audit of expenditures and revenues of the EC. It has 12 members.
===
ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ 12 ΜΕΛΗ ΠΟΥ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ 6 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ. ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ. ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 1975 ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ.
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION#ql:eu'institution###

_MEMBER:
15, ένα από κάθε κράτος-μέλος.

_ADDRESS:
Κεντρικά γραφεία: 12, rue Alcide de Gasperi, L-1615, Luxembourg.
Τηλ. : (352) 4398
[http://www.ee.gr/b/ba.htm]

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu/institutions/inst/auditors/index_en.htm
* http://eca.europa.eu/

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

1991-1992:
"ΓΙΑ ΤΟ 1991 ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΑΝ "ΕΑΥΤΑ" ΓΙΑ 702 ΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ "ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ" 31 ΔΙΣ ΔΡΧ,
ΕΝΩ ΓΙΑ ΤΟ 1992 ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΟΚ ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙΣ 800 ΜΕ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40 ΔΙΣ ΔΡΧ"
[ΒΗΜΑ, 2 ΜΑΙΟ 1993, Ε3]

gvcEus'Economic-and-social-committee

name::
* McsEngl.gvcEus'Economic-and-social-committee,
* McsEngl.ee'esc,
* McsEngl.Economic-and-Social-Committee-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.Economic-and-Social-Committee,
* McsElln.ΕΕ'ΟΚΕ,
* McsElln.ΕΕ'ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ'ΚΑΙ'ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ'ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

_DEFINITION:
Since 1958 the Economic and Social Committee has advised the Commission and the Council of Ministers on general economic policy. The 189 members of the consultative body represent employers, organizations, labor unions, professions, farmers, consumers, and small businesses.

_GENERIC:
* EU-ADVISORY-BODY#ql:eu'advisory_body###

LAW:
Articles 257-262 EC.

MEMBER:
222, αναλυτικά: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο από 24, Ισπανία 21, Βέλγιο, Ελλάδα, Ολλανδία, Αυστρία, Πορτογαλία και Σουηδία από 12, Δανία, Ιρλανδία και Φινλανδία από 9, Λουξεμβούργο 6.
Θητεία: τετραετής.
Τόπος συνεδριάσεων: Βρυξέλλες, μία φορά το μήνα.
Διεύθυνση: rue Ravenstein 2, B-1000 Bruxelles.
Τηλ. : (32 2) 546 90 11

gvcEus'Committee-of-the-regions (ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Committee-of-the-regions (ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ),
* McsEngl.cor@cptCore13i,
* McsEngl.CommitteeOfRegions@cptCore13i,
* McsEngl.eu'cor,
* McsEngl.eu'committee-of-the-regions,
* McsEngl.Committee-of-the-Regions,
* McsElln.ΕΕ'ΕΤΠ,
* McsElln.ΕΕ'ΕΠΙΤΡΟΠΗ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

_DEFINITION:
(Articles 263–265 EC)
A new advisory body was set up alongside the ESC by the EU Treaty: the Committee of the Regions (COR). Like the ESC, it is not strictly a Community institution, as its function is purely advisory and it has no power to produce legally binding decisions in the same way as the fully fledged institutions (Council, Parliament, Commission, Court of Justice, Court of Auditors).

_GENERIC:

Μέλη: 222,
αναλυτικά: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο από 24, Ισπανία 21, Βέλγιο, Ελλάδα, Ολλανδία, Αυστρία, Πορτογαλία και Σουηδία από 12, Δανία, Ιρλανδία και Φινλανδία από 9, Λουξεμβούργο 6.
Θητεία: Τετραετής.
Τόπος συνεδριάσεων: Βρυξέλλες, πέντε συνεδριάσεις ολομέλειας το χρόνο.
Διεύθυνση: 79, rue Belliard, B-1040 Bruxelles.
Τηλ. : (32 2) 282 22 11
[http://www.ee.gr/b/ba.htm]

gvcEus'European-conference

name::
* McsEngl.gvcEus'European-conference,
* McsElln.ΕΕ'ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ'ΔΙΑΣΚΕΨΗ,

Ευρωπαϊκή διάσκεψη
Η Ευρωπαϊκή διάσκεψη έχει συνοδευτικό ως προς τη διεύρυνση χαρακτήρα καθόσον αποβλέπει κατά τα προσεχή έτη στη συγκέντρωση των κρατών μέλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα ευρωπαϊκά κράτη που επιθυμούν να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελεί πολυμερή φορέα πολιτικής διαβούλευσης για θέματα γενικού ενδιαφέροντος και συγκεκριμένα:
την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας, τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, τον οικονομικό τομέα και τους τομείς που αφορούν την περιφερειακή συνεργασία. Η ευρωπαϊκή διάσκεψη θεσπίσθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου το Δεκέμβριο του 1997 μετά από πρωτοβουλία της Γαλλίας που υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του 1997. Συνέρχεται μια φορά ετησίως σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και Προέδρου της Επιτροπής και μια φορά ετησίως σε επίπεδο υπουργών εξωτερικών. Η προεδρία ασκείται από το κράτος που προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ευρωπαϊκή διάσκεψη συνήλθε για πρώτη φορά στο Λονδίνο στις 12 Μαρτίου 1998 και αποφάσισε τη σύσταση κοινής ομάδας εμπειρογνωμόνων επιφορτισμένης με την υποβολή έκθεσης για τα αυξανόμενα προβλήματα που δημιουργεί το οργανωμένο έγκλημα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και ειδικότερα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η πρώτη σύνοδος σε υπουργικό επίπεδο διεξήχθη στις 6 Οκτωβρίου 1998 στο Λουξεμβούργο.
[Glossary 2001-08-18]

gvcEus'Intergovernmental-conference (ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ)

name::
* McsEngl.gvcEus'Intergovernmental-conference (ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ),
* McsEngl.eu'Intergovernmental-Conference,
* McsElln.ΕΕ'ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ'ΔΙΑΣΚΕΨΗ,
* McsElln.ΕΕ'ΔΚΔ,

Διακυβερνητική Διάσκεψη (ΔΚΔ)
Η έννοια της Διακυβερνητικής Διάσκεψης (ΔΚΔ) περιλαμβάνει μια διαπραγμάτευση μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών μελών τα αποτελέσματα της οποίας θα καταστήσουν δυνατή την τροποποίηση των συνθηκών. Έχει εξέχουσα σημασία στο επίπεδο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όπου οι μεταβολές της θεσμικής και νομικής διάρθρωσης -ή απλούστερα του περιεχομένου των Συνθηκών- αποτέλεσαν πάντοτε καρπό διακυβερνητικών διασκέψεων (π.χ. Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη και Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση).

Στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έγιναν έξι διακυβερνητικές διασκέψεις, τέσσερις εκ των οποίων από το 1985 και μετά. Η ΔΚΔ του 1996 ήταν η η έκτη και περιλάμβανε τακτικές συνεδριάσεις, καταρχήν μια φορά το μήνα, σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών. Η ΔΚΔ αυτή άρχισε στις 29 Μαρτίου 1996 και ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Άμστερνταμ (16-17 Ιουνίου 1997) με την έγκριση της συνθήκης του Άμστερνταμ. Τις εργασίες προετοίμασε προηγουμένως μια ομάδα αποτελούμενη από έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών κάθε κράτους μέλους καθώς και του αρμοδίου για τα θεσμικά θέματα Επιτρόπου, ενώ η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου κάλυψε την πρακτική οργάνωση των εν λόγω εργασιών.
Καθ' όλη τη διάρκεια των εργασιών της Διάσκεψης το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενημερωνόταν τακτικά για την πορεία των συζητήσεων και μπόρεσε να εκφράσει την άποψή του για όλα τα συζητούμενα θέματα κάθε φορά που το έκρινε σκόπιμο.

Δεδομένου ότι με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ δεν κατέστη δυνατή η θέσπιση όλων των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα στις εργασίες των οργάνων μετά τη διεύρυνση, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προέβλεψε, κατά τη σύνοδο της Κολωνίας του Ιουνίου 1999, τη σύγκληση της έβδομης ΔΚΔ κατά το έτος 2000. Η διάσκεψη αυτή πρέπει να καταλήξει σε συμφωνία στα ακόλουθα θέματα: οριθμός των μελών και σύνθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο και ενδεχόμενη επέκταση της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία στο Συμβούλιο, πριν από το τέλος του ιδίου έτους.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι διαπραγματεύσεις για την προσχώρηση νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση λαμβάνουν τη μορφή διμερών διακυβερνητικών διασκέψεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κάθε υποψήφιου κράτους. Οι διακυβερνητικές διασκέψεις για την προσχώρηση της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Τσεχίας, της Σλοβενίας και της Κύπρου ξεκίνησαν επίσημα στις 30 Μαρτίου 1998. Η πρώτη υπουργική σύνοδος διαπραγμάτευσης με τις εν λόγω 6 υποψήφιες χώρες πραγματοποιήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1998.
[Glossary 2001-08-18]

gvcEus'ombudsman (ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ)

name::
* McsEngl.gvcEus'ombudsman (ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ),
* McsEngl.european-ombudsman,
* McsEngl.eu'ombudsman,
* McsElln.ΕΕ'ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ'ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ,
* McsElln.ΕΕ'ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΟΣδΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ@cptCore13ι,
* McsElln.ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣεΕ@cptCore13ι,
* McsElln.συνήγορος-του-πολίτη-εε, {2012-12-12}

_DEFINITION:
European Ombudsman
All individuals or entities (institutions or businesses) resident in the Union can apply to the European Ombudsman if they consider that they have been harmed by an act of "maladministration" by an EU institution or body.

ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗΣ:
Με 10μελές επιτελείο.
Ο θεσμός δημιουργήθηκε το 1995.
Δέχεται παράπονα για τα όργανα της κοινότητας, ιδίως Κομισιόν.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 25 ΑΥΓ. 1996, 51]

Ο συνήγορός σας στο Στρασβούργο
Ποιος είναι και πώς λειτουργεί ο θεσμός του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ πολίτης είναι και ευρωπαίος πολίτης και τα θεσμικά όργανα που τον αντιπροσωπεύουν δεν είναι μόνο τα εθνικά αλλά και τα ευρωπαϊκά. Επομένως αν ο πολίτης της Ελλάδας κρίνει ότι έχει πέσει θύμα «κακοδιοίκησης» από τα κοινοτικά όργανα ή τους οργανισμούς έχει, όπως όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες, το δικαίωμα να απευθυνθεί στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή ή Ευρωπαίο Ombudsman. Οταν λοιπόν ένας έλληνας πολίτης είναι δυσαρεστημένος από τις κοινοτικές υπηρεσίες που του προσφέρονται, θα πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να αποταθεί στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, ο οποίος και θα αναλάβει να εξετάσει τι ακριβώς συμβαίνει και αν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση.
Ο θεσμός του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή μπήκε στη ζωή των Ευρωπαίων το 1992 με την υπογραφή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση στο Μάαστριχτ. Τα γενικά καθήκοντα του Διαμεσολαβητή θεσπίστηκαν με την υπογραφή του καταστατικού το 1994. Το πρόσωπο που έχει αυτή τη θέση ορίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η θητεία του έχει τη διάρκεια μιας κοινοβουλευτικής περιόδου. Οι ενέργειες του είναι ανεξάρτητες και μοναδικός τους στόχος είναι η προάσπιση των συμφερόντων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Ο ρόλος που διαδραματίζει δεν είναι καθόλου τυπικός, όπως ίσως συμβαίνει με τους περισσότερους. Δουλειά του είναι να ελέγχει καταγγελίες που αφορούν κακοδιοίκηση σε φορείς, υπηρεσίες, ινστιτούτα και όργανα της Ενωσης. Από τη στιγμή που θα πάρει στα χέρια του την καταγγελία ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής ενεργεί ως εξής: διεξάγει όσες έρευνες κρίνει οτι ευσταθούν και επομένως πρέπει να εξεταστούν και αφορούν περιπτώσεις κακής διοίκησης. Προκειμένου να συγκεντρώσει το υλικό πάνω στο οποίο θα στηρίξει τα αποτελέσματα της έρευνας, τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της ΕΕ υποχρεούνται να παρέχουν στον Διαμεσολαβητή τις πληροφορίες που αναζητεί. Στις αρμοδιότητές του είναι το να τηρεί τον καταγγέλλοντα ενήμερο καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας την οποία πραγματοποεί. Μια από τις πρώτες προσπάθειες του Ομπουντσμαν είναι να αναζητεί, στο μέτρο που είναι εφικτό, την επίλυση της διαφοράς με φιλικό διακανονισμό. Επίσης προβαίνει σε συστάσεις στα εμπλεκόμενα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της Ενωσης. Συντάσσει εκθέσεις προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφορικά με τα κρούσματα «κακής διοίκησης» που έχουν καταγγελθεί. Και το σημαντικότερο όλων, συνεργάζεται με τις αντίστοιχες αρχές των κρατών - μελών, για την όσο το δυνατόν αρτιότερη εξυπηρέτηση αλλά και προάσπιση των δικαιωμάτων του ευρωπαίου πολίτη.
* Ποιοι μπορούν να προσφύγουν
Στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή μπορούν να προσφύγουν πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, υπήκοοι κρατών εκτός της Ενωσης αλλά και μόνιμοι κάτοικοι χωρών της ΕΕ, σύλλογοι, επιχειρήσεις και φορείς. Η πρόσβαση στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή είναι πολύ εύκολη. Αρκεί μία επιστολή, μέσα στην οποία θα αναφέρονται η καταγγελία, τα αίτια που την προκάλεσαν και όλα τα απαιτούμενα έγγραφα που τυχόν υπάρχουν και μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διεξαγωγή της έρευνας. Μέσα στην αίτηση του καταγγέλλοντος θα πρέπει επίσης να περιέχονται διεύθυνση και προσωπικά στοιχεία. Μάλιστα θα πρέπει να αναφερθεί ότι η σύνταξη της καταγγελίας γίνεται σε ειδικό έντυπο και στη μητρική γλώσσα του υπηκόου της ΕΕ (14 γλώσσες).
Συνήθως οι καταγγελίες εξετάζονται δημοσίως από ειδική επιτροπή. Σε ειδικές περιπτώσεις είναι όμως δυνατόν η εξέταση να έχει εμπιστευτικό χαρακτήρα. Φυσικά δεν εξετάζονται όλες οι καταγγελίες. Μια καταγγελία μπορεί να εξεταστεί μόνον όταν πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Σε γενικές γραμμές, για να ευσταθεί μια καταγγελία θα πρέπει να αφορά κρούσματα «κακής διοίκησης» από την πλευρά των θεσμικών οργάνων και των οργανισμών της Ενωσης. Ο όρος «κακή διοίκηση» περιλαμβάνει διοικητικές παρατυπίες, διοικητικές παραλείψεις, κατάχρηση εξουσίας, αμέλεια, αδικία, παράνομες διαδικασίες, διακρίσεις, καθυστέρηση, έλλειψη ή άρνηση παροχής υπηρεσιών, ανικανότητα, κακή εκτέλεση λειτουργήματος αλλά και τη διαπίστωση παράνομων διαδικασιών.
Για να πληροί τις προϋποθέσεις εξέτασης, μια καταγγελία θα πρέπει επίσης να έχει υποβληθεί μέσα σε δύο χρόνια από την ημερομηνία κατά την οποία διαπιστώθηκε το γεγονός ή έγινε γνωστό το γεγονός και να έχει προηγηθεί καταγγελία από τον ενδιαφερόμενο στον οργανισμό ή στην υπηρεσία από την οποία «δυσαρεστήθηκε». Πολύ σημαντικό είναι επίσης να αναφερθεί ότι για να εξεταστεί από τον Ομπουντσμαν μια καταγγελία δεν θα πρέπει να αφορά γεγονότα για τα οποία έχει ήδη κινηθεί ή έχει ήδη αποφανθεί κάποια δικαστική αρχή.
Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής εξετάζει καταγγελίες σχετικά με τις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επίσης εξετάζει και καταγγελίες σχετικά με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, την Επιτροπή των Περιφερειών, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ιδρυμα, θα εξετάζει τη μελλοντική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής δεν είναι αρμόδιος για καταγγελίες που αφορούν τις δραστηριότητες των τοπικών διοικήσεων των κρατών - μελών. Υπήρξαν όμως καταγγελίες οι οποίες λόγω της σοβαρότητάς τους παραπέμφθηκαν προς εξέταση από τον Διαμεσολαβητή στα αρμόδια εθνικά όργανα.
* Πώς εκδικάζεται και πότε η καταγγελία
Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Διαμεσολαβητής είναι να εξετάσει κατά πόσον ευσταθεί μια καταγγελία, κρίνοντας από τα αναφερόμενα του καταγγέλλοντος, τον τομέα διοίκησης που αφορά η καταγγελία και τους όρους που πρέπει να πληρούνται. Κατόπιν αυτού ενημερώνει τον καταγγέλλοντα αν η αίτησή του μπορεί να εξεταστεί. Και σε περίπτωση που είναι αποδεκτή, ελέγχει τα όσα έχουν συμβεί μεταξύ των δύο μερών και προσπαθεί να δώσει μια «συμβιβαστική» λύση. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατόν να δοθεί συμβιβαστική λύση, ο Διαμεσολαβητής ενημερώνει το όργανο στο οποίο αναφέρεται η καταγγελία για τη συνέχιση της έρευνας και κάνει ορισμένες συστάσεις για την επίλυση του προβλήματος.
Εν συνεχεία από τα αποτελέσματα των ερευνών που διεξάγει συντάσσει κάποια έκθεση την οποία και κοινοποιεί τόσο στον καταγγελλόμενο οργανισμό όσο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε περίπτωση μάλιστα που κατά τη διάρκεια των ερευνών ανακαλύψει ότι ο καταγγελλόμενος οργανισμός δεν συμμορφώνεται με τις συστάσεις συντάσσει και τρίτη έκθεση, την οποία και κοινοποιεί στον αρμόδιο φορέα του κράτους - μέλους του οποίου είναι υπήκοος ο καταγγέλλων.

ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΕΙΤΕ Αν νομίζετε ότι έχετε λόγους να προσφύγετε στον Ombudsman, πρέπει να γνωρίζετε ότι η αίτησή σας μπορεί να αποσταλεί ταχυδρομικώς στη διεύθυνση: The European Ombudsman, 1 avenue du President Robert Schuman, Β.Ρ. 403, F-67001 Strasbourg Cedex.
Η επικοινωνία με τον Ομπουντσμαν μπορεί να γίνει και τηλεφωνικώς αλλά και μέσω fax, στα (33) 388174001 και (33) 388179062, αντίστοιχα. Περισσότερες πληροφορίες, όσον αφορά τον θεσμό, μπορείτε να πάρετε και από το Internet στη διεύθυνση http://www.euro-ombudsman.eu.int. (e-mail: euro-ombudsman@europarl.eu.int.

ΤΟ ΒΗΜΑ, 12-04-1998 Κωδικός άρθρου: B12476E143

_GENERIC:
* EU-INSTITUTION##

_SOURCE:
* http://www.ombudsman.europa.eu/home/el/default.htm

ombudsman.GREECE

_CREATED: {2012-12-12}

name::
* McsEngl.ombudsman.GREECE,
* McsEngl.greek-ombudsman, {2012-12-12}
====== lagoGreek:
* McsElln.συνήγορος-του-πολίτη, {2012-12-12}

_ADDRESS.WPG:
* http://www.synigoros.gr//

gvcEus'Agency

name::
* McsEngl.gvcEus'Agency,
* McsEngl.agency-of-eu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'agency,

_DEFINITION:
* A number of specialised and decentralised EU agencies have been established to support the EU Member States and their citizens. These agencies are an answer to a desire for geographical devolution and the need to cope with new tasks of a legal, technical and/or scientific nature.
[http://europa.eu/agencies/index_en.htm] 2010-02-11

* An agency of the European Union are decentralised bodies of the European Union (EU), which are distinct from the institutions. Agencies are established to accomplish specific tasks. Each agency has its own legal personality. Some answer the need to develop scientific or technical know-how in certain fields, others bring together different interest groups to facilitate dialogue at European and international level.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Agency_of_the_European_Union]

_GENERIC:
* EU-ORGANIZATION##

_SPECIFIC:
# EU agencies
# Common foreign and security policy
Agencies set up to carry out specific technical, scientific and management tasks
# Police and judicial cooperation in criminal matters
Helps EU member countries co-operate in the fight against organised international crime
# Other policy areas
'Community’ agencies
# Executive agencies
Set up to manage EU programmes
# EURATOM agencies and bodies
Created to support the aims of the European Atomic Energy Community
# European Institute of Innovation and Technology (EIT)
Pools the best scientific, business and education resources to boost the Union's innovation capacity
[http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm]

gvcEus'Europol

name::
* McsEngl.gvcEus'Europol,
* McsEngl.europol@cptCore13i,
* McsEngl.European-Law-Enforcement-Agency@cptCore13i,

_DEFINITION:
* Europol is the European Law Enforcement Agency which aims at improving the effectiveness and co–operation of the competent authorities in the Member States in preventing and combating terrorism, unlawful drug trafficking and other serious forms of organised crime.
[http://www.europol.europa.eu/]

Europol (Ευρωπαϊκή αστυνομική υπηρεσία)
Η ιδέα της Ευρωπαϊκής αστυνομικής υπηρεσίας διατυπώθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου (28 και 29 Ιουνίου 1991). Προέβλεπε τη δημιουργία ενός νέου οργάνου που θα εξασφαλίζει τις δομές για την ανάπτυξη της αστυνομικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στους τομείς της πρόληψης και της καταπολέμησης των σοβαρών μορφών του διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος, περιλαμβανομένης της τρομοκρατίας και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών. Η σύμβαση για την ίδρυση της Europol υπεγράφη τον Ιούλιο του 1995 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 1998.
Για την ταχύτερη υλοποίηση της αστυνομικής συνεργασίας που προσδιορίζεται στον τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση συστάθηκε το 1995 μια προσωρινή μονάδα "Ναρκωτικά" της Europol. Η μονάδα αυτή είχε ως πρωτεύοντες στόχους την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Στη συνέχεια η εντολή της επεκτάθηκε στην καταπολέμηση της διακίνησης ραδιενεργών και πυρηνικών υλικών, στα δίκτυα παράνομης μετανάστευσης, στη διακίνηση οχημάτων και στη νομιμοποίηση κεφαλαίων προερχομένων από τις εν λόγω εγκληματικές δραστηριότητες καθώς και στην καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων. Η Ευρωπαϊκή αστυνομική υπηρεσία τέθηκε σε λειτουργία την 1η Ιουλίου 1999, αναλαμβάνοντας τις δραστηριότητες της μονάδας "Ναρκωτικά" της Europol.

Η Europol, με έδρα τη Χάγη, αναπτύσσει δράση στους ίδιους τομείς ενώ ανέλαβε επίσης τις αρμοδιότητες της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και της παραχάραξης νομισμάτων από την 1η Ιανουαρίου 1999.
Η συνθήκη του Άμστερνταμ προβλέπει διάφορες αρμοδιότητες για την Europol: συντονισμός και εφαρμογή ειδικών ερευνητικών ενεργειών που διεξάγονται από υπηρεσίες των διαφόρων κρατών μελών, ανάπτυξη εξειδικευμένων αρμοδιοτήτων προκειμένου να βοηθηθούν τα κράτη μέλη στις έρευνές τους για το οργανωμένο έγκλημα, αποκατάσταση επαφών με τους δικαστές και τους ανακριτές που είναι ειδικευμένοι στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.
[Glossary 2001-08-18]

europol'WHOLEFINO:
* Europol is accountable at EU level to the Council of Ministers for Justice and Home Affairs. The Council is responsible for the main control and guidance functions of Europol. It appoints the Director and the Deputy Directors and approves together with the European Parliament, Europol’s budget, which is part of the general budget of the EU. It also can adopt, together with the European Parliament, regulations related to Europol’s work. Each year the Council forwards a special report to the European Parliament on the work of Europol.
[http://www.europol.europa.eu/index.asp?page=mgmtcontrol&language=]

europol'SOURCE:
* http://www.europol.europa.eu//

gvcEus'European-institute-of-public-administration

name::
* McsEngl.gvcEus'European-institute-of-public-administration,
* McsEngl.conceptCore13.3,
* McsEngl.European-Institute-of-Public-Administration@cptCore13.3,
* McsEngl.EIPA@cptCore13.3,
* McsElln.ΕΙΔΔ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ-ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ-ΔΗΜΟΣΙΑΣ-ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ,

_DEFINITION:
Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (European Institute of Public Administration – EIPA) ιδρύθηκε το 1981 και εδρεύει στο Μάαστριχτ (Maastricht, O. L.Vrouweplein 22) της Ολλανδίας. Σκοπός του Ινστιτούτου είναι η παροχή τεχνογνωσίας, μέσω εξειδικευμένων προγραμμάτων, σε λειτουργούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υπαλλήλους του δημόσιου τομέα των κρατών – μελών της. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission) υποστηρίζει οικονομικά το Ινστιτούτο μέσω του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Ινστιτούτο αποτελείται από τρεις μονάδες με αντικείμενό τους αντίστοιχα (ι) τις τεχνικές λήψης αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, (ιι) το ευρωπαϊκό δημόσιο μάνατζμεντ, και (ιιι) τις πολιτικές ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Το αντικείμενο του Ινστιτούτου επικεντρώνεται σε τρεις κατά βάση τομείς: μάθηση και ανάπτυξη, συμβουλευτικές υπηρεσίες και έρευνα.
Το Ινστιτούτο έχει ιδρύσει και τρία εξειδικευμένα κέντρα (ι) στο Λουξεμβούργο, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαστών και Δικηγόρων, (ιι) στη Βαρκελόνη, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Περιφερειών, και (ιιι) στη Βαρσοβία, το Ευρωπαϊκό Κέντρο για το Δημόσιο Οικονομικό Μάνατζμεντ.
Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης είναι ανεξάρτητος οργανισμός, ο οποίος διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Governors), συγκροτούμενο από εκπροσώπους των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνδεδεμένων μελών του Ινστιτούτου. Η καθ’ ημέραν διοίκηση του Ινστιτούτου ανήκει στο Γενικό Διευθυντή, ο οποίος είναι επίσης υπεύθυνος για τη διαμόρφωση και υλοποίηση των πολιτικών του και την εκπροσώπησή του.
Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου είναι σήμερα ο Henning Christophersen , Δανός πολιτικός και πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ στη Γενική Διεύθυνση του Ινστιτούτου προΐσταται η Dr. Marga Proehl, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Σπάγιερ (Speyer) της Γερμανίας και πρώην στέλεχος του Υπουργείου Εσωτερικών της Γερμανίας.
Από το 1989 ως το 1995, Γενικός Διευθυντής του Ινστιτούτου είχε χρηματίσει ο Σπύρος Παππάς, πρώην μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας στην Ελλάδα και μετέπειτα (1995 – 2001) Γενικός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
[http://el.wikipedia.org/wiki/Ευρωπαϊκό_Ινστιτούτο_Δημόσιας_Διοίκησης]
===
ΕΙΔΔ είναι 'οργανισμος' της 'δημοσιας διοίκησης' της ΕΕ#cptCore13.a# με σκοπο τη διαμορφωση της μελλοντικης δημοσιας διοίκησης.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Ο ΣΠ. ΠΑΠΠΑΣ.
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ.
ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΕΧΕΙ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΕΠΑΡΚΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΠΟΙΗΣΗΣ.
[ΒΗΜΑ, 7 ΝΟΕΜ 1993, Ε2]

WHOLE:
* european union#cptCore13#
* society.human'administrating_system#cptCore999.6#

gvcEus'eGovernance

name::
* McsEngl.gvcEus'eGovernance,
* McsEngl.eu'egvc,

gvcEus'eParticipation

name::
* McsEngl.gvcEus'eParticipation,
* McsEngl.eu'eparticipation,

_ADDRESS.WPG::
* https://joinup.ec.europa.eu/community/nifo/og_page/egovernment-factsheets,
* http://ec.europa.eu/information_society/activities/egovernment/policy/eparticipation/index_en.htm

_DESCRIPTION:
EU Member States also supported the inclusion of eParticipation as one of the five priorities of the eGovernment Action Plan
===
It is also good for the cohesion of European society because participation promotes a sense of ownership of the political process.
===
eParticipation Preparatory Action (2006-2008)
supported real-life pilot projects to demonstrate how using modern ICT tools can make it easier for people to participate in decision-making and can contribute to better legislation. The action was initiated by the European Parliament. The last group of projects from this action will run until the beginning of 2011.
21 projects have been funded in total.
[http://ec.europa.eu/information_society/activities/egovernment/implementation/prep_action/index_en.htm]
===
To demonstrate progress and results in view of mainstreaming eParticipation across EU, the first European eParticipation Day organised by the European Commission was held on 4 March 2009.
===
PEP-NET: Pan European E-Participation Network:
* http://pep-net.eu/about/
* http://ec.europa.eu/information_society/apps/projects/factsheet/ index.cfm?project_ref=225033

gvcEus'Resource

name::
* McsEngl.gvcEus'Resource,

_ADDRESS.WPG:
* https://opengov.ellak.gr/2019/02/13/ echmalota-krati-otan-i-kivernisis-tis-ee-ginonte-kanali-gia-ta-eterika-simferonta/
* {2016-09-21} http://www.nooz.gr/economy/apofasi---sta8mos-oi-europaioi-polites-dikaiointai-apozimiosi-gia-ti-litotita,
* 2015-07-07 Fintan O’Toole: EU has taken decisive turn from democracy
We EU subjects have our own supreme ayatollahs of fiscal correctness now
http://www.irishtimes.com/opinion/editorial/fintan-o-toole-eu-has-taken-decisive-turn-from-democracy-1.2275438,
* Logos Dr. Rath Berlin 2012 ellada (Greece)
- http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=pJ5CfJ9cYPc,
* https://factcheckeu.org//

gvcEus'DOING

name::
* McsEngl.gvcEus'DOING,

gvcEus'competence (ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ)

name::
* McsEngl.gvcEus'competence (ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ),
* McsEngl.EuCompetence@cptCore13i,
* McsElln.ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑεΕ@cptCore13ι,

_DESCRIPTION:
1. The limits of Union competences are governed by the principle of conferral. The use of Union competences is governed by the principles of subsidiarity and proportionality.
2. Under the principle of conferral, the Union shall act only within the limits of the competences conferred upon it by the Member States in the Treaties to attain the objectives set out therein. Competences not conferred upon the Union in the Treaties remain with the Member States.
[teu2008a5]
1. This Treaty organises the functioning of the_Union and determines the areas of, delimitation of, and arrangements for exercising its competences.
[tfeu2008a1]

_AREA(ΤΟΜΕΑΣ):

_DELIMITATION(ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ):

_ARRANGEMENT(ΟΡΟΙ):

_SPECIFIC:
* exclusive_competence

gvcEus'Decision-making

name::
* McsEngl.gvcEus'Decision-making,

Decision-making in the European Union comprises several different procedures.
This means that the different institutions play different roles depending on the subject matter concerned.
As a rule, decision-making principally involves three institutions:
- the European Parliament,
- the Council and
- the Commission.
However, other institutions and bodies such as
- the Court of Auditors,
- the European Central Bank,
- the Economic and Financial Committee,
- the Economic and Social Committee and
- the Committee of the Regions also play a role in certain specific areas. The various bodies operate within the powers conferred on them by the Treaties.
[http://europa.eu.int/scadplus/leg/en/lvb/a29000.htm, 2001-08-20]

gvcEus'DECISION

name::
* McsEngl.gvcEus'DECISION,
* McsEngl.EuDecision@cptCore13i,

This Treaty marks a new stage in the process of creating an ever closer union among the peoples of Europe, in which decisions are taken as openly as possible and as closely as possible to the citizen.
[teu2008a1]

gvcEus'Task

name::
* McsEngl.gvcEus'Task,
* McsEngl.eu'Task@cptCore13i,
* McsElln.ΑΠΟΣΤΟΛΗεΕ@cptCore13ι,

_OBJECTIVE:

_SCOPE:

_IMPLEMENTATION:

_MANAGEMENT:

_SPECIFIC:
1. The tasks referred to in Article_42(1), in the course of which the_Union may use civilian and military means, shall include
* joint_disarmament_operations,
* humanitarian_and_rescue_tasks,
* military_advice_and_assistance_tasks,
* conflict_prevention and peace_keeping tasks,
* tasks of combat forces in crisis management, including
* peace_making and
* post_conflict_stabilisation.
[teu2008a43]

gvcEus'Objective

name::
* McsEngl.gvcEus'Objective,
* McsElln.ΣΤΟΧΟΣεΕ@cptCore13ι,

gvcEus'lobbying

name::
* McsEngl.gvcEus'lobbying,
* McsEngl.eu'lobbying,

_DESCRIPTION:
European Union[edit]
The more political influence the European Union ("EU") gains on a global level and the more policy areas it covers, the more interesting it becomes for lobbyists.[citation needed] With the Enlargement of the European Union in 2004, this development has taken a further step, bringing in not only a lot more players and stakeholders but a wide range of different political cultures and traditions, as well.[citation needed] According to Austrian Member of the European Parliament ("MEP") Hans-Peter Martin, the value of lobby invitations and offers each individual MEP receives can reach up to €10,000 per week.[12]
As of 2003, around 15,000 Brussels-based lobbyists (consultants, lawyers, associations, corporations, NGOs etc.) sought to influence the EU’s legislative process. Some 2,600 special interest groups had a permanent office in Brussels. Their distribution was roughly as follows: European trade federations (32%), consultants (20%), companies (13%), NGOs (11%), national associations (10%), regional representations (6%), international organizations (5%) and think tanks (1%), (Lehmann, 2003, pp iii).[13][14]
The fragmented nature of the EU's institutional structure provides multiple channels through which organized interests may seek to influence policymaking. Lobbying takes place at the European level itself and within the existing national states.[citation needed] The most important institutional targets are the Commission, the Council, and the European Parliament.[15] The Commission has a monopoly on the initiative in Community decision-making. Since it has the power to draft initiatives, it makes it ideally suited as an arena for interest representation.[citation needed]
There are three main channels of indirect lobbying of the Council. First, lobbying groups routinely lobby the national delegations in Brussels. The second indirect means of lobbying the Council is for interest groups to lobby members of the many Council-working groups. The third means of influencing the Council is directly via national governments. As a consequence of the co-decision procedures, the European Parliament attracts attention from lobbyists who target the rapporteur and the chairman of the committee. The rapporteurs are MEPs appointed by Committees to prepare the parliament’s response to the Commission’s proposal and to those measures taken by the Parliament itself.[citation needed]
Lobbying in Brussels was born only in the late 1970s. Up to that time, "diplomatic lobbying" at the highest levels remained the rule. There were few lobbyists involved in the system and except for some business associations, representative offices were rarely used. The event that sparked the explosion of lobbying was the first direct election of the European Parliament in 1979. Up until then, the Parliament consisted of a complex, and companies increasingly felt the need of an expert local presence to find out what was going on in Brussels. The foundation of lobbying was therefore the need to provide information. From that developed the need to influence the process actively and effectively. The next important step in lobbying development was the Single European Act of 1986, which both created the qualified majority vote for taking decisions in the Council of the European Union (the "Council") and enhanced the role of the Parliament, again making EU legislation more complex and lobbying further more important and attractive for stakeholders.[citation needed]
In the wake of the Jack Abramoff Indian lobbying scandal in Washington D.C. and the massive impact this had on the lobbying scene in the United States, the rules for lobbying in the EU—which until now consist of only a non-binding code of conduct-—may also be tightened.[16]
See also: Freedom of information legislation § European Union
[{2014-05-29} http://en.wikipedia.org/wiki/Lobbying#European_Union]

gvcEus'Corporate-Europe-Observatory

name::
* McsEngl.gvcEus'Corporate-Europe-Observatory,
* McsEngl.corporate-europe-observatory,
* McsEngl.eu'corporate-europe-observatory,
* McsEngl.eu'CEO,

_DESCRIPTION:
The Corporate Europe Observatory (CEO) is a non-profit research and campaign group which seeks to expose any effects of corporate lobbying on EU policy making. It is based in Amsterdam and Brussels.[1]
The team (2010) consists of Belιn Balanyα, Olivier Hoedeman, Nina Holland, Erik Wesselius, Yiorgos Vassalos, Martin Pigeon, David Leloup, Pia Eberhardt, Kenneth Haar and Helen Burley. Roel van den Bosch is CEO's financial administrator.[1]
Activities[edit]
The Corporate Europe Observatory (CEO) carries out research and publishes reports on corporate lobbying activities at the EU and also UN level.
CEO is one of the founders of the Alliance for Lobbying Transparency and Ethics Regulation (ALTER-EU). This coalition of over 160 civil society groups, trade unions, academics and public affairs firms complains about the influence of lobbyists on the political agenda in Europe.
In 2010 ALTER-EU published "Bursting the Brussels Bubble". This collection of articles provides an insight into decision-making in the European Union and explores some lobbying techniques.[2]
CEO jointly organises the Worst EU Lobbying Awards, which are given to the lobby group which uses "the most deceptive, misleading or otherwise problematic lobbying tactics in their attempts to influence EU decision-making" in a given year.[3]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Corporate_Europe_Observatory]

socEus'Organization

name::
* McsEngl.socEus'Organization,
* McsEngl.conceptCore13.14,
* McsEngl.Euo,
* McsEngl.eu'org@cptCore13.14,
* McsEngl.eu-organization@cptCore13i,
* McsElln.ΕΕ'ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ,

_GENERIC:
* entity.whole.system.humans#cptCore925#

Euozn'COMPOSITION

name::
* McsEngl.Euozn'COMPOSITION,
* McsEngl.CompositionOfEuOrganization@cptCore13i,
* McsElln.ΣΥΝΘΕΣΗοΡΓΑΝΙΣΜΟΥεΕ@cptCore13ι,

Euozn'POWER

name::
* McsEngl.Euozn'POWER,
* McsEngl.PowerOfEuOrganization@cptCore13i,
* McsEngl.FunctionOfEuOrg@cptCore13i,
* McsElln.ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑοΡΓΑΝΙΣΜΟΥεΕ@cptCore13ι,

=== _NOTES: "It shall not exercise legislative functions".
[teu2008a15]

Euozn'DOCUMENT#ql:eu'document rl4#

name::
* McsEngl.Euozn'DOCUMENT,

Euozn'SEAT

name::
* McsEngl.Euozn'SEAT,
* McsEngl.SeatOfEuOrg@cptCore13i,
* McsElln.ΕΔΡΑοΡΓΑΝΙΣΜΟΥεΕ@cptCore13ι,

Euozn'Resource

name::
* McsEngl.Euozn'Resource,

* http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm:

Euozn'STATUTE

name::
* McsEngl.Euozn'STATUTE,
* McsEngl.StatureOfEuOrg@cptCore13i,
* McsElln.ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟοΡΓΑΝΙΣΜΟΥεΕ@cptCore13ι,

Euozn'TASK

name::
* McsEngl.Euozn'TASK,
* McsEngl.TaskOfEuOrg@cptCore13i,
* McsElln.ΚΑΘΗΚΟΝοΡΓΑΝΙΣΜΟΥεΕ@cptCore13ι,

SPECIFIC

name::
* McsEngl.eu'org.specific,

_SPECIFIC: eu'org.Alphabetically:
* INSTITUTION
* BODY
* OFFICE
* AGENCY#ql:eu'agency###
* institutions##
* Financial bodies
* Advisory bodies
* Interinstitutional bodies
* AGENCY##

Θεσμικά όργανα:
- Ευρωπαϊκό Συµβούλιο
- Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
- Συµβούλιο της ΕΕ
- Ευρωπαϊκή Επιτροπή
- Δικαστήριο των ΕΚ
- Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο—

Επικουρικοί οργανισµοί:
- Οικονοµική και Κοινωνική Επιτροπή
- Επιτροπή των Περιφερειών
- Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
- Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

OFFICE FOR OFFICIAL PUBLICATIONS OF THE EUROPEAN COMMUNITIES
L-2985 Luxembourg

Euozn.ADMINISTRATIVE-SCHOOL

name::
* McsEngl.Euozn.ADMINISTRATIVE-SCHOOL,
* McsEngl.European-Administrative-School@cptCore13i,
* McsEngl.eas@cptCore13i,

_DESCRIPTION:
The core mission of the European Administrative School (EAS) is to provide training and development opportunities to the following groups of staff in the EU institutions at various crucial stages of their career development:
* Recent recruits
* People who exercise management responsibilities or who may be called on to do so
* Assistant-grade staff selected as having the potential to become administrators
[http://europa.eu/eas/index_en.htm]

_GENERIC:
* INTERINSTITUTIONAL-BODY#ql:eu'interinstitutional_body###

_SOURCE:
* http://europa.eu/eas/index_en.htm:

Euozn.ADVISORY-BODY

name::
* McsEngl.Euozn.ADVISORY-BODY,

eu'ADVISORY_BODY,

# Advisory bodies
# European Economic and Social Committee: Represents civil society, employers and employees
# Committee of the Regions: Representation for regional and local authorities
[http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm] 2010-02-11

Euozn.EUROJUST

name::
* McsEngl.Euozn.EUROJUST,
* McsEngl.EuroJust@cptCore13i,

_DEFINITION:
Eurojust (also spelled capitalised as EUROJUST) is an agency of the European Union (EU) dealing with judicial co-operation.
It is composed of national prosecutors, magistrates or police officers of equivalent competence from each of the EU states. Its task is to enhance the effectiveness of the national authorities when they are dealing with the investigation and prosecution of cross-border and organised crime, whereas those investigations do not involve members of governments or political parties.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Eurojust]

_ADDRESS.WPG:
* http://www.eurojust.europa.eu//

Euozn.FINANCIAL-BODY

name::
* McsEngl.Euozn.FINANCIAL-BODY,
* McsEngl.FinancialBodyOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'FINANCIAL-BODY,
* McsElln.ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟιΔΡΥΜΑ@cptCore13ι,

_SPECIFIC:
# Financial bodies
# European-Central-Bank:#ql:eu'central_bank# Responsible for European monetary policy
# European-Investment-Bank#ql:eu'investement_bank#: Arranges financing for EU investment projects
# European-Investment-Fund#ql:eu'investement_fund#: Help for small businesses
[http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm] 2010-02-11

Euozn.FoundationForTheImprovementOfLivingAndWorkingConditions

name::
* McsEngl.Euozn.FoundationForTheImprovementOfLivingAndWorkingConditions,
* McsEngl.eu'FoundationForTheImprovementOfLivingAndWorkingConditions@cptCore13i,

_DEFINITION:
Eurofound, the European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, is a European Union body, one of the first to be established to work in specialised areas of EU policy. Specifically, it was set up by the European Council (Council Regulation (EEC) No. 1365/75 of 26 May 1975), to contribute to the planning and design of better living and working conditions in Europe.
[http://www.eurofound.europa.eu/about/index.htm]

_ADDRESS.WPG:
* http://www.eurofound.europa.eu/index.htm

Euozn.Institution

name::
* McsEngl.Euozn.Institution,
* McsEngl.conceptCore13.15,
* McsEngl.EuInstitution@cptCore13i,
* McsEngl.InstitutionOfEu@cptCore13i,
* McsEngl.eu'INSTITUTION,
* McsElln.ΘΕΣΜΙΚΟοΡΓΑΝΟ@cptCore13ι,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΤΙΚΟοΡΓΑΝΟ@cptCore13ι,

_GENERIC:
* EU-ORGANIZATION#ql:eu'organization###

_LANGUAGE:
The rules governing the languages of the institutions of the_Union shall, without prejudice to the provisions contained in the Statute of the_Court_of_Justice_of_the_European_Union, be determined by the_Council, acting unanimously by means of regulations.
[tfeu2008a342]

_SEAT:
The seat of the institutions of the_Union shall be determined by common_accord of the governments_of_the_Member_States.
[tfeu2008a341]

socEus'inst'DOCUMENT

name::
* McsEngl.socEus'inst'DOCUMENT,

_GENERIC:
* EU-DOCUMENT#ql:eudoc-13i###

socEus'inst.SPECIFIC

name::
* McsEngl.socEus'inst.SPECIFIC,

The Union's institutions shall be:
— the European Parliament,
— the European Council,
— the Council,
— the European Commission (hereinafter referred to as ‘the Commission’),
— the Court of Justice of the European Union,
— the European Central Bank,
— the Court of Auditors.
[teu2008a13]
===
# European-Parliament#ql:eu'parliament#: Members of the European Parliament (MEPs) are directly elected by EU voters every five years
# Council-of-the-European-Union#ql:eu'council#: National ministers meet to discuss and – together with Parliament – adopt EU laws
# European-Commission#ql:eu'commission#: Appointed Commissioners and the EU’s civil service. The Commission proposes EU legislation and checks it is properly applied across the EU. Works in the interests of the EU as a whole.
# Court-of-Justice-of-the-European-Communities#ql:eulaw'court_of_justice#: EU law courts
# European Court of Auditors: Reviews the financing of the EU’s activities
# European Ombudsman: Investigates complaints about maladministration by EU institutions and bodies
# European Data Protection Supervisor: Supervises data protection in EU institutions and bodies and advises on data protection legislation
[http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm] 2010-02-11

_JUDICIALiNSTITUTION:
* COURT-OF-JUSTICE##
* COURT-OF-FIRST-INSTANCE##
The Court of Justice and the Court of First Instance of the European Communities are the judicial institutions of the European Union.

Euozn.INTERINSTITUTIONAL-BODY

name::
* McsEngl.Euozn.INTERINSTITUTIONAL-BODY,

eu'INTERINSTITUTIONAL_BODY,

# Interinstitutional bodies
# Publications-Office-of-the-European-Union#ql:eu'org.publications_office#: Publishes EU documentation
# A-job-with-the-EU---EPSO#ql:eu'org.personnel_selection_office#: Recruitment of staff for the EU institutions and other bodies
# European-Administrative-School#ql:eu'org.administrative_school#: Core training for EU staff
[http://europa.eu/about-eu/institutions-bodies/index_en.htm] 2010-02-11

Euozn.OLAF

name::
* McsEngl.Euozn.OLAF,
* McsEngl.EuropeanAntiFraudOffice@cptCore13i,
* McsEngl.OLAF@cptCore13i,
* McsEngl.European-Anti-Fraud-Office,

_DEFINITION:
In order to strengthen the means of fraud prevention, the Commission therefore established within itself, the European Anti-Fraud Office (OLAF) by EC, ECSC Decision 1999/352 of 28 April 1999. The Office was given responsibility for conducting administrative anti-fraud investigations by having conferred on it a special independent status.
[http://ec.europa.eu/dgs/olaf/mission/index_en.html]

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/anti_fraud/index_en.html

Euozn.PERSONNEL-SELECTION-OFFICE

name::
* McsEngl.Euozn.PERSONNEL-SELECTION-OFFICE,
* McsEngl.eu'EPSO,
* McsEngl.eu'European-Personnel-Selection-Office,
* McsEngl.European-Personnel-Selection-Office@cptCore13i,
* McsEngl.epso@cptCore13i,
* McsEngl.EPSO-13i,

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu/epso//

MISSION:
EPSO's core mission is to provide a professional staff selection service on behalf of the European Union Institutions.

The principal remit of the European Personnel Selection Office (EPSO) is to deliver a staff selection service to the highest professional standards on behalf of the EU Institutions.

EPSO and its staff are committed to meeting both the needs of the Institutions and the expectations of candidates by attracting and selecting talented people from across the EU by means of effective and fair selection procedures.

EPSO aims to provide the Institutions in a timely manner with highly qualified staff according to their requests so as to enable them to meet the challenges they face.

EPSO also delivers a range of HR-related services to further support the Institutions in their work.
[http://europa.eu/epso/discover/about/mission/index_en.htm]

_DESCRIPTION:
The European Personnel Selection Office (EPSO) was established on 26 July 2002. Its mission is to organise open competitions (for permanent staff) and selection procedures (for fixed-term contracts) and to have a ready supply of highly qualified staff for recruitment to all institutions of the European Union, namely the European Parliament, the Council, the European Commission, the Court of Justice, the Court of Auditors, the Economic and Social Committee, the Committee of the Regions and the European Ombudsman. EPSO became fully operational on 1 January 2003.
[http://europa.eu/epso/discover/faq/index_en.htm#0901262481d1d1c8]

_GENERIC:
* INTERINSTITUTIONAL-BODY#ql:eu'interinstitutional_body###

SOURCE:
* http://europa.eu/epso/index_en.htm:

socEus'Policy

name::
* McsEngl.socEus'Policy,
* McsEngl.EuPolicy@cptCore13i,
* McsElln.ΠΟΛΙΤΙΚΗεΕ@cptCore13ι,

_AREA:
* field [tfeu2008a84]

_IMPLEMENTATION:

_SPECIFIC:
* cohesion-policy
* common_agriculture_and_fisheries_policy
* common_commercial_policy
* common_defence policy
* common_fisheries_policy
* common_foreign_and_security_policy
* common_immigration_policy
* common_security_and_defence_policy
* common_transport_policy
* common_Union_defence_policy
* economic_and_employment_policies
* employment_policies
* European_capabilities_and_armaments_policy
* monetary_policy
* price policy
* regional-policy
* social-policy
* strategy

socEus'policy.Cohesion

name::
* McsEngl.socEus'policy.Cohesion,

socEus'policy.Europe-2020

name::
* McsEngl.socEus'policy.Europe-2020,
* McsEngl.europe-2020@cptCore13i,

_DESCRIPTION:
EUROPE 2020 - A strategy for smart, sustainable and inclusive growth - COM(2010) 2020.
===
The European Commission launched in March 2010 the Europe 2020 Strategy[1] to exit the crisis and prepare the EU economy for the challenges of the next decade. Europe 2020 sets out a vision to achieve high levels of employment, a low carbon economy, productivity and social cohesion, to be implemented through concrete actions at EU and national levels. This battle for growth and jobs requires ownership at top political level and mobilisation from all actors across Europe.
The Digital Agenda for Europe is one of the seven flagship initiatives of the Europe 2020 Strategy, set out to define the key enabling role that the use of Information and Communication Technologies (ICT) will have to play if Europe wants to succeed in its ambitions for 2020[2].
[http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0245:REV1:EN:HTML]

socEus'policy.Regional

name::
* McsEngl.socEus'policy.Regional,
====== lagoGreek:
* McsElln.περιφερειακη-πολιτικη,

_DESCRIPTION:
EU regional policy is an investment policy. It supports job creation, competitiveness, economic growth, improved quality of life and sustainable development. These investments support the delivery of the Europe 2020 strategy.
[http://ec.europa.eu/regional_policy/index_en.cfm]

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/regional_policy/index_en.cfm,

Directorate General for Regional Policy

Mission Statement
The mission of the European Commission's Directorate General (DG) for Regional Policy is to strengthen economic, social and territorial cohesion by reducing disparities between the levels of development of regions and countries of the European Union. In this way the policy contributes positively to the overall economic performance of the EU.
Reducing disparities requires a cohesion policy promoting constant improvements in competitiveness and employment. By co-financing infrastructure projects, developing the information society, accelerating the transfer of know-how, supporting investments in people and stimulating cross-border cooperation, the Directorate General for Regional Policy helps regions that are less prosperous or are suffering from structural problems to improve competitiveness and to achieve a faster rate of economic development in a sustainable way. The policy is thus an important expression of the solidarity of the European Union.
The Directorate General manages three major Funds:
the European Regional Development Fund, which operates in all Member States, cofinances investments - this fund is heavily concentrated in the regions with lowest GDP/head;
the Cohesion Fund, which co-finances transport and environment projects in Member States whose GNP is less than 90% of the Community average;
the Instrument for Pre-Accession Assistance (IPA), which helps candidate countries to develop transport networks and improve environmental infrastructure.
Apart from these three funds, the DG is also responsible for:
the implementation of the European Union Solidarity Fund (EUSF), which is dedicated to speedy intervention in the case of major disasters, to provide aid as quickly as possible;
the co-ordination group on ultra-peripheral regions, whose remit is to encourage Community actions to implement measures compensating for the disadvantaged situation of the outermost regions, according to Article 299 (2) of the Treaty;
the management of the EC contributions to the International Fund for Ireland which, together with the PEACE programme included in the Structural Funds, aims at peace and reconciliation in Northern Ireland.
DG Regional Policy aims to deliver (1) efficient and effective structural policies that (2) bring benefits to, and are understood by, Europe’s citizens on the ground, (3) contribute directly to creating the conditions for the successful enlargement of the European Union and (4) are consistent with the principle of sound financial management.
Commissioner Johannes Hahn has the political responsibility for regional policy.
[http://ec.europa.eu/dgs/regional_policy/index_en.htm]

socEus'Principle

name::
* McsEngl.socEus'Principle,

_SPECIFIC:
* principle_of_mutual_recognition_of_judgments_and_judicial_decisions

socEus'Research

name::
* McsEngl.socEus'Research,
* McsEngl.ResearchInEu@cptCore13i,

FRAMEWORK-PROGRAMME#cptCore625: attPar#

resourceInfHmn#cptResource843#

Research*eu is our monthly magazine keeping you in touch with main
developments (results, programmes, events, etc.). It is available in English, French,
German and Spanish. A free sample copy or free subscription can be obtained from:
European Commission
Directorate-General for Research
Communication Unit
B-1049 Brussels, Belgium
Fax (32-2) 29-58220
E-mail: research-eu@ec.europa.eu
Internet: http://ec.europa.eu/research/research-eu:

A Knowledge-intensive future for Europe
Expert Group Report
October 2009
* http://bookshop.europa.eu/eubookshop/download.action?fileName=KINA24165ENC_002.pdf&eubphfUid=10791999&catalogNbr=KI-NA-24165-EN-C

socEus'ResourceInfHmnn#cptResource843#

name::
* McsEngl.socEus'ResourceInfHmnn,
* McsEngl.eu'INFO,
* McsEngl.eu'resource,

_ADDRESS.WPG:
* 2015-07-31: http://www.kathimerini.gr/825678/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/h-eyrwzwnh-xanei-to-stoixhma-ths-sygklishs,
* http://www.economist.com/blogs/economist-explains/2015/07/economist-explains-20,
* http://www.ee.gr:
* http://bookshop.europa.eu//
* συντρήψτε τους Ελληνες: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.oikonomia&id=37660, 2014-11-14
* http://varoufakis.files.wordpress.com/2013/01/21-cebaceaccf80cebfceb9ceb5cf82-cebeceb5cf87ceb1cf83cebcceadcebdceb5cf82-cf81ceafceb6ceb5cf82-cf84ceb7cf82-ceb5cf85cf81cf89cf80ceb1cf8a.pdf, μισανθρωπισμός κρυμμένος σε ωραία λόγια.
===
* https://www.weforum.org/agenda/2016/02/is-europe-a-weak-global-player//

Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδοση. Λουξεμβούργο: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000.

Disclaimer
The European Commission maintains this website to enhance public access to information about its initiatives and European Union policies in general. Our goal is to keep this information timely and accurate. If errors are brought to our attention, we will try to correct them.
However the Commission accepts no responsibility or liability whatsoever with regard to the material on this site. This material is:
- information of a general nature only which is not intended to address the specific circumstances of any particular individual or entity;
- not necessarily comprehensive, complete, accurate or up to date;
- sometimes linked to external sites over which the Commission services have no control and for which the Commission assumes no responsibility;
- not professional or legal advice (if you need specific advice, you should always consult a suitably qualified professional).
Please note that it cannot be guaranteed that a document available on-line exactly reproduces an officially adopted text. Only European Union legislation published in the paper editions of the Official Journal of the European Communities is deemed authentic.
It is our goal to minimise disruption caused by technical errors. However some data or information on our site may have been created or structured in files or formats which are not error-free and we cannot guarantee that our service will not be interrupted or otherwise affected by such problems. The Commission accepts no responsibility with regard to such problems incurred as a result of using this site or any linked external sites.
This disclaimer is not intended to limit the liability of the Commission in contravention of any requirements laid down in applicable national law nor to exclude its liability for matters which may not be excluded under that law.
[http://europa.eu.int/geninfo/disclaimer_en.htm, 2001-08-20]

socEus'EUROPA

name::
* McsEngl.socEus'EUROPA,
* McsEngl.eu'europa-13i,
* McsEngl.europa-13i,

europa'rlDEFINITION:
* It is the portal|gateway of EU.
* EUROPA is the portal site of the European Union (http://europa.eu). It provides up-to-date coverage of European Union affairs and essential information on European integration. Users can also consult all legislation currently in force or under discussion, access the websites of each of the EU institutions and find out about the policies administered by the European Union under the powers devolved to it by the Treaties.
[http://europa.eu/abouteuropa/index_en.htm]

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu// (http.europa)
* http://europa.eu/index_en.htm:

europa'PART:
* European-Council: http://www.european-council.europa.eu//
* European=Parliament: http://www.europarl.europa.eu//
* Council of the European Union: http://www.consilium.europa.eu//
* European-Commission: http://ec.europa.eu//
* Court-of-Justice of the European Union: http://curia.europa.eu//
* European Court-of-Auditors: http://eca.europa.eu//
* European Central-Bank: http://www.ecb.europa.eu/
* European Ombudsman: http://www.ombudsman.europa.eu//
* European Data-Protection-Supervisor: http://www.edps.europa.eu/EDPSWEB//
* Publications-Office: http://publications.europa.eu/index_en.htm/
* BookShop: http://bookshop.europa.eu//
* CORDIS: http://cordis.europa.eu//
===
* Documentation: http://europa.eu/documentation//

europa'EVOLUTION:
1995:
The European Commission launched its Europa web server in 1995.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

socEus'EUROPE-DIRECT

name::
* McsEngl.socEus'EUROPE-DIRECT,
* McsEngl.europe-direct@cptCore13i,

_DEFINITION:
Europe Direct gives you:
* General information about EU matters in any of the official EU languages
* An answer to your questions on any European Union policy
* Practical information on dozens of subjects: for example, how to get your qualifications recognised or how to complain about unsafe products
* Contact details of relevant organisations you may need to deal with
* Advice to help you overcome practical problems with exercising your rights in Europe
[http://ec.europa.eu/europedirect/index_en.htm]

socEus'EUROVOC

name::
* McsEngl.socEus'EUROVOC,
* McsEngl.EuroVoc@cptCore13i,

_DEFINITION:
Eurovoc is a multilingual thesaurus covering the fields in which the European Communities are active; it provides a means of indexing the documents in the documentation systems of the European institutions and of their users. The European Parliament, the Office for Official Publications of the European Communities, the national and regional parliaments in Europe, some national government departments and European organisations are currently using this controlled vocabulary. On this site, you will find version 4.3 of the Eurovoc Thesaurus. The European institutions, the national parliaments and the various users of Eurovoc have cooperated to produce this edition.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'rlWEBsITE:
* http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN:
* eurovoc'SEARCH:
http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN:

eurovoc'EVOLUTION:
2009-01-20: 4.3 AVAILABLE
Eurovoc 4.3 has been available on this website since 20 January 2009.

2008-11-28: ADOPTED 4.3
The Eurovoc Steering Committee officially adopted the version Eurovoc 4.3 on 28 November 2008.

eurovoc'rlADDRESS:
Equipe de maintenance EUROVOC
Office des publications officielles
des Communaute's europe'ennes
Journal Officiel
2, rue Mercier
L-2985 LUXEMBOURG
Fax: (352) 2929 44625

eurovoc'DESCRIPTOR:
eurovoc'ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΑΣ:
* descriptors, i.e. words or expressions which denote in unambiguous fashion the constituent concepts of the field covered by the thesaurus (e.g. implementation of the law);
* It may be possible to express the same concept using a number of synonyms (e.g. agri-business, agri-foodstuffs industry, agro-industry), and a document indexed using one synonym would not be found on the basis of a query which uses a different expression. One of the purposes of the thesaurus is to eliminate the problems of synonymity: one of the synonyms is chosen, in a more or less arbitrary fashion, as a descriptor; the other synonyms for the same concept are given the status of non-descriptors.
Only descriptors can be used to represent the conceptual content when indexing documents and formulating questions; the non-descriptors, which are also shown in the thesaurus, allow users to know which descriptor to use.
If a correspondence is established between identical concepts expressed in different languages, the user of a multilingual thesaurus can in addition interrogate the documentary system in his own language and retrieve documents irrespective of the language in which they have been indexed.

* One term can have various meanings (for example, "press" can mean the newspaper industry, journalists, printing machinery or various machine tools); a query using a term with homonyms would result in the retrieval of documents bearing no relation to the subject the user wants. One of the purposes of the thesaurus is to eliminate the problems of homonymity: each descriptor is put into a context in such a way that its meaning is unambiguous.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN] 2010-02-20

eurovoc'NONdESCRIPTOR:
eurovoc'ΜΗπΕΡΙΓΡΑΦΕΑΣ:
* non-descriptors, i.e. words or expressions which in natural language denote the same concept as a descriptor (e.g. application of the law) or equivalent concepts (e.g. enforcement of the law, validity of a law) or concepts regarded as equivalent in the language of the thesaurus (e.g. banana, tropical fruit);

eurovoc'FIELD:

name::
* McsEngl.eurovoc'FIELD:,
* McsEngl.fieldInEurovoc@cptCore13i,
* McsElln.ΤΟΜΕΑΣeUROVOC@cptCore13i,
* McsElln.ΚΕΦΑΛΑΙΟeUROVOC@cptCore13i,

_DEFINITION:
fields, identified by two-digit numbers and titles in words, e.g.:
10 EUROPEAN COMMUNITIES

eurovoc'MICROTHESAURI:

name::
* McsEngl.eurovoc'MICROTHESAURI:,

microthesauri, identified by four-digit numbers - the first two digits being those for the field containing the microthesaurus - and by titles in words, e.g.:
1011 COMMUNITY LAW
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'SEMANTICrELATION:

name::
* McsEngl.eurovoc'SEMANTICrELATION:,
* McsEngl.eurovoc'ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΚΗσΧΕΣΗ,

_DEFINITION:
* semantic relationships, i.e. relationships based on meaning, firstly between descriptors and non-descriptors and secondly between descriptors.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

_SPECIFIC:
* NOTE##
* MICROTHESAURUS##
* EQUIVALENCE ισοδυναμίας##
* HIERARCHICAL Ιεραρχική##
* ASSOCIATIVE Συνδετική##

Ο θησαυρός EUROVOC είναι διαρθρωμένος στο ειδικό επίπεδο των περιγραφέων και μη περιγραφέων σε σημασιολογικές σχέσεις:
* σημείωση,
* παραπομπή σε μικροθησαυρό,
* σχέση ισοδυναμίας,
* ιεραρχική σχέση,
* συνδετική σχέση.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'EQUIVALENCErELATIONSHIP:
Equivalence relationship
The equivalence relationship between descriptors and non-descriptors is shown by the abbreviations:
* "UF" (Used For), between the descriptor and the non-descriptor(s) it represents;
* "USE" between a non-descriptor and the descriptor which takes its place.
The equivalence relationship in fact covers relationships of several types:
* genuine synonymity, or identical meanings;
* near-synonymity, or similar meanings;
* antonymy, or opposite meanings;
* inclusion, when a descriptor embraces one or more specific concepts which are given the status of non-descriptors; because they are not often used.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'HIERARCHICALrELASHIONSHIP:
Hierarchical relationship
The hierarchical relationship between descriptors is shown by the abbreviations:
* "BT" (Broader Term) between a specific descriptor and a more generic descriptor, together with a number showing the number of hierarchical steps between the specific descriptor and each broader term.
Notes:
1) Descriptors with no broader terms are "top terms".
2) Certain descriptors in fields 72 GEOGRAPHY and 76 INTERNATIONAL ORGANIZATIONS are polyhierarchical, in other words they have more than one broader term at the next higher level.
* "NT" (Narrower Term) between a generic descriptor and a more specific descriptor, together with a number showing the number of hierarchical steps between the generic term and each narrower term.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'ASSOCIATIVErELATIONSHIP:
* eurovoc'RT,
* eurovoc'RelatedTerm,
* eurovoc'ΣΥΝΔΕΤΙΚΗσΧΕΣΗ,

Associative relationship
The associative relationship between descriptors is shown by the abbreviation RT (Related Term) between two associated descriptors.
The associative relationship can be of various kinds:
* cause and effect
* agency or instrument
* hierarchy (particularly in cases where, as explained in section 2, polyhierarchy has not been allowed; here, to help the user, the missing hierarchical relationships are replaced by associative relationships)
* concomitance
* sequence in time or space
* constituent elements
* characteristic feature
* object of an action, process or discipline
* location
* similarity (in cases where two near-synonyms have been included as descriptors)
* antonymy
Attention should also be drawn to the essential features of the associative relationship:
* it is symmetrical;
* it is incompatible with the hierarchical relationship: if two descriptors are linked by a hierarchical relationship there cannot be an associative relationship between them, and inversely;
* descriptors under the same top term cannot be linked by an associative relationship.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

Η συνδετική σχέση μεταξύ περιγραφέων δηλώνεται με το σύμβολο RT (Related Term) μεταξύ δύο συνδεδεμένων περιγραφέων.

eurovoc'BT (BroaderTerm):
* "BT" (Broader Term) between a specific descriptor and a more generic descriptor, together with a number showing the number of hierarchical steps between the specific descriptor and each broader term.
Notes:
1) Descriptors with no broader terms are "top terms".
2) Certain descriptors in fields 72 GEOGRAPHY and 76 INTERNATIONAL ORGANIZATIONS are polyhierarchical, in other words they have more than one broader term at the next higher level.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'MT (MicroThesaurus):
All descriptors are accompanied by a reference to a microthesaurus, introduced by the abbreviation MT (Microthesaurus) to show to which microthesaurus or microthesauri they belong.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

Σχέσεις υπαγωγής σε μικροθησαυρό
Η σχέση υπαγωγής σε μικροθησαυρό, που εισάγεται με το σύμβολο "MT" (Microthιsaurus), συνοδεύει όλους τους περιγραφείς για να υποδείξει σε ποιον(-ους) μικροθησαυρό(-ούς) ανήκουν.

eurovoc'NT (NarrowerTerm):
* "NT" (Narrower Term) between a generic descriptor and a more specific descriptor, together with a number showing the number of hierarchical steps between the generic term and each narrower term.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'SN (ScopeNote):
* eurovoc'NOTE,
* eurovoc'SCOPEnOTE,
* Some descriptors are accompanied by notes, introduced by the abbreviation SN (Scope note), containing:
* either a definition, if this clarifies the meaning of the descriptor;
* or guidance on how to use the descriptor when indexing documents and formulating queries.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'UF (Used For):
* eurovoc'USEDfOR,
between the descriptor and the non-descriptor(s) it represents;
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

eurovoc'USE:
between a non-descriptor and the descriptor which takes its place.
[http://europa.eu/eurovoc/sg/sga_doc/eurovoc_dif!SERVEUR/menu!prod!MENU?langue=EN]

socEus'REGISTER-DATABASE

name::
* McsEngl.socEus'REGISTER-DATABASE,
* McsEngl.RegisterDatabase@cptCore13i,

Register database

The Register database lists references to documents produced in the General Secretariat of the Council of the EU since 1/1/99 in the 20 official languages and Irish. For a certain number of documents the content is also included: see Important Remark (regarding Document Content) for more details. They may be searched by performing a full-text search using the "text" option and/or by ticking the "Public Documents only" box (see Search Pages for more details). Documents of this type can easily be identified in the result list: the "Content" column will show the relevant icon (see Result Page).

Each entry (reference) is composed of 12 fields: Document Number, (Words in) Title, (Words in) Text, Interinstitutional File, Subject Matter, Document Date, Date of Meeting, Archive Date, Document Language, Document Category, Originator and Addressee.

The database is updated each night with newly created documents.

Register application

The Register application is built around 6 main pages: the Welcome Page, the Access to Council Documents Page, the Search Introduction Page, the Result Page, the Document Information Page and the Subject Matter Page.

The Welcome Page allows you to select your interface language (one of the 20 official languages of the EU), thereby taking you to the Access to Council Documents Page. From there you can go to the Search Introduction Page, which allows you to select one of the following search modes: Simple Search, Advanced Search, Latest document references or Latest public documents. The results of your search are displayed on the Result Page. More information about each document retrieved can be seen on the Document Information Page. The Subject Matter Page, accessible from the Search Pages (Simple Search and Advanced Search), helps you to identify suitable subject matters to restrict the results of your search.

Register fields

Document Number:

the number used within the General Secretariat of the Council to identify the document. A number may have 2 formats: NNNNN/YY (example: 12345/99) or NNNNN/RR/YY (example 7500/1/00). NNNNN (1 to 5 digits) is the sequential document number in a given year. YY (always the last 2 digits of the year) indicates the year. RR (1 or 2 digits), which indicates the number of a revised version, is optional.

The Document Number may be followed by one or more suffixes identifying the different versions of a document. The following suffixes are used:

Suffix

Meaning

ADD

Addendum

COR

Corrigendum

REV

Revision

EXT

Extract

AMD

Amendment

Each suffix is followed by a sequential number. There may be multiple suffixes indicating the different versions. Examples: REV 1 (the first revision), REV 2 COR 1 (the first corrigendum to the second revision), COR 1 REV 2 (the second revision of the first corrigendum).

(Words in:) Title:

indicates the title of the document.

(Words in:) Text:

indicates the content of the document.

Click on the content header field and read the "Important Remark regarding Document Content".

Interinstitutional File:

the interinstitutional document number. Example: 98/1234 (SYN).

Subject Matter:

a document may be classified under one or more subject matters. They qualify the content of the document. Each subject matter is followed by a sequential number, which is reset at the beginning of the year for each subject matter. Example: AGRI 10 denotes the 10th document with a content relating to agriculture. The Register application provides a complete list of all defined subject matters within the General Secretariat of the Council.

Document Date:

the date of the document, as indicated in the document itself. The date is stored in numerical format. Example: 30/1/99.

Date of Meeting:

some documents reflect the outcome of a particular meeting. If so, the date of the meeting will be indicated in this field. The date is stored in numerical format. Example: 29/1/99.

Archive Date:

the date on which the document was first archived. The date is stored in numerical format. Example: 31/1/99.

Document Category:

the category of the document. Examples: NOTE, OUTCOME OF PROCEEDINGS.

Originator:

the originator of the document. Examples: Council, Coreper.

Addressee:

the addressee of the document. Examples: Coreper, Council.

Document Language:

the language (abbreviation in ISO code) of the document. Examples: EN, FR.

Help system

The help system is accessible from the How to Search in the Register link on the left menu. You can navigate through the help system to look at any particular help topic.

For more information

For any technical questions or remarks, please contact Technical help on line.
[http://www.consilium.europa.eu/showPage.aspx?id=854&lang=en]

socEus'EUROPEANA

name::
* McsEngl.socEus'EUROPEANA,
* McsEngl.europeana@cptCore13i,

_DEFINITION:
It was launched on 20 November, 2008. Europeana is a multi-lingual online collection of millions of digitised books, journals, films, maps, photographs and music from European museums, libraries, archives and multi-media collections. It is accessible to every citizen with an internet connection. It also preserves the items for future generations.
Europeana's collection has doubled since its launch and there are now more than 6 million items. The aim is to have 10 million digitised objects by the end of 2010.
[http://www.europarl.europa.eu/news/public/story_page/037-61770-292-10-43-906-20091002STO61736-2009-19-10-2009/default_en.htm] 2010-02-23

_ADDRESS.WPG:
* http://www.europeana.eu/portal// (http.europeana),

socEus'Document

name::
* McsEngl.socEus'Document,
* McsEngl.eu'text@cptCore13i,
* McsEngl.eu'Doc@cptCore13i,
* McsEngl.EuDoc@cptCore13i,
* McsEngl.EuDocument@cptCore13i,
* McsEngl.DocumentOfEuOrganization@cptCore13i,

_ACCESS:
* http://ec.europa.eu/transparency/access_documents/docs/guide_citoyen/en.pdf:
* http://www.consilium.europa.eu/showPage.aspx?id=305&lang=en:
* http://ec.europa.eu/transparency/access_documents/docs/compa_en.pdf of the Member States’ and candidate countries’
legislation concerning access to documents

_ATTRIBUTEofREGISTER:
Document Number:
Title:
Content:
Interinstitutional File:
Subject Matter:
Document Category:
Originator:
Addressee:
Document Date:
Date of Meeting:
Archive Date:
Document Language:

_SEARCH:
* http://register.consilium.europa.eu/servlet/driver?typ=&page=Simple&lang=EN&cmsid=638:

_TRANSPARACY:
* http://ec.europa.eu/transparency/access_documents/index_en.htm##
* http://www.consilium.europa.eu/showPage.aspx?id=1322&lang=EN:

Eudoc'TOOL

name::
* McsEngl.Eudoc'TOOL,

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu/documentation/tools-and-manuals/index_en.htm

Tools and manuals for writers and publishers
Find information on every aspect of publishing information on the EU. The links below give access to glossaries, publishing guides, advice on how to structure texts, terminology for specific policy fields, reproducing EU logos, developing EU websites and more.
[http://europa.eu/documentation/tools-and-manuals/index_en.htm]

Eudoc'EVOLUTION

name::
* McsEngl.Eudoc'EVOLUTION,

2010-01-01: OJ-LI-LII:
From first January 2010 the structure of the Official Journal is adapted in order to take account of the entry into force of the Treaty of Lisbon.
In particular a distinction between "Legislative acts" (L I) and "Non-legislatives acts" (L II) has been introduced in conformity with the Treaty of Lisbon.
[http://eur-lex.europa.eu/en/newsletter/newsletter_20100108.htm]

2008: Enterprise-Europe-Network:
In 2008, EICs and IRCs were combined to form a new Enterprise Europe Network (EEN).
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

2005: Europe-Direct:
Europe Direct (which took its name from an earlier initiative) was launched in 2005, although the UK chose not to join the network until 2006. Members of the Europe Direct network both offer and promote EU information to the general public in their area, whilst a central enquiry point offers a wide-ranging information service via telephone and e-mail. EDCs are now officially part of the Europe Direct network.
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

2001: COM-DOCs:
Since 2001, COM documents have only been published online in the Preparatory acts section of the Eur-Lex site
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

1998: OJ-ONLINE:
The Official Journal has been available online in PDF format since 1 January 1998.
Texts published in the Official Journal before 1998 can be consulted in HTML format or downloaded in TIFF format from an optical archive.
[http://europa.eu/documentation/faq/pdf/oa7809701d_002_en.pdf]

1995: 54-Information-Networks:
In the late 1980s and during the 1990s there was an explosion of EU information provision, with the European Court of Auditors reporting in 1995 the existence of 54 networks associated with the Commission (the ECA commented ‘It is not certain that they are all necessary and that they operate satisfactorily’).
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

1991: European-Consumer-Infocentres:
European Consumer Infocentres (Euroguichets) were piloted in 1991.
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

1987: Euro-Info-Centres
1987 saw the launch of the first Euro Info Centres (EICs). Significantly expanded in 1989, EICs were intended to help small and medium-sized enterprises (SMEs) understand and respond to the Single Market programme.
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

1983:
In 1983, the Commission decided to adopt the terms Green and White papers from UK parliamentary practice, where they refer to the colour of paper used for these publications.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

1963: European Documentation Centres:
In 1963 the first European Documentation Centres (EDCs) were created, to promote the study of European integration. EDCs were initially located in the six Member States, with new Centres being opened elsewhere as other countries joined the Communities. Similar Centres were also set up in non-Member countries, to promote greater international understanding of the Communities (these now include the European Union Centers of Excellence in the United States).
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

SPECIFIC

ALPHABETICALLY:
* European Court case
* EUROPEAN-PARLIAMENT--DOC
* COM final
* COMMISSION-DOC##
* COUNCIL-DOC##
* DORIE##
* LAW-DOC
* Legislation
Regulation
Directive
Decision
* National execution measures
* SEC
* OJ-DOC#ql:eu'officialjurnal-13i###
* PUBLIC-DOC

Eudoc.COMMISSION

name::
* McsEngl.Eudoc.COMMISSION,

The documents, which are most straightforward to identify, if not to trace, are those that appear in numbered series. The Commission issues large numbers of working documents every year with the reference COM (year) in numerical sequence. Some documents may have a reference C or SEC (Secretariat-General). These are internal documents of the Commission, many of which are not publicly available, although some may be found on the websites of individual Directorates-General.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.COM

name::
* McsEngl.Eudoc.COM,
* McsEngl.eu'com-doc,

_DESCRIPTION:
4.1. Commission Working Documents (COM Docs)

The types of documents issued as COM documents include:

Draft legislation
Proposals for legislation (Decisions, Directives or Regulations) are equivalent to bills in the UK. References are normally given as: COM (year) [number] final; only the finalised version of each draft is released publicly, after a period of consultation.

Policy documents
In 1983, the Commission decided to adopt the terms Green and White papers from UK parliamentary practice, where they refer to the colour of paper used for these publications. In other language versions, these are translated as green and white books, although the term is unfamiliar in other countries.
Green Papers concern specific policy areas and are generally used to launch a consultation process with interested individuals and organisations.
White Papers are documents containing proposals for Community action, and are generally used for consultation before specific proposals for legislation are made.
This format has become increasingly popular in the EU as a way of increasing public involvement in the creation of legislation. A full set of Green and White papers from 1983 to 2001 with associated documents is available online in the Archive of European integration.

Communications and reports
Communications are statements of EU policy on given subjects. Any research or action programmes financed from the EU budget are legally required to present an official report to the institutions after the end of the financial term of the programme; progress and mid-term reports are also becoming more common.

Since 2001, COM documents have only been published online in the Preparatory acts section of the Eur-Lex site. Because the European institutions have now moved increasingly to electronic publishing, the production of many official documents has been rationalised. Many reports were also issued as separate documents by the Office for Official Publications (EUR-OP), such as annual reports on employment policy. These annual reports now generally appear as straightforward serial publications, with ISSN (International Standard Serial Number) identification as well as individual catalogue numbers.

Although COM documents are essential research material, no comprehensive official listing is available for the early years. An annual catalogue of COM documents published in English was issued from 1983-84 by EUR-OP with parallel versions for the other official languages. In 1987, a more comprehensive catalogue with the title Documents was inaugurated [ISSN 0256-0976]. Published as a monthly series cumulated in annual volumes, this indexed the COM series, the reports of the European Parliament (EP A2-), the Opinions and Reports of the Economic & Social Committee (CES) and later of the Committee of the Regions (CdR) in a classified sequence with an alphabetical index. This catalogue ceased publication in 2000.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.SEC

name::
* McsEngl.Eudoc.SEC,
* McsEngl.eu'sec-doc,
* McsEngl.eu'SecretariatGeneral-Doc,

4.2. Staff Working Documents (SEC Docs)
SEC documents (Secretariat-General) are internal documents of the Commission, which are not always publicly available. The allocation of documents to the SEC rather than the COM series appears to the outsider to be largely random: some series of annual reports have appeared as COM documents in some years and as SEC documents in others.

In 2001, the European Council decided that assessments should be made of the economic, social and environmental effects of all new legislation proposed by the Commission. As these assessments are normally published in the SEC series they were often hard to track down, which contradicts the EU’s public commitment to openness and transparency. In an attempt to remedy this situation, the Secretariat General of the Commission launched a comprehensive website containing all the background documents since 2002 and listing each proposal alongside its assessment. This has also led to a standardisation of practice in the production of impact assessments.

New guidelines issued in 2004 aimed to reduce the length of COM documents, both to improve readability and to minimise translating costs (see press release IP/04/679, available on the RAPID database). As a result, much of the statistical and other background information is now published separately as Commission staff working documents, or SEC documents, which are normally only available in English, French and German.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.commission.OTHER

name::
* McsEngl.Eudoc.commission.OTHER,
* McsEngl.eu'other-commission-doc,

_DESCRIPTION:
4.3. Other Documents of the Commission
C documents are often preliminary versions of COM documents, which have not been subsequently issued in final versions; this category also includes other non-standard documents, such as guidelines to legislation.

Each Directorate-General also issues documents, which vary from short pamphlets and periodicals to detailed research reports. Many are only circulated internally or on request and are generally identified by the acronym for the DG (e.g. ECFIN) or, for documents issued before the reorganisation of the Commission in 1999, by DG number I-XXIII.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.commission.REGISTER

name::
* McsEngl.Eudoc.commission.REGISTER,

The new Article 255 of the Treaty establishing the European Community gives citizens and residents of the Member States a right of access to European Parliament, Council and Commission documents. In application of this provision, on 30 May 2001 the Council and the European Parliament adopted a regulation concerning public access to the documents of these three institutions laying down the general principles and limits on such access.
[http://ec.europa.eu/transparency/regdoc/registre.cfm?CL=en]

Eudoc.COUNCIL

name::
* McsEngl.Eudoc.COUNCIL,

_DESCRIPTION:
Very few public documents are issued by the Council, except for statements regarding foreign policy.
Although the Council holds a crucial role in the creation of legislation, virtually no documents are released except for summaries of the discussions.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.DORIE

name::
* McsEngl.Eudoc.DORIE,

_ADDRESS.WPG:
* http://ec.europa.eu/dorie/home.do

About Dorie
Dorie is intended for a specialised audience interested in European institutional matters. It is a collection of documents put together over the years by the European Commission for its own purposes. The documents concern EU institutions and decision-making processes, and various intergovernmental conferences (including the 2002-03 constitutional convention) that have made changes to the founding treaties.
What kinds of documents can I find in Dorie?
Dorie contains legal acts, minutes of meetings, articles and press releases, speeches by European leaders and internal Commission working documents and notes.
Your search should find an information sheet for each document, as well as the document itself (unless it is under copyright).
[http://ec.europa.eu/dorie/home.do]

Eudoc.ECONOMY

name::
* McsEngl.Eudoc.ECONOMY,

eu'EEPR:
European Economic Policies Report by the Commission.
Europe 2020 indicators are an input into the annual European Economic Policies Report by the Commission.

eu-doc-LAW#ql:eu'law'instrument-13i#

Eudoc.OFFICIAL

name::
* McsEngl.Eudoc.OFFICIAL,
* McsEngl.eu'document.official,
* McsEngl.eu'Official-Document,

_DEFINITION:
EU institutions, agencies and bodies publish official papers. They range from decisions by the European Ombudsman to speeches, communications and white papers. Below are brief explanations of some of the documents:

Legislation
Directive – a legislative act that requires all EU countries to achieve a particular result but does not dictate how the result should be achieved.
Regulation – a legislative act that is immediately enforceable as law in all EU countries.
Decision – a binding ruling that can be addressed to an EU country, individual or company.

Other documents
Communication – a proposal for legislation issued by the European Commission.
Green Paper – a discussion document intended to stimulate debate and launch a consultation process.
White Paper – an authoritative report addressing a specific challenge and how to solve it. Often follows a green paper.
Recommendations/Opinions/Resolutions – non-binding declarations
[http://europa.eu/documentation/faq/index_en.htm]

RULE:
1) All official-eu-documents must have a permanent address of the same type:
- europa.od.eu/

Eudoc.OFFICIAL-JOURNAL

name::
* McsEngl.Eudoc.OFFICIAL-JOURNAL,
* McsEngl.eu'OJ@cptCore13i,
* McsEngl.eu'OfficialJournal@cptCore13i,
* McsEngl.OfficialJournalOfEu@cptCore13i,

_ADDRESS.WPG:
* http://eur-lex.europa.eu/JOIndex.do?ihmlang=en

CONTENT:
Documents that are part of the legislative or administrative process are normally published in the Official Journal of the European Union (OJ), which appears on weekdays in all official languages of the EU (currently 23).
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]
===
The Official Journal has been available online in PDF format since 1 January 1998.
Texts published in the Official Journal before 1998 can be consulted in HTML format or downloaded in TIFF format from an optical archive.
[http://europa.eu/documentation/faq/pdf/oa7809701d_002_en.pdf]

oj'STRUCTURE

name::
* McsEngl.oj'STRUCTURE,

From first January 2010 the structure of the Official Journal is adapted in order to take account of the entry into force of the Treaty of Lisbon.
In particular a distinction between "Legislative acts" (L I) and "Non-legislatives acts" (L II) has been introduced in conformity with the Treaty of Lisbon.
[http://eur-lex.europa.eu/en/newsletter/newsletter_20100108.htm]

Structure of the Official Journal
– Adaptation following the entry into force of the Lisbon Treaty
[http://eur-lex.europa.eu/en/oj/NewStructure2010.pdf] 2010-02-19

oj'L-series: Legislation

name::
* McsEngl.oj'L-series: Legislation,

oj.LI Legislative acts:
(a) Regulations
(b) Directives
(c) Decisions
(d) Budgets

oj.LII Non-legislative acts
(a) International agreements
(b) Regulations 1
(c) Directives 2
(c) Decisions 3
(e) Recommendations
(f) Guidelines
(g) Rules of procedure
(h) Acts adopted by bodies created by international agreements

1 for the record – to be published in the following order:
– Regulation of the European Parliament
– Council Regulation based directly on the Treaties
– Implementing Regulation of the Council
– Commission Regulation based directly on the Treaties
– Delegated Regulation of the Commission
– Implementing Regulation of the Commission
– Regulation of the European Central Bank
2 for the record – to be published in the following order:
– Council Directive based directly on the Treaties
– Implementing Directive of the Council
– Commission Directive based directly on the Treaties
– Delegated Directive of the Commission
– Implementing Directive of the Commission
3 for the record – to be published in the following order:
– Decision of the European Parliament
– Decision of the European Council
– Decision of the European Parliament and of the Council
– Council Decision based directly on the Treaties
– Implementing Decision of the Council
– Commission Decision based directly on the Treaties
– Delegated Decision of the Commission
– Implementing Decision of the Commission
– Decision of the European Central Bank

oj.LIII Other acts
(a) European Economic Area

oj.LIV Acts adopted before 1 December 2009 under the EC Treaty, the EU Treaty and the Euratom
Treaty 1

oj'C-Series: Information and Notices

name::
* McsEngl.oj'C-Series: Information and Notices,

oj.CI Resolutions, recommendations and opinions
(a) Resolutions
(b) Recommendations
(c) Opinions 2

oj.CII Information
(a) Interinstitutional agreements
(b) Joint Declarations
(c) Information from European Union institutions, bodies, offices and agencies
– European Parliament
– European Council
– Council
– European Commission
– Court of Justice of the European Union
– European Central Bank
– Court of Auditors
– European Economic and Social Committee
– Committee of the Regions
– European Union offices and agencies

1 This heading will be kept provisionally for the publication of acts adopted before 1 December 2009 under the former Treaties.
2 Non-compulsory opinions.

oj.CIII Preparatory acts 1
(a) Member States' initiatives
(b) European Parliament
(c) Council
(d) European Commission
(e) Court of Justice of the European Union
(f) European Central Bank
(g) High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy
(h) European Economic and Social Committee
(i) Committee of the Regions
(– opinions) 2
(– recommendations) 3
(j) European Investment Bank
(k) European Union offices and agencies

oj.CIV Notices
(a) Notices from European Union institutions, bodies, offices and agencies
– European Parliament
– European Council
– Council
– European Commission
– Court of Justice of the European Union
– European Central Bank
– Court of Auditors
– European Economic and Social Committee
– Committee of the Regions
– European Union offices and agencies
(b) Notices from Member States
(c) Notices concerning the European Economic Area
(– from institutions) 4
(– from Member States) 5
(d) Notices from third countries

1 Proposals, recommendations, initiatives, compulsory opinions and other preparatory acts.
2 Will not appear in the table of contents (indicates order of publication in OJ).
3 Will not appear in the table of contents (indicates order of publication in OJ).
4 Will not appear in the table of contents (indicates order of publication in OJ).
5 Will not appear in the table of contents (refers to order of publication in OJ).

oj.CV Announcements
(a) Administrative procedures
(b) Court proceedings
(c) Procedures relating to the implementation of the common commercial policy
(d) Procedures relating to the implementation of competition policy
(e) Other acts
_______________

Eudoc.PARLIAMENT

name::
* McsEngl.Eudoc.PARLIAMENT,

_DESCRIPTION:
As the only directly elected body in the European Union, the European Parliament (EP) has a crucial role in providing a democratic balance to the legislative and policy-making processes. Most documents from the EP relate to the legislative process, either as reports and studies or as debates. All draft legislation is first presented to the EP, where it is scrutinised by the appropriate Committee. At this point, a Member of the European Parliament (MEP) from that Committee is appointed as "rapporteur," or spokesman. These reports are now only published online.

The Parliament is elected for a five-year term and has just entered its seventh term. The last European election took place in 2009. References to documents produced within Parliament normally include a reference to the parliamentary term, followed by a running number, e.g. A5-0273/2001. All European Parliament documents are also given an identifying number starting PE.

All documents from 1979 to 1989 were published in print; from 1989-1999 they were published on microfiche. The EP recognised early on the importance of the internet as a means of direct communication with its electorate and launched its own server, Europarl, shortly after Europa. Since 1999, these documents have only been available online via Europarl.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.parliament.Legislative-Observatory

name::
* McsEngl.Eudoc.parliament.Legislative-Observatory,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.europarl.europa.eu/oeil/index.jsp

Eudoc.parliament.REGISTER

name::
* McsEngl.Eudoc.parliament.REGISTER,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.europarl.europa.eu/RegWeb/application/registre/guideAccessDoc.faces;jsessionid=06C11AA037391D0D6D2494FBF0430462/

Eudoc.REPORT

name::
* McsEngl.Eudoc.REPORT,

Many reports were also issued as separate documents by the Office for Official Publications (EUR-OP), such as annual reports on employment policy. These annual reports now generally appear as straightforward serial publications, with ISSN (International Standard Serial Number) identification as well as individual catalogue numbers.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.WORKING

name::
* McsEngl.Eudoc.WORKING,

In legal research, particularly in international and comparative law, it is often necessary to trace working documents, or “travaux prιparatoires,” in order to get a clear view of how negotiations have affected the original draft of a document. The status of these documents varies greatly between different countries and organisations - while governments in some countries have long had a culture of openness, others have always preferred secrecy. Reports or articles may often refer to documents to which the author has had privileged access; often the sources are not indicated and this can be very frustrating for researchers.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc.SECRET

name::
* McsEngl.Eudoc.SECRET,

rules on secrecy

Several civil rights organisations, notably Statewatch, have regularly challenged the unnecessary restrictions placed on access to many documents. The Statewatch archive, much of which is freely available, is a valuable source of commentary and documentation in all areas related to civil liberties around the world.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc'European-Documentation-Center

name::
* McsEngl.Eudoc'European-Documentation-Center,
* McsEngl.eu'European-Documentation-Centre,
* McsEngl.eu'Documentation-Center,
* McsEngl.eu'Library,

_ADDRESS.WPG:
* http://europa.eu/documentation/libraries-documentation/index_en.htm
* http://www.library.law.uu.nl/edc-eu//

Eudoc'The-European-Library

name::
* McsEngl.Eudoc'The-European-Library,
* McsEngl.The-European-Library-13i,
* McsEngl.eu'The-European-Library-13i,

_ADDRESS.WPG:
* http://search.theeuropeanlibrary.org/portal/en/index.html/

_DESCRIPTION:
The European Library is a free service that offers access to the resources of the 48 national libraries of Europe in 35 languages. Resources can be both digital (books, posters, maps, sound recordings, videos, etc.) and bibliographical . Quality and reliability are guaranteed by the 48 collaborating national libraries of Europe.

What is a national library?
A national library is the library specifically established by a country to store its information database. National libraries usually host the legal deposit and the bibliographic control centre of a nation.
[http://www.theeuropeanlibrary.org/portal/organisation/about_us/aboutus_en.html]

Eudoc'European-Information-Association

name::
* McsEngl.Eudoc'European-Information-Association,
* McsEngl.eu'EIA,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.eia.org.uk//

_DESCRIPTION:
The European Information Association is a focus of expertise on EU information

We started life in the pre-internet age, when simply finding official EU documents could be a difficult task.

We brought together people with resources and expertise and those who sought them. Although it is now generally true that access to EU information is no longer the barrier it once was, ignorance of the EU remains a problem.

The Association has no corporate view on whether the EU is a Good Thing or a Bad Thing. We do, however, believe that ignorance about the Union and how it works is detrimental to sensible discussion about EU issues.
[http://www.eia.org.uk/]

Eudoc'DATABASE

name::
* McsEngl.Eudoc'DATABASE,

Free databases - by subject:
* http://www.library.law.uu.nl/edc-eu/databases_subject.htm

eu'EUDUG:
* http://www.eudug.eu//
EUDUG, the European Union Databases User Group, exists to provide a support network to users of databases covering the European Union and its activities. Established as the Eurobases User Group, EUDUG originally dealt with official EU databases, but now it concerns itself with commercial databases too and is interested in related matters such as UK implementation, EU-related websites etc.

Eudoc'OFFICE-FOR-OFFICIAL-PUBLICATION

name::
* McsEngl.Eudoc'OFFICE-FOR-OFFICIAL-PUBLICATION,
* McsEngl.eu'EUR-OP,
* McsEngl.eu'Publications-Office,
* McsEngl.Publications-Office-of-EU-13i,
* McsElln.Υπηρεσία-Εκδόσεων-της-Ευρωπαϊκής-Ένωσης,
* McsElln.ΥπηρεσίαΕκδόσεων-13ι,

_ADDRESS.WPG:
* http://publications.europa.eu/index_en.htm

_DESCRIPTION:
The Publications Office of the European Union (Publications Office) is an interinstitutional office whose task is to publish the publications of the institutions of the European Communities and the European Union (see Euratom Decision No 2009/496/EC).
* The Publications Office publishes the daily EU Official Journal in 22 languages (23 when Irish is required) and produces (or co-produces) publicity for EU initiatives and activities.
* It publishes or co-publishes the publications in the context of the activities of communication of the institutions.
Moreover, the Publications Office offers a number of online services giving free access to
- information on EU law (EUR-Lex),
- EU publications (EU Bookshop),
- public procurement [δημόσιες συμβάσεις] (TED), and
- EU research and development (CORDIS).
[http://publications.europa.eu/index_en.htm] 2010-02-11

_GENERIC:
* INTERINSTITUTIONAL-BODY#ql:eu'interinstitutional_body###

SOURCE:
* http://publications.europa.eu/index_en.htm:

_DESCRIPTION:
The inter-institutional office tasked with publishing documents, brochures and books created by the EU institutions, agencies and other bodies
[http://europa.eu/documentation/tools-and-manuals/index_en.htm]
===
All official publications of the European institutions and agencies are published by the Office for Official Publications of the European Communities (now Union), often abbreviated to EUR-OP.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

Eudoc'INFORMATION-NETWORK

name::
* McsEngl.Eudoc'INFORMATION-NETWORK,

The main EU information networks
There are currently many official EU networks providing information about the Union, most of which are supported by the European Commission. Most are EU-wide; some are specific to one or more Member States. The major networks common to all Member States are:
* Europe Direct, targeting a general audience (with both a central contact point and outlets throughout the Member States);
* European Documentation Centres (EDCs), primarily for those learning or teaching in higher education institutions (EDCs are now part of the Europe Direct initiative);
* the Enterprise Europe Network (EEN), aimed at the business community (SMEs).
[http://www.eia.org.uk/networks.php?PHPSESSID=84cd3bc1d373233d46cf815a66dc3d25]

socEus'Schengen-area

_CREATED: {2012-04-08}

name::
* McsEngl.socEus'Schengen-area,
* McsEngl.schenger-area@cptCore13i,

_DESCRIPTION:
The Schengen Area comprises the territories of twenty-six European countries that have implemented the Schengen Agreement signed in the town of Schengen, Luxembourg, in 1985. The Schengen Area operates very much like a single state for international travel with border controls for those travelling in and out of the area, but with no internal border controls.

The Schengen rules were absorbed into European Union law by the Amsterdam Treaty in 1999, although the area officially includes four non-EU member states—Iceland, Liechtenstein, Norway, Switzerland—and de facto includes three European micro-states—Monaco, San Marino, and the Vatican. All but two EU member states—Ireland and the United Kingdom—are required to implement Schengen and, with the exceptions of Bulgaria, Cyprus, and Romania, have already done so. The area currently covers a population of over 400 million people and an area of 4,312,099 square kilometres (1,664,911 sq mi).[1]

Implementing the Schengen rules involves eliminating border controls with other Schengen members while simultaneously strengthening border controls with non-member states. The rules include provisions on a common policy on the temporary entry of persons (including the Schengen visa), the harmonisation of external border controls, and cross-border police and judicial co-operation.

Whether a passport or an EU approved national identity card is required for identity checks done at airports, hotels, or by police, depends on national rules and varies between countries. Occasionally, regular border controls are used between Schengen countries.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Schengen_zone]

socEus'Security

name::
* McsEngl.socEus'Security,

In particular, national security remains the sole responsibility of each Member State.
[teu2008a4]

socEus'Social-security

name::
* McsEngl.socEus'Social-security,

socEus'Health-Insurance-Card

name::
* McsEngl.socEus'Health-Insurance-Card,

_DESCRIPTION:
The European Health Insurance Card makes it easier for people from the European Union’s 27 Member States plus Iceland, Liechtenstein, Norway and Switzerland to access health care services during temporary visits abroad.

So, if you are going on holiday, a business trip or a short break or are heading off to study abroad, remember to make sure that you have obtained a card. It will help save you time, hassle and money if you fall ill or suffer an injury while abroad.
[http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=559&langId=en]

socEus'Statistics

name::
* McsEngl.socEus'Statistics,
* McsEngl.eu'Statistics-13i,
* McsEngl.eu'Statistical-Data,

EUROSTAT:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/eurostat/home

socEus'Agricultural-Area

name::
* McsEngl.socEus'Agricultural-Area,
* McsEngl.eu'AA,

Agricultural area, abbreviated to AA, (or utilised agricultural area, abbreviated to UAA) describes the area used for farming. It includes the land categories:

* arable land;
* permanent grassland;
* permanent crops;
* other agricultural land such as kitchen gardens (even if they only represent small areas of total UAA).

The term does not include unused agricultural land, woodland and land occupied by buildings, farmyards, tracks, ponds, etc.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:AA]

socEus'CORPORATION

name::
* McsEngl.socEus'CORPORATION,

SPECIFIC:
* Financial_Corporation,
* Non_Financial_Corporation,

socEus'EU-SILC

name::
* McsEngl.socEus'EU-SILC,
* McsEngl.eu'EU-SILC,
* McsEngl.eu'SILC,
* McsEngl.eu'Statistics-on-Income-and-Living-Conditions,

_DESCRIPTION:
The European Union Statistics on Income and Living Conditions (EU-SILC) is an instrument aiming at collecting timely and comparable cross-sectional and longitudinal multidimensional microdata on income, poverty, social exclusion and living conditions. This instrument is anchored in the European Statistical System (ESS).

The EU-SILC project was launched in 2003 on the basis of a 'gentleman's agreement' in six Member States (Belgium, Denmark, Greece, Ireland, Luxembourg and Austria), as well as in Norway. The starting date for the EU-SILC instrument under the below-mentioned framework Regulation was 2004 for the EU-15 (with the exception of Germany, the Netherlands and the United Kingdom, which had derogations until 2005), as well as for Estonia, Norway and Iceland. The 10 new Member States with the exception of Estonia started in 2005.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/microdata/eu_silc]

socEus'ESMS

name::
* McsEngl.socEus'ESMS,

The ESMS (Euro SDMX Metadata Structure) is a format based on the Statistical Data and Metadata eXchange (SDMX) Content Oriented Guidelines, which were adopted in January 2009 by seven international organisations at a worldwide level. The ESMS uses a subset of 21 cross domain concepts (plus sub-concepts) and is the new standard for reference metadata in the ESS.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF]

socEus'ESA

name::
* McsEngl.socEus'ESA,
* McsEngl.European-System-of-Acounts-13i,

_DESCRIPTION:
The European system of national and regional accounts (ESA) provides the methodology for national accounts in the EU. The current version, ESA95, was fully consistent with worldwide guidelines for national accounts, the 1993 SNA. Following international agreement on an updated version of the SNA in 2008, a respective update of the ESA is, at the time of writing, close to finalisation.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/National_accounts_%E2%80%93_GDP] 2010-01-20

socEus'ESA95

name::
* McsEngl.socEus'ESA95,

BOOK:
European system of accounts. ESA 1995
Publication year: 1996
ISBN: 92-827-7954-8
CA-15-96-001-EN-C

_DESCRIPTION:
The European system of national and regional accounts, abbreviated as ESA95 or sometimes 1995 ESA, collects comparable, up-to-date and reliable information on the structure and developments of the economy of the Member States of the European Union and their respective regions. By providing an internationally compatible accounting framework, ESA95 makes it possible to describe the total economy of a region, country or group of countries, its components and its relation to other total economies.

The ESA95 prescribes the structure and layout of supply and use tables, symmetric input-output tables and tables linking supply and use tables to the sector accounts. These requirements refer to definitions of transactions and to concepts of classification and valuation.

ESA95 is broadly consistent with the System of National Accounts of the United Nations (1993 SNA) with regards to definitions, accounting rules and classifications. But due to greater accuracy requirements for definitions and the accounting rules, it also has some specificities, particularly in its presentation, which is more in line with EU practices.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:ESA95]

COMPATIBILITY:
The current version, ESA 95, is fully consistent with worldwide guidelines for national accounts, the 1993 SNA.
At the time of writing, the ESA is under revision to bring it into line with the updated 2008
SNA
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF]

socEus'National-Acount

name::
* McsEngl.socEus'National-Acount,
* McsEngl.eu'NA,
* McsEngl.eu'Macroeconomic-Account,

_DESCRIPTION:
National accounts, often called macroeconomic accounts, are statistics focusing on the structure and evolution of economies. They describe and analyze, in an accessible and reliable way, the economic interactions (transactions) within an economy. There are an almost unimaginable large number of these transactions.

The National accounts sector refers to the whole economy (a country, the European Union or the euro area) as a sector. All institutional units operating within an economy are classified in a particular institutional sector. Breakdowns by institutional sector are given by the sector accounts .

The institutional sectors group institutional units with broadly similar characteristics and behaviour:

* Households and non-profit institutions serving households;
* Non-financial corporations;
* Financial corporations;
* Government.

Transactions with non-residents and the financial claims of residents on non-residents, or vice versa, are recorded in the "rest of the world" account.

Macroeconomic developments, such as economic growth and inflation, are driven by the actions of the individual economic subjects in an economy. Grouping economic subjects with similar behaviour into institutional sectors helps significantly in understanding the functioning of the economy.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

USEFULLNESS:
national accounts provide a tool for business cycle analysis.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF, p50]

socEus'SNA - United Nations System of National Accounts#cptEconomy381.58.5#

name::
* McsEngl.socEus'SNA - United Nations System of National Accounts,

socEus'ESS

name::
* McsEngl.socEus'ESS,
* McsEngl.conceptCore13.17,
* McsEngl.ESS@cptCore13.17,
* McsEngl.European-Statistical-System-13.17,

_DESCRIPTION:
The European statistical system, abbreviated as ESS, is a partnership between Eurostat and national statistical institutes or other national authorities in each European Union Member State responsible for developing, producing and disseminating European statistics.

The ESS functions as a network, with Eurostat playing a leading role in harmonizing statistics in close cooperation with national statistical authorities. The ESS in turn coordinates its work with international organizations such as the OECD, the United Nations, the International Monetary Fund and the World Bank.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:ESS]
===
As a result, the European Statistical System (ESS) was built-up gradually to provide comparable statistics at EU level.
the ESS comprises Eurostat and the national statistical institutes (NSIs) and other national authorities responsible in each Member State for European statistics.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF]

_PART:
* eurostat##

socEus'External-Trade

name::
* McsEngl.socEus'External-Trade,

socEus'Government-Finance-Statistics

name::
* McsEngl.socEus'Government-Finance-Statistics,

socEus'GDP gross domestic product

name::
* McsEngl.socEus'GDP gross domestic product,

_DESCRIPTION:
The most frequently used measure for the overall size of an economy is gross domestic product
(GDP). GDP at market prices is the total monetary value of the production activity of all producer
units within a certain area (for example, a national territory), no matter whether the units are owned
by nationals or foreigners.
GDP, and in particular GDP per capita, is one of the main indicators used for general economic
analysis, as well as spatial and/or temporal comparisons.
GDP can be defined and calculated in three ways:
• the output approach: as the sum of gross value added of the various institutional sectors or
the various industries, plus taxes and less subsidies on products;
• the expenditure approach: as the sum of final uses of goods and services by resident institutional units (final consumption and gross capital formation), plus exports and minus imports of
goods and services;
• the income approach: as the sum of the compensation of employees, net taxes on production
and imports, gross operating surplus and mixed income.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF, 32]

CRITICISM:
By
design and purpose, national accounts in
general, and GDP in particular, can not
be relied upon to inform policy debates
on all issues. For example, GDP has been
criticised for not measuring welfare, a
concept that involves many social concepts and one to which economic statistics such as those in national accounts
can contribute only a partial solution.
Another example is that GDP does not
measure environmental sustainability.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF, p81]

socEus'GDP-PER-CAPITA

name::
* McsEngl.socEus'GDP-PER-CAPITA,

GDP per capita is a broad economic indicator of living standards
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF]

socEus'NDP NetDomesticProduct

name::
* McsEngl.socEus'NDP NetDomesticProduct,

Net domestic product at market prices, abbreviated as NDP, is gross domestic product minus the consumption of fixed capital. NDP, unlike GDP, also takes into account the decrease in the value of fixed assets (e.g. computers, buildings, transport equipment, machinery, etc.) used in the production process.

Consequently, it is considered a better measure of production, especially since GDP and NDP have recently been shown to diverge because the composition of capital stocks has shifted to more short-lived high-technology (ICT) capital goods that decline in value more rapidly. Using NDP rather than GDP is also in line with the Stiglitz-Sen-Fitoussi report’s recommendation to focus on net rather than gross measures of economic activity.

However, as consumption of fixed capital is one of the most difficult national accounts concepts to measure, GDP is usually preferred for pragmatic reasons. As a result, NDP at the level of the European Union is not yet available.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:Net_domestic_product_%28NDP%29]

socEus'HOUSING

name::
* McsEngl.socEus'HOUSING,

In 2008, 41.8 % of the EU-27 population lived in flats, 34.1 % in detached houses and 22.6 % in semi-detached houses.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Housing_statistics]

QUALITY:

OWNERSHIP:

SPECIFIC:
* Flat,
* Detached_House,
* Semi_Detached_House,

socEus'INCOME

name::
* McsEngl.socEus'INCOME,

socEus'Income-and-living-conditions-in-Europe

name::
* McsEngl.socEus'Income-and-living-conditions-in-Europe,

Release date: 13-DECEMBER -10

_ADDRESS.WPG:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-31-10-555/EN/KS-31-10-555-EN.PDF/ KS-31-10-555/EN/KS-31-10-555-EN.PDF

This book is about the incomes and living standards of the people of Europe. It treats employment, income inequality and poverty, housing, health, education, deprivation and social exclusion. The reader will learn about many of the social issues confronting Europe. How much income poverty is there in Europe? Is inequality increasing? Does a job guarantee escape from income poverty? How is Europe’s welfare state coping with the economic crisis? The book is a timely contribution to the Europe 2020 Agenda as it explores ‘the new landscape of EU targets’ and the implications for monitoring at EU and national levels.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/product_details/publication?p_product_code=KS-31-10-555]

socEus'INFLATION

name::
* McsEngl.socEus'INFLATION,

socEus'Consumer-Price-Index (CPI)

name::
* McsEngl.socEus'Consumer-Price-Index (CPI),
* McsEngl.eu'CPI,

The consumer price index, abbreviated as CPI, measures the change over time in the prices of consumer goods and services acquired, used or paid for by households. It is an important measure of inflation in the European Union.

CPIs aim to cover the whole set of goods and services consumed within the territory of a country by the population. To do this, a representative set is selected; the so-called “consumer basket”. Consumer goods and services include, for example, food and beverages, products for personal hygiene, newspapers and periodicals, expenditure on housing, water, electricity, gas and other fuels, health, transport, communications, education, restaurants and hotels.

Many of these goods and services are bought frequently or consumed on a daily basis.

CPIs may be used for a wide variety of purposes, including:

* as a guide for monetary policy;
* for the indexation of commercial contracts, wages, social protection benefits or financial instruments;
* as a tool for deflating the national accounts or calculating changes in national consumption or living standards.

Eurostat compiles harmonized indices of consumer prices (HICPs) to allow international comparisons of consumer price inflation. HICPs are used by the European Central Bank to monitor inflation in the euro area and to assess inflation convergence, as required under Article 121 of the Treaty of Amsterdam.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:Consumer_price_index_%28CPI%29]

socEus'HICP

name::
* McsEngl.socEus'HICP,

The Harmonized index of consumer prices, abbreviated as HICP, is the consumer price index as it is calculated in the European Union, according to a harmonized approach and a single set of definitions. It is mainly used to measure inflation.

There are several types of HICP depending on the geographic area under consideration. The most important ones are:
* the Monetary Union index of consumer prices (MUICP) — an aggregate index covering the countries in the euro area;
* the European index of consumer prices (EICP) — for the whole European Union, the euro area plus the other Member States;
* the national HICPs — for each of the EU Member States.

In addition to the EU HICPs, an additional HICP aggregate index for the European Economic Area is calculated:
* the European Economic Area index of consumer prices (EEAICP), which in addition to the EU also covers Iceland and Norway.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:HICP]

socEus'LABOUR

name::
* McsEngl.socEus'LABOUR,

socEus'EMPLOYMENT

name::
* McsEngl.socEus'EMPLOYMENT,

socEus'UNEMPLOYMENT

name::
* McsEngl.socEus'UNEMPLOYMENT,

socEus'NACE

name::
* McsEngl.socEus'NACE,

_DESCRIPTION:
The statistical classification of economic activities in the European Community, abbreviated as NACE, designates the nomenclature of economic activities in the European Union. Various NACE versions have been developed since 1970. The term NACE is derived from the French Nomenclature statistique des activite's e'conomiques dans la Communaute' europe'enne.
More on NACE

NACE is a four-digit classification providing the framework for collecting and presenting a large range of statistical data according to economic activity in the fields of economic statistics (e.g. production, employment and national accounts) and in other statistical domains developed within the European statistical system (ESS).

NACE Rev. 2, a revised classification, was adopted at the end of 2006 and, in 2007, its implementation was began. The first reference year for NACE Rev. 2 compatible statistics is 2008, after which NACE Rev. 2 will be consistently applied to all relevant statistical domains.

Previous versions of NACE have been:
* NACE Rev. 1, the first revision of the original NACE (1970);
* NACE Rev. 1.1, a minor revision of NACE Rev. 1.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:NACE]

nace'BOOK:
* NACE Rev. 2 - Statistical classification of economic activities:
- http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-RA-07-015/EN/ KS-RA-07-015-EN.PDF

nace'WHOLE:
The comparability at world level of statistics produced on the basis of NACE is due to the fact that NACE is part of an integrated system of statistical classifications, developed mainly under the auspices of the United Nations Statistical Division.
... NACE is derived from ISIC, in the sense that it is more detailed than ISIC. ISIC and NACE have exactly the same items at the highest levels, where NACE is more detailed at lower levels. (ISIC is the United Nations’ International Standard Industrial Classification of all Economic Activities. )
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/NACE_backgrounds]

nace'ENFORCEMENT:
The use of NACE is mandatory within the European Statistical System.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/NACE_backgrounds]

nace'LAW:
* REGULATION (EC) No 1893/2006 OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL
of 20 December 2006
establishing the statistical classification of economic activities NACE Revision 2 and amending Council Regulation (EEC) No 3037/90 as well as certain EC Regulations on specific statistical domains
(Text with EEA relevance)

nace'EVOLUTION

name::
* McsEngl.nace'EVOLUTION,

Historical background and legal context

* Between 1961 and 1963, Nomenclature des industries e'tablies dans les Communaute's europe'ennes” (NICE) (Classification of Industries Established in the European Communities)
* 1965, Commerce dans la CEE” (NCE) (Classification of Trade and Commerce in the European Communities)
* 1967, Classification for services, followed by one for agriculture, both in broad divisions.
* 1970, Nomenclature ge'ne'rale des activite's e'conomiques dans les Communaute's Europe'ennes” (NACE - General Industrial Classification of Economic Activities within the European Communities)
* 1990, NACE Rev. 1. Starting from the structure of ISIC Rev. 3, details were added to reflect European activities that were inadequately represented in ISIC.
* 2002, minor update of NACE Rev. 1, called NACE Rev. 1.1
* 2006 NACE Rev. 2. It is to be used,in general, for statistics referring to economic activities performed from 1 January 2008 onwards (Article 8 of the NACE Regulation provides details on implementation)
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/NACE_backgrounds]

nace'STRUCTURE

name::
* McsEngl.nace'STRUCTURE,

Structure and coding of NACE

NACE consists of a hierarchical structure (as established in the NACE Regulation), the introductory guidelines and the explanatory notes. The structure of NACE is described in the NACE Regulation as follows:

* a first level consisting of headings identified by an alphabetical code (sections),
* a second level consisting of headings identified by a two-digit numerical code (divisions),
* a third level consisting of headings identified by a three-digit numerical code (groups),
* a fourth level consisting of headings identified by a four-digit numerical code (classes).

The divisions are coded consecutively. However, some “gaps” have been provided to allow the introduction of additional divisions without a complete change of the NACE coding. These gaps have been introduced in sections that are most likely to prompt the need for additional divisions. For this purpose, the following division code numbers have been left unused in NACE Rev. 2: 04, 34, 40, 44, 48, 54, 57, 67, 76, 83 and 89.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/NACE_backgrounds]

socEus'PPS - Purchasing Power Standard

name::
* McsEngl.socEus'PPS - Purchasing Power Standard,

socEus'Principal-European-Economic-Indicator (PEEI)

name::
* McsEngl.socEus'Principal-European-Economic-Indicator (PEEI),
* McsEngl.eu'PEEI,

socEus'PRODUCTION

name::
* McsEngl.socEus'PRODUCTION,

SPECIFIC:
* Industrial_Production,

socEus'RAMON

name::
* McsEngl.socEus'RAMON,

Welcome to RAMON Eurostat's Metadata Server
* http://ec.europa.eu/eurostat/ramon/index.cfm?TargetUrl=DSP_PUB_WELC/index.cfm?TargetUrl=DSP_PUB_WELC
The objective of the RAMON server is to make available various types of information which help understand correctly statistical data. These various categories of information are called metadata and cover classifications, correspondence tables between classifications, concepts and definitions, legal acts, methodological manuals, standard code lists, etc. When available, the information is presented in all languages in which it exists. This is especially true for some classifications which sometimes exist in more than 20 languages. All information presented in RAMON can be consulted and downloaded free of charge (for non commercial purposes)

socEus'SECTOR

name::
* McsEngl.socEus'SECTOR,

socEus'National-Accounts-Sector

name::
* McsEngl.socEus'National-Accounts-Sector,

_DESCRIPTION:
The National accounts sector refers to the whole economy (a country, the European Union or the euro area) as a sector.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

socEus'Institutional-Sector

name::
* McsEngl.socEus'Institutional-Sector,

_DESCRIPTION:
All institutional units operating within an economy are classified in a particular institutional sector. Breakdowns by institutional sector are given by the sector accounts .
The institutional sectors group institutional units with broadly similar characteristics and behaviour:
* Households and non-profit institutions serving households;
* Non-financial corporations;
* Financial corporations;
* Government.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

socEus'Sector-Account

name::
* McsEngl.socEus'Sector-Account,

All institutional units operating within an economy are classified in a particular institutional sector. Breakdowns by institutional sector are given by the sector accounts .
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

socEus'Reust-of-the-World-Account

name::
* McsEngl.socEus'Reust-of-the-World-Account,

Transactions with non-residents and the financial claims of residents on non-residents, or vice versa, are recorded in the "rest of the world" account.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

socEus'Statistics-Explained

name::
* McsEngl.socEus'Statistics-Explained,
* McsEngl.eu'Statistics-Explained,

_ADDRESS.WPG:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Main_Page

_DESCRIPTION:
Statistics Explained is an official Eurostat website presenting all statistical topics in an easily understandable way. Together, the articles make up everyone's encyclopedia of European statistics, completed by a statistical glossary clarifying all terms used and by numerous links to further information and the very latest data and metadata, a portal for occasional and regular users alike.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Main_Page]

STATISTICAL-GLOSSARY:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Category:Glossary

STATISTICAL-THEMES:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Statistical_themes

STATISTICAL-CATEGORIES:
* http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Special:Categories

socEus'statistics'LAW

name::
* McsEngl.socEus'statistics'LAW,

Regulation (EC) No 223/2009 of the European Parliament and of the Council of 11 March 2009 on European statistics establishes a new legal framework for the development, production and dissemination of European statistics.

socEus'statistics'QUALITY

name::
* McsEngl.socEus'statistics'QUALITY,

The quality of data can be assessed against a number of criteria – for example, accuracy, timeliness or coherence.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-CD-10-220/EN/KS-CD-10-220-EN.PDF]

international comparability

REAL-INFORMATION

FROM statistical-sample TO statistical-population real|concrete information with the help of information-networks

REAL-TIME-INFORMATION

FROM anual|quarterly TO real-time information

FROM outdated-info TO updated-info

socEus'TRANSACTION

name::
* McsEngl.socEus'TRANSACTION,
* McsEngl.eu'Economic-Interaction,

_DESCRIPTION:
the economic interactions (transactions) within an economy. There are an almost unimaginable large number of these transactions.
[http://epp.eurostat.ec.europa.eu/statistics_explained/index.php/Glossary:National_accounts_%28NA%29]

socEus'EVOLUTING#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.socEus'EVOLUTING,
* McsEngl.eu.evoluting,
* McsEngl.eutime,
* McsEngl.eu'time, {2012-03-31}
* McsEngl.timeEu, {2015-08-01}

timeEuCentury21

timeEuDecade2020 (2011-2020)

{time.2011-2020:

timeEuYear2014

{time.eu2014: 2014}:
=== 2014-05-15: Debate for Commission:
Ξένος Τύπος: Η Ελλάδα έκλεψε την παράσταση
ΑΘΗΝΑ 16/05/2014
«Η Ελλάδα έκλεψε την παράσταση» αναφέρουν ξένα δημοσιεύματα για την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο debate των υποψηφίων για την προεδρία της Κομισιόν, ενώ το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων μιλά για μια εμφάνιση όχι αντιευρωπαϊκή, αλλά κατά της λιτότητας.
[http://www.nooz.gr/greece/ksenos-tipos-i-ellada-eklepse-tin-parastasi]

timeEuYear2013

{time.eu2013: 2013}:
Το «πράσινο φως» στο νέο σύστημα εποπτείας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, το οποίο θα φέρει 6.000 τράπεζες της Ευρωζώνης υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), έδωσαν σήμερα οι ευρωβουλευτές, κάνοντας το πρώτο βήμα προς την τραπεζική ένωση.
Βάσει της απόφασης, η ΕΚΤ θα έχει την εποπτεία του τραπεζικού κλάδου από το 2014, σχεδόν ένα χρόνο μετά την έγκριση του σχεδίου αυτού από τις κυβερνήσεις της Ε.Ε. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ενιαίο πλαίσιο και ένα τείχος προστασίας για τις τράπεζες της Ευρωζώνης, με μηχανισμούς για την εκκαθάριση χρεοκοπημένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, που θα διασφαλίζει παράλληλα την ασφάλεια των καταθέσεων.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα από τα δυσκολότερα και πιο φιλόδοξα σχέδια της Ε.Ε. Ύστερα από τρία χρόνια αναταραχής στις χρηματοοικονομικές αγορές μετά τις διασώσεις της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου, η δημιουργία ενός ενιαίου τραπεζικού συστήματος στην Ευρωζώνη θεωρείται καταλυτική για να προστατευθεί το ευρώ από ενδεχόμενες νέες κρίσεις. Υπάρχουν όμως και άλλα θέματα που προκαλούν ανησυχία.
Η Γερμανία, η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία, έχει προσπαθήσει να περιορίσει τη δικαιοδοσία της ΕΚΤ καθώς και τα σχέδια για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης αρχής και ενός ταμείου για τις χρεοκοπημένες τράπεζες, καθώς ανησυχεί ότι στο τέλος θα επωμιστεί εκείνη το μεγαλύτερο κόστος.
Παράλληλα, το ευρωκοινοβούλιο θέλησε να ενισχύσει τον δικό του ρόλο στην αντιμετώπιση μιας κρίσης, απειλώντας να καθυστερήσει την έγκριση της εποπτείας της ΕΚΤ, εάν η κεντρική τράπεζα δεν του γνωστοποιήσει λεπτομέρειες για τις αποφάσεις που λαμβάνει. Πολλά από αυτά τα εμπόδια έχουν ήδη αρθεί, ενώ αργά την Τρίτη η ΕΚΤ επιβεβαίωσε ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ του προέδρου του ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς και του προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι.
Από το δεύτερο εξάμηνο του 2014, η ΕΚΤ θα είναι ο μόνος εποπτικός φορέας του τραπεζικού κλάδου. Έως τότε ο Ντράγκι θέλει να έχει γίνει το επόμενο βήμα, να έχει συσταθεί και να λειτουργεί μια αρχή για την εκκαθάριση χρεοκοπημένων τραπεζών. Το θέμα θα συζητηθεί από τους υπουργούς Οικονομικών της Ε.Ε. στο Βίλνιους την Παρασκευή, οι οποίοι ευελπιστούν να υπάρξει συμφωνία έως τα τέλη του έτους.
Πηγή: Reuters
[http://www.naftemporiki.gr/finance/story/697370, 2013-09-12]

timeEuYear2012

{time.Eu2012: eu2012}:
=== 2012-05-22: OECD joins call for eurozone bonds:
The Organisation for Economic Co-operation and Development has joined French and EU officials in calling for a move towards jointly-guaranteed eurobonds at a time it sees as perilous for the global economy.
In its twice-yearly economic outlook, the Paris-based international organisation which specialises in economic policy for advanced economies, warned of a vicious circle in the eurozone, “involving high and rising sovereign indebtedness, weak banking systems, excessive fiscal consolidation and lower growth”.
It said that the “global economy is, once again, trying to return to growth” with the US, Japan and emerging economies showing steady recoveries, but the progress is threatened by the new crisis in the eurozone.
http://link.ft.com/r/YIQXNN/DW8D6H/TPLICP/U1A65T/2ON3FH/OS/h?a1=2012&a2=5&a3=22
=== 2012-05-07: Risk assets shunned after European elections:
The euro and equity markets fell sharply and bond yields in the eurozone’s periphery nations climbed after France elected a new president and support for pro-Europe parties in Greece collapsed.
Europe’s single currency fell below the $1.30 support level – falling more than 1 per cent as low as $1.2964 – after election results in France and Greece raised concerns about failing public support for the eurozone, its costly bailouts and the austerity measures implemented across the currency bloc.
http://link.ft.com/r/FG6LAA/FK6WPN/WLB9AL/B5JER8/2OFMO7/50/h?a1=2012&a2=5&a3=7

timeEuYear2011

{time.eu2011:
=== 2011-06-18:
Γιούνκερ: «Η Ε.Ε. να ξαναδώσει ελπίδα στους Έλληνες»
Η Ευρώπη δεν έχει δώσει έως σήμερα την πρέπουσα σημασία στην ανάγκη προσφοράς μιας αισιόδοξης προοπτικής στους Έλληνες, κυρίως δε στους φτωχότερους από αυτούς επισημαίνει σε συνέντευξή του ο πρόεδρος του Eurogroup.
Υπό τον τίτλο «Η Ευρώπη πρέπει να ξαναδώσει την ελπίδα στους Έλληνες» η βελγική εφημερίδα «Λίμπρ Μπελζίκ» δημοσιεύει εκτενή συνέντευξη του προέδρου του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ επισημαίνει ότι η Ευρώπη δεν έχει δώσει έως σήμερα την πρέπουσα σημασία στην ανάγκη προσφοράς μιας αισιόδοξης προοπτικής στους Έλληνες κυρίως δε στους φτωχότερους από αυτούς.

Αναφέρει ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτή την ευρωπαϊκή ιδιοτροπία να ζητείται από την Ελλάδα να συμβάλει με χρήματα τα οποία δεν έχει στην υλοποίηση έργων που συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο πρόεδρος του Eurogroup προτείνει το 100% της χρηματοδότησης να το αναλάβουν εφεξής τα ευρωπαϊκά ταμεία.

Παράλληλα ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θεωρεί ότι στο πλαίσιο του νέου προγράμματος αρωγής προς την Ελλάδα θα μπορούσε να προβλεφθεί μια περαιτέρω επιμήκυνση των δανείων που έχει δώσει η Ευρωζώνη στην Αθήνα.

Τάσσεται επίσης υπέρ της μείωσης των επιτοκίων δανεισμού στο μέλλον σημειώνοντας ωστόσο ότι αυτό δεν αποτελεί άμεση προτεραιότητα.

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ επισημαίνει ότι παρά την ιδιαίτερα διαδεδομένη στην κοινή γνώμη εντύπωση ότι οι χώρες της Ευρωζώνης ξοδεύουν τα λεφτά των φορολογουμένων τους για να ενισχύσουν την Ελλάδα η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. «Προς το παρόν τα κράτη της Ευρωζώνης εισπράττουν τους τόκους που έρχονται από την Ελλάδα», σημειώνει ο πρόεδρος της Eurogroup.

Ο πρόεδρος του Eurogroup, αναφέρει επίσης, ότι συχνά λέει στους Γερμανούς, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είναι οι πλέον ενάρετοι, ότι αν τους ζητούσαν να καταβάλουν προσπάθειες περικοπής των δημοσίων δαπανών ανάλογες με αυτές που έχει καταβάλει η Ελλάδα, μάλλον δεν θα τα κατάφερναν.

Τέλος, αναφερόμενος στο γιατί δεν επιτεύχθηκαν οι στόχοι του Μνημονίου για το 2011 ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ σημείωσε ότι η ύφεση αποδείχθηκε μεγαλύτερη από αυτή την οποία ανέμεναν, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα τα δημόσια έσοδα να αποδειχθούν κατά 9,2% λιγότερα από τα προϋπολογισμένα. Σημείωσε ωστόσο ότι παραλλήλως οι αντιδράσεις των αγορών υπήρξαν εν μέρει παράλογες.

Καταλήγοντας ο πρόεδρος του Eurogroup αναφέρει ότι το να πει κανείς ότι η Ελλάδα δεν έπραξε τα δέοντα, είναι μία ατελής περιγραφή.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Hμερομηνία : 18-06-11Copyright: http://www.kathimerini.gr
[http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_18/06/2011_395125]

=== timeEu2011-01-01: Estonia-Eurozone:
Estonia qualified in 2010 and joined on 1 January 2011.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Eurozone]

timeEuDecade2010 (2001-2010)

{time.2001-2010:
_2010.05: Greek-BailOut.

_2009-12-01: Treaty of Lisbon into force.

_2008: economic crisis.

_2004: 15+10= 25 members.

_2002-01-01: Euro-introduction.

timeEuYear2010

{time.eu2010:
=== timeEu2010-12-15: eGovernment 2011-2015
The new eGovernment Action Plan 2011-2015 has been launched on 15 December 2010 during the "Lift-Off Towards Open Government" conference.
By 2015 50% of citizens should use eGovernment. The target envisaged for businesses is 80% by 2015.
[http://ec.europa.eu/information_society/activities/egovernment/action_plan_2011_2015/index_en.htm]
=== timeEu2010.05: Greek-BailOut:
in May 2010 the other Eurozone countries, and the International Monetary Fund agreed to a rescue package which involved giving Greece an immediate €45 billion in bail-out loans, with more funds to follow, totaling €110 billion. In order to secure the funding, Greece was required to adopt harsh austerity measures to bring its deficit under control. Their implementation will be monitored and evaluated by the European Commission, the European Central Bank and the International Monetary Fund.
=== timeEu2010-05-09: EFSF:
On 9 May 2010 the 27 member states of the European Union agree to create the European Financial Stability Facility (EFSF), a legal instrument[155] aiming at preserving financial stability in Europe by providing financial assistance to eurozone states in difficulty.
[http://en.wikipedia.org/wiki/2010_European_sovereign_debt_crisis] 2011-01-09
=== timeEu2010-05-06: GREECE:
ψηφίζεται το "μνημόνιο".
=== timeEu2010.03: Europe2020
The European Commission launched in March 2010 the Europe 2020 Strategy[1] to exit the crisis and prepare the EU economy for the challenges of the next decade. Europe 2020 sets out a vision to achieve high levels of employment, a low carbon economy, productivity and social cohesion, to be implemented through concrete actions at EU and national levels. This battle for growth and jobs requires ownership at top political level and mobilisation from all actors across Europe.
The Digital Agenda for Europe is one of the seven flagship initiatives of the Europe 2020 Strategy, set out to define the key enabling role that the use of Information and Communication Technologies (ICT) will have to play if Europe wants to succeed in its ambitions for 2020[2].
[http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0245:REV1:EN:HTML]

timeEuYear2009 Treaty-of-Lisbon

{time.2009}:
=== timeEu2009-12-01: Treaty of Lisbon into force:
amending the Treaty on European Union and the Treaty establishing the European Community
[http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_lisbon]
=== timeEu2009-11-18: eGovernment-Declaration:
Ministerial Declaration on eGovernment approved unanimously in Malmφ, Sweden, on 18 November 2009
[http://ec.europa.eu/information_society/activities/egovernment/events/past/malmo_2009/press/ministerial-declaration-on-egovernment.pdf]

timeEuYear2008 Crisis

{time.2008}:
=== timeEu2008: Financial-Crisis.

timeEuYear2007 27-member

{time.2007}:
=== timeEu2007-01-01: 25+2= 27 members.
Οι «25» έγιναν «27»
Μεγαλειώδεις εκδηλώσεις στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία για την ένταξη των δύο χωρών στην ΕΕ.
=== France##
Nicolas Sarkozy is elected President of France in 2007 succeeding Jacques Chirac, who had held the position for 12 years.
[http://en.wikipedia.org/wiki/2000-2009]

timeEuYear2006

timeEuYear2005

{time.2005}:
=== Eu##
A European Constitution bill is rejected by French and Dutch voters in 2005, but a similar text, the Treaty of Lisbon, is drafted in 2007 and finally adopted by the 27 members countries.
[http://en.wikipedia.org/wiki/2000–2009]
===
IN 2005 the people of France and the Netherlands gave a stinging rebuke to the European Union by rejecting a new constitutional treaty.
[http://www.economist.com/node/21553464]

{time.2005}:
=== Germany##
Angela Merkel becomes the first female Chancellor of Germany in 2005.
[http://en.wikipedia.org/wiki/2000-2009]

timeEuYear2004 25-member

{time.2004}:
=== Eu: 15+10= 25 members.
Cyprus Republic of Cyprus
Czech Republic Czech Republic
Estonia Republic of Estonia
Hungary Republic of Hungary
Latvia Republic of Latvia
Lithuania Republic of Lithuania
Malta Republic of Malta
Poland Republic of Poland
Slovakia Slovak Republic
Slovenia Republic of Slovenia

timeEuYear2003 treaty-of-nice

{time.2003}:
=== timeEu2003-02-01: TREATY-OF-NICE:
The Treaty of Nice, signed on 26 February 2001, entered into force on 1 February 2003. It dealt mostly with reforming the institutions so that the Union could function efficiently after its enlargement to 25 Member States. The Treaty of Nice, the former Treaty of the EU and the Treaty of the EC have been merged into one consolidated version.
[http://europa.eu/abc/treaties/index_en.htm]

timeEuYear2002 Euro

{time.2002}:
=== timeEu2002-12-12-13:
Ιστορική η συμφωνία για τη διεύρυνση της ΕΕ, που επιτεύχθη το βράδυ της Παρασκευής στην Κοπεγχάγη, καθώς και οι δέκα υποψήφιες χώρες αποδέχθηκαν τους όρους ένταξης.
Οι χώρες που εντάσσονται από την 1η Μαΐου του 2004 είναι
- η Κύπρος, - η Μάλτα,
- η Τσεχία, η Σλοβακία
- η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία,
- η Ουγγαρία, η Πολωνία, και
- η Σλοβενία.

{time.2002}:
=== timeEu2002-01-01: Euro-introduction:
On 1 January 1999, the euro was introduced as the single European currency in the Member States which had already met the convergence criteria established for that purpose. These were Belgium, Germany, Ireland, Spain, France, Italy, Luxembourg, the Netherlands, Austria, Portugal and Finland. On 1 January 2002 the national currencies of these States were replaced with euro bank notes and coins.
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf]

timeEuYear2001

{time.2001}:
=== timeEu2001-02-26: Υπογράφεται η συνθήκη της Νίκαιας.
Η Συνθήκη της Νίκαιας, η οποία συνήφθη κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 7-9 Δεκεμβρίου 2000 και υπεγράφη στις 26 Φεβρουαρίου 2001, έχει στόχο την τροποποίηση των ισχυουσών Συνθηκών. Θα αρχίσει να ισχύει μετά την κύρωσή της από τα 15 κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Η διαδικασία κύρωσης θα συνεχισθεί έως το 2002.
[http://europa.eu'int/abc/treaties_el.htm, 2001-08-18]
=== timeEu2001-01-01: Greece-Eurozone:
Την 1η Ιανουαρίου 2001, η Ελλάδα μπήκε στη ζώνη του ευρώ η οποία περιλαμβάνει σήμερα 12 κράτη μέλη.
[http://europa.eu.int/geninfo/key_el.htm, 2001-08-18]
===
Τα επόμενα ορόσημα ΘΑ είναι
- οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα προκύψουν από τη διαδικασία κύρωσης της συνθήκης της Νίκαιας,
- η υλοποίηση της διεύρυνσης και
- η κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων και των κερμάτων ευρώ, που θα αντικαταστήσουν από το 2002 τα εθνικά νομίσματα στη ζώνη του ευρώ.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuCentury20

timeEuDecade2000 (1991-2000)

{time.1991-2000:
_1993-11-01: 1 ΝΟΕΜ: ΕΚ = ΕΕ
Ισχύει η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ, Μετεξέλιξη της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ σε ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ.

timeEuYear2000

{time.2000}:
=== timeEu2000.12.7-9: Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο της Νίκαιας.
Το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή διακηρύσσουν από κοινού το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής-Ένωσης. Το κεντρικό στοιχείο της Συνόδου Κορυφής είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, η οποία δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διεύρυνση της ΕΕ. Μετά από μακρές και επίπονες διαπραγματεύσεις, επιτυγχάνεται συμφωνία σε σχέδιο Συνθήκης της Νίκαιας, που προβλέπει αλλαγές στον τρόπο λήψης αποφάσεων, στη στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο και στο μέγεθος και τη σύνθεση της Επιτροπής.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας στις 7-9 Δεκεμβρίου 2000, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 15 κρατών μελών περάτωσαν τις εργασίες της Διακυβερνητικής Διάσκεψης για τη θεσμική μεταρρύθμιση, καταλήγοντας σε πολιτική συμφωνία επί σχεδίου νέας Συνθήκης. Η Συνθήκη αυτή θα επιφέρει τροποποιήσεις στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις Συνθήκες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και στο Πρωτόκολλο για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εν λόγω τροποποιήσεις θα αρχίσουν να ισχύουν μόλις κυρωθεί η Συνθήκη της Νίκαιας από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους.
[http://europa.eu.int/geninfo/key_el.htm, 2001-08-18]
===
timeEu2000-03-24:
Έκτακτο Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο στη Λισαβόνα, όπου καθορίζεται σαφής στρατηγικός στόχος για την Ένωση για την επόμενη δεκαετία: να γίνει η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuYear1999

{time.1999}:
===
timeEu1999-12-10-11: Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο του Ελσίνκι.
Στο κατώφλι της τρίτης χιλιετίας, η δυναμική της ΕΕ αναζωογονείται από τις προκλήσεις στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι χώρες μέσα σε έναν κόσμο που διέρχεται περίοδο βαθιάς και ραγδαίας μεταλλαγής. Η Ένωση έχει δρομολογήσει τη μεγαλύτερη διεύρυνση στην ιστορία της. Αποφασίζεται να συγκληθεί επίσημα η Διακυβερνητική Διάσκεψη το Φεβρουάριο του 2000, προκειμένου να εγκρίνει τις αναγκαίες τορποποιήσεις των Συνθηκών έως το Δεκέμβριο του 2000. Εγκρίνεται η νέα ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1999-09-15:
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει το διορισμό της Επιτροπής με Πρόεδρο τον Romano Prodi.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1999-05-01: ΣΥΝΘΗΚΗ-ΤΟΥ-ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ.
* The Treaty of Amsterdam, signed on 2 October 1997, entered into force on 1 May 1999. It amended and renumbered the EU and EC Treaties. Consolidated versions of the EU and EC Treaties are attached to it. The Treaty of Amsterdam changed the articles of the Treaty on European Union, identified by letters A to S, into numerical form.
[http://europa.eu/abc/treaties/index_en.htm]

Τίθεται σε ισχύ η συνθήκη του Άμστερνταμ.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

Τροποποιεί τη συνθήκη του Μάαστριχτ (ΕΕ).
===
timeEu1999-03-25:
Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο του Βερολίνου,
όπου επιτυγχάνεται συνολική συμφωνία σχετικά με το Πρόγραμμα Δράσης 2000 και ανανενώνονται οι δημοσιονομικές προοπτικές.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1999-01-01: ΕΥΡΩ
Την 1η Ιανουρίου 1999 στις 0.00 το ευρώ έγινε το επίσημο νόμισμα ένδεκα κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σταθερή τιμή μετατροπής στο εθνικό τους νόμισμα. Τα χαρτονομίσματα και τα νομίσματα σε ευρώ θα κυκλοφορήσουν την 1η Ιανουαρίου 2002 αλλά το νέο νόμισμα μπορεί εφεξής να χρησιμοποιείται από τους καταναλωτές, τους λιανοπωλητές, τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες διοικήσεις ως λογιστικό νόμισμα. Την 1η Ιανουαρίου 2001, η Ελλάδα μπήκε στη ζώνη του ευρώ η οποία περιλαμβάνει σήμερα 12 κράτη μέλη.
[http://europa.eu.int/geninfo/key_el.htm, 2001-08-18]

11 (από τις 15) χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντάσσονται στην τρίτη φάση της ΟΝΕ και υιοθετούν το ευρώ.

timeEuYear1998

{time.1998}:
=== timeEu1998.05.1-3:
Συμβούλιο των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας των 15 κρατών μελών και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου αποφασίζεται ποια κράτη μέλη είναι έτοιμα να ενταχθούν στην τρίτη φάση της ΟΝΕ.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
=== timeEu1998-03-30:
Έναρξη της διαδικασίας προσχώρησης των δέκα υποψήφιων κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και της Κύπρου.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuYear1997

{time.1997}:
===
1997-10-02: ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ:
Υπογράφεται στο Άμστερνταμ η "ενοποιημένη" συνθήκη.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

Η ΕΕ γνώρισε ένα ακόµη στάδιο ανάπτυξης µε τη συνθήκη του Άµστερνταµ η οποία υπεγράφη στο Άµστερνταµ στις 2 Οκτωβρίου 1997 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999 µετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας επικύρωσης στα κράτη µέλη. Καινοτοµία άξια ιδιαίτερης προσοχής αποτελεί η συµπερίληψη ρήτρας ελαστικότητας στη συνθήκη ΕΕ. Η ρήτρα αυτή επιτρέπει, υπό ορισµένες προϋποθέσεις, τη στενότερη συνεργασία µεταξύ των κρατών µελών που το επιθυµούν µε χρησιµοποίηση των προβλεπόµενων από τις κοινοτικές συνθήκες οργάνων, διαδικασιών και µηχανισµών. Έτσι ανοίγεται τελικά, παρά τους περιορισµούς που θέτει η υποχρέωση να πληρούνται ορισµένες προϋποθέσεις, ο δρόμος για µια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων.
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 8]
===
timeEu1997-07-16:
Υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό-Κοινοβούλιο το Πρόγραμμα Δράσης 2000 (Agenta 2000).
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuYear1996

{time.1996}:
===
*1996
Ο επόμενος μεγάλος σταθμός θα είναι η ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ του 1996, που θα ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙ τη συνθήκη του ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ και θα θέσει τους κανόνες του παιγνιδιού για τον 21 αιώνα.
[ΒΗΜΑ, 14 ΜΑΙΟΥ 1995, Ε4]

timeEuYear1995

{time.1995}:
===
timeEu1995-11-27-28Q
Ευρωμεσογειακή συνδιάσκεψη της Βαρκελώνης.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1995-03-26: ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΕΝΓΚΕΝ:
Με αυτή γίνεται η ελεύθερη διακίνηση πολιτών μεταξύ των κρατών μελών. Την πρωτοεφαρμόζουν 7.
[ΒΗΜΑ, 21 ΜΑΙΟΥ 1995, Ε4]
===
timeEu1995-01-23: ΕΠΙΤΡΟΠΗ:
Έναρξη της θητείας 1995-2000 της Επιτροπής με Πρόεδρο τον Jacques Santer.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1995-01-01: ΕΕ = 15 μέλη
ΒΕΛΓΙΟ-ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ-ΟΛΛΑΝΔΙΑ,
ΓΑΛΛΙΑ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ,
ΑΓΓΛΙΑ-ΙΡΛΑΝΔΙΑ-ΔΑΝΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΙΣΠΑΝΙΑ-ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ,
ΑΥΣΤΡΙΑ-ΣΟΥΗΔΙΑ-ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ,
Ενταξη Αυστρίας, Φινλανδίας, Σουηδίας.
[ΒΗΜΑ, 14 ΜΑΙΟΥ 1995, Ε4]
===
EUROPA:
The European Commission launched its Europa web server in 1995.
[http://www.nyulawglobal.org/globalex/European_Union_Travaux_Preparatoires1.htm]

timeEuYear1994

timeEuYear1993

{time.1993}:
===
timeEu1993-11-01: EUROPEAN_UNION, ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ:
Τίθεται σε ισχύ η συνθήκη του Μάαστριχτ.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
1 ΝΟΕΜ: ΕΚ = ΕΕ
Ισχύει η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ, Μετεξέλιξη της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ σε ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ.
===
The creation of the European Union by means of the Treaty of Maastricht marked a further step along the path to the political uniication of Europe.
Although the Treaty was signed in Maastricht on 7 February 1992, a number of obstacles in the ratiication process (approval by the people of Denmark only after a second referendum; legal action in Germany to have Parliament’s approval of the Treaty declared unconstitutional) meant that it did not enter into force until 1 November 1993
[http://eur-lex.europa.eu/en/editorial/OA8107147C_002.pdf]
===
timeEu1993-01-01: ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΟΡΑ.
Εγκαθίδρυση της ενιαίας αγοράς.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuYear1992

{time.1992}:
===
timeEu1992-02-07: ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ:
Υπογραφεται η συνθηκη του MΑΑΣΤΡΙΧΤ#cptCore14#, για τη δημιουργία της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
Η ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) µε την Συνθήκη του Μάαστριχτ εγκαινίασε ένα νέο στάδιο στη διαδικασία πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης. Η συνθήκη, η οποία είχε υπογρα&εί στο Μάαστριχτ ήδη στις 7 Φεβρουαρίου 1992, αλλά µπόρεσε να τεθεί σε ισχύ µόλις την 1η Νοεµβρίου 1993 εξαιτίας εµποδίων κατά τη διαδικασία επικύρωσής της (το εκλογικό σώµα της Δανίας έδωσε τη συναίνεσή του µόνο µετά από ένα δεύτερο δηµοψήφισµα· η κύρωση της συνθήκης από το κοινοβούλιο προσβλήθηκε στη Γερµανία µε συνταγµατική προσφυγή), αυτοπροσδιορίζεται ως «µια νέα φάση στη διαδικασία µιας διαρκώς στενότερης ένωσης των λαών της Ευρώπης».
[Borchardt, K.D. Το Αλφάβητο του Κοινοτικού Δικαίου, 5η έκδ. Λουξεμβ: Υπηρ. Επισ. Εκδ. Ευρ. Κοιν., 2000, 8]

timeEuYear1991

{time.1991}:
===
timeEu1991.11.9-10: ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ - ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ:
Σύνοδος του Ευρωπαικού-Συμβουλίου στο Μάαστριχτ.
Εγκριση προγράμματος Ενωσης.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 ΜΑΙΟ 1994, 60]
===
Παρά τους φόβους για τη συρρίκνωση της εθνικής κυριαρχίας από την ισχύ μιας ανεξέλεγκτης γραφειοκρατίας, και τον κίνδυνο υπονόμευσης της ανταγωνιστικότητας της Κοινόητας από ένα πλέγμα αδέξιων ρυθμίσεων, στο Μάαστριχτ τον Δεκέμβριο του 1991 συμφωνήθηκαν κατ'αρχήν οι κατευθυντήριες γραμμές της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και παράλληλα η διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για τις διεθνείς σχέσεις και την ασφάλεια. Στην ουσία συμφωνήθηκαν οι προδιαγραφές για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ΥΠΕΡΚΡΑΤΟΥΣ.
[ΑΤΛΑΣ της παγκόσμιας ιστορίας, Καθημερινή 1997 (Μετάφραση 4ης έκδοσης 1993 Times Books London), 290]
===
timeEu1991-10-21: ΕΟΧ.
Πολιτική συμφωνία του Συμβουλίου για δημιουργία Ευρωπαικού Οικονομικού Χώρου και την ολοκλήρωση σύνδεσης με την ΕΖΕΣ.

timeEuDecade1990 (1981-1990)

{time.1990}:
===
timeEu1990-06-19:Υπογράφεται η συμφωνία του Σενγκεν.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

{time.1989}:
===
timeEu1989-11-09: Πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1989-06-26-27: Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο της Μαδρίτης,
όπου αποφασίζεται να συγκληθεί διακυβερνητική διάσκεψη με στόχο την οικονομική και νομισματική ένωση (ΟΝΕ) σε τρεις φάσεις.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

{time.1987}:
===
timeEu1987-07-01: ΕΕΠ
Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (ΕΕΠ), που υπεγράφη στο Λουξεμβούργο και στη Χάγη και άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1987, τροποποιεί τις ιδρυτικές συνθήκες.

{time.1986}:
===
timeEu1986-02-17&28:
Υπογράφεται στο Λουξεμβούργο και τη Χάγη ΕΝΙΑΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΠΡΑΞΗ των "12" που τροποποιεί το σύμφωνο της Ρώμης και προβλέπει πραγματοποιηση ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ στις 31 Δεκ 1992.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 ΜΑΙΟ 1994, 60]
===
timeEu1986-01-01: ΕΚ = 12 μέλη
ΒΕΛΓΙΟ-ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ-ΟΛΛΑΝΔΙΑ,
ΓΑΛΛΙΑ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ,
ΑΓΓΛΙΑ-ΙΡΛΑΝΔΙΑ-ΔΑΝΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΙΣΠΑΝΙΑ-ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ,
ΕΝΤΑΞΗ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ. 12 μέλη συνολικά.

{time.1985}:
===
timeEu1985-12-02-04:
Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, όπου οι 10 συμφωνούν να αναθεωρηθεί η συνθήκη της Ρώμης και να δοθεί νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με την κατάρτιση 'ενιαίας ευρωπαϊκής πράξης'.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1985-06-29: ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ.
Εγκρίνεται απο τη σύνοδο κορυφής του ΜΙΛΑΝΟΥ η λευκή βιβλος, για την ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων, προϊόντων κια υπηρεσιών στην κατεύθυνση της δημιουργίας εσωτερικής αγοράς.
[ΒΗΜΑ, 14 ΜΑΙΟΥ 1995, Ε4]
===
timeEu1985-03-29-30:
Ευρωπαϊκό-Συμβούλιο των Βρυξελλών, όπου επιτυγχάνεται συμφωνία για τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ).
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1985.01:
Πρόεδρος της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ των Ευρωπαϊκών-Κοινοτήτων διορίζεται ο Jacques Delors.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

{time.1981}:
===
timeEu1981-01-01: ΕΚ = 10 μέλη
ΒΕΛΓΙΟ-ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ-ΟΛΛΑΝΔΙΑ,
ΓΑΛΛΙΑ-ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ,
ΑΓΓΛΙΑ-ΙΡΛΑΝΔΙΑ-ΔΑΝΙΑ,
ΕΛΛΑΔΑ,
ΕΝΤΑΞΗ ΕΛΛΑΔΑΣ, ως 10 μέλος.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuDecade1980 (1971-1980)

{time.1979}:
===
timeEu1979-06-07&10: ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ-ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ:
Τα 410 μέλη του εκλέγονται για πρώτη φορά με άμεση και καθολική ψηφοφορία.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1979-05-28:
Υπογράφεται η συνθήκη προσχώρησης της Ελλάδας στην Κοινότητα.
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]
===
timeEu1979-01-01:
Δημιουργία Ευρωπαικού Νομισματικού Συστήματος. Προσωρινή αποχή Μ. Βρετανίας.
7 και 10 ΙΟΥΝΙΟΥ: Γίνονται οι πρώτες ευρωεκλογές με άμεση καθολική ψηφοφορία.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 8 ΜΑΙΟ 1994, 60]

{time.1978}:
===
timeEu1978.07.6-7: Σύνοδος Κορυφής Βρέμης,
όπου η Γαλλία και η Ο.Δ. Γερμανίας προτείνουν την αναθέρμανση της νομισματικής συνεργασίας με τη δημιουργία ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος για να αντικαταστήσει το "φίδι".
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

{time.1975}:
===
timeEu1975-02-28:
Υπογράφεται στη Λομέ σύμβαση (πρώτη Σύμβαση της Λομέ) μεταξύ της Κοινότητας και 46 κρατών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ).
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

{time.1974}:
===
timeEu1974.12.9-10:
Σύνοδος Κορυφής του Παρισιού, όπου οι 9 ΑΡΧΗΓΟΙ κρατών και κυβερνήσεων αποφασίζουν να συνέρχονται τακτικά σε ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (ανά τετράμηνο), προτείνουν την εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία και αποφασίζουν τη σύσταση Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ ή FEDER).
[Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 9η ΜΑΪΟΥ Ημερομηνίες-σταθμοί στην πορεία της Ενωμένης Ευρώπης, 2001]

timeEuDecade1970 (1961-1970)

timeEuDecade1960 (1951-1960)

timeEuEuropean-union (1993-11-01-)

name::
* McsEngl.timeEuEuropean-union (1993-11-01-),
* McsEngl.TheUnion@cptCore13i,
* McsEngl.EuropeanUnion@cptCore13i,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗεΝΩΣΗ@cptCore13ι,

_DEFINITION:
By this Treaty, the HIGH CONTRACTING PARTIES establish among themselves a EUROPEAN UNION, hereinafter called ‘the Union’ on which the Member States confer competences to attain objectives they have in common.
[teu2008a1]

_TIME:
The Union shall replace and succeed the European Community.
[teu2008a1]

timeEuEuropean-economic-community (1958-1993-11-01)

name::
* McsEngl.timeEuEuropean-economic-community (1958-1993-11-01),
* McsEngl.conceptCore428,
* McsEngl.conceptCore13.13,
* McsEngl.common-market,
* McsEngl.EEC@cptCore13.13,
* McsEngl.European-Community,
* McsEngl.european-economic-community,
* McsElln.ΕΟΚ@cptCore13.13,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,
* McsElln.ευρωπαικη-οικονομικη-κοινοτητα@cptCore13.13,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ,

_DESCRIPTION:
The European Economic Community (EEC) (sometimes simply known as the European Community, also known as the Common Market in the English-speaking world) was an international organisation created with a view to bring about economic integration (including a common market) among its six original members—Belgium, France, Germany, Italy, Luxembourg and the Netherlands.

The EEC was created by the Treaty of Rome of 1957.[1] It gained a common set of institutions along with the European Coal and Steel Community (ECSC) and the European Atomic Energy Community (EURATOM) as one of the European Communities under the 1965 Merger Treaty (Treaty of Brussels).

The EEC was subsumed into the European Union upon its creation in 1993 by the Maastricht Treaty. Formally renamed as the European Community to reflect the wider base of policy covered by the treaty, it constituted the first of the EU's three pillars until its abolition in 2009 by the Treaty of Lisbon which merged the EU's former pillars and provided that the EU would "replace and succeed the European Community." This article deals with the independent international organisation which existed prior to 1993.
[http://en.wikipedia.org/wiki/EEC]
===
Η ΕΟΚ είναι σταδιο εξέλιξης της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ-ΕΝΩΣΗΣ#cptCore13.a#.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
Common Market, officially the European Economic Community (EEC), established (1958) to promote the integration of the economies of Western Europe through gradual elimination of internal tariff and customs barriers and development of common price levels and a monetary union.
An outgrowth of the European Coal and Steel Community, the Common Market was an important step toward the creation (1967) of the EUROPEAN COMMUNITY.
The original members-Belgium, France, Italy, Luxembourg, the Netherlands, and West Germany-were joined by Great Britain, the Republic of Ireland, and Denmark in 1973, and by Greece in 1981.
Concise Columbia Encyclopedia
Copyright (c) 1983, 1989
Columbia University Press
All Rights Reserved.
===
EEC. The success of the ECSC prompted the Six to move toward greater political unity with the creation of two more communities under the Treaty of Rome (1957).
The European Economic Community (EEC), an association**popularly called the Common Market**for the removal of trade barriers among member nations, was established on Jan. 1, 1958. The first 10 percent reduction in internal tariffs took place in 1959 (see Tariff).
A Customs Union was achieved in mid-1968 when all internal tariffs had been discarded. The transitional phase of the EEC ended on Dec. 31, 1969, with full economic union.
[Copyright 1991 Compton's Learning Company]

socEus'Euroatom (1958-01-01-)

name::
* McsEngl.socEus'Euroatom (1958-01-01-),
* McsEngl.conceptCore430,
* McsEngl.EAEC@cptCore430,
* McsEngl.EURATOM,
* McsEngl.euratom@cptCore430,
* McsEngl.european-atomic-energy-community,
* McsElln.ΕΚΑΕ@cptCore430,

_DESCRIPTION:
ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ είναι ενας οργανισμος που μετεξελίχθηκε σε 'ευρωπαικη-κοινοτητα#cptCore13.a#'.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
Euratom. The European Atomic Energy Community (Euratom) came into existence on Jan. 1, 1958. Its purpose was to form a common market for the development of nuclear energy for peaceful purposes.
[Copyright 1991 Compton's Learning Company]

socEus'European-coal-and-steel-community (1952-07-25-)

name::
* McsEngl.socEus'European-coal-and-steel-community (1952-07-25-),
* McsEngl.conceptCore429,
* McsEngl.ECSC,
* McsEngl.european-coal-and-steel-community,
* McsEngl.EKAX,

_DESCRIPTION:
ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ είναι οργανισμος που μετεξελίχθηκε σε 'ευρωπαική-ένωση#cptCore13.a#'.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
ECSC. Paul-Henri Spaak of Belgium and Robert Schuman and Jean Monnet of France were among the political leaders who helped guide the first of the three institutions that became the EC (see Spaak). The initial step toward the European Coal and Steel Community (ECSC) was a proposal by Schuman in 1950 that an independent agency be established by those nations willing to delegate authority over their coal and steel industries. The Six negotiated the Schuman Plan, drawn up by Monnet, in the Treaty of Paris (1951), and the ECSC became effective on July 25, 1952.
[Copyright 1991 Compton's Learning Company]

socEus'GENERIC

_GENERIC:
* entity.whole.systemOrganisms.society.human.alive.instance#cptCore1.53#
* The European Union (EU) is not a federation like the United States. Nor is it simply an organisation for co-operation between governments, like the United Nations. It is, in fact, unique. The countries that make up the EU (its ‘member states’) remain independent sovereign nations but they pool their sovereignty in order to gain a strength and world influence none of them could have on their own.
Pooling sovereignty means, in practice, that the member states delegate some of their decision-making powers to shared institutions they have created, so that decisions on specific matters of joint interest can be made democratically at European level.
[http://europa.eu/institutions/index_en.htm] 2010-02-11
* The European Union (EU) is a unique form of confederation, possessing elements of intergovernmentalism, supranationalism and a multi-party parliamentary democracy.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Politics_of_the_European_Union] 2010-02-11
* The European Union (EU) is an economic and political union of 27 member states,[9] located primarily in Europe. Committed to regional integration, the EU was established by the Treaty of Maastricht on 1 November 1993 upon the foundations of the European Communities.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Union] 2010-02-11

FvMcs.socINTERNATIONAL

name::
* McsEngl.conceptCore321,
* McsEngl.socINTERNATIONAL,
* McsEngl.FvMcs.socINTERNATIONAL,
* McsEngl.global-society,
* McsEngl.international-society,
* McsEngl.the-globe,
* McsEngl.the-world,
* McsEngl.world,
* McsEngl.the-human-world@cptCore321, {2007-12-17}
* McsEngl.society.global,
* McsEngl.society.human.world@cptCore321,
* McsEngl.society.international,
* McsEngl.society.world@cptCore321,
* McsEngl.world@cptCore321, {2012-04-01}
* McsEngl.world-human-society@cptCore321, {2012-07-17}
* McsEngl.world-society,
* McsEngl.sctWld, {2016-04-28}
* McsEngl.socWrld@cptCore321, {2012-05-15}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΚΟΙΝΩΝΙΑ.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ@cptCore321,
* McsElln.ΚΟΣΜΟΣ@cptCore321,
* McsElln.Ο-ΚΟΣΜΟΣ,
* McsElln.παγκοσμια-ανθρωπινη-κοινωνια@cptCore321, {2012-07-17}
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΣΥΣΤΗΜΑ,

world'setConceptName#cptCore653#

name::
* McsEngl.world'setConceptName,

Noun
* S: (n) universe, existence, creation, world, cosmos, macrocosm (everything that exists anywhere) "they study the evolution of the universe"; "the biggest tree in existence"
* S: (n) world, domain (people in general; especially a distinctive group of people with some shared interest) "the Western world"
* S: (n) world, reality (all of your experiences that determine how things appear to you) "his world was shattered"; "we live in different worlds"; "for them demons were as much a part of reality as trees were"
* S: (n) Earth, earth, world, globe (the 3rd planet from the sun; the planet we live on) "the Earth moves around the sun"; "he sailed around the world"
* S: (n) populace, public, world (people in general considered as a whole) "he is a hero in the eyes of the public"
* S: (n) world (a part of the earth that can be considered separately) "the outdoor world"; "the world of insects"
* S: (n) worldly concern, earthly concern, world, earth (the concerns of this life as distinguished from heaven and the afterlife) "they consider the church to be independent of the world"
* S: (n) world, human race, humanity, humankind, human beings, humans, mankind, man (all of the living human inhabitants of the earth) "all the world loves a lover"; "she always used `humankind' because `mankind' seemed to slight the women"

Adjective
* S: (adj) global, planetary, world, worldwide, world-wide (involving the entire earth; not limited or provincial in scope) "global war"; "global monetary policy"; "neither national nor continental but planetary"; "a world crisis"; "of worldwide significance"
[wn, 2007-12-19]

DEFINITION

_DESCRIPTION:
The world-society is a special-society that contains the human-societies that have developed relations among them, today maybe all of them.
[hmnSngo.2012-11-21]

synthetic

ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ 'ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ#cptCore1.a#' ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ 'ΣΥΣΤΗΜΑ' ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ/GLOBALIZATION ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΚΤΗ ΟΣΟ ΠΟΤΕ.
ΠΡΟΣΟΧΗ:
ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ 'ΣΥΝΟΛΑ'.
[hmnSngo.1993.11_nikos]

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΕΝΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Ο ΟΗΕ.
[ΝΙΚΟΣ]

socInl'OTHER-VIEW#cptCore505#

name::
* McsEngl.socInl'OTHER-VIEW,

_OTHER_VIEW:
* first-world##
* international-relations##

socInl'First-world

_CREATED: {2012-04-01}

name::
* McsEngl.socInl'First-world,
* McsEngl.conceptCore321.1,
* McsEngl.first-world@cptCore321.1,

The concept of the First World first originated during the Cold War, where it was used to describe countries that were aligned with the United States. These countries were democratic and capitalistic. After the fall of the Soviet Union and the end of the Cold War, the term "First World" took on a new meaning that was more applicable to the times. Since its original definition, the term First World has come to be largely synonymous with developed countries or highly developed countries (depending on which definition is being used).

First World countries in general have very advanced economies and very high Human Development Indices. On the other hand, the United Nations defined the First World on the wealth of the nation's Gross National Product (GNP). The definition of First World is now less concrete than during the Cold War.

Global dynamics between the First World and the other Worlds were essentially split into two. Relationships with the Second World were competitive, ideological and hostile. Relationships with Third World countries were normally positive in theory, while some were quite negative in practice (e.g., wars). Present inter-world relationships are not so rigid, although there is a disparity in terms of the First World having more influence, wealth, information and advancements than the other worlds.

Globalization is an increasingly important phenomenon which has been fueled largely by the First World and its connections with the other worlds. An example of globalization within the First World is the European Union which has brought much cooperation and integration to the region. Multinational corporations also provide examples of the First World's impact on globalization, as they have brought economic, political and social integration in many countries. With the rise of the multinational corporation, the problem of outsourcing has risen in many First World countries.
[http://en.wikipedia.org/wiki/1st_World]

socInl'space#cptCore772#

name::
* McsEngl.socInl'space,

socInl'Earth#cptCore826: attPar#

name::
* McsEngl.socInl'Earth,

socInl'Human#cptCore401#

name::
* McsEngl.socInl'Human,

{time.2011-10-31}:
By Kenneth R. Weiss, Los Angeles Times
October 31, 2011
It took only a dozen years for humanity to add another billion people to the planet, reaching the milestone of 7 billion Monday — give or take a few months.
Demographers at the United Nations Population Division set Oct. 31, 2011, as the "symbolic" date for hitting 7 billion, while acknowledging that it's impossible to know for sure the specific time or day. Using slightly different calculations, the U.S. Census Bureau estimates the 7-billion threshold will not be reached until March.
[http://www.latimes.com/news/nationworld/world/la-fg-seven-billionth-baby-20111031,0,455314.story]

socInl'Global-citizen

_CREATED: {2016-04-28}

name::
* McsEngl.socInl'Global-citizen,
* McsEngl.global-citizen,
* McsEngl.citizen.global,

_ADDRESS.WPG:
* https://www.weforum.org/agenda/2016/04/bbc-poll-suggests-more-people-identify-as-global??

socInl'ILLITERACY#cptCore1.8.22#

name::
* McsEngl.socInl'ILLITERACY,

ΣΤΙΣ 40 ΦΤΩΧΟΤΕΡΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ ΑΓΓΙΖΕΙ ΤΟ 80% ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΟΥΣ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15 ΔΕΚΕ 1993, 13]

socInl'WOMEN

name::
* McsEngl.socInl'WOMEN,

ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟ ΚΟΣΜΟ Η ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ" ΤΗΣ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΧΛΕΜΠΟΒΣΚΑ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΣΕ Η ΟΥΝΕΣΚΟ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15 ΔΕΚΕ 1993 13]

socInl'Managing#cptCore659.2#

name::
* McsEngl.socInl'Managing,

socInl'UN (1945)#cptCore321.3.42#

name::
* McsEngl.socInl'UN (1945),

socInl'LAW#cptCore23.27: attPar#

name::
* McsEngl.socInl'LAW,

socInl'Court#cptCore321.3.42.3: attPar#

name::
* McsEngl.socInl'Court,

socInl'Economy#cptEconomy323.38: attPar#

name::
* McsEngl.socInl'Economy,

socInl'International-community

_CREATED: {2012-11-17}

name::
* McsEngl.socInl'International-community,
* McsEngl.international-community@cptCore321, {2012-11-17}

The international community is a phrase used in international relations to refer to all peoples, cultures and governments of the world or to a group of them. The term is used to imply the existence of common duties and obligations between them. Activists, politicians and commentators regularly advocate the term, in the context of calls for action to be taken against political repression and to preserve the respect for human rights. It is also urged as an approbative for evidence-based policy in governance, and frequently for moral syncretism, justice and peace.
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_community]

socInl'International-relations

_CREATED: {2012-04-15}

name::
* McsEngl.socInl'International-relations,
* McsEngl.conceptCore321.2,
* McsEngl.international-relations@cptCore321.2, {2012-04-15}

_GENERIC:
* entity.model.information.system.weak.science#cptCore406#

_WHOLE:
* science.political#cptCore403#

_DESCRIPTION:
International relations (IR) (occasionally referred to as international studies, (IS) although the two terms are not perfectly synonymous) is the study of relationships between countries, including the roles of states, inter-governmental organizations (IGOs), international nongovernmental organizations (INGOs), non-governmental organizations (NGOs) and multinational corporations (MNCs). It is both an academic and public policy field, and can be either positive or normative as it both seeks to analyze as well as formulate the foreign policy of particular states. It is often considered a branch of political science (especially after 1988 UNESCO nomenclature), but an important sector of academia prefer to treat it as an interdisciplinary field of study. Aspects of international relations have been studied for thousands of years, since the time of Thucydides, but IR became a separate and definable discipline in the early 20th century.[1]

Apart from political science, IR draws upon such diverse fields as economics, history, international law, philosophy, geography, social work, sociology, anthropology, criminology, psychology, women's studies/gender studies, and cultural studies / culturology. It involves a diverse range of issues including but not limited to: globalization, state sovereignty, international security, ecological sustainability, nuclear proliferation, nationalism, economic development, global finance, terrorism, organized crime, human security, foreign interventionism and human rights.
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_Relations]

socInl'Interantional-security

_CREATED: {2013-01-02}

name::
* McsEngl.socInl'Interantional-security,
* McsEngl.international-security, {2013-01-02}

International security consists of the measures taken by nations and international organizations, such as the United Nations, to ensure mutual survival and safety. These measures include military action and diplomatic agreements such as treaties and conventions. International and national security are invariably linked. International security is national security or state security in the global arena.

With the end of World War II, a new subject of study focusing on international security emerged. It began as an independent field of study, but was absorbed as a sub-field of international relations.[1] Since it took hold in the 1950s, the study of international security has been at the heart of international relations studies.[2] It covers labels like “security studies”, “strategic studies”, “peace studies”, and others.

There is no universal definition of the concept of security, but concepts in international security studies have been defined, such as sovereignty, war, anarchy, security dilemma, etc. The meaning of "security" is often treated as a common sense term that can be understood by "unacknowledged consensus".[3] As there is no universal concept, the content of international security has expanded over the years. Today it covers a variety of interconnected issues in the world that have an impact on survival. It ranges from the traditional or conventional modes of military power, the causes and consequences of war between states, economic strength, to ethnic, religious and ideological conflicts, trade and economic conflicts, energy supplies, science and technology, food, as well as threats to human security and the stability of states from environmental degradation, infectious diseases, climate change and the activities of non-state actors.[4]

While the wide perspective of international security regards everything as a security matter, the traditional approach focuses mainly or exclusively on military concerns.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_security]

socInl'law#cptCore23.27#

name::
* McsEngl.socInl'law,

socInl'organization

_CREATED: {2013-01-02} {2012-03-30}

name::
* McsEngl.socInl'organization,
* McsEngl.conceptCore317,
* McsEngl.ognWld,
* McsEngl.ogn.international,
* McsEngl.conceptCore927,
* McsEngl.conceptCore321.3,
* McsEngl.international-organization,
* McsEngl.org.world@cptCore317, {2012-03-21}
* McsEngl.organization.world@cptCore317, {2012-03-21}
* McsEngl.world-organization@cptCore317,
* McsEngl.ognWld,
* McsEngl.ognWorld, {2014-10-31}
* McsEngl.ognWorld@cptCore317,
* McsEngl.ongInt,
* McsEngl.orgWrld@cptCore317, {2012-05-25}
* McsEngl.international-human-organization@cptCore927, {2012-03-30}
* McsEngl.international-organization@cptCore927, {2012-03-30}
* McsEngl.world-human-organization@cptCore927, {2012-04-14}
* McsEngl.orgInt@cptCore927, {2012-03-30}
* McsEngl.orgWld@cptCore927, {2012-04-14}
* McsEngl.org.international@cptCore927, {2012-03-30}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ@cptCore317,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ@cptCore317,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ-ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ@cptCore317,
* McsElln.διεθνης-οργανισμος@cptCore927,

DEFINITION

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ είναι 'ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ' μεταξύ 'κοινωνιών#cptCore1.a#'.
[hmnSngo.1995.04_nikos]

oznInl'GENERIC

_GENERIC:
* entity.whole.system.humans.organization.society'spart#cptEconomy540#
* entity.whole.system.humans#cptCore925#

oznInl'Functing#cptCore475.2#

name::
* McsEngl.oznInl'Functing,

oznInl'Member#cptCore925.3#

name::
* McsEngl.oznInl'Member,

oznInl'system.ADMINISTERING

name::
* McsEngl.oznInl'system.ADMINISTERING,

SPECIFIC

name::
* McsEngl.ognWld.specific,
* McsEngl.orgWrld.specific,

_SPECIFIC: orgWrld.Alphabetically:
* orgWrld.BRICS#cptCore321.3.31#
* orgWrld.commonwealth_of_nations#cptCore321.3.32#
* orgWrld.council_of_europe#cptCore321.3.38#
* orgWrld.economic#cptCore321.3.30#
* orgWrld.political#cptCore321.3.36#
* orgWrld.politicalNo#cptCore321.3.37#
* orgWrld.interpol#cptCore321.3.33#
* orgWrld.military#cptCore321.3.35#
* orgWrld.SIPRI#cptCore321.3.29#
* orgWrld.UN#cptCore321.3.42#

oznInl.ACFTA (2010-)

_CREATED: {2012-03-30}

name::
* McsEngl.oznInl.ACFTA (2010-),
* McsEngl.conceptCore321.3.20,
* McsEngl.ACFTA@cptCore321.3.20,

_GENERIC:
* free-trade-area#Economy176.14#

_DESCRIPTION:
The ASEAN–China Free Trade Area (ACFTA), also known as China–ASEAN Free Trade Area (simplified Chinese: ??????????; traditional Chinese: ??-???????; pinyin: Zhongguσ dongmιng zμyσu mΰoyμ qu, Indonesian: Kawasan Perdagangan Bebas ASEAN-Cina, Vietnamese: Khu v?c m?u d?ch t? do Trung Qu?c – ASEAN) is a free trade area among the ten member states of the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) and the People's Republic of China. The initial framework agreement was signed on 4 November 2002 in Phnom Penh, Cambodia, with the intent on establishing a free trade area among the eleven nations by 2010.[1][2] The free trade area came into effect on 1 January 2010.[3][4] The ASEAN–China Free Trade Area is the largest free trade area in terms of population and third largest in terms of nominal GDP.[5][6]
[http://en.wikipedia.org/wiki/ASEAN%E2%80%93China_Free_Trade_Area]

oznInl.APEC (1989)

name::
* McsEngl.oznInl.APEC (1989),
* McsEngl.conceptCore321.3.3,
* McsEngl.APEC@cptCore321.3.3,
* McsEngl.Asia-Pacific-Economic-Cooperation,
* McsEngl.APEC,
* McsElln.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΑΣΙΑΣ-ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ,

_DESCRIPTION:
Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC) is a forum for 21 Pacific Rim countries (styled "Member Economies") that seeks to promote free trade and economic cooperation throughout the Asia-Pacific region. Established in 1989 in response to the growing interdependence of Asia-Pacific economies and the advent of regional economic blocs (such as the European Union and the North American Free Trade Area) in other parts of the world, APEC works to raise living standards and education levels through sustainable economic growth and to foster a sense of community and an appreciation of shared interests among Asia-Pacific countries. Members account for approximately 40% of the world's population, approximately 54% of world GDP and about 44% of world trade.[1]

An annual APEC Economic Leaders' Meeting is attended by the heads of government of all APEC members except the Republic of China (Taiwan) which is represented under the name Chinese Taipei by a ministerial-level official. The location of the meeting rotates annually among the member economies, and a famous tradition involves the attending Leaders dressing in a national costume of the host member.
[http://en.wikipedia.org/wiki/APEC]

_TIME:
1995, 19 NOV:
Σύνοδο στην ΟΣΑΚΑ με προεδρεύουσα την Ιαπωνία. Κεντρικό θέμα το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19 ΝΟΕΜ. 1995, 63]

_Member:
18 ΚΡΑΤΗ-ΜΕΛΗ

oznInl.ASEAN (1967-)

name::
* McsEngl.oznInl.ASEAN (1967-),
* McsEngl.conceptCore321.3.13,
* McsEngl.ASEAN@cptCore321.3.13,

_DESCRIPTION:
The Association of Southeast Asian Nations,[3] commonly abbreviated ASEAN ( /'??si.??n/ ah-see-ahn,[4] rarely /'??zi.??n/ ah-zee-ahn),[5][6] is a geo-political and economic organization of ten countries located in Southeast Asia, which was formed on 8 August 1967 by Indonesia, Malaysia, the Philippines, Singapore and Thailand.[7] Since then, membership has expanded to include Brunei, Burma (Myanmar), Cambodia, Laos, and Vietnam. Its aims include the acceleration of economic growth, social progress, cultural development among its members, the protection of the peace and stability of the region, and to provide opportunities for member countries to discuss differences peacefully.[8]
ASEAN covers an area of 4.46 million km², 3% of the total land area of Earth, with a population of approximately 600 million people, 8.8% of the world population. In 2010, its combined nominal GDP had grown to US$1.8 trillion.[9]
[http://en.wikipedia.org/wiki/ASEAN]

oznInl.ASIAN-INFRASTRUCTURE-INVESTMENT-BANK

name::
* McsEngl.oznInl.ASIAN-INFRASTRUCTURE-INVESTMENT-BANK,
* McsEngl.Asian-Infrastructure-Investment-Bank@cptEconomy,
* McsEngl.China-led-international-development-bank,

{time.2015}:
=== 2015-03-17: Europeans defy US to join China-led development bank
France, Germany and Italy have all agreed to follow Britain’s lead and join a China-led international development bank, according to European officials, delivering a blow to US efforts to keep leading western countries out of the new institution.
[FINANCIAL TIMES, Monday March 16 2015, BREAKING NEWS]
=== 2015-03-12: US accuses UK of placating rising China
The White House accused the UK on Thursday of a “constant accommodation” of China after the British government decided to join a new China-led financial institution that could become a rival to the World Bank.
The rare rebuke of one of the US’s closest allies comes as Britain prepares to announce it will become a founding member of the $50bn Asian Infrastructure Investment Bank, making it the first G7 country to join an institution launched by China last October.
[FINANCIAL TIMES, Thursday March 12 2015, BREAKING NEWS]

oznInl.BILDERBERG

_CREATED: {2015-06-13}

name::
* McsEngl.oznInl.BILDERBERG,
* McsEngl.bilderberg-club,
* McsEngl.bilderberg-conference,
* McsEngl.bilderberg-group,
* McsEngl.bilderberg-meeting,

_DESCRIPTION:
The Bilderberg Group, Bilderberg conference, Bilderberg meetings or Bilderberg Club is an annual private conference of about 120–150 political leaders and experts from industry, finance, academia and the media, established in 1954.[2][3] About two thirds of the participants come from Europe and the rest from North America; one third from politics and government and the rest from other fields.[2][4]
[https://en.wikipedia.org/wiki/Bilderberg_Group]
===
Λέσχη Μπίλντερμπεργκ: το μυστικό ραντεβού όσων κυβερνούν τον κόσμο
Απούσα η Λαγκάρντ, παρών ο Ντάισελμπλουμ – Και η Ελλάδα στην ατζέντα – Μετέχουν στελέχη της Google, της Shell, της Airbus και της Ryanair
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 2015-06-13 05:45
Λέσχη Μπίλντερμπεργκ: το μυστικό ραντεβού όσων κυβερνούν τον κόσμο
Αυστριακοί αστυνομικοί έχουν αποκλείσει την περιοχή όπου διεξάγεται η ετήσια σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ

Η αγαπημένη περίοδος των απανταχού φίλων των θεωριών συνωμοσίας έφθασε: η ετήσια σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ξεκίνησε χθες, Πέμπτη, στην πόλη Τελφς στις αυστριακές Αλπεις, μόλις 26 χιλιόμετρα νότια της τοποθεσίας όπου διεξήχθη η σύνοδος των G7, η οποία ολοκληρώθηκε στις αρχές της εβδομάδας. Οι επικριτές χαρακτηρίζουν τις εργασίες της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ μια σκοτεινή συνωμοσία από μια κλίκα που δεν λογοδοτεί σε κανέναν και έχει σκοπό την επιβολή της Νέας Τάξης Πραγμάτων - είτε αυτή είναι η διατλαντική καπιταλιστική δομή είτε μια παγκόσμια φασιστική κυριαρχία. Οι συμμετέχοντες υποστηρίζουν ότι η σύνοδος συνιστά «μια ανεπίσημη συζήτηση για την κατανόηση των παγκόσμιων προβλημάτων», τα οποία φυσικά προσφέρονται να επιλύσουν μέσω των γνώσεών τους.

Εκατόν είκοσι ως 150 ηγέτες και μέλη της επιχειρηματικής και οικονομικής ελίτ, στελέχη μέσων ενημέρωσης, επώνυμοι από τον χώρο της πολιτικής και τον ακαδημαϊκό κόσμο της Δύσης προσκαλούνται κάθε χρόνο για να λάβουν μέρος στη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Από αυτούς περίπου τα δύο τρίτα προέρχονται από την Ευρώπη και οι υπόλοιποι από τη Βόρεια Αμερική, ενώ το ένα τρίτο είναι πολιτικοί. Από τους 133 εφετινούς συμμετέχοντες 33 είναι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, 12 από τη Βρετανία, δέκα από τη Γαλλία και εννέα από την Αυστρία. Συνολικά στην εφετινή σύνοδο παρευρίσκονται άνθρωποι από 22 κράτη.

Παρουσίες και απουσίες

Παρά την ηχηρή εφετινή απουσία της επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ (που ωστόσο συμμετείχε στην περυσινή σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ αλλά και στην εφετινή των G7 στη Βαυαρία), η λίστα των συμμετεχόντων που δόθηκε στη δημοσιότητα από τους διοργανωτές αυτόν τον χρόνο παρουσιάζει ενδιαφέρον: τρεις ευρωπαίοι εν ενεργεία πρωθυπουργοί - της Ολλανδίας, της Φινλανδίας και του Βελγίου - θα συζητήσουν, μεταξύ άλλων, για την «ευρωπαϊκή στρατηγική» με τον επικεφαλής του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ και τον πρόεδρο της Αυστρίας Χάιντς Φίσερ. Δύο υπουργοί Οικονομικών βρίσκονται επίσης στη λίστα των προσκεκλημένων, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ της Ολλανδίας και ο Τζορτζ Οσμπορν της Βρετανίας, ενώ στις συζητήσεις συμμετέχει και ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

Και το ελληνικό χρέος στις συζητήσεις

Το ελληνικό χρέος δεν θα μπορούσε να λείψει από την ατζέντα και ο Μπενουά Κερέ, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, βρίσκεται εκεί για να συζητήσει το θέμα με τους επικεφαλής των Deutsche Bank, Lazard, Banco Santander και HSBC. Εκτός από το Grexit, όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να συζητηθεί και το ενδεχόμενο του Brexit, δηλαδή ο ανομολόγητος πόθος της Βρετανίας να εξέλθει (εθελοντικά, σε αντίθεση με την Ελλάδα) από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Στη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ επιστρέφει για ακόμη μία φορά ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ. Η πρώτη φορά που ο γκουρού της αμερικανικής διπλωματίας συμμετείχε στις μυστικοπαθείς εργασίες της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ ήταν τη δεκαετία του 1950.

Στελέχη της Google, της Shell, της Airbus αλλά και ο επικεφαλής της Ryanair Μάικλ Ο' Λίρι επίσης βρίσκονται στο αλπικό θέρετρο. Το μοναδικό μέλος βασιλικής οικογένειας που πρόκειται εφέτος να συμμετέχει στις συζητήσεις της συνόδου είναι η πριγκίπισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας, της οποίας ο πατέρας, πρίγκιπας Βερνάρδος, ήταν ένας από τους συνιδρυτές της συνόδου.

Η πρώτη επίσημη συνάντηση της Λέσχης πραγματοποιήθηκε το 1954 στο ξενοδοχείο «Μπίλντερμπεργκ», από όπου έλαβε και το όνομά της. Διακηρυγμένος σκοπός της συνόδου τότε ήταν «η ενθάρρυνση του διαλόγου μεταξύ της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής» και «η συζήτηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο δυτικός πολιτισμός». Σήμερα η Λέσχη προτιμά να αποκαλεί αυτά τα προβλήματα «megatrends», δηλαδή «μεγάλες τάσεις». Ο πρίγκιπας Βερνάρδος έμεινε πρόεδρος της Μπίλντερμπεργκ ως το 1976.

4 πράγματα που γνωρίζουμε για τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ + 1 που δεν θα μάθουμε ποτέ

ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

Πού λαμβάνουν χώρα οι συναντήσεις

Η τοποθεσία των συναντήσεων είναι πια γνωστή σε όλους. Η εφετινή 63η σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ διεξάγεται στο συνεδριακό κέντρο του ξενοδοχείου «Ιντεράλπεν Τιρόλ» στην πόλη Τελφς στις αυστριακές Αλπεις. Τον περασμένο χρόνο είχε διεξαχθεί στην πρωτεύουσα της Δανίας Κοπεγχάγη.

Ποιοι συμμετέχουν σε αυτές

Η Λέσχη δίνει στη δημοσιότητα μια λίστα με τους συμμετέχοντες. Από την Ελλάδα αυτόν τον χρόνο στη σύνοδο παραβρίσκονται ο Δημήτρης Παπαλεξόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της τσιμεντοβιομηχανίας Tιτάν, ο πρώην πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος και ο Λουκάς Τσούκαλης, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ).

Τι περιλαμβάνει η ατζέντα των συζητήσεων

Πριν από τη σύνοδο η Λέσχη δίνει στη δημοσιότητα τα θέματα που πρόκειται να συζητηθούν. Αυτόν τον χρόνο γνωρίζουμε ότι η παγκόσμια ελίτ των επιχειρήσεων, της πολιτικής και της διανόησης θα συζητήσει την τεχνητή νοημοσύνη, την κυβερνοασφάλεια, τις απειλές από τα χημικά όπλα, τα τρέχοντα οικονομικά ζητήματα, την ευρωπαϊκή στρατηγική, την παγκοσμιοποίηση, την Ελλάδα, το Ιράν, τη Μέση Ανατολή, το ΝΑΤΟ, τη Ρωσία, την τρομοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις αμερικανικές εκλογές.

Οτι παίρνουν την ασφάλεια στα σοβαρά

Η περιοχή γύρω από την τοποθεσία όπου λαμβάνει χώρα η σύνοδος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ βρίσκεται σε αστυνομικό κλοιό. Η κυβέρνηση της εκάστοτε χώρας που φιλοξενεί τη σύνοδο φροντίζει για την αστυνομική προστασία, επομένως δεν χρειάζεται να χρησιμοποιούνται ιδιωτικές εταιρείες ασφαλείας. Αυτόν τον χρόνο κανείς δεν μπορεί να εισέλθει ή να εξέλθει στην περιοχή γύρω από το ξενοδοχείο «Ιντεράλπεν Τιρόλ» χωρίς να υποβληθεί σε αστυνομικό έλεγχο. Σε προηγούμενες συναντήσεις έχουν γίνει και συλλήψεις, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων που προσπάθησαν να εισέλθουν στον χώρο της συνόδου.

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

Τι έχει ειπωθεί ακριβώς

Οι συμμετέχοντες δεν αποκαλύπτουν ποτέ τα όσα ειπώθηκαν στη σύνοδο στην οποία παραβρέθηκαν και αυτό είναι κανόνας. Αυτό αφορά και τους πολιτικούς, των οποίων καθήκον είναι να εκπροσωπούν τους πολίτες της χώρας τους. Δημοσιογράφοι που προσπάθησαν να πάρουν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες συνελήφθησαν. Κανείς δεν κρατάει σημειώσεις, δεν προτείνονται πολιτικές και δεν υπάρχει ανακοίνωση για τα συμπεράσματα της συνόδου. Οι συμμετέχοντες αναχωρούν όσο διακριτικά πήγαν.
[http://www.tovima.gr/world/article/?aid=712805]

oznInl.BRICS

_CREATED: {2012-03-30}

name::
* McsEngl.oznInl.BRICS,
* McsEngl.conceptCore321.3.31,
* McsEngl.BRICS@cptCore927.1,

_DESCRIPTION:
BRICS is an international political organisation of leading emerging economies, arising out of the inclusion of South Africa into the BRIC group in 2010. As of 2012, its five members are Brazil, Russia, India, China and South Africa.[2] With the possible exception of Russia,[3] the BRICS members are all developing or newly industrialised countries, but they are distinguished by their large economies and significant influence on regional and global affairs. As of 2012, the five BRICS countries represent almost half of the world's population, with a combined nominal GDP of US$13.6 trillion,[1] and an estimated US$4 trillion in combined foreign reserves.[4]
President of the People's Republic of China Hu Jintao has claimed BRICS countries are defenders and promoters of developing countries and a force for world peace.[5][6][7]
[http://en.wikipedia.org/wiki/BRICS]

oznInl.BRUEGEL

_CREATED: {2012-07-10}

name::
* McsEngl.oznInl.BRUEGEL,
* McsEngl.conceptCore321.3.26,
* McsEngl.Bruegel@cptCore321.3.26, {2012-07-10}

_DESCRIPTION:
Bruegel is a European think tank working in the field of international economics. Established in 2005, Bruegel is independent and non-doctrinal. It seeks to contribute to European and global economic policy-making through open, fact-based and policy-relevant research, analysis and debate. Bruegel's governance and funding model is unique. Its membership includes EU governments and leading international corporations. Its day-to-day work is carried out at arm's length from members‘ interests.
[http://www.bruegel.org/about/]
===
Bruegel is a think tank devoted to policy research on international economic issues, based in Brussels. It started operations in 2005 and has rapidly risen to prominence, having been ranked first in Europe and third worldwide among all international think tanks in economic policy in early 2012.[1]
Bruegel has a unique governance and funding model based on memberships from Member States of the European Union, international corporations, and other institutions.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Bruegel_(institution)]

oznInl.CoCom (1950-1994)

name::
* McsEngl.oznInl.CoCom (1950-1994),
* McsEngl.conceptCore321.3.11,
* McsEngl.conceptEconomy150,
* McsEngl.CoCom@cptCore321.3.11,
* McsEngl.Coordinating-Committee-for-Multilateral-Export-Controls,
* McsEngl.COCOM,
* McsElln.ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ-ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ-ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ-ΕΛΕΓΧΩΝ,
* McsElln.ΚΟΚΟΜ,

_DESCRIPTION:
CoCom is an acronym for Coordinating Committee for Multilateral Export Controls. CoCom was established by Western bloc powers in the first five years[1] after the end of World War II, during the Cold War, to put an arms embargo on COMECON (Warsaw Pact) countries.
CoCom ceased to function on March 31, 1994, and the then-current control list of embargoed goods was retained by the member nations until the successor, the Wassenaar Arrangement, was established.
[http://en.wikipedia.org/wiki/COCOM]
===
ΚΟΚΟΜ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ...
[hmnSngo.1995-05]
===
ΑΠΟ ΤΟ 1950 Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΙΣ ΔΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ Σ'ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΑΚΡΥ ΚΑΤΑΛΟΓΟ
[ΡΙΖ 10 ΙΑΝΟ 1988]

_MEMBER:
Μελος είναι και η Ελλάδα.

oznInl.COMECON (1949-1991)

name::
* McsEngl.oznInl.COMECON (1949-1991),
* McsEngl.conceptCore321.3.12,
* McsEngl.COMECON@cptCore321.3.12,
* McsEngl.Council-for-Mutual-Economic-Assistance,

_DESCRIPTION:
The Council for Mutual Economic Assistance (Russian: ????? ????????????? ????????????, Sovet ekonomicheskoy vsaymopomoshchi, ???, SEV, English abbreviation COMECON, CMEA, or CAME), 1949–1991, was an economic organization comprising the countries of the Eastern Bloc along with a number of communist states elsewhere in the world. The Comecon was the Eastern Bloc's reply to the formation of the Organization for European Economic Co-operation in western Europe.[1]

The descriptive term was often applied to all multilateral activities involving members of the organization, rather than being restricted to the direct functions of Comecon and its organs.[2] This usage was sometimes extended as well to bilateral relations among members, because in the system of socialist international economic relations, multilateral accords—typically of a general nature—tended to be implemented through a set of more detailed, bilateral agreements.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/COMECON]

oznInl.COMMONWEALTH-OF-NATIONS {1926|1931|1949-}

_CREATED: {2012-04-05}

name::
* McsEngl.oznInl.COMMONWEALTH-OF-NATIONS {1926|1931|1949-},
* McsEngl.conceptCore321.3.32,
* McsEngl.conceptCore825,
* McsEngl.british-commonwealth@cptCore927.2, {2012-04-05}
* McsEngl.commonwealth-of-nations@cptCore927.2, {2012-04-05}
====== lagoGreek:
* McsElln.ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ-ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ@cptCore825,
* McsElln.ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ-ΤΩΝ-ΕΘΝΩΝ,

_DESCRIPTION:
The Commonwealth of Nations, normally referred to as the Commonwealth and formerly known as the British Commonwealth, is an intergovernmental organisation of fifty-four independent member states. All but two of these countries (Mozambique and Rwanda) were formerly part of the British Empire, out of which it developed.

The member states cooperate within a framework of common values and goals as outlined in the Singapore Declaration. These include the promotion of democracy, human rights, good governance, the rule of law, individual liberty, egalitarianism, free trade, multilateralism, and world peace.[1] The Commonwealth is not a political union, but an intergovernmental organisation through which countries with diverse social, political, and economic backgrounds are regarded as equal in status.

Activities of the Commonwealth are carried out through the permanent Commonwealth Secretariat, headed by the Secretary-General, and biennial meetings between Commonwealth Heads of Government. The symbol of their free association is the Head of the Commonwealth, which is a ceremonial position currently held by Queen Elizabeth II. Elizabeth II is also monarch, separately and independently, of sixteen Commonwealth members, which are known as the "Commonwealth realms".

The Commonwealth is a forum for a number of non-governmental organisations, collectively known as the Commonwealth Family, which are fostered through the intergovernmental Commonwealth Foundation. The Commonwealth Games, the Commonwealth's most visible activity,[2] are a product of one of these organisations. These organisations strengthen the shared culture of the Commonwealth, which extends through common sports, literary heritage, and political and legal practices.[3] Due to this, Commonwealth countries are not considered to be "foreign" to one another.[4] Reflecting this, diplomatic missions between Commonwealth countries are designated as High Commissions rather than embassies.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Commonwealth_of_Nations]
ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ:
Ονομασία που καθιερωθηκε το 1947 και δηλώνει μια μορφή σύνδεσης και συνεργασίας οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικης μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και 50 ανεξαρτήτων κρατών, πρώην αγγλικών αποικιών, που βρίσκονται σε όλες τις ηπείρους. Μεταξύ των κρατων συγκαταλέγονται ο Καναδας, η Αυστραλία, η Ινδια, η Νιγηρία, η Ιαμαϊκή, η Κύπρος, οι Σεϋχέλες κ.α. Η βασίλισσα της Μ. Βρετανίας είναι τυπικά αρχηγός της Κοινοπολιτείας.
[ΖΑΜΑΝΗ κα, ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ, 1994, 128#cptResource843#]

member

_Member:
ANTIGUA AND BARBUDA#cptCore185: attPar#
AUSTRALIA#cptCore289: attPar#
THE BAHAMAS#cptCore188: attPar#
BARBADOS#cptCore189: attPar#
BELIZE#cptCore190: attPar#
CANADA#cptCore193: attPar#
GRENADA#cptCore206: attPar#
JAMAICA#cptCore174: attPar#
MAURITIUS#cptCore264: attPar#
NEW ZEALAND#cptCore298: attPar#
PAPUA NEW GUINEA#cptCore302: attPar#
SOLOMON ISLANDS#cptCore308: attPar#
ST. KITTS AND NEVIS#cptCore221: attPar#
ST. LUCIA#cptCore222: attPar#
ST. VINCENT AND THE GRENADINES#cptCore223: attPar#
TUVALU#cptCore304: attPar#

political-system

_DESCRIPTION:
The Queen is also the monarch of 16 members of the Commonwealth, known as Commonwealth realms. The other members of the Commonwealth have different persons as head of state: 32 members are republics and five members are monarchies with a different monarch.
[https://en.wikipedia.org/wiki/Commonwealth_of_Nations]

oznInl.COUNCIL-OF-EUROPE {1949}

_CREATED: {1998-10-09}

name::
* McsEngl.oznInl.COUNCIL-OF-EUROPE {1949},
* McsEngl.conceptCore321.3.38,
* McsEngl.conceptCore1044,
* McsEngl.council-of-europe@cptCore1044,
* McsElln.Συμβούλιο-της-Ευρώπης@cptCore1044, {2012-11-19}

_GENERIC:
* organization-world#cptCore321.3#

DEFINITION

The Council of Europe (French: Conseil de l'Europe) is an international organization promoting co-operation between all countries of Europe in the areas of
- legal standards,
- human rights,
- democratic development,
- the rule of law and
- cultural co-operation. It was founded in 1949, has 47 member states with some 800 million citizens, and is an entirely separate body[1] from the European Union (EU), which has only 27 member states. Unlike the EU, the Council of Europe cannot make binding laws. The two do however share certain symbols such as the flag and the anthem.

The best known bodies of the Council of Europe are the European Court of Human Rights, which enforces the European Convention on Human Rights, and the European Pharmacopoeia Commission, which sets the quality standards for pharmaceutical products in Europe. The Council of Europe's work has resulted in standards, charters and conventions to facilitate cooperation between European countries.

Its statutory institutions are the Committee of Ministers comprising the foreign ministers of each member state, the Parliamentary Assembly composed of MPs from the parliament of each member state, and the Secretary General heading the secretariat of the Council of Europe. The Commissioner for Human Rights is an independent institution within the Council of Europe, mandated to promote awareness of and respect for human rights in the member states.

The headquarters of the Council of Europe are in Strasbourg, France, with English and French as its two official languages. The Committee of Ministers, the Parliamentary Assembly and the Congress also use German, Italian, and Russian for some of their work.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Council_of_Europe] {2012-11-19}

About the Council of Europe
Working together for freedom
The Council of Europe is an international organisation based in the French city of Strasbourg. Its main role is to strengthen democracy, human rights and the rule of law throughout its member states. The defence and promotion of these fundamental values is no longer simply an internal matter for governments but has become a shared and collective responsibility of all the countries concerned.
The Council of Europe is also active in enhancing Europe's cultural heritage in all its diversity.
Finally, it acts as forum for examining a whole range of social problems, such as social exclusion, intolerance, the integration of migrants, the threat to private life posed by new technology, bioethical issues, terrorism, drug trafficking and criminal activities.

A changing composition and role The Council of Europe was established by 10 countries in the wake of the Second World War, with the signing of its Statute in London on 5 May 1949. For the first forty years of its life it remained a west European institution. In this regard, its history reflects that of the continent as a whole. At the end of this period, which was marked by the return to the European democratic fold of a number of countries which had formerly had authoritarian regimes, the institution numbered 23 members. It had established a significant body of standards and co-operation agreements. At a time of great stability in Europe, its political role remained fairly modest.
Since 1989, the Council of Europe has become the main political focus for co-operation with the countries of central and eastern Europe, as and when these have opted for a democratic form of government. It now has 40 members. It was given an increased role by the Vienna summit in October 1993, where the member states recognised how important it was for security and stability in Europe that all its countries should accept the principles of democracy, human rights and the rule of law. Under that general concern for democratic security, the Council of Europe has laid down a series of common principles governing the protection of national minorities, actively supported the democratic transition process and strengthened its machinery for monitoring its members' respect for their undertakings. The Strasbourg Summit of October 1997 fixed new priorities for co-operative efforts which will now benefit some 800 million Europeans. Fostering social cohesion and protecting citizen security more effectively are two of the main emphases. Others include promoting human rights - the establishment of a single, permanent Court on 1 Novembre 1998 will be an important part of this - strengthening democracy and responding to the major cultural and educational challenges which Europe faces today.

The Council of Europe in the European institutional landscape The Council of Europe was the first international organisation to be founded in Europe after the Second World War, but has since been joined by numerous other institutions. As far as possible, their activities complement and mutually reinforce each other. The main organisations the Council is required to work with are the European Union and the Organisation for Security and Co-operation in Europe - the OSCE (*).
Its Assembly Chamber also accommodates sessions of the European Parliament and will continue to do so until 1998. In practice, the Council of Europe and the European Community, known since the Treaty of Maastricht as the European Union in order to emphasise its political as well as economic role, are profoundly different institutions, even though the Union's fifteen members are also part of our organisation, where they play a leading role.
The OSCE comprises all the Council of Europe's member states, together with the United States, Canada and the Asian republics which were formally part of the old Soviet Union. Its main field is preventive diplomacy, though it is also concerned with the functioning of democracy and institutional reform.
Regular high level contacts, joint initiatives and even common programmes with one or other of these institutions have become standard practice.

How the Council of Europe works The Council of Europe comprises:
a decision making body: the Committee of Ministers a deliberative body: the Parliamentary Assembly a voice for local democracy: the Congress of Local and Regional Authorities of Europe Each of these three bodies, whose function is briefly described below, has its own Internet site.
In exceptional circumstances, political impetus for the organisation may come from a summit of its member countries' heads of state and government. This occurred with the Vienna summit in 1993 and the Strasbourg Summit in 1997.
The various bodies are assisted by an International Secretariat of some 1500 officials from all the member countries. They are headed by a Secretary General whose is elected by the Parliamentary Assembly for a five year term.
The Committee of Ministers The Committee of Ministers is made up of the ministers for foreign affairs of the 40 member states. It meets twice a year in ordinary sessions and may hold special or informal meetings. Its Chair changes every six months according to the member countries' alphabetical order.
The Ministers' Deputies meet at least once a month. They draw up the Council of Europe's activities programme and adopt its budget, which today amounts to some 1 300 million French francs. It also decides what follow-up should be given to proposals of the Parliamentary Assembly, the Congress of Local and Regional Authorities and the specialist ministerial conferences that the Council of Europe regularly organises.
The Parliamentary Assembly The Council of Europe's Parliamentary Assembly is made up of 286 representatives and the same number of substitutes from the parliaments of the member states. Each delegation's composition reflects that of its parliament of origin.
The Parliamentary Assembly hold four plenary sessions a year. Its debates on a wide range of social issues and its recommendations to the Committee of Ministers have been at the root of many of the Council of Europe's achievements.
The Parliamentary Assembly has instituted a special guest status, which has enabled it to play host to representatives of the parliaments of non-member states in central and eastern Europe, paving the way to these countries' eventual accession.
The Assembly plays a key role in the accession process for new members and in monitoring compliance with undertakings entered into.
The Congress of Local and Regional Authorities of Europe The Congress of Local and Regional Authorities of Europe, like the Parliamentary Assembly, has 286 representatives and 286 substitutes. It is composed of two chambers, one representing local authorities and the other regions. Its function is to strengthen democratic institutions at the local level, and in particular to assist the new democracies.

Practical activities with tangible results The Council of Europe sets out to harmonise its member states' policies and encourage the adoption of common practices and standards. To achieve this, it brings together at various levels parliamentarians, ministers, government experts, local and regional elected members, representatives of youth movements and international non-governmental organisations - INGOs (*), thus enabling them to share their expertise and experience.
More than 160 European conventions (*) - the equivalent of more than 10 000 bilateral treaties - serve as a basis for reforming and harmonising member states' legislation on such diverse subjects as protecting computerised data, spectator violence at sports events, nature conservation, the media, cultural co-operation, preventing torture and protecting minorities.
For issues that do not lend themselves to conventions, the Committee of Ministers adopts recommendations (*) to governments on what line of action to take.
The Council of Europe has also established a range of authorities and institutional machinery, arising from its international treaties. The European Court of Human Rights is the most noteworthy example.
The following are worthy of particular mention:
The European Convention on Human Rights is designed to protect individuals' fundamental rights and freedoms. The Council of Europe has instituted a judicial procedure which is unique in the world and which allows individuals to bring actions against governments, if they consider that they are the victims of a violation of the Convention.
The existing two level system, in which complaints are dealt with first by the European Commission and then by the European Court of Human Rights will shortly be replaced by a single and permanent Court; this will be more rapid and effective and complainants will have direct access to the Court.
The European Social Charter has led to legal reforms in such areas as the family, the protection of young workers, trade union rights and social insurance. It lays down twenty-three fundamental rights.
The Convention for the Prevention of Torture provides for an independent committee with the power to make unannounced visits to places of detention throughout Europe.
The European Cultural Convention forms the basis for intergovernmental co-operation in the fields of education, culture, Europe's heritage, sport and youth activities.
The Council of Europe also adopts partial agreements (*) - a more flexible form of co-operation which allow a number of member states, with the agreement of the others, to undertake a particular activity in which they have a shared interest or concern. There are partial agreements in such areas as the prevention of drug trafficking, the establishment of a European Pharmacopoeia and the prevention of major disasters. One agreement has set up a Social Development Fund which grants significant loans to member states, particularly for low rent housing and infrastructure projects.

Priorities for co-operation The Council of Europe's activities have an impact on all aspects of its citizens' lives. Its programme of activities focuses on a number of crucial social issues:
Human Rights: extending the safeguards provided by the European Convention on Human Rights, speeding up the judicial procedure and adding to the list of rights, particularly those of persons belonging to national minorities; The media and communication: encouraging freedom of expression and the free circulation of information; Social and economic issues: establishing guidelines for achieving greater social justice in Europe and better protection for the most vulnerable members of the community and the socially excluded; Education: transmitting democratic values to young people and preparing them for life in a multilingual and multicultural Europe; Culture and heritage: developing a European cultural identity and drawing up heritage protection policies; Sport: promoting sport for all and drawing up rigorous ethical principles; Environment: helping to defend the natural environment and organising information campaigns such as "1995: European Nature Conservation Year"; Local and regional authorities: strengthening the democratic process and organising local and regional co-operation; Legal issues: modernising and harmonising national legislation; recent topics include how to combat corruption, the law on nationality and bioethics.

Special programmes of co-operation with the new democracies The Council of Europe has instituted programmes of co-operation and assistance for the countries of central and eastern Europe carry through their democratic reforms, bring their legislation into line with , to help them the European Convention on Human Rights and become full partners in the organisation's activities. These programmes give priority to work on the ground.
Certain programmes receive partial joint funding from the European Union.

The Council of Europe campaign against intolerance The Council of Europe has drawn up an action plan to combat racism, xenophobia, anti-Semitism and intolerance. The aim is to make young people the advocates and champions of an open and tolerant society.

The approaching 50th anniversary On 5 May 1999, the Council of Europe will celebrate its 50th birthday. By then, practically every European country will share in its democratic vision. At the dawn of the third millennium, it will be an opportunity to confirm that its mandate still holds good and to give further impetus to its activities.
[http://www.coe.fr/eng/present/about.htm] 1998-10-09

attribute#cptCore546.174#

_ATTRIBUTE:
Seat Strasbourg, France
Membership 47 European states
5 observers (Council)
3 observers (Assembly)
Leaders
- Secretary General Thorbjψrn Jagland
- Deputy Secretary General Maud de Boer-Buquicchio
- President of the Parliamentary Assembly Jean-Claude Mignon
- President of the Committee of Ministers Ahmet Davutoglu
- President of the Congress Keith Whitmore
- Commissioner for Human Rights Thomas Hammarberg
Establishment
- Treaty of London 5 May 1949
Website
www.coe.int
[http://en.wikipedia.org/wiki/Council_of_Europe]

oznInl.CUSTOMS-UNION

name::
* McsEngl.oznInl.CUSTOMS-UNION,
* McsEngl.conceptCore321.3.16,
* McsEngl.customs-union@cptCore321.3.16, {2013-01-02}

_DESCRIPTION:
A customs union is a type of trade bloc which is composed of a free trade area with a common external tariff. The participant countries set up common external trade policy, but in some cases they use different import quotas. Common competition policy is also helpful to avoid competition deficiency.

Purposes for establishing a customs union normally include increasing economic efficiency and establishing closer political and cultural ties between the member countries.

It is the third stage of economic integration.

Customs union is established through trade pact.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Customs_union]

oznInl.ECONOMIC

name::
* McsEngl.oznInl.ECONOMIC,
* McsEngl.conceptCore321.3.30,
* McsEngl.conceptEconomy176,
* McsEngl.international-economic-organization@cptEconomy176, {2012-03-30}
* McsEngl.international-organization@cptEconomy176,
* McsEngl.organization.international@cptEconomy176,
* McsEngl.world-economic-organization,
* McsEngl.oew@cptEconomy176, {2012-03-21}
* McsEngl.orgEcnWld@cptEconomy176, {2012-04-14}
* McsEngl.orgEconInt@cptEconomy176, {2012-03-30}
* McsEngl.orgEconWorld@cptEconomy176, {2012-03-21}
* McsEngl.orgInt@cptEconomy176,
* McsEngl.orgWldEcn@cptEconomy176, {2012-04-14}
* McsEngl.orgWorld@cptEconomy176,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ.ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ@cptEconomy176,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ,

_GENERIC:
* organization-world#cptCore321.3#
* entity.whole.system.humans.organization.society'spart#cptEconomy540#

_WHOLE:
* sympan'societyHumanWorld'economy#cptEconomy323.38#
ΟΛΟΙ οι 'παγκόσμιοι οργανισμοι είναι ΜΕΡΟΣ της 'παγκόσμιας οικονομίας'.
[hmnSngo.1995-05]

_DESCRIPTION:
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ είναι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ-ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ μεταξύ 'οικονομιών'.
[hmnSngo.1995-05]
===
οικονομικος οργανιμος με υπερεθνικές λειτουργίες.

SPECIFIC

name::
* McsEngl.orgWrldEcn.specific,

_SPECIFIC: orgWrldEcn.Alphabetically:
* APEC (1989)#cptCore321.3.3#
* EEA (1994)#cptCore321.3.4#
* EFTA (1960)#cptCore321.3.1#
* IMF (1944|1947-)#cptCore321.3.39#
* ILO (International Labour Organization)#cptCore321.3.8#
* multinational company#cptEconomy7.88#
* NAFTA (1994)#cptCore321.3.2#
* OECD (1961-)#cptCore321.3.5#
* OPEC (1960-)#cptEconomy176.6#
* UN#cptCore321.3.42#
* world-bank#cptCore321.3.41#
* World-Customs-Organization#cptEconomy541.76#
* world-trade-organizatio (WTO) {1994}#cptEconomy176.7#
===
* ΚΟΜΕΚΟΝ (ΣΟΑ) (1949-1991)##

oznInl.ECONOMIC-AND-MONETARY-UNION

name::
* McsEngl.oznInl.ECONOMIC-AND-MONETARY-UNION,
* McsEngl.conceptCore321.3.18,
* McsEngl.EMU@cptCore321.3.18,
* McsEngl.economic-and-monetary-union@cptCore321.3.18,

_DESCRIPTION:
An economic and monetary union is a type of trade bloc which is composed of a economic union (common market and customs union) with a monetary union. It is to be distinguished from a mere monetary union (e.g. the Latin Monetary Union in the 19th century), which does not involve a common market. This is the fifth stage of economic integration. EMU is established through a currency-related trade pact. An intermediate step between pure EMU and a complete economic integration is the fiscal union.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Economic_and_monetary_union]

_SPECIFIC:
* eu#cptEconomy13#

oznInl.EEA (1994)

name::
* McsEngl.oznInl.EEA (1994),
* McsEngl.conceptCore321.3.4,
* McsEngl.EEA@cptCore321.3.4,
* McsEngl.European-Economic-Area,
* McsElln.ΕΝΙΑΙΟΣ-ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ-ΧΩΡΟΣ,
* McsElln.ΕΟΧ,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ-ΧΩΡΟΣ,

_GENERIC:
* free-trade-area#Economy176.14#

_DESCRIPTION:
The European Economic Area (EEA) was established on 1 January 1994 following an agreement between the member states of the European Free Trade Association (EFTA) and the European Community, later the European Union (EU).[1] Specifically, it allows Iceland, Liechtenstein and Norway to participate in the EU's single market without a conventional EU membership. In exchange, they are obliged to adopt all EU legislation related to the single market, except laws on agriculture and fisheries. One EFTA member, Switzerland, has not joined the EEA.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Economic_Area]
===
ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΟΡΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΘΗΚΗ 5 ΧΩΡΩΝ ΤΙΣ ΑΥΣΤΡΙΑ, ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ, ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΣΟΥΗΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΟΚ.
ΠΡΟΣΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΣΜΩΝ ΟΙ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ,
ΠΡΟΣΩΠΩΝ,
ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ, ΚΑΙ
ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ.

_TIME:
EFFECTIVE: 1 JAN 1994.

_POPULATION:
370 MIL. PEOPLE.

oznInl.EFTA (1960)

name::
* McsEngl.oznInl.EFTA (1960),
* McsEngl.conceptCore321.3.1,
* McsEngl.EFTA@cptCore321.3.1,
* McsEngl.European-Free-Trade-Association,
* McsElln.ΕΖΕΣ@cptCore321.3.1,
* McsElln.ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ-ΖΩΝΗ-ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ-ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ,

_DESCRIPTION:
The European Free Trade Association (EFTA) is a free trade organisation between four European countries that operates parallel to, and is linked to, the European Union (EU).

EFTA was established on 3 May 1960 as a trade bloc-alternative for European states who were either unable to, or chose not to, join the then-European Economic Community (EEC) which has now become the European Union (EU). The Stockholm Convention, establishing EFTA, was signed on 4 January 1960 in Stockholm by seven countries.

Today, only Iceland, Norway, Switzerland, and Liechtenstein remain members of EFTA (of which Norway and Switzerland are the only remaining founding members). The initial Stockholm Convention was subsequently replaced by the Vaduz Convention. This Convention provides for the liberalisation of trade among the member states.

Three of the EFTA countries are part of the European Union Internal Market through the Agreement on a European Economic Area (EEA), which took effect in 1994; the fourth, Switzerland, opted to conclude bilateral agreements with the EU. In addition, the EFTA states have jointly concluded free trade agreements with a number of other countries.

In 1999 Switzerland concluded a set of bilateral agreements with the European Union covering a wide range of areas, including movement of persons, transport and technical barriers to trade. This development prompted the EFTA States to modernise their Convention to ensure that it will continue to provide a successful framework for the expansion and liberalization of trade among them and with the rest of the world.
[http://en.wikipedia.org/wiki/European_Free_Trade_Association]
===
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΡΑΤΙΚΟΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΟΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ, ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΣΤΑ 1960 ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΣΟΥΗΔΙΑ, ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΔΑΝΙΑ, ΑΥΣΤΡΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΜΟΙΒΑΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ...
ΣΤΑ 1973 Η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΔΑΝΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΖΕΣ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΟΚ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ.
ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΕΖΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΘΗΚΑΝ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΟΚ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΑ 1984 ΖΩΝΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ.
[ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 1983, 177#cptResource172#]

oznInl.FISCAL-UNION

_CREATED: {2012-03-30}

name::
* McsEngl.oznInl.FISCAL-UNION,
* McsEngl.conceptCore321.3.25,
* McsEngl.fiscal-union@cptEconomy176i,
====== lagoGreek:
* McsElln.δημοσιονομικη-ενωση@cptEconomy176.25, {2012-06-15}

_DESCRIPTION:
Fiscal union is the integration of the fiscal policy of nations or states. Under fiscal union decisions about the collection and expenditure of taxes are taken by common institutions, shared by the participating governments. For example, in federal nations such as the United States, fiscal policy is determined to a large extent by the central government, which is empowered to raise taxes, borrow and spend.

It is often proposed that the European Union adopt a form of fiscal union. Most member states of the EU participate in economic and monetary union (EMU), based on the euro currency, but most decisions about taxes and spending remain at the national level.

Control over fiscal policy is a traditionally considered central to national sovereignty, and today there is no substantial fiscal union between independent nations. However the EU has certain limited fiscal powers. It has a role in deciding the level of VAT (consumption taxes) and tariffs on external trade. It also spends a budget of many billions of euro. There is furthermore a Stability and Growth Pact among members of the Eurozone (common currency area) intended to co-ordinate the fiscal policies of member states.

On 9 December 2011, all EU members except the UK agreed on strict caps on government spending and borrowing, including automatic sanctions for countries breaking the rules.[1]
[]

oznInl.FREE-TRADE-AREA

name::
* McsEngl.oznInl.FREE-TRADE-AREA,
* McsEngl.conceptCore321.3.14,
* McsEngl.FTA@cptCore321.3.14,
* McsEngl.free-trade-area@cptCore321.3.14,

_DESCRIPTION:
Free trade area or "Free Trade Agreement" (FTA) is a type of trade bloc, a designated group of countries that have agreed to eliminate tariffs, quotas and preferences on most (if not all) goods and services traded between them. It can be considered the second stage of economic integration. Countries choose this kind of economic integration form if their economical structures are complementary. If they are competitive, they are more likely to choose customs union.[citation needed]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Free_trade_area]

_SPECIFIC:
* ACFTA#cptCore321.3.20#
* ASEAN##
* EEA#cptCore321.3.4#
* NAFTA#cptCore321.3.2#

oznInl.GATT

name::
* McsEngl.oznInl.GATT,
* McsEngl.conceptEconomy321.3.40,
* McsEngl.conceptEconomy16,
* McsEngl.GATT,
* McsEngl.gatt@cptEconomy16,
* McsElln.ΓΕΝΙΚΗ-ΣΥΜΦΩΝΙΑ-ΔΑΣΜΩΝ-ΚΑΙ-ΕΜΠΟΡΙΟΥ,

DEFINITION

H GATT είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ...
[hmnSngo.1995-05]

ΕΙΝΑΙ ΔΕΥΣΜΕΥΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΧΩΡΩΝ.
ΘΕΤΕΙ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ.
ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ:
-ΓΕΩΡΓΙΑ: ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ.
-ΔΑΣΜΟΙ ANTIDUMPING: ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ DUMPING.
-ΕΠΙΛΥΣΗ ΔΙΑΦΩΝΙΩΝ: ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ.
-ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ: ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟΝ ΞΕΝΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ.
-ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ: ΒΕΛΤΙΩΣΗ.
-ΙΔΡΥΣΗ ΠΟΛΥΜΕΛΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ: ΓΙΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ.
-ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ: ΘΕΣΠΙΣΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ.
-ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ: ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ή ΚΑΤΑΡΓΙΣΗ ΣΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ.
-ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΤΥΜΑ ΕΝΔΥΜΑΤΑ: ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΠΤΥΣΟΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2002
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16 ΔΕΚΕ 1993, 24]

GENERIC

_GENERIC:
world organization#cptCore321.3.30#

ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ

ΠΙΤΕΡ ΣΑΔΕΡΛΑΝΤ

EVOLUTION#cptCore546.171#

1947 ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΕΝΕΥΗ ΑΠΟ 23 ΚΡΑΤΗ.

FUTURE:
ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΗ Ο ΠΟΛΥΜΕΡΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ

ΜΕΛΗ

108 ΚΡΑΤΗ.
[ΝΕΑ, 10 ΙΟΥΛ 1993, 52]

114 ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ 90% ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16 ΔΕΚΕ 1993, 24]

125
Στο ΓΥΡΟ ΤΗΣ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11 ΔΕΚ. 1994, 63]

oznInl.G20-economomies {1999}

name::
* McsEngl.oznInl.G20-economomies {1999},
* McsEngl.conceptCore321.3.10,
* McsEngl.ognWld.G20,
* McsEngl.g20@cptCore321.3.10,
* McsEngl.g20e@cptCore321.3.10,

_DESCRIPTION:
The Group of Twenty (also known as the G-20 or G20) is an international forum for the governments and central bank governors from 20 major economies.
The members include 19 individual countries—Argentina, Australia, Brazil, Canada, China, France, Germany, India, Indonesia, Italy, Japan, South Korea, Mexico, Russia, Saudi Arabia, South Africa, Turkey, the United Kingdom and the United States—along with the European Union (EU).
The EU is represented by the European Commission and by the European Central Bank. The G-20 was founded in 1999 with the aim of studying, reviewing, and promoting high-level discussion of policy issues pertaining to the promotion of international financial stability.[3] It seeks to address issues that go beyond the responsibilities of any one organization.[3] Collectively, the G-20 economies account for around 85% of the gross world product (GWP), 80% of world trade (or, if excluding EU intra-trade, 75%), and two-thirds of the world population.[2] The G-20 heads of government or heads of state have periodically conferred at summits since their initial meeting in 2008, and the group also hosts separate meetings of finance ministers and central bank governors.
With the G-20 growing in stature [4] after its inaugural leaders' summit in 2008, its leaders announced on 25 September 2009 that the group would replace the G8 as the main economic council of wealthy nations.[5] Since its inception, the G-20's membership policies have been criticized by numerous intellectuals,[6][7] and its summits have been a focus for major protests by anti-globalists, nationalists and others.[8]
The heads of the G-20 nations met semi-annually at G-20 summits between 2009 and 2010. Since the November 2011 Cannes summit, all G-20 summits have been held annually.[2]
[https://en.wikipedia.org/wiki/G-20_major_economies] {2016-04-14}
===
The Group of Twenty Finance Ministers and Central Bank Governors (G-20, G20, Group of Twenty) is a group of finance ministers and central bank governors from 20 major economies: 19 countries plus the European Union, which is represented by the President of the European Council and by the European Central Bank.[3] Their heads of government or heads of state have also periodically conferred at summits since their initial meeting in 2008. Collectively, the G-20 economies comprise 85%[4] of global gross national product, 80% of world trade (including EU intra-trade) and two-thirds of the world population.[3]

The G-20 was proposed by former Canadian Finance Minister Paul Martin[5] (later, Prime Minister) for cooperation and consultation on matters pertaining to the international financial system. It studies, reviews, and promotes discussion (among key industrial and emerging market countries) of policy issues pertaining to the promotion of international financial stability, and seeks to address issues that go beyond the responsibilities of any one organization. With the G-20 growing in stature since the 2008 Washington summit, its leaders announced on September 25, 2009, that the group will replace the G8 as the main economic council of wealthy nations.[6]

The heads of the G-20 nations have met semi-annually at G-20 summits since 2008. The most recent was held in Seoul on November 11–12, 2010. Starting in 2011, G-20 summits will be held annually.[3]
[http://en.wikipedia.org/wiki/G20]

_ADDRESS.WPG:
* http://www.g20.org//

G20e'resource

name::
* McsEngl.G20e'resource,

Staff Note for the G-20—A Guiding Framework for Structural Reforms
Date: April 1, 2016
Summary:This note responds to a request from the G20 for IMF assistance in helping develop priorities and guiding principles for structural reforms. Structural reforms have long been a central element of the G20’s strategy of achieving job-rich growth, and G20 countries have made over 1,000 structural policy commitments in their national growth strategies. However, implementation of these commitments has been relatively weak so far. Faster progress on structural reforms is therefore needed to support growth in the near term and bolster potential growth in the medium term—and more generally to make economies more innovative, flexible, and resilient.
[http://www.imf.org/external/pp/longres.aspx?id=5030]

G20e.EVOLUTING#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.G20e.EVOLUTING,

{time.2008}:
In 2008, Spain and the Netherlands were included, by French invitation, in the G-20 Leaders Summit on Financial Markets and the World Economy.
[http://en.wikipedia.org/wiki/G20]

{time.1999}:
The inaugural meeting took place on 15–16 December 1999 in Berlin.
[http://en.wikipedia.org/wiki/G20]

oznInl.g33 {1999}

_CREATED: {2012-04-01}

name::
* McsEngl.oznInl.g33 {1999},
* McsEngl.conceptCore321.3.23,
* McsEngl.g33@cptCore321.3.23,

_DESCRIPTION:
The Group of 33 was an international grouping that existed briefly in 1999, comprising the thirty-three leading national economies of the world.
It superseded the Group of 22 in early 1999, and was itself superseded by the present Group of 20 later that year. A number of G33 meetings on the international financial system were held at the initiative of the finance ministers and central bank governors of the G7. The first meeting was held in Bonn, Germany in 1999.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/G33_(industrialized_countries)]

_Member:
The previous Group of 33 consisted of the finance ministers and central bank governors of:

Argentina
Australia
Belgium
Brazil
Canada
Chile
China
Cτte d'Ivoire
Egypt
France
Germany
Hong Kong (autonomous territory)
India
Indonesia
Italy
Japan
Malaysia
Mexico
Morocco
Netherlands
Poland
Russia
Saudi Arabia
Singapore
South Africa
South Korea
Spain
Sweden
Switzerland
Thailand
Turkey
United Kingdom
United States
[http://en.wikipedia.org/wiki/G33_(industrialized_countries)]

oznInl.g22 {1998-1999}

_CREATED: {2012-04-01}

name::
* McsEngl.oznInl.g22 {1998-1999},
* McsEngl.conceptCore321.3.22,
* McsEngl.g22@cptCore321.3.22,

_DESCRIPTION:
The Group of 22 (G22 or Willard Group) was announced by the leaders of APEC in 1997. The intention was to convene a number of meetings between finance ministers and central bank governors to make proposals on reform of the global financial system. The Group of 22 comprised members of the G8 and 14 other countries. It first met in 1998 in Washington, D.C. to consider the stability of the international financial system and capital markets. It was superseded first by the Group of 33 in 1999 and then by the Group of 20 (G-20).[1]
Hong Kong, Singapore, Malaysia and Thailand were members of the G22, but are not members of the G20. The European Union, Turkey and Saudi Arabia are members of the G20, but were not members of the G22. Poland was a member of the G22, but is only represented in the G20 through the EU seat.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Group_of_22]

_Member:
G8 Nations:
Canada
France
Germany
Italy
Japan
Russia
United Kingdom
United States
Other 14 nations:
Argentina
Australia
Brazil
China
Hong Kong, China
India
Indonesia
Malaysia
Mexico
Poland
Singapore
South Africa
South Korea
Thailand
[http://en.wikipedia.org/wiki/Group_of_22]

oznInl.G8

_CREATED: {2012-04-01}

name::
* McsEngl.oznInl.G8,
* McsEngl.conceptCore321.3.24,
* McsEngl.g8@cptCore321.3.24,

oznInl.G7 {1975}

name::
* McsEngl.oznInl.G7 {1975},
* McsEngl.conceptCore321.3.9,
* McsEngl.conceptEconomy245,
* McsEngl.g7@cptCore321.3.9,
* McsEngl.group-7,
* McsEngl.group7@cptCore321.3.9,
* McsElln.ΟΜΑΔΑ-ΤΩΝ-7,
* McsElln.ΟΜΑΔΑ7@cptCore321.3.9,

_DEFINITION:
The G7 (also known as the G-7) is an international finance group consisting of the finance ministers from seven industrialized nations.
History
The G7 began in 1975 as the Group of Six and included the countries of France, Germany, Italy, Japan, United Kingdom, and United States, and was joined by Canada the following year .[1] Collectively, the G7 nations comprised 50.4% of global nominal GDP and 39.3% of global GDP (PPP). This group meets several times a year to discuss economic policies. Their work is supported by regular, functional meetings of officials, including the G7 Finance disputes.[2]
The G7 met in Washington D.C. twice in 2008 [3] and in February 2009, in Rome, to discuss the global financial crisis of 2007-2010.[4][5] The group of finance ministers has pledged to take "all necessary steps" to help stem the crisis.[6]
[http://en.wikipedia.org/wiki/G7]

ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ 7 είναι ΟΡΓΑΝΩΣΗ#cptCore925.1# των 7 πλουιώτερων οικονομικά χωρών του κόσμου.
[hmnSngo.1995-04]

_Member:
ΙΣΧΥΡΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:
ΗΠΑ, ΙΑΠΩΝΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ, ΚΑΝΑΔΑΣ

oznInl.G30 {1978}

_CREATED: {2012-08-01}

name::
* McsEngl.oznInl.G30 {1978},
* McsEngl.conceptCore321.3.27,
* McsEngl.G30@cptCore321.3.27, {2012-08-01}
* McsEngl.group-of-thirty,

_DESCRIPTION:
The Group of Thirty, often abbreviated to G30, is an international body of leading financiers and academics which aims to deepen understanding of economic and financial issues and to examine consequences of decisions made in the public and private sectors related to these issues. Topical areas within the interest of the group include:
Foreign exchange, currency, etc.
International capital markets
International financial institutions
Central banks and supervision of financial services and markets
Macroeconomic issues such as product and labor markets, etc.
The group is noted for its advocacy of changes in global clearing and settlement.
The group consists of thirty members and includes the heads of major private banks and central banks, as well as members from academia and international institutions. It holds two full meetings each year and also organises seminars, symposia, and study groups. It is based in Washington, D.C.
The Group of Thirty was founded in 1978 by Geoffrey Bell at the initiative of the Rockefeller Foundation,[1] which also provided initial funding for the body. Its first chairman was Johannes Witteveen, the former managing director of the International Monetary Fund. The G30's current Chairman is Jean-Claude Trichet.[2] Its current Chairman of the Board of Trustees is Jacob Frenkel, and Paul Volcker is Chairman Emeritus.
The Bellagio Group, formed by Austrian economist Fritz Machlup, was the immediate predecessor to the Group of Thirty.[3] It first met in 1963, to investigate international currency problems, particularly the balance of payments crisis which America faced throughout the early 1960s.
...
Group of Thirty
Consultative Group on International Economic and Monetary Affairs, Inc.
Established 1978
Chairman Jean-Claude Trichet
Executive Director Stuart P. M. Mackintosh
Faculty 30
Staff 4
Budget $448k (FY07)
Location Washington, D.C.
Address
1726 M Street, NW, Suite 200
Washington, DC 20036 USA
Website www.group30.org
[http://en.wikipedia.org/wiki/G30]

oznInl.GOVERNMENT

_CREATED: {2012-04-05}

name::
* McsEngl.oznInl.GOVERNMENT,
* McsEngl.conceptCore321.3.34,
* McsEngl.intergovernmental-organization@cptCore927.3, {2012-04-05}
* McsEngl.international-governmental-organization@cptCore927.3, {2012-04-05}
* McsEngl.IGO@cptCore927.3,

_DESCRIPTION:
An intergovernmental organization, sometimes rendered as an international governmental organization and both abbreviated as IGO, is an organization composed primarily of sovereign states (referred to as member states), or of other intergovernmental organizations. Intergovernmental organizations are often called international organizations, although that term may also include international nongovernmental organization such as international non-profit organizations or multinational corporations.

Intergovernmental organizations are an important aspect of public international law. IGOs are established by treaty that acts as a charter creating the group. Treaties are formed when lawful representatives (governments) of several states go through a ratification process, providing the IGO with an international legal personality.

Intergovernmental organizations in a legal sense should be distinguished from simple groupings or coalitions of states, such as the G8 or the Quartet. Such groups or associations have not been founded by a constituent document and exist only as task groups.

Intergovernmental organizations must also be distinguished from treaties. Many treaties (such as the North American Free Trade Agreement, or the General Agreement on Tariffs and Trade before the establishment of the World Trade Organization) do not establish an organization and instead rely purely on the parties for their administration becoming legally recognized as an ad hoc commission. Other treaties have established an administrative apparatus which was not deemed to have be granted international legal personality.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Intergovernmental_organizations]

oznInl.GOVERNMENT.NO

_CREATED: {2014-05-10}

name::
* McsEngl.oznInl.GOVERNMENT.NO,
* McsEngl.international-nongovernmetal-organization,
* McsEngl.INGO,

_DESCRIPTION:
The World Bank defines a non-governmental organization (NGO) as "private organizations that pursue activities to relieve suffering, promote the interests of the poor, protect the environment, provide basic social services, or undertake community development".[1] An international non-governmental organization (INGO) has the same mission as a non-governmental organization (NGO), but it is international in scope and has outposts around the world to deal with specific issues in many countries.
Both terms, NGO and INGO, should be differentiated from intergovernmental organizations (IGOs), which describes groups such as the United Nations or the International Labour Organization. An INGO may be founded by private philanthropy, such as the Carnegie, Rockefeller, Gates and Ford Foundations, or as an adjunct to existing international organizations, such as the Catholic or Lutheran churches. A surge in the founding of development INGOs occurred during World War II, some of which would later become the large development INGOs like Oxfam, Catholic Relief Services, CARE International, and Lutheran World Relief.
International Non-governmental Organizations can further be defined by their primary purpose.[2] Some INGOs are operational, meaning that their primary purpose is to foster the community based organizations within each country via different projects and operations. Some INGOs are advocacy-based, meaning that their primary purpose is to influence the policy-making of different countries’ governments regarding certain issues or promote the awareness of a certain issue. Many of the large INGOs have components of both operational projects and advocacy initiatives working together within individual countries.
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_nongovernmental_organization] {2014-05-10}

oznInl.International-Criminal-Court

_CREATED: {2016-11-19}

name::
* McsEngl.oznInl.International-Criminal-Court,
* McsEngl.ICC,
* McsEngl.international-criminal-court,
* McsEngl.ognIcc,

_DESCRIPTION:
The International Criminal Court (ICC or ICCt)[2] is an intergovernmental organization and international tribunal that sits in The Hague in the Netherlands. The ICC has the jurisdiction to prosecute individuals for the international crimes of genocide, crimes against humanity, and war crimes. The ICC is intended to complement existing national judicial systems and it may therefore only exercise its jurisdiction when certain conditions are met, such as when national courts are unwilling or unable to prosecute criminals or when the United Nations Security Council or individual states refer investigations to the Court. The ICC began functioning on 1 July 2002, the date that the Rome Statute entered into force. The Rome Statute is a multilateral treaty which serves as the ICC's foundational and governing document. States which become party to the Rome Statute, for example by ratifying it, become member states of the ICC. Currently, there are 124 states which are party to the Rome Statute and therefore members of the ICC. However, Burundi, South Africa, and Gambia have given formal notice that they will withdraw from the Rome Statute.
The ICC has four principal organs: the Presidency, the Judicial Divisions, the Office of the Prosecutor, and the Registry. The President is the most senior judge chosen by his or her peers in the Judicial Division, which hears cases before the Court. The Office of the Prosecutor is headed by the Prosecutor who investigates crimes and initiates proceedings before the Judicial Division. The Registry is headed by the Registrar and is charged with managing all the administrative functions of the ICC, including the headquarters, detention unit, and public defense office.
The Office of the Prosecutor has opened ten official investigations and is also conducting an additional nine preliminary examinations. Thus far, 39 individuals (all Africans) have been indicted in the ICC, including Ugandan rebel leader Joseph Kony, Sudanese president Omar al-Bashir, Kenyan president Uhuru Kenyatta, Libyan leader Muammar Gaddafi, and Ivorian president Laurent Gbagbo.
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Criminal_Court]

oznInl.IMF {1944|1947-}

name::
* McsEngl.conceptEconomy154,
* McsEngl.conceptEconomy321.3.39,
* McsEngl.IMF@cptEconomy154,
* McsEngl.INTERNATIONAL MONETARY FUND,
* McsEngl.international-monetary-fund@cptEconomy154, {2012-04-10}
* McsEngl.ognIMF,
* McsEngl.ognImf@cptEconomy154,
* McsElln.ΔΝΤ@cptEconomy154,
* McsElln.ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ,

ognImf'DEFINITION

International Monetary Fund (IMF)
The International Monetary Fund (IMF) is an organisation of 187 countries that works to foster global monetary cooperation, secure financial stability, facilitate international trade, promote high employment and sustainable economic growth, and reduce poverty.
[http://www.unsceb.org/members]
===
ΕΙΧΕ-ΦΟΡΤΙΣΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ-ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΣΩΣΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ-ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΥ-ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ-ΤΟΥ-ΜΠΡΕΤΟΝ-ΓΟΥΝΤΣ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 29#cptResource157#]
Εδωσε τα θεσμικά πλαίσια της συνεργασίας των κρατών μελών, για την επίλυση των νομισματικών προβλημάτων που τους αποσχολούσε στο σύνολό τους.
... Είχε την υποχρέωση να συμπαρασταθεί στις χώρες μέλη που είχαν πρόβλημα στην διατήρηση της σταθερής ισοτιμίας.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 30#cptResource157#]

The International Monetary Fund fosters economic growth and employment by providing temporary financial assistance to countries to help ease balance of payments adjustment and technical assistance. The IMF currently has $28 billion in outstanding loans to 74 nations.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

ΔΝΤ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ...
[hmnSngo.1995-05]

ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗ-ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΣΑΝ ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΙ ΝΑ ΡΥΘΜΙΖΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ-ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙ Σ'ΑΥΤΑ ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ, ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΕΛΛΕΙΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΣΟΖΥΓΙΩΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ...
ΑΣΚΕΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ-ΜΕΛΩΝ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΩΜΕΝΕΣ.
[ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 1983, 106#cptResource172#]

The most important institution establised by the Bretton Woods charter was the IMF. It began operations in 1947.
[Cooper et al, 1990, 564#cptResource432#]

Founded in 1945, began work in 1946. Brought into relationship with the United Nations in 1947. The Fund promotes international monetary cooperation and stabilized currencies. It sells currency to members for international trade and offers help on financial problems. Headquarters, Washington, D.C.

ognImf'GENERIC

_GENERIC:
* world-organization#cptCore321.3.30#

ognImf'articles-of-agreement

name::
* McsEngl.ognImf'articles-of-agreement,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.imf.org/external/pubs/ft/aa/index.htm,

_DESCRIPTION:
Adopted at the United Nations Monetary and Financial Conference, Bretton Woods, New Hampshire, July 22, 1944.
Entered into force December 27, 1945.
Amended effective July 28, 1969, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 23–5, adopted May 31, 1968;
amended effective April 1, 1978, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 31–4, adopted April 30, 1976;
amended effective November 11, 1992, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 45–3, adopted June 28, 1990;
amended effective August 10, 2009, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 52–4, adopted September 23, 1997;
amended effective February 18, 2011, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 63–3, adopted May 5, 2008; and
amended effective March 3, 2011, by the modifications approved by the Board of Governors in Resolution No. 63–2, adopted April 28, 2008.
[http://www.imf.org/external/pubs/ft/aa/index.htm]

ognImf'bankcruptcy

name::
* McsEngl.ognImf'bankcruptcy,

Χρεοκόπησαν πάνω από 50 χώρες που στήριξε το ΔΝΤ
ΑΘΗΝΑ 13/08/2013
Οι χώρες που λαμβάνουν οικονομική βοήθεια από το ΔΝΤ δεν είναι προφυλαγμένες από τον κίνδυνο χρεοκοπίας, υποστηρίζει μελέτη του οίκου Moody's, που διενεργήθηκε σε βάθος 30 ετών - από το 1983 ως το 2012 - και μελέτησε τις περιπτώσεις 168 χωρών, εκ των οποίων οι 114 στηρίχθηκαν οικονομικά από το ΔΝΤ.

Στις μισές χρεοκοπίες χωρών που έχουν σημειωθεί από το 1983, είχαν προηγηθεί προγράμματα στήριξης από το ΔΝΤ, διευκρινίζει ο Moody's.

Αυτόν τον λόγο επικαλείται ο οίκος για να μην αναβαθμίζει την πιστοληπτική ικανότητα χωρών όταν λαμβάνουν βοήθεια από το ΔΝΤ. Μάλιστα, κατά την περίοδο που εξετάζεται στη μελέτη, οι χρεοκοπίες είναι διπλάσιες για τις χώρες που στηρίζονταν από προγράμματα του Ταμείου.

Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι οι χώρες οι οποίες προσφεύγουν στο Ταμείο για βοήθεια αντιμετωπίζουν περισσότερους "παράγοντες κινδύνου" οι οποίοι θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αθέτηση πληρωμών εκ μέρους τους, όπως είναι μια τραπεζική κρίση ή ένα "πολύ υψηλό" δανειακό βάρος.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η Αργεντινή, η οποία αναγκάστηκε να κηρύξει αδυναμία αποπληρωμής των δανειστών της στα τέλη του 2001, ενώ επί πολλά χρόνια λάμβανε οικονομική βοήθεια από το ΔΝΤ.

Σύμφωνα πάντως με τον Moody's, η μελέτη καταδεικνύει ότι η "πλειονότητα" των χωρών που στηρίχθηκαν από το Ταμείο δεν χρεοκόπησαν αν και πολλές από αυτές δεν είχαν πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές. "Αυτή είναι η απόδειξη ότι τα προγράμματα του ΔΝΤ συχνά κατάφεραν να περιορίσουν τον κίνδυνο αθέτησης πληρωμών", τονίζει.

Σήμερα, περισσότερες από 60 χώρες, μεταξύ των οποίων και τέσσερα μέλη της ευρωζώνης (Ελλάδα, Κύπρος, Ιρλανδία, Πορτογαλία) λαμβάνουν βοήθεια από το ΔΝΤ.
[http://www.nooz.gr/economy/ta-daneia-tou-dnt-den-8orakizoun-apo-ti-xreokopia]

ognImf'borrower

name::
* McsEngl.ognImf'borrower,

_DESCRIPTION:
As of January 2012, the largest borrowers from the IMF in order were Greece, Portugal, Ireland, Romania, and Ukraine.[32]
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund]

ognImf'data-dissemination-standard

name::
* McsEngl.ognImf'data-dissemination-standard,
* McsEngl.data-dissemination-standard@cptEconomy,
* McsEngl.DDS@cptEconomy,

_DESCRIPTION:
In 1995 the International Monetary Fund began work on data dissemination standards with the view of guiding IMF member countries to disseminate their economic and financial data to the public. The International Monetary and Financial Committee (IMFC) endorsed the guidelines for the dissemination standards and they were split into two tiers: The General Data Dissemination System (GDDS) and the Special Data Dissemination Standard (SDDS).
The executive board approved the SDDS and GDDS in 1996 and 1997 respectively, and subsequent amendments were published in a revised Guide to the General Data Dissemination System. The system is aimed primarily at statisticians and aims to improve many aspects of statistical systems in a country. It is also part of the World Bank Millennium Development Goals and Poverty Reduction Strategic Papers.
The primary objective of the GDDS is to encourage member countries to build a framework to improve data quality and statistical capacity building in order to evaluate statistical needs, set priorities in improving the timeliness, transparency, reliability and accessibility of financial and economic data. Some countries initially used the GDDS, but later upgraded to SDDS.
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund]

ognImf'drawing-rights

name::
* McsEngl.ognImf'drawing-rights,

Η ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ή ΤΑ "ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ" (DRAWING RIGHTS) ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΜΕΧΡΙ 200% ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 30#cptResource157#]

ognImf'evaluation#cptCore546.107#

name::
* McsEngl.ognImf'evaluation,

Κλείνοντας, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, “Όταν μία αντιπροσωπεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου «επισκέπτεται» μία χώρα, θέτοντας σαν προϋπόθεση για την εκχώρηση δανείων τον περιορισμό των κοινωνικών και λοιπών δαπανών, η διαφορά δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σε σχέση με τη φυσική καταστροφή που θα προκαλούσε ένας βομβαρδισμός εκ μέρους του ΝΑΤΟ.
Το ΔΝΤ απαιτεί το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και βιομηχανιών, με ένα πολύ χαμηλότερο κόστος «εισβολής» για τη Δύναμη που εκπροσωπεί, από αυτό που θα είχε ο ανελέητος βομβαρδισμός των νοσοκομείων, των σχολείων και των βιομηχανιών - όπως στο παράδειγμα της Γιουγκοσλαβίας. Το αποτέλεσμα όμως, για τη χώρα «υποδοχής» του, είναι σχετικά το ίδιο: Η απόλυτη καταστροφή της” (M.Chossudovsky).
[http://www.casss.gr/PressCenter/Articles/2585.aspx]

IMPORTANCE#cptCore781#

ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΝΤ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ή ΟΧΙ ΕΝΟΣ ΔΑΝΕΙΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΡΟΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑΣ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 30#cptResource157#]

ognImf'exchange-rate-system#cptEconomy541.115.81#

name::
* McsEngl.ognImf'exchange-rate-system,

ognImf'financial-resource

name::
* McsEngl.ognImf'financial-resource,
* McsEngl.ognImf'fund,

_DESCRIPTION:
Most resources for IMF loans are provided by member countries, primarily through their payment of quotas. Borrowing provides a temporary supplement to quota resources and has played a critical role in enabling the Fund to meet members’ needs for financial support during the global economic crisis. Concessional lending and debt relief for low-income countries are financed through separate contribution-based trust funds.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/finfac.htm]

ognImf'contribution (quota)

name::
* McsEngl.ognImf'contribution (quota),
* McsEngl.ognImf'quota,
* McsEngl.ognImf'quota-resource,
* McsElln.ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ-ΜΕΛΩΝ,

_DESCRIPTION:
The quota system
Each member of the IMF is assigned a quota, based broadly on its relative size in the world economy, which determines its maximum contribution to the IMF’s financial resources. Upon joining the IMF, a country normally pays up to one-quarter of its quota in the form of widely accepted foreign currencies (such as the U.S. dollar, euro, yen, or pound sterling) or Special Drawing Rights (SDRs). The remaining three-quarters are paid in the country’s own currency.
Quotas are reviewed at least every five years. In 2010, the 14th General Review of Quotas was completed, and the IMF’s members agreed that the Fund’s quota resources should be doubled to SDR 476.8 billion.
The Fourteenth General Review of Quotas was completed two years ahead of the original schedule in December 2010, with a decision to double the IMF’s quota resources to SDR 477 billion.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/finfac.htm]
===
Countries contribute funds to a pool through a quota system from which countries with payment imbalances can borrow.
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund]
===
Στο αρχικό του κεφάλαιο είχαν κάνει συνεισφορά σε χρυσό ή δολλάρια 25% και εγχώριο νόμισμα 75%.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 30#cptResource157#]

{time.2010}:
=== contributions.
As of 2010, the fund had XDR476.8 billion, about US$755.7 billion at then-current exchange rates.[3]

ognImf'gold

name::
* McsEngl.ognImf'gold,

Gold holdings
The IMF’s gold holdings amount to about 90.5 million troy ounces (2,814.1 metric tons), making the IMF one of the largest official holders of gold in the world. However, the IMF’s Articles of Agreement strictly limit the use of this gold. If approved by an 85 percent majority of total voting power of member countries, the IMF may sell or accept gold as payment by member countries but it is prohibited from buying gold or engaging in other gold transactions.
In December 2010, the IMF concluded the sale of 403.3 metric tons of gold (about one-eighth of its holdings) as authorized by the Executive Board in September 2009. The limited gold sale was conducted under strong safeguards to avoid market disruption and all gold sales were at market prices, including direct sales to official holders.
SDR 4.4 billion of profits from the sale of its gold were used to establish an endowment as part of the IMF’s new income model, designed to put the institution’s finances on a sustainable footing.A proportion of the gold sales is used to subsidize financing for low-income countries.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/finfac.htm]

ognImf'headquarter

name::
* McsEngl.ognImf'headquarter,

ογσΔντ'έδρα,

Headquarters: Washington, D.C.

ognImf'member

name::
* McsEngl.ognImf'member,

_SPCIFIC:
* 188 member {2015} [Wikipedia]
* 134 ΜΕΛΗ {1986} [ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 86#cptResource157#]
* 129 ΜΕΛΗ {1977} [ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 86#cptResource157#]
* 039 members {1946} [By the end of 1946 the IMF had grown to 39 members.[25], wikipedia]
* 029 member {1945} [The IMF formally came into existence on 27 December 1945, when the first 29 countries ratified its Articles of Agreement.[24], wikipedia]

ognImf'SDR#cptEconomy478#

name::
* McsEngl.ognImf'SDR,

ognImf'system.ADMINISTERING

name::
* McsEngl.ognImf'system.ADMINISTERING,

_DESCRIPTION:
Governance and organization: The IMF is accountable to the governments of its member countries. At the top of its organizational structure is the Board of Governors, which consists of one Governor and one Alternate Governor from each member country. The Board of Governors meets once each year at the IMF-World Bank Annual Meetings. Twenty-four of the Governors sit on the International Monetary and Financial Committee (IMFC) and normally meet twice each year.
The day-to-day work of the IMF is overseen by its 24-member Executive Board, which represents the entire membership; this work is guided by the IMFC and supported by the IMF staff. A proposed Amendment of the IMF’s Articles of Agreement will introduce for the first time an Executive Board whose members are all elected. The Managing Director is the head of the IMF staff and Chairman of the Executive Board and is assisted by four Deputy Managing Directors.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/glance.htm]
===
* http://www.imf.org/external/np/obp/orgcht.htm,

ognImf'board-of-governors

name::
* McsEngl.ognImf'board-of-governors,

_DESCTIPTION:
The IMF is accountable to the governments of its member countries. At the top of its organizational structure is the Board of Governors, which consists of one Governor and one Alternate Governor from each member country. The Board of Governors meets once each year at the IMF-World Bank Annual Meetings. [http://www.imf.org/external/np/exr/facts/glance.htm]

Joint IMF-World Bank Development Committee

Known formally as the Joint Ministerial Committee of the Boards of Governors of the Bank and the Fund on the Transfer of Real Resources to Developing Countries.

ognImf'executive-board

name::
* McsEngl.ognImf'executive-board,

_DESCTIPTION:
The day-to-day work of the IMF is overseen by its 24-member Executive Board, which represents the entire membership; this work is guided by the IMFC and supported by the IMF staff. A proposed Amendment of the IMF’s Articles of Agreement will introduce for the first time an Executive Board whose members are all elected. The Managing Director is the head of the IMF staff and Chairman of the Executive Board and is assisted by four Deputy Managing Directors.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/glance.htm]
===
The Executive Board (the Board) is responsible for conducting the day-to-day business of the IMF. It is composed of 24 Directors, who are appointed or elected by member countries or by groups of countries, and the Managing Director, who serves as its Chairman. The Board usually meets several times each week. It carries out its work largely on the basis of papers prepared by IMF management and staff.

ognImf'executive-director

name::
* McsEngl.ognImf'executive-director,
* McsElln.εκτελεστικός-διευθυντής,

O καθηγητής Ψαλιδόπουλος νέος αντιπρόσωπος στο ΔΝΤ
Posted date: June 17, 2015In: ΔΝΤ, Ελλαδα, Οικονομια, ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟNo Comments
Ο κ. Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, νυν Πρόεδρος του ΚΕΠΕ και Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), δέχθηκε την πρόταση του Υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, να αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Η θητεία του θα αρχίσει την 29η Ιουνίου 2015.

Υπενθυμίζεται πως η Ελλάδα εκπροσωπείται στο ΔΝΤ από Αναπληρωματικό Εκτελεστικό Διευθυντή υπό τον Εκτελεστικό Διευθυντή που διορίζει η Ιταλία η οποία επίσημα εκπροσωπεί στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Μάλτα, την Αλβανία και τον Άγιο Μαρίνο.

Ο κ. Ψαλιδόπουλος είναι απόφοιτος του ΕΚΠΑ, της Παντείου και του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, πανεπιστήμια στα οποία συνέχισε ως καθηγητής για πολλά χρόνια. Πριν αναλάβει Πρόεδρος του ΚΕΠΕ ο κ. Ψαλιδόπουλος κατείχε την Έδρα Κωνσταντίνος Καραμανλής της Σχολής Fletcher του Πανεπιστημίου Tufts των ΗΠΑ (2010-2014).
[http://mignatiou.com/2015/06/o-kathigitis-psalidopoulos-neos-antiprosopos-sto-dnt/]

ognImf'Independent-Evaluation-Office

name::
* McsEngl.ognImf'Independent-Evaluation-Office,

ognImf'IMFC

name::
* McsEngl.ognImf'IMFC,

_DESCTIPTION:
Twenty-four of the Governors sit on the International Monetary and Financial Committee (IMFC) and normally meet twice each year.
The day-to-day work of the IMF is overseen by its 24-member Executive Board, which represents the entire membership; this work is guided by the IMFC and supported by the IMF staff. A proposed Amendment of the IMF’s Articles of Agreement will introduce for the first time an Executive Board whose members are all elected. The Managing Director is the head of the IMF staff and Chairman of the Executive Board and is assisted by four Deputy Managing Directors.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/glance.htm]

ognImf'managing-director

name::
* McsEngl.ognImf'managing-director,
* McsElln.γενικός-διευθυντής,
* McsElln.διευθύνων-σύμβουλος,

_DESCRIPTION:
The IMF has a Managing Director, who is head of the staff and Chairperson of the Executive Board. The Managing Director is appointed by the Executive Board for a renewable term of five years and is assisted by a First Deputy Managing Director and three Deputy Managing Directors.
[http://www.imf.org/external/about.htm]

_SPECIFIC:
Madame Christine Lagarde, from France, is Managing Director and Chairman of the Executive Board starting July 5, 2011

Mr. Dominique Strauss-Kahn, from France, was Managing Director and Chairman of the Executive Board from November 1, 2007 to May 18, 2011.

Mr. Rodrigo de Rato, from Spain, was Managing Director from June 7, 2004 to October 31, 2007.

Mr. Horst Kφhler, from Germany, was Managing Director from May 1, 2000 to March 4, 2004

Michel Camdessus, from France, was Managing Director from January 16, 1987 to February 14, 2000

Jacques de Larosiθre, from France, was Managing Director from June 17, 1978 to January 15, 1987

H. Johannes Witteveen, from the Netherlands, was Managing Director from September 1, 1973 to June 16, 1978

Pierre-Paul Schweitzer, from France, was Managing Director from September 1, 1963 to August 31, 1973

Per Jacobsson, from Sweden, was Managing Director from November 21, 1956 to May 5, 1963

Ivar Rooth, from Sweden, was Managing Director from August 3, 1951 to October 3, 1956

Camille Gutt, from Belgium, served as the IMF's first Managing Director from May 6, 1946 to May 5, 1951
[http://www.imf.org/external/np/exr/chron/mds.asp]

ognImf'deputy-managing-director

name::
* McsEngl.ognImf'deputy-managing-director,

_DESCTIPTION:
The Managing Director is the head of the IMF staff and Chairman of the Executive Board and is assisted by four Deputy Managing Directors.
[http://www.imf.org/external/np/exr/facts/glance.htm]

Investment Office-Staff Retirement Plan

Office of Budget & Planning

Office of Internal Audit and Inspection

Risk Management Unit

ognImf'staff

name::
* McsEngl.ognImf'staff,

_DESCRIPTION:
The IMF’s employees come from all over the world; they are responsible to the IMF and not to the authorities of the countries of which they are citizens. The IMF staff is organized mainly into area; functional; and information, liaison, and support responsibilities.
[http://www.imf.org/external/about.htm]

Senior Officials of the International Monetary Fund
Last Updated: March 26, 2015

* Managing Director Christine Lagarde
* First Deputy Managing Director David Lipton
* Deputy Managing Director and Chief Administrative Officer Carla Grasso
* Deputy Managing Director Mitsuhiro Furusawa
* Deputy Managing Director Min Zhu
* Economic Counsellor Olivier Blanchard
* Financial Counsellor Josι Viρals
* African Department Director Antoinette Monsio Sayeh
* Asia and Pacific Department Director Changyong Rhee
* European Department Director Poul Mathias Thomsen
* Communications Department Director Gerard Rice
* Finance Department Director Andrew Tweedie
* Fiscal Affairs Department Director Vitor Gaspar
* Human Resources Department Director Mark Plant
* Institute for Capacity Development Director Sharmini A. Coorey
* Legal Department General Counsel and Director Sean Hagan
* Middle East and Central Asia Department Director Masood Ahmed
* Monetary and Capital Markets Department Director Josι Viρals
* Research Department Director Olivier Blanchard
* Secretary's Department Secretary Jianhai Lin
* Statistics Department Director Louis Marc Ducharme
* Strategy, Policy, and Review Department Director Siddharth Tiwari
* Technology and General Services Department Director Frank Harnischfeger
* Technology and General Services Department Chief Information Officer Susan Swart
* Western Hemisphere Department Director Alejandro Werner
* Office of Budget and Planning Director Daniel Citrin
* Office of Internal Audit and Inspection Director Clare Brady
* Regional Office for Asia and the Pacific Director Odd Per Brekk
* Offices in Europe Director Christian Mumssen
* Special Representative to the UN Axel Albert Emil Bertuch-Samuels
* Independent Evaluation Office Director Moises J. Schwartz
[http://www.imf.org/external/np/sec/memdir/officers.htm]

ognImf'department

name::
* McsEngl.ognImf'department,

Area Departments
African Department
Asia and Pacific Department
Regional Office for Asia and the Pacific
European Department
Offices in Europe
Middle East and Central Asia Department
Western Hemisphere Department

Functional and Special
Services Departments
Communications Department
Finance Department
Fiscal Affairs Department
Institute for Capacity Development
Joint Vienna Institute
Singapore Training Institute
Middle East Center for Economics and Finance (in Kuwait)
Legal Department
Monetary and Capital Markets Department
Strategy, Policy and Review Department
Research Department
Statistics Department

Information & Liaison
Fund Office United Nations (Attached to the Office of Managing Director.)

Support Services
Human Resources Department
Secretary's Department
Technology and General Services Department

ognImf.EVOLUTING#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.ognImf.EVOLUTING,

_QUERY:
* History#ql:[Field FdTimeSubject:currency imf]#, viewTime: {CURRENCY IMF}

{time.1986}:
134 ΜΕΛΗ
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 86#cptResource157#]

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ: ΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΚΛΕΧΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΣ Ο ΜΙΣΕΛ ΚΑΜΝΤΕΣΣΥ, ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ. ΔΙΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟΝ ΕΠΙΣΗΣ ΓΑΛΛΟ ΖΑΚ ΝΤΙ ΛΑΡΟΣΙΕΡ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΗ
[ΡΙΖ, 21 ΔΕΚΕ 1986]

{time.1981, JAN:
ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΥΝΑΛΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΙΣΧΥΡΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ: ΔΟΛΑΡΙΟ 42%, ΔΥΤΙΚΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΜΑΡΚΟ 19%, ΓΑΛ ΦΡΑΓΚΟ 13%, ΓΙΕΝ ΙΑΠΩΝΙΑΣ 13% ΚΑΙ ΣΤΕΡΛΙΝΑ ΑΓΓΛΙΑΣ 13%

ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 1981 ΟΙ ΗΠΑ ΕΙΧΑΝ ΛΑΒΕΙ 4,9 ΔΙΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΤΔ, Η ΑΓΓΛΙΑ 1,913 ΔΙΣ, ΟΙ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΕΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ 14,7 ΔΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ 6,5 ΔΙΣ. ΤΕΤΟΙΑ Π.Χ. ΜΕΓΑΛΗ ΣΕ ΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΧΩΡΑ ΟΠΩΣ Η ΙΝΔΙΑ ΕΛΑΒΕ ΜΟΝΟ 681 ΕΚΑΤ. ΚΑΙ Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ 359 ΕΚΑΤ
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 79#cptResource157#]

ΜΕ ΤΗ "ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΚΟΝΙΣΤΡΑ" ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΤΟΥ ΔΝΤ, "ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΙΡΑΖ"
[ΠΑΥΛΙΔΗΣ, 1986, 120#cptResource170#]

{time.1978}: ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΙΣΟΤΙΜΙΩΝ:
ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΙΣΟΤΙΜΙΕΣ ΕΠΙΣΗΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΦΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΟΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΝΤ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 37#cptResource157#]

{time.1976}: ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΙΣΟΤΙΜΙΕΣ:
Η "ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ 20" ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ ΣΤΟ KINGSTONE ΤΗΣ ΤΖΑΜΑΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΘΗΚΕ ΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΕΣ ΙΣΟΤΙΜΙΕΣ. ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 1976 ΤΟ ΔΝΤ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 37#cptResource157#]

{time.1974, JUL - 1978, JUL:
Η ΣΧΕΤΙΚΗ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΡΧIΣΕ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΑΓΜΑΤΙΚΗΣ "ΚΑΛΑΘΟΥ". ΤΟ Α' ΚΑΛΑΘΙ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 77#cptResource157#]

{time.1971-1980:
ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ. Ο ΟΓΚΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΥΡΥΝΘΗΚΕ ΑΠΟΤΟΜΑ. ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΚΑΙ ΣΥΝΑΛΑΓΜΑ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΝΤ ΑΠΟ 93,2 ΔΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟ 1970, ΕΦΘΑΣΑΝ ΣΕ 662,8 ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 1979
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 79#cptResource157#]

{time.1971}:
=== The IMF's role was fundamentally altered after the floating exchange rates post 1971.
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund]

{time.1970, JAN: ΕΙΔΙΚΑ ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ:
ΓΕΝΑΡΗΣ 1970, ΑΡΧΙΣΕ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΕΤΔ. ΑΥΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΚΑΙ ΣΑΝ ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΒΗΧΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ (ΔΑΝΕΙΑ) ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΜΕΛΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΙΣΟΡΟΠΙΑΣ ΣΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΤΗΣ
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 33#cptResource157#]
H ΣΧΕΤΙΚΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΕΤΔ ΑΡΧΙΚΑ ΟΡΙΣΤΗΚΕ ΣΕ 0,889 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ ΧΡΥΣΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ. ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΤΔ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑΤΡΕΨΙΜΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 79#cptResource157#]

{time.1967}:
ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ. ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΡΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ 10 ΠΙΟ ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΔΝΤ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 60. ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΝΤ.
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 33#cptResource157#]

{time.1947}:
=== On 1 March 1947, the IMF began its financial operations,[26] and on 8 May France became the first country to borrow from it.[25]
[https://en.wikipedia.org/wiki/International_Monetary_Fund]

{time.1944.07}:
=== ΔΝΤ:
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. ΔΙΕΞΗΧΘΗΚΕ Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΜΠΡΕΤΤΟΝ ΓΟΥΝΤΣ ΣΤΟ ΝΙΟΥΧΑΜΣΑΙΡ ΤΩΝ ΗΠΑ. ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ 44 ΚΡΑΤΗ. Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ. Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΨΗΦΙΣΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΙΣΗΓΗΘΗΚΕ Ο HARRY WHITE (USA) KAI ΑΠΕΡΙΨΕ ΑΥΤΟ ΤΟΥ KEYNS (UK). TOTE ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ ΔΝΤ INTERNATIONAL MONETARY FUND
[ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ, 1986, 28/29#cptResource157#]
ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1947.
[ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 1983, 105#cptResource172#]

oznInl.INTERPOL

_CREATED: {2012-04-14}

name::
* McsEngl.oznInl.INTERPOL,
* McsEngl.conceptCore321.3.33,
* McsEngl.interpol@cptCore927.4, {2012-04-14}

_DESCRIPTION:
INTERPOL, whose full name is the International Criminal Police Organization (ICPO) – INTERPOL,[1] is an organization facilitating international police cooperation. It was established as the International Criminal Police Commission (ICPC) in 1923 and adopted its telegraphic address as its common name in 1956.

Its membership of 190 countries provides finance of around €59 million through annual contributions. The organization's headquarters is in Lyon, France. It is the second largest intergovernmental organization after the United Nations, in terms of number of member states.

Its current Secretary-General is Ronald Noble, a former United States Under Secretary of the Treasury for Enforcement. Its current President is Singapore's Senior Deputy Secretary of the Ministry of Home Affairs and former Commissioner of Police Khoo Boon Hui; the President before that, Jackie Selebi, National Commissioner of the South African Police Service, held his term from 2004 till his resignation on 13 January 2008, after which he was charged in South Africa on three counts of corruption and one of defeating the course of justice, and replaced by Arturo Herrera Verdugo, current National Commissioner of Investigations Police of Chile and former vice president for the American Zone, who remained acting president until the organization meeting in October 2008.[2]

In order to maintain as politically neutral a role as possible, Interpol's constitution forbids it to undertake any interventions or activities of a political, military, religious, or racial nature.[3] Its work focuses primarily on public safety, terrorism, organized crime, crimes against humanity, environmental crime, genocide, war crimes, piracy, illicit drug production, drug trafficking, weapons smuggling, human trafficking, money laundering, child pornography, white-collar crime, computer crime, intellectual property crime and corruption.

In 2008, the Interpol General Secretariat employed a staff of 588, representing 84 member countries. The Interpol public website[4] received an average of 2.2 million page visits every month. Interpol issued 3,126 red notices for the year 2008 which led to the arrest of 718 people.[5]

Despite its stance of political neutrality, the agency has been criticized for its role in some arrests which critics contend have been politically motivated, such as the arrest of Saudi journalist Hamza Kashgari by Malaysian police on February 9, 2012 for allegedly insulting Muhammad[6][7] and his subsequent deportation to Saudi Arabia on February 12, 2012, where he may face the death penalty over charges of apostasy due to these alleged insults.[8][9] Interpol, however, later denied its involvement in the arrest, notwithstanding the Malaysian police's assertion to the contrary.[7]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Interpol]

_ATTRIBUTE:
International Criminal Police Organization – INTERPOL
Common name Interpol
Abbreviation ICPO

Logo of the International Criminal Police Organization – INTERPOL.
Agency overview
Formed 7 September 1923
Annual budget €59 million
Legal personality Governmental: Government agency
Jurisdictional structure
International agency
Countries 190 member states
Governing body Interpol General Assembly
Constituting instrument ICPO-INTERPOL Constitution and General Regulations
General nature
Law enforcement
Civilian agency
Operational structure
Headquarters 200, quai Charles de Gaulle, Lyon, France
Agency executives
Khoo Boon Hui, President
Ronald Noble, Secretary General
Facilities
National Central Bureaus 187
Website
interpol.int
[http://en.wikipedia.org/wiki/Interpol]

oznInl.MILITARY

name::
* McsEngl.oznInl.MILITARY,
* McsEngl.conceptCore321.3.35,

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ:
NATO-(1949)#cptCore321.3.1#

oznInl.MONETARY-UNION

name::
* McsEngl.oznInl.MONETARY-UNION,
* McsEngl.conceptCore321.3.17,
* McsEngl.monetary-union@cptCore321.3.17,
* McsEngl.currency-union@cptCore321.3.17,
* McsEngl.mu@cptCore321.3.17,

_DESCRIPTION:
A currency union (also known as monetary union) is where two or more states share the same currency, though without there necessarily having any further integration such as an Economic and Monetary Union, which has in addition a customs union and a single market.
There are three types of currency unions:
- Informal - unilateral adoption of foreign currency[citation needed]
- Formal - adoption of foreign currency by virtue of bilateral or multilateral agreement with the issuing authority, sometimes supplemented by issue of local currency in currency peg regime
- Formal with common policy - establishment by multiple countries of common monetary policy and issuing authority for their common currency
The theory of the optimal currency area addresses the question of how to determine what geographical regions should share a currency in order to maximize economic efficiency.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Monetary_union]

mu'Latin (1865-1927)

name::
* McsEngl.mu'Latin (1865-1927),
* McsEngl.Latin-Monetary-Union@cptEconomy176i,
* McsEngl.LMU@cptEconomy176i,

_DESCRIPTION:
The Latin Monetary Union (LMU) was a 19th century attempt to unify several European currencies into a single currency that could be used in all the member states, at a time when most national currencies were still made out of gold and silver. It was established in 1865 and disbanded in 1927.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Latin_Monetary_Union]

oznInl.NAFTA (1994)

name::
* McsEngl.oznInl.NAFTA (1994),
* McsEngl.conceptCore321.3.2,
* McsEngl.NAFTA@cptCore321.3.2,
* McsEngl.NAFTA,
* McsElln.ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ-ΕΝΩΣΗ,

_GENERIC:
* trade-block

_DESCRIPTION:
The North American Free Trade Agreement or NAFTA is an agreement signed by the governments of Canada, Mexico, and the United States, creating a trilateral trade bloc in North America. The agreement came into force on January 1, 1994. It superseded the Canada – United States Free Trade Agreement between the U.S. and Canada. In terms of combined purchasing power parity GDP of its members, as of 2007 the trade bloc is the largest in the world and second largest by nominal GDP comparison.

The North American Free Trade Agreement (NAFTA) has two supplements, the North American Agreement on Environmental Cooperation (NAAEC) and the North American Agreement on Labor Cooperation (NAALC).
[http://en.wikipedia.org/wiki/North_American_Free_Trade_Area]
===
ΑΠΟ ΤΙΣ 13 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΥΠΕΓΡΑΦΗ ΚΑΤ'ΑΡΧΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ.
ΘΑ ΙΣΧΥΣΕΙ ΑΠΟ 1.1.1994
[ΒΗΜΑ, 22 ΑΥΓΟ 1993, Ε2]

_WHOLE:
* sympan'societyHumanWorld'economy#cptEconomy323.38#

oznInl.NATO {1949}

name::
* McsEngl.oznInl.NATO {1949},
* McsEngl.conceptCore321.3.28,
* McsEngl.conceptCore325,
* McsEngl.NATO@cptCore325,
* McsElln.ΝΑΤΟ@cptCore325,

_GENERIC:
* org-world#cptCore321.3#

NATO είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ...
[hmnSngo.1995-04]

oznInl.OAS {1948}

name::
* McsEngl.oznInl.OAS {1948},
* McsEngl.conceptCore1218,
* McsEngl.conceptCore323,
* McsEngl.OAS@cptCore323,
* McsEngl.Organization-of-American-States,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ-ΚΡΑΤΩΝ,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ'ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ'ΚΡΑΤΩΝ@cptCore323,
* McsElln.ΟΑΚ@cptCore323,
* McsElln.ΟΑΚ,

_GENERIC:
* org-world#cptCore321.3#

_DESCRIPTION:
The Organization of American States (OAS, or, as it is known in the three other official languages, OEA) is a regional international organization, headquartered in Washington, D.C., United States.[1] Its members are the 35 independent states of the Americas.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Organization_of_American_States]
===
ΟΑΚ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ...
[hmnSngo.1995-04]
===
Organization of American States (OAS), regional agency (est. 1948) to promote peace and development in the Americas. It succeeded the Pan-American Union, which became the secretariat of the OAS. The inter-American program of economic assistance called the Alliance for Progress, proposed by Pres. John KENNEDY, was created within the OAS framework in 1961. The OAS has sought to settle disputes between member nations and has discouraged foreign intervention in their internal affairs. In 1962 it expelled Cuba, charging attempted subversion of other OAS countries.

oznInl.OAU

_CREATED: {1963-2002}

name::
* McsEngl.oznInl.OAU,
* McsEngl.conceptCore1217,
* McsEngl.OAU@cptCore324,
* McsEngl.organization-of-african-unity,
* McsElln.ΟΑΕ@cptCore324,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ-ΕΝΟΤΗΤΑΣ,

_GENERIC:
* org-world#cptCore321.3#

The Organisation of African Unity (OAU) (French: Organisation de l'Unitι Africaine (OUA)) was established on 25 May 1963 in Addis Ababa, with 32 signatory governments.[1] It was disbanded on 9 July 2002 by its last chairperson, South African President Thabo Mbeki, and replaced by the African Union (AU).
[http://en.wikipedia.org/wiki/OAU]
===
ΟΑΕ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ...
[hmnSngo.1995-04]
===
Organization of African Unity (OAU), organization (est. 1963) to promote unity, development, and defense of African states; eradicate colonialism; and coordinate economic, health, and other policies. In 1988 there were 49 members.

oznInl.OECD {1961; 34socities}

name::
* McsEngl.oznInl.OECD {1961; 34socities},
* McsEngl.conceptCore321.3.5,
* McsEngl.conceptEconomy2,
* McsEngl.ognOECD,
* McsEngl.OECD@cptCore321.3.5,
* McsEngl.Organization-for-Economic-Cooperation-and-development,
* McsEngl.ognOecd,
* McsElln.ΟΟΣΑ@cptEconomy176.5,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ-ΚΑΙ-ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ,

_DESCRIPTION:
The Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD, French: Organisation de coopιration et de dιveloppement ιconomiques, OCDE) is an international economic organisation of 34 countries founded in 1961 to stimulate economic progress and world trade. It defines itself as a forum of countries committed to democracy and the market economy, providing a platform to compare policy experiences, seeking answers to common problems, identifying good practices, and co-ordinating domestic and international policies of its members.
The OECD originated in 1948 as the Organisation for European Economic Co-operation (OEEC), led by Robert Marjolin of France, to help administer the Marshall Plan for the reconstruction of Europe after World War II. Later, its membership was extended to non-European states. In 1961, it was reformed into the Organisation for Economic Co-operation and Development by the Convention on the Organisation for Economic Co-operation and Development. Most OECD members are high-income economies with a high Human Development Index (HDI) and are regarded as developed countries.
The OECD's headquarters are at the Chβteau de la Muette in Paris, France.
[http://en.wikipedia.org/wiki/OECD]
===
Organization for Economic Cooperation and Development (OECD), international organization, formed in 1961, superseding the Organization for European Economic Cooperation.
In 1988 the organization had 24 members, including Australia, France, Italy, Japan, the United Kingdom, and the U.S.
Members pledge to work to promote economic growth, aid developing nations, and expand world trade.
The headquarters are in Paris.
[Concise Columbia Encyclopedia
Copyright (c) 1983, 1989
Columbia University Press
All Rights Reserved.]
===
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΜΑΙΟ ΤΟΥ 1948. ΑΡΧΙΚΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΕΙ ΤΙΣ 17 ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟ 1947 ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΡΣΑΛ. ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ-ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΤΟ 1950 Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΜΗ ΜΕΤΑΤΡΕΨΙΜΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ.
[ΒΗΜΑ, ΧΑΡΤΕΣ ΙΟΥΛ 1993]

ognOecd'member

name::
* McsEngl.ognOecd'member,

_Member:
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ 34 ΧΩΡΕΣ.
Country Membership[20] Geographic location Notes
Australia 7 June 1971 Oceania
Austria 29 September 1961 Europe OEEC member.[21]
Belgium 13 September 1961 Europe OEEC member.[21]
Canada 10 April 1961 North America
Chile 7 May 2010 South America
Czech Republic 21 December 1995 Europe
Denmark 30 May 1961 Europe OEEC member.[21]
Estonia 9 December 2010 Europe
Finland 28 January 1969 Europe
France 7 August 1961 Europe OEEC member.[21]
Germany 27 September 1961 Europe Joined OEEC in 1949 (West Germany).[22] Previously represented by the Trizone.[21]
Greece 27 September 1961 Europe OEEC member.[21]
Hungary 7 May 1996 Europe
Iceland 5 June 1961 Europe OEEC member.[21]
Ireland 17 August 1961 Europe OEEC member.[21]
Israel 7 September 2010 Asia
Italy 29 March 1962 Europe OEEC member.[21]
Japan 28 April 1964 Asia
Luxembourg 7 December 1961 Europe OEEC member.[21]
Mexico 18 May 1994 North America
Netherlands 13 November 1961 Europe OEEC member.[21]
New Zealand 29 May 1973 Oceania
Norway 4 July 1961 Europe OEEC member.[21]
Poland 22 November 1996 Europe
Portugal 4 August 1961 Europe OEEC member.[21]
Slovakia 14 December 2000 Europe
Slovenia 21 July 2010 Europe
South Korea 12 December 1996 Asia
Spain 3 August 1961 Europe Joined OEEC in 1958.[23]
Sweden 28 September 1961 Europe OEEC member.[21]
Switzerland 28 September 1961 Europe OEEC member.[21]
Turkey 2 August 1961 Eurasia OEEC member.[21]
United Kingdom 2 May 1961 Europe OEEC member.[21]
United States 12 April 1961 North America
[http://en.wikipedia.org/wiki/OECD#Member_countries]

ognOecd'resource

name::
* McsEngl.ognOecd'resource,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.oecd.org//

oznInl.OPEC {1960}

name::
* McsEngl.oznInl.OPEC {1960},
* McsEngl.conceptCore321.3.6,
* McsEngl.OPEC,
* McsEngl.opec@cptCore321.3.6,
* McsEngl.Organization-of-Petroleum-Exporting-Countries,
* McsElln.ΟΠΕΚ,

_DESCRIPTION:
ΟΠΕΚ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ...
[hmnSngo.1995-05]
===
Organization of Petroleum Exporting Countries (OPEC), organization (est. 1960) coordinating petroleum policies of THIRD WORLD oil-producing nations. Its members are Algeria, Ecuador, Gabon, Indonesia, Iran, Iraq, Kuwait, Libya, Nigeria, Qatar, Saudi Arabia, United Arab Emirates, and
Venezuela. During the 1970s its members, acting as a CARTEL, raised oil prices sharply, causing shortages, inflation, and other problems in the oil-importing nations.

oznInl.OSCE

_CREATED: {2012-03-21}

name::
* McsEngl.oznInl.OSCE,
* McsEngl.conceptCore317.1,
* McsEngl.organization-for-security-and-cooperation-in-europe@cptCore317.1,
* McsEngl.OSCE@cptCore317.1,

The Organization for Security and Co-operation in Europe (OSCE) is the world's largest security-oriented intergovernmental organization. Its mandate includes issues such as arms control, human rights, freedom of the press and fair elections. Most of its 3,500-plus staff are engaged in field operations, with only around 10% in its headquarters.

The OSCE is an ad hoc organization under the United Nations Charter (Chap. VIII), and is concerned with early warning, conflict prevention, crisis management and post-conflict rehabilitation. Its 56 participating states are in Europe, former Soviet Union and Northern America and cover most of the northern hemisphere. It was created during the Cold War era as an East-West forum.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Organization_for_Security_and_Co-operation_in_Europe]

Conference on Security and Co-operation in Europe

name::
* McsEngl.conceptCore1216,
* McsEngl.csce,
* McsEngl.Conference-on-Security-and-Co-operation-in-Europe,
* McsElln.ΔΑΣΕ@cptCore317.1ε,
* McsElln.ΔΙΑΣΚΕΨΗ-για-την-ΑΣΦΑΛΕΙΑ-και-τη-ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-στην-ΕΥΡΩΠΗ,
* McsElln.ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ-ΤΟΥ-ΕΛΣΙΝΚΙ,

ΔΑΣΕ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ...
[hmnSngo.1995-04]

oznInl.PREFERENTIAL-TRADING-AREA

name::
* McsEngl.oznInl.PREFERENTIAL-TRADING-AREA,
* McsEngl.conceptCore321.3.15,
* McsEngl.Preferential-trading-area@cptCore321.3.15,

_DESCRIPTION:
A Preferential trade area (also Preferential trade agreement, PTA) is a trading bloc which gives preferential access to certain products from the participating countries. This is done by reducing tariffs, but not by abolishing them completely. A PTA can be established through a trade pact. It is the first stage of economic integration. The line between a PTA and a Free trade area (FTA) may be blurred, as almost any PTA has a main goal of becoming a FTA in accordance with the General Agreement on Tariffs and Trade.

These tariff preferences have created numerous departures from the normal trade relations principle, namely that World Trade Organization (WTO) members should apply the same tariff to imports from other WTO members.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Preferential_trading_area]

oznInl.POLITICAL

_CREATED: {2013-01-02}

name::
* McsEngl.oznInl.POLITICAL,
* McsEngl.conceptCore321.3.36,
* McsEngl.governmental-international-organization@cptCore321.3.36, {2013-01-02}
* McsEngl.political-international-organization@cptCore321.3.36, {2013-01-02}

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ:
OAU/ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (1963)#ql:orgwrld.oau#
ΟΑΚ/ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ (1948)#ql:orgwrld.oas#
SOCIALIST INTERNATIONAL
ΔΑΣΕ##
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

oznInl.POLITICAL.NO

_CREATED: {2013-01-02}

name::
* McsEngl.oznInl.POLITICAL.NO,
* McsEngl.conceptCore321.3.37,
* McsEngl.non-governmental-international-organization@cptCore321.3.37, {2013-01-02}
* McsEngl.non-political-international-organization@cptCore321.3.37, {2013-01-02}

oznInl.RED-CROSS

name::
* McsEngl.oznInl.RED-CROSS,
* McsEngl.red-cross,

_ADDRESS.WPG:
* 7.6.2015 Πώς ο Ερυθρός Σταυρός συγκέντρωσε 488 εκατ. δολ. αλλά έχτισε μόλις 6 σπίτια στην Αϊτή http://www.lifo.gr/team/world/58170?ref=nl_080615,

oznInl.SIPRI {1966}

name::
* McsEngl.oznInl.SIPRI {1966},
* McsEngl.conceptCore321.3.29,
* McsEngl.SIPRI@cptCore927.5, {2012-04-15}

_DESCRIPTION:
Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI) is an independent international institute dedicated to research into conflict, armaments, arms control and disarmament. Established in 1966, SIPRI provides data, analysis and recommendations, based on open source, to policymakers, researchers, media and the interested public.
The Foreign Policy Think Tank Index ranked SIPRI as the#3 non-U.S. think tank in the world in 2009.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Stockholm_International_Peace_Research_Institute]

oznInl.TRADE-BLOCK

name::
* McsEngl.oznInl.TRADE-BLOCK,
* McsEngl.conceptCore321.3.21,
* McsEngl.trade-bloc@cptCore321.3.21,

_DESCRIPTION:
A trade bloc is a type of intergovernmental agreement, often part of a regional intergovernmental organization, where regional barriers to trade (tariffs and non-tariff barriers) are reduced or eliminated among the participating states.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Trading_bloc]

oznInl.TRILATERAL-COMMISSION

_CREATED: {2014-10-31}

name::
* McsEngl.oznInl.TRILATERAL-COMMISSION,
* McsEngl.trilateral-commission,
====== lagoGreek:
* McsElln.τριμερή-επιτροπή,

_DESCRIPTION:
The Trilateral Commission
Trilateral.svg
Founded 1973
Founder David Rockefeller
Type Annual conference
Location
Washington, DC (main meeting place); Paris; Tokyo
Members More than 390
Key people Joseph S. Nye, Jr. (North American chairman)
Yasuchika Hasegawa (Pacific Asian chairman)
Jean-Claude Trichet (European chairman)
Website www.trilateral.org
The Trilateral Commission is a non-governmental, non-partisan discussion group founded by David Rockefeller[1] in July 1973, to foster closer cooperation among North America, Western Europe, and Japan.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Trilateral_Commission]

{time.2014}:
=== Συνεδριάζει στο Βελιγράδι η «παγκόσμια σκιώδης κυβέρνηση»
Μεγάλη περιέργεια για το τι θα ειπωθεί πίσω από τις κλειστές πόρτες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: πριν 41' | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: πριν 12' {2014-10-31}
Η Τριμερής Επιτροπή, η οποία συχνά αποκαλείται «παγκόσμια σκιώδης κυβέρνηση» διοργανώνει από την Παρασκευή έως την Κυριακή, 2 Νοεμβρίου, στο Βελιγράδι, τη συνεδρίαση του ευρωπαϊκού βραχίονά της.

Η τριήμερη συνάντηση, στην οποία έχουν κληθεί να συμμετάσχουν μέλη της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ θα πραγματοποιηθεί κεκλεισμένων των θυρών, κάτι που επιπρόσθετα πυροδοτεί τη φαντασία των περίεργων που θέλουν να γνωρίζουν ποιος θα είναι παρών και τι θα συζητηθεί στην 38η συνεδρίαση της οργάνωσης, η οποία για πρώτη φορά διεξάγεται στο Βελιγράδι.

Σύμφωνα με τα σερβικά ΜΜΕ, την έναρξη της συνεδρίασης θα κηρύξει ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής υποεπιτροπής και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ - Τρισέ και χαιρετισμό στους συμμετέχοντες θα απευθύνει ο πρωθυπουργός της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

Ο πρόεδρος του σερβικού τμήματος της Τριμερούς Επιτροπής, Γιόβαν Κόβατσιτς ανέφερε στο σερβικό πρακτορείο ειδήσεων Tanjug ότι αναμένει μεγάλη συμμετοχή περιφερειακών ηγετών και χαρακτήρισε το γεγονός «μία από τις πιο σοβαρές συναντήσεις από την κηδεία του Τίτο».

Ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής της συνάντησης, Ταχίρ Χασάνοβιτς υπογράμμισε ότι η Τριμερής Επιτροπή εδώ και τέσσερις δεκαετίες επηρεάζει σημαντικά τα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ρεύματα, επειδή σε αυτή συμμετέχουν εξέχοντες προσωπικότητες, που έχουν τη δυνατότητα αντίληψης της ανάπτυξης στον κόσμο.

Έχει επιβεβαιωθεί η συμμετοχή 165 μελών της Τριμερούς Επιτροπής, όπως ηγέτες κρατών, πρώην πολιτικοί, τραπεζίτες, πρόεδροι επιχειρηματικών ομίλων, δήλωσε ο κ. Χασάνοβιτς, προσθέτοντας πως θα συζητηθούν σημαντικά θέματα, όπως η πρόοδος ολόκληρης της περιοχής στην πορεία προς την ένταξη στην ΕΕ, οι σχέσεις Ρωσίας - Ουκρανίας και η προσπάθεια της Ευρώπης να τερματιστεί η κρίση με ειρηνικό τρόπο.

Την Τριμερή Επιτροπή ίδρυσαν στη Νέα Υόρκη, το 1973, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ της μεγαλοεπιχειρηματικής οικογένειας των ΗΠΑ και ο Ζμπίγκνιεφ Μπρεζίνσκι. Μέλη της είναι πρώην παγκόσμιοι ηγέτες, και εκπρόσωποι της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των μεγαλύτερων παγκόσμιων τραπεζών και πολυεθνικών εταιρειών.

Αν και η δράση της Τριμερούς Επιτροπής πάντα ήταν διακριτική, στην οργάνωση συμμετέχουν διευθυντές των ΜΜΕ, υπό τον όρο να μην δημοσιεύουν ό,τι ακούν ούτε ως επίσημες πληροφορίες.

Οι αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης υποστηρίζουν ότι πραγματικός στόχος της Επιτροπής είναι η δημιουργία παγκόσμιας οικονομικής δύναμης, που θα είναι πιο ισχυρή από τις πολιτικές κυβερνήσεις των χωρών που είναι ενταγμένες στην οργάνωση.

Η Σερβία είναι το νεότερο μέλος της Τριμερούς Επιτροπής. Εντάχθηκε στο ευρωπαϊκό τμήμα της οργάνωσης μαζί με τη Νορβηγία και είναι το μοναδικό μέλος της που δεν είναι ταυτόχρονα μέλος της ΕΕ.

Στη συνεδρίαση, στην οποία αναμένεται να συζητηθούν, εκτός των άλλων, η κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια και η πορεία της Σερβίας προς την ΕΕ.

Τη συμμετοχή, τους μεταξύ πολλών άλλων, έχουν επιβεβαιώσει ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Γκιόργκε Ιβάνοφ, ο πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, Μίλοραντ Ντόντικ και ο πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου, Μίλο Τζουκάνοβιτς
[http://www.tovima.gr/world/article/?aid=646235]

oznInl.WORLD-ECONOMIC-FORUM {1971}

_CREATED: {2012-03-21}

name::
* McsEngl.oznInl.WORLD-ECONOMIC-FORUM {1971},
* McsEngl.conceptCore321.3.19,
* McsEngl.WEF@cptCore321.3.19,
* McsEngl.world-economic-forum@cptCore321.3.19,
* McsEngl.ognWef,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.weforum.org//

_DESCRIPTION:
Motto Committed to improving the state of the world
Formation 1971
Type Nonprofit organization
Legal status Foundation
Purpose Economic
Headquarters Cologny, Switzerland
Region served Worldwide
Official language English
Executive Chairman Klaus Schwab
Website www.weforum.org
Formerly called European Management Forum
[https://en.wikipedia.org/wiki/World_Economic_Forum] 2015-08-08,
===
The World Economic Forum (WEF) is a Swiss non-profit foundation, based in Cologny, Geneva. It describes itself as an independent international organization committed to improving the state of the world by engaging business, political, academic and other leaders of society to shape global, regional and industry agendas.

The Forum is best known for its annual meeting in Davos, a mountain resort in Graubόnden, in the eastern Alps region of Switzerland. The meeting brings together some 2,500 top business leaders, international political leaders, selected intellectuals and journalists to discuss the most pressing issues facing the world, including health and the environment.

The organisation also convenes some six to eight regional meetings each year in locations such as Latin America and East Asia, as well as undertaking two further annual meetings in China and the United Arab Emirates.

Beside meetings, the foundation produces a series of research reports and engages its members in sector specific initiatives.[1]

The 2011 annual meeting in Davos was held from 26 January to 30 January. The 2012 meeting was held on 25-29 January 2012, with the theme "The Great Transformation: Shaping New Models".[2]
[http://en.wikipedia.org/wiki/World_Economic_Forum]

oznInl.WTO {1994}#cptCore321.3.7#

name::
* McsEngl.oznInl.WTO {1994},

socInl'ogn.UNITED-NATIONS {1945}

name::
* McsEngl.socInl'ogn.UNITED-NATIONS {1945},
* McsEngl.conceptCore322,
* McsEngl.ognUN,
* McsEngl.UN-organization,
* McsEngl.United-Nations,
* McsEngl.conceptCore321.3.42,
* McsEngl.orgWld.UNITED-NATIONS,
* McsEngl.WORLD-UN,
* McsEngl.UN,
* McsEngl.United-Nations@cptCore322,
* McsEngl.ognUn@cptCore322,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΟΗΕ@cptCore322,
* McsElln.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΗΝΩΜΕΝΩΝ-ΕΘΝΩΝ,

DEFINITION

United Nations (UN)
The United Nations is an international organization founded in 1945 after the Second World War by 51 countries committed to maintaining international peace and security, developing friendly relations among nations and promoting social progress, better living standards and human rights.
[http://www.unsceb.org/members]

ΟΗΕ είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]

The United Nations Headquarters:
The General Assembly decided in February 1946 to locate the permanent headquarters of the United Nations in the United States. The Secretariat set up temporary quarters first at Hunter College in New York City, then at Lake Success, Long Island. The General Assembly met at Flushing Meadow, N. Y.

oznUn'GENERIC

_GENERIC:
* org-world#cptCore321.3#

oznUn'WHOLE

_WHOLE:
* ognUNS#cptCore321.4#

oznUn'PART

_PART:
Main Bodies:
* General Assembly
* Security Council
* Economic & Social Council
* Trusteeship Council
* International Court of Justice
[http://www.un.org/en/]
===
The Six Basic Organs:
* GENERAL-ASSEMBLY#cptCore321.3.42.1#
* SECURITY-COUNCIL#cptCore321.3.42.2#
* INTERNATIONAL-COURT-OF-JUSTICE#cptCore321.3.42.3#
* ECONOMIC-AND-SOCIAL-COUNCIL#cptCore321.3.42.6#
* SECRETARIAT#cptCore321.3.42.4#
* TRUSTEESHIP-COUNCIL#cptCore321.3.42.5#

oznUn'part.BUDGET#cptEconomy540.16#

name::
* McsEngl.oznUn'part.BUDGET,
* McsEngl.ognUn'budget,

_GENERIC:
* budget#cptEconomy540.16#

Ο ΟΗΕ ΔΕΝ ΕΧΕΙ, ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ-ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ, ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΥΓΕΙ ΣΕ ΔΑΝΕΙΣΜΟ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΟ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 5 ΣΕΠΤ 1993, 29]

1992:
ΤΟ 1992 Ο ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ, ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΑΝΗΛΘΕ ΣΕ 5,2 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΑ.
Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΑΝΗΛΘΕ ΣΕ 1,8 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΑ.
Ο ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΝΗΛΘΕ ΣΕ 1,4 ΔΙΣ. ΔΟΛΑΡΙΑ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 5 ΣΕΠΤ 1993, 29]

input

ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΕΣ ΚΡΑΤΩΝ:
Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ-ΜΕΛΩΝ ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΕΝΟΣ ΠΕΡΙΠΛΟΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΤΟΝ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ΤΟΥ ΕΤΗΣΙΟΥ ΑΕΠ ΕΠΙ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ. ΓΙΑ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΟΘΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΟΥΝ ΣΤΗ ΔΑΠΑΝΗ.
Η ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΕΩΣ ΤΙΣ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΟΙ ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΤΕΣ, ΟΜΩΣ, ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ. ΤΟ 1993 ΜΟΝΟ 18 ΧΩΡΕΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΤΑΚΤΕΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 5 ΣΕΠΤ 1993, 29]

output (spending)

{time.2013}:
=== $45-billion:
Yet spending on all UN bodies and activities – from the Secretariat and the Security Council to peacekeeping operations, emergency responses to epidemics, and humanitarian operations for natural disasters, famines, and refugees – totaled roughly $45 billion in 2013, roughly $6 per person on the planet. That is not just a bargain; it is a significant underinvestment. Given the rapidly growing need for global cooperation, the UN simply cannot get by on its current budget.
[http://www.project-syndicate.org/commentary/united-nations-70th-anniversary-by-jeffrey-d-sachs-2015-08]

ΔΑΠΑΝΕΣ:
ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ-ΤΟΥ.
ΔΙΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ:
ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ-ΜΕΛΩΝ,
ΤΟΝ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΒΟΛΩΝ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ, ΠΟΥ ΕΞΑΡΤΩΝΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ.
[ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 5 ΣΕΠΤ 1993, 29]

oznUn'part.ogn.DESA

name::
* McsEngl.oznUn'part.ogn.DESA,
* McsEngl.UN-DESA,
* McsEngl.UNDESA,
* McsEngl.ognUn'DESA,
* McsEngl.United-Nations-Department-of-Economic-and-Social-Affairs,

_WHOLE:
* un_secretariat#ql:ognun'secretariat#

_DESCRIPTION:
The United Nations Department of Economic and Social Affairs (UN DESA) is part of the United Nations Secretariat and is responsible for the follow-up to the major United Nations Summits and Conferences, as well as services to the United Nations Economic and Social Council and the Second and Third Committees of the United Nations General Assembly.[1] Further, UN DESA assists countries around the world in agenda-setting and decision-making with the goal of meeting their economic, social and environmental challenges. It promotes and supports international cooperation to promote development for all. In providing a broad range of analytical products, policy advice, and technical assistance, UN DESA effectively translates global commitments in the economic, social and environmental spheres into national policies and actions and continues to play a key role in monitoring progress towards internationally agreed-upon development goals. It is also a member of the United Nations Development Group.[2]
Org type Department
Acronyms UN DESA
Head Wu Hongbo
Status Active
Established 1948
Headquarters New York City, USA
Website http://www.un.org/desa
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.DEVELOPMENT-POLICY-ANALYSIS

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.DEVELOPMENT-POLICY-ANALYSIS,
* McsEngl.un'Development-Policy-and-Analysis-Division,

Development Policy Analysis: The Development Policy and Analysis Division is the think-tank for development economics within DESA and the main development research unit within the United Nations. The core functions of the Division include monitoring the global economic and social situation, promoting macroeconomic policy co-ordination and analyzing development trends to improve the implementation of the UN Development Agenda. It has recently been contributing an array of analyses and policy recommendations to the international debate on the global financial and economic crisis.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.ECOSOC-SUPPORT-AND-CO-ORDINATION

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.ECOSOC-SUPPORT-AND-CO-ORDINATION,
* McsEngl.un'Office-for-ECONSOC-Support-and-Coordination,

ECOSOC Support and Co-ordination: The Office for ECOSOC Support and Co-ordination provides substantive support and promotes consensus in the United Nations Economic and Social Council and the General Assembly. A main responsibility of the Office is to support ECOSOC's Annual Ministerial Review and Development Co-operation Forum to ensure a comprehensive, qualitative review of progress in implementing the MDGs. Global preparatory meetings, regional consultations and national reviews are essential elements to this process to ensure a substantive ministerial-level review and a quality, action-oriented dialogue on development cooperation issues. Preparing for the GA 2010 High-Level Plenary Meeting on the MDGs and its follow-up will be a major task in the years ahead. The Office actively engages UN agencies and civil society in charting common courses of action. The Office also advises on strengthening the interaction between ECOSOC and the Peacebuilding Commission in order to contribute to a co-ordinated, coherent and integrated approach to post-conflict peace-building.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.FINANCING-FOR-DEVELOPMENT

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.FINANCING-FOR-DEVELOPMENT,
* McsEngl.un'Financing-for-Development-Office,

Financing for Development: The Financing for Development Office provides support for sustained follow-up to the agreements and commitments contained in the Monterrey Consensus and Doha Declaration. It promotes an inclusive inter-governmental process, with the participation of all relevant stakeholders, to address key areas of domestic resource mobilisation, private investment flows, international trade, official development assistance, external debt and global financial and economic system and architecture.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.POPULATION

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.POPULATION,
* McsEngl.un'Population-Division,

Population: The Population Division in DESA is a world leader in demographic research. It prepares estimates and projections on matters such as total population, fertility, mortality, migration and urbanisation, which serve as reference for the UN system, many Governments, academics, the media and corporate users throughout the world. The Division is the substantive secretariat of the Commission on Population and Development and therefore monitors the implementation of the Programme of Action of the 1994 International Conference on Population and Development and its follow-up commitments. It produces selected indicators related to the reproductive health targets of the Millennium Development Goals and assists the deliberations of the General Assembly in the area of international migration and development.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.FORESTS

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.FORESTS,
* McsEngl.un'Forum-on-Forests-Secretariat,

Forests: The United Nations Forum on Forests Secretariat is the DESA focal point on all forest policy issues. It provides substantive support to the biennial sessions of the Forum, prepares technical reports and analytical studies, and fosters dialogue to enhance co-operation and co-ordination on forest issues. It provides a comprehensive and integrated view of forests which encompasses economic, social and environmental aspects. In 2009, the Secretariat was mandated to launch a Facilitative Process to assist countries in mobilizing financing for sustainable forest management.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.PUBLIC-ADMINISTRATION-AND-DEVELOPMENT-MANAGEMENT

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.PUBLIC-ADMINISTRATION-AND-DEVELOPMENT-MANAGEMENT,
* McsEngl.un'Division-for-Public-Administration-and-Development-Management,

Public Administration and Development Management: The Division for Public Administration and Development Management helps countries build and strengthen their public institutions. It assists governments to advance public sector reform and improve the quality of public service delivery. By offering capacity-building activities, promoting knowledge-sharing and providing training and online tools, the Division champions efficient, effective and citizen-oriented public services based on the principles of transparency, accountability and civic participation. It stresses innovative approaches to public management, particularly through e-government development.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.SOCIAL-POLICY-AND-DEVELOPMENT

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.SOCIAL-POLICY-AND-DEVELOPMENT,
* McsEngl.un'Division-for-Social-Policy-and-Development,

Social Policy and Development: The Division for Social Policy and Development assists governments and civil society organizations formulate social policies that foster more secure, just, free and harmonious societies. The Division works with development partners to promote the realization of a 'society for all', where all members, including older persons, youth, persons with disabilities, indigenous peoples and other often-marginalised groups all have equal say and equal participation. It provides the primary support and servicing to the Commission for Social Development, the United Nations Permanent Forum on Indigenous Issues and the Conference of State Parties to the Convention on the Rights of Persons with Disabilities.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.STATISTICS

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.STATISTICS,
* McsEngl.UNSD,
* McsEngl.un'Statistics-Division,

_ADDRESS.WPG:
* http://unstats.un.org/unsd/default.htm,

_DESCRIPTION:
Statistics: The Statistics Division of DESA is a global centre for data on all subject matters, bringing to the world statistical information compiled by the entire UN system. It manages and facilitates the development of the global statistical system and serves as the secretariat of the United Nations Statistical Commission. The Division strives to develop statistical standards and norms for global statistical activities and supports the efforts of countries to strengthen their national statistical systems. It has an extensive publication programme on technical manuals and statistical information.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'desa'division.SUSTAINABLE-DEVELOPMENT

name::
* McsEngl.oznUn'desa'division.SUSTAINABLE-DEVELOPMENT,
* McsEngl.un'Division-for-Sustainable-Development,

Sustainable Development: The Division for Sustainable Development facilitates negotiations, consensus-building and decision-making at an intergovernmental level, serving as the substantive secretariat to the UN Commission on Sustainable Development. It also services UN Energy and UN Water (including through the office in Zaragoza on the UN-Water Decade Programme on Advocacy and Communication). The Division works to implement Agenda 21, the Johannesburg Plan of Implementation, the Barbados Programme of Action and the Mauritius Strategy of Implementation for the Sustainable Development of Small Island Developing States. It conducts research and undertakes substantive analysis to inform policy making for sustainable development. In addition, the Division provides capacity-building in developing countries and countries with economies in transition, directly and through its United Nations Centre for Regional Development. It encourages stakeholder engagement in its work, including by major groups and partnerships, such as the recently established Sustainable Development Knowledge Partnership.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Department_of_Economic_and_Social_Affairs]

oznUn'information

name::
* McsEngl.oznUn'information,
* McsEngl.ognUn'document,

oznUn'doc'symbol

name::
* McsEngl.oznUn'doc'symbol,

UN Document Symbols
Each UN document has a unique symbol at the top right of the document or on the cover page.

All language versions of a document have the same symbol.

image of UN document showing the symbol in the right corner

Symbols include both letters and numbers. Some elements of the symbol have meaning, while other elements do not.

In general, the symbol does not indicate the topic of the document. Some publications have both a symbol and a sales number.

Structure of the Symbols
First component

The first component indicates the organ to which the document is submitted or the organ that is issuing the document.

A/- General Assembly
S/- Security Council
E/- Economic and Social Council
ST/- Secretariat

Some bodies have a special series symbol that does not reflect the parent organ. For example:

CRC/C/- Committee on the Rights of the Child
DP/- United Nations Development Programme
TD/- United Nations Conference on Trade and Development
UNEP/-
United Nations Environment Programme

Second component

Secondary and tertiary components indicate subsidiary bodies:

-/AC. .../- Ad hoc committee
-/C. .../- Standing, permanent, or main committee
-/CN. .../- Commission
-/CONF. .../- Conference
-/GC. .../- Governing council
-/PC/. .../- Preparatory committee
-/SC. .../- Subcommittee
-/Sub. .../- Subcommission
-/WG. .../- Working group
Special components

Special components reflect the nature of the document:

-/CRP. ... Conference room paper
-/INF/- Information series (e.g., lists of participants)
-/L. ... Limited distribution (generally draft documents)
-/NGO/- Statements by non-governmental organizations
-/PET/- Petitions
-/PRST/- Statements by the President of the Security Council
-/PV. ... Verbatim records of meetings (i.e., proces-verbaux)
-/R. ... Restricted distribution or access (unless subsequently derestricted)
-/RES/- Resolutions
-/SR. ... Summary records of meetings
-/WP. ...
Working papers

Final component

The final component reflects modifications to the original text:

-/Add.... Addendum
-/Amend.... Amendment: Alteration by decision of a competent authority, of a portion of an adopted formal text
-/Corr.... Corrigendum (which may not apply to all language versions)
-/Rev.... Revision (replacing texts previously issued)
-/Summary Summarized version
-/-* Reissuance of a document for technical reasons
Session or year component

Many document symbols include sessional or year components following the body elements.

General Assembly session 31st sess. (1978)- A/31/99
Security Council year 1994- S/1994/99
Economic and Social council year 1978- E/1978/99

In 1976 the General Assembly began the practice of including the session information in all document symbols. Before 1976, this information was not included in most document symbols. Session information appeared in Roman numerals in parentheses after the symbol for resolutions only. After 1976, other organs adopted similar practices.

Subsidiary bodies generally follow the practice of the parent organ.

A more exhaustive list of symbols can be found in ST/LIB/SER.B/5/Rev.5, United Nations Document Series Symbols, 1946-1996.
[http://research.un.org/en/docs/symbols]

oznUn'Language

name::
* McsEngl.oznUn'Language,

_SPECIFIC:
has six official languages: Arabic, Chinese, English, French, Russian, and Spanish.[2]
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations]

oznUn'law#cptCore23.38#

name::
* McsEngl.oznUn'law,

oznUn'UNdata

_CREATED: {2013-01-02}

name::
* McsEngl.oznUn'UNdata,
* McsEngl.UNdata, {2013-01-02}

_ADDRESS.WPG:
* http://data.un.org//

_DESCRIPTION:
UNdata is an Internet search engine, retrieving data series from statistical databases provided by the UN System. UNdata was launched in February 2008. It is a product of the United Nations Statistics Division (UNSD) developed in partnership with Statistics Sweden and the Swedish International Development Cooperation Agency (SIDA).

UNdata allows searching and downloading a variety of statistical resources covering the following areas: Education, Employment, Energy, Environment, Food and Agriculture, Health, Human Development, Industry, Information and Communication Technology, National Accounts, Population, Refugees, Trade and Tourism.

UNdata has been featured in CNET TV[1] and listed as Best Of The Internet in PC Magazine.[2]
[http://en.wikipedia.org/wiki/UNdata]

oznUn'member

name::
* McsEngl.oznUn'member,

{time.2011}
=== How Many Original Members Did the United Nations Have?
The UN has grown nearly 4x since it was formed - there are now 193 member nations compared to the original 51 in 1945.

Founded in 1945, the United Nations originally had 51 member nations.
"United Nations" was coined by US President Franklin D. Roosevelt in the
1942 with the "Document of United Nations" in which 26 representatives of
various international governments pledged to fight together against the
Axis Powers during World War II (WWII). Prior to the founding of the United
Nations, the League of Nations was established under the 1919 Treaty of
Versailles during the first World War. The League of Nations was created to
promote international peace and security. The organization ended when it
failed to prevent the second World War. Since its creation, the United
Nations has continued to grow, and as of 2014 has 193 member nations with
South Sudan being the latest member in 2011.
Read More: http://www.wisegeek.com/how-many-original-members-did-the-united-nations-have.htm?m, {2015-01-06}

_TIME:
_2012: 193, [http://en.wikipedia.org/wiki/Member_states_of_the_United_Nations]
_1993 ΣΕΠΤ: 184 [CNN, 27 ΣΕΠΤ 1993]
_1993 ΑΠΡΙ: 181 [ΝΕΑ, 8 ΑΠΡ 1993, 8]
_1945 ΑΠΡΙ: 45 ΚΡΑΤΗ ΤΟΝ ΙΔΡΥΟΥΝ.
===

Member state Date of admission See also
South Sudan 14 July 2011
Montenegro 28 June 2006 Former members: Yugoslavia
Timor-Leste 27 September 2002
Switzerland 10 September 2002
Serbia 1 November 2000 Former members: Yugoslavia
Tuvalu 5 September 2000
Nauru 14 September 1999
Kiribati 14 September 1999
Tonga 14 September 1999
Palau 15 December 1994
Andorra 28 July 1993
Eritrea 28 May 1993
Monaco 28 May 1993
The former Yugoslav Republic of Macedonia 8 April 1993 Former members: Yugoslavia
Slovakia 19 January 1993 Former members: Czechoslovakia
Czech Republic 19 January 1993 Former members: Czechoslovakia
Georgia 31 July 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Croatia 22 May 1992 Former members: Yugoslavia
Slovenia 22 May 1992 Former members: Yugoslavia
Bosnia and Herzegovina 22 May 1992 Former members: Yugoslavia
Azerbaijan 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Armenia 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Kazakhstan [note 12] 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Kyrgyzstan 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
San Marino 2 March 1992
Turkmenistan 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Republic of Moldova [note 18] 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Tajikistan 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Uzbekistan 2 March 1992 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Micronesia (Federated States of) 17 September 1991 Federated States of Micronesia and the United Nations
Marshall Islands 17 September 1991 Marshall Islands and the United Nations
Latvia 17 September 1991 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Democratic People's Republic of Korea 17 September 1991
Republic of Korea 17 September 1991
Estonia 17 September 1991 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Lithuania 17 September 1991 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Liechtenstein 18 September 1990
Namibia 23 April 1990
Brunei Darussalam 21 September 1984
Saint Kitts and Nevis [note 21] 23 September 1983
Antigua and Barbuda 11 November 1981
Belize 25 September 1981
Vanuatu 15 September 1981 Vanuatu and the United Nations
Saint Vincent and the Grenadines 16 September 1980
Zimbabwe 25 August 1980
Saint Lucia 18 September 1979
Dominica 18 December 1978
Solomon Islands 19 September 1978
Djibouti 20 September 1977
Viet Nam 20 September 1977
Samoa 15 December 1976
Angola 1 December 1976
Seychelles 21 September 1976
Suriname [note 25] 4 December 1975
Comoros 12 November 1975
Papua New Guinea 10 October 1975
Cape Verde 16 September 1975
Mozambique 16 September 1975
Sao Tome and Principe [note 22] 16 September 1975
Bangladesh 17 September 1974
Guinea-Bissau 17 September 1974
Grenada 17 September 1974
Germany 18 September 1973 Former members: Federal Republic of Germany and German Democratic Republic and Germany and the United Nations
Bahamas 18 September 1973
United Arab Emirates 9 December 1971
Oman 7 October 1971
Bahrain 21 September 1971
Bhutan 21 September 1971
Qatar 21 September 1971
Fiji 13 October 1970 Fiji and the United Nations
Equatorial Guinea 12 November 1968
Swaziland 24 September 1968
Mauritius 24 April 1968
Barbados 9 December 1966
Lesotho 17 October 1966
Botswana 17 October 1966
Guyana 20 September 1966
Gambia [note 10] 21 September 1965
Singapore 21 September 1965
Maldives [note 17] 21 September 1965
Zambia 1 December 1964
Malawi 1 December 1964
Malta 1 December 1964
Kenya 16 December 1963
Kuwait 14 May 1963
Uganda 25 October 1962
Algeria 8 October 1962
Trinidad and Tobago 18 September 1962
Jamaica 18 September 1962
Burundi 18 September 1962
Rwanda 18 September 1962
United Republic of Tanzania 14 December 1961 Former members: Tanganyika and Zanzibar
Mauritania 27 October 1961
Mongolia 27 October 1961
Sierra Leone 27 September 1961
Nigeria 7 October 1960
Mali 28 September 1960
Senegal 28 September 1960
Togo 20 September 1960
Somalia 20 September 1960
Cyprus 20 September 1960
Madagascar [note 15] 20 September 1960
Niger 20 September 1960
Central African Republic [note 6] 20 September 1960
Congo [note 7] 20 September 1960
Democratic Republic of the Congo [note 8] 20 September 1960
Cτte d'Ivoire [note 9] 20 September 1960
Cameroon [note 5] 20 September 1960
Burkina Faso [note 3] 20 September 1960
Gabon 20 September 1960
Chad 20 September 1960
Benin [note 1] 20 September 1960
Guinea 12 December 1958
Malaysia [note 16] 17 September 1957
Ghana 8 March 1957
Japan 18 December 1956 Japan and the United Nations
Tunisia 12 November 1956
Sudan 12 November 1956
Morocco 12 November 1956
Sri Lanka [note 24] 14 December 1955
Spain 14 December 1955
Lao People's Democratic Republic [note 13] 14 December 1955
Jordan 14 December 1955
Hungary 14 December 1955
Italy 14 December 1955
Ireland 14 December 1955
Finland 14 December 1955
Albania 14 December 1955
Austria 14 December 1955
Bulgaria 14 December 1955
Cambodia [note 4] 14 December 1955
Portugal 14 December 1955
Romania 14 December 1955
Nepal 14 December 1955
Libya[13][note 14] 14 December 1955
Indonesia 28 September 1950 Withdrawal of Indonesia (1965–1966)
Israel 11 May 1949 Israel, Palestine, and the United Nations
Myanmar [note 19] 19 April 1948
Yemen 30 September 1947 Former members: Yemen and Democratic Yemen
Pakistan 30 September 1947 Pakistan and the United Nations
Thailand [note 26] 16 December 1946
Afghanistan 19 November 1946
Iceland 19 November 1946
Sweden 19 November 1946
Belgium 27 December 1945
Iraq 21 December 1945
Ecuador 21 December 1945
Uruguay 18 December 1945
Honduras 17 December 1945
Netherlands 10 December 1945
Norway 27 November 1945
Guatemala 21 November 1945
Venezuela (Bolivarian Republic of) [note 27] 15 November 1945
Bolivia (Plurinational State of) [note 2] 14 November 1945
Ethiopia 13 November 1945
Panama 13 November 1945
Canada 9 November 1945 Canada and the United Nations
South Africa [note 23] 7 November 1945
Mexico 7 November 1945
Colombia 5 November 1945
Costa Rica 2 November 1945
Liberia 2 November 1945
Australia 1 November 1945 Australia and the United Nations
Peru 31 October 1945
India 30 October 1945 India and the United Nations
Greece 25 October 1945
Saudi Arabia 24 October 1945
Syrian Arab Republic 24 October 1945 Former members: United Arab Republic
Turkey 24 October 1945
Russian Federation 24 October 1945 Former members: Union of Soviet Socialist Republics and Russia and the United Nations
Poland 24 October 1945
Philippines [note 20] 24 October 1945
Paraguay 24 October 1945
Nicaragua 24 October 1945
New Zealand 24 October 1945 New Zealand and the United Nations
Luxembourg 24 October 1945
Lebanon 24 October 1945
Iran (Islamic Republic of) [note 11] 24 October 1945
Haiti 24 October 1945
France 24 October 1945 France and the United Nations
El Salvador 24 October 1945
Egypt 24 October 1945 Former members: United Arab Republic
Dominican Republic 24 October 1945
Denmark 24 October 1945
Cuba 24 October 1945
China 24 October 1945 Former members: Republic of China and China and the United Nations
Chile 24 October 1945
Brazil 24 October 1945 Brazil and the United Nations
Belarus 24 October 1945 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
Argentina 24 October 1945
United States of America 24 October 1945 United States and the United Nations
United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland 24 October 1945 United Kingdom and the United Nations
Ukraine 24 October 1945 Former members: Union of Soviet Socialist Republics
[http://en.wikipedia.org/wiki/Member_states_of_the_United_Nations]

oznUn'office

name::
* McsEngl.oznUn'office,

_GENERIC:
* org's-office#cptCore925.2#

_DESCRIPTION:
The United Nations Headquarters resides in international territory in New York City, with further main offices at Geneva, Nairobi, and Vienna.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations]

oznUn'Headquarter

name::
* McsEngl.oznUn'Headquarter,

_DESCRIPTION:
The headquarters of the United Nations is a complex in New York City. The complex has served as the official headquarters of the United Nations since its completion in 1952. It is located in the Turtle Bay neighborhood of Manhattan, on spacious grounds overlooking the East River. Its borders are First Avenue on the west, East 42nd Street to the south, East 48th Street on the north and the East River to the east.[3] Turtle Bay is occasionally used as a metonym for the U.N. headquarters or for the U.N. as a whole.[4]

The United Nations has three additional, subsidiary, regional headquarters or headquarter districts. These are located in Geneva (Switzerland), Vienna (Austria), and Nairobi (Kenya).[5] These adjunct offices help represent UN interests, facilitate diplomatic activities, and enjoy certain extraterritorial privileges, but only the main headquarters in New York contains the seats of the principal organs of the UN, including the General Assembly and Security Council. All 15 of the United Nations' specialized agencies are located outside New York at these other headquarters or in other cities.

Though it is in New York City, and part of the United States, the land used by the United Nations Headquarters is under the administration of the United Nations, while also being subject to most local, state, and federal laws.[6] For award purposes, Amateur radio operators consider it a separate "entity", and for communications the UN has its own internationally recognized ITU prefix, 4U.

The United Nations Headquarters complex was constructed in New York City in 1949-1950 beside the East River, on 17 acres (69,000 m2) of land purchased from the foremost New York real estate developer of the time, William Zeckendorf. Nelson Rockefeller arranged this purchase, after an initial offer to locate it on the Rockefeller family estate of Kykuit was rejected as being too isolated from Manhattan. The $8.5 million purchase was then funded by his father, John D. Rockefeller, Jr., who donated it to the City.[7] The lead architect for the building was the real estate firm of Wallace Harrison, the personal architectural adviser for the Rockefeller family.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Headquarters]

Is the Headquarters of the United Nations a Peaceful Place?
Built at the request of Dag Hammarskjold, the United Nations Headquarters has a meditation room dedicated to silence.

In the late 1940s, John D. Rockefeller Jr. donated an 18-acre site in New
York City that would become the United Nations Headquarters. The complex is
located between First Avenue and the East River, at the end of East 42nd
Street. A small room for quiet, interdenominational prayer was part of the
building's original design, but UN Secretary-General Dag Hammarskjold
insisted on something more. The result was the Meditation Room, where
people of all faiths could retreat for silent reflection. Hammarskjold was
supported in the endeavor by a group of Christians, Jews, and Muslims,
known as the "Friends of the UN Meditation Room." The group raised enough
money to build a room that Hammarskjold considered worthy of a world
organization dedicated to peace. Hammarskjold personally oversaw the
room's construction himself.
Read More: http://www.wisegeek.com/is-the-headquarters-of-the-united-nations-a-peaceful-place.htm?m {2016-10-01}

oznUn'organization (institution)

name::
* McsEngl.oznUn'organization (institution),
* McsEngl.conceptCore322.6,
* McsEngl.ognUn'body,
* McsEngl.ognUn'institution,
* McsEngl.ognUn'organ,
* McsEngl.un'institution,
* McsEngl.unogn@cptCore322.6,
* McsEngl.unorg,

unogn'resourceInfHmn#cptResource843#

name::
* McsEngl.unogn'resourceInfHmn,

_ADDRESS.WPG:
* http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_United_Nations_Organizations

SPECIFIC

name::
* McsEngl.unogn.specific,
* McsEngl.unorg.specific,

_SPECIFIC: unogn.alphabetically:
* unogn.FAO
* unogn.IAEA
* unogn.ICAO
* unogn.ILO
* unogn.IMO
* unogn.ITC
* unogn.IPCC
* unogn.ITU
* unogn.OHCHR
* unogn.SCSL
* unogn.UNAIDS
* unogn.UNCTAD
* unogn.UNCITRAL
* unogn.UNCDF
* unogn.UNDAF
* unogn.UNDG
* unogn.UNDP
* unogn.UNDPI
* unogn.UNEP (OzonAction UNEP/GRID-Arendal)
* unogn.UNESCO
* unogn.UNFIP
* unogn.UNFPA
* unogn.UNHCR
* unogn.UNHRC
* unogn.UNICEF
* unogn.UNICRI
* unogn.UNIDIR
* unogn.UNIDO
* unogn.UNITAR
* unogn.UNODC
* unogn.UNOPS
* unogn.UNOSAT
* unogn.UNRISD
* unogn.UNRWA
* unogn.UNSSC
* unogn.UNU
* unogn.UNV
* unogn.UN_HABITAT
* unogn.UN_Oceans
* unogn.UN_Women
* unogn.UNWTO
* unogn.UPU
* unogn.WFP
* unogn.WHO
* unogn.WMO

_SPECIFIC:
Organizations and specialized agencies of the United Nations
No. Acronyms Logo Agency Headquarters Head Established in
1 FAO Food and Agriculture Organization Rome, Italy Josι Graziano da Silva 1945
2 IAEA International Atomic Energy Agency Vienna, Austria Yukiya Amano 1957
3 ICAO International Civil Aviation Organization Montreal, Canada Raymond Benjamin 1947
4 IFAD International Fund for Agricultural Development Rome, Italy Kanayo F. Nwanze 1977
5 ILO International Labour Organization Geneva, Switzerland Guy Ryder 1946 (1919)
6 IMO International Maritime Organization London, United Kingdom Koji Sekimizu 1948
7 IMF International Monetary Fund Washington, D.C., USA Christine Lagarde 1945 (1944)
8 ITU International Telecommunication Union Geneva, Switzerland Hamadoun Tourι 1947 (1865)
9 UNESCO United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization Paris, France Irina Bokova 1946
10 UNIDO United Nations Industrial Development Organization Vienna, Austria Kandeh Yumkella 1967
11 UNWTO World Tourism Organization Madrid, Spain Taleb Rifai 1974
12 UPU Universal Postal Union Bern, Switzerland Edouard Dayan 1947 (1874)
13 WB World Bank Washington, D.C., USA Jim Yong Kim 1945 (1944)
14 WFP World Food Programme Rome, Italy Ertharin Cousin 1963
15 WHO World Health Organization Geneva, Switzerland Margaret Chan 1948
16 WIPO World Intellectual Property Organization Geneva, Switzerland Francis Gurry 1974
17 WMO World Meteorological Organization Geneva, Switzerland Alexander Bedritsky 1950 (1873)
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations]

_SPECIFIC:
International Atomic Energy Agency (IAEA)
United Nations Children's Fund (UNICEF)
International Trade Organization (ITO)
United Nations World Food Council, established in 1974;
United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), 1950;
United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD), 1964;
United Nations Emergency Operation, established in 1974;
United Nations Research Institute for Social Development (UNRISD), 1964;
United Nations Institute for Training and Research (UNITAR), 1965;
United Nations Fund for Population Activities (UNFPA), 1967, since 1972 under the United Nations Development Programme (UNDP);
United Nations Environment Programme (UNEP), established in 1973.

International Atomic Energy Agency (IAEA). Founded in 1957 as an autonomous agency. IAEA furthers peaceful uses of atomic energy. Headquarters, Vienna, Austria.

United Nations Children's Fund (UNICEF). Established in 1946 to carry out war relief in Europe. Now concerned with the welfare of children in the developing countries. Headquarters, New York City.

International Trade Organization (ITO). Establishment of ITO postponed, but many nations are parties to the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT).

Among the other special bodies are: United Nations World Food Council, established in 1974; United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), established in 1950; United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD), established in 1964; United Nations Emergency Operation, established in 1974; United Nations Research Institute for Social Development (UNRISD), established in 1964; United Nations Institute for Training and Research (UNITAR), established in 1965; United Nations Fund for Population Activities (UNFPA), established in 1967, since 1972 under the United Nations Development Programme (UNDP); United Nations Environment Programme (UNEP), established in 1973.

unogn.SPECIFIC-DIVISION.basic

name::
* McsEngl.unogn.SPECIFIC-DIVISION.basic,

unogn.BASIC-ORGAN

name::
* McsEngl.unogn.BASIC-ORGAN,
* McsEngl.un'Basic-organization,
* McsEngl.un'main-organ,
* McsEngl.un'main-organization,
* McsEngl.un'principal-organ,

The Six Basic Organs:
* GENERAL-ASSEMBLY#cptCore321.3.42.1#
* SECURITY-COUNCIL#cptCore321.3.42.2#
* INTERNATIONAL-COURT-OF-JUSTICE#cptCore321.3.42.3#
* ECONOMIC-AND-SOCIAL-COUNCIL#cptCore321.3.42.6#
* SECRETARIAT#cptCore321.3.42.4#
* TRUSTEESHIP-COUNCIL#cptCore321.3.42.5#
===
The main organs of the UN are the General Assembly, the Security Council, the Economic and Social Council, the Trusteeship Council, the International Court of Justice, and the UN Secretariat. All were established in 1945 when the UN was founded.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/main-organs/index.html]

unogn.BASIC.NO (SPECIALIZED-INSTITUTION)

name::
* McsEngl.unogn.BASIC.NO (SPECIALIZED-INSTITUTION),
* McsEngl.unogn.specialized-institution,
* McsEngl.un'programme-and-specialized-agency,
* McsEngl.un'Specialized-institution,
* McsEngl.un'specialized-organization,
* McsEngl.unorg.special,

Programmes and specialized agencies:
* FAO
* IAEA
* ICAO
* ILO
* IMO
* ITC
* IPCC
* ITU
* OHCHR
* SCSL
* UNAIDS
* UNCTAD
* UNCITRAL
* UNCDF
* UNDAF
* UNDG
* UNDP
* UNDPI
* UNEP (OzonAction UNEP/GRID-Arendal)
* UNESCO
* UNFIP
* UNFPA
* UNHCR
* UNHRC
* UNICEF
* UNICRI
* UNIDIR
* UNIDO
* UNITAR
* UNODC
* UNOPS
* UNOSAT
* UNRISD
* UNRWA
* UNSSC
* UNU
* UNV
* UN-HABITAT
* UN-Oceans
* UN-Women
* UNWTO
* UPU
* WFP
* WHO
* WMO

unogn.SPECIALIZED-AGENCY

name::
* McsEngl.unogn.SPECIALIZED-AGENCY,

_SPECIALIZED_AGENCIES:
are international, independent, self-governing organizations that work with the United Nations. The Economic and Social Council coordinates their activities.
* INTERNATIONAL LABOR ORGANIZATION
* FOOD AND AGRICULTURE ORGANIZATION
* UNITED NATIONS EDUCATIONAL, SCIENTIFIC, AND CULTURAL ORGANIZATION
* INTERNATIONAL CIVIL AVIATION ORGANIZATION/ICAO
* WORLD BANK
* INTERNATIONAL FINANCE CORPORATION/IFC
* INTERNATIONAL DEVELOPMENT ASSOCIATION/IDA
* INTERNATIONAL MONETARY FUND/IMF
* WORLD HEALTH ORGANIZATION/WHO
* UNIVERSAL POSTAL UNION/UPU
* International Telecommunication Union (ITU)
* World Meteorological Organization (WMO)
* Inter-Governmental Maritime Consultative Organization (IMCO)

unogn.basic.ECONOMIC-AND-SOCIAL-COUNCIL

name::
* McsEngl.unogn.basic.ECONOMIC-AND-SOCIAL-COUNCIL,
* McsEngl.conceptCore322.7,
* McsEngl.economic-and-social-council-of-Un,
* McsEngl.conceptCore326,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.6,
* McsEngl.ECOSOC,
* McsEngl.UN-ECONOMIC-AND-SOCIAL-COUNCIL,
* McsEngl.un'economic-and-social-council@cptCore326,
* McsEngl.Economic-and-social-council,
* McsEngl.ECOSOC,
* McsEngl.unecosoc@cptCore322.7,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ-ΚΑΙ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΤΟΥ-ΟΗΕ,

(cptOldCore326,-new-lawsci#cptCore326#)

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
Το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΟΗΕ είναι 'ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ' του ΟΗΕ.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The Economic and Social Council is devoted to the constructive tasks of peace**achieving higher standards of living, improving health and education, and promoting respect for human rights and freedoms throughout the world. It works under the authority of the General Assembly and reports to it. The Assembly elects 9 of the council's 27 members each year. They serve three-year terms.
The Economic and Social Council is assisted by its own commissions and by independent specialized agencies. (See list at the end of this article.)
The Economic and Social Council (ECOSOC) performs its functions with the aid of the specialized agencies, commissions, and other bodies listed below.

unecosoc'resourceInfHmn#cptResource843#

name::
* McsEngl.unecosoc'resourceInfHmn,

Bailey, Sydney. The United Nations: A Short Political Guide (International Specialized Books, 1988).

Carroll, Raymond. The Future of the UN (Watts, 1985).

Finger, S. M. American Ambassadors at the UN, 2nd ed. (Holmes and Meier, 1987).

Finkelstein, L.S., ed. Politics in the United Nations System (Duke, 1988).

unogn.basic.GENERAL-ASSEBLY

name::
* McsEngl.unogn.basic.GENERAL-ASSEBLY,
* McsEngl.conceptCore322.5,
* McsEngl.General-Assebly-of-UN,
* McsEngl.conceptCore351,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.1,
* McsEngl.un'general-assebly,
* McsEngl.un's'general'assebly@cptCore351,
* McsEngl.UNGA@cptCore351,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΓΕΝΙΚΗ-ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ-ΤΟΥ-ΟΗΕ,
* McsElln.ΟΗΕ'ΓΕΝΙΚΗ'ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ@cptCore351,

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΗΕ είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ του ΟΗΕ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The General Assembly, largest of the six basic organs, is the great deliberative body of the United Nations. It is linked up with all the other organs and it elects part or all of their membership. It may discuss any subject within the scope of the charter, except those disputes that are being dealt with by the Security Council. After voting, it may pass on its recommendations to other organs or to member governments.
All member states are represented in the Assembly. Each state may have up to five representatives but only one vote. Decisions on important questions (listed in the charter) require a two-thirds majority of members present and voting. Other questions are decided by a simple majority of those voting.
The Assembly meets in regular annual sessions and in such special sessions as occasion may require. It elects its president for each session.

unogn.basic.INTERNATIONAL-COURT-OF-JUSTICE

name::
* McsEngl.unogn.basic.INTERNATIONAL-COURT-OF-JUSTICE,
* McsEngl.conceptCore322.1,
* McsEngl.International-court-of-Justice,
* McsEngl.conceptCore353,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.3,
* McsEngl.un'international-court-of-justice,
* McsEngl.UN-INTERNATIONAL-COURT-OF-JUSTICE,
* McsEngl.un's'international'court-of-justice@cptCore353,
* McsEngl.international-court-of-justice@cptCore322.3, {2012-04-04}
* McsEngl.world'court@cptCore353,
* McsEngl.world-court,
* McsEngl.UNICJ,
* McsEngl.unicj@cptCore322.1,
* McsEngl.ognIcj,
* McsEngl.icj@cptCore322.3,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΔΙΕΘΝΕΣ-ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ@cptCore353,
* McsElln.ΔΙΕΘΝΕΣ-ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ-ΤΗΣ-ΧΑΓΗΣ,

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ είναι ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ#cptCore318# του ΟΗΕ.
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The International Court of Justice (French: Cour internationale de Justice; commonly referred to as the World Court or ICJ) is the primary judicial organ of the United Nations. It is based in the Peace Palace in The Hague, Netherlands. Its main functions are to settle legal disputes submitted to it by states and to provide advisory opinions on legal questions submitted to it by duly authorized international organs, agencies, and the UN General Assembly.
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_Court_of_Justice]
===
The International Court of Justice (also known as the World Court) is the "supreme court" of the United Nations. Its permanent seat is in The Netherlands at The Hague (See Hague Peace Conferences). The court consists of 15 judges (no two from one nation) elected by the General Assembly and the Security Council. The judges serve for nine years (five retiring every third year) and they may be reelected. Nine judges make a quorum and questions are decided by a majority vote.
Any states**even nonmembers**may bring disputes to the court for judgment. Both parties must first agree to allow the court to try the case. Should one of them fail to accept the judgment of the court, the other may appeal to the Security Council for enforcement. The court serves also as the legal adviser to the General Assembly, Security Council, and other United Nations organs.

Statute of the International Court of Justice
From Wikipedia, the free encyclopedia
The Statute of the International Court of Justice is an integral part of the United Nations Charter, as specified by Chapter XIV of the United Nations Charter. The statute's chapters are:

Chapter I: Organization of the Court (Articles 2 - 33)
Chapter II: Competence of the Court (Articles 34 - 38)
Chapter III: Procedure (Articles 39 - 64)
Chapter IV: Advisory Opinions (Articles 65 - 68)
Chapter V: Amendment (Articles 69 & 70)
Under Article 38.2, the court is allowed to decide a case ex aequo et bono if the parties agree thereto.

Parties to the Statute
States parties to the Statute of the International Court of Justice
Parties to the Statute currently are all 193 UN members. Previously, some states that were non-members of the UN have been parties to the Statute, but they later joined the UN - Switzerland (1946-2002), Japan (1953-1956), Liechtenstein (1949-1990), San Marino (1953-1992), and Nauru (1987-1999).[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/Statute_of_the_International_Court_of_Justice]

unogn.basic.SECRETARIAT (UNSCT)

name::
* McsEngl.unogn.basic.SECRETARIAT (UNSCT),
* McsEngl.conceptCore322.4,
* McsEngl.ognUNSecretariat,
* McsEngl.UN-Secretariat,
* McsEngl.conceptCore354,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.4,
* McsEngl.un'secretariat,
* McsEngl.SECRETARIAT.UN,
* McsEngl.ognUNSCT,
* McsEngl.UNSCT,
* McsEngl.unsecr,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΓΕΝΙΚΗ-ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ-ΤΟΥ-ΟΗΕ,
* McsElln.ΟΗΕ'ΓΕΝΙΚΗ'ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ@cptCore354,

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΟΗΕ είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ του ΟΗΕ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The Secretariat
carries on the day-to-day business of the United Nations and assists all the other organs. At its head is the Secretary-General, the chief administrative officer of the United Nations. He is appointed by the General Assembly upon recommendation of the Security Council. His staff numbers thousands of workers, from many countries.

ongUnsct'staff

name::
* McsEngl.ongUnsct'staff,

_DESCRIPTION:
The Secretariat has 44,000 international civil servants. Eligibility for civil service is based on a UN-administered examination offered worldwide, in addition to a competitive application process.[6] Qualifications for membership include "the highest standards of efficiency, competence, and integrity",[7] according to the UN Charter. Staff-members are appointed by the Secretary-General alone and are assigned to the organs of the United Nations. Staff members are appointed on a temporary or permanent basis, under the discretion of the Secretary-General.[8] During staff recruitment, geographical variety is an especially prominent selection factor in order to accurately reflect the scope of member states present in the UN.[9] The charter states that staff members are responsible "only to the organization" and are prohibited from any action or influence that would suggest affiliation with a government or organization outside the UN.[9]
Headquartered in New York, the Secretariat functions through duty stations in Addis Ababa, Bangkok, Beirut, Geneva, Nairobi, Santiago and Vienna, in addition to offices all over the world.[6]
One study finds the following factors play a role in the selection of staff for the Secretariat: a desire to achieve a minimum number of officials from each state; population size; and assessment of dues. The most overrepresented states in the Secretariat are small, rich democracies. The Nordic states stand out, in particular, when it comes to overrepresentation.[10]
[https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Secretariat#Staffing]

oznUnsct'UNOCHA

name::
* McsEngl.oznUnsct'UNOCHA,
* McsEngl.ognUNOCHA,
* McsEngl.UNOCHA,
* McsEngl.Office-for-the-Coordination-of-Humanitarian-Affairs,
* McsEngl.OCHA,
* McsEngl.UN-OCHA,
* McsEngl.UNOCHA,

_DESCRIPTION:
OCHA is the part of the United Nations Secretariat responsible for bringing together humanitarian actors to ensure a coherent response to emergencies. OCHA also ensures there is a framework within which each actor can contribute to the overall response effort.
OCHA's mission is to:
Mobilize and coordinate effective and principled humanitarian action in partnership with national and international actors in order to alleviate human suffering in disasters and emergencies.
Advocate the rights of people in need.
Promote preparedness and prevention.
Facilitate sustainable solutions.
[http://www.unocha.org/about-us/who-we-are]

oznUnocha'humanitarian-principles

name::
* McsEngl.oznUnocha'humanitarian-principles,
* McsEngl.humanitarian-principles,

_DESCRIPTION:
What are Humanitarian Principles?
All OCHA activities are
guided by the four
humanitarian principles:
humanity, neutrality,
impartiality and
independence. These
principles provide the
foundations for humanitarian
action. They are central to
establishing and maintaining
access to affected people,
whether in a natural disaster
or a complex emergency,
such as armed conflict.
Promoting and ensuring
compliance with the
principles are essential
element
s of effective
humanitarian coordination.
Origins and implementation
The humanitarian principles
are derived from the core
principles, which have long
guided the work of the
International Committee of
the Red Cross and the
national Red Cross/Red
Crescent Societies
.
1
The principles’ centrality to
the work of OCHA and other
humanitarian organizations
is formally enshrined in two
General Assembly
resolutions. The first three
principles (humanity,
neutrality and impartiality)
are endorsed in General
Assembly resolution 46/182,
which was adopted in 1991.
This resolution also
established the role of the
Emergency Relief
Coordinator (ERC). General
Assembly resolution 58/114
(2004) added independence
as a fourth key principle
underlying humanitarian
action. The General
Assembly has repeatedly
reaffirmed the importance of
promoting and respecting
these principles within the
framework of humanitarian
assistance. Commitment to the
principles has also been
expressed at an institutional
level by many humanitarian
organizations. Of particular
note is the Code of Conduct
for the International Red
Cross and Red Crescent
Movement, and non
-
governmental organizations
in disaster relief. The code
provides a set of common
standards for organizations
involved in humanitarian
activities, including a
commitment to adhere to the
humanitarian principles.
More than 492 organizations
have signed the Code of
Conduct.
2
Also of note is the
Humanitarian Charter and
Minimum Standards in
Humanitarian Response
elaborated by the Sphere
Project
.
3
1
These are humanity, impartiality, neutrality, independence, voluntary service, unity and universality.
See the
Fundamental Principles of the International Red Cross and Red Crescent Movement, proclaimed in Vienna in 1965
by the 20th International Conference of the Red Cross and Red Crescent Movement. 2 The International Red Cross and Red Crescent Code of Conduct includes principles beyond the core four
principles endorsed by the General Assembly. In addition, humanitarian organizations may find that some of these
additional principles have particular meaning in certain contexts (for example, “participation” is often cited as an
important humanitarian principle). Conceptually, many other principles can be linked back to the four endorsed by
the General Assembly. 3 See: www.sphereproject.org/handbook/
Humanity Neutrality Impartiality Independence
Human suffering must
be addressed wherever
it is found. The purpose
of humanitarian action
is to protect life and
health and ensure
respect for human
beings.
Humanitarian actors
must not take sides in
hostilities or engage in
controversies of a
political, racial,
religious or ideological
nature.
Humanitarian action
must be carried out on
the basis of need
alone, giving priority to
the most urgent cases
of distress and making
no distinctions on the
basis of nationality,
race, gender, religious
belief, class or political
opinions.
Humanitarian action
must be autonomous
from the political,
economic, military or
other objectives that
any actor may hold
with regard to areas
where humanitarian
action is being
implemented.OCHA on Message is a reference product that enables staff to communicate OCHA’s position on key issues.
For more information contact the Reporting Unit at ochareporting@un.org.
The humanitarian principles
have practical operational
relevance. Humanitarian
action almost always takes
place in complex political
and militarized
environments. Adherence to
the principles is therefore
critical in order to distinguish
humanitarian action from the
activities and objectives of
political, military and other
actors. Promoting
humanitarian principles and,
importantly, ensuring that
humanitarian organizations
act in accordance with them
are key to gaining
acceptance by all relevant
actors on the ground for
humanitarian action to be
carried out. This acceptance
is critical to ensuring
humanitarian personnel
have safe and sustained
access to affected people.
Sustained access is, in turn,
crucial for strengthening the
implementation of the
humanitarian principles. For
example, it allows
humanitarian actors to
directly undertake and
monitor the distribution of
assistance to people, thus
ensuring that aid is
distributed impartially and
reaches those most in need.
What is OCHA’s role?
OCHA’s mission is to
mobilize and coordinate
principled humanitarian
action. OCHA promotes the
humanitarian community’s
compliance with
humanitarian principles in
every humanitarian
response. It does this by
promoting practical
compliance measures within
a Humanitarian Country
Team through its
engagement with State and
non-state actors at all levels,
and by undertaking and
contributing to policy
development within the
United Nations.
What does OCHA say?
1. Humanitarian
principles govern
humanitarian actors’
conduct.
2. Humanitarian actors
must engage in dialogue
with all parties to conflict for
strictly humanitarian
purposes. This includes
ongoing liaison and
negotiation with non-state
armed groups.
3. Our compliance with
humanitarian principles
affects our credibility, and
therefore our ability to enter
into negotiations with
relevant actors and establish
safe access to affected
people. However, it is not
enough to repeatedly recite
humanitarian principles.
Rhetoric must be matched
by leadership and practice.
In other words, humanitarian
actors must “walk the talk”.
4. There are multiple
pressures on humanitarian
actors to compromise
humanitarian principles,
such as providing
humanitarian aid as part of
efforts to achieve political
ends. Maintaining principled
humanitarian action in the
face of these pressures is
an essential task, but not an
easy one.
To find out more
United Nations resolution 46/182: www.un.org/documents/ga/res/46/a46r182.htm
The International Red Cross and Red Crescent Code of Conduct: www.ifrc.org
[https://docs.unocha.org/sites/dms/Documents/OOM-humanitarianprinciples_eng_June12.pdf]

oznUnocha.EVOLUTING

name::
* McsEngl.oznUnocha.EVOLUTING,

EVOLUTING:
History of OCHA

Share|
In December 1991, the General Assembly adopted resolution 46/182 (English version - all official languages). It was designed to strengthen the United Nations response to complex emergencies and natural disasters, while improving the overall effectiveness of humanitarian operations in the field.

The resolution also created the high-level position of Emergency Relief Coordinator (ERC). This new function would combine into a single United Nations focal point the functions carried out by the Secretary-General's representatives for major and complex emergencies, as well as the United Nation's natural disaster functions carried out by the United Nations Disaster Relief Organization.

Soon after the resolution was adopted, the Secretary-General established the Department of Humanitarian Affairs (DHA). He also assigned the ERC the status of Under-Secretary-General for Humanitarian Affairs, with offices in New York and Geneva to provide institutional support.

Resolution 46/182 also created the Inter-Agency Standing Committee (IASC), the Consolidated Appeals Process and the Central Emergency Revolving Fund as key coordination mechanisms and tools of the ERC.

In 1998, as part of the Secretary-General's programme of reform, DHA was reorganized into the Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (OCHA). Its mandate was expanded to include the coordination of humanitarian response, policy development and humanitarian advocacy.

OCHA carries out its coordination function primarily through the IASC, which is chaired by the ERC. Participants include all humanitarian partners, from United Nations agencies, funds and programmes, to the Red Cross movement and NGOs. The IASC ensures inter-agency decision-making in response to complex emergencies. These responses include needs assessments, consolidated appeals, field coordination arrangements and the development of humanitarian policies.
[http://www.unocha.org/about-us/who-we-are/history]

unogn.basic.SECURITY-COUNCIL

name::
* McsEngl.unogn.basic.SECURITY-COUNCIL,
* McsEngl.conceptCore322.3,
* McsEngl.Security-Council-of-UN,
* McsEngl.conceptCore352,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.2,
* McsEngl.UNSC@cptCore322.2,
* McsEngl.un-security-council@cptCore352,
* McsEngl.un's'security'council@cptCore352,
* McsEngl.security-council.un,
* McsEngl.UNSC@cptCore352,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ-ΟΗΕ@cptCore352,
* McsElln.ΟΗΕ-ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ-ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ@cptCore352,

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΟΗΕ είναι ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ του ΟΗΕ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The United Nations Security Council (UNSC) is one of the principal organs of the United Nations and is charged with the maintenance of international peace and security. Its powers, outlined in the United Nations Charter, include the establishment of peacekeeping operations, the establishment of international sanctions, and the authorization of military action. Its powers are exercised through United Nations Security Council resolutions.

The Security Council held its first session on 17 January 1946 at Church House, Westminster, London. Since its first meeting, the Council, which exists in continuous session, has travelled widely, holding meetings in many cities, such as Paris and Addis Ababa, as well as at its current permanent home at the United Nations Headquarters in New York City.

There are 15 members of the Security Council, consisting of five veto-wielding permanent members (China, France, Russia, the United Kingdom, and the United States) and 10 elected non-permanent members with two-year terms. This basic structure is set out in Chapter V of the UN Charter. Security Council members must always be present at UN headquarters in New York so that the Security Council can meet at any time. This requirement of the United Nations Charter was adopted to address a weakness of the League of Nations since that organization was often unable to respond quickly to a crisis.
[http://en.wikipedia.org/wiki/UNSC]
===
The Security Council
has the primary responsibility for maintaining world peace and security. Every member of the United Nations is pledged to accept and carry out the Council's decisions.

The Security Council has 15 members. Five nations**the United Kingdom, China, France, the Soviet Union, and the United States**have permanent seats. Of the other ten, five are elected each year by the General Assembly for two-year terms; five retire each year. Each member has one vote. On all routine (procedural) matters, approval requires nine "yes" votes. On all other matters, the nine "yes" votes must include the votes of all five permanent members. Thus, each of the Big Five has a veto power. Any one of them can block even the discussion of an action that it disapproves. A party to a dispute, however, must abstain from voting.

Any state, even if it is not a member of the United Nations, may bring a dispute to which it is a party to the notice of the Security Council. If the Council finds there is a real threat to peace, or an actual act of aggression, it may call upon the members of the United Nations to cut communications with the countries concerned or break off trade relations (economic sanctions). If these methods prove inadequate, the charter states that the Council may take military action against the offending nation by air, sea, and land forces of the United Nations.

Every member of the United Nations was pledged by Article 43 to supply the Council with armed forces on its call. These forces were to be directed by a Military Staff Committee, consisting of the chiefs of staff (or their representatives) of the five permanent members.

unogn.basic.TRUSTEESHIP-COUNCIL

name::
* McsEngl.unogn.basic.TRUSTEESHIP-COUNCIL,
* McsEngl.conceptEpistme322.2,
* McsEngl.conceptCore355,
* McsEngl.conceptCore321.3.42.5,
* McsEngl.un'trusteeship-council,
* McsEngl.un's'trusteeship'council@cptCore355,
* McsEngl.Trusteeship-council,
* McsEngl.UNTPC,

_GENERIC:
* un_basic_organization#ql:un'basic_organization#

_DESCRIPTION:
The trusteeship council είναι ΟΡΓΑΝΩΣΗ του ΟΗΕ...
[hmnSngo.1995.04_nikos]
===
The Trusteeship Council seeks to protect the interests of people who live in trust territories and to lead them toward self-government. It receives reports from the administering authorities, examines petitions, and sends out visiting missions. Its members are elected by the General Assembly.
A non-self-governing territory becomes a TRUST TERRITORY through an individual trusteeship agreement with the United Nations. The Trust Territory of the Pacific Islands (administered by the United States) is defined as a "strategic area" and is under the authority of the Security Council. All other trust territories are under the General Assembly.

unogn.basicNo.COMMISSION

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.COMMISSION,
* McsEngl.unogn.commission,
* McsEngl.un'Commission,

_DESCRIPTION:
The commissions study matters referred to them by the Council and submit detailed reports and recommendations. The economic bodies are concerned with raising living standards. The social groups aim to raise cultural and educational levels, to improve health, and to further respect for justice and human rights and freedoms.

Regional Commissions. Economic commissions were established in 1947, one for Europe (ECE, Economic Commission for Europe) and one for Asia and the Far East (ECAFE). In 1948 one for Latin America was created (ECLA). One for Africa (ECA) was created in 1958. In 1974 ECAFE was reorganized as the Economic and Social Commission for Asia and the Pacific (ESCAP) and the Economic Commission for Western Asia (ECWA). Among their concerns are food production, industrial development, and trade.

Functional Commissions. Commission on the Status of Women; Commission on Narcotic Drugs; Statistical Commission; Commission for Social Development; Population Commission; Commission on Human Rights and its Subcommission on Prevention of Discrimination and Protection of Minorities.

unogn.basicNo.ICAO International Civil Aviation Organization (ICAO)

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.ICAO International Civil Aviation Organization (ICAO),
* McsEngl.unogn.ICAO,

A provisional organization began work in August 1945 and was replaced by the permanent body (ICAO) in April 1947. Brought into relationship with the United Nations in 1947. ICAO encourages use of safety measures, uniform regulations for operation, and simpler procedures at borders. It promotes the use of new technical methods and equipment and participates in the United Nations technical assistance program. Headquarters, Montreal, Canada.

unogn.basicNo.IDA International Development Association

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.IDA International Development Association,
* McsEngl.unogn.IDA,
* McsEngl.un'International-Development-Association,

Established in 1960, it is an affiliate of the World Bank. It lends money on more flexible terms than those of the Bank but uses the same high standards of planning and execution in considering loans. Headquarters, Washington, D.C.

unogn.basicNo.IFC International Finance Corporation

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.IFC International Finance Corporation,
* McsEngl.unogn.IFC,

Founded in 1956. Closely affiliated with the World Bank. It underwrites and invests in private industry in underdeveloped countries and plays a leading role in helping industrial development banks. Headquarters, Washington, D.C.

unogn.basicNo.IMCO Inter-Governmental Maritime Consultative Organization (IMCO).

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.IMCO Inter-Governmental Maritime Consultative Organization (IMCO).,
* McsEngl.unogn.IMCO,
* McsEngl.IMCO@cptCore322i,

Came into formal existence in 1959 when 21 nations ratified its convention, drawn up in 1948. IMCO encourages safety measures and seeks the removal of shipping restrictions. Headquarters, London, England.

unogn.basicNo.UNDG {1997}

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.UNDG {1997},
* McsEngl.unogn.UNDG,
* McsEngl.UNDG,
* McsEngl.United-Nations-Development-Group,

_DESCRIPTION:
Abbreviation UNDG
Formation 1997
Type Group
Legal status Active
Head Helen Clark
Parent organization ECOSOC#ql:ecosoc@cptCore#
Website www.undg.org
The United Nations Development Group (UNDG) is a consortium of United Nations agencies, created by the Secretary-General of the United Nations in 1997 to improve the effectiveness of UN development activities at the country level.

Its strategic priorities are to respond to the Triennial comprehensive policy review (TCPR) - which became in 2008 the Quadrennial comprehensive policy review (QCPR) - and global development priorities, as well as to ensure the UN development system becomes more internally focused and coherent. The UNDG strategic priorities give direction to UNDG members efforts at the global, regional and country level to facilitate a step change in the quality and impact of UN support at the country level.[1] Currently, the UNDG is one of the main UN actors involved in the development of the Post-2015 Development Agenda.[citation needed]

UNDG brings together 32 UN agencies and groups, plus five observers working on various development issues. These agencies include United Nations Development Programme (UNDP), United Nations Children's Fund (UNICEF), World Health Organization (WHO), International Labour Organization (ILO) and the International Telecommunications Union.[2]
[https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Development_Group]

undg'part

name::
* McsEngl.undg'part,

Members of the UNDG[2]
* DESA - United Nations Department of Economic and Social Affairs
* FAO - Food and Agriculture Organization of the United Nations
* IFAD - International Fund for Agricultural Development
* ILO#ql:ilo@cptCore321.3.8# - International Labour Organization
* ITU - International Telecommunications Union
* OHCHR - Office of the High Commissioner for Human Rights
* OHRLLS - United Nations Office of the High Representative for the Least Developed Countries, Landlocked Developing Countries and Small Island Developing States
* OSAA - Office of Under Secretary General (USG - Special Advisor on Africa)
* SRSG/CAC - Special Representative of the Secretary-General for Children and Armed Conflict
* UN Women (formerly UNIFEM)
* UN-HABITAT - United Nations Human Settlements Programme
* UNAIDS - Joint United Nations Programme on HIV/AIDS
* UNCTAD - United Nations Conference on Trade and Development
* UNDP - United Nations Development Programme
* UNDPI - United Nations Department of Public Information (Regional Commissions (ECA, ECE, ECLAC, ESCAP, ESCWA - rotating annually)
* UNEP - United Nations Environment Programme
* UNESCO United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization
* UNFPA - United Nations Population Fund
* UNHCR - United Nations High Commissioner for Refugees
* UNICEF - United Nations Children's Fund
* UNIDO - United Nations Industrial Development Organization
* UNODC - United Nations Office on Drugs and Crime
* UNOPS - United Nations Office for Project Services
* UNWTO - United Nations World Tourism Organization
* WFP - World Food Programme
* WHO - World Health Organization
* WMO - World Meteorological Organization
[https://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Development_Group]

unogn.basicNo.UNHCR - United Nations High Commissioner for Refugees

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.UNHCR - United Nations High Commissioner for Refugees,
* McsEngl.unogn.UNHCR,
* McsEngl.UNHCR@cptCore322.x,

_DESCRIPTION:
The Office of the United Nations High Commissioner for Refugees was established on December 14, 1950 by the United Nations General Assembly. The agency is mandated to lead and co-ordinate international action to protect refugees and resolve refugee problems worldwide. Its primary purpose is to safeguard the rights and well-being of refugees. It strives to ensure that everyone can exercise the right to seek asylum and find safe refuge in another State, with the option to return home voluntarily, integrate locally or to resettle in a third country. It also has a mandate to help stateless people.
Since 1950, the agency has helped tens of millions of people restart their lives. Today, a staff of more than 9,300 people in 123 countries continues to help and protect millions of refugees, returnees, internally displaced and stateless people.
[http://www.unhcr.org/pages/49c3646c2.html]

unogn.basicNo.UNIVERSITY {1973}

_CREATED: {2012-11-11}

name::
* McsEngl.unogn.basicNo.UNIVERSITY {1973},
* McsEngl.unogn.UNIVERSITY,
* McsEngl.UN-university,
* McsEngl.UNU, {2012-11-11}
* McsEngl.UNU,

_DESCRIPTION:
The United Nations University (UNU) is the academic and research arm of the United Nations. It was established in 1973 with the goal of serving the purposes and principles of the Charter of the United Nations [1][2] through research, education, capacity building and policy advice. The UNU undertakes research, education, policy advice and capacity building working on the pressing global problems of human survival, development and welfare that are the concern of the United Nations and its member states. The United Nations University is the sole UN entity authorized by the UN General Assembly to grant degrees as well as function as a think tank for the United Nations system. It provides a bridge between the UN and the international academic, policy-making and private sector communities.

The UNU is headed by a Rector, Prof. Dr. Konrad Osterwalder, who is the chief academic and administrative officer, and who holds the rank of Under-Secretary-General of the United Nations. It is headquartered in Tokyo, Japan, with a vice-rectorate in Bonn, Germany and Rectorate offices at UN Headquarters in New York and at UNESCO Headquarters in Paris. The UNU comprises 14 institutes and programmes located in 12 countries.

The Council of the UNU is the governing board of the University and is composed of 24 members who are appointed by the Secretary-General of the United Nations with the concurrence of the Director-General of UNESCO.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_University] {2012-11-11}

oznUn'ResourceInfHmnn#cptResource843#

name::
* McsEngl.oznUn'ResourceInfHmnn,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.un.org/en//
* http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations,
* http://en.wikipedia.org/wiki/Portal:United_Nations,
* http://en.wikipedia.org/wiki/Outline_of_the_United_Nations,
===
* http://www.project-syndicate.org/commentary/united-nations-70th-anniversary-by-jeffrey-d-sachs-2015-08,

oznUn'doing.ADMINISTERING

name::
* McsEngl.oznUn'doing.ADMINISTERING,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.tovima.gr/world/article/?aid=786622,

oznUn'doing.GOAL

name::
* McsEngl.oznUn'doing.GOAL,

_GENERIC:
* goal#cptCore3#

_SPECIFIC:
* human-rights##
* economic-development##
* international-law##
* international-security##
* social-progress##
* world-peace##
===
The United Nations (UN) is an international organization whose stated aims are facilitating cooperation in international law, international security, economic development, social progress, human rights, and achievement of world peace.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations]

un'Purpose:
The UN has 4 main purposes
* To keep peace throughout the world;
* To develop friendly relations among nations;
* To help nations work together to improve the lives of poor people, to conquer hunger, disease and illiteracy, and to encourage respect for each other’s rights and freedoms;
* To be a centre for harmonizing the actions of nations to achieve these goals.
[http://www.un.org/en/aboutun/index.shtml]

MILLENNIUM-DEVELOPMENT-GOALS (MDGs)#cptEconomy323.14#

name::
* McsEngl.MILLENNIUM-DEVELOPMENT-GOALS (MDGs),

Sustainable-Development-Goals (SDGs)

name::
* McsEngl.Sustainable-Development-Goals (SDGs),
* McsEngl.unsdg,
* McsEngl.un'sdg,
* McsEngl.sdg-of-un,
* McsEngl.un'sdg,

_ADDRESS.WPG:
* https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/1579SDGs%20Proposal.pdf,
* https://agenda.weforum.org/2015/08/designing-effective-sdg-indicator-framework/

Full report of the
Open Working Group of the General Assembly
on Sustainable Development Goals
is issued as document A/68/970,
available at http://undocs.org/A/68/970
Open Working Group
proposal for
Sustainable Development Goals

INTRODUCTION

1. The outcome document of the United Nations Conference on Sustainable Development, entitled “The future we want”, inter alia, set out a mandate to establish an open working group to develop a set of sustainable development goals for consideration and appropriate action by the General Assembly at its sixty-eighth session.
It also provided the basis for their conceptualization.
The document gave the mandate that the sustainable development goals should be coherent with and integrated into the United Nations development agenda beyond 2015.

2. Poverty eradication is the greatest global challenge facing the world today and an
indispensable requirement for sustainable development. In the outcome document, the commitment
to freeing humanity from poverty and hunger as a matter of urgency was reiterated.
3. Poverty eradication, changing unsustainable and promoting sustainable patterns of
consumption and production and protecting and managing the natural resource base of economic
and social development are the overarching objectives of and essential requirements for sustainable
development.
4. People are at the centre of sustainable development and, in this regard, in the
outcome document, the promise was made to strive for a world that is just, equitable and inclusive
and the commitment was made to work together to promote sustained and inclusive economic
growth, social development and environmental protection and thereby to benet all, in particular the
children of the world, youth and future generations of the world, without distinction of any kind such
as age, sex, disability, culture, race, ethnicity, origin, migratory status, religion, economic or other
status.
5. In the outcome document, all the principles of the Rio Declaration on Environment
and Development, including, inter alia, the principle of common but dierentiated responsibilities, as
set out in principle 7 thereof, were also rearmed.
6. In the outcome document, the commitment to fully implement the Rio Declaration, Agenda
21, the Programme for the Further Implementation of Agenda 21, the Plan of Implementation of the
World Summit on Sustainable Development (Johannesburg Plan of Implementation) and the Johannesburg
Declaration on Sustainable Development, the Programme of Action for the Sustainable
Development of Small Island Developing States (Barbados Programme of Action) and the Mauritius
Strategy for the Further Implementation of the Programme of Action for the Sustainable Development
of Small Island Developing States was also rearmed. The commitment to the full implementation
of the Programme of Action for the Least Developed Countries for the Decade 2011-2020
(Istanbul Programme of Action), the Almaty Programme of Action: Addressing the Special Needs of
Landlocked Developing Countries within a New Global Framework for Transit Transport Cooperation
for Landlocked and Transit Developing Countries, the political declaration on Africa’s development
needs and the New Partnership for Africa’s Development was also rearmed. The commitments in
the outcomes of all the major United Nations conferences and summits in the economic, social and
environmental elds, including the United Nations Millennium Declaration, the 2005 World Summit
Outcome, the Monterrey Consensus of the International Conference on Financing for Development,
the Doha Declaration on Financing for Development, the outcome document of the high-level
plenary meeting of the General Assembly on the Millennium Development Goals, the Programme of
Action of the International Conference on Population and Development, the key actions for the
further implementation of the Programme of Action of the International Conference on Population
and Development and the Beijing Declaration and Platform for Action and the outcome documents
of their review conferences were rearmed. In the outcome document of the special event to follow
up eorts made towards achieving the Millennium Development Goals, held in September 2013,
inter alia, the determination to craft a strong post-2015 development agenda was rearmed. The
commitment to migration and development was rearmed in the Declaration of the High-level
Dialogue on International Migration and Development.7. In the outcome document, the need to be guided by the purposes and principles of
the Charter of the United Nations, with full respect for international law and its principles, was
rearmed. The importance of freedom, peace and security, respect for all human rights, including the
right to development and the right to an adequate standard of living, including the right to food and
water, the rule of law, good governance, gender equality, women’s empowerment and the overall
commitment to just and democratic societies for development was rearmed. The importance of the
Universal Declaration of Human Rights, as well as other international instruments relating to human
rights and international law, was also rearmed.
8. The Open Working Group underscored that the global nature of climate change calls
for the widest possible cooperation by all countries and their participation in an eective and appropriate
international response, with a view to accelerating the reduction of global greenhouse gas
emissions. It recalled that the United Nations Framework Convention on Climate Change provides
that parties should protect the climate system for the benet of present and future generations of
humankind on the basis of equity and in accordance with their common but dierentiated responsibilities
and respective capabilities. It noted with grave concern the signicant gap between the
aggregate eect of mitigation pledges by parties in terms of global annual emissions of greenhouse
gases by 2020 and aggregate emission pathways consistent with having a likely chance of holding
the increase in global average temperature below 2°C, or 1.5°C above pre-industrial levels. It
rearmed that the ultimate objective under the Convention is to stabilize greenhouse gas concentrations
in the atmosphere at a level that would prevent dangerous anthropogenic interference with the
climate system.
9. In the outcome document of the United Nations Conference on Sustainable Development,
it was rearmed that planet Earth and its ecosystems are our home and that “Mother Earth” is
a common expression in a number of countries and regions. It was noted that some countries recognize
the rights of nature in the context of the promotion of sustainable development. The conviction
was armed that, in order to achieve a just balance among the economic, social and environmental
needs of present and future generations, it is necessary to promote harmony with nature. The natural
and cultural diversity of the world was acknowledged, and it was recognized that all cultures and
civilizations can contribute to sustainable development.
10. In the outcome document, it was recognized that each country faces specic challenges to
achieve sustainable development. The special challenges facing the most vulnerable countries and,
in particular, African countries, least developed countries, landlocked developing countries and small
island developing States, as well as the specic challenges facing the middle-income countries, were
underscored. It was recognized that countries in situations of conict also need special attention.
11. In the outcome document, the commitment to strengthen international cooperation to
address the persistent challenges related to sustainable development for all, in particular in developing
countries, was rearmed. In that regard, the need to achieve economic stability, sustained
economic growth, the promotion of social equity and the protection of the environment, while
enhancing gender equality, women’s empowerment and equal employment for all, and the protection,
survival and development of children to their full potential, including through education, was
rearmed.12. Each country has primary responsibility for its own economic and social development and
the role of national policies, domestic resources and development strategies cannot be overemphasized.
Developing countries need additional resources for sustainable development. There is a need
for signicant mobilization of resources from a variety of sources and the eective use of nancing, in
order to promote sustainable development. In the outcome document, the commitment to reinvigorating
the global partnership for sustainable development and to mobilizing the resources necessary
for its implementation was armed. The report of the Intergovernmental Committee of Experts on
Sustainable Development Financing will propose options for a sustainable development nancing
strategy. The substantive outcome of the third International Conference on Financing for Development,
in July 2015, will assess the progress made in the implementation of the Monterrey Consensus
and the Doha Declaration. Good governance and the rule of law at the national and international
levels are essential for sustained, inclusive and equitable economic growth, sustainable development
and the eradication of poverty and hunger.
13. In the outcome document, it was rearmed that there are dierent approaches, visions,
models and tools available to each country, in accordance with its national circumstances and priorities,
to achieve sustainable development in its three dimensions, which is our overarching goal.
14. The implementation of the sustainable development goals will depend on a global partnership
for sustainable development with the active engagement of Governments, as well as civil
society, the private sector and the United Nations system. A robust mechanism to review implementation
will be essential for the success of the goals. The General Assembly, the Economic and Social
Council and the high-level political forum will play a key role in this regard.
15. In the outcome document, the commitment was reiterated to take further eective measures
and actions, in conformity with international law, to remove the obstacles to the full realization of the
right of self-determination of peoples living under colonial and foreign occupation, which continue
to adversely aect their economic and social development as well as their environment, are incompatible
with the dignity and worth of the human person and must be combated and eliminated.
16. In the outcome document, it was rearmed that, in accordance with the Charter, this shall
not be construed as authorizing or encouraging any action against the territorial integrity or political
independence of any State. It was resolved to take further eective measures and actions, in conformity
with international law, to remove obstacles and constraints, strengthen support and meet the
special needs of people living in areas aected by complex humanitarian emergencies and in areas
aected by terrorism.
17. To monitor the implementation of the sustainable development goals, it will be important to
improve the availability of and access to data and statistics disaggregated by income, gender, age,
race, ethnicity, migratory status, disability, geographic location and other characteristics relevant in
national contexts. There is a need to take urgent steps to improve the quality, coverage and availability
of disaggregated data to ensure that no one is left behind.
18. The sustainable development goals are accompanied by targets and will be further elaborated
through indicators focused on measurable outcomes. They are action oriented, global in nature
and universally applicable. They take into account dierent national realities, capacities and levels of
development and respect national policies and priorities. They build on the foundation laid by the
Millennium Development Goals, seek to complete the unnished business of the Millennium Development
Goals and respond to new challenges. They constitute an integrated, indivisible set of global
priorities for sustainable development. Targets are dened as aspirational global targets, with each
Government setting its own national targets guided by the global level of ambition, but taking into
account national circumstances. The goals and targets integrate economic, social and environmental
aspects and recognize their interlinkages in achieving sustainable development in all its dimensions.

SUSTAINABLE DEVELOPMENT GOALS

* Acknowledging that the United Nations Framework Convention on Climate Change is the primary international, intergovernmental forum for negotiating the global response to climate change.

GOAL 1 End poverty in all its forms everywhere
GOAL 2 End hunger, achieve food security and improved nutrition and
promote sustainable agriculture
GOAL 3 Ensure healthy lives and promote well-being for all at all ages
GOAL 4 Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning
opportunities for all
GOAL 5 Achieve gender equality and empower all women and girls
GOAL 6 Ensure availability and sustainable management of water and sanitation for all
GOAL 7 Ensure access to aordable, reliable, sustainable and modern energy for all
GOAL 8 Promote sustained, inclusive and sustainable economic growth, full and productive
employment and decent work for all
GOAL 9 Build resilient infrastructure, promote inclusive and sustainable industrialization and
foster innovation
GOAL 10 Reduce inequality within and among countries
GOAL 11 Make cities and human settlements inclusive, safe, resilient and sustainable
GOAL 12 Ensure sustainable consumption and production patterns
GOAL 13 Take urgent action to combat climate change and its impacts*
GOAL 14 Conserve and sustainably use the oceans, seas and marine resources for sustainable
development
GOAL 15 Protect, restore and promote sustainable use of terrestrial ecosystems, sustainably
manage forests, combat desertication, and halt and reverse land degradation and
halt biodiversity loss
GOAL 16 Promote peaceful and inclusive societies for sustainable development, provide
access to justice for all and build eective, accountable and inclusive institutions at
all levels
GOAL 17 Strengthen the means of implementation and revitalize the global partnership for
sustainable development

unsdg.1 End poverty in all its forms everywhere

name::
* McsEngl.unsdg.1 End poverty in all its forms everywhere,

1.1 By 2030, eradicate extreme poverty for all people everywhere, currently measured as
people living on less than $1.25 a day
1.2 By 2030, reduce at least by half the proportion of men, women and children of all ages
living in poverty in all its dimensions according to national denitions
1.3 Implement nationally appropriate social protection systems and measures for all,
including oors, and by 2030 achieve substantial coverage of the poor and the vulnerable
1.4 By 2030, ensure that all men and women, in particular the poor and the vulnerable,
have equal rights to economic resources, as well as access to basic services, ownership and control
over land and other forms of property, inheritance, natural resources, appropriate new technology
and nancial services, including micronance
1.5 By 2030, build the resilience of the poor and those in vulnerable situations and reduce
their exposure and vulnerability to climate-related extreme events and other economic, social and
environmental shocks and disasters
1.a Ensure signicant mobilization of resources from a variety of sources, including
through enhanced development cooperation, in order to provide adequate and predictable means
for developing countries, in particular least developed countries, to implement programmes and
policies to end poverty in all its dimensions
1.b Create sound policy frameworks at the national, regional and international levels,
based on pro-poor and gender-sensitive development strategies, to support accelerated investment
in poverty eradication actions
End poverty in all its forms everywhere

unsdg.2 End hunger; achieve food security and improved nutrition and promote sustainable agriculture

name::
* McsEngl.unsdg.2 End hunger; achieve food security and improved nutrition and promote sustainable agriculture,

2.1 By 2030, end hunger and ensure access by all people, in particular the poor and
people in vulnerable situations, including infants, to safe, nutritious and sucient food all year round
2.2 By 2030, end all forms of malnutrition, including achieving, by 2025, the internationally
agreed targets on stunting and wasting in children under 5 years of age, and address the nutritional
needs of adolescent girls, pregnant and lactating women and older persons
2.3 By 2030, double the agricultural productivity and incomes of small-scale food
producers, in particular women, indigenous peoples, family farmers, pastoralists and shers, including
through secure and equal access to land, other productive resources and inputs, knowledge,
nancial services, markets and opportunities for value addition and non-farm employment
2.4 By 2030, ensure sustainable food production systems and implement resilient
agricultural practices that increase productivity and production, that help maintain ecosystems, that
strengthen capacity for adaptation to climate change, extreme weather, drought, ooding and other
disasters and that progressively improve land and soil quality
2.5 By 2020, maintain the genetic diversity of seeds, cultivated plants and farmed and
domesticated animals and their related wild species, including through soundly managed and diversied
seed and plant banks at the national, regional and international levels, and ensure access to and
fair and equitable sharing of benets arising from the utilization of genetic resources and associated
traditional knowledge, as internationally agreed
2.a Increase investment, including through enhanced international cooperation, in rural
infrastructure, agricultural research and extension services, technology development and plant and
livestock gene banks in order to enhance agricultural productive capacity in developing countries, in
particular least developed countries
2.b Correct and prevent trade restrictions and distortions in world agricultural markets,
including through the parallel elimination of all forms of agricultural export subsidies and all export
measures with equivalent eect, in accordance with the mandate of the Doha Development Round
2.c Adopt measures to ensure the proper functioning of food commodity markets and
their derivatives and facilitate timely access to market information, including on food reserves, in
order to help limit extreme food price volatility
End hunger, achieve food security and improved
nutrition and promote sustainable agriculture

unsdg.3 Ensure healthy lives and promote well-being for all at all ages

name::
* McsEngl.unsdg.3 Ensure healthy lives and promote well-being for all at all ages,

3.1 By 2030, reduce the global maternal mortality ratio to less than 70 per 100,000 live
births
3.2 By 2030, end preventable deaths of newborns and children under 5 years of age
3.3 By 2030, end the epidemics of AIDS, tuberculosis, malaria and neglected tropical
diseases and combat hepatitis, water-borne diseases and other communicable diseases
3.4 By 2030, reduce by one third premature mortality from non-communicable diseases
through prevention and treatment and promote mental health and well being
3.5 Strengthen the prevention and treatment of substance abuse, including narcotic
drug abuse and harmful use of alcohol
3.6 By 2020, halve the number of global deaths and injuries from road trac accidents
3.7 By 2030, ensure universal access to sexual and reproductive health-care services,
including for family planning, information and education, and the integration of reproductive health
into national strategies and programmes
3.8 Achieve universal health coverage, including nancial risk protection, access to quality
essential health-care services and access to safe, eective, quality and aordable essential medicines
and vaccines for all
3.9 By 2030, substantially reduce the number of deaths and illnesses from hazardous
chemicals and air, water and soil pollution and contamination
3.a Strengthen the implementation of the World Health Organization Framework
Convention on Tobacco Control in all countries, as appropriate
3.b Support the research and development of vaccines and medicines for the communicable
and non-communicable diseases that primarily aect developing countries, provide access to
aordable essential medicines and vaccines, in accordance with the Doha Declaration on the TRIPS
Agreement and Public Health, which arms the right of developing countries to use to the full the
provisions in the Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights regarding
exibilities to protect public health, and, in particular, provide access to medicines for all
3.c Substantially increase health nancing and the recruitment, development, training
and retention of the health workforce in developing countries, especially in least developed countries
and small island developing States
3.d Strengthen the capacity of all countries, in particular developing countries, for early
warning, risk reduction and management of national and global health risks
Ensure healthy lives and promote well-being for all
at all ages

unsdg.4 Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning opportunities for all

name::
* McsEngl.unsdg.4 Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning opportunities for all,

4.1 By 2030, ensure that all girls and boys complete free, equitable and quality primary
and secondary education leading to relevant and eective learning outcomes
4.2 By 2030, ensure that all girls and boys have access to quality early childhood development,
care and pre-primary education so that they are ready for primary education
4.3 By 2030, ensure equal access for all women and men to aordable and quality technical,
vocational and tertiary education, including university
4.4 By 2030, increase by [x] per cent the number of youth and adults who have relevant
skills, including technical and vocational skills, for employment, decent jobs and entrepreneurship
4.5 By 2030, eliminate gender disparities in education and ensure equal access to all
levels of education and vocational training for the vulnerable, including persons with disabilities,
indigenous peoples and children in vulnerable situations
4.6 By 2030, ensure that all youth and at least [x] per cent of adults, both men and
women, achieve literacy and numeracy
4.7 By 2030, ensure that all learners acquire the knowledge and skills needed to promote
sustainable development, including, among others, through education for sustainable development
and sustainable lifestyles, human rights, gender equality, promotion of a culture of peace and nonviolence,
global citizenship and appreciation of cultural diversity and of culture’s contribution to
sustainable development
4.a Build and upgrade education facilities that are child, disability and gender sensitive
and provide safe, non-violent, inclusive and eective learning environments for all
4.b By 2020, expand by [x] per cent globally the number of scholarships available to
developing countries, in particular least developed countries, small island developing States and
African countries, for enrolment in higher education, including vocational training and information
and communications technology, technical, engineering and scientic programmes, in developed
countries and other developing countries
4.c By 2030, increase by [x] per cent the supply of qualied teachers, including through
international cooperation for teacher training in developing countries, especially least developed
countries and small island developing States
Ensure inclusive and equitable quality education
and promote lifelong learning opportunities for all

unsdg.5 Achieve gender equality and empower all women and girls

name::
* McsEngl.unsdg.5 Achieve gender equality and empower all women and girls,

5.1 End all forms of discrimination against all women and girls everywhere
5.2 Eliminate all forms of violence against all women and girls in the public and private
spheres, including tracking and sexual and other types of exploitation
5.3 Eliminate all harmful practices, such as child, early and forced marriage and female
genital mutilation
5.4 Recognize and value unpaid care and domestic work through the provision of public
services, infrastructure and social protection policies and the promotion of shared responsibility
within the household and the family as nationally appropriate
5.5 Ensure women’s full and eective participation and equal opportunities for leadership
at all levels of decision-making in political, economic and public life
5.6 Ensure universal access to sexual and reproductive health and reproductive rights as
agreed in accordance with the Programme of Action of the International Conference on Population
and Development and the Beijing Platform for Action and the outcome documents of their review
conferences
5.a Undertake reforms to give women equal rights to economic resources, as well as
access to ownership and control over land and other forms of property, nancial services, inheritance
and natural resources, in accordance with national laws
5.b Enhance the use of enabling technology, in particular information and communications
technology, to promote the empowerment of women
5.c Adopt and strengthen sound policies and enforceable legislation for the promotion
of gender equality and the empowerment of all women and girls at all levels
Achieve gender equality and empower all women
and girls

unsdg.6 Ensure availability and sustainable management of water and sanitation for all

name::
* McsEngl.unsdg.6 Ensure availability and sustainable management of water and sanitation for all,

6.1 By 2030, achieve universal and equitable access to safe and aordable drinking water
for all
6.2 By 2030, achieve access to adequate and equitable sanitation and hygiene for all and
end open defecation, paying special attention to the needs of women and girls and those in vulnerable
situations
6.3 By 2030, improve water quality by reducing pollution, eliminating dumping and minimizing
release of hazardous chemicals and materials, halving the proportion of untreated wastewater
and increasing recycling and safe reuse by
[x] per cent globally
6.4 By 2030, substantially increase water-use eciency across all sectors and ensure
sustainable withdrawals and supply of freshwater to address water scarcity and substantially reduce
the number of people suering from water scarcity
6.5 By 2030, implement integrated water resources management at all levels, including
through transboundary cooperation as appropriate
6.6 By 2020, protect and restore water-related ecosystems, including mountains, forests,
wetlands, rivers, aquifers and lakes
6.a By 2030, expand international cooperation and capacity-building support to developing
countries in water- and sanitation-related activities and programmes, including water harvesting,
desalination, water eciency, wastewater treatment, recycling and reuse technologies
6.b Support and strengthen the participation of local communities in improving water
and sanitation management
Ensure availability and sustainable management of
water and sanitation for all

unsdg.7 Ensure access to aordable; reliable; sustainable and modern energy for all

name::
* McsEngl.unsdg.7 Ensure access to aordable; reliable; sustainable and modern energy for all,

7.1 By 2030, ensure universal access to aordable, reliable and modern energy services
7.2 By 2030, increase substantially the share of renewable energy in the global energy
mix
7.3 By 2030, double the global rate of improvement in energy eciency
7.a By 2030, enhance international cooperation to facilitate access to clean energy
research and technology, including renewable energy, energy eciency and advanced and cleaner
fossil-fuel technology, and promote investment in energy infrastructure and clean energy technology
7.b By 2030, expand infrastructure and upgrade technology for supplying modern and
sustainable energy services for all in developing countries, in particular least developed countries and
small island developing States
Ensure access to aordable, reliable, sustainable and
modern energy for all

unsdg.8 Promote sustained; inclusive and sustainable economic growth; full and productive employment and decent work for all

name::
* McsEngl.unsdg.8 Promote sustained; inclusive and sustainable economic growth; full and productive employment and decent work for all,

8.1 Sustain per capita economic growth in accordance with national circumstances and,
in particular, at least 7 per cent gross domestic product growth per annum in the least developed
countries
8.2 Achieve higher levels of economic productivity through diversication, technological
upgrading and innovation, including through a focus on high-value-added and labour-intensive
sectors
8.3 Promote development-oriented policies that support productive activities, decent
job creation, entrepreneurship, creativity and innovation, and encourage the formalization and
growth of micro-, small- and medium-sized enterprises, including through access to nancial services
8.4 Improve progressively, through 2030, global resource eciency in consumption and
production and endeavour to decouple economic growth from environmental degradation, in accordance
with the 10-year framework of programmes on sustainable consumption and production, with
developed countries taking the lead
8.5 By 2030, achieve full and productive employment and decent work for all women and
men, including for young people and persons with disabilities, and equal pay for work of equal value
8.6 By 2020, substantially reduce the proportion of youth not in employment, education
or training
8.7 Take immediate and eective measures to secure the prohibition and elimination of
the worst forms of child labour, eradicate forced labour and, by 2025, end child labour in all its forms,
including the recruitment and use of child soldiers
8.8 Protect labour rights and promote safe and secure working environments for all
workers, including migrant workers, in particular women migrants, and those in precarious employment

8.9 By 2030, devise and implement policies to promote sustainable tourism that creates
jobs and promotes local culture and products
8.10 Strengthen the capacity of domestic nancial institutions to encourage and expand access to
banking, insurance and nancial services for all
8.a Increase Aid for Trade support for developing countries, in particular least developed
countries, including through the Enhanced Integrated Framework for Trade-Related Technical Assistance
to Least Developed Countries
8.b By 2020, develop and operationalize a global strategy for youth employment and
implement the Global Jobs Pact of the International Labour Organization
Promote sustained, inclusive and sustainable
economic growth, full and productive employment
and decent work for all

unsdg.9 Build resilient infrastructure; promote inclusive and sustainable industrialization and foster innovation

name::
* McsEngl.unsdg.9 Build resilient infrastructure; promote inclusive and sustainable industrialization and foster innovation,

9.1 Develop quality, reliable, sustainable and resilient infrastructure, including regional
and transborder infrastructure, to support economic development and human well-being, with a
focus on aordable and equitable access for all
9.2 Promote inclusive and sustainable industrialization and, by 2030, signicantly raise
industry’s share of employment and gross domestic product, in line with national circumstances, and
double its share in least developed countries
9.3 Increase the access of small-scale industrial and other enterprises, in particular in
developing countries, to nancial services, including aordable credit, and their integration into
value chains and markets
9.4 By 2030, upgrade infrastructure and retrot industries to make them sustainable,
with increased resource-use eciency and greater adoption of clean and environmentally sound
technologies and industrial processes, with all countries taking action in accordance with their
respective capabilities
9.5 Enhance scientic research, upgrade the technological capabilities of industrial
sectors in all countries, in particular developing countries, including, by 2030, encouraging innovation
and increasing the number of research and development workers per 1 million people by [x] per
cent and public and private research and development spending
9.a Facilitate sustainable and resilient infrastructure development in developing countries
through enhanced nancial, technological and technical support to African countries, least
developed countries, landlocked developing countries and small island developing States
9.b Support domestic technology development, research and innovation in developing
countries, including by ensuring a conducive policy environment for, inter alia, industrial diversication
and value addition to commodities
9.c Signicantly increase access to information and communications technology and
strive to provide universal and aordable access to the Internet in least developed countries by 2020
Build resilient infrastructure, promote inclusive and
sustainable industrialization and foster innovation

unsdg.10 Reduce inequality within and among countries

name::
* McsEngl.unsdg.10 Reduce inequality within and among countries,

10.1 By 2030, progressively achieve and sustain income growth of the bottom 40 per cent of the
population at a rate higher than the national average
10.2 By 2030, empower and promote the social, economic and political inclusion of all, irrespective
of age, sex, disability, race, ethnicity, origin, religion or economic or other status
10.3 Ensure equal opportunity and reduce inequalities of outcome, including by eliminating
discriminatory laws, policies and practices and promoting appropriate legislation, policies and action
in this regard
10.4 Adopt policies, especially scal, wage and social protection policies, and progressively
achieve greater equality
10.5 Improve the regulation and monitoring of global nancial markets and institutions and
strengthen the implementation of such regulations
10.6 Ensure enhanced representation and voice for developing countries in decision-making in
global international economic and nancial institutions in order to deliver more eective, credible,
accountable and legitimate institutions
10.7 Facilitate orderly, safe, regular and responsible migration and mobility of people, including
through the implementation of planned and well-managed migration policies
10.a Implement the principle of special and dierential treatment for developing countries, in
particular least developed countries, in accordance with World Trade Organization agreements
10.b Encourage ocial development assistance and nancial ows, including foreign direct
investment, to States where the need is greatest, in particular least developed countries, African
countries, small island developing States and landlocked developing countries, in accordance with
their national plans and programmes
10.c By 2030, reduce to less than 3 per cent the transaction costs of migrant remittances and eliminate
remittance corridors with costs higher than 5 per cent
Reduce inequality within and among countries

unsdg.11 Make cities and human settlements inclusive; safe; resilient and sustainable

name::
* McsEngl.unsdg.11 Make cities and human settlements inclusive; safe; resilient and sustainable,

11.1 By 2030, ensure access for all to adequate, safe and aordable housing and basic services and
upgrade slums
11.2 By 2030, provide access to safe, aordable, accessible and sustainable transport systems for
all, improving road safety, notably by expanding public transport, with special attention to the needs
of those in vulnerable situations, women, children, persons with disabilities and older persons
11.3 By 2030, enhance inclusive and sustainable urbanization and capacity for participatory,
integrated and sustainable human settlement planning and management in all countries
11.4 Strengthen eorts to protect and safeguard the world’s cultural and natural heritage
11.5 By 2030, signicantly reduce the number of deaths and the number of people aected and
decrease by [x] per cent the economic losses relative to gross domestic product caused by disasters,
including water-related disasters, with a focus on protecting the poor and people in vulnerable situations
11.6 By 2030, reduce the adverse per capita environmental impact of cities, including by paying
special attention to air quality and municipal and other waste management
11.7 By 2030, provide universal access to safe, inclusive and accessible, green and public spaces, in
particular for women and children, older persons and persons with disabilities
11.a Support positive economic, social and environmental links between urban, peri-urban and
rural areas by strengthening national and regional development planning
11.b By 2020, increase by [x] per cent the number of cities and human settlements adopting and
implementing integrated policies and plans towards inclusion, resource eciency, mitigation and
adaptation to climate change, resilience to disasters, develop and implement, in line with the forthcoming
Hyogo Framework, holistic disaster risk management at all levels
11.c Support least developed countries, including through nancial and technical assistance, in
building sustainable and resilient buildings utilizing local materials
Make cities and human settlements inclusive, safe,
resilient and sustainable

unsdg.12 Ensure sustainable consumption and production patterns

name::
* McsEngl.unsdg.12 Ensure sustainable consumption and production patterns,

12.1 Implement the 10-year framework of programmes on sustainable consumption and production,
all countries taking action, with developed countries taking the lead, taking into account the
development and capabilities of developing countries
12.2 By 2030, achieve the sustainable management and ecient use of natural resources
12.3 By 2030, halve per capita global food waste at the retail and consumer levels and reduce food
losses along production and supply chains, including post-harvest losses
12.4 By 2020, achieve the environmentally sound management of chemicals and all wastes
throughout their life cycle, in accordance with agreed international frameworks, and signicantly
reduce their release to air, water and soil in order to minimize their adverse impacts on human health
and the environment
12.5 By 2030, substantially reduce waste generation through prevention, reduction, recycling and
reuse
12.6 Encourage companies, especially large and transnational companies, to adopt sustainable
practices and to integrate sustainability information into their reporting cycle
12.7 Promote public procurement practices that are sustainable, in accordance with national
policies and priorities
12.8 By 2030, ensure that people everywhere have the relevant information and awareness for
sustainable development and lifestyles in harmony with nature
12.a Support developing countries to strengthen their scientic and technological capacity to
move towards more sustainable patterns of consumption and production
12.b Develop and implement tools to monitor sustainable development impacts for sustainable
tourism that creates jobs and promotes local culture and products
12.c Rationalize inecient fossil-fuel subsidies that encourage wasteful consumption by removing
market distortions, in accordance with national circumstances, including by restructuring taxation
and phasing out those harmful subsidies, where they exist, to reect their environmental
impacts, taking fully into account the specic needs and conditions of developing countries and minimizing
the possible adverse impacts on their development in a manner that protects the poor and
the aected communities
Ensure sustainable consumption and production
patterns

unsdg.13 Take urgent action to combat climate change and its impacts*

name::
* McsEngl.unsdg.13 Take urgent action to combat climate change and its impacts*,

13.1 Strengthen resilience and adaptive capacity to climate-related hazards and natural disasters
in all countries
13.2 Integrate climate change measures into national policies, strategies and planning
13.3 Improve education, awareness-raising and human and institutional capacity on climate
change mitigation, adaptation, impact reduction and early warning
13.a Implement the commitment undertaken by developed-country parties to the United Nations
Framework Convention on Climate Change to a goal of mobilizing jointly $100 billion annually by
2020 from all sources to address the needs of developing countries in the context of meaningful
mitigation actions and transparency on implementation and fully operationalize the Green Climate
Fund through its capitalization as soon as possible
13.b Promote mechanisms for raising capacity for eective climate change-related planning and
management in least developed countries, including focusing on women, youth and local and
marginalized communities
Take urgent action to combat climate change and its
impacts*
* Acknowledging that the United Nations Framework Convention on Climate Change is the primary international,
intergovernmental forum for negotiating the global response to climate change.

unsdg.14 Conserve and sustainably use the oceans; seas and marine resources for sustainable development

name::
* McsEngl.unsdg.14 Conserve and sustainably use the oceans; seas and marine resources for sustainable development,

14.1 By 2025, prevent and signicantly reduce marine pollution of all kinds, in particular from
land-based activities, including marine debris and nutrient pollution
14.2 By 2020, sustainably manage and protect marine and coastal ecosystems to avoid signicant
adverse impacts, including by strengthening their resilience, and take action for their restoration in
order to achieve healthy and productive oceans
14.3 Minimize and address the impacts of ocean acidication, including through enhanced scientic
cooperation at all levels
14.4 By 2020, eectively regulate harvesting and end overshing, illegal, unreported and unregulated
shing and destructive shing practices and implement science-based management plans, in
order to restore sh stocks in the shortest time feasible, at least to levels that can produce maximum
sustainable yield as determined by their biological characteristics
14.5 By 2020, conserve at least 10 per cent of coastal and marine areas, consistent with national
and international law and based on the best available scientic information
14.6 By 2020, prohibit certain forms of sheries subsidies which contribute to overcapacity and
overshing, eliminate subsidies that contribute to illegal, unreported and unregulated shing and
refrain from introducing new such subsidies, recognizing that appropriate and eective special and
dierential treatment for developing and least developed countries should be an integral part of the
World Trade Organization sheries subsidies negotiation (1)
14.7 By 2030, increase the economic benets to small island developing States and least developed
countries from the sustainable use of marine resources, including through sustainable management
of sheries, aquaculture and tourism
14.a Increase scientic knowledge, develop research capacity and transfer marine technology,
taking into account the Intergovernmental Oceanographic Commission Criteria and Guidelines on
the Transfer of Marine Technology, in order to improve ocean health and to enhance the contribution
of marine biodiversity to the development of developing countries, in particular small island developing
States and least developed countries
14.b Provide access for small-scale artisanal shers to marine resources and markets
14.c Ensure the full implementation of international law, as reected in the United Nations
Convention on the Law of the Sea for States parties thereto, including, where applicable, existing
regional and international regimes for the conservation and sustainable use of oceans and their
resources by their parties
(1) Taking into account ongoing World Trade Organization negotiations, the Doha Development Agenda and
the Hong Kong ministerial mandate.
Conserve and sustainably use the oceans, seas and
marine resources for sustainable development

unsdg.15 Protect; restore and promote sustainable use of terrestrial ecosystems; sustainably manage forests; combat desertication; and halt and reverse land degradation and halt biodiversity loss

name::
* McsEngl.unsdg.15 Protect; restore and promote sustainable use of terrestrial ecosystems; sustainably manage forests; combat desertication; and halt and reverse land degradation and halt biodiversity loss,

15.1 By 2020, ensure the conservation, restoration and sustainable use of terrestrial and inland
freshwater ecosystems and their services, in particular forests, wetlands, mountains and drylands, in
line with obligations under international agreements
15.2 By 2020, promote the implementation of sustainable management of all types of forests, halt
deforestation, restore degraded forests and increase aorestation and reforestation by [x] per cent
globally
15.3 By 2020, combat desertication, restore degraded land and soil, including land aected by
desertication, drought and oods, and strive to achieve a land-degradation-neutral world
15.4 By 2030, ensure the conservation of mountain ecosystems, including their biodiversity, in
order to enhance their capacity to provide benets that are essential for sustainable development
15.5 Take urgent and signicant action to reduce the degradation of natural habitats, halt the loss
of biodiversity and, by 2020, protect and prevent the extinction of threatened species
15.6 Ensure fair and equitable sharing of the benets arising from the utilization of genetic
resources and promote appropriate access to such resources
15.7 Take urgent action to end poaching and tracking of protected species of ora and fauna
and address both demand and supply of illegal wildlife products
15.8 By 2020, introduce measures to prevent the introduction and signicantly reduce the impact
of invasive alien species on land and water ecosystems and control or eradicate the priority species
15.9 By 2020, integrate ecosystem and biodiversity values into national and local planning, development
processes, poverty reduction strategies and accounts
15.a Mobilize and signicantly increase nancial resources from all sources to conserve and
sustainably use biodiversity and ecosystems
15.b Mobilize signicant resources from all sources and at all levels to nance sustainable forest
management and provide adequate incentives to developing countries to advance such management,
including for conservation and reforestation
15.c Enhance global support for eorts to combat poaching and tracking of protected species,
including by increasing the capacity of local communities to pursue sustainable livelihood opportunities
Protect, restore and promote sustainable use of
terrestrial ecosystems, sustainably manage forests,
combat desertication, and halt and reverse land
degradation and halt biodiversity loss

unsdg.16 Promote peaceful and inclusive societies for sustainable development; provide-- access to justice for all and build eective; accountable and inclusive institutions at all levels

name::
* McsEngl.unsdg.16 Promote peaceful and inclusive societies for sustainable development; provide-- access to justice for all and build eective; accountable and inclusive institutions at all levels,

16.1 Signicantly reduce all forms of violence and related death rates everywhere
16.2 End abuse, exploitation, tracking and all forms of violence against and torture of children
16.3 Promote the rule of law at the national and international levels and ensure equal access to
justice for all
16.4 By 2030, signicantly reduce illicit nancial and arms ows, strengthen the recovery and
return of stolen assets and combat all forms of organized crime
16.5 Substantially reduce corruption and bribery in all their forms
16.6 Develop eective, accountable and transparent institutions at all levels
16.7 Ensure responsive, inclusive, participatory and representative decision-making at all levels
16.8 Broaden and strengthen the participation of developing countries in the institutions of global
governance
16.9 By 2030, provide legal identity for all, including birth registration
16.10 Ensure public access to information and protect fundamental freedoms, in accordance with
national legislation and international agreements
16.a Strengthen relevant national institutions, including through international cooperation, for
building capacity at all levels, in particular in developing countries, to prevent violence and combat
terrorism and crime
16.b Promote and enforce non-discriminatory laws and policies for sustainable development
Promote peaceful and inclusive societies for
sustainable development, provide access to justice
for all and build eective, accountable and inclusive
institutions at all levels

unsdg.17 Strengthen the means of implementation and revitalize the global partnership for sustainable development

name::
* McsEngl.unsdg.17 Strengthen the means of implementation and revitalize the global partnership for sustainable development,

17.1 Strengthen domestic resource mobilization, including through international support to
developing countries, to improve domestic capacity for tax and other revenue collection
17.2 Developed countries to implement fully their ocial development assistance commitments,
including to provide 0.7 per cent of gross national income in ocial development assistance to developing
countries, of which 0.15 to 0.20 per cent should be provided to least developed countries
17.3 Mobilize additional nancial resources for developing countries from multiple sources
17.4 Assist developing countries in attaining long-term debt sustainability through coordinated
policies aimed at fostering debt nancing, debt relief and debt restructuring, as appropriate, and
address the external debt of highly indebted poor countries to reduce debt distress
17.5 Adopt and implement investment promotion regimes for least developed countries
17.6 Enhance North-South, South-South and triangular regional and international cooperation on
and access to science, technology and innovation and enhance knowledge sharing on mutually
agreed terms, including through improved coordination among existing mechanisms, in particular at
the United Nations level, and through a global technology facilitation mechanism when agreed upon
17.7 Promote the development, transfer, dissemination and diusion of environmentally sound
technologies to developing countries on favourable terms, including on concessional and preferential
terms, as mutually agreed
17.8 Fully operationalize the technology bank and science, technology and innovation capacitybuilding
mechanism for least developed countries by 2017 and enhance the use of enabling technology,
in particular information and communications technology
17.9 Enhance international support for implementing eective and targeted capacity-building in
developing countries to support national plans to implement all the sustainable development goals,
including through North-South, South-South and triangular cooperation
Strengthen the means of implementation and
revitalize the global partnership for sustainable
development
Finance
Technology
Capacity-building17.10 Promote a universal, rules-based, open, non-discriminatory and equitable multilateral
trading system under the World Trade Organization, including through the conclusion of negotiations
under its Doha Development Agenda
17.11 Signicantly increase the exports of developing countries, in particular with a view to
doubling the least developed countries’ share of global exports by 2020
17.12 Realize timely implementation of duty-free and quota-free market access on a lasting basis
for all least developed countries, consistent with World Trade Organization decisions, including by
ensuring that preferential rules of origin applicable to imports from least developed countries are
transparent and simple, and contribute to facilitating market access
Policy and institutional coherence
17.13 Enhance global macroeconomic stability, including through policy coordination and policy
coherence
17.14 Enhance policy coherence for sustainable development
17.15 Respect each country’s policy space and leadership to establish and implement policies for
poverty eradication and sustainable development
Multi-stakeholder partnerships
17.16 Enhance the global partnership for sustainable development, complemented by multistakeholder
partnerships that mobilize and share knowledge, expertise, technology and nancial
resources, to support the achievement of the sustainable development goals in all countries, in
particular developing countries
17.17 Encourage and promote eective public, public-private and civil society partnerships, building
on the experience and resourcing strategies of partnerships
Data, monitoring and accountability
17.18 By 2020, enhance capacity-building support to developing countries, including for least
developed countries and small island developing States, to increase signicantly the availability of
high-quality, timely and reliable data disaggregated by income, gender, age, race, ethnicity, migratory
status, disability, geographic location and other characteristics relevant in national contexts
17.19 By 2030, build on existing initiatives to develop measurements of progress on sustainable
development that complement gross domestic product, and support statistical capacity-building in
developing countries

oznUn.EVOLUTING#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.oznUn.EVOLUTING,
* McsEngl.un.evoluting,
* McsEngl.ognUn.evoluting,

_QUERY:
* viewTime#ql:[Group GrHd20] |[Field FdTimeSubject: cptepistem331.3.42]##[Group GrHd20] |[Field FdTimeSubject: cptCore321.3.42]#

{time.2016-09-25}
=== Resolution adopted by the General Assembly on 25 September 2015
Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development
[http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/RES/70/1&Lang=E]

socInl'ogn.UNITED-NATIONS-SYSTEM (family)

name::
* McsEngl.socInl'ogn.UNITED-NATIONS-SYSTEM (family),
* McsEngl.conceptCore321.4,
* McsEngl.ognUns,
* McsEngl.UNS,
* McsEngl.UN-Family,
* McsEngl.UN-System,
* McsEngl.UN-system, {2013-01-02}
* McsEngl.united-nations-system, {2013-01-02}

DEFINITION

_DESCRIPTION:
The UN system, also known unofficially as the "UN family", is made up of the UN itself and many affiliated programmes, funds, and specialized agencies, all with their own membership, leadership, and budget.
The programmes and funds are financed through voluntary rather than assessed contributions.
The Specialized Agencies are independent international organizations funded by both voluntary and assessed contributions.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
The United Nations system consists of the United Nations, its subsidiary organs (including the separately-administered funds and programmes), the specialized agencies, and affiliated organizations.
The executive heads of the United Nations system organizations and
the World Trade Organization (which is not a formal member of the United Nations system)[1] are members of
the United Nations System Chief Executives' Board for Coordination (CEB).
This body, chaired by the Secretary-General of the United Nations, meets twice a year to coordinate the work of the organizations of the United Nations system.
The United Nations system includes the United Nations and its subsidiary bodies (such as the separately-administered funds and programmes, research and training institutes, and other subsidiary entities), specialized agencies, and affiliated organizations.[2] Some of the organizations of the United Nations system predate the founding of the United Nations in 1945 and were inherited after the dissolution of the League of Nations.
[http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_System]

oznUns'WHOLE

_WHOLE:
* ognUN#cptCore322#

oznUns'Chief-Executive-Board (UNSCEB)

name::
* McsEngl.oznUns'Chief-Executive-Board (UNSCEB),
* McsEngl.UNSCEB,
* McsEngl.ognUNSCEB,

_DESCRIPTION:
ABOUT THE CHIEF EXECUTIVES BOARD
The UN System Chief Executives Board for Coordination (CEB) is the longest-standing and highest-level coordination forum of the United Nations system. It meets biannually and is chaired by the UN Secretary-General.

What We Do
The CEB provides broad guidance, coordination and strategic direction for the system as a whole in the areas under the responsibility of executive heads. Focus is placed on inter-agency priorities and initiatives while ensuring that the independent mandates of organizations are maintained.

Who We Are
The UN System Chief Executives Board for Coordination (CEB) comprises 29 Executive Heads of the United Nations and its Funds and Programmes, the Specialized Agencies, including the Bretton Woods Institutions (The World Bank and IMF), and Related Organizations - the WTO and the IAEA.

How We Work
The United Nations System Chief Executives Board for Coordination (CEB) carries out its role through three high-level committees: High-Level Committee on Programmes (HLCP), High-Level Committee on Management (HLCM) and the United Nations Development Group (UNDG).
[http://www.unsceb.org/content/about]

oznUnsceb'inter-agency-coordination-mechanism

name::
* McsEngl.oznUnsceb'inter-agency-coordination-mechanism,

_DESCRIPTION:
INTER-AGENCY COORDINATION MECHANISMS
The Chief Executives Board and its subsidiary mechanisms take into account the many coordination and inter-agency networks already in existence. These groups do not fall under the hierarchical structure but may be classified by their sphere of activity.

Executive Committee on Economic and Social Affairs (ECESA)
Global Humanitarian Platform (GHP)
Inter-Agency Network on Women and Gender Equality (IANWGE)
Inter-Agency Standing Committee (IASC)
International Network on Conflict and Fragility (INCAF)
The Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)
United Nations Non-Governmental Liaison Service (NGLS)
Committee for the Coordination of Statistical Activities (CCSA)
Global Compact Inter-Agency Team
Global Food Security and Nutrition Forum (FSN Forum)
Global Migration Group (GMG)
Inter-agency and Expert Group on MDG Indicators
Inter-Agency Network on Youth Development (IANYD)
Inter-agency Standing Committee Taskforce on HIV in Humanitarian Situations
MDG Gap Task Force
Partnership for Environment and Disaster Risk Reduction (PEDRR)
Security Council Working Group on Children and Armed Conflict
Task Force on Children and Armed Conflict
The Inter-Agency Network for Education in Emergencies (INEE)
UN Action Network Against Sexual Violence in Armed Conflict (UN ACTION)
UN Inter-Agency Committee for the DESD (IAC)
UN System Network on Rural Development and Food Security
UN System Task Team on the Post-2015 UN Development Agenda
United Nations Environment Management Group (EMG)
United Nations Evaluation Group (UNEG)
United Nations Forum on Forests (UNFF)
United Nations Geographic Information Working Group (UNGIWG)
United Nations Strategic Planning Network (UNSPN)
United Nations System Standing Committee on Nutrition (UNSCN)
[http://www.unsceb.org/directory]

oznUnsceb'member

name::
* McsEngl.oznUnsceb'member,

_DESCRIPTION:
CEB Member Organizations
The membership of the CEB includes
- the United Nations;
- 15 specialized agencies established by intergovernmental agreement;
- the World Trade Organization and the International Atomic Energy Agency; and
- 13 funds and programmes created by the United Nations General Assembly.
- UN Women, established by the General Assembly in 2010, is the newest member to join the CEB.
Organizations are listed in order of their join date.
1. UN#ql:ognun#
2. ILO#ql:ognilo#
3. FAO#ql:ognfao#
4. UNESCO#ql:ognunesco#
5. ICAO#ql:icao#
6. WHO#ql:ognwho#
7. UNOPS#ql:unops#
8. World Bank Group#ql:ognworldbank_group#
9. IMF#ql:ognimf#
10. UPU#ql:ognupu#
11. ITU#ql:ognitu#
12. WMO#ql:ognwmo#
13. IMO#ql:ognimo#
14. WIPO#ql:ognwipo#
15. IFAD#ql:ognifad#
16. UNIDO#ql:ognunido#
17. IAEA#ql:iaea#
18. WTO#ql:ognwto#
19. UNWTO#ql:ognunwto#
20. UNCTAD#ql:unCTAD#
21. UNDP#ql:ognundp#
22. UNEP#ql:ognunep#
23. UNHCR#ql:ognunhcr#
24. UNRWA#ql:ognunrwa#
25. UNICEF#ql:ognunicef#
26. UNFPA#ql:ognunfpa#
27. WFP#ql:ognwfp#
28. UNODC#ql:ognunodc#
29. UN-HABITAT#ql:ognun_habitat#
30. UN WOMEN#ql:ognun_women#

oznUnsceb'other-entitties

name::
* McsEngl.oznUnsceb'other-entitties,

_DESCRIPTION:
Other Entities
The following list presents organizations and entities that are not members of the Chief Executives Board for Coordination. It includes Jointly Financed Bodies, Regional Commissions, United Nations Research and Training Institutes, Offices of the United Nations, Related Organizations and Other UN Entities. This list is alphabetically ordered.

ICSC
International Civil Service Commission (UN)

The Commission’s mandate covers all facets of staff employment conditions, but the type of action it is empowered to take in a specific area is regulated under its statute.

On some matters (e.g. establishment of daily subsistence allowance; schedules of post adjustment, i.e. cost-of-living element; hardship entitlements), the Commission itself may take decisions.

International Trade Centre
International Trade Centre (ITC)

The International Trade Centre (ITC) is the joint technical cooperation agency of the UN Conference on Trade and Development (UNCTAD) and the World Trade Organization (WTO). ITC improves small business export success in developing countries by providing, with partners, sustainable and inclusive trade development solutions to exporters, trade support institutions and policy-makers.

Joint Inspection Unit of the United Nations
Joint Inspection Unit (JIU)

The Joint Inspection Unit (JIU) is the only independent external oversight body of the United Nations system mandated to conduct evaluations, inspections and investigations system-wide. The Statute of the Joint Inspection Unit (UNGA resolution 31/192 of 22 December 1976) determines the functions, powers and responsibilities of the Unit as well as its mode of operations, including the procedures for handling, processing and considering reports/notes by legislative/governing bodies of participating organizations.

Joint United Nations Programme on HIV/AIDS
Joint United Nations Programme on HIV/AIDS (UNAIDS)

The Joint UN Programme on HIV/AIDS (UNAIDS) brings together the efforts and resources of 10 UN system organizations to help prevent new HIV infections, care for people living with HIV and mitigate the impact of the epidemic. UNAIDS helps mount and support an expanded response to the AIDS virus, one that engages the efforts of many sectors and partners from government and civil society.

OHCHR
Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights (OHCHR)

GA res. 48/141 (1993) established the post of High Commissioner for Human Rights to promote and protect the effective enjoyment by all people of all civil, cultural, economic, political and social rights, including the right to development. It further held that the High Commissioner should function as the UN official with principal responsibility for global human rights efforts. The High Commissioner acts under the direction and authority of the Secretary-General. GA res. 48/141 (1993) lists the activities that comprise the High Commissioner's mandate.

OPCW
Organization for the Prohibition of Chemical Weapons (OPCW)

The Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons (OPCW) was created under the Convention on the Prohibition of the Development, Production, Stockpiling and Use of Chemical Weapons and on their Destruction (CWC), negotiated in the Conference on Disarmament and that entered into force on 29 April 1997. Its role is to ensure implementation of the Convention's provisions, including those for international compliance, and to provide a forum for consultation and cooperation. It is an independent inter-governmental organisation, not a UN specialised agency.

CTBTO
Prepatory Commission for the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organisation (CTBTO)

The Preparatory Commission for the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organization (CTBTO Preparatory Commission), established by the States Signatories to the Treaty on 19 November 1996, is mandated to carry out the necessary preparations for the entry into force and effective implementation of the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty (CTBT). This includes the establishment of a global verification regime to m

oznUnsceb'resource

name::
* McsEngl.oznUnsceb'resource,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.unsceb.org//

oznUns'proram-and-fund

name::
* McsEngl.oznUns'proram-and-fund,

_SPECIFIC:
Programmes and Funds
* UN_HABITAT##
* UN_WOMEN##
* UNCTAD##
* UNDP##
* UNEP##
* UNHCR##
* UNICEF##
* UNODC##
* UNFPA##
* UNRWA##
* WFP##

oznUns'UN-HABITAT

name::
* McsEngl.oznUns'UN-HABITAT,
* McsEngl.UN-Habitat,
* McsEngl.ognUN-HABITAT,

_DESCRIPTION:
United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat)
GA res. 32/162 (1977) established the Governing Council of the UN Human Settlements Programme and its Secretariat, the UN Human Settlements Programme (UN-HABITAT) (previously known as the UN Centre for Human Settlements). UN-HABITAT, which has its headquarters in Nairobi, Kenya, is charged with coordinating human settlement activities within the UN system and facilitating the global exchange of information on shelter and sustainable urban development.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The mission of the United Nations Human Settlements Programme is to promote socially and environmentally sustainable human settlements development and the achievement of adequate shelter for all.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UN-WOMEN

name::
* McsEngl.oznUns'UN-WOMEN,
* McsEngl.UN-Women,
* McsEngl.ognUN-WOMEN,

_DESCRIPTION:
UN Women (UN Women)
UN Women was established in July 2010 by the General Assembly (res. 64/289) to improve the coordination and coherence of gender equality and empowerment of women, and promote more effective gender mainstreaming across the UN system. It consolidated the work of four UN gender entities: the UN Development Fund for Women (UNIFEM), the Division for the Advancement of Women, the Office of the Special Adviser on Gender Issues, and the UN International Research and Training Institute for the Advancement of Women.
[http://www.unsceb.org/members]
===
UN Women merges and builds on the important work of four previously distinct parts of the UN system, which focus exclusively on gender equality and women’s empowerment.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNCTAD

name::
* McsEngl.oznUns'UNCTAD,
* McsEngl.UNCTAD,
* McsEngl.ognUNCTAD,
* McsEngl.United-Nations-Conference-on-Trade-and-Development,

_DESCRIPTION:
United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD)
UNCTAD promotes the integration of developing countries into the world economy. Its work aims to help shape policy debates and thinking on development, with a particular focus on ensuring that domestic policies and international action are mutually supportive in bringing about sustainable development.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Conference on Trade and Development is the United Nations body responsible for dealing with development issues, particularly international trade – the main driver of development.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNDP

name::
* McsEngl.oznUns'UNDP,
* McsEngl.UNDP,
* McsEngl.ognUNDP,
* McsEngl.United-Nations-Development-Programme,

_DESCRIPTION:
United Nations Development Programme (UNDP)
The UN Development Programme (UNDP) is the United Nations lead agency for the UN development system. Its objective is to build inclusive, sustainable and resilient societies. It has a presence in 176 countries and territories, and provides expert advice, training and financial support. Special attention is paid to the needs of the Least Developed Countries (LDCs) and countries emerging from conflict.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Development Programme is the UN’s global development network, focusing on the challenges of democratic governance, poverty reduction, crisis prevention and recovery, energy and environment, and HIV/AIDS. UNDP also coordinates national and international efforts to achieve the Millennium Development Goals aimed at poverty reduction.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNEP {1972}

name::
* McsEngl.oznUns'UNEP {1972},
* McsEngl.UNEP,
* McsEngl.ognUNEP,
* McsEngl.United-Nations-Environment-Programme,

_DESCRIPTION:
United Nations Environment Programme (UNEP)
The UN Environment Programme (UNEP) was established by GA res. 2997 (XXVII) (1972) following the Stockholm Conference on the Human Environment. It aims to provide leadership and encourage partnerships in caring for the environment by inspiring, informing and enabling nations and people to improve their quality of life, without compromising that of future generations.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Environment Programme established in 1972, is the voice for the environment within the United Nations system. UNEP acts as a catalyst, advocate, educator and facilitator to promote the wise use and sustainable development of the global environment.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNFPA

name::
* McsEngl.oznUns'UNFPA,
* McsEngl.UNFPA,
* McsEngl.ognUNFPA,
* McsEngl.United-Nations-Population-Fund,

_DESCRIPTION:
United Nations Population Fund (UNFPA)
The UN Population Fund (UNFPA) is a United Nations development agency that promotes the right of every woman, man and child to enjoy a life of health and equal opportunity. UNFPA supports countries in using population data for policies and programmes to reduce poverty and to ensure that every pregnancy is wanted, every birth is safe, every young person is free of HIV, and every girl and woman is treated with dignity and respect.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Population Fund – UNFPA is the lead UN agency for delivering a world where every pregnancy is wanted, every birth is safe, and every young person's potential is fulfilled.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNHCR

name::
* McsEngl.oznUns'UNHCR,
* McsEngl.UNHCR,
* McsEngl.ognUNHCR,
* McsEngl.United-Nations-High-Commissioner-for-Refugees,

_DESCRIPTION:
Office of the United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR)
The work of the Office of the UN High Commissioner for Refugees (UNHCR) is humanitarian and non-political. Its principal functions are to provide international protection to refugees and other persons of concern, including stateless people, and to seek durable solutions for them. Protection includes preventing refoulement (the involuntary return of a refugee or a person of concern to a country where he or she may have a well-founded fear of persecution) and ensuring that host countries follow international norms in the treatment of refugees.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations High Commissioner for Refugees – UNHCR protects refugees worldwide and facilitates their return home or resettlement.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNICEF

name::
* McsEngl.oznUns'UNICEF,
* McsEngl.UNICEF,
* McsEngl.ognUNICEF,
* McsEngl.United-Nations-Children's-Fund,

_DESCRIPTION:
United Nations Children's Fund (UNICEF)
The UN International Children's Emergency Fund (UNICEF) was established by the General Assembly (GA res. 57 (I) (1946) to provide emergency assistance to children in war-ravaged countries following World War II. By GA res. 417 (V) (1950), the UN General Assembly charged it with addressing the needs of children in developing countries. GA res. 802 (VIII) (1953) extended UNICEF'S mandate indefinitely, with an emphasis on programmes giving long-term benefits to children everywhere, particularly those in developing countries, and changed the organization's name to the United Nations Children's Fund but retained the UNICEF acronym.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Children's Fund provides long-term humanitarian and development assistance to children and mothers.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNODC

name::
* McsEngl.oznUns'UNODC,
* McsEngl.UNODC,
* McsEngl.ognUNODC,
* McsEngl.United-Nations-Office-on-Drugs-and-Crime,

_DESCRIPTION:
United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC)
The UN Office on Drugs and Crime (UNODC) is the secretariat of the Conference of the Parties to the UN Convention against Transnational Organized Crime and its three supplementary protocols on: Trafficking in Persons, especially Women and Children; Smuggling of Migrants; and illicit Manufacturing of and Trafficking in Firearms. It is also the secretariat of the Conference of the States Parties to the UN Convention against Corruption. UNODC promotes the ratification and implementation of all of these conventions and protocols through capacity building, training and technical assistance.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Office on Drugs and Crime – UNODC helps Member States fight drugs, crime, and terrorism.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNRWA

name::
* McsEngl.oznUns'UNRWA,
* McsEngl.UNRWA,
* McsEngl.ognUNRWA,
* McsEngl.United-Nations-Relief-and-Works-Agency,

_DESCRIPTION:
United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA)
The UN Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA) was established by the General Assembly (GA res. 302 (IV)) on 8 December 1949, following the 1948 Arab-Israeli conflict, to carry out direct relief and works programmes for Palestine refugees. The Agency began operations on 1 May 1950.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees has contributed to the welfare and human development of four generations of Palestine refugees. It’s services encompass education, health care, relief and social services, camp infrastructure and improvement, microfinance and emergency assistance, including in times of armed conflict. It reports only to the UN General Assembly.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'WFP {1963}

name::
* McsEngl.oznUns'WFP {1963},
* McsEngl.WFP,
* McsEngl.ognWFP,
* McsEngl.World-Food-Programme,

_DESCRIPTION:
World Food Programme (WFP)
The World Food Programme(WFP) was established in 1961 by the General Assembly and UN Food and Agriculture Organization (FAO) Conference as the UN System's food aid organisation. The WFP is the world's largest humanitarian agency fighting hunger worldwide.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Food Programme aims to eradicate hunger and malnutrition. It is the world’s largest humanitarian agency. Every year, the programme feeds almost 80 million people in around 75 countries.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'specialized-agency

name::
* McsEngl.oznUns'specialized-agency,

_DESCRIPTION:
The UN specialized agencies are autonomous organizations working with the United Nations.
All were brought into relationship with the UN through negotiated agreements.
Some existed before the First World War.
Some were associated with the League of Nations.
Others were created almost simultaneously with the UN.
Others were created by the UN to meet emerging needs.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

_SPECIFIC:
UN Specialized Agencies:
* FAO#ql:fao_organization#
* ICAO##
* IFAD##
* IFM#cptEconomy154#
* ILO#ql:ilo_organization#
* IMO##
* ITU##
* UNESCO#ql:unesco#
* UNIDO##
* UPU#ql:ognupu#
* UNWTO##
* WHO#ql:who_organization#
* WIPO##
* WMO##
* World-Bank#linkL#
* World-Bank-Group##

oznUns'ICAO

name::
* McsEngl.oznUns'ICAO,
* McsEngl.ICAO,
* McsEngl.ognICAO,

_DESCRIPTION:
International Civil Aviation Organization (ICAO)
The Convention on International Civil Aviation, which provided for the establishment of the International Civil Aviation Organization (ICAO), was signed in Chicago in 1944. The Organization came into existence on 4 April 1947 after 26 states had ratified the Convention. Under article 44 of the Convention, the ICAO is charged with developing the principles and techniques of international air navigation, and fostering the planning and development of international air transport to ensure the safe and orderly growth of international civil aviation throughout the world.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Civilian Aviation Organization sets international rules on air navigation, the investigation of air accidents, and aerial border-crossing procedures
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'IFAD {1977}

name::
* McsEngl.oznUns'IFAD {1977},
* McsEngl.IFAD,
* McsEngl.ognIFAD,

_DESCRIPTION:
International Fund for Agricultural Development (IFAD)
The International Fund for Agricultural Development (IFAD) is an international financial institution and UN specialised agency dedicated to eradicating poverty in rural areas of developing countries. The Fund was established in 1977 as one of the major outcomes of the 1974 World Food Conference.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Fund for Agricultural Development, since it was created in 1977, has focused exclusively on rural poverty reduction, working with poor rural populations in developing countries to eliminate poverty, hunger and malnutrition; raise their productivity and incomes; and improve the quality of their lives.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'FAO {1945}

name::
* McsEngl.oznUns'FAO {1945},
* McsEngl.ognFAO,
* McsEngl.FAO-organization,
* McsEngl.unogn.FAO,
* McsEngl.FAO,
* McsEngl.Food-and-Agriculture-Organization-of-the-United-Nations,

_DESCRIPTION:
Food and Agriculture Organization (FAO)
The aim of the Food and Agriculture Organization, as defined in its Constitution, is to: raise levels of nutrition and standards of living; secure improvements in food production and distribution; better the conditions of rural people and; contribute toward an expanding world economy and ensure freedom from hunger.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The Food and Agriculture Organization leads international efforts to fight hunger. It is both a forum for negotiating agreements between developing and developed countries and a source of technical knowledge and information to aid development.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
Founded 1945. Brought into relationship with the United Nations in 1946. FAO seeks to increase production from farms, forests, and fisheries and to improve distribution. It also provides expert assistance to governments and works to improve nutrition. Headquarters, Rome, Italy.

oznUns'ILO (International Labour Organization) {1946|1919}

name::
* McsEngl.oznUns'ILO (International Labour Organization) {1946|1919},
* McsEngl.conceptCore321.3.8,
* McsEngl.ognILO,
* McsEngl.ILO-organization,
* McsEngl.ognWorld,
* McsEngl.ILO@cptCore321.3.8,
* McsEngl.ILO,
* McsEngl.International-Labour-Organization,

_GENERIC:
* un_specialized_organization#ql:un'specialized_organization#

_DESCRIPTION:
International Labour Organization (ILO)
The International Labour Organization (ILO) was founded in 1919, its Constitution forming part of the Treaty of Versailles. The ILO became the first specialised agency of the UN in 1946.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Labor Organization promotes international labor rights by formulating international standards on the freedom to associate, collective bargaining, the abolition of forced labor, and equality of opportunity and treatment.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
The International Labour Organization (ILO) is a specialized agency of the United Nations that deals with labour issues. Its headquarters are in Geneva, Switzerland. Its secretariat — the people who are employed by it throughout the world — is known as the International Labour Office. The organization received the Nobel Peace Prize in 1969.[1]
[http://en.wikipedia.org/wiki/International_Labour_Organization]
===
Founded 1919. Brought into relationship with the United Nations in 1946. ILO brings together government, labor, and management to solve problems, and makes recommendations concerning pay, working conditions, trade union rights, safety, woman and child labor, and social security. It also assists governments in economic development by missions and fellowships. Headquarters, Geneva, Switzerland.

oznUns'IMF {1944|1947}#cptEconomy154#

name::
* McsEngl.oznUns'IMF {1944|1947},

oznUns'IMO

name::
* McsEngl.oznUns'IMO,
* McsEngl.IMO-organization,
* McsEngl.ognIMO,

_DESCRIPTION:
International Maritime Organization (IMO)
The International Maritime Organization (IMO) is the UN specialised agency responsible for the safety of life at sea, maritime security and the protection of the marine environment through prevention of sea pollution caused by ships. It facilitates cooperation among governments to achieve the highest practicable standards of maritime safety and security, and efficiency in navigation.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Maritime Organization has created a comprehensive shipping regulatory framework, addressing safety and environmental concerns, legal matters, technical cooperation, security, and efficiency.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'ITU International Telecommunication Union {1932|1947}

name::
* McsEngl.oznUns'ITU International Telecommunication Union {1932|1947},
* McsEngl.ITU,
* McsEngl.ognITU,
* McsEngl.unogn.ITU,
* McsEngl.ITU@cptCore322i,
* McsEngl.International-Telecommunication-Union,

_DESCRIPTION:
International Telecommunication Union (ITU)
The International Telecommunication Union (ITU) was founded in 1865 in Paris as the International Telegraph Union. The 1932 Madrid Plenipotentiary Conference decided the current name, which came into force on 1 January 1934. The ITU is an inter-governmental organization that brings together governments and industry to coordinate the establishment and operation of global telecommunication networks and services.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Telecommunication Union is the United Nations specialized agency for information and communication technologies. It is committed to connecting all the world's people – wherever they live and whatever their means. Through our work, we protect and support everyone's fundamental right to communicate
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
Created 1932 by merging International Telegraph Union (founded 1865) and International Radiotelegraph Union (1906). Brought into relationship with the United Nations in 1947. ITU promotes international cooperation in telecommunications, allocates radio frequencies, and seeks to establish the lowest possible rates. Headquarters, Geneva, Switzerland.

oznUns'UNESCO {1946}

name::
* McsEngl.oznUns'UNESCO {1946},
* McsEngl.UNESCO,
* McsEngl.ognUNESCO,
* McsEngl.unogn.UNESCO,
* McsEngl.UNESCO,
* McsEngl.United-Nations-Educational-Scientific-and-Cultural-Organization,

_DESCRIPTION:
United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO)
The UN Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) was established in 1945 to promote the aims set out in article 1, para. 3 of the UN Charter. Its purpose, as stated in article 1 of its Constitution, is to contribute to peace and security by promoting collaboration among nations through education, science and culture.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization focuses on everything from teacher training to helping improve education worldwide to protecting important historical and cultural sites around the world. UNESCO added 28 new World Heritage Sites this year to the list of irreplaceable treasures that will be protected for today's travelers and future generations.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
Founded 1946. Brought into relationship with the United Nations in 1946. UNESCO seeks to broaden the base of education throughout the world, to bring the benefits of science to all countries, and to encourage cultural interchange. National Commissions act as liaison groups between UNESCO and the educational, scientific, and cultural life of their own countries. Headquarters, Paris, France.

oznUns'UNIDO

name::
* McsEngl.oznUns'UNIDO,
* McsEngl.UNIDO,
* McsEngl.ognUNIDO,
* McsEngl.United-Nations-Industrial-Development-Organization,

_DESCRIPTION:
United Nations Industrial Development Organization (UNIDO)
The UN Industrial Development Organization (UNIDO) is the UN specialized agency mandated to promote industrial development and international industrial cooperation. The Organization's mission statement is: Partner for prosperity: UNIDO aspires to reduce poverty through sustainable industrial development. we want every country to have the opportunity to grow a flourishing productive sector, to increase their participation in international trade and to safeguard their environment.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Industrial Development Organization is the specialized agency of the United Nations that promotes industrial development for poverty reduction, inclusive globalization and environmental sustainability.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNWTO

name::
* McsEngl.oznUns'UNWTO,
* McsEngl.UNWTO,
* McsEngl.ognUNWTO,
* McsEngl.World-Tourism-Organization,

_DESCRIPTION:
World Tourism Organization (UNWTO)
UNWTO is the UN's specialised agency in the field of tourism. It provides leadership and support to the tourism sector in the advancement of sustainable policies, practices and actions. Through the promotion and development of responsible, sustainable and universally accessible tourism, UNWTO endeavours to maximise tourism's contribution to socio-economic growth, job creation, development, environmental conservation, cultural enrichment and international understanding, while minimizing negative social or environmental impacts. It pays particular attention to the interests of developing countries.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Tourism Organization is the United Nations agency responsible for the promotion of responsible, sustainable and universally accessible tourism.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UPU - Universal Postal Union {1974}

name::
* McsEngl.oznUns'UPU - Universal Postal Union {1974},
* McsEngl.UPU-organization,
* McsEngl.ognUPU,
* McsEngl.unogn.UPU,
* McsEngl.un'Universal-Postal-Union,
* McsEngl.UPU@cptCore322i,

_DESCRIPTION:
Universal Postal Union (UPU)
The Universal Postal Union (UPU) was established by the Berne Treaty of 1874 and became a specialised agency of the UN in 1948. Article 1 of the Vienna Constitution 1964 states that the aim of the Union is to secure the organisation and improvements of postal services, promote the development of international collaboration and undertake, as far as possible, technical assistance in postal matters requested by members countries. To this end, the countries that have adopted the Constitution comprise a single postal territory.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The Universal Postal Union is the primary forum for cooperation between postal sector players. It helps to ensure a truly universal network of up-to-date products and services.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
Founded 1974. Brought into relationship with the United Nations in 1948. Unites member countries into a single postal territory and fixes international postal rates. Every member agrees to transmit the mail of other members by the best means available. UPU's International Bureau is a clearinghouse for international postal accounts. Headquarters, Bern, Switzerland.

oznUns'WHO - World-Health-Organization {1946}

name::
* McsEngl.oznUns'WHO - World-Health-Organization {1946},
* McsEngl.WHO-organization,
* McsEngl.ognWHO,
* McsEngl.unogn.WHO,
* McsEngl.un'WHO,
* McsEngl.WHO@cptCore322.7,
* McsEngl.world-health-organization@cptCore322.7, {2012-06-04}

_DESCRIPTION:
World Health Organization (WHO)
Representatives of 61 states adopted the World Health Organization (WHO) Constitution in 1946. The Organization formally came into existence on 7 April 1948 and became a UN specialized agency on 10 July 1948. Article 1 of the Constitution defines the WHO's objective as "the attainment by all peoples of the highest possible level of health". The detailed functions are set out in article 2 of the Constitution.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Health Organization is responsible for global vaccination campaigns, responding to public health emergencies, defending against pandemic influenza, and leading the way for eradication campaigns against life-threatening diseases like polio and malaria.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
An Interim Commission, formed in 1946, carried out preparatory work for WHO. The permanent WHO was brought into relationship with the United Nations in 1948. WHO acts as a world clearinghouse for medical and scientific information; sets international standards for drugs and vaccines; administers international sanitary regulations governing land, sea, and air traffic; and, on government request, helps fight disease in any country. Headquarters, Geneva, Switzerland.

oznUns'WIPO

name::
* McsEngl.oznUns'WIPO,
* McsEngl.WIPO,
* McsEngl.ognWIPO,

_DESCRIPTION:
World Intellectual Property Organization (WIPO)
The World Intellectual Property Organization (WIPO) is dedicated to developing a balanced and accessible international intellectual property (IP) system that rewards creativity, stimulates innovation and contributes to economic development while safeguarding the public interest.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Intellectual Property Organization protects intellectual property throughout the world through 23 international treaties.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'WMO - World Meteorological Organization {1878|1951}

name::
* McsEngl.oznUns'WMO - World Meteorological Organization {1878|1951},
* McsEngl.WMO-organization,
* McsEngl.ognWMO,
* McsEngl.unogn.WMO,
* McsEngl.un'WMO,
* McsEngl.un'World-Meteorological-Organization,
* McsEngl.WMO,

_DESCRIPTION:
World Meteorological Organization (WMO)
The World Meteorological Organization (WMO) is the successor to the International Meteorological Organization, which was established in 1873. It formally came into existence in 1950 and became a UN specialised agency in 1951.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Meteorological Organization facilitates the free international exchange of meteorological data and information and the furtherance of its use in aviation, shipping, security, and agriculture, among other things.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
International Meteorological Organization (IMO), the predecessor of WMO, was founded 1878. WMO founded 1951. Brought into relationship with the United Nations 1951. WMO promotes international cooperation in establishing world-wide networks of meteorological stations and rapid weather-data exchange. Headquarters, Geneva, Switzerland.

oznUns'WORLD-BANK {1945}

name::
* McsEngl.oznUns'WORLD-BANK {1945},
* McsEngl.conceptEconomy321.3.41,
* McsEngl.conceptEconomy151,
* McsEngl.World-Bank,
* McsEngl.Worldbank,
* McsEngl.ognWorldbank,
* McsEngl.IBRD,
* McsEngl.International-Bank-for-Reconstruction-and-Development,
* McsEngl.ognWorld.WORLD-BANK,
* McsEngl.worldBank@cptEconomy151,
* McsEngl.WORLD-BANK@cptEconomy151,
* McsEngl.World-bank,
====== lagoGreek:
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ-ΤΡΑΠΕΖΑ@cptEconomy151,

DEFINITION

_DESCRIPTION:
The World Bank focuses on poverty reduction and the improvement of living standards worldwide by providing low-interest loans, interest-free credit, and grants to developing countries for education, health, infrastructure, and communications, among other things. The World Bank works in over 100 countries.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ...
[hmnSngo.1995-05]

ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΡΙΘΜΟ ΜΕΛΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΕΛΕΓΟ
[ΒΗΜΑ 4 ΟΚΤΩ 1987]

The largest despenser of aid to developing countries. Provides more than $20 billion a year in loans and grants to the world's poorest countries and serves as a pillar [στύλος] of the global economic system.

Founded in 1945, began work in 1946. Brought into relationship with the United Nations in 1947. The World Bank furthers economic development of members by granting loans for productive projects and by furnishing technical advice. It also promotes private foreign investment and world trade. Headquarters, Washington, D.C.
International Finance Corporation (IFC). Founded in 1956. Closely affiliated with the World Bank. It underwrites and invests in private industry in underdeveloped countries and plays a leading role in helping industrial development banks. Headquarters, Washington, D.C.

worldbank'WHOLE

_WHOLE:
* un-system#cptCore321.4#

worldbank'Capital

name::
* McsEngl.worldbank'Capital,

Η ΔΤ ζητα να αυξηθεί το κεφάλαιό της απο 85 δισ. δολ. που είναι σήμερα σε 125-165 δισ. δολ. Στην πραγματικότητα το ποσό που θα καταβάλει η κάθε χώρα είναι ασήμαντο, δεδομένου ότι περί τα 1/5 δισ. δολ. είναι το ετήσιο συνολικό χρεολύσιο που εισπράτει η ΔΤ απο τα δάνεια παρελθοντων ετων σε μια σειρά χώρες.
[ΒΗΜΑ, 4 ΟΚΤ. 1987]

worldbank'GOAL (desired function)#cptCore837#

name::
* McsEngl.worldbank'GOAL (desired function),

ΚΥΡΙΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΣΤΙΣ ΥΠΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΧΩΡΕΣ.
[ΒΗΜΑ 4 ΟΚΤΩ 1987]

Conable [1986-1991] nudged [ώθησε] the bank back toward the original and basic goal of the reduction of poverty. He also needed the demands of environmentalists, birth control planners and defenders of women's rights, although not to the full satisfaction of everyone.
[Rowen, Hobart. "Preston Facing Big Job As Head of World Bank" THE WASHINGTON POST (March 17, 1991): L1 & L7]

worldbank'ADMINISTERING#cptCore999.4#

name::
* McsEngl.worldbank'ADMINISTERING,

worldbank'President

name::
* McsEngl.worldbank'President,

Last chance for a new World Bank
Years ago, a simple chant united millions of Latin Americans in their desire to move away from dictatorship: cambia, todo cambia or everything changes. Well, the monopolistic, feudal and entitlement-based approach to appointing the president of the World Bank appears to be finally giving way to a more open, competitive, transparent and merit-based system.
As we count down to the official deadline on Friday, three highly credible professionals are on the verge of being nominated as official candidates to replace former president Robert Zoellick, namely Josι Antonio Ocampo from Colombia, Ngozi Okonjo-Iweala from Nigeria and Jeff Sachs from the US, writes Mohamed El-Erian.
[FT, 2012-03-23]

1981-1986: A. W. Clausen.
1986-1991: Barber B. Conable Jr.

oznUns'World-Bank-Group

name::
* McsEngl.oznUns'World-Bank-Group,
* McsEngl.World-Bank-Group,
* McsEngl.ognWorldbank-group,

_DESCRIPTION:
World Bank Group (World Bank)
Since inception in 1944, the World Bank has expanded from a single institution to a closely associated group of five development institutions.
[http://www.unsceb.org/members]
===
International Bank for Reconstruction and Development (IBRD)
International Centre for Settlement of Investment Disputes (ICSID)
International Development Association (IDA)
International Finance Corporation (IFC)
Multilateral Investment Guarantee Agency (MIGA)
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'other-entity

name::
* McsEngl.oznUns'other-entity,

_SPECIFIC:
Other Entities
* UNAIDS##
* UNISDR##
* UNOPS##

oznUns'UNAIDS

name::
* McsEngl.oznUns'UNAIDS,
* McsEngl.UNAIDS,
* McsEngl.United-Nations-Programme-on-HIV/AIDS,

_DESCRIPTION:
The Joint United Nations Programme on HIV/AIDS is co-sponsored by 10 UN system agencies: UNHCR, UNICEF, WFP, UNDP, UNFPA, UNODC, the ILO, UNESCO, WHO and the World Bank and has ten goals related to stopping and reversing the spread of HIV/AIDS.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNISDR

name::
* McsEngl.oznUns'UNISDR,
* McsEngl.UNISDR,
* McsEngl.United-Nations-Office-for-Disaster-Reduction,

_DESCRIPTION:
The United Nations Office for Disaster Reduction serves as the focal point in the United Nations system for the coordination of disaster reduction.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'UNOPS

name::
* McsEngl.oznUns'UNOPS,
* McsEngl.UNOPS,
* McsEngl.ognUNOPS,
* McsEngl.United-Nations-Office-for-Project-Services,

_DESCRIPTION:
United Nations Office for Project Services (UNOPS)
The UN Office for Project Services' (UNOPS') mission is to expand the capacity of the UN system and its partners to implement peace building, humanitarian and development operations that matter for people in need. Working in some of the world's most challenging environments, UNOPS' core services include project management, procurement, human resources management, fund management and UN common services.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The United Nations Office for Project Services is an operational arm of the United Nations, supporting the successful implementation of its partners' peacebuilding, humanitarian and development projects around the world.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'related-organization

name::
* McsEngl.oznUns'related-organization,

Related Organizations:
* CTBTO##
* IAEA##
* OPCW##
* WTO#cptCore321.3.7#

oznUns'CTBTO

name::
* McsEngl.oznUns'CTBTO,
* McsEngl.CTBTO,
* McsEngl.*-cpt.ognCTBTO,

_DESCRIPTION:
The Preparatory Commission for the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organization promotes the Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty (which is not yet in force) and the build-up of the verification regime so that it is operational when the Treaty enters into force.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'IAEA

name::
* McsEngl.oznUns'IAEA,
* McsEngl.IAEA,
* McsEngl.ognIAEA,
* McsEngl.International-Atomic-Energy-Agency,

_DESCRIPTION:
International Atomic Energy Agency (IAEA)
The purpose of the International Atomic Energy Agency (IAEA) is to promote and accelerate the contribution atomic energy makes to peace, health and prosperity throughout the world. At the same time, the Agency is charged with ensuring that the assistance it provides is not used to further states' military objectives, and that nuclear material is not diverted to non-peaceful activities.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The International Atomic Energy Agency, is the world's centre for cooperation in the nuclear field. The Agency works with its Member States and multiple partners worldwide to promote the safe, secure and peaceful use of nuclear technologies.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'OPCW {1997}

name::
* McsEngl.oznUns'OPCW {1997},
* McsEngl.OPCW,
* McsEngl.ognOPCW,
* McsEngl.Organisation-for-the-Prohibition-of-Chemical-Weapons,

_DESCRIPTION:
The Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons is the implementing body of the Chemical Weapons Convention (CWC), which entered into force in 1997.
OPCW Member States work together to achieve a world free of chemical weapons.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]

oznUns'WTO {1994}

name::
* McsEngl.oznUns'WTO {1994},
* McsEngl.conceptCore321.3.7,
* McsEngl.WTO,
* McsEngl.ognWTO,
* McsEngl.WTO@cptCore321.3.7,
* McsEngl.world-trade-organization@cptCore321.3.7,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ-ΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΕΜΠΟΡΙΟΥ,
* McsElln.ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ-ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ-ΕΜΠΟΡΙΟΥ,
* McsElln.ΠΟΕ,

_DESCRIPTION:
World Trade Organization (WTO)
The World Trade Organization (WTO) is the only global international organization dealing with the rules of trade between nations. At its heart are the WTO agreements, negotiated and signed by the bulk of the world’s trading nations and ratified in their parliaments. The goal is to help producers of goods and services, exporters, and importers conduct their business.
[http://www.unsceb.org/members]
===
The World Trade Organization is a forum for governments to negotiate trade agreements, and a place where member governments try to sort out the trade problems they face with each other.
[http://www.un.org/en/sections/about-un/funds-programmes-specialized-agencies-and-others/index.html]
===
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΜΠΟΡΙΟΥ Είναι η μεταμόρφωση της GATT. Ιδρύθηκε τον Απρι 1994, όταν οι 124 χώρες που συμμετέχουν στο Γύρο της Ουρουγουάης υπέγραψαν τις Συμφωνίες της GATT. Με τις συμφωνίες αυτές, εκτός απο την ίδρυση της ΠΟΕ, προβλέπεται η μεγαλύτερη φιλελευθεροποίηση του παγκόσμιου εμπορίου στην ιστορία με μείωση των τελωνειακών δασμών κατά 40%.
[ΒΗΜΑ, 17 ΑΠΡΙ 1994, Ε1]
===
The World Trade Organization (WTO) is an organization that intends to supervise and liberalize international trade. The organization officially commenced on January 1, 1995 under the Marrakech Agreement, replacing the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT), which commenced in 1948. The organization deals with regulation of trade between participating countries; it provides a framework for negotiating and formalizing trade agreements, and a dispute resolution process aimed at enforcing participants' adherence to WTO agreements which are signed by representatives of member governments[4]:fol.9-10 and ratified by their parliaments.[5] Most of the issues that the WTO focuses on derive from previous trade negotiations, especially from the Uruguay Round (1986–1994).

The organization is currently endeavoring to persist with a trade negotiation called the Doha Development Agenda (or Doha Round), which was launched in 2001 to enhance equitable participation of poorer countries which represent a majority of the world's population. However, the negotiation has been dogged by "disagreement between exporters of agricultural bulk commodities and countries with large numbers of subsistence farmers on the precise terms of a 'special safeguard measure' to protect farmers from surges in imports. As of March 2012 the future of the Doha Round is uncertain."[6]
[http://en.wikipedia.org/wiki/World_Trade_Organization]

socInl'Problem#cptCore1.8.20#

name::
* McsEngl.socInl'Problem,

socInl'Resource

name::
* McsEngl.socInl'Resource,

_ADDRESS.WPG:
* http://www.worldometers.info//

socInl'measure#cptCore88#

name::
* McsEngl.socInl'measure,

one#cptCore88-1#

socInl'science#cptCore406.14#

name::
* McsEngl.socInl'science,

socInl'Evolution#cptCore546.171#

name::
* McsEngl.socInl'Evolution,

_QUERY:
* viewTime#ql:[Field FdTimeSubject: cbsepistem321]##[Field FdTimeSubject: cptCore321]#

socInl'WHOLE

_WHOLE:
* sympan#cptCore92#

socInl'GENERIC

_GENERIC:
* entity.whole.systemOrganisms.society.human#cptCore1#

overview of Core5

FvMcs.socCOMMONWEALTH-OF-INDEPENDENT-STATES-{1992}

DEFINITION

analytic

GENERIC

COLONY#cptCore307#

FvMcs.socWest-Germany {1949-1990}

DEFINITION

GENERIC

FvMcs.socEast-Germany {1949-1990}

DEFINITION

GENERIC

FvMcs.socFYRO-MACEDONIA

DEFINITION

GENERIC

FvMcs.socGREECE {1821/1832turkey/1981eu/2001eurozone- }-{ΕΛΛΑΔΑ}

sctGrc'DEFINITION

sctGrc'GENERIC

sctGrc'WHOLE

HOLDING SOCIETY#cptCore814#

sctGrc'Corruption#cptCore1.8.9#

sctGrc'Economy

sctGrc'Bancrapcy

sctGrc'CrisisDebt

sctGrc'Memorandum3

1. Outlook and strategy

2. Delivering sustainable public finances that support growth and jobs

3. Safeguarding financial stability

4. Structural policies to enhance competitiveness and growth

5. A modern State and Public Administration

5.1. Public administration

5.2 Justice

5.3 Anti-corruption

5.4 Statistics

APPENDIX 1: How public assets ought to be utilised – Our (shunned by the troika) proposals of May 2015

APPENDIX 2: Our proposals (April 2015) for a truly independent; but accountable to Parliament; tax and customs authority

sctGrc'Memorandum

sctGrc'Memorandum2

sctGrc'memb'Text

sctGrc'memb'Annex1'PSI-LM-Facility-Agreement

sctGrc'memb'Annex2-Co-Financing-Agreement

sctGrc'memb'Annex3'ECB-Credit-Enhancement-Facility-Agreement

sctGrc'memb'Annex4'Bond-Interest-Facility

sctGrc'memb'Annex5'Memorandum-Of-Understanding

sctGrc'memb'Annex6'Letters-of-Intent

Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής

Μνηµόνιο Συνεννόησης στις Συγκεκριµένες Προϋπο θέσεις Οικονοµικής Πολιτικής

Τεχνικό Μνημόνιο Συνεννόησης

sctGrc'Varufakis

resourceInfHmn#cptResource843#

sctGrc'ElStat

elstat'EVOLUTION#cptCore546.171#

elstat'Hellenic-Statistical-System

elstat'Law#cptCore23#

sctGrc'space#cptCore772#

CONTINENT#cptCore773#

ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ-ΑΘΗΝΩΝ

ΔΗΜΟΣ

sctGrc'Administration-system

adnGrc'Council-of-state

adnGrc'Egovernance#cptCore433.1: attPar#

adnGrc'elections#cptCore999.6.40#

adnGrc'Govs-administration#cptCore94.34#

adnGrc'Govs-judiciary#cptCore94.35#

adnGrc'Govs-legislature#cptCore94.36#

adnGrc'Diaygeia.gov.gr

adnGrc'Law#cptCore29.5: attPar#

adnGrc'party

adnGrc'president

adnGrc'resource

Κασιμάτης - Το απάνθρωπο καθεστώς δανεισμού της Ελλάδας

adnGrc'war#cptCore866#

ελδ'ΓΕΝΙΚΟΣ-ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ-ΔΗΜΟΣΙΑΣ-ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

γεδδ'έκθεση

ελδ'ΚΕΝΤΡΙΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ελδ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ-ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ελ'ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

ελ'ΔΗΜΟΣ

sctGrc'human#cptCore401#

sctGrc'birth-rate