sensorial-concept-Mcs (therapy)

McsHitp-creation:: {2020-01-12},

overview of therapy

· human-therapy is any entity humans use to bring a-human in a-wellness-state.
"A therapy or medical treatment (often abbreviated tx, Tx, or Tx) is the attempted remediation of a health problem, usually following a diagnosis.
As a rule, each therapy has indications and contraindications. There are many different types of therapy. Not all therapies are effective. Many therapies can produce unwanted adverse effects.
Treatment and therapy are generally considered synonyms. However, in the context of mental health, the term therapy may refer specifically to psychotherapy."

* McsEngl.filMcsThrpHmn.last.html!⇒therapy,
* McsEngl.dirHlth/filMcsThrpHmn.last.html!⇒therapy,
* McsEngl.disease'04_therapy!⇒therapy,
* McsEngl.disease'att004-therapy!⇒therapy,
* McsEngl.disease'therapy-004!⇒therapy,
* McsEngl.human-therapy!⇒therapy,
* McsEngl.medical-treatment!⇒therapy,
* McsEngl.therapy,
* McsEngl.therapy'(therapy-of-human)!⇒therapy,
* McsEngl.therapy-of-human!⇒therapy,
* McsEngl.treatment-of-disease!⇒therapy,
· "The words care, therapy, treatment, and intervention overlap in a semantic field, and thus they can be synonymous depending on context. Moving rightward through that order, the connotative level of holism decreases and the level of specificity (to concrete instances) increases." [{2020-01-15}]
====== langoGreek:
* McsElln.αντιμετώπιση-ασθένειας!=therapy,
* McsElln.ασθένειας-θεραπεία!=therapy,
* McsElln.θεραπεία-ανθρώπων!=therapy,

01_indication of therapy

· indications are diseases for which this therapy is helpful.

* McsEngl.therapy'01_indication,
* McsEngl.therapy'application,
* McsEngl.therapy'area-of-application,
* McsEngl.therapy'att001-indication,
* McsEngl.therapy'indication,
====== langoGreek:
* McsElln.θεραπείας-ένδειξη!=therapy'indication,

02_contraindication of therapy

· contraindications are diseases|human-systems for which this therapy is harmful.

* McsEngl.therapy'02_contraindication,
* McsEngl.therapy'att002-contraindication,
* McsEngl.therapy'contraindication,
====== langoGreek:
* McsElln.θεραπείας-αντένδειξη!=therapy'contraindication,

03_side-effect of therapy

"In medicine, a side effect is an effect, whether therapeutic or adverse, that is secondary to the one intended; although the term is predominantly employed to describe adverse effects, it can also apply to beneficial, but unintended, consequences of the use of a drug. Developing drugs is a complicated process, because no two people are exactly the same, so even drugs that have virtually no side effects, might be difficult for some people. Also, it is difficult to make a drug that targets one part of the body but that doesn’t affect other parts,[1] the fact that increases the risk of side effects in the untargeted parts.
Occasionally, drugs are prescribed or procedures performed specifically for their side effects; in that case, said side effect ceases to be a side effect, and is now an intended effect. For instance, X-rays were historically (and are currently) used as an imaging technique; the discovery of their oncolytic capability led to their employ in radiotherapy (ablation of malignant tumours)."

* McsEngl.therapy'03_side-effect,
* McsEngl.therapy'att003-side-effect,
* McsEngl.therapy'side-effect,
====== langoGreek:
* McsElln.θεραπείας-παρενέργεια!=therapy'side-effect,
* McsElln.θεραπείας-παράπλευρο-αποτέλεσμα!=therapy'side-effect,
* McsElln.παρενέργεια-θεραπείας!=therapy'side-effect,

04_price of therapy


* McsEngl.therapy'04_price,
* McsEngl.therapy'att004-price,
* McsEngl.therapy'price,

05_time of therapy

· it is very important the-time a-therapy is-used in relation to evolution of the-disease.

* McsEngl.therapy'05_time,
* McsEngl.therapy'att005-time,
* McsEngl.therapy'time,

* start-time-of-therapy,
* duration-of-therapy,

06_therapist of therapy


* McsEngl.hmnWorker.009-therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.hmnWorker.therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.therapy'06_therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.therapy'att006-therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.therapy'practitioner!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.therapy'therapist!⇒wkrTherapist,
* McsEngl.wkrTherapist,
====== langoGreek:
* McsElln.θεραπευτής!=wkrTherapist,

* highly-trained,
* limited-trained,

07_therapy-receiver of therapy

· a-patient that gets a-therapy.

* McsEngl.therapy'07_therapy-receiver,
* McsEngl.therapy'att007-therapy-receiver,
* McsEngl.therapy'client,
* McsEngl.therapy'patient,
* McsEngl.therapy'therapy-receiver,
* McsEngl.therapy-receiver,
====== langoGreek:
* McsElln.θεραπευόμενος!=therapy-receiver,

08_drop-out-rate of therapy


* McsEngl.therapy'08_drop-out-rate,
* McsEngl.therapy'att008-drop-out-rate,
* McsEngl.therapy'drop-out-rate,

Infrsc of therapy

* McsEngl.therapy'Infrsc,


evaluation of therapy


* McsEngl.therapy'att009-evaluation,
* McsEngl.therapy'evaluation,

evoluting of therapy

* McsEngl.therapy'evoluting,

=== McsHitp-creation:
· creation of current concept.

future of therapy

4. Medical treatment tailored to your DNA
Doctors take your vitals, flip though a manila envelope filled with a paper history of your previous visits and run tests to decide on the best treatment.
IBM predicts that in the future, computers will be able to see exactly how a treatment will affect an individual based on detailed medical records that include detailed information, including DNA. People have different reactions to drugs and treatments, and this would cut down on the amount of time spent figuring out the best course through trial and error.
The company is already working with health care partners on systems that will learn about patients over time and, eventually, take this type of health care to the cloud so doctors anywhere could benefit from the data.

* McsEngl.therapy'future,

WHOLE-PART-TREE of therapy

* McsEngl.therapy'whole-part-tree,

* therapy,
* human-society,
* Sympan,



* McsEngl.therapy'generic-specific-tree,

* therapy,
* therapyBio,
* entity,


* McsEngl.therapy.specific,


* alternative,
* gene,
* physiotherapy,
* surgery,


· on doing:
* doing-therapy,
* doingNo-therapy,

* McsEngl.therapy.specifics-division.doing,


* first-line therapy,
* second-line therapy,
* third-line therapy, ..,

* McsEngl.theratpy.specifics-division.sequence,



* McsEngl.therapy.doing,



* McsEngl.therapy.doingNo,

* pharmacotherapy,


· therapyMind is a-therapy of a-diseaseMental.

* McsEngl.psychotherapy!⇒therapyMind,
* McsEngl.therapyMind,
* McsEngl.thrpMind!⇒therapyMind,
* McsEngl.therapy.011-psycho!⇒therapyMind,
* McsEngl.therapy.psycho!⇒therapyMind,
* McsEngl.therapyPsycho!⇒therapyMind,

EAP of therapyMind

"The European Association of Psychotherapy (EAP) was founded in 1991 as an organisation to support and promote psychotherapy in Europe. It is the flagship of the profession of psychotherapy and unites 120.000 psychotherapists and 128 psychotherapy organisations from 41 European countries.
Based on the “Strasbourg Declaration on Psychotherapy of 1990” the EAP represents and SUSTAINS THE HIGHEST PROFESSIONAL STANDARDS for the free and independent practice of psychotherapy, and upholds rigorous standards of competence and professionalism."

* McsEngl.EAP-European-Association-for-Phychotherapy,
* McsEngl.therapyMind'att001-EAP-European-Association-for-Phychotherapy,
* McsEngl.therapyMind'EAP-European-Association-for-Phychotherapy,

therapist of therapyMind


* McsEngl.psychotherapist!⇒therapistPsycho,
* McsEngl.therapistPsycho,
* McsEngl.therapyMind'att002-therapist!⇒therapistPsycho,



* group-therapyMind,
* individual-therapyMind,
* Bioenergetic Analysis,
* Biosynthesis Therapy,
* Body Psychotherapy,
* Bonding Psychotherapy,
* Gestalt Therapy,
* Hypno Psychotherapy,
* Integrative Psychotherapy,
* Logotherapy,
* Multimodal Approach,
* Neuro-Linguistic Psychotherapy,
* Personcentered Psychotherapy,
* Positive Psychotherapy,
* Psycho-Organic Analysis,
* Psychoanalysis,
* Psychodrama,
* Psychosynthesis,
* Reality Therapy,
* Systemic Familytherapy,
* Transactional Analysis,
* gestalt,
* δραματοθεραπεία,
* εικαστική-ψυχοθεραπεία,
* μη-κατευθυντική-παρεμβατική-προσέγγιση,
* ομαδική-ανάλυση,
* παιγνιοθεραπεία,
* προσωποκεντρική-προσέγγιση,
* προσωποκεντρική-ψυχοθεραπεία,
* συνθετική-ψυχοθεραπεία,
* συστημική-ψυχοθεραπεία,
* συστημική-ψυχοθεραπεία-process-work,
* σωματική-ψυχοθεραπεία,
* υπαρξιακή-ανάλυση,
* ψυχόδραμα-κοινωνικοθεραπεία,

* McsEngl.therapyMind.specific,


* McsEngl.therapy.012-group-mind!⇒therapyMindGroup,
* McsEngl.therapyMindGroup,



* McsEngl.individual-psychotherapy!⇒therapyMindIndividual,
* McsEngl.therapy.013-individual-mind!⇒therapyMindIndividual,
* McsEngl.therapy.individual-mind!⇒therapyMindIndividual,
* McsEngl.therapyMind.individual!⇒therapyMindIndividual,
* McsEngl.therapyMindIndividual,


"In an article from the Association for Humanistic Psychology, the benefits of humanistic therapy are described as having a "crucial opportunity to lead our troubled culture back to its own healthy path. More than any other therapy, Humanistic-Existential therapy models democracy. It imposes ideologies of others upon the client less than other therapeutic practices. Freedom to choose is maximized. We validate our clients' human potential."[2]"

* McsEngl.therapy.011-humanistic-phsychotherapy!⇒therapyMindHumanistic,
* McsEngl.therapy.humanistic-phsychotherapy!⇒therapyMindHumanistic,
* McsEngl.therapyMind.humanistic!⇒therapyMindHumanistic,
* McsEngl.therapyMindHumanistic,


"Reality therapy (RT) is an approach to psychotherapy and counseling. Developed by William Glasser in the 1960s, RT differs from conventional psychiatry, psychoanalysis and medical model schools of psychotherapy in that it focuses on what Glasser calls psychiatry's three Rs: realism, responsibility, and right-and-wrong, rather than symptoms of mental disorders.[1] Reality therapy maintains that the individual is suffering from a socially universal human condition rather than a mental illness. It is in the unsuccessful attainment of basic needs that a person's behavior moves away from the norm. Since fulfilling essential needs is part of a person's present life, reality therapy does not concern itself with a client's past. Neither does this type of therapy deal with unconscious mental processes.[2]
The reality therapy approach to counseling and problem-solving focuses on the here-and-now actions of the client and the ability to create and choose a better future. Typically, clients seek to discover what they really want and how they are currently choosing to behave in order to achieve these goals. According to Glasser, the social component of psychological disorders has been highly overlooked in the rush to label the population as sick or mentally ill.[3] If a social problem causes distress to a person, it is not always because of a labelled sickness, it may sometimes just be the inability of the satisfaction of one’s psychological needs. Reality therapy attempts to separate the client from the behavior.[4]"

* McsEngl.RT-reality-therapy!⇒therapyMindReality,
* McsEngl.reality-therapy!⇒therapyMindReality,
* McsEngl.therapy.014-reality!⇒therapyMindReality,
* McsEngl.therapy.reality!⇒therapyMindReality,
* McsEngl.therapyMind.reality!⇒therapyMindReality,
* McsEngl.therapyMindReality,

indication of therapyMindReality

* difficulty in relationships,

* McsEngl.therapyMindReality'indication,


"Integrative psychotherapy is the integration of elements from different schools of psychotherapy in the treatment of a client. Integrative psychotherapy may also refer to the psychotherapeutic process of integrating the personality: uniting the "affective, cognitive, behavioral, and physiological systems within a person".[1]"

* McsEngl.integrative-psychotherapy!⇒therapyMindIntegrative,
* McsEngl.therapy.009-integrative!⇒therapyMindIntegrative,
* McsEngl.therapy.integrative!⇒therapyMindIntegrative,
* McsEngl.therapyMind.integrative!⇒therapyMindIntegrative,
* McsEngl.therapyMindIntegrative,


"Eclectic psychotherapy is a form of psychotherapy in which the clinician uses more than one theoretical approach, or multiple sets of techniques, to help with clients' needs.[1][2] The use of different therapeutic approaches will be based on the effectiveness in resolving the patient's problems, rather than the theory behind each therapy.
... Comparison with integrative psychotherapy
The terms integrative psychotherapy and eclectic psychotherapy are sometimes used interchangeably, but the two terms are not synonymous. The American Psychological Association lists the two types of therapies as unique and different types of psychotherapies.[11] Both eclectic and integrative psychotherapy combine the use of multiple psychological theories. Integrative psychotherapy tends to place greater emphasis on the theories being combined, while eclectic therapy tends to be more outcome focused.[1] An eclectic psychotherapist will use whatever theory will help his or her patient and an integrative psychotherapist will use one theory to complement another."

* McsEngl.eclectic-psychotherapy!⇒therapyMindEclectic,
* McsEngl.therapy.010-eclectic-psychotherapy!⇒therapyMindEclectic,
* McsEngl.therapy.eclectic-psychotherapy!⇒therapyMindEclectic,
* McsEngl.therapyMindEclectic,


"Cognitive behavioral therapy (CBT) is a psycho-social intervention[1][2] that aims to improve mental health.[3] CBT focuses on challenging and changing unhelpful cognitive distortions (e.g. thoughts, beliefs, and attitudes) and behaviors, improving emotional regulation,[2][4] and the development of personal coping strategies that target solving current problems. Originally, it was designed to treat depression, but its uses have been expanded to include treatment of a number of mental health conditions, including anxiety.[5][6] CBT includes a number of cognitive or behavior psychotherapies that treat defined psychopathologies using evidence-based techniques and strategies.[7][8][9]"

* McsEngl.CBT-Cognitive-Behavioral-Therapy!⇒therapyMindCB,
* McsEngl.cognitive-behavioral-therapy-CBT!⇒therapyMindCB,
* McsEngl.therapyMind.cognitive-behavioral!⇒therapyMindCB,
* McsEngl.therapy.002-cognitive-behavioral!⇒therapyMindCB,
* McsEngl.therapy.cognitive-behavioral!⇒therapyMindCB,
* McsEngl.therapyMindCB,

indication of therapyMindCB

* somatic-symptom-disorder,
"Psychotherapy, more specifically, cognitive behavioral therapy (CBT), is the most widely used form of treatment for Somatic symptom disorder."

* McsEngl.therapyMindCB'indication,


"The first wave, behaviour therapy, commenced in the 1920s based on Pavlov's classical (respondent) conditioning and operant conditioning that was correlated to reinforcing consequences."

* McsEngl.therapyMindCB.first-wave,


"The second wave emerged in the 1970s and included cognition in the form of irrational beliefs, dysfunctional attitudes or depressogenic attributions.[20]"

* McsEngl.therapyMindCB.second-wave,


"In the late 1980s empirical limitations and philosophical misgivings of the second wave gave rise to Steven Hayes' ACT theory which modified the focus of abnormal behaviour away from the content or form towards the context in which it occurs.[20]
... ACT, dialectical behavior therapy (DBT), functional analytic psychotherapy (FAP), mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) and other acceptance- and mindfulness-based approaches are commonly grouped under the name "the third wave of cognitive behavior therapy".[13][19]"

* McsEngl.therapyMindCB.third-wave,


"Computerized cognitive behavioral therapy (CCBT) has been described by NICE as a "generic term for delivering CBT via an interactive computer interface delivered by a personal computer, internet, or interactive voice response system",[163] instead of face-to-face with a human therapist. It is also known as internet-delivered cognitive behavioral therapy or ICBT.[164] CCBT has potential to improve access to evidence-based therapies, and to overcome the prohibitive costs and lack of availability sometimes associated with retaining a human therapist.[165] In this context, it is important not to confuse CBT with 'computer-based training', which nowadays is more commonly referred to as e-Learning."

* McsEngl.CCBT-computerized-cognitive-behavioral-therapy!⇒therapyCCB,
* McsEngl.cCBT-computerized-cognitive-behavioral-therapy!⇒therapyCCB,
* McsEngl.computerized-CBT!⇒therapyCCB,
* McsEngl.computerized-cognitive-behavioral-therapy!⇒therapyCCB,
* McsEngl.therapyCCB,
* McsEngl.therapy.004-CCBT!⇒therapyCCB,
* McsEngl.therapy.computerized-cognitive-behavioral!⇒therapyCCB,

resource of therapyCCB

* (free),
* (not free),

* McsEngl.therapyCCB'Infrsc,


"Acceptance and commitment therapy (ACT) is a specialist branch of CBT (sometimes referred to as contextual CBT[74])."

* McsEngl.ACT-acceptance-and-commitment-therapy!⇒therapyAC,
* McsEngl.acceptance-and-commitment-therapy!⇒therapyAC,
* McsEngl.therapyAC,
* McsEngl.therapy.003-acceptance-andcommitment!⇒therapyAC,
* McsEngl.therapy.acceptance-andcommitment!⇒therapyAC,


"Psychoanalysis (from Greek: ψυχή, psykhḗ, 'soul' + ἀνάλυσις, análysis, 'investigate') is a set of theories and therapeutic techniques[i] related to the study of the unconscious mind,[ii] which together form a method of treatment for mental disorders. The discipline was established in the early 1890s by Austrian neurologist Sigmund Freud, who retained the term psychoanalysis for his own school of thought,[1] and stemmed partly from the clinical work of Josef Breuer and others. Psychoanalysis was later developed in different directions, mostly by students of Freud, such as Alfred Adler and his collaborator, Carl Gustav Jung,[iii] as well as by neo-Freudian thinkers, such as Erich Fromm, Karen Horney, and Harry Stack Sullivan.[2]
Psychoanalysis has been known to be a controversial discipline, and its validity as a science is often contested. Nonetheless, it remains a strong influence within psychiatry, more so in some quarters than others.[iv][v] Psychoanalytic concepts are also widely used outside the therapeutic arena, in areas such as psychoanalytic literary criticism, as well as in the analysis of film, fairy tales and other cultural phenomena."

* McsEngl.analytic-psychotherapy!⇒therapyMindAnalytic,
* McsEngl.psychoanalysis!⇒therapyMindAnalytic,
* McsEngl.therapy.006-psychoanalysis!⇒therapyMindAnalytic,
* McsEngl.therapy.psychoanalysis!⇒therapyMindAnalytic,
* McsEngl.therapyMind.psychoanalysis!⇒therapyMindAnalytic,


"Body psychotherapy,[1][2][3][4] also called body-oriented psychotherapy, is an approach to psychotherapy[5] which applies basic principles of somatic psychology. It originated in the work of Pierre Janet, Sigmund Freud and particularly Wilhelm Reich who developed it as vegetotherapy.[6] Branches also were developed by Alexander Lowen and John Pierrakos, both patients and students of Reich, like Reichian body-oriented psychotherapy.[7][8][9] Skeptics consider this form of body psychotherapy to be pseudoscience.[10]"

* McsEngl.body-psychotherapy!⇒therapyMindBody,
* McsEngl.therapyMindBody,
* McsEngl.therapy.007-body-psychotherapy!⇒therapyMindBody,
* McsEngl.therapy.body-psychotherapy!⇒therapyMindBody,
* McsEngl.therapyMind.body-psychotherapy!⇒therapyMindBody,


"Biofeedback is the process of gaining greater awareness of many physiological functions of one's own body, commercially by using electronic or other instruments, and with a goal of being able to manipulate the body's systems at will. Humans conduct biofeedback naturally all the time, at varied levels of consciousness and intentionality. Biofeedback and the biofeedback loop can also be thought of as self-regulation.[1][2] Some of the processes that can be controlled include brainwaves, muscle tone, skin conductance, heart rate and pain perception.[3]
Biofeedback may be used to improve health, performance, and the physiological changes that often occur in conjunction with changes to thoughts, emotions, and behavior. Recently, technologies have provided assistance with intentional biofeedback. Eventually, these changes may be maintained without the use of extra equipment, for no equipment is necessarily required to practice biofeedback.[2]
Biofeedback has been found to be effective for the treatment of headaches and migraines and ADHD - among other issues.[4][5]"

* McsEngl.therapy.008-biofeedback!⇒therapyMindBiofeedback,
* McsEngl.therapy.biofeedback!⇒therapyMindBiofeedback,
* McsEngl.therapyMindBiofeedback,
* McsEngl.therapyMind.biofeedback!⇒therapyMindBiofeedback,


"Pharmacotherapy is therapy using pharmaceutical drugs,[1] as distinguished from therapy using surgery (surgical therapy), radiation (radiation therapy), movement (physical therapy), or other modes. Among physicians, sometimes the term medical therapy refers specifically to pharmacotherapy as opposed to surgical or other therapy; for example, in oncology, medical oncology is thus distinguished from surgical oncology. Pharmacists are experts in pharmacotherapy and are responsible for ensuring the safe, appropriate, and economical use of pharmaceutical drugs. The skills required to function as a pharmacist require knowledge, training and experience in biomedical, pharmaceutical and clinical sciences. [2] Pharmacology is the science that aims to continually improve pharmacotherapy. The pharmaceutical industry and academia use basic science, applied science, and translational science to create new pharmaceutical drugs.
As pharmacotherapy specialists and pharmacists have responsibility for direct patient care, often functioning as a member of a multidisciplinary team, and acting as the primary source of drug-related information for other healthcare professionals. A pharmacotherapy specialist is an individual who is specialized in administering and prescribing medication, and requires extensive academic knowledge in pharmacotherapy. [3]
In the US, a pharmacist can gain Board Certification in the area of pharmacotherapy upon fulfilling eligibility requirements and passing a certification examination.[4][5]
While pharmacists provide valuable information about medications for patients and healthcare professionals, they are not typically considered covered pharmacotherapy providers by insurance companies."

* McsEngl.pharmacotherapy,
* McsEngl.therapy.pharmacotherapy,

* doingNo-therapy,

medication (link) of pharmacotherapy


"Alternative medicine describes any practice that aims to achieve the healing effects of medicine, but which lacks biological plausibility and is untested, untestable or proven ineffective. Complementary medicine (CM), complementary and alternative medicine (CAM), integrated medicine or integrative medicine (IM), and holistic medicine are among many rebrandings of the same phenomenon. Alternative therapies share in common that they reside outside medical science, and rely on pseudoscience. Traditional practices become "alternative" when used outside their original settings without proper scientific explanation and evidence. Frequently used derogatory terms for the alternative are new-age or pseudo, with little distinction from quackery."

* McsEngl.alternative-therapy!⇒therapyAlt, {2012-07-31},
* McsEngl.therapyΑlt, {2012-07-31},
====== langoGreek:
* McsElln.εναλλακτική-θεραπεία,
* McsElln.συμπληρωματική-ιατρική,


* McsEngl.therapyAlt.specific,


* acupuncture,
* biotherapy,
* homeopathy,


Acupuncture is an alternative medicine methodology originating in ancient China[citation needed] that treats patients by manipulating thin, solid needles that have been inserted into acupuncture points in the skin. According to Traditional Chinese medicine, stimulating these points can correct imbalances in the flow of qi through channels known as meridians.[1] Scientific research has not found any histological or physiological correlates for qi, meridians and acupuncture points,[2][3][4] and some contemporary practitioners needle the body without using the traditional theoretical framework.[5][6]
Current scientific research supports acupuncture's efficacy in the relief of certain types of pain and post-operative nausea[7][8][9]. Other reviews have concluded that positive results reported for acupuncture are too small to be of clinical relevance and may be the result of inadequate experimental blinding,[10] or can be explained by placebo effects[11][12] and publication bias.[13][14]
The invasiveness of acupuncture make it difficult to design an experiment that adequately controls for placebo effects.[15][16][17] A number of tests comparing traditional acupuncture to sham procedures found that both sham and traditional acupuncture were superior to usual care but were themselves equivalent, findings apparently at odds with traditional theories regarding acupuncture point specificity.[18]
Acupuncture's use for certain conditions has been endorsed by the United States National Institutes of Health, the National Health Service of the United Kingdom, the World Health Organization,[1][19] and the National Center for Complementary and Alternative Medicine,[20][21][22][23]. Some scientists have criticized these endorsements as being unduly credulous and not including objections to or criticisms of the research used to support acupuncture's effectiveness.[24][25][26]
There is general agreement that acupuncture is safe when administered by well-trained practitioners using sterile needles[20][27][28][29] and carries a very low risk of serious adverse effects.[30]

* McsEngl.therapyAlt.acupuncture,
* McsEngl.acupuncture,
====== langoGreek:
* McsElln.βελονισμός,
* McsElln.βελονοθεραπεία,


Κάθε ζωντανός οργανισμος (φυτά, ζώα, άνθρωποι) έχει μέσα του τη "ζώσα ενέργεια", αλλιώς "πνοή ζωής", ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑ, "πράνα" ή "αύρα". Ο άνθρωπος αντλεί την ενέργεια του απο το σύμπαν. Το σύμπαν είναι η πρίζα, ενώ το νευρικό σύστημα του ανθρώπου είναι το καλώδιο που τον τροφοδοτεί με ενέργεια. Αν κάποια στιγμή, η ενεργειακή ισορροπία στον ανθρώπινο οργανισμό διαταραχθεί, τα όργανα του σώματος που δέν τροφοδοτούνται σωστά με ενέργεια υπολειτουργούν σιγά σιγά και παρουσιάζουν βλάβες.
Ο Σοβιετικος ηλεκτρονικός καθηγητής Σ. Κίρλιαν κατόρθωσε να κατασκευάσει μια μηχανη που μπόρεσε να φωτογραφίσει την ανθρώπινη "αύρα", το παράξενο εκείνο φως που ακτινοβολεί το χέρι όταν διαπερνάται απο ηλεκτρικό ρεύμα.
[ΝΕΑ, 12 ΔΕΚ. 1994, 21]

* McsEngl.biotherapy,
* McsEngl.therapyAlt.biotherapy,
====== langoGreek:
* McsElln.βιοθεραπεία,
* McsElln.θεραπεία.βιοθεραπεία,


Η βιοθεραπεια υπάρχει από τότε που πρωτοϋπήρξε ζωή στον πλανήτη. Και πάντα υπήρχαν άνθρωποι που θεράπευαν με τα χέρια... Στην αρχαιότητα τους αποκαλούσαν "πρανοθεραπευτές" και οι άνθρωποι τους αντίκρυζαν με τέτοιο δέος που απέκτησαν μαγικές ή και θεϊκές διαστάσεις.
[ΝΕΑ, 12 ΔΕΚ. 1994, 20]


McsHitp-creation:: {2020-01-14} {2014-02-06},

"Chinese herbology (simplified Chinese: 中药学; traditional Chinese: 中藥學; pinyin: zhōngyào xué) is the theory of traditional Chinese herbal therapy, which accounts for the majority of treatments in traditional Chinese medicine (TCM). A Nature editorial described TCM as "fraught with pseudoscience", and said that the most obvious reason why it has not delivered many cures is that the majority of its treatments have no logical mechanism of action.[1]
The term herbology is misleading in the sense that, while plant elements are by far the most commonly used substances, animal, human, and mineral products are also utilized, among which some are poisonous. In the Huangdi Neijing they are referred to as 毒藥 [duyao] which means toxin, poison, or medicine. Unschuld points out that this is similar etymology to the Greek pharmakon and so he uses the term "pharmaceutic".[2] Thus, the term "medicinal" (instead of herb) is usually preferred as a translation for 药 (pinyin: yào).[3]
Research into the effectiveness of traditional Chinese herbal therapy is of poor quality and often tainted by bias,[4] with little or no rigorous evidence of efficacy.[5] There are concerns over a number of potentially toxic Chinese herbs.[6]"
[ {2020-01-16}]

* McsEngl.chinese-herbal-therapy,
* McsEngl.therapy.chinese-herbal,


Η βασική αρχή της είναι ότι το φάρμακο που σε μεγάλες δόσεις προκαλει ασθένειες, σε μικρές τις θεραπεύει.
Homeopathy i/?ho?mi'?p??i/ (also spelled homoeopathy or hom�opathy; from the Greek hσmoios- ?µ????- "like-" + pαthos p???? "suffering") is a form of alternative medicine originated by Samuel Hahnemann (1755–1843), based on the idea that a substance that causes the symptoms of a disease in healthy people will cure that disease in sick people.[1] This axiom is known as "the law of similars" or "like cures like". Scientific research has found homeopathic remedies ineffective and their postulated mechanisms of action implausible.[2][3][4] Within the medical community homeopathy is generally considered quackery.[5]
In addition to symptoms, homeopaths consider a patient's physical and psychological state and life history,[6] before consulting homeopathic reference books known as "repertories" to select a "remedy" based on the "totality of symptoms" as well as personal traits. Homeopathic remedies are prepared by serial dilution of a chosen substance in alcohol or distilled water, followed by forceful striking on an elastic body, called "succussion". Each dilution followed by succussion is supposed to increase the remedy's potency. Homeopaths call this process "potentization". Dilution usually continues well past the point where none of the original substance remains.[7]
The low concentrations of homeopathic remedies, often lacking even a single molecule of the diluted substance,[8] lead to an objection that has dogged homeopathy since the 19th century: how, then, can the substance have any effect? Modern advocates of homeopathy have suggested that "water has a memory"—that during mixing and succussion, the substance leaves an enduring effect on the water, perhaps a "vibration", and this produces an effect on the patient. However, nothing like water memory has ever been found in chemistry or physics.[9][10] Furthermore, the claims of homeopathy contradict pharmacological science, which shows that higher doses of an active ingredient exert stronger effects.
Homeopathic remedies have been the subject of numerous clinical trials, which test the possibility that they may be effective through some mechanism unknown to science. While some individual studies have positive results,[11][12] systematic reviews of published trials have failed to demonstrate efficacy.[4][13][14][15][16] Because of the extremely high dilutions, most homeopathic remedies are, at least, harmless. However, patients who choose to use homeopathy rather than normal medicine risk missing timely diagnosis and effective treatment of serious conditions.[17] The regulation and prevalence of homeopathy vary greatly from country to country.[18]

* McsEngl.therapyAlt.homeopathy,
* McsEngl.homeopathy, {2012-07-31},
====== langoGreek:
* McsElln.ομοιοπαθητική,


3500 ουσίες.
[ΝΕΑ, 12 ΔΕΚ. 1994, 21]


McsHitp-creation:: {2020-01-14} {2015-05-29},

* McsEngl.hydrotherapy,
* McsEngl.therapyAlt.hydrotherapy,
====== langoGreek:
* McsElln.ιαματικά-λουτρά,
* McsElln.λουτροθεραπεία,
* McsElln.υδροθεραπεία,


Τα «θαυματουργά» ιαματικά νερά::
Η υδροθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση πολλαπλών παθήσεων, όπως είναι τα αρθριτικά και οι ρευματοπάθειες.
Η υδροθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση πολλαπλών παθήσεων, όπως είναι τα αρθριτικά και οι ρευματοπάθειες.

Η φύση εκτός από σπάνια τοπία και ιδιαίτερες φυσικές ομορφιές, «χάρισε» στην Ελλάδα και πηγές με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες. Τα ιαματικά λουτρά αποτελούν μέρος του εθνικού πλούτου της χώρας, ενώ οι θεραπευτικές τους ιδιότητες ήταν γνωστές, ήδη, από τους αρχαίους χρόνους.

Οι ιαματικοί φυσικοί πόροι είναι διάσπαρτοι στην ελληνική επικράτεια, ενώ τα νερά των συγκεκριμένων πηγών διαφέρουν από τα συνηθισμένα, είτε λόγω της υψηλής τους θερμοκρασίας είτε λόγω της παρουσίας σπάνιων δραστικών συστατικών. Τα νερά αυτά χαρακτηρίζονται ως μεταλλικά εξαιτίας της θερμοκρασίας ή της γενικής τους χημικής σύστασης. Εκτός από τις ψυχρές μεταλλικές πηγές υπάρχουν και οι θερμοπηγές, με τις οποίες οικοδομήθηκε ένας κλάδος θεραπευτικής αγωγής, η ιαματική υδροθεραπεία (θερμαλισμός).

Η γεωγραφική κατανομή των πηγών δεν είναι τυχαία, καθώς συνδέεται είτε με τεκτονικά γεγονότα, όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις των πηγών του Καϊάφα, της Κυλλήνης και του Λαγκαδά, είτε με ηφαιστειακές δραστηριότητες όπως, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις των πηγών των Μεθάνων, της Μήλου, της Λέσβου, της Σαμοθράκης και της Λήμνου.

Η υδροθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αντιμετώπιση πολλαπλών παθήσεων, όπως είναι τα αρθριτικά και οι ρευματοπάθειες, και διακρίνεται σε δύο είδη:

• την εσωτερική, η οποία περιλαμβάνει την ποσιθεραπεία (πόση ιαματικών νερών), εισπνοθεραπεία (εισπνοή των αερίων ή των σταγονιδίων των μεταλλικών νερών) και τις πλύσεις (στοματικές, ρινικές, γυναικολογικές)

•την εξωτερική, η οποία περιλαμβάνει τα λουτρά, τις καταιωνίσεις (για ορισμένο χρόνο το σώμα δέχεται το θερμομεταλλικό νερό, που έρχεται με ψηλή ή χαμηλή πίεση) τις υδρομαλάξεις (το σώμα δέχεται την πίεση του νερού), την υδροκινησιοθεραπεία (συνδυασμός λουτροθεραπείας και κινησιοθεραπείας, όσο το σώμα βρίσκεται στο νερό) και την πηλοθεραπεία (εφαρμογή πηλού, που έχει «ωριμάσει», σε σημεία του σώματος με διάφορες παθήσεις).

Ιστορική ανασκόπηση

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του νερού ήταν γνωστές από πολύ παλιά. Το 2.000 π.χ. οι Βαβυλώνιοι είχαν συνδέσει την έννοια του γιατρού με ΄΄ αυτόν που γνώριζε πολύ καλά το νερό.΄΄ Στην Ελληνική μυθολογία αναφέρονται συχνά οι θαυματουργές θεραπευτικές ιδιότητες πολλών πηγών και το 5ο π.χ. Αιώνα η εμπιστοσύνη αυτή προς το Ιαματικό νερό εκφράζεται με την ίδρυση των Ασκληπιείων που κτίζονται κοντά στις Ιαματικές Πηγές.

Ο πρώτος παρατηρητής των των Ιαματικών νερών με θεραπευτικές ιδιότητες ήταν ο ιστορικός Ηρόδοτος (484-410π.Χ.) που αναφέρει και συνιστά την λουτροθεραπεία και ο Ιπποκράτης από την Κω (460-375π.Χ.) που καθορίζει τις παθήσεις για τις οποίες ενδείκνυται η χρήση των Ιαματικών νερών.

Ο Ιπποκράτης που θεωρείται ο θεμελιωτής της ιατρικής επιστήμης και πατέρας της υδροθεραπείας, ασχολήθηκε πολύ με τα διάφορα φυσικά νερά, που τα διέκρινε σε ελώδη, εννοώντας τα νερά που υπάρχουν στα έλη και στις λίμνες, σε όμβρια, που σχηματίζονται από τη βροχή και σε εκείνα που αναβλύζουν από πετρώματα, δηλ. τα μεταλλικά. Αυτά, λέγει, αναβλύζουν θερμά και περιέχουν σίδηρο, χαλκό, αργυρό, χρυσό, θείο και άλλα μεταλλικά στοιχεία. Επίσης, ο ίδιος περιέγραψε ορισμένες ιαματικές πηγές και συνιστούσε, κάνοντας λίγο και το γιατρό, η λουτροθεραπεία να γίνεται σε ορισμένες εποχές του χρόνου και για 21 συνεχείς μέρες.

Εκτός από τις διάφορες γνωστές αναφορές στην Αγία Γραφή, κατά τη ρωμαϊκή εποχή και τους βυζαντινούς χρόνους πολλοί γιατροί ασχολήθηκαν με την υδροθεραπεία και την Ιαματική Λουτροθεραπεία . Τέτοιοι ήταν ο Ηρόφιλος, ο Ερασίστρατος , ο Ασκληπιάδης , Αγάθινος, ο Γαληνός , ο Ορειβάσιος , ο Παύλος ο Αιγινήτης κ.α. Από όλους αυτούς τους γιατρούς ήταν παραδεκτή η ιαματική επίδραση ορισμένων φυσικών πηγών. Ένας μαθητής μάλιστα του Αγαθίνου, έγραψε , τον 1ο μ.Χ. αιώνα, για τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών πηγών και είπε ότι δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί επακριβώς ο τρόπος που αναπτύσσουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες , κάθε μια από τις πηγές ξεχωριστά , γιατί χρειάζονται γι’ αυτό μακροχρόνιες παρατηρήσεις και πειραματισμοί .Αυτό ισχύει και μέχρι σήμερα .

Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή Έλληνες γιατροί, οπαδοί της Ιατρικής του Ιπποκράτη, ασχολούνται με την Υδροθεραπεία. Ο Στράβων, ο Πλούταρχος, ο Παυσανίας περιγράφουν πολλές Ιαματικές Πηγές και την εμφάνιση αυτών.

Κατά τα Βυζαντινά χρόνια μέχρι και τον 6ον μ.χ. αιώνα εξακολουθεί να γίνεται χρήση των Ιαματικών Υδάτων. Το Μεσαίωνα ο Θερμαλισμός παρακμάζει και αναβιώνει πάλι στις αρχές του 16ου αιώνα.

Στους νεότερους χρόνους η Κυβέρνηση Καποδίστρια επέδειξε ενδιαφέρον για τις πηγές, το δε έτος 1830 Ιατροί της επισκέφθηκαν την Κύθνο όπου και μελέτησαν τις πηγές. Επί βασιλείας του Όθωνα δημιουργήθηκε το Υδροθεραπευτήριο στα Λουτρά της Κύθνου. Η αξιοποίηση των περισσοτέρων Λουτροπόλεων που λειτουργούν και σήμερα έγινε την δεκαετία του 1930.

Ο Χημικός Περτέσης κατά το χρονικό διάστημα από 1923-1953 μελέτησε την φυσικοχημική σύσταση των μεταλλικών νερών των περισσοτέρων Πηγών της Ελλάδος. Το έτος 1927 συστήθηκε ο κλάδος των μονίμων υδρολόγων ιατρών και το 1938 συστήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών έδρα κλινικής Υδροθεραπείας και Ιατρικής κλιματολογίας.

Η εξέλιξη

Η εξέλιξη των Ιαματικών Πηγών είναι στενά συνδεδεμένη με τις αντιλήψεις της Ιατρικής Παθολογίας. Σε εποχές όπου η Ιατρική επιστήμη εφαρμόζει φυσικά μέσα θεραπείας των διαφόρων παθήσεων παρατηρούμε και ανάπτυξη των Ιαματικών Πηγών. Με την έκρηξη της Χημικής Φαρμακολογίας και την εξέλιξη της χειρουργικής, εγκαταλείπεται και η αντίληψη μερί Ιαματικότητας των πηγών. Αποτέλεσμα αυτών των ισορροπιών είναι η παρακμή των λουτροπόλεων μας, οι οποίες άνθισαν μετά το 1930 και η μετατροπή τους σε // γερουντοπόλεις παραδοσιακής πελατείας//.

Γνωστά παραμένουν , σαν ιστορικά μνημεία, αρχιτεκτονικής σε όλη την Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, τα ρωμαϊκά λουτρά . Η Ιαματική Λουτροθεραπεία βρίσκει ευρύτερη εφαρμογή τους δύο τελευταίους αιώνες. Σε πολλές χώρες της Ευρώπης ( Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία , Ιταλία , Ουγγαρία ,Τσεχία, Σλοβακία) κατασκευάστηκαν νέα λουτροθεραπευτήρια που αντικατέστησαν τις παλιές Ρωμαϊκές Θέρμες . Μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο έγιναν βελτιώσεις η ακόμη καινούργια ιδρύματα των οποίων η λειτουργία εναρμονίζεται με τις σύγχρονες ιατρικές αντιλήψεις για την ωφελιμότητα της Ιαματικής Λουτροθεραπείας .

Οι χημικές αναλύσεις του νερού των πηγών άρχισαν να γίνονται στην ελεύθερη Ελλάδα από την εποχή του Καποδίστρια και του ΄Όθωνα (1830 – 1833). Η αρχή στην οργάνωση των λουτροπόλεων έγινε στις αρχές του αιώνα μας. Το 1918 έγινε για πρώτη φορά ιδιαίτερη υπηρεσία ιαματικών πηγών στο τότε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Το 1936 οι ιαματικές πηγές της χώρας μας μπήκαν στην αρμοδιότητα του τότε Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού .

Το 1945 περιήλθαν στη Γενική Γραμματεία Τουρισμού και από το 1950 μέχρι σήμερα υπάγονται στις αρμοδιότητες του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ), που ιδρύθηκε το χρόνο εκείνο, σαν κλάδος του Υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.


Στην σημερινή εποχή η //Λουτροθεραπεία// εξελίσσεται και λαμβάνει τη μορφή του //Ιαματικού Τουρισμού// ο δε ασθενής γίνεται σταδιακά και Τουρίστας. Η επαναληπτική μορφή που έχει η Υδροθεραπεία ( ορισμένος αριθμός λούσεων σε ορισμένο χρονικό διάστημα), για να ολοκληρωθεί η θεραπεία, θέτει στη διάθεση του ασθενούς πολύ χρόνο και για άλλες δραστηριότητες. Έτσι δημιουργήθηκαν τα θέρετρα του Ιαματικού Τουρισμού (SPAS) που συνδυάζουν εκτός της υγείας και την ψυχαγωγία.

Ο Τουρισμός Υγείας ο οποίος συνεχώς εξελίσσεται, σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες περιλαμβάνει όλες τις υπηρεσίες που έχουν σχέση με την υγεία όπως τον Ιατρικό έλεγχο, την ειδική διαιτητική, την θεραπεία με βιταμίνες, τις βοτανοθεραπείες, τη γυμναστική, τις ειδικές θεραπείες όπως αντικαπνική, θεραπεία τον άγχους, ψυχοθεραπεία, κινησιοθεραπεία, χαλάρωση, εκμάθηση ύπνου, έρευνα της σωστής γραμμής του σώματος αισθητική κ.λ.π.

Τα κέντρα Υδροθεραπείας σήμερα κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες . Στα κέντρα Ιαματικού Τουρισμού (SPAS) , από το όνομα της πόλης του Βελγίου όπου λειτούργησε επιτυχώς το πρώτο οργανωμένο κέντρο.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) υπάρχουν καταγεγραμμένες 822 Πηγές Θερμομεταλλικών Νερών στην Ελλάδα, από αυτές οι 752 δύνανται να αξιοποιηθούν. Σήμερα από τις 752 πηγές χρησιμοποιούνται οι 348 (42%) σε μεγάλο ή μικρό βαθμό, είναι δε επίσημα ανακηρυγμένες οι 77 από αυτές.

Οι Γεωγραφική κατανομή των Ι.Π. έχει ως εξής. Στερεά Ελλάδα 156, Θεσσαλία 57, Ήπειρος 56, Μακεδονία 115,Θράκη 25, Πελοπόννησος 114, Νησιά 229

Οδηγός οργανωμένων ιαματικών πηγών (spa)

Ολόκληρη η Ελλάδα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «πηγή», ωστόσο οι κυριότερες ιαματικές πηγές, οι οποίες αναβλύζουν και αξιοποιούνται σήμερα είναι οι εξής:

-Αιδηψός: Τα ιαματικά λουτρά της Αιδηψού, είναι γνωστά από τα αρχαιοελληνικά χρόνια. Οι ιαματικές πηγές της Αιδηψού έχουν ιστορία μεγαλύτερη των 20.000 ετών! Αναφέρονται από τον Αριστοτέλη και τον Στράβωνα και σήμερα αποτελούν ίσως την πιο ονομαστή λουτρόπολη της Ελλάδας.

-Αιτωλοακαρνανία – Τρύφοι: Το υδροθεραπευτήριο του Τρύφου προσφέρει και ποσιθεραπεία, μαζί με τις κλασικές μεθόδους υδροθεραπείας, κυρίως για την εξάλειψη των πεπτικών και εντερικών διαταραχών.

-Απολλωνία: Τα λουτρά Απολλωνίας είναι κατάλληλα για αρθριτικά και δερματικά νοσήματα, καθώς και παθήσεις των περιφερειακών νεύρων. Από το 1970 και μετά, με ιδιαίτερη ένταση την τελευταία δεκαετία, έχει αναπτυχθεί ένας σημαντικός τομέας απασχόλησης στις εγκαταστάσεις των ιαματικών λουτρών Νέας Απολλωνίας με ξενοδοχειακές μονάδες και αξιόλογη παροχή υπηρεσιών τουρισμού (υδροθεραπευτήριο, δεξαμενές για ομαδικά λουτρά).

-Ψωρονέρια: Λίγο μετά τη διασταύρωση της Άμφισσας στην πηγή, όπου η εικόνα που αντικρίζει κανείς θυμίζει τους πιστούς που βαπτίζονται στον Ιορδάνη προκειμένου να τους δοθεί η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Στα Ψωρονέρια, δίνεται η χάρη της γιατριάς από δερματοπάθειες, ψωριάσεις και αρθριτικά.

-Έβρος – Τραϊνούπολη: Οι παθήσεις που θεραπεύει η πηγή της Τραϊανούπολης είναι: ρευματισμοί, νευρίτιδες και νευραλγίες, δερματοπάθειες και γυναικολογικά προβλήματα, παθήσεις των νεφρών, του ήπατος και της χολής, αναπνευστικές δυσλειτουργίες, κ.ά.

-Ζάκυνθος: Στην περιοχή Καρώνης, η θάλασσα γύρω από τη θειούχα πηγή έχει χρώμα λευκό, το οποίο οφείλεται στις κροκίδες κολλοειδούς θείου, που προέρχονται από την αναγωγή θειϊκών και θειούχων ενώσεων. Που κάνει καλό; Απαλύνει το δέρμα, εξαλείφει τις ρυτίδες, θεραπεύει δερματικές παθήσεις.

-Θέρμη: Λίγα χλμ. έξω από τη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν τα ομώνυμα λουτρά με θειούχες ιαματικές πηγές και εγκαταστάσεις διαμονής και λουτροθεραπείας.

-Θερμοπύλες: Λίγο μετά τον ανδριάντα του Λεωνίδα. Ενδείκνυται σε πολλές σαλπιγγίτιδες και σε περιπτώσεις στενώσεων ή υπερτροφικών ωοθηκών.

-Ικαρία: Γνωστή περισσότερο για τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών λουτρών και λιγότερο για την άγρια φυσική της ομορφιά. Οι πηγές στην Ικαρία, θεωρούνται μεταξύ των πλέον ραδιενεργών πηγών της υδρογείου. Το ραδόνιο εισπνεόμενο ή προσροφόμενο από το δέρμα φθάνει λόγω της διαλυτότητας του στα λιποειδή των νεύρων επιδρώντας ευεγερτικά στις οδυνηρές νευρίτιδες και νευραλγίες. Συντελεί στην αποβολή του ουρικού οξέως δηλαδή θεραπεύει την ουρική αρθρίτιδα. Η παρουσία οιστρογόνων στις πηγές Μουσταφά και Σπηλαίου ωφελούν στις γυναικολογικές παθήσεις. Δεν υφίσταται κίνδυνος αφού η ραδιενέργεια οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στο ραδόνιο και όχι στα άλατα ραδίου, αφ’ ετέρου το νερό που καταλήγει στους λουτήρες έχει μειωμένο ποσό ραδιενέργειας καθώς αναμιγνύεται με το θαλασσινό.

-Ιωάννινα – Καβάσιλα: Το ιαματικό, «θερμομεταλλικό» νερό τους θεραπεύει ρευματισμούς, αρθροπάθειες και δερματοπάθειες.

-Καβάλα – Ελευθερές: Οι τέσσερις θερμές πηγές θεραπεύουν τους ρευματισμούς, τις αρθρίτιδες, γυναικολογικά προβλήματα, ενώ παράλληλα χαλαρώνουν το μυϊκό και νευρικό σύστημα. Από το 1924 στους ιαματικούς βούρκους Κρηνίδων Καβάλας ο άργιλος και το θείο απορροφούν τα νεκρά κύτταρα στο δέρμα, που απομακρύνονται με το θειούχο νερό στις ντουζιέρες, ώστε να αποκτήσει στιλπνότητα και μία απαστράπτουσα επιδερμίδα.

-Καρδίτσα – Σμόκοβο: Τα ευεργετικά συστατικά του νερού τους θεραπεύουν μια μεγάλη γκάμα παθήσεων, με πρώτες τις ρευματοπάθειες και τις παθήσεις των αναπνευστικών οδών. Η πιο θερμή πηγή ανέρχεται στους 41,6 °C., ενώ η μέση θερμοκρασία του νερού από το 1662 είναι 40,2 βαθμοί.

-Καϊάφας: Είναι το μέρος όπου ο μύθος θέλει τον κένταυρο Νέσσο να ξέπλυνε την πληγή που του προκλήθηκε μετά από χτύπημα βέλους από τον Ηρακλή. Δίπλα ακριβώς στα λουτρά υπάρχει μία υπαίθρια μικρή λιμνούλα, η οποία κάθε απόγευμα είναι δωρεάν για το κοινό.

-Καμένα Βούρλα: Οι παθήσεις που θεραπεύονται είναι εκείνες του κυκλοφοριακού συστήματος, οι ρευματισμοί, οι δερματοπάθειες και τα γυναικολογικά προβλήματα.

-Καστοριά – Αμμουδάρα: Το κέντρο θεραπείας ενδείκνυται για τις παθήσεις των άκρων και για τις ρευματοπάθειες.

-Κιλκίς – Πικρολίμνη: Η Πικρολίμνη βρίσκεται στην Ξυλοκερατιά του Κιλκίς, 23 χλμ. από την Θεσσαλονίκη, όπου οι θειούχες λάσπες περιέχουν σημαντική ποσότητα θειούχων ενώσεων και νιτρικών αλάτων και όταν θερμαίνονται παρεισφρύουν στον οργανισμό μέσω του δέρματος επιδρώντας στις απολήξεις των νεύρων.

-Κυλλήνη: Παλιά αρχιτεκτονική οικημάτων, ερειπωμένη μέσα σε δάσος ευκαλύπτων, θυμίζει τις δόξες της Κυλλήνης, όταν έσπευδαν να θεραπεύσουν πλήρως το αναπνευστικό τους βρογχικό άσθμα, εμφύσημα, χρόνιες βρογχίτιδες, αναπνευστική ανεπάρκεια.

-Κως: Λίγο μετά το Ψαλίδι βρίσκονται τα Θερμά. Τα καυτά νερά καταλήγουν στη θάλασσα κι έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε θειάφι.

-Λαγκαδάς: 18 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Το 900 π.Χ περίπου ο γιατρός του Βυζαντίου Ιουστινιανός κατασκεύασε τον μαρμάρινο ομαδικό λουτήρα και άλλες εγκαταστάσεις λουτροθεραπείας στον Λαγκαδά, δίπλα στη λίμνη που πήρε το όνομα Κορώνεια, από τη μητέρα του Ασκληπιού, θεού της Ιατρικής και της Υγείας. Τα νερά είναι φθοριούχα, θειονατριούχα διτανθρακικά, αλκαλικών γαιών.

-Λήμνος – Μύρινα: Θεραπεύει την ουρική αρθρίτιδα, τις λοιμώξεις των ουροφόρων οδών και τις παθήσεις των νεφρών. Στην Πλάκα προς την παραλία του Αγίου Χαραλάμπους βρίσκονται τα ιαματικά λασπόλουτρα, όπου γίνεται «πηλοθεραπεία» σε υπαίθριες εγκαταστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, τον συγκεκριμένο πηλό τον πούλαγαν στα φαρμακεία σε σφραγισμένα δισκία και τον χρησιμοποιούσαν ως αντίδοτο στα δηλητήρια.

-Λουτρά Ηραίας: Τα θειούχα και σιδηρούχα νερά των πηγών είναι τα πλέον ενδεδειγμένα ιατρικά, με αποδεδειγμένες θεραπευτικές ιδιότητες για: αρθρίτιδες, αυχενικό σύνδρομο, γυναικολογικά, κυκλοφορικό και νευρικό σύστημα, οστεοπόρωση, ρευματισμούς και ίσως τα καλύτερα για τη θεραπεία ήπατος και χολής.

-Λουτράκι: Η πρώτη αναφορά στα νερά του Λουτρακίου γίνεται στον Ξενοφώντα. Οι πηγές λένε ότι χάρη σ’ αυτά θεραπεύτηκε ο Σύλλας και στόμα με στόμα το μυστικό έμαθαν οι πάντες στη ρωμαϊκή επικράτεια. Οι Θέρμες, το σημερινό Λουτράκι, θεωρείται η αρχαιότερη ελληνική λουτρόπολη. Το πρώτο δημοτικό «λουτρικό κατάστημα» έγινε το 1874. Τα λουτρά που είναι το σημερινό υδροθεραπευτήριο Θερμά κτίστηκαν το 1934 και φέτος πρόκειται να ανακαινιστούν εσωτερικά. Θεσμός έχει γίνει στο Λουτράκι και το Μεσογειακό Συνέδριο Ιαματικής Ιατρικής.

-Μέθανα: Οι Ιαματικές πηγές των Μεθάνων είναι αποτέλεσμα της ηφαιστειακής δράσης, ονομαστές εδώ και χιλιάδες χρόνια για την αποτελεσματική και σωτήρια επίδρασή τους στην υγεία και την ομορφιά. Κείμενα του Παυσανία, του Στράβωνα και του Οβίδιου, μαρτυρούν την ύπαρξη και την φήμη τους από τους αρχαίους χρόνους.

-Μυτιλήνη: Η φύση χάρισε στον Πολιχνίτο τις πιο θερμές πηγές στην Ευρώπη, που αναβλύζουν μέσα από ηφαιστειογενή πρωτογενή και δευτερογενή πορώδη πετρώματα. Η θερμοκρασία του νερού είναι μεταξύ 67 και 92 βαθμών Κελσίου και στους λουτήρες μεταξύ 42 και 44 βαθμών Κελσίου.

-Μήλος: Τα ιαματικά λουτρά του νησιού ήταν γνωστά από την αρχαιότητα. Ο Ιπποκράτης τα αναφέρει στο Ε΄ βιβλίο του “Περί Επιδημιών”. Αναφορά σε αυτά κάνει πολύ αργότερα, το 1771 και ο γάλλος καθηγητής της Βοτανικής Pitton de Tournefort στα “περιηγητικά” του κείμενα. Σήμερα λίγες πηγές χρησιμοποιούνται και αυτές είναι ελάχιστα αξιοποιημένες. Οι πιο σημαντικές από αυτές είναι οι παρακάτω: Λουτρά του Λάκκου, Λουτρά του Μακρινού, η Πικροπηγή ή Τσιλλονέρι, τα Λουτρά του Προβατά.

-Νέα Απολλωνία: Εκτός από τα άνω και κάτω άκρα, το ιαματικό νερό της λουτρόπολης θεραπεύει γυναικολογικά προβλήματα, ανακουφίζει από τους ρευματισμούς και τις παθήσεις των νεύρων.

-Νίσυρος: Τα λουτρά λειτουργούν από το 1870 και πηγαίνουν άνθρωποι που ταλαιπωρούνται από διάφορες παθήσεις, όπως ρευματισμούς, αρθρίτιδες, αυχενικά, κατάγματα κ.ά. Η θερμοκρασία του νερού φθάνει τους 50 βαθμούς Κελσίου, ενώ λέγεται ότι το νησί επισκεπτόταν συχνά για θεραπευτικούς λόγους και ο Ιπποκράτης.

-Ξάνθη – Γεννησέα: Η ιαματική πηγή της Γεννησέας ενδείκνυται ιδιαίτερα για τις παθήσεις του δέρματος, του νευρικού συστήματος και για την ίαση ρευματοπαθειών.

-Πέλλα – Λουτράκι: Οι θεραπευτικές ενδείξεις είναι απεριόριστες- ενδεικτικά αναφέρονται οι παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, οι ρευματοπάθειες, οι αρθροπάθειες, οι ισχιαλγίες, οι δερματοπάθειες, τα προβλήματα του πεπτικού και κυκλοφορικού συστήματος κ.ά.

-Πλατύστομο: Οι δύο πηγές βρίσκονται 1,5 χλμ. δυτικά από το χωριό, σε υψόμετρο 420 μέτρα του βουνού Όθρη. Θεραπεύουν: Παχυσαρκία, αρθριτικά, χολιθίαση, μικρή ανεπάρκεια ύπατος, νεφρολιθίαση, κυστίτιδα, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα.

-Πόζαρ: Λουτρόπολη της Αριδαίας πριν την Έδεσσα. Κάποιοι πίνουν νερό για τις νεφρολιθιάσεις

-Πρέβεζα: Εκτός των κλασικών θεραπειών τα λουτρά προσφέρουν πλήρη ανάνηψη από τις ραχίτιδες.

-Ροδόπη: Έξω από το παρθένο δάσος Φρακτού, στην οροσειρά της Δυτικής Ροδόπης, πίσω από μια βουνοπλαγιά και 10 χλμ από το Παρανέστι Δράμας, η διαπεραστική μυρωδιά του θείου αναμιγνύεται έντονα με άρωμα βασιλικού. Η θερμοκρασία του είναι 47 °C, τσούζει, αλλά θεραπεύει τις δερματοπάθειες.

-Σέρρες – Σιδηρόκαστρο: Οι ιδιότητες του νερού είναι τέτοιες που μπορούν να θεραπεύουν πλήρως τις παθήσεις και τα προβλήματα των άκρων, χρόνια ή μη, καθώς και κάποια γυναικολογικά προβλήματα.

Σουρωτή: Κοντά στη Θεσσαλονίκη, υπάρχει πηγή με πόσιμο θεραπευτικό νερό που διευκολύνει την πέψη και έχει διουρητική δράση.

Φθιώτιδα – Υπάτη: Σε απόσταση 18χλμ. από τη Λαμία βρίσκονται τα Λουτρά της Υπάτης, κοντά στην ομώνυμη κωμόπολη στους πρόποδες της Oίτης, που περιβάλλεται από ένα καταπράσινο και πανέμορφο φυσικό περιβάλλον. Το νερό της θεραπεύει το δύσκολο πρόβλημα των ημικρανιών. Επίσης ενδείκνυται για καρδιοαγγειακές παθήσεις, μυϊκά προβλήματα και παθήσεις του νευρικού συστήματος.


* McsEngl.therapyAlt.Gerson-therapy,
* McsEngl.Gerson-therapyAlt,
====== langoGreek:
* McsElln.Γκέρσον-θεραπεία,

"Max Gerson (October 18, 1881 – March 8, 1959) was a German-born American physician who developed the Gerson Therapy, a dietary-based alternative cancer treatment that he claimed could cure cancer and most chronic, degenerative diseases.
Gerson described his approach in the book A Cancer Therapy: Results of 50 Cases (1958). The National Cancer Institute evaluated Gerson's claims and concluded that his data showed no benefit from his treatment.[1] The therapy is both ineffective and dangerous.[2][3]"
Πέθανε 29χρονη που επέλεξε να πολεμήσει τον καρκίνο εναλλακτικά
Η Τζέσικα Εϊνσκοου απέρριψε τις παραδοσιακές επιστημονικές μεθόδους
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 02/03/2015 17:24
Πέθανε 29χρονη που επέλεξε να πολεμήσει τον καρκίνο εναλλακτικά
Πριν επτά χρόνια, η Τζέσικα Εϊνσκοου διαγνώσθηκε με σάρκωμα στο αριστερό της χέρι.

Οι θεράποντες γιατροί της της συνέστησαν ψυχραιμία και της έδιναν πολλές πιθανότητες επιβίωσης, αν ξεκινούσε άμεσα χημειοθεραπείες. Σύμμαχος της ήταν και οι ιατρικές έρευνες που δίνουν στους ασθενείς με σάρκωμα πιθανότητες επιβίωσης της τάξεως του 68% στα επόμενα πέντε και 61% στα επόμενα δέκα χρόνια.

Ωστόσο, η νεαρή καρκινοπαθής επέλεξε τον εναλλακτικό δρόμο, κι όχι αυτόν της παραδοσιακής ιατρικής. Διάλεξε να κάνει την αμφιλεγόμενη θεραπεία Γκέρσον, κατά την οποία ο ασθενής πρέπει αφενός να καταναλώνει βιολογικούς φρέσκους χυμούς σε καθημερινή βάση κι αφετέρου να υποβάλλεται σε κλύσματα με καφέ, ώστε να βοηθηθεί το έντερο στο να αποβάλλει τις τοξίνες.

Η εν λόγω θεραπεία είναι αμφιλεγόμενη επειδή η διεθνής ιατρική κοινότητα δεν την παραδέχεται ως ιαματική, αν και ο εμπνευστής της, Γερμανός ιατρός Μαξ Γκέρσον, ισχυριζόταν μέχρι να πεθάνει το 1959 ότι αν ακολουθηθούν σωστά όλα τα βήματα της, θεραπεύονται σχεδόν όλες οι ασθένειες, και κυρίως ο καρκίνος.

Όπως και να’ χει, η κοπέλα επέλεξε την συγκεκριμένη θεραπεία. Για ένα χρονικό διάστημα, η μέθοδος φάνηκε να πετυχαίνει το σκοπό της. Όμως, ένα χρόνο μετά, ο καρκίνος επέστρεψε ακόμη πιο επιθετικός.

Οι γιατροί της Τζέσικα της συνέστησαν να προβούν σε ακρωτηριασμό του αριστερού της χεριού, προκειμένου να σώσουν το υπόλοιπο σώμα, όμως η ίδια αρνήθηκε και συνέχισε να κάνει τη θεραπεία Γκέρσον.

Άρχισε να αποκαλεί τον εαυτό της «Μαχητή της Ευεξίας», να γράφει βιβλία με συνταγές μαγειρικής, για το πώς γύρισε τη πλάτη στην συμβατική ιατρική και το πώς πλέον νιώθει μια χαρά.

«Δεν δέχτηκα να ακρωτηριάσω το χέρι μου ή να κάνω χημειοθεραπεία. Δεν δέχτηκα τις λύσεις που μου πρόσφερε η συμβατική ιατρική. Έμαθα να αποβάλλω φυσικά τις τοξίνες από το σώμα μου» έγραφε στο μπλογκ της πριν λίγα χρόνια.

Ωστόσο, πριν λίγους μήνες, τον Δεκέμβριο του 2014, η ίδια δήλωσε «ανίκανη να κάνει κάτι άλλο για τον καρκίνο», ενώ τόνιζε πως «αποφάσισα να παραδοθώ [στην αρρώστια]». Πριν λίγα 24ωρα, στις 26 Φεβρουάριου, η Τζέσικα πέθανε σε ηλικία 29 ετών.

Πάλεψε με τον καρκίνο για επτά χρόνια, όμως σίγουρα οι οικείοι και οι συγγενείς της θα αναρωτιούνται αν η αγαπημένη τους Τζέσικα θα μπορούσε να είχε ζήσει παραπάνω, αν είχε αποφασίσει να ακούσει τις συμβουλές των θεραπόντων γιατρών της…
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Τσάβαλος
[ {2015-03-02}]


"Bacteriotherapy is the purposeful use of bacteria or their products in treating an illness.[1] Forms of bacteriotherapy include the use of probiotics, microorganisms that provide health benefits when consumed; fecal matter transplants (FMT) [2]/intestinal microbiota transplant (IMT),[3] the transfer of gut microorganisms from the fecal matter of healthy donors to recipient patients to restore microbiota;[1][3] or synbiotics which combine prebiotics, indigestible ingredients that promote growth of beneficial microorganisms, and probiotics.[4] Through these methods, the gut microbiota, the community of 300-500 microorganism species that live in the digestive tract of animals aiding in digestion, energy storage, immune function and protection against pathogens, can be recolonized with favorable bacteria, which in turn has therapeutic effects.[3]
FMT is being used as a new and effective treatment for C. diff infections, a gastrointestinal disease in which Clostridium difficile colonizes the gut of an organism disrupting microbial balance [3] and causing diarrhea that can potentially be deadly. Bacteriotherapy has also begun to be used in the treatment of mental disorders such as depression, anxiety, and autism spectrum disorder. Recolonization of gut flora can be used effectively in the treatment of mental disorders because of the existence of the gut-brain axis, the bidirectional route of communication between the brain and the gut, specifically the gut microbiota.[5]"

* McsEngl.bacteriotherapy,
* McsEngl.therapy.bacteriotherapy,


McsHitp-creation:: {2020-01-14} {2014-02-16},

Η θεραπευτική δύναμη του μυαλού και τα ψευδοφάρμακα
Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014 11:02 UPD:11:02

Τα στοιχεία που μαρτυρούν τη δύναμη των ψευδοφαρμάκων έχουν αυξηθεί κατά πολύ τα τελευταία χρόνια και κυρίως σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του πόνου, της κατάθλιψης, ακόμη και των συμπτωμάτων του Πάρκινσον.
Πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η δύναμη του μυαλού σε ό,τι αφορά την ανάρρωση από ασθένειες και την επούλωση τραυμάτων;
Επιστήμονες στις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι μπορεί να νομίζει κανείς, καθώς ανακάλυψαν ότι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ψεύτικη σπονδυλοπλαστική για την αποκατάσταση σπονδυλικών καταγμάτων, ανάρρωσαν εξίσου καλά με εκείνους που υποβλήθηκαν στην κανονική επέμβαση!
Η διαπίστωση έγινε από ερευνητές της Mayo Clinic, ενώ η μελέτη τους παρουσιάστηκε σε σχετικό ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε από το BBC Horizon.
Όπως εξηγούν οι επιστήμονες, αυτό συμβαίνει μάλλον επειδή οι ασθενείς που νομίζουν ότι ακολουθούν κανονική θεραπευτική αγωγή έχουν στο μυαλό τους ότι ο πόνος που αισθάνονται θα περάσει, γι' αυτό και δίνουν στον οργανισμό τους τον χρόνο που χρειάζεται για να αναρρώσει.
Τα στοιχεία που μαρτυρούν τη δύναμη των ψευδοφαρμάκων έχουν αυξηθεί κατά πολύ τα τελευταία χρόνια και κυρίως σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του πόνου, της κατάθλιψης, ακόμη και των συμπτωμάτων του Πάρκινσον.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον δρ David Kallmes, ακτινολόγο στη Mayo Clinic, το ίδιο μπορεί να ισχύει και για κάποιες περιπτώσεις που συνήθως χρειάζονται χειρουργική επέμβαση.
Ο δρ Kallmes άρχισε να υποψιάζεται ότι μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο όταν διαπίστωσε ότι κάποιοι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε σπονδυλοπλαστική παρουσίαζαν σημαντική βελτίωση ενώ η εγχείριση δεν είχε πάει καθόλου καλά.
Το γεγονός αυτό τον έβαλε σε σκέψεις, καθώς ήταν προφανές ότι υπήρχε λόγος που συνέβαινε κάτι τέτοιο, άρα οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάρρωση είναι αρκετοί. Έτσι, αποφάσισε να κάνει κάτι μάλλον ασυνήθιστο, προκειμένου να διαπιστώσει αν η σπονδυλοπλαστική είναι όντως πιο αποτελεσματική από τα ψευδοφάρμακα.
Έτσι, σε κάποιους ασθενείς έκανε ψεύτικη επέμβαση, καθώς η χρήση χαπιών δεν ήταν εφικτή, και διαπίστωσε ότι όλοι ανάρρωσαν εξίσου καλά. «Στατιστικά δεν υπήρχε καμία σημαντική διαφορά σε ό,τι αφορά την ανακούφιση του πόνου ανάμεσα στις δύο ομάδες ασθενών», ανέφερε ο δρ Kallmes. «Και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν υπήρχε καμία ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στους ασθενείς σε ό,τι αφορά τη βελτίωση της κίνησης».

* McsEngl.brain-therapy,
* McsEngl.therapy.brain,


[ΝΙΚΟΣ, ΝΟΕΜ. 1995]

* McsEngl.gene-therapy,
* McsEngl.therapy.gene,
====== langoGreek:
* McsElln.γονιδιοθεραπεία,
* McsElln.θεραπεία-με-γονίδια,


Η χρήση του ανοσοποιητικού συστήματος του ίδιου του ασθενούς (ανοσοθεραπεία)

* McsEngl.immunotherapy,
====== langoGreek:
* McsElln.ανοσοθεραπεία,
* McsElln.ανοσολογική-θεραπευτική-προσέγγιση,


* McsEngl.therapy.ozone,
* McsEngl.ozone-therapy,
====== langoGreek:
* McsElln.οζονοθεραπεία!=ozone-therapy,

για πολλοστή φορά απήλαυσα την πληρωμένη εκπομπή κάποιου ιατρού, όνομα και μη χωριό, σχετικά με την γνωστή καματερίστικη δήθεν θεραπεία πάσης νόσου με όζον, όπου η θαυματουργή μηχανή οζονοθεραπείας διαφημίζεται με σχεδόν αιρετική ευλάβεια, στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσόν των σχεδόν 300 ευρώ.
μάλιστα ο υπέρβαρος και βρωμόστομος αυτός τυπάκος στο γυαλί, απαγορεύει στους δύστυχους τηλεθεατές, να αγοράσουν την θαυματουργή συσκευή, από άλλους μη επιστήμονες.

αυτοί οι φουκαράδες, τηλεθεατές που πιάστηκαν στο δόκανο της ελπίδας και των φρούδων υποσχέσεων, έχοντας, όντως, κάποιο πρόβλημα υγείας παρακολουθούν τον βωμολόχο τυπάκο να εμπλουτίζει το λεξιλόγιό τους με κάθε λογής βρωμόλογο.
μετά απ’ όλα αυτά, είπα να ασχοληθώ λίγο με το θέμα και με όλους αυτούς τους κακομοίρηδες που για λόγους τηλεθέασης αναπαράγουν τις βρωμοκουβέντες του και στέλνουν φουκαράδες στην πυρά της οζονοθεραπείας.

η οζονοθεραπεία, τα βρωμόλογα και η σάτυρα

πρώτον, ας αρχίσω με μια μικρή ιστορική αναδρομή σχετικά με την οζονοθεραπεία. το 1856, μόλις 16 χρόνια μετά από την επιστημονική ανακάλυψή του, το όζον χρησιμοποιήθηκε για την αποστείρωση χειρουργείων και χειρουργικών εργαλείων. στα τέλη του 19ου αιώνα, το όζον χρησιμοποιούταν στην ευρώπη για τον καθαρισμό του νερόύ από βακτήρια. η πρώτη χρήση του όζοντος σε θεραπευτική εφαρμογή αναφέρεται στο ιατρικό περιοδικό Lancet το 1892, και μάλιστα, ενάντια στην φυματίωση, χωρίς όμως το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα. το 1916 ένας στρατιωτικός του βρετανικού στρατού ονόματι George Stokers αναφέρεται στις ευεργετικές ιδιότητες του όζοντος κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσων

από κει και πέρα, ανάλογες αναφορές δεν υπήρξαν και το θέμα ετάφη στα αζήτητα!
γεγονός είναι ότι το όζον χρησιμοποιείται για την αποστείρωση ιατρικού και χειρουργικού υλικού, και μόλις πρόσφατα για τον καθαρισμό του νερόύ σε πισίνες. υπάρχουν όμως σημαντικά στοιχεία που απαγορεύουν την χρήση του σε περιπτώσεις ασθένειας. το όζον σαν αέριο είναι εξαιρετικά τοξικό. στο αίμα, οξειδώνεται ταχύτερα από το διατομικό οξυγόνο και δημιουργεί ελεύθερες ρίζες, οι οποίες από την πλευρά τους δημιουργούν σημαντικές καταστροφές σε κυτταρικό επίπεδο, καταστρέφουν τα κύτταρα και προκαλούν οξειδωτικό στρες. δεν μπορεί να αποθηκευτεί – διασπάται σε κοινό οξυγόνο – γιαυτό πρέπει να παραχθεί επί τόπου, με μεθόδους και συσκευές που μπορεί να είναι επικίνδυνες για την υγεία
σε παγκόσμιο επίπεδο, η οζονοθεραπεία δεν υποστηρίζεται από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας, ενώ πολλά κράτη την έχουν απαγορεύσει. υπάρχει και δεδικασμένο, στις η.π.α το 1999 όταν ένα ζευγάρι φυλακίστηκε γιατί διαφήμιζε συσκευές οζονοθεραπείας που, υποτίθεται, μπορούσαν να θεραπεύσουν τα πάντα, από AIDS μέχρι γάγγραινα, μέχρι καρκίνο.
μα είναι δυνατόν το όζον το οποίο είναι το κύριο συστατικό του δηλητηριώδους νέφους στην αθήνα, από τη μία να προκαλεί θανάτους το καλοκαίρι σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, μαζί με τη ζέστη, να ευθύνεται για τα αναπνευστικά προβλήματα χιλιάδων συνπολιτών μας, και από την άλλη να θεραπεύει πάσα νόσο, ειδικά αυτών που σχετίζονται με παθήσεις του αναπνευστικού; για πόσο ηλιθίους μας περνάνε;

σε στιγμές ανάγκης και απόγνωσης, είναι εξαιρετικά εύκολο να πέσει ο κόσμος θύμα των επιτηδείων. από το τις αλχημίες του περασμένου αιώνα μέχρι το νερό του καματερού, το νεράκι της ομοιοπαθητικής και το τηλεοπτικόν όζον, πολλές απάτες έχουν καλυφθεί με έναν μανδύα της ψευτοεπιστήμης. ο κάθε ψευτοεπιστήμονας κάνει καλά την δουλειά του στην πλάτη συνανθρώπων μας που, από την μια έχουν φτάσει στα όρια της απόγνωσης, ενώ, από την άλλη έχουν πλήρη άγνοια, και τα μικροκάναλα που προσφέρουν βήμα στον κάθε γραφικό τυπάκο που έχει το ρευστό και που τους δίνει το φιλί της ζωής ή μάλλον της επιβίωσης σε δύσκολους καιρούς, δεν τον προστατεύουν. από την άλλη το εσρ που μοιράζει τα πρόστιμα σε έντιμες εκπομπές και δημοσιογράφους, στην συγκεκριμένη περίπτωση, σφυρίζει κλέφτικα!!!

σκοπός και στόχος, όλων αυτών ων ψευτοεπιστημόνων, φυσικά, και δεν είναι το να απαλλάξουν τους πάσχοντες από το πρόβλημά τους, αλλά κυρίως το πώς θα λεηλατήσουν το περιττό βάρος στο πορτοφόλι τους.
το πρόβλημα όμως δεν σταματάει εκεί. επεκτείνεται σε, συχνά, θανατηφόρα περιστατικά, καθώς πολλοί ασθενείς, έχοντας άγνοια κινδύνου, παρασύρονται από τα κελευσματα, των εύκολων λύσεων που προσφέρουν οι διάφοροι επιτήδιοι «επιστήμονες», σταματούν την θεραπεία που τους έχει υποδείξει ο θεράπων γιατρός τους, χάνουν πολύτιμο χρόνο και τελικά χάνουν τη μάχη.

τα τελικά συμπεράσματα τα αφήνω στον αναγνώστη. αυτό που μπορώ με περηφάνια να πω είναι πως η μητέρα μου 82 ετών σήμερα, που από το 1979 πάσχει από λευχαιμία, σίγουρα, δεν γλίτωσε από το όζον των πολλά υποσχόμενων τσαρλατάνων. βρίσκεται ακόμα δίπλα μας, ζει και βασιλεύει, με αξιοζήλευτη υγεία και κέφι για ζωή, απλά και μόνο γιατί οι θεράποντες γιατροί της τίμησαν στο έπακρο τον όρκο του ιπποκράτη, για τον οποίο έλιωσαν πολλά παντελόνια στα πανεπιστήμια της ελλάδας και του εξωτερικού.

κύριε αβραμόπουλε, μήπως έφτασε η ώρα, το υπουργείο σας, σε συνεργασία με τους ιατρικούς συλλόγους και το υπουργείο δικαιοσύνης, να στείλει αυτά τα παλληκάρια εκεί που ανήκουν και να αφήσουν τον κοσμάκη να γεύεται των επιτευγμάτων της ιατρικής και όχι να τροφοδοτεί τις απύθμενες και αχόρταγες τσέπες των διαφόρων επιτηδίων, με τα λιγοστά χρήματα που του πέμειναν στην τσέπη.

To παραπάνω κείμενο είναι συνέντευξη του θοδωρή γιάνναρου, (μοριακός – πυρηνικός βιολόγος) που δημοσιεύτηκε στο
[ {2010-12-26}]


McsHitp-creation:: {2020-01-14} {2014-02-08},

A placebo (/pl?'sibo?/ pl?-see-boh; Latin placebo, "I shall please"[2] from placeo, "I please") is a simulated or otherwise medically ineffectual treatment for a disease or other medical condition intended to deceive the recipient. Sometimes patients given a placebo treatment will have a perceived or actual improvement in a medical condition, a phenomenon commonly called the placebo effect.

In medical research, placebos are given as control treatments and depend on the use of measured deception. Common placebos include inert tablets, vehicle infusions, sham surgery,[3] and other procedures based on false information.[1] However, placebos may also have positive effect on a patient's subjective experience who knows that the given treatment is without any active drug, as compared with a control group who knowingly did not get a placebo.[4]

In one common placebo procedure, however, a patient is given an inert pill, told that it may improve his/her condition, but not told that it is in fact inert. Such an intervention may cause the patient to believe the treatment will change his/her condition; and this belief may produce a subjective perception of a therapeutic effect, causing the patient to feel their condition has improved — or an actual improvement in their condition.[citation needed] This phenomenon is known as the placebo effect.

Placebos are widely used in medical research and medicine,[5] and the placebo effect is a pervasive phenomenon;[5] in fact, it is part of the response to any active medical intervention.[6] Archie Cochrane suggested in 1972[7] "It is important to distinguish the very respectable, conscious use of placebos. The effect of placebos has been shown by randomized controlled trials to be very large. Their use in the correct place is to be encouraged […]"

The placebo effect points to the importance of perception and the brain's role in physical health. However, the use of placebos as treatment in clinical medicine (as opposed to laboratory research) is ethically problematic as it introduces deception and dishonesty into the doctor-patient relationship.[8] The United Kingdom Parliamentary Committee on Science and Technology has stated that: "...prescribing placebos... usually relies on some degree of patient deception" and "prescribing pure placebos is bad medicine. Their effect is unreliable and unpredictable and cannot form the sole basis of any treatment on the NHS."[3]

Since the publication of Henry K. Beecher's The Powerful Placebo [9] in 1955, the phenomenon has been considered to have clinically important effects.[10] This view was notably challenged when, in 2001, a systematic review of clinical trials concluded that there was no evidence of clinically important effects, except perhaps in the treatment of pain and continuous subjective outcomes.[10] The article received a flurry of criticism,[11] but the authors later published a Cochrane review with similar conclusions (updated as of 2010).[12] Most studies have attributed the difference from baseline until the end of the trial to a placebo effect, but the reviewers examined studies which had both placebo and untreated groups in order to distinguish the placebo effect from the natural progression of the disease.[10] However these conclusions have been criticized because of the great variety of diseases—more than 40—in this metastudy.[citation needed] The effect of placebo is very different in different diseases.[citation needed] By pooling quite different diseases the results can be leveled out.[original research?]

* McsEngl.placebo,
====== langoGreek:
* McsElln.εικονικό-φάρμακο!=placebo,

Surgery (from the Greek: ?e????????? cheirourgike (composed of ?e??, "hand", and ?????, "work"), via Latin: chirurgiae, meaning "hand work") is an ancient medical specialty that uses operative manual and instrumental techniques on a patient to investigate and/or treat a pathological condition such as disease or injury, to help improve bodily function or appearance or to repair unwanted ruptured areas (for example, a perforated Ear Drum).
An act of performing surgery may be called a surgical procedure, operation, or simply surgery. In this context, the verb operate means to perform surgery. The adjective surgical means pertaining to surgery; e.g. surgical instruments or surgical nurse. The patient or subject on which the surgery is performed can be a person or an animal. A surgeon is a person who practises surgery. Persons described as surgeons are commonly physicians, podiatrists, dentists (known as oral and maxillofacial surgeons) and veterinarians. A surgery can last from minutes to hours, but is typically not an ongoing or periodic type of treatment. The term surgery can also refer to the place where surgery is performed, or simply the office of a physician, dentist, or veterinarian.
Elective surgery generally refers to a surgical procedure that can be scheduled in advance because it does not involve a medical emergency. Plastic, or cosmetic surgeries are common elective procedures.
How Often are Surgical Instruments Left Inside Patients?
Each year, about 1,500 patients in the US have surgical objects left inside of them.

On average, nearly 1,500 patients have surgical instruments left inside of
them every year, according to a 2007 study done by the Loyola University
Health System. Most instruments that are left behind inside the patients'
bodies are left during emergency operations. Objects left inside of a
patient can cause serious infections, pain, and inhibit proper healing
after surgery. The most common surgical instruments left inside a patient
are sponges — sponges consist of two-thirds of all objects that are left
behind. Patients can suffer for months or years post-surgery before lost
sponges are determined to be the cause.
Read More:, {2014-08-09},



At What Age did Joan Rivers Have her First Plastic Surgery?
Joan Rivers, an outspoken advocate of plastic surgery, had her first procedure at age 32.

Comedienne and outspoken advocate for plastic surgery, Joan Rivers,
reportedly had her first plastic surgery at age 32: an eye lift procedure
back in 1965. In 2012, Rivers went on record claiming she had had an
estimated 739 different plastic surgery procedures, but that figure was
thought to be a joke. Over her lifetime in the entertainment field, Rivers
admitted to getting a variety of procedures, including multiple nose jobs
and face lifts, liposuction, an eye lift, and regular facial Botox
injections to reduce fine lines and wrinkles. Although Rivers had extensive
cosmetic surgery, she said she did not, however, have any tattoos.
Read More:, {2014-11-13},

* McsEngl.plastic-surgery,


"hormone therapy: Treatment that adds, blocks, or removes hormones. For certain conditions (such as diabetes or menopause), hormones are given to adjust low hormone levels. Hormones can also cause certain cancers (such as prostate and breast cancer) to grow. To slow or stop the growth of cancer, synthetic hormones or other drugs may be given to block the body’s natural hormones, or surgery is used to remove the gland that makes a certain hormone. Also called endocrine therapy, hormonal therapy, and hormone treatment."

* McsEngl.therapy.001-hormone!⇒therapyHormone,
* McsEngl.therapyHormone,
* McsEngl.therapy.hormone-001!⇒therapyHormone,
* McsEngl.hormoneHmn-therapy-001!⇒therapyHormone,


"Light therapy—or phototherapy, classically referred to as heliotherapy—consists either of A.) exposure to daylight or some equivalent form of light as a treatment for seasonal affective disorder (SAD) or B.) exposure of the skin to specific wavelengths of light using polychromatic polarised light to treat a skin condition.
It is used as a treatment for wintertime seasonal affective disorder and in circadian rhythm disorders, such as delayed sleep phase disorder.[1] There is tentative evidence to support its use to treat non-seasonal psychiatric disorders, in particular major depression and depression in bipolar disorder.[2][3][4]
As a treatment for disorders of the skin, the second kind of light therapy is meant to correct psoriasis, acne vulgaris, eczema and neonatal jaundice.[5][6]"

* McsEngl.helio-therapy!⇒therapyPhoto,
* McsEngl.light-therapy!⇒therapyPhoto,
* McsEngl.therapy.005-photo!⇒therapyPhoto,
* McsEngl.therapyPhoto,

indication of therapyPhoto

* depression,
"Light therapy (or phototherapy) involves exposure to bright light either using special artificial light or natural daylight. This therapy was originally used for people who developed depression during the winter but recovered during the longer days of spring and summer. It is thought that light therapy may work by correcting problems in the body rhythms.
There have been a large number of trials of artificial bright light therapy although their quality varies. The evidence from the best studies shows that the therapy is effective for people with winter depression as well as for people with non-seasonal depression. In fact, it has been suggested that the therapy works as well as antidepressant medication. Bright light therapy for winter depression appears to be most effective if used in the morning. Some people undergoing light therapy may suffer from mania.
Light therapy is one of the best treatments for winter depression and can also be helpful for other types of depression.
Key References
Golden, R. N., Gaynes, B. N. et al. (2005). "The efficacy of light therapy in the treatment of mood disorders: A review and meta-analysis of the evidence" 162 4(656-662)
Tuunainen, A., Kripke, D. F. et al. (2004). Light therapy for non-seasonal depression (Cochrane Review). The Cochrane Library Chichester, UK, John Wiley and Sons, Ltd.
Wirz-Justice, A. (1998). "Beginning to see the light" Archives of General Psychiatry 55: 861-862."

* McsEngl.therapyPhoto'indication,


this page was-visited times since {2020-01-12}

page-wholepath: / Mws / dirHlth / therapy

· this page uses 'locator-names', names that when you find them, you find the-LOCATION of the-concept they denote.
· clicking on the-green-BAR of a-page you have access to the-global--locator-names of my-site.
· use the-prefix 'therapy' for sensorial-concepts related to current concept 'therapy-of-human'.
· TYPE CTRL+F "Mcs.words-of-concept's-name", to go to the-LOCATION of the-concept.
· a-preview of the-description of a-global-name makes reading fast.

• author: Kaseluris.Nikos.1959
• email:
• edit on github:,
• comments on Disqus,
• twitter: @synagonism,
• steemit:,

• version.last.dynamic: ../../dirMcs/dirHlth/McsHlth000016.last.html,
• version.1-0-0.2021-04-13: (0-14) filMcsThrpHmn.1-0-0.2021-04-13.html,
• filMcsThrpHmn.0-1-0.2020-01-12.last.html: draft creation,

support (link)